장음표시 사용
291쪽
contra Catb. Ηse. Regem Philippum V. 2G . illa non obstet in casu praesenti, sed potius rei'iratur a. ut doctrinae illae locum habeant. Haec replica, ut quod verum est, ingenuὸ confiteamur, cominus attingit controversiae praesentis scopum, quem caetera hucusque producta eminus dunt
Xat appetebant. Proeterea serio in ea rejicienda incumbendum nobis est. Renuntiatis , metimis substinetur, quatenulex causa legibus primaevis ectarenue
a 34. I T praemissae dissicultati veram selutionem
VI aptemus , revocanda in memoriam sint , ea , quae X. partis praecedentis praejecimus. Diximus ibi, Reges non insis asuccessione arcere eos, quos fundamentaIes leges invitant, posse tametan Rempublicam, cujus authoritate leges illae latae sunt, ipsis derogare,de quidem aliquando ex consensu parentum impedire, ne posteris nascituris jus deinceps conveniat,scilicet,qua do urget causa legibus ipsis cohaerens: aliquando verb, etiam parentibus renuentibus, quando videlicet causa tantopere legibus ipsis contiexa est, ut casus sine violentia declarari possit ibi vel comprehensive,uel exten- sive contentus. Ex his ad institutum nostrum descendentes, fitemur, exclusionem illam utriusque Sehenissimae Infantis Annae , Thvesiae , ab utraque approba
292쪽
tam, ratificatam, & jure jurando vallatam, inniti procul dubio causiae legibus valdὶ cohaerenti. Quia cunia leges fundamentales tantumdem desiderarint conservationem proprii Imperii in posteris primi Regis Pe- agit, primario, & per se repraesentati, insuper manu-tentionem Regiae Sedis' intra Regni fines ; ut in cassi qmineae succestionis potius amaverint Reginam india genae privato copulatam, quam extero potentissimo Principi conjunctam; nς successio posset ad alios, qui repraesentationem diverserum sceptri, & stemmatum pxaeseserrent primario , quique Regiam alio transferre serie attentarent devenire, ut ex S. III. praecedentis par tis conspicuὸ constat; pald in huic legi cohaerebat,quod fiminae conjungendae Regibus Christianissimis a jure successionis pro se, posteris absisterent, pro his casibus, in quibus ex successione praefata haec tanto longe
praevisa incomm da, prawαvcrida per Rempublicam inconvenientia emergere possent. Nullus enim dubitare potest, Reges Christianissimos, si succederent,non praelaturos nomen, stemmata, & insignia Hispana Francis, neque Parisios deserturos, ut utrique Regno jus Matrati dicerent, Francosve hoc consensuros. Atque adeo, potuit Respublica ipsa exigere renuntiationem, vel a Rege ejus vices agente exactam,approbare,& lege firmare: vet,ut proprius loquar,exesusionem in pactum deductam per Reges ipses, tanquam legi coha rentem lata lege declarativa roborare, etiam si Sere , nissimarum Infuatium non accessisset approbatio,con
293쪽
sensus, & jura trientum, quae tamen prudentissime exacta sunt, ne dubitari contingeret, an Respublicia eo casu indiguisset consensu , ves non 'a 31. Ex quibus consequenter deducitur, quam caute, & juridice processerint Iurisconsulti illi, qui nuptialia harum Infantium pacta digesserunt. Eteninia
