장음표시 사용
311쪽
eausa militat , vel omnis causa cessat: prosecto excluadere filiam a tali successione, ad quam cum prole sua per leges invitatur sine causa, irrationabile est , barbarum eis, absurdum est , quod nec inter Scithas tolerandum foret, quanto minus inter Christianos Praeterea legibus se amentalibus derogare posse Regem , vel Rempublicam sine causa,quis unquam semniavit' cum nec ipsi. legislatores sine causa legibus suis licite dero- genr,. nec iust postquam ex eis jus tertio quaesitum est; quid ergo absurdiux excogitari potest, quam quod Hispani leges fundamentales siti Regni temerare, invertere, vel abrogare sine causa tentaverint Cum ergo in- 'tellectus absurdus in legum, vel dispositionum inter
ctus ille violentus,& crudelis, quem praedictae dispositioni assuere volunt Austriaci, rejectandus est , Se tene-dus, quem nos ex visceribus jurisprudentiar, & causa ibidem expressa eruimus, ut aequitati naturali, finiquo
et s. Quod si adhuc obstinate replicare pergant:
praedictam exclusionem vel renuntiationem non cesisasse; quia licet cessaverit causa in particularii, non ce Glaverit in communi ; vel, & sorte melius, quod causa non cessaverit adaequale ; quia motivum praedictae ex-
312쪽
c usionis non fuit solum praecavere unionem utriuine Monarchiae ; sed unionis occasiones , & pericula , ibi; Tporque queden revenidar ias ocasiones , que podris baber en juntarse ; quae in posteritate praedictarum se renistimarum infatutum, perpetuo vivent; siquidenta, attenta rerum humanarum vicissitudine, & lege Salica Franciae, semper obtingere potest successio illius Regni soboli masculae , sicut obtigit Henrico IV., qui, agnatione inspecta, solum vigesimo secundo gradu decessorem suum contingebat, teste Briet.in annalib. ad ann.Christi I 389. inando vero causa finalis legis,vel dispositionis non cestat adaequatὸ, lex vel dispositio nocessat ; sed selum quando adamate, M omnino cessat. ex leg. In omni. ubi Bartholδ de adopt. leg. quod di ctumst de pact.cap. Etsi Christus.de jur. jurand. Eu
rard. in Topic. legalib. loc. 8 3 . Tiraqueil. citato tract. Cessante ea a.part. I. num. II. BerthaZol. in repetit. Ieg, Si quis majorinum. at 3. Ctae transact. Surd. con-
sit. 3 7 3 .num. 26. & alii plures. 2 3 o. Adhuc hoc recursu nihil evincunt; quia i specie nostra causa praedictae dispositionis, vel exclu- sionis, omnino & adaequatὸ cessavit: ea enim duntaxat suit ad unionem vitandam, qua Vitata, vitantur unionis pericula; nam si semel stabilitur, quod utriusque Monarchiae nequeat esse unus,idemque Successor 3' Omne remoVetur, de jure, unionis periculum ; semper enim respectu Succeisoris Franciae viget exclusio, Se succedet Hispaniae sequens in gradu, sive Francus, sive
313쪽
Contra Catb. Hi p. Regem Philippum V. 2 8
Austriacus , sive Saba udra: si vero contrarii velint, per praedicta in dispositionem praecaveri etiam pericula unionis de facto: hoc ridiculum est , nullique humanae providentiae concessum ; cum semper Reges Franciae, ii leges non revererentur, jure, vel injuria; imo quivis alius Princeps, id posient attentare. Sed ne voluntarie loqui videamur, hoc eruimus ex ipsis verbis a contrarii s productis. Tporque querinpreetenidas las oeasAnes , que podria baver en juntain. Hic non praeventutdisponentes occasiones unionis, sed occasiones jurgii , disIidii, & implacabilis altercationis, quae ex unione nasciturae credebantur; alioquin juxta illispani dialecti rigorem, quem observasse statuentra in tam selemni, publica dispositione, nequit in dubium revocari, nodixi sient. Las Oeasones que podria babe en juniars,
