Theologia universa ad usum sacrae theologiae candidatorum. Auctore r.p. Thoma ex Charmes ... Tomus primus sextus. Tomus tertius. Continens tractatus de Deo creatore, et incarnato, nec non de gratia

발행: 1779년

분량: 597페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

481쪽

ετο Tractatus . complet ad agendum a non quatenus physice Praedeterminat voluntatem ad unum, cum illa Praedeterminatio non videatur locum relinquore libertati, ut dictum est. Instab. Si gratia physice praedeterminans Io-Cum non relinquat libertati , Thomistae erunt haeretici, atqui falsum, & prohibitum asserere . consequens; ergo.' Resp. nego seq. mai Nam ut Thomistar essent haeretici, necesse esset ut cognoscerent suum systema esse libertatis eversivum, vel ut Ecclesia id definiisset; atqui neutrum dici potest anam, I. Thomistae negant ex suo systemate se qui ullam libertatis imminutionem, in quo Catholice sentiunt, licet perperam ratiocinari videantur, a. Non definivit Ecclesia libertatem' everti per praedeterminationem physicam, immo post ejus & oppositi systematis discussio- nem in Congregationibus de auxiliis coram S S. PP. Clemente VIII. & Paulo U. habitis , Paulus V. decretum edidit, quo sancivit, donec aliud decerneretur, utrique parti liberum ess e opinionem suam tueri sine censura nionis oppositae. II. SUema. Est eorum , qui se Augustinianos dicunt , gratiae efficaciam repetentium ex caelesti quadam delectatione vi strici, voluntatem ad Consensum ita necessitante, ut ei moraliter sit impossibile tali gratiae dissentire , ex qua morali impossibilitate dissentiendi, sequitur infallibiliter & necessario consensus, nec tamen Per illam tollitur libertas, quia, inquiunt, cum sit in geriere morum, voluntatem relinquit flexibilem ad utramque partem , quamvis totam eiuS

482쪽

ae Gratia Christ. r

tibiliter ad unam partem determinet ac necensitet, sive per superioritatem delectationis, ut volunt Lovanienses , sive per vehementiam motionis, ut volunt Iueninus, Haberim, &c. comtra hoc systema.

CONCLUSIO.

Gratia efficacia non debest repetῖ ex delectiarione victrici voluntatem moraliter necessiamre .

Prob. I. Illud systema pugnat in terminis ,

Probat. antee. Iuxta illud systema, gratia efficax voluntatem ad consensum necessitat moraliter tantum , & tamen infallibilitem atqui pugnat in terminis quod gratia voluntatem ad assensum necessitet moraliter tantum, & tamen infallibiliter; ergo. Prob. min Necessitas moralis, ea est , quae licet dissicile, immo difficillime, tamen quandoque superari potest , ita ut citra contrad otionem supponi possit illam interdum supe- rari: contra, necessitas infallibilis, ea est, quae nunquam superari potest , ita ut citra Contradictionem supponi non possit illam aliquando superari ; atqui aliquando posse superari , &nunquam pone superari, pugnat in terminis sergo pugnat in terminis, quod gratia voluntatem ad assensum necessitet moraliter tantum , de tamen infallibiliter. Prob. 2. Illud systema male consulit, vel aetus salutaris infallibilitati, vel actus eiusdem libemtati ; -ergo. Prob. ant. Ut consulatur actus salutaris i fallibilitati gratia efficax debet certo certitudine metaphysica inferre futurum voluntatis 'consensum: econtra, ut consulatur actus eiusdem

483쪽

a Tractim sdem libertati, gratia efficax debet esse talis , cui voluntas dis entire possit , si velit ; atqui illud systema illa duo conciliare non potest p

min. Ut gratia efficax certo, certitudine metaphysica , inferat futurum voluntatis consensum, in systemate non supponente usum scientiae conditionatorum, debet ejus efficacia necessario & essentialiter esse connexa cum futuro voluntatis consensu; contra, ut voluntas possit gratiae efficaci dissentire, debet esse cum

eodem consensu Connexa tantum contingenter,

ita ut sine illo esse possit a atqui impossibile est, ut gratia sit essentialiter simul & contingenter

