Assertio septem sacramentorum aduersus Martin Lutherum, edita ab inuictissimo Angliae, & Franciae rege, & domino Hyberniae Henrico eius nominis octauo

발행: 1543년

분량: 163페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

71쪽

ecclesia, quae no credit Iuthero, sine poenitetia, per solam fidem christianos esse tutos in mediis sciterisbus. Praeterea sic totus est in fide sacramenti, ut n5 admodum curet de forma uerborum, quum uerbu. tamen per quod si*nificatur aqua, non minoris esse

momenti debeat qs aqua ipsa In qua ,si putat ullam

adhibendam esse curam, ut pura sit ec elementarist nullam ne decet adhiberi ad iniquirendam ec exercedam ueram aliquam uerborum formam, qui certust, ec nunc obseruari per ecclesia, ec olim in usu laxisse ueteribus.

POST HAEC ITA magnificat fide. ut

Lutherus propemodum uideatur innuere solam fidem sine saq, tribuat cramento sufficere. Nam interim sacramentu priuat sacrametis. Πλtia,dicit sacramentu ipsum nihil prodesse , negat

sacramenta gratiam conserre, aut gratiae efiicacia sis gna esse, aut omnino quo ad efficaciam significati nis, sacramenta legis euangelicae disierre quicq3 a fastramentis lHis mosaicae. ba in re non multum disputabo, sed tamen uidetur mihi, quu omnia in fisguris contigerint iudaeis quarum ueritas est in lege christiana, nihil absurdi consecuturum,si quis credat sacramenta, quibus utitur ecclesia, tantum praecelles re synagogae sacramentis, quantum lex noua uetere legem antecellit, hoc est quantum corpus umbram superat. Quod ego tamen, neq3 primus cogito, neq3

stius. Hugo de S. Victore, quem nemo n5 habet

ec pro Hugo de

. S, Victos

reis

72쪽

α pro uiro docto ec bonor Dicimus. nquit, sacra: meta omnia signa esse quaeda eius, quae per illa datur gratiae spiritualis. Oportere autem, ut secundum processum temporum, spiritualiu gratiaru signa magis.

ac magis semper euidentia, ac declarativa sermarens tur, ut cum essectu salutis cresceret cognitio ueritastis. Et paulo post: Quia circuncisio eas tantum, quaesoris sunt,enormitates 1putare potest, eas uero, quae intri secus sunt pollutionu serdes, mundare non postest uenit post circuncisione lauacrum aquae, totum

puros, ut persem iustitia significaretur. Nemo nes gabit opinor) hunc saltem doctore, sentire sacrametum baptismi, ec interius purgare, ec effcacius perses Elam significasse iustitii quam sederit circucisio. Qua

in re Lutherus duas uias comemorat, ec utranq3 res futat, alteram, qua arbitrati sunt plurimi esse aliqua uirtutem occultam, spiritalem in uerbo ec aqua, quae operetur in animo recipientis gratiam dei r alteram eoru , qui nihil uirtutis tribuerunt sacra metis,sed gratiam censuerunt a solo deo dari, qui assistit ex pacto sacramentis a se institutis: sed quoniam utriq3 in hoe consentiunt sacramenta esse essicacia signa gratiae, ustranq3 uiam reiicit Lutherus. Ego ut nescio utra uia

sit uerior, ita neutram audeo plane contemnere.

NAM ET ILLA ipsa uia, cui nunc paucio res assentiunt,non omnino uidetur absurda, se aqua ipsa per uerbum occultam habeat animae purgandae potentiam . Na si creditur ignis in animi agere, uel

ad punienda

Duae opis niones de potestate sa

cramento rum.