sed Las ocasiones, que podria baeter de juntur,e . Nania cum particula en latinὸ 3n.regat ablativum, perinde est prqvenire occasiones,qui posset occurrere,va juntas, ac praevenire occasiones, quae posset occurrere in unione : e converse, cum particula de regat genitivum, faceret proprium sensum, scilicet, utque praecaveantur occasiones unionis; quod cuique Hispanice mediocriter loquenti obvium, & palmarium est: nisi contrarii
velint , viris illis sine dubio doctisiimis, adhuc in patrio idiomate seloecum impingere, quod sine temeritate fieri nequit. a I. Sed ex his , quae contrarii urgent, inferre contra eos posiet, si vera essent; non Caesarem , Ποι Oo Ar-
314쪽
α9 o Iniustitia Telli Austriata
A rchiducem , non Philippum suecessores esse, quod ipsi enixe negabunt; sed filiam Serenis imi Ducis Aurelianensis natu majorem 1, quia si motivum cessat adae. quatὶ, quando cessat unio, & unionis periculum, cumstminae Regii Sanguinis Franciae nequeant in Francia siccedere, Salica lege obstante; in *minis,cessaret unio,& omne remotissmum unionis periculum et cumque , fgminat illius stipitis descendant a Serenissima Infante Anna, que major natu erat SerenisIima Infante Maria, a qua descendit Augustissimus Caesar ; ipsae ad regulas Regni praeferri deberent. Videant contrarii, quo eos abducant sua praejudicia i Certum igitur est, quod adaequata causa dispositionis fuerit, in perpetuum unionem' utriusque Monarchiae praepedire; qua praepedita, ridiculum foret, velle etiam omne remotum unionis de fa- icto periculum praecavere , quia moraliter impossibile. Deus enim, qui pericula proxima peccandi fugere jubet; remota praecavere non jubet; quia humanae fragilitati hoc impossibile est, imo asterret haec praecautio majora pericula, qui opus esset, quod homines se ipsos
mutilarent , oculos eruerent, aures Obserarent ; ex
quovis enim sensu plurima remota emergunt peccandi pericula;& volunt Austriaci,quod Hisbani tantum dem praesumerent ingratiam suae domus, ut tentaverint, remotissima pericula unionis de facto utriusque Monarchiae sua dispositione praecavere: temerarii forent, satis illis fuit radici admovere securim, unionem re pugnantem esse, declarare.
315쪽
2 2. Caeterum verba praedicta fore in telligend Lia de occasionibus , quae ex unione enasci possent , jusgii, '& contentionis inter duas Monarchias, non vero de occasionibus unionis vitandis, ex subsequentibus verbis clarius adhuc depromitur. T queden pre uenidas lasOcasiones, que podria baver en juniars, γ en rqvn deia riualdad, F convenientia , quese pretende S quae verba procul dubio eo referenda sunt, ut scitiset per illam exclusionem praevenirentur occasiones rixarum, &contentionum, quae necesiario inter utramquς gentem excitaret aequalitas, imo superioritas , PIam utraqu: gens assectaret; neutra enim alteri cedere vellet,aut al- .