primo exegcrunt renuiariationem haereditatis, ne super hac aliquando inter Reges contingeret disceptatio, hanc ex causa dotis assignatae conceperunt, quae, accedente juramento , prout accessit , validissima est, nec filiae sic renui itianti superest ad paterna bona regressus, ex cit. p. 2uamvis pactum inde pactis lib.σ.Repetentis. ibi. Rursus, ut sis ccessioni consulerent, cui ben noveram,pactiun illud renuntiativum haereditatis haud Oricer excogitarunt illam exclusionem ab eisdeira Infanti s pro se, M posteris approbandam, ex causa incompatibilitatis utriusque Reptri, seu inconfuta Hispaniaruin administrationis, tamquam legibus primi-- tivis connexa. Quae exclusio, genitricis accedente consensu, cujus intererat, ne proles ablegaretur a successione,dubium,quae de causa pullulare posset, jugulatum reliquit. Sed quia Reges tanto operi satis este non judicabant, quoru vires haec exclusio sine dubio superabat, ut rem in tuto ponerent, Comitiorum authoritatenia suggesserunt ; quae praedictam exclusionem ex causa asi signata, legibus primigeniis cohaerente, nedum approbarunt 1 sed novae legis firmitate roborarunt. Ut hinc
appareat praedictos Iuristonsilios semper haesisse, quo-
294쪽
ad usque Respublica suo munere,& facultate iunctiaost ,-nec in ullis praeeuntibus cautelis eorum mentes, imaginibus plenas , quiescere omnino potuisse. Si tan
ii iti his non se crediderunt, quid ex eis subsidii causet suae Auitii ades oppertii possunt l
M. 23σι Porro huic exclusioni causam dedisse hane Regni Castellani naturam, vel primaevam constitutionem , quae ipsi serina est ; licet non ita expressὸ, sorte primaevae legis verba non paenitus observarunt asserunt quotquot hanc materiam versarunt. Becman. supra citatus in notitia orbis cap. 6. de Gall. 6. 2. ex duplici sente hanc utriusque successioriis incompatibili' ratem hausit, Nex parte legum fundamentalium Fran-κiae , quae quidquid ipsi Coronae accedit, confundunt equod S.IH. partis superioris rei*cimus , dc ex Niura
Coronae Hi pallica . quae alteri ira sexi, M accedereta
nequit, quod libenter excepimus, ut legi illi consentataneum, de cohaerens. Euod ipsum inquit in eam esse ob eriant Politici, cur Regnum Galliae, in Hiin nia incompatibiliasunt, quia Hypania alii Coronae inferi nequeat. Clarius adhuc Salged. lib. a. Politi c. cap. Iq. Iuste ergo, ne Hispanorum antiquitas,inglo. ri, a Gottbortim antiquitate deducta,obstet calu ubjecta Gallis, flatutum fuit , abdicatumque jus suceedendi Reginae Galliarum, ei que Successoribus illu-
siris . D. Francisci Ramos dei ManZano dum conuvlia Gallos hujus re nitationis, vel exclusionis vires defendit, anadem causam non tam expresse allegat,quamc ut
295쪽
contra catb. Hisp. Regem Philippum V. 273
ut certissimam supponit; dum reddit rationem, de non exclusione aliarum Infantium, quae Aragoniae, Por- tugalliae, Navarrae, Angliae, Daniae, & aliis Regnorum haeredibus nupserum , cum nubentes Franciae haeredibus excluis stini, vel renuntiare successioni justa.