Coparatio,

73쪽

Augussin, Beda. Egesties. xxii Zacharias: ad punienda ues ad expurganda peccata, quid uetat potestate dei,per qua ec illud aqua quoq3 ad eluedas animae sordes, posse penetrare . In qua sentcntia uidentur ec Augustini uel ba sacere, quum ait: A qua baptismi corpus tangit, ae cor abluit. Et illud Bedae quoqs dicentis,st Christus tactu mundissimae carnis suae uim regenerativam contulit aquis. Praeterea uidetur illud in idem uergere quod propheta canit Ezera chiel: Laui te aqua, ec emundauisanguine tuum ex te. me uerba, siris de praeterito loquitur ante bapstismum institutum, tamen, ut mos est prophetaru de futuro intelliguntur . nec de eorpore dumtaxat abluendo loquitur, in quo nihil est dignu, quod prospheta praediceret,nec alia ablutio unq; abluit animae crimina, praeter sacramentu baptismi ide illo igitur loquutus uidetur Ezechiel in persona dei praedicentis. in sacramento baptismi mundatione sutura esse per aquae lauacrum. Quod ipsum paulo post idem prospheta prosequitur apertius ,per uel bum de futuro tEffundam inquit super uos aqua munda, α munα dabimini ab omnibus inquinametis uestris. An noper aquam promittit emundationem de anq3 mulsis adhuc apertius rem uidetur ostendete Zacharias tExibunt inquit aquae uiuae de hierusalem, medium earum ad mare orientale, ec medium earum ad masre nouissimum . Hic sermo an non nobis euide

ter baptisma depingit f aquam uidelicet de ecclesia manantem, quae ec originae peccatum purget, ecctuale

74쪽

ctuale ,quam non mortuam appellat Ied uiuam ut osten lat opinor per occultam sanctificationem dei, elemento corporeo uim uitae spiritualis infusam. Quas ut dixi, qua uia deus per sacrameta infundat gratiam, neq3 mihi iudicium arrogo, neq3 ualde uesnigo , quu sint in uestigabiles uiae eius:sed certe alis qua uia credo fecisse deu, ut illic aqua no sit ociosi, ubi tam multa et tam magna praedicat facienda per aquam, praesti tim quum es aqua, ec sal, α alia quoraque corporea sine sacramento fidei, per uerbum dei recipiant spiritale vim, nisi prorsus uana snt omnia

quibus caerei, ignis, aquassat, paniS , altare , uestes, annuli, uel adjurantur exorcismis, uel inuocatione

gratiae benedicuntur QV A F, si uim ullam recipiunt, aut ullam numinis praesentiam extra sacras mentum, quanto magiS credibile est, aquam e Chrisi latere manantem, spiritalem uitae uim sonti reges nerationis infundere: De quo C HRISΤVS ipse pronunciat, nisi quis renatus fuerit ex aqua ec spiritu sancto, no poterit uidere regnum dei,ad quod, ut ait apostolus, vocamur in baptismo . O in baptismo, Lutherus multum tribuit fidei, non aduersor, modo ne tantum tribuat fidei,

ut fides malam uitam desentat, aut quae sermare debet exterminet sacramenta.

At quum certam illam ec indubitatam fidem exigit in suscipiente sari amentum . ego potius optandam exigendam

75쪽

Fides ec rastione aescripturis suis sulci. Marci. ix. exigendam puto. Nam α beatus Petrus, quu ita populum hortaretur: poenitentiam agite, ec baptizetur unusquisv uestru in nomine Iesu Christi in re smissionem peccatorum uestroru, ec accipietis donuspiritus sancti, no dubito, quin paratus fuerit ad baraptismum recipere totum popului nec tamen a toto populo repente exegisset illa summam certam, ec indubitatam fidem Lutheri, quam nemo se satis sciret attigisse, sed promittebat ex ipso sacramento, omnis bus, qui se dumtaxat offerrent, ec cuperent, remissonem peccatorum, α gratiam . Nam magna quaedares est,certa dc indubitata fides, neq3 semper, neque

cuiq3 contigit, etiam ex his fortasse , qui sibi contiugisse non dubitant. Ego profecto sperare non dubitem, quin Dei benignitas suis sacramentis assistati ecuisibilibus signis, inuisibilem insundat gratiam, ec sacramenti sui seruore, tepore credentiu adiuuet: mulatos per sacramenta consequi salutem, qui de sua fide non amplius polliceri potiunt, P potuit ille, qui dis

xii t Credo domine,adiuva incredulitatem meam. Qua in re, si cui alii praeterq3 aduersario, uidear nimium sacramento tribuere, sciat me nihil diffinire, nihil

omnino statuere, quod praeiudicet fidei, cui ego nihil derogo, sed ut sola fidem sine sacramento, non puto lassicere in eo,qui sacramenti compos esse potest ritanes sacramentu sufficere sine fide, sed utri Foporatere concurrere, ec utriusq3 robur cooperari, ec tutius