teri adhaerere : sed quaevis contenderet Regem debere praeferre suas imagines, stemmata , praenomina,& repraesentationem, & in propria Curia residere; non de alia jura recipere ; quod adeo clarum est, ut dubitari nequeat. Et tamen Austriaci praetendunt,illam aequalitatem fuisse intentam ab Hispanis, tanquam causam,
exclusionis: videlicet Reginas illas Serenissimas fuisse exclusas, ut sicut feminae Regii Sanpuinis Franciae non succedum ad sceptrum, ita nec feminae Hispanae succederent. Sed quis non videat hunc sensum esse improaprium, violentum, falsum . Etenim in hoc nulla estinaequalitas, sed utraque gens a principio ea de successione inu ituta amplexa est, quη, omniuμε pensatis, p- portuniora existimavit : nec minin do publica Hisp norum re est, quod pateat 'minis adipys o successiqnem , quam possit esse de re Francorum lex Salica
316쪽
29 2 Inbustitia Belli Austriata
Quid igitur haec exclusio utilitatis importaret, ut Hispani leges fundamentales contra jus fasque inverterent, ad eam introducendam i Et si hoc contenderunt; aequalitatem minimὸ assecuti sunt, quando quide Regiae Feminae Franciae , nec domi, nec foris nuptae succedunt, Flminae vero Hispaniae, saltem extra Franciam uxoratae , capaces siiccesilonis remanserunt. Ubi est ergo illa aequalitas quoad successionem ' Uerus, &obvius sensus est, quod quia multum intererat utriusque Monarchiae, ne copularentur, ut praevenirentur occasiones simultatis,& discordiae, quae ex unione sine dubio nascerentur, exclusionem illam statuerunt,cujus nulla alia causa motiva fuit praeter publicam utilitatem, quae illam unionem respuebat. Unde ea cessante, cessat adaequale causa finalis motiva exclusionis praedictae. a 3. Altera reflexio, quae principalem illam re-dponsionem confirmat: nimirum , quod quamvis eX- elusio genera lissima sit, debet tamen restringi ex speciali causa, & ratione expressa, cui innititur, est selem
nisiima declaratio Caroli II. ficta in ultimis tabulis, sub quibus diem obiit extremum. Hic piissimus Rex , re consulta cum insignioribus Hispaniarum hominibus , sive doctrinam, sive pietatem spectes, qui Regi'Austriaci stipitim, & agnationis, nisi veritate percuis, contra Austriacos minimὸ consuluissent ; praedictania renuntiationem , vel exclusionem hoc sensu interpretatus est 3 ut teneret quidem in illis, qui utriusque
317쪽
Contra Gib. Hi p. Regem Philippum V. 293
successionis simultatem facerent ; non in his, qui seorsim in Hispania succedere possunt. Si dixeris , Reges nec posse invertere, nec declarare leges fundamentales , consentiam: sed declarationes legum fundamentalium fictas a Republica , ubi opus est , poterunt declarare. Renuis Gaudeo: sic enim fateris , quod tanta harum legum vis sit , ut Reges nec declarare eas pos sint , sed hoc munus Reipublicae est: nec etiam Reipublicae declarationes, qualis est illa exclusio,ubi opus est, explicare . Sed non negabis, Rempublicam posse: alioquin, quod, aut unde, Autlriacis jus At Respublicata spana id patentissimὸ declaravit facto ipso, Philippum vocando, gratulationibus excipiendo , acclamationibns comitando ure jurando se se ejus Imperio o stringendo, ipsum impense amando, prompte obediendo, de sibilis Austriacortina aures fortistime obserando. Quis ergo dubitandi amplius locus supercita Non vitio .
S. V II. casis praefntis successionis Regis nostri Pbilivi
es aequivalenter exceptus in exclusionis
a Ihilominus contendere possunt ex alio principio Austriaci subsistentia praesitae renuntiationis , sive exclusionis et Nimi-
318쪽
rusia. In ipsa excluduntur duo casus, in quibus Serenis si inae Infantes , ea non obitante , possunt ad successionem venire. Hi sunt. Si relictae sine prole a Regibus Christianissimis, qui eas duxerunt, Hispanias remigrarent, prior; posterior, ii ex publica utilitate , approbatione , & consensu Regis Genitoris, vel Fratris, ad secundas nuptias transirent, ut habetur in calce clausulae quintae praecitatae, his verbis. Pero juntamente se declara expres amente, que in lo que Dios no quie-ra , ni permita acae ciere en vis dar la Serenissima Infanta sin bitos isse matrimonio, que en tal case queri obre de M. exclusion, que queda dicha, capax de Arderecbos de poder succeder, en todo si que lepue a perienecer , en dos cases. EIuno F quedando vivia vim matrimonio sin bitos se vinisse a Espana. Et otro, sipor convenientias det bien publico , γ juitas consideraciones ine casasse con volunt ad det Re' Carbosico su pa-dre, I dei Principe de Ias E auassu bermano. Haec
duorum casivum exceptio argumento est, disponentes
voluisse, quod in nullo alio praedictae Sorenissimae ex cluis, vel earum posteritas , succedere possent; tur quia ex vulgari iuris regula, exceptio firmat regulam in casib us no exceptis. Leg. Cum Praetorsis jud. leg.Cum maritu1.c. de procuratora eg. kuamiis.c. de pignor. tum etiam, quia sicut illa duorum cassium exceptio expressa fuit a disponentibus post generalem illam exes sionem; si aliis casibus praedictis Serenissimis Infantibus , 5 earum posteritati aperiendus seret successionis
319쪽
con tra catb.Ηis. Regem Philippum V. 29 saditus; illos utique expressiilant, sicut istos expreskrur. Cum ergo eos suppreserint, & silentio obvolutos reliquerint ,.videtur in dubium , quod de eorum mente a succedere non possint.
