장음표시 사용
151쪽
Tertiae Partis Philosophiae. V.
CV mee ebris si di .isio Virtuti in Intelle tua Iem .
quae residet in int nectu, eumque per fiet ad attici. rendam uel itatem ἔ& Moralem , quae perficit appetitum circa hoc um ; de In te lictu ilibus dicturi an Metaphyssea, hie Morales duntaxat paucis attingemus, inter quas comis plectimui ct Prude ut iam , quae quamvιs in intellectu sit. eumque ad attingendum verum pri fidiat, & ori id inter intellectuales centeri possit , a tamen ad morales etiam max me peltinet, quatenu, nititur recta dispositione apia petitus caro a fines agendorum , ac in eo regendo unice versatur . Qtiae vero de Morali Virtute in genere disserirenda Oecurtunt, ribus complectemur articulis.I . age reus de ejus Natura & Pi opi ietatibus. :n a. De ejus Causis& Divisione. In 3.De Contrario Virtutis, leu de vitio.
De Nattim, Pr priua Isus Virtutis. QVatuor Virtutis definitiones variis in Ioeis tradidit
Aristoteles Lib. de Coelo, e. N. Virtutem in genere efinit Uitimum potentia, idest, statum ejus persectissimum. Quae definitio etiam virtutis objecto tribui solet: nam objectum , ad quod maximus potentiae conatus assurgereiaueat, ultimum potentia vocitatur. Lib. e. Physic. c. 3. eam definit Diost 'o nemperfectι a odit mram. Quo loco sumitur paulo latius, prout habitum etiam comprehendit. virtus dicitur postio perse M id est potentiae , quae dum habet virtutem, perfe4cta en r ad optimum , idest ad actus primo optimo modo
Specialius ab eo definitur Virtus moralis a. Et hic. c.ε. Habittis , qtit sonum facit habentem , ω opres eius boniam esseἰe. Habstus est genus; caeterae particulae discernunt virtutem moralem ah aliis tum habitibus, tum virtut hus . Huius enim proprium est essicere hominem honum, S ejus actum ex omni parte per e tum . Caeterae en m. virtutes dant solum facultatem pei sectam agendi , secthonum illius facultatis usum non tribuunt : ut scie
152쪽
tia dat facultatem recte atturaendi verum, at honum usum iiIius neu Italis non tribuit: potest enim vir doctus male uti sua scientia. At vero virtus moralis ipsum usum eo. rum , quae in nobis sunt, rectineat. UsuS enim ad appe. titum & voluntatem spellat, cujus est applicare alias pote Irtias . Cum ergo virtus moralis appetitum rectificet . non solum dat facultatem recte agendi , sed etiam emcit, ut omnibus , quae in nobis sunt , ne ultatibus , recte utamur. Unde homo simplieiter bovus non dicitur ex alι is virtutibus , ut qui x doctus est , quia peritus artifex, ct c. sed eg sola virtute morali. Exactius ibidem definitur ab Aristote Ie Virtus Moralis Habitus eum .us ἰυ meaiseritate consissens , de si , ita rationelluoad nos , prout vir ρrudens Aesin erit . Cujus definitionis hic sensus est , virtutem moralem esse habitum recti ficantem electiones, id est, inclinantem appetitum ad eliis gendum obiectum rectae rationi conforme ἔ proindeque, ii mediocritate situm . Conformitas enim ad regulam es medium quodd. m inter excessum S defectum . Additur
de Ita ratione quoad uoi, protit vir prudens dr erminaberit,
quia haec mediocritas censeri debet per respectum ad eli. gentem, ita ut quisque eligat, quod liba congruit iuxta
rectam rationem, nec plu nec minus, prout prudentia praescripserit, cujus est eligibilia pondei Zie, ac qutit Cori Ueniat , aut deficiat determina se . CelebrIs est etiam haec a Ita Virtutis Definitio ex b. Augustino lib. 2. de Lib. Arbi t. c. 18. & I9. Bona qualitas
ln ea definitione , qualitas est genus . Eoua incipit discernere virtutem a vitiis .imulis, explicat subjectum virtutis, & sumitur hic paulo latius pro omni eo , quoa est rationis particeps , id est, pro intellectu , Voluntate , immo appetitu sensitivo , quo participative ration ιιs diaci potest, quatenus fulgor, d nectioque rationiS etiam actipsum descendit. sua recte υiυitur , explieat tinem mOralis virtutis, qui est vitam hominis rectam & optima messicere . Addit, qua nemo male ratitur , quia cum , ut e X.