opinor, aliquid sacramento cocedere, q3 tantum dare

fidei

76쪽

fidei, quantum donat Iutherus, qui sacrameae nev gratia relinquit, neq3 efficaciam signi. Praeterea fide ipsam nihil facit aliud, q3 flagitiola uitae patrociniu,

quemadmodum ante uberius declarauimus. Quam rem quo magis astrueret, posis sacramenta priuauit gratia, ecclesia priuatae uotis omnibus, ec legibus . Nec quicq3 movet ictu .s deus ait, Vovete, ec reddite. Sed de uotis no dubito, quin exurgent ex his, quos ille uouistas uocat, ec uotarios, qui pro sua professio ne respodeat. Na illos ex ecclesia semel serme prorssus eliminat uniuersos.De legibus uero, demiror hominem prae pudore potuisse tam absurda cogitare, quas christiani pectare non possent, sed tam persecta foret tanta multitudo credentiu , ut nihil decerni desbeat, uel ad cultum dei, uel ad uitanda sagitia. Sed eadem opera, ec eadem prudentia, tollit omnem postestatem authoritatem principum, α praelatorum.

Nam quid laciet rex, aut palatus, si neq3 legem potest ponere. neu positam exequi, sed populus ab s e, uelut nauis absq3 gubernaculo fluctuet. Vbi est ergo illud apostoli 'Omnis cieatura potestatibus sublimioribus subiecta sit. Vbi illud: 'Si male agis, rege time, no sine causa gladium portat. Vbi illud sobes dite ppositis uestris, siue regi quasi praecellenti, ec quae sequuntur. Cur igitur, ait Paulus. bona est lex e Et alibi r Lex est uinculu persectionis. Praeterea, cur ait Augustinus et No frustra sent istituta potessas regis, eclognitoris ius, ungula carnificis,arma militis, discis

De legibus

Luthermetiristianis summa decernit licen

tiam .

Augustia

nus.

77쪽

Cor in . vii.

ibidem. Act. v Ambrosius coiuges ab aplexibus. in quadrastasma ius sit abstines

plina dominantis,seueritas etiam boni patris. Habet

omnia ista modos suos causas suas, rationes , utilistates, α haec , quum timentur, ec mali coercentur,er boni quieti inter malos uiuunt . Sed de regibus dicere supersedeo, ne uidear meam causam agere . .

Istud quaero, si nemo nec homo, nee agelus potest super hominem Christianum legem ponere: cur tot seges ponit apostolus, ec de legendis episcopis , α de uiduis, uelandis sceminam capitibus recur statuit, ine fidesis coniux ab infideli discedat, nisi deserature Cur audet dicere: Caeteris dico ego, non dominus e

Cur exercuit tantam potestatem, ut fornicarium lanae iuberet tradi in interitu carnis rCur Petrus Ananiam Saphiram simili pana percussit, o e sua ipsorum pecunia paulum reseruasenis bis Simulta tuebant apostoli, praeter Dciale praeccptum domini, super Christianum populum, cur non idcm proptet populi commodum liciant hi , qui successerunt in apostolorum locum 'Ambrosius Mediolanensis epta scopus, uir sanctus, ec nihil arrogans, hibere non dabitauit, ut per suam dioces m coniuges in quadrage: sima coniugalibus abstinerent amplexibus, ec indis gnatur Lutherus, si romanus pontifex succetar Peutri, uicarius Chrissi, cui Christus uelut apostolorum principi tradidisse creditur claues ecclistae , ut caeteri per illum ec intrarent, ec pellerentur, ieiunium indiacat aut preculas Nam quod suadet, corpore parens dum este animo retinendam libertatem , quis tam

