장음표시 사용
491쪽
libertas nullatenus labefactatur sub potenti motione gratiae essicacis. 4. Gratia essicax est speciale Dei beneficium , quia eam Deus misericorditer & ex mero beneplacito largitur talem, & tunc, quando Videt effectu in suum certissime consecuturam. Et . licet entitative sit minor illa quae alteri , vel eidem alio tempore datur, attamen moraliter& ratione doni, est quid majus , quia utilior. futura est, & ex praescientia maioris utilitatis,& ea intentione ex parte dantis confertur simile quando Deus eam conseri , dicitur magis misereri, immo quandoque simpliciter misereri , ut docet D. Aug. lib. I. ad Simplicianum q. 2. dicens : quod F vellet etiam ipsoriιm qui vocati non veniunt) miforeri cessicaciter pysset ira vocare, quomodo illis aptum esset , ut is moυerentuρ , is intelligerent , is sequerentiis: . Gratia emax est in manu Dei medium certissimum & infallibile ad voluntates nostras quocumque voluerit fleehendas, quia a scientia
Dei in fallibili, habet infallibilitatem absolutam& metaphysicam; nam ex hypothesi quod Deus
praeviderit talem gratiam voluntatis Consensum expressuram, absolute repugnat eam non exprimere talem consensum Quia absolute repugnat
scientiam Dei falli ; atqui gratia quam absolute
'repugnat non exprimere voluntatis consensum,
illum infert infallibiliter infallibilitate absoluta& metaphysica ; ergo gratia emcax est in . manu Dei medium certissimum & infallibile ad
Voluntates nostras quocumque voluerit flecten
das a' Hinc si Drus velit vel infidelem ad fidem , vel peccatorem ad poenitentiam , vel justum ad perseverantiam completam perducere, hoc favorabile decretum potest certissime exequi ..tias illas decernendo , quas videt conjunge -
492쪽
das dum esset tu , si darentur; hoe enim supposito necesse est necessitate metaphylica gratias illas intentum a Deo habituras effectum .
Objici r. Gratiae essicaciam repetere ab eius virtute, tanquam a causa, a quχ effectias contingenter & libere egreditur, est eam repet re a consensu; atqui ex dictis gratiae efficacitas non repetitur a consensu; ergo. nego. major. Nam grat ae effractam re petere ab eius virtute, tanquam a causa a qua
effectus libere egreditur , est eam repetere ab eo quod consensu prius est , cum gratia respectu consensus rationem causae escientis Obtineat; ergo non est escaciam gratiae repete M a consensu: nam causa esciens de Enitur , id unde ost actus, seu consenses ; porro con
sensus non potest dici id unde est consensus, effectus enim est posterior sua causa, a qua ne cessario distinguitur. Inst. Εficaciam gratiae repetere ab eius virtute , tanquam a Causa a qua effectus libere egreditur, est gratiam effracem explicare peeeficacitatem , ut est in actu secundo; ergo
Respond, dis. a . . Est gratiam e cacem e plicare per escacitatem ut est in actu secu do , ad quem in aliqua temporis differentia exprimendum tendit, eane. ut est in actu se cundo quem formaliter includit, ne oant. Unde quia consideramus gratiam, sit est escax inaci u primo, sic non includit formaliter actum secundum , seu consensum , ad quem exprimendum ordinatur duntaxat ; ergo illius es-cacitas non repetitur a consensu quem prae cedit. Charmo a TheoLSIol. Torn.III. x obse
493쪽
Tractatus O ieies x. Gratiae essicacitas ex directione . scientiae mediae data, destruit gratiae gratuita
Prob. t. Gratia ex darectione scientiae mediae data, decerneretur propter consensum Prinvisum conditionale futurum S ergo, &c. R p. di . ant. Gratia decerneretur propter eonsensum, &c. particula, propter, signIfica te causam finalem , conci significante caulam meritoriam , nego auteced. Haec responuo est D. Thomae, T. I. urt. J. Q: centis: Usus gradia prUcitus, non est rat o copiastionis gratia nisi secundum rationem causa δε-