Plicui, perficiat ipsum usum , et re Pugn t abusuS: EL his duae colliguntur Virtuti S moralis propi ι etates, nempe prima, ut sit polita in medio secunda, ut ea ne ismo per se abuti possit. Addi posset tertia, sc licet mutua connexio . De hae dicemus in fine uuaestion Is sequentis ,
quod vigintelligi queat, nisi explicata sit singularum. Nirtutum natura . Ut prima & secunda explicentur a
153쪽
Mis Tertiae Partis Philosophia. Q. V.
Oranis virtus moralis est in medio posita.
Probatur. Bonum uirtutis ni oralis consistit in adaequatione ad tu. m i egulam,nempe ad rectam rationem: Sed ad aequatio est media inter excessum & defectum , ut
Per te notum est: Ergo omnis virtus moralis est in mediis quodam post a. obj. r. imis est ultimum Potentiae; Sed ultimum re
pugnat medio : Ergo virtus non est polita in medio . Reis. Distinguo maiorem: virtus est ultimum pote nistiae, secundum per ectionem actus, concedo; secundum quantitatem materiae , circa quam versatur , nego . Ita. que de ratione vii tutis est , ut actum respiciat perfectit. sme conformem regulae rationis, & sic habet rationem ultimi. At ei repugnat eae essus, aut defectus materiae a regula rationis, & nc habet rationem medii. Instabis. Pleraeque uirtutes tendunt ad extremum suae materiae, ut Magnanimitas resiicit max mos honores ,
magnificentia maximos sumptu8, virginitas abstinet ab omni venerea delectatione , voluntatis Paupertas ah omni possessione* Ergo nec ell parte materiae versantur
Reis. Disti auo : hae virtutes tendunt ad extremum materiae suae, absolute consideratae , concedo ἔ compara tae ad circumsta tias, nego. Magnanimus enim tendit ad summos honor s, ted ubi oportet, ct quando oportet, ct proper quod oportet: quod quidem medium est inter excessum, nempe tendere quando, ubi, & propter quod non oportet; ct defectum. scilicet non tendere et iii m uando, ubi, ct propter quod oportet. Unde Aristote. es q. Et hic c. 3- mguanἱmus , inquit , es quidem maοm-
e endum de Magnificentia, virginitate, Paupertate E.
vangeliea. Colligitur, virtutem motalem esse positam inter duo extrema uitia,sicque consistere in medio non solum e auriclitet , quatenus medium in sua materia attingit ; sed etiam formi iter, quatem,s ipsa mediat inter duos oppoficis habitus vitiolos. Id inductione declarat Aristo aeles . Et hic. cap. 7. sic Fortitudo est inter Temeritatem &Ignaviam. Temperant sa inter intemperantiam & iti sensi. ilitatem. Uberalitas inter Avaritiam & Prodigalitate. Nagnifieentia inter Iuxum ct sorditiem . Magnanimitas inter Fasti im& fusillanimitatem. Prudentia inter Stulti. 1 iam S c alliditatem.Iustitia vindex inter Crudelitate de
nimiam Indulsentiam. De aliis Iustitiae speciebus minus
154쪽
De Natura Virtatis. Ar. I. Iψr
liauet esse inter duo vitia. Nam si quis alteri reddat mi. nus, quam debet,injustus est per desecti im . At fi plus a I. teri de suo triduat . quam debet, excessus ille iuri illam non Iaedit, nee spectat ad vitium ei oppositum; Dd n ama moderatus sit, ad prodigalitatem. verum dici poten , hunc exeelsum, eum sit in ipsa commutatione, ac distri. hutione, negligendo aequalitati attendere , vadera Perat inere ad vitium justitiae contrarium per excessum , qu aliquis potius eIigit pius dare,quam aequalitatem servare. duamquam eo vitio vix laborent homines ad libi plus aequo retinendum Ionge proni ies.
VIrtute morali nemo per te, ae proprie abuti P .