caecus

78쪽

exeus est, ut strophas istas non vidcat Z Cur ignem gerit, α aquam homo simplex α sanctulus Cur iubet uelut apostoli uerbis hominum seruos non ri, hominum statutis non subiici, dc tam e parcre iuxtat pontificis iniustae tyranidi: 'An apostolus hoc pacto praedicat Reges nihil iuris habent in uos, iniuαstum seratis imperium . Domini ius non habent in uos, seratis iniustam seruitutem. Si Lutherus parenudum esse non putet, cur parendum dicit: si parenducenset, cur ipse non paret Cur homo uersipellis tali bus ludit technis Cur in pontificem, cui dicit ob diendum esse, conuiuis insurgiti' cur tumultum suα scitat Cur in illum concitat populos s cuius uel tria rannidem ut uocat latetur esse serendam. Profesto non ob aliud opinor quam ut fauorem sibi conclutiet improborum, qui suorum scelerum impunitate cuperent, α eum , qui pro libertate eorum iam de certat, caput ipsis instituerent, α ecclesiam Christi tadiu supra firmam petram fundatam demolirentur, α ecclesiam nouam ex improbis α flagitiosis coκ flatam erigerent, contra quam clamat propheta: Odiui ecclesiam malignantium, ec cum impiis no sedebo, α una eum illo nostra clamet ecclesia: Dirige me inueritate tua, quia tu es deus siluator meus, te susninui tota die.

Quam dissi

det Lutheri

techna a

simplicitate

Pauli.

79쪽

Lutherimos notis: sima ceu IG

ponere.

Ezechie, xviii. Ioannis. viii.

Il. Regum Lucae. xxiii Populus nimis pcena fiducia consequedae ue

DE POENITENTIA.E POENITENTIA POENI

D tet audire, quas nugas, quae semnia, qua abs surda, qua impia, qt sibi repugnantia debla saeret. Primu suo more, uelut nouu proponit, quod omnibus est notissim v, fidem habendam promissio oni dei, qua promist poenitenti remissionem peccatorum, eciam insectatur ecclesiam, se hanc fidem nodoceat. Quis est obsecro, qui hortatur quenq3 ad iuxta poenitentia, ut doleat, quod commisit, nec tamesperet remissionem de is doceret orandum pro uesnia, nisi qui doceret promissam poenitenti ueniam eQuid praedicatur saepius, s dei tam immensa clemeritia, ut nulli quatumuis scelerato se emendanti claua: dat misericordiam I 'Nemo ne, praeter Lutherum legit unq3:Quacuq3 hora ingemuerit peccator , saluus erite Nemo legit dimissam adulteram, ueniam prophetae datam, non adulterii tantum, sed homicidii quoq3. Paradisum latroni datum rec eo datum tepore, quoeommissa prius flagitia nulla potuit Iathuctione reudimere eTantum abest, ut haec non doceatur fiducia consequendae ueniae quam praeterita esse clamat Lustherus ut potius in eam parte nimii sint, qui popualas docenti ita per se libenter in hane fiducia praecis pites. ut magis in alteram parte sint auocandi, qua conreplentur seueram , atq3 inflexibilem dei iustitiuam. Decupio eni plures inuenies; qui nimia peccet istius promissionis fiducia,φdesperatione remissos

80쪽

nis obtinendae. Desinat ergo Iutherus, eam re pro noua nobis, ec admiranda proponere, citiam nemo non nouit. Desinat quiritari desuetam esse, qua nihil est usitatius.

promissione ec fide, uideamus, quid iubstituerunt in uerba. locum earum. Tres, inquit, partes dederunt pcentiitentiae etcontritionem ,consessionem ,satisfactionem. Quas omnes tres ita tractat Lutherus, ut satis persspicuum ficiat, nullam earu satis ei placere. Ni pri smum in contritione indignatur, α ira dei uocat ins Luthero nisustentabilem, se attritioni fiat locus, ei credatur des inii, displiistis in dolore non sitis de se uehemeti per utrametu cet attritio

supplere, quod deest homini. Videamus ergo φ ps

clare tuetur, quod dicit, quid ipse contra statuat. Magnam rem docet esse contritione, nec facile parabis te. Iubet omnes habere pro certo, et indubitate cres Lutheridere, propter uerbum promissionis, omnia sbi pecs uerba. rata esse dimissa, α a deo se solutos in coelo , post per os hominis soluti sunt in terra. Qua in re ipsus assertio uel in ide recidet, quodrepraehendit, uel multo magis erit absurda . Na deus aut his dii taxat per i poenitentiam promist peccata remittae, qui quantupeccati moles exigit, ante conteruntur, aut his etiam qui minsis, aut deniq3 remittit ec illis. qui nihil coim Luthenis runtur omnino,si non promist, nisi quantu poscat undequam peccati magnitudo conuitis, non potest Lutherus, esstrictur

quod

SEARCH

MENU NAVIGATION