Connexa Cum voluntatis consensu ; ergo illud systema haec duo non potest: conciliare. I. Qtiod gratia effrax certo certitudine metaphysica inferat futurum voluntatis consensum. a. Quod

talis sit , ut ei voluntas dissentire possit , si

velit ue ergo. ' Sol ntur Obemones. Obieios I. Divus Paulus habuit gratiam Conversionis necessitantem, iuxta illud D. August. lib. de gratia & lib. arb. cap. s. in de euo vomoaretur , is eam magna ct micacisse ma vocatic- ne convertere ur , gratia Dei orae fota , quia merita ejus erant magna mala. Ergo gratiae efficacia reperitur ex motione victrici voluntatem ad consensum necessitante. Re ond. nego conseq. Neque enim Valet Consequentia a particulari ad universale. Certum autem est , apud omnes , Deum hibere in thesauris omnipotentiae suae gratias , ouae, si darentur , praedeterminarent ae necessitarent moraliters non ergo hic quantitur utrum Deus

possit

484쪽

possit aliquam dare gratiam ita intensam ut moraliter necessitet , sed quaeritur, utrum eia sentia gratiae essicacis consistat in eo quod voluntatem moraliter necessitet, quod negamus , alioqui omnis gratia emcax moraliter necessitaret, & quae non necessitaret non esset eE-cax, quod & Scripturae & experientiae repugnat . Non est ergo de essentia gratiae essic

cis, ut necessitet moraliter, neque ut non ne cessitet moraliter. objicies 2. Ea est voluntatis per peccatum i firmatae conditio, ut semper morali necessitate

id velit, quod eam magis delectat indeliber

te ; ergo. Resp. nego /wlec. Quod repugnat , tum e perientiae ; habemus enim ex intimo consciemtiae testimonio nos inspirationibus divinis qilandoque multa cum dissicultate obsequi. & vi tutis actum ibi elicere , ubi vitium magna cum facilitate committi posset; ergo tunc agimus citra moralem impotenti m aliter agendi ; ergo citra ullam necessitatem agendi bonum, quod agimus. Tum Scripturae, Matth. II.

psunt illud. Ergo homo sibi x im facere debet ad opus sa hilare agendum cum gratia essi caci ;atqui si gratia emo x iam ner imponeret neces statem Π lem ap . adi , homo non deberet vim sibi facere ad consentiendum gratiae &agendum opus filutare: immo deberet potius sibi vim facere ad dissenti cindum gratiae , &non agendum opus salutare; ergo.

Objiciei 3. Necessitas moralis nihil ossicit 'Iibertati ; ergo gratiae essicacia recte repeti pOtest ex delectatione, seu motione moraliter ne cessitante. d/'. ant. Necessitas moralis superabselis nihil officit libertati, coni. necessitaS moram

485쪽

Tractatus

tis insuperabiIis, nego ant. Porro qui gratiae eL. fic iam repetunt ex necessitate morali, per necessitatem moralem, eam intelligunt, vi cuius actus semper fit, actusque contrarius , qui est moraliter impossibilis, nunquam fit: Qua funemoraliter impo ilia, inquit Haberi, nunquam ex stunt. Talis ergo necessitas est insuperabilis; ergo, licet ab eis vocetur moralis, in rei veritate est physica, & consequenter libertatis eversiva. Inflab. I. Causa , quae agit delectando , &lubentiam voluntatis determinando, non inducit necess1tatem physicam; atqui sic agit gratia moraliter necessitans; ergo. R D. nego maj. Nam visio Dei intuitiva delectatvio agit in beatis, atque lubentiam eorum svoluntatis determinat : tamen beatis imponit necessitatem diligendi Deum physicam & simplicem, dum necessario, antecedenter, & 1 repudiabiliter eorum voluntatem rapit delectatio orta ex bonitate Dei clare & intuitive visa. I p. z. Viro sapienti & sui compoti nudo corpore per urbis plateas luce meridiana cum rere, moraliter ita est impossibile, ut nunquam id fiat; atqui tamen in hoc omittendo vere est liber; ergo libertas stat cum impossibilitate m rati, vi cujus res nunquam fit. Res. nego maj. Qitae falso supponit impossibilitatem illam esse tantum moralem, cum Vere &realiter sit Impossibilitas physica; illa enim impossibilitas est physica, quae procedit ex defectu unius ex physice praerequisitis ad agendum: atqui impossibilitas, qua vir sapiens &sui compos, nudo Corpore per urbis plateas luce meridiana currere non potest, procedit ex defectu rationalis motivi , quod est unum ex physice praerequisitis ad agendum; ergo est