natis. Itaque falsum est, quod consensus praevisiis conditionale futurus , sit Deo motivum& regula concedendi gratiam iis , quos prae videt ea bene usuros ; gratia enim ex mera Dei misericordia pro ipsius beneplacito confertur homni, non quia consensurus est, sed ut consentiat. Et vero multi praevidentur gratiae co sensuri, si daretur, quibus tamen non datur , ut patet exemplo Tyriorum & Sydoniorum , de quibus Christus, Matth. I asserit , Sι an. ivro is Ddone facta essent virtutes qua facta sima in υοbis , olim in cinere o cilicio paenitendist e. r. Essicacitas gratiae ex dire nescientiae mediae data, pendebit a scientia Dei , atqui filium consequens, Vrgψ' . - . Respond. dist. mi V. Pendebit a scientia Dei, improprie & directive, eonta proprie & essicienter, nego major. Porro nullum eli abiur-dum, quod gratiae efficaci pendeZt a scie tia Dei directive, id nimirum indicat D. Aug. lib. I. ad Simplic. q. Nullius frustra Deus
miseretur , inquit, cujus autem miseretur , sseum vocat , quomodo scis ei congruere, ut vo-- cantem non Tespuat. Qitibus, verbis ostendit a
494쪽
tiIentia Dei pendere, quod talis gratia eonceia datur, quae Consensum ut impetratura, quod est efficaciam gratiae directive a scientia Dei pendere. Inst. a. Efficacitas gratiar directive petita ascie Fia media , perfectissimum & absolutisumum Dei dominium in voluntates nostras dein
inruit ; ergo. - Resp. nego anteced. Immo efficacitas gratiae ,
petita directive a scientia media , probat ab- lutissimum Dei dominium in voluntates ri itias, quas infallibiliter inclinare potest quocumque voluerit , & de illis facere quidquis efficaciter voluerit, quando ex infinitis , quae in sua potestate habet, gratiae auxiliis, ea se-etigit ac largitur, quibus praevidet emolliendam
esse, penitusque trangendam humanae voluntaeis contumaciam, quod certe arguit perfecitis. Emum Dei dominium in nostras voluntates. Prob. antee. Fieri potest in Φstemate scientiae mediae , ut Deus nullum habeat medium escax ad hominem convertendum; ergo. Prob. antee. Fieri potest tantam esse humanae Voluntatis contumaciam , ut Deus videat eam
restituram omnibus & singulis gratiis , quas ipsi posset decernere ad conversionem; ergo. Resp. r. Permissa , non concessa hypothesi nego cons . quia si hominem ita contumacem vellet absolute salvare , posset illud suum dein Cretum exequi per gratiam aut necessitantem, aut physice praedeterminantem, quarum pos-hilitatem non reiicimus, sed negamus illas dati ad actus salutares liberos . Respond. h. nego Opothesim: Τum quia res gnat finitae creaturarum malitiae a tum quia surponit voluntatis uniformitatem & eonstantiam in malo proposito, quae pugnat cum elux m
tabilitate & flexibilitate in bonum, cuius ope randi facilitas suavissima adducitur per gratiam, x , & amin
495쪽
8 Tractatus& amotionem impedimentorum quae rebelles hominum voluntates in malo detinere solent. Obicies 3. In praesenti systemate, potest fieri ut homo se discernat in negotio salutis; a qui homo non potest se discernere in negotio salutis , iuxta illud I. Corinth. 4. Esti ea
Respond. nego antee. Nam se discernere ira negotio. salutis, est esse ex proprio quasi fumdo auctorem sui meriti saltaris 3 at vero homo bonum salutare agens , non agit ex sei se , 'sive ex vitibus naturae sibi soli relictae , sed ex viAbus per gratiam acceptis I ergo seipsum non discernit : hinc D. August. lib. de gratia is lib. arb. eap. 6. ait: Si merita nostra Fe intelligarent , Pelagiani) ut etiam us D
na Dei esto cognoscerent , non esse reprobanda, Ma sententia : quoniam vero merisa humana sic pradicant , ut ea ex femetuso habere hominem uicant , prorsus rectissme respondet Apostolus ,
quis te discernit λ quid habes quod non accepisti μ. IV. I. In praesenti systemate , fieri potest ut aequali gratiae duobus hominibus concessae, unus consentiat, alter dissentiat; atqui in hac hyp rhosi , qui consentit , se discernix ab eo quidissentit; ergo. Reson . permissa, non concessa majore , negomin. Quia in tali hypothesi discretio in eum refundi debet , cuius praecipuae sunt & nobialiores in opere salutari partes ; atqui gratia praecipuas & nobiliores partes habet in opere salutari , quandoquidem sine ea homo nihil boni siematuralis cogitare, Velle , aut operari poteri; ergo in eam refundi debet discretio , ego, a t Apostol. gratia Dei merum. Dixi: ρomissa, non concessa majore: quia in-sdiose ni hypothesis gratiae aequalis datae ei qui sonsentit, & ei qui dissetuit, nam qui eo