Probatur . Tum e R definitione S. Augustini . Tum ra. tione : nam vJrtus moralis perfieit appetitum , ut recis
utatur iis, quae sunt in sua potestate et Ergo rei repugnae
obji. Qui de sua virtute superbit , ea abutitur ἔ At plerique de propriis virtutibus luperbiunt: Ergo . Re p. Ea abuti, non ut agendi principio, sed ut actionis objecta . Unde non est boni habitus malus uluS, ea malus actus oceafione bonae rei elicitus . Insta his. Qui habitu virtutis praeditus est, olim a. um finem ex eo potest operari: Ergo&eo abuti. Resp. Qui agἰt propter malum finem, iam non ager ex habitu virtutis, sed potius eum corrumpere. Nam habitus uirtutis inclinat ad agendum juxta dictamen rectae rationis; est enim facilitas quaedam in appetitu a an btemperandum rationi. Ed ideo, cum receditur a Ie taratione, ab ipso uirtutis habitu receditur.
De Catio Rirtutibui moratis , ejusque Di vo se . CAusa finalis virtutis moralis ex dictis constat; ea
enim recta vita , seu actus bonus . Item formalis; ea enim commensuratici ad rectim rationem , qua a vitias ον positis distinguitur . Superest Materialis& Emerense Μaterialis est duplex, nempe materra crica quam , α materia in qua ,seu subjectum . Materia circa quam sunt ab iones soluntatis S passiones appetitus . Eam spectatius explicabimus agendo de singulis virtutibus. Itaque ni solum agemus de causa effectrice Virtutis moralis,defluet ejus subjecto . - . . i. . - PK' ω
155쪽
14 a Tertiae Partis Philosophiae. Q. V.
VIrtutum semina insunt nobis a natura, sed habitus
ipsi actibus iteratis producuntur. Prima pases constat. Nam insunt intellectui naturaliter quaedam principia naturalia honesti & recti . ex quihus cmnis virtus manat. Voluntati etiam inest propensi quaedam ad honum honestum, immo ipsi appetitui seri fit avo insita est propensio quaedam ad aliquaS virtutes,quae
sonat Aoles dicitur : ut videmuS, alios ex sua complexin .
ne ferri ad misericordiam , alios ad castitatem , alios ad sortitudinem, &c. Secundo quoque pars ipsa experientia constat. Nam sit μιν ean μιν , ita ω Jnsas se tempoνaeas actiones exeris de udo justi os temperautes fiunt inquit Aristoteles a. Et Eic. Cap. s. itaque u irtus assuetudine formatur , cujus tanta vis est sive ad honum , sive ad malum , ut in alteram naturam transeat.
verum cum ex actu virtutis ejus habitum fieries e re o. mnes concedant, non ita facile explicatur hujus formationis modus. Ut, de , ut res scitu dignissma explicetur,ad vertendum ex D. Th. I. I. quaest. 31. a. a. & Quaest. de Vir t. in communi, a. s. agentium quaedam habere solum
in se principium activum sui actus,sicut in igne est solum activum principium calefactionis : ct in his non habet Ioeum generatio habitus, ct inde est, quod re ε naturales non possunt aliquid consuescere , vel dissuescere, ut dici. tur in I. Ethie. Alia vero habent in se simul principium activum S passivum sui actu ,quatenus immediatum elici. tivum prinai pium non prorumpit in actum,nisi ut motum ab alio altiori exsistente etiam in eodem agente: ct in his habet locum formatio habitus, in quantum a principio altiori movente derivatur in principium inferius aliqua impressio habitualiter permanens&tacilitans ad ea Pera Fenda , quae facit ex motio ite superiotis; sicut videre est in manu, quae, quia serabit, ut mota ab intellectu & vo. Iuntate, arte dirigente, ideo susceptiva est cujusdam im . Pressionis ab illis principiis eam moventibus derivatae, qua fit habilior ad scribendum. Manifestum est autem , quod respectu actuum seu intellectus,seu appetitus, en in nomine duplex principium , unum activum, & aliud pas. svum . in primis enim eum distinge imus in fine Physseae duplicem intellectum Agentem & Passibilem, passibilis non exit in actum, niss quatenus sibi impressus mouetur, ae perficitur ab intel Iectu agente. Similiter voluntas non prorumpit in actum suum, si mota ab intellectu dirigenis
te ac resulante . Appetitus vero irascibitis , ct concupi.