impossibilitas physica qualem habet homo ad

486쪽

de Gratia Christ. Us

amandum malum , quatenus malum ; ergo in hoc nullo modo est liber. III. SUema. Est Molina , & rigidiorum Μolini starum , gratiae essicaciam repetentium a solo consensu voluntatis. Iuxta hos gratia emcax ante com sensum nullatenus differt a sussiciente, sed disefert duntaxat penes consensum subs quentem et ita ut illud nuxilium, inquit Μolina , qu. I' .' Concordiae, art. disp. M. Sive majus , e minus in se ser e ax , dicam reum quo

frium prosea libertate convertisur , cum ramen sauhil eo auxilio impediente , potuerit non cou--rti , illud vero in cax dicatur , eum quo a' itrium pro eadem fua libertare non convctrtitur , cum tamen potuerit converti. Unde in hac opinione gratia emeax a suffciente dii linguitur per 'solum voluntatis consensum . Contra hoc systema.

CONCLUSIO.

Gratiau incacia non est repetenda ex solo πο- Iuntatis consensu. Probat. I. Ex Scriptura , homo non potest semetipsum discernere in negotio salutas , ex T. Cor. 4. Quis enim is discernit quid habes quod non accepissi ρ atqui si gratiae essicacia repeteretur ex solo hominis consensu , homo Consentiens a non consentiente seipsum discerneret 3 ergo. Prob. 2. Ex Div. August. lib. de Spiritu &littera cap. 34. dicente : Iam si ad illam profunditatem scrutandam q&isquam nos coarcter scur illi ita suadeatuν ist persuadentur; illi autem non ita ρ duo fota occurrunt interim , qua rectondere mihi placeat , o altitudo divitiarum , , is , nun

487쪽

. G 76 Tractatus nunquid iniquitas apud Deum p hic Div.

Doetor vult, ut qui ita suadentur Vi internae suasionis, ut etiam persuadeantur , majus beneficium accipiant , quam illi qui simpliciter suadentur; atqui hoc verum non esset, si essi- Cacia gratiae repetenda esset a solo voluntatis consensu; ergo. . Prob. I. ratione . Gratia essicax in actu pri- iamo , de qua sola hic quaestionem movemus , debet esse prior consensu; ergo illius emcacia non est repetenda a consensu. Conseq. est Certa, prius enim in suo esse constitui nequit per . posteriuS. Probat. antee. Licet gratia essicax in actu δε- eundo includat essentialiter ipsum homini; consensum, tamen eadem in actu primo Considerata , stilum ordinem dicit ad coiisensum ad quem essicienter concurrit 3 atqui quod dicit ordinem ad aliquid, ad quod em cienter concurrit, est illo prius, neque enim eflectus sua causa prior est ue ergo. Dices: D. Aug. lib. I a. de civit. Dei c. ait: si alIqui duo φ qualiter Uecti animo is corpore,

videant. unius corporis pulchritudinem, qua v fa unus eorum ad illicite fruendum movctatur ,

alter in voluntare pudita flabilis perseveret; quid putamus esse causa , ut in illo fae , in i 'o non fiat voluntas mala ρ respondet: Quid aliud αρ- paret nisi unum voluisse, alium nsluisse a castiarate deficere; ergo ratio cur gratia sit eficax , a consensu repetitur. . Respond. d . conseq. A. consensu repetitur tamquam a Causa proxima, cone. tanquam a catlsa Prima, nego confoq. Per causam proximam e ficacitatis gratiae, intelligitur cooperatio ipsi met gratiae, seu consensus a voluntate per Vires a gratia acceptas datus . Et per causam Primam

intelligitur virtus ipsa gratiae ut certo & in-

488쪽

de Gratia Christi.

fallibiliter illatura effectum , seu consensum vos luntatis, haec est a solo Deo , qui absoluta v 1untate eam gratiam statuit conferre , cui v luntas certo consensura praevidetur , ut infra exponemuS. Hanc responsionem nobis submi- nistrat D. Tho m. in c. as. Matth. dicens: Si quaris quare unus habet magis de gratia quam a ter ρ dico quod ejus rei est causa proxima is causa prima: proxima es major conatus sius , 'quam illius: causa prima est disina electio.