aues. Huic dissicultati facilis est responsio ex superius dictis, S: disputatis, scilicet, in his casibus capaces esse successionis Serenissimas Infantes, & earum posteritatem, non quia excepti sunt, sed quia excepti sunt ex cessatione cauta finalis praedictae exclusionis ; in illis
enim, sive exciperentur, sive non , semper succedere , deberent, quia earum successio non dependet a voluntate Regum, vel Reipublicae, quibus integrum non est leges successiones invertere ; sed a voluntate Reipublicae regulata causallegibus fundamentalibus connexa , qualis est causa assignata in his exclusionibus,quae cum
in illis duobus casibus manifeste cesset, volente nolen: te Republica,praefatae Serenissimae exclusae successioni, de )ure loquendo, admittendae essent. In aliis vero casibus his similibus, ves in quibus eadem ratio militat, admittendae etiam sunt, etiam si excepti non reperiantur, quia cum in ipsis ex aequo cesset causa finalis exclusionis, nullo jure poterunt a successione repelli. Reges enim, vel Respublicae nequeunt ex quavi S causa , vel potius, ex nulla possunt successionem cognaticam a principio introductam, agnaticam facere, vel f minas pro nutu suo repellere, sed quibus legibus a principio regulata successio est; eisdem, eadem Republica,& Regno durante , semper regulanda est.
320쪽
29 s Injustitia Belli Austriaci
2 3 G. Verum, licet haec responsio certissima sit,ia prorsus dissicultatem enervet ; Nos contendimus cxeisdem casibus expressis probare, successionem in casti nostro competere Serenissimo Regi nostro Philippo ;ut hic casus successionis dici debeat aequivalenter exceptus in illis, quos dispositio expresse excepit. Et quidem maximo fundamento. Nam licet disponentes hos solum duos casus expresserint, non ideo reliquos fusidem omnino rationis reiecerunt, sed hos uti magis obvios , S veluti aliorum exempla protulerunt: quod de ex ipso contextu, & legali ratiocinio demonstratur. Ex contextu demonstratur positive, ex illa particula . Se declara expresamente , in qua duo habemus: primum,quod laaec exceptio sit exclusionis illius generalis declaratio ; non authoritativa limitatio. Porro si de- . clarant disponentes, exclusionem praedictam Serenissimas Infantes in subjectis casibus minime assicere ; ideo fuit, quia ratio, cui innitebatur exclusio, in praefatis casibus non vigebat; quia dispositiones ex causa finali declarantur, ratione ipsa, cui innituntur; ut supra vidimus: unde in quovis casu id ipsum contingat, similis declaratio locum habet. Secundum, quod sit declaratio expressa, expressamente, illorum duorum casuum ; sed implicita omnium illorum, in quibus eadem ratio militet; ut quid enim dicerent, quod expresse declarabant, nisi ut innuerent, illam declarationeniano ossicere declarationi aliorum casuum consimilium ,