156쪽
seibilis natus est moveri a voluntate, eaque mediante ab
intellectu . Unde his omnibus potentis gingili possunt
habitus, quatenus motio superiosis imprimitur Ili in .e.riori moto, ac in eo manet, firmaturque in habitum . Uerum cum ex illa D. Th. doctrinae praeclare, ac radiis citus elucescat habitum omnium formatio ut cum eodem Ouaest. cit. de virtutibus declare mu' cujuslibet nabitus, intellectualis scilicet ac moral,s, pro Priam generat Ioianem, observandum est discrimen inter actum intellectus passibilis ab intellectu agente , ct appetitus ab In te lectu. Actio enim intellectus fit per assimilationem intellectus cum re intellecta, moveturque intellectus passibilis ab intellectu agente, quatenu S an alio isti imprimuntur spe αcies , quibus intelligat, ac objecta manifestentur . Unde virtus intellectualis fit, quatenuS specie S illae, notion l.
Que uer illas Ormatae , permanenter firmantur in inteI.
lectu passibili, qui non fugaci, facileque delebili impressione hos characteres excipere natus est , sed eos se me Iimp essos stabili, peiennique tenacitate per se conter. vat . Quippe experientia constat, notiones , quas de reo huq antea nobis ignotis se me; tormamus vel per alienam instructionem , vel per propriam latioci rationem , non fugi citabilique fulgore statim evan: scere , sed alta men
te reponi, adeo ut quotiescumque ιlliuS rei cogitatio mcide iit, in eam intellactu S ser. tur , non ut in Ignot m,
se ut antea , sed ut in rem claram , sibique iam man se. stam . Haec stabilis, ten ὲxque impressio in intelle a passi. hili conservata vocatur uirtus tute φὴ o iter in te Ilieitur, has virtutes intellectuale, in Instant run co a tutor mari, eo quod species , notionesque se me I
At vero actio appetitus in appetibili fit per modum inclinationis ; movetque intelictus appet Itum, qualent seum ad aliquid inclinat . Namquam enim appetitus ex Propria sui ratione feratur ad bonum, attamen ex se ndifferene est ad tendendum in illud , vel istud bonum, stad i p su A ordinate , vel inordinate prosequendum;Jdeo-Cue ego ctat intellectum p oponentem bonum, ii quoa n dat & determinantem , ar regulantem motum tendendi , si eque appetitus dicitur determinari, Ac legular 1P'r rationem, ut Per troprium movens . Qilem admo lum ergo tenera arbor de se indissei ens, ut m cui vetur ad dein
m vel ad sinistram,& ob i de xl pect a nS m an iam agi i. Colae nectentis,cum multoties inclinata fuerit in una partatem, determinatur tandem ad ii ς 3 ut ipψ' ' a ebri si 16. vergat,sicque transien Silia mptio bym' R 'x. Ehunem constantem ; ita quoque appetuus deae Indissi, rens ad bonestum, vel turpe, cum multoties a r3tios, rega
157쪽
1 T Partis Philosephiae. Q. V.
ante incIinatus , determinatusque tuerit ad honum hy.nestum in aliqua materia , puta justitiae, motio illa regiiἀIativa tranfiens, ex assuetudine figitur , firmaturque ita. dispositionem stabilem, ac in appetitu permanentem: ita ut, qui prius extrinsece solum . &eum dissicultate e ectebatur ad honum ordinate prosequendum, nova illa dispositione contracta , facile, iue unde, fortiterque ira
illud protendat. Haec stabilis, constansque dispositici
ΤRiplex est subjectum moralis Virtutis, Intellectis
practicus, Voluntas , Appetitus sensitivus. Ita S. Thomas 3. a. quaest. s6. Probatur. Cum virtus moralis fit, qua recte vivitur . seu qua mores rectificantur, in ipsis rectae vitae , seu miγ-rum principiis collocanda est; Atqui vitae rectae, ac moinrum principia sunt, primo Ratio practica , quae vitam &mores dirigit : deinde v oluntas, qua . inquit S. Augi ninus , bene. vel male vivιtur ἔ tum demum Appetitus lensiti, us, qui ct ipse ad rectam vitam & mores maxime pertinet, quippe cum trahat voluntatem . eique in bonis, aut malis effecti us collaboret, ac sit principium ramonum, circa quas virtutum magna Pars ver a tur. Erisgo in his trihus virtus moralis constitui debet. Horum enim quodvis si non recte se habeat, vitam, ae mores vitiara necesse est. Porro membra exteriora & caeteraecae ultates virtutis moralis subj cta non sunt, quia cum leorum usus pendeat er appetitu & ratione illum diris gente, modo haec bene Ie habeant, illis recte ut eti
Confirmatur concius o de appetitu sensitivo, quem
proprie su bjectum virtutis esse plerique negant, cum de ratione practica, ct voluntate omnes conveniant. 1. Ubi morbus, ibi remedium apponi debet: Sed deordinatio Passionum, proindeque morum, est ex appetitu sensitivor Ergo ordo virtutis , ut remedium , ei apponi debet. t. Igniculi ct semina virtutum insunt appetitui sensitivo:mana in pueris sese exserunt ante usum rationis; At viris tutes, ct eorum rudimenta in diversis eoi loca se Rhiectis absonum plane videtur. 3. Demum. virtus moralis, ut mox explicui, est ut impressio rectae rationis in potentia, quae ab ea regulatur & movet ut ς Sed etiam appetitus sensitivos regulatui & movetur a recta ratione, eaque motio in eo fig. poten , ut permanens, ac constans inclinatio , quae est ipsissima virtus moralis: Eigo etiam in
apparitu sensitivo residet virtus moralis.