edratas Infantes, us wcendisntes possedores aqvellos Reynos, 1 Mados, bauian de re in en As de
Essana como mas principales,' proportionados a la reia presentacion regimiento de rado - ma et Autor
las dos Coronas inaesse Elpana la Silla, F Cabrata det
Imperio. Vide sis,totum dissicultatis pondus in eo else, ne Regia Sedes ex Hispania averrunceturr ne Gotthica repiaesentatio alteri postponatur. Hac eadem rati
ne , ut Mariana refert in hiiL Iib. ult. ubi de gestis Resum Catholicorum Ferdinandi,& Isabitae; cujus eti in meminit praelaudatus Illust Ramos ubi supra , proponente sedovic. XI. Rege Cluistianissimo conjugium Elisabethae majoris natu filiae Ferdinandi, cum Duce , Biturigensium Fratre suo ; dum Rex Catholicus id per litteras Elisabethae uxori renuntia siet;ab ea sapientissime nuptiae dispulis sunt . Heredando et de Bemri et Rono de Francia 1 los Gancines se otorgarian principalidad, I maioria de ii sis, teniendo estos Rιν nos por Priminciasufraganea, a sue u Redinabamia . M m . de
296쪽
gloria aeresentamento det Cetro Reat dialos. Ubi dissertissime supponit accessionem hujus Coronae re- . pugnare eius conlii tutioni, & primitivae majestati, iquam jam tunc excunis fundatores ipsit augurabantur. ci 237. His pi emissis. antequam directὸ respon-. deam, scire vellem ab adversariis, an hujusmodi exclu-. . sionem, vel renuntiationem existiment legibusHispa- .niae ita coherentem,ut etiam sine consensu Sereni imε Infiniis potuerit Respublica eam, ejusque sobolem a successione repellere, tanquam legibus ipsis contraria, vel ad hujushodi exclusionis valorem 'fuerit neces iria,-Reipublicae di spositio, εc ipsius Infantis renuntiatio; quia causa esto legi consentanea, non tamen necessario ipsi connexa erat Nam si hoc posterius dixerint; resp6debimus,quod cum renuntiatio,vel. exclusio Serenissimae Mariae Theresiae non sierit authoritate 'Reipublieae fusta, ut ipsi nequeunt non admittere ; siquidem nulla pro ipsa approbanda, validanda ut confirmanda comitia usquam, vel unquam eoacta Idnt ;nullius roboris erit ex defectu potestatis, & consensus Reipublicae, qui non intercessit. Nec obstat, quod hic casus, & ille Serenissimae Infantis Annae sint idem ser- maliter, ut hic in illa dispositione Comitiorum anni 1 6 I 8. censeatur comprehensiis. Nam licet doctrinae ibidem allatae optimae sint, de subsistant, quando agitur de interpretatione coprehensiva in favorabilibus a non tamen in odiosis, & luris communis correctoriis,
297쪽
Contra Catb.Hisp.Regem Pbilippum 27s, qualis respectu juris Hispaniae ibret haec exclusio, semel
ac cum legibus fundamentalibus necessario non conne..ctitur. In odiosis vero , & tertio praejudicialibus , sem per estatricta interpretatio facienda, nec illa comprehensio locum habet, ut animadvertit Calderin. consit. I 67. alias consit .unico. ut lite pendente. vers petr H r. Portol.in tract. de conserta & fideicomm. cap. σ.
clus 3I. num.q3 ait. R. praesertim cum sub hac consi- .deratione dispositio Comitiorum legis nomen non mereatur , sed specialis providentiae in casu emergenti. Nam ut docet Alberic: leg.Si major.C.de legit.berediti de his, quae semel aut vix contingunt,leges non feruntur , quod probat leg. Nam ad east de Hib. quae cum,
in secundo , & nostro casu non intervenerit, potius arguendum foret, Rempublicam noluisse pro hoc secundo casu praestare conseii sum ; quia ex vulgari regula
adversus cum, qui jus dicere potuit, & non dixit, expressius est interpretatio facienda. et . Si vero hanc exclusionem ita existiment prout-ego exiitimi legibus fundamentalibus vehementer connexam, ut Serenissima infans volens, nolens, potuerircum sua sobole a se essione arceri in . compatibilitatis motivo, non dubito, quin hic posterior casus , qui est omnino idem cum priori in illa Co- mitioru dispositione quae non tam ita, quam legis funi tamentalis declaratio dicenda e conlprehendatur.Sed tunc coprehens ista peraequὸ nocere vietus Augustis