Est eorum , qui putantes gratiae essicaciam vel humanitus esse inexplicabilem , vel explia, candam esse ope scientiae conditionatorum ,

eam repetunt , Vel ex motione duntaxat morali, quae voluntatem suadendo , inclinando &suaviter alliciendo, in bonum salutis inclinat , & infallibiliter. adducit, sub lumine conditi

natorum scientiae , Vel ex congruitate , seu at temperatione auxiliorum gratiar ad hominis i dolem & ingenium, aut ad varias temporis &personae circumstantias : non quidem ex comgruitate quae antecedenter ais praevisum volu

tatis consensum certo & infallibiliter effectum suum esset habitura, nam sic esset ex sese efficax, iisdemque difficultatibus subiecta, quibus praedeterminatio moralis per se infallibilis ; sed

ex congruit te, in eo posita quod Deus gratiam opportune conserat, eo tempore , quo praevidit voluntatem esse consensuram , si daretur : magis enim homini congruum est , ut vocetur per gratiam, cui praevidit Deus eum consensurum, si daretur , quam per gratiam. scui hamo praevisus est dissensurtis. Hi ergo efficaciam gratiae repetunt a duobus, a. Ab ipsa virtute gratiae tanquam a Princi Pi.

489쪽

4 8 Tractatus

activo. 1. A mentia Dei tanquam a principio directivo, ne scilicet Deus in concedenda gra- tia emcaci dicatur agere temere I nam temere Non agit, non soliim qui utitur modo per se

in fallibili ad obtinendum effectum , sed etiam ille, qui, quantumcumque medium per se fauli bile sit, tamen videt illud in hac aut illa O

casione, suum effectum obtenturum. Circa hanc intricatissimam dissicultatem aliquid positive asserere, non est mens mihi im-emo eam omnino praetermisissem , nisi scholae exercitium eius tractationem a me expostulasset.

Quare syllema , quod probabilius mihi visum, hic breviter exponam ; itaque sit:

CONCLUSIO.

Probabilius est eorum Ostema , qui escariam

gratia repetunt ex Vise virtute gratιε , ta quam a causa a qua effectus conti uenter is liabere egreditur in aliqua temporis di erentia ,

sub directione fientia Dei media . Prob. Ab eo repetenda esst gratiae essicacia , quo posito , rectissime conciliantur fidei nostrae circa libertitem hominis, & gratiae divi-Πae operationem, dogmata ; nequii systemate , quo gratiae essicacia repetitur ab ipsa Virtute gratiae , tanquam a causa , a qua eis ctus contingenter & libere egreditur in aliqua temporis differentia , sub directione scientiae. Dei mediae , rectissime conciliantur fidei nostrae dogmata, tum circa libertatem hominis , , tum circa gratiae divinae operationem; ergo. Pμob. min. Fidei dogmata spectantia operationem gratiae efficacis & libertatem hominis sunt quinque: T

490쪽

a. Quod gratia essicax per aliquid distingua.. tur a gratia mere sussicienti.

3. Quod libertatem nullatenus labefactet. . Qiod sit speciale Dei beneficium. s. Quod sit in manu Dei medium certissimum& infallibile ad voluntates hostras quocumque voluerit lectIndas; a qui ista omnia rectissime conciliat lupra dictum systema; ergo.' Prob. min. I. Iuxta hoc systema, Deus pra sciens quibus gratiis voluntas esset consensura, quibus esset dissensura, si darentur , has , vel illas da idas decernit ex mero suo beneplacito ; ergo praedestinatio ad gratiam est mere gratuita ; atque homini consentienti dici potest cum Apost. r. ad Corinth. q. re d yice nil ρ nam ad hoc suffcit ut homo gratiam a Cipiat a Deo cum illa speciali misericordia , iit effectum suum consecuturam praevideat, cum alia gratia concedi posset aliunde lassiciens , quae eundem effectum non obtineret; sed hoc fit a Deo in praesenti systemate J ergo.'Σ. Gratia essicax distinguitur a gratia mere sussicienti, quia est id a quo, tanquam a CZ sa, operatio nostra libere & contingenter egreditur in aliqua temporis differentia, quatenus in iis circumstantiis 'infertur, in quibus Deus praevidet suum habituram effectum , quod de gratia mere suffcienti dici non potest , cum ex ea operatio libera egressura non sit. 3. Gratia efficax sic exposita libertatem nutilatenus labefactat a quia licet ex suppositione Praescientiae divinar necesse sit necessitate absoluta gratiam quam Deus decernit, Cum prae visione boni exitus, esse illaturam effectum , haec necessitas est tantum consequens, Orta ni mirum ex praescientia infallibili, quae liberam voluntatis determinationem supponit; atqui necessitas consequens est amica libertatis 3 emis

liber

SEARCH

MENU NAVIGATION