158쪽
De Cassis Virtutis. Ar. II. 14s
Objἰe. r. virtus en hona qualitas mentis; sed appeti. tus sensitivus non pertinet ad mentem z Ergo in eo pro. prie virtus non ines . a. virtus est havitus electivus: At qui electio ad voluntatem spectat, non ad appetitum sensitivum: Ergo hic subiectum virtutis non est. 3. Virtutis motalis objectum est bonum honestum; Sed honum hone. num, cum sit bonum rationiS, ad voluntatem spectat. nouad appetitum , qui tendit in bonum sensibile et Ergo acteum virtuS moralis non spectat . Resp. ad a. Mentem latius hic sumi pro ea omni a. cultate, quae mente regitur, ac rationis impressionem nais bilem excipere potest, ut supia annotavimus.
Responcl. ad I. Appetitum duobus modis spectari pota se . i. Ut est in brutis, separatus a ratione . Ut est in homini ne,conjiinctus rationi. Hoc posteriori modo participam live est ei. uirus: nam electio est appetitus praeconsiliati. 'orro non soIa voluntas hominis, sed etiam ejus appetitus sensitivus fertur in bonum praeconsiliatum . Unde stipse capax est virtutis eum ιnclinantis ad appetendos a. ctus colat illo rationis con ormes, puta ad cibum juxta eo a filium prudentiae Praescriptum. Et sic ad eum spectat ele clio, ct habitus ad hanc honestam electio, em inclinans . Ad s. idem dicendum , a P. etitum sensitivum ex conis aulictione cum ratione in homine habere, ut etiam bonum ens ite iuxta rationiS praescriptum appetet e possit , &Babitu quodam ad ιd inclinari. Pol ro bonum sensibile aratione regulatum induit rationem holi esti . Instabis. Membra exteriora, etiam ut rationi conjustis
cta in homine, non sunt capacia virtutis z Ergo nec a P Petitus sensitivus. πReis. Nego par ιtatem. Ut enim notat S. Thomas I. r.
Urgeb s. ibi remedium . nesse debet, ubi origo mali e Sed deordinatio appetitus est in mala voluntate : Er.
159쪽
i 6 Tertia Partis Philosophiae. Q. V.
go voluntas, non ipse appetitus, est semiectum virtutis
recti fieantis motus appetitus. Reis. Potius appetatum de ea inatum esse radicem ma.
t uoluntatis circa appetibilia sensibilia .Quod enim quis tuordinate velit delectationem sensibilem, non ea apta
voluntate, sed ex e Traeia concupistentia provenit . Un
de non labes appetitui inest circa illii ex voluntate, rea voluntati ex apeetitu sensit .voἔs ideo virtus emendans hanc deordinationem appetitui inesse dehet , qui . fi strecta voluntatis actio circa illa, facile ecthsequitur . Dices. Quoties ad actum duae sunt facultates , quarum una est movens & altera mota , habitus princeps habet potius esse in neultare movente, quam in mota, ut pateton arte, quae est in mente, non autem in membris: Atqui in opere uirtutis moraus, puta in temperantia, duae con eurrunt fagultates, scilicet appetitus lensitivus ' voluntas; voluntas autem in eo actu est ut movens , appetitus it motus: Ergo virtus princeps temperantiae residere deis het in uoluntate; in appetitu vero solum quidam habiatus huic famulans,qui virtutis Proprie rationem non oti. tineto spond. a. Argumentum nimis probare . Nam eum voluntas moueatur ab intellectu . an eo solium virtutem
residere ex argumento suadetur .