298쪽
smo Caesari , ac Regi nostro ; Quia cum successio Caesaris non minus incompatibilis sit cum successione Hispaniae, quam successio haeredis Franciae , quia omittendo quod Imperium extraheret Sedem , Regiam ex Hispaniis , & primariam Coronae hujux repraesentati nem; possunt enim respondere hoc eue temporale , S: per accidenS, non perpetuum, opponereque exemplam Caroliv. utruinque munus multo tempore gerentis. Hoc in Pam omisto Caesar, vel ejus primogenitus est haeres Regnorum Hungariae , & BQhemiae, quae curria Hispania ob nimiam diitantia in , de regiminis dissicub. tatem coire nequeunt , terra marique communicatione
interct usa, id quod a posteriori dignostitue, siquidem Augustus non sibi , aut prisnogenito successionem,sed secundosenito, contendit Dum autem eadem ineon patibilitatis ratio militat;6uς successio in casi praesenti. aeqv lege illa, vel declarativa dijositione Reipyblieae, Si ergo, hoc hon obstante, contendies eis 'rum filium Carolum,quia in eo cessat incompatibilitas, cur non siiccedet Philippus noster , ex potiori in moliori linea , vocatus , expetitus, in quo adhuc rumius incompatibilitas cestat ob pluralitatem prolis Serenista Genitoli1 Cert uid res,onderi positi non ideo. 239. Sed ut ad punctum, seu cardinem dissiculi tis deveniamus, fitemur hanc renuntiationem ab utraque Serenisi a Iniante Anna , dc Theresia emissam .a
Republica publicis Comitiis approbatam , si1bstineri' sistae , quatenus cauti, ex qua elicita sui legibus Ret
299쪽
gni sundamentalibus cohaeret, seu, Datenus consulit , tu providet illis incoi nodis , quae leges ipsae Vitare voluerunt, dum Infantes haeredes, vel successuras extra Hispaniam mubere renuerunt: qualia Iu pertu descripssimus, confundendae scilicet Monarchiae, postponendῖ representationis,throni avellendi.Sed ultra hunc casum legibus ipsis praevisum, nec Serenissimas renuntiantes potuisse posteris suis nocere , nec Reges ad ea- sum pollaritatem removendam potestatem habuistac, nec Rempublicam ipsam nastituris ex e um conjugiis filiis impedire juris succedendi ex legis beneficio conis municationein valuisse constantis, E assero, ex his, quae part-praecedenti g. X. fuse demonstravimus. Unde cum in casu adeundae successionis per decessum Caroli II. in Catholico Rege nostio Philippo, haec omniata cessasse deprehensa sint; legum nostrarum
ipsi necessario successu, delata est , renuntiati'ne , -- clusione, & lege rogata mirume obstantibus, quae non
pro hoc casu , sed pro illo , legibus prae iso, adhibita funt. Sed quamvis hujus responsionis veritas ex citato satis superque liqueat, ex ipsaum renuntiationis p., Probationis , ratificationis, de legis visceribui eius rodibustissima confirmatio petenda vi.
300쪽
278 Iniustitia Belli Austriata
Renuntiatio, med exesusio Regem nostrum non assecit, quia in eo esurivit causa ibius
lasso. c Atis est, ut Catholicus Rex noster Philip
pus non attingeretur renuntiatione, exclusione, &lege exscxiptis, quod in casu, quo ipsi delata successio est, nulla subesset causa legibus fundamentalibus cohaerens, ut 5.praecedenti diximus; at satius est , quod etiam causa illa in renuntiatione, exclusione, felege expreta, non substiterite nam duplici titulo ces: sare renuntiationem necesse est, vi quia cessat cauta legibus ipsis praeconee m , & quia ex mente excludentis, 3c renuntiantis cessat itidem exclusio et renuntiatio. Porro nihil in Iur rudentia sive Caesarea ,su canonica frequentius est, quam quod cessante causa dispositionis, dispositio cesset, de evanida fiat, ex vulgari Phihil horum maxima , quod cessante causa cessat effectus, quae ad legalia instituta translata vid ruraeg.adigere. 9.quamvis.fsde jur patraeg.sipater E. de haered.instinitidemiad Canonica.Cv.magnae.in . de vot. Iris redemp. cap. cum essanteis appellat. de qua plenissime discurrit Tiraqueil. in speciali tract. cessante causa. de de jure primogemqu. 'O. num. I .