496쪽
sentit, recipit gratiam essicacem; qui vero disi sentit, recipit gratiam duntaxat sussi cleptem ;porro gratia essicax ratione beneficii est m IOr, quam gratia mere iussiciens. Inst. t. In allata hypothesi, qui consentit, nihil accipit a Deo, quod non aecipiat qui disesentit; ergo aequalem gratiam uterque reciPit. dist. antec. Qui consentit, nihil accipit a Deo secundum entitatem & in ratione auxilii, quod non accipiat qui distentit, cone. secundum moralem aestimationem, Se in ratione beneficii, nego Gratia ergo, quae datur illi qui consentit, licet non sit major secundum suam entitatem physicam, ea quae dati rei qui dissentit, q ita tamen datur in iis circumstantiis, in quibus praevidetur: habitura eta sectum, & ex essicaci intentione ut effectum habeat, longe maius est beneficium secundum aestimationem moralem, quam gratia data in iis circumstantiis in quibus praevidetur non habitura effectum. Deus enim erga consentientem habet specialem benevolentiae affectum, quem non habet erga dissentientem. Inst. 3. Consensus praevisus conditionale futurus , est causa cur ille qui consentit, majiis a Deo recipiat beneficium I ergo semper recurrit hominem consentientem esse causam suae discretionis. Reis. nego Ant. Causa enim cur qui consentit majus accipit beneficium, est solus Deus , qui gratuito ei donat gratiam, quam praevidicexpressuram consensum salutarem, quem homo per solas' naturae vires non potest producere. ergo qui consentit, non est causa suae diseretionis , sed Deus, qui dat quod jιιbet, eum n juvat, ut faciat eui Dibet , ait D. Aug. lib. de gratia & lib. arb. Cay. I s.
497쪽
26 Tractatus sentiens, gloriari potest quod prae ano eo senserit: atqui hoc repugnat Apostolo , Cor. - dicenti: QM habes quod non accepissi P si austem aerepsi , quid gloriaris quasi non acceperis
Resp. nego major. Quia licet e)us , qui non consentit, culpa sit, quod non consentiat; tamen is, qui consentit, consensurus non esset, nisi Deus eum sic , & tunc vocasset, cum eum consensurum praevideret; ergo non potest gloriari quod prae alio consenserit; quia , ut ait Div. Augustin. lib. I. ad Simplic. qu. z. Nomesi volaentis neque currensis , sed miserentis Dei qui hoc modo uocauit , quo optum erat iis L qui scuti fune vocationem.
Inst. s. Ille qui consentit gratiae, potest si riari quod consenserit simpliciter ; ergo & quod
consenserit prae alio Res. d . antee. Potest gloriari quod consenserit simpliciter, per gratiam, conced. quod
Consenserit per naturae Vires , nego anare. Itaque Apostolus per haec verba: quid gloriaris A non excludit omnem gloriationem , sed eam tantum, qua homo de suo consensu gloriar tur, quasi eum non accepisset a gratia; in omni ergo sententia, quae salvam relinquit libemtatem, homo potest gloriari de bono opere , sed non nisi a gratia & per gratiam elicito , quod permittit August. 's. io6. qui ad haec verba: Si autem accepissi, quid gloriarii quasi
non acceperis P ait: Hoc utique eorum ideo , non Me homo non glorietur ι sed ue qui gloriatur , in Domino glorietu .
Inst. 6. In praesenti systemate, consensus idivus, qui consentit, non est ipsi a Deo datus ;ergo homo consentiens potest gloriari de aliqua re quasi non acceperit. Respond. neιo Utec. Nam Deus . dando ho- mitii
498쪽
mini gratiam, quam praevidit exyresstiram consensum, si detur, eamque dando ex speciali benevolentiae affectu, & ex voluntate essiraei ut talis consensus eliciatur, merito dicitur dire illum consensum, cujus est: causa primaria& principalis. Hinc homo gratiae consentiens,
non potest gloriari de suo merito , quasi i se sibi illud fecerit , quia , ut ait Augustili.
Epist. I 6. Et ipsum hominis meritum , donum est gra-
IV. I. In praesenti systemate, consensus si- Iutaris est a voluntate seipsam determinante ,
ergo non est donum Dei gratuitum. Resp. dist. ant. Consensus salutaris, est a vo- luntate seipsam determinante , simul & a gratia tanquam a causa principali voluntatem excitante , ae elevante ad consensum , in quem prius saltem natura influit, eonr. hoc constat ex Apost. dicente : Non ego , sed gratia Dei meciιm.