Respond. a. Dininguo maiorem: fi facultas mota pitare pastive se habeat, ut contingit in membris, eo needo si saeuitas mota & ipsa quoque actave se habeat, immo
vicissim aliam moveat, nem. Porro e si appetitus a v α untate moveatur in negotio virtuti e at nec pure passivere habet,immo it ipse voluntatem movet st inclinat. Uri de ut rectus sit motus erga materia temperantiae v. g. rara
ratis est, immo parum eri, ut voluntas recte se habeat actae Iectationem; sed maxime requiritur appetitus rectitu. do & habitus eam txibum , qui proinde non ut famulans censeri debet, sed ut sirus actus principium, proinde- ldeque ut prInceps haditus. Unde temperans non die .lur, qui appetuum erga aluum de dinate is hahentem voluntatis imperio ui Nema retinet ἔ sed eurus appetitos consuetodine ad cibum temperate se habet. Itaque viristus temperantiae est proprie ct consummate in appetitu , t Iicet in voluntate , ct mente quandam dii postionem re
Varius moralis vulgo ct recte dividitur in quatuor in nerales species: Prudentiam, Iustitiam, Temperan
tiam, ct Fortitudinem. Hae dicunt ut Voluses Cassumtis .cuod non solum principes sint, ad quas alta redurunturἔ
ed his vetus cardiustus omnis bona , honestaque vitasteriatur. Proin
160쪽
De Causis Virtutis , o c. Ar. II. I '
Probatur divisio. Primo ex lu djecto moralis virtutis. Quatuor enim facultates sunt, quibus recte vivitur . lnatellectim practicus, qui est prima recte vi Vendi regula Voluntas, & Αppetitus sensitivus, qui in Concupi se ibi. Iem ist ira se ibilem divid Itur; Ergo dari debent quatuor
vehiti principes virtutes his correspondentes. Prudentia mentem erga agenda rectam eicit. Iustitia vo Iuntatem erga bonum alienum; nam circa proprium non eget viris tute, qua ad illud feratur, quia illud ea se satis appetit. nec in ejus amore excedit, nisi quatenus propter ipsum turbat alienum . Temperantia perficit partem Concupia cibilem, ut moderate te habeat ad bonum sensibile. For titudo demum perficit partem Irascibilem circa bonum ct malum arduum, ne aut ignavia succumbata aut temeri. tale in ordinate insurgat. Probatur x. Ex obiecto moralis virtutis. Haec enim respicit honum honestum, id est, conforme ordini ratio. nis. Tale autem honum spectari potest, primo in tuo o te, ut scilicet a ratione regulatur , ct hoc modo spectat ad Prudentiam. secundo, ut applicatur actionibus vo Iuniatatis, ct se pertinet ad Iustitiam. Tertio, ut reperitur in passionibus parta Concupiscibilis, S sic pertinet ad Temperantiam. Quarto demum, ut reperitur in passioni. hus patiis tra scibilis, ac sub ea ratione respicitur a Foratitudine: Ergo haec sunt quatuor principes virtutes . ad quas aliae omnes reseruntur , ut sequenti conclusione explanabimus; nulla enim est, quae ad hocce bonum
s De Contraris Hirtiatis, fellitest Vitis.
E Tu ea, quae de vitio dici possunt, ex his , quae circa
Uirtutem ducta sunt innotescant, quippe cum unumi contrarium per aliud cognoscatur, non pigebit tameni uber loris doctrinae gratia quaedam breviter attingere ei i Ca vitiorum naturam, divisionem, causas, ct actum ouj, Proprie pereatum dieitur . y rii . Vitium definitur: Maia qualitas mentis , qua male v I.
Hee definitio satis constat ex dictis ei rea virtutis desti, nationem. Ut enim virtutis proprium munus est dare bo ianum usum, & vitae nostrae cursum dirigere ς ita & vitiii est inclinare ad male utendum facultatibus nostris, ne uiαi tae nostrae ordinem eorrumpere. Definiri praeterea potest: imperiecti ad pessimum. vitium enimi tigni licat dispoisitionem potentiae corruptae , ac male se G a his