Ela a voluntate seipsam determinante sola, nego antec. Itaque Consensus salut1ris , est simul me indivisibiliter a gratia & a voluntate seipsam per gratiae vires determinante; ita tamentit sit a gratia tanquam a causa superiori & principali , quae natura prius influat, tum in ipsim voluntatem quam complet ad Consentiendum, tum in consensum, cui tribuit quidquid habet valoris & entitatis supernaturalis ea voluntate vero, tanquam a causa inferiori , subordinata , & dependente a gratia , a qua totam vim agendi supernaturaliter accipit. Quare consensus salutaris primario & principaliter gratiae attribui debet. Inflab. 8. Si consensus salutaris, sit a voluntate seipsam determinante, etiam ut a Causa i se riori & subordinata , gratia erit versatilis ,
pedissequa voluntatis , & subjecta libero a
499쪽
hitriri 3 atqui Semipelagianum consequens ,
Resp. Nego f*-L mes. quoad omnes psirres . I. Enim gratia non est in agilia; id enim
dicitur versatile , quod indisserens ad hoc vel IlIud, in partes oppositas flecti potest 3 atqui gratia non potest flecti in partes oppositas , v. gr. in bonum vel malum : est enim de se determinata ad bonum, ad quod movet quamvis impedibiliter, neque illa quis uti potest almabum I ergo. a. Non est pedissequa υoluntatis humana , quia non supponit aliquem conatum ex solis natiμrae viribus productum, cii us intuitu detur, ut .volebant Semipelagiani, sed contra voluntas est pedissequa gratiae, quae in omni opera situ arivoluntatem praevenire necessario debet, ita ut fine gratia praeveniente nullium omnino possit actum salutarem essicere. I. Gratia non est subiecta tuero arbitrio. Neque enim pendet a libero arbitrio ut habeatur, talis, vel talis sit virtutis ; ergo non
est subiecta libero arbitrio, immo liberum a bitrium sibi subiicit, illud siquidem non agit ,
nisi in virtute gratiae , cui subordinatur tamquam causa inferior causae superiori, perquam agitur quomodo illi aptum est ut & moveatur,& sequatur, ut ait D. Aug. ad Simplis. qu. R. qui, Epist. Ion loquens de gratiae virtute, ait: cario illa alta atque secreta sic Agit sensum
ut accommodet assensum.. In b. 9. Iuxta praesens systema , Voluntas praeVie gratiam . applicabit ad actum a ergo gratia subiicitur liberae voluntatis determinationi . Resp. nego anteced. Immo ipsa voluntas permotionem gratiae, qua asscitur, applic3tur adactum, sed impedibiliter, eum illa gratis mc
500쪽
tio relinqint voluntarc fatuitatem expeditam.
In b. Io. Iuxta praesens systema, prius erit' voluntatem sese determinare ad actum , quam gratiam inferre ipsum actum ; ergo voluntas gratiam praevie applicabit ad actum. Resp. nego anree. Quia voluntatem sese terminare ad actum, nihil aliud est, quam voluntatem actum inferre elicere, voluntas autem non infert actum, nisi quatenus est anfecta per gratiam praevie moventem', ergo Non prius voluntas sese determinat ad actum, quam' gratia eu idem actum inserat ; six dum ferrum acumInatum pungit, non prius ferrum , non prius acuminitas pungit, sed ferrum quatenus acuminatum: ita pariter voluntas actum infert quatenus affecta per gratiam , a qua virtutem sese salutariter movendi accipit. αν p. 1 r. In praesenti systemate, Deus expectabit voluntatem nostram, ut bonum velimus& agamus; atqui hoc est damnatum in Conc. 'Arausicano II. his verbis: Si quis ut a peccaro
purgemur voluntatem nostram Deum expectare contendit . . . . resistit visitui sancto dicenti rpr aratur voluntas a Dominos ergo, &c.
Ripond. nego maj. Intellectam in sensu Con cilii Ariusicani , nam Juxta praesens systema , necesse est ut Deus voluntatem nostram pra Veniat, praeparet, ac compleat, ut ipsa velit bonum salutare I ergo voluntatem non expectat. Porro Conc. Arausicanum damnat errota rem Semipelagianorum docentium hominem ex
solis naturae viribus posse initium fidei & bonae Voluntatis concipere, Deumque expectaro bonum illud desiderium naturale , ut gratiam det; quod ut haereticum reiiciunt omnes Catholici cum D. August. Epist. Ios. dicente rcum fi ιν impetrar justi onem , non graria