Philosophia juxta inconcussa, tutissimaque divi Thomæ dogmata quatuor tomis comprehensa authore P.F. Antonio Goudin .. Tomus quartus, moralem & metaphysicam complectens

발행: 1744년

분량: 402페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

301쪽

De Praemotione. Ar. II. 28

Ite et sit quidam inauxus pactialis, in su ricens, & quodammodo dependens a creatura ἔ non solum non est ne. cessarius , sed etiam indignus , qui primae causae adscri-hatur. Et quidem partialis esse non potest ἰ nam oportet, Deirin in ratione primae causae, ac eo in ordine totum eis tectum attingere, cum nihil in eo sit, quod ejus causali. tatem subterfugere possit: unde influxus ille,quo affectum attingit, est totalis in suo ordine, proindeque , ut ait D.

Devinatim aιium O alium mod im. Unde opusc. i. cap. as. reiicit expresse exemplum Μolinae comparantis concurrisum Dei, & creaturae duobu' porcantibus idem pondus , ve I trahentibul eandem navim, ut videas, Adversarios longissime hae in re a D. Thomae mente aberrare . Conis cur tu praeterea Dei nequaquam dicendus est dependerea creatura, cui cooperatur,tum quia contra ordinem est, ut superior quatenus superior ae pendeat ab interiori et concursus autem ille est Dei agentis ad modum causae su. perioris, Tum etiam quia , ut ait S. Thomas 3. contra Gentes, cap. o. licet Influxus Dei non producat effectum sine causa secunda, attamen hoe ipsum non est ex insul. fies eritia & indigentia , sed ex abundantia & mi unaan. tia ipsius in creaturam , a qua participatur ejut virtus. Ergo ex hoc non dependet a creatura , sed solum a se

dependentem consti uit.

Verum rogabis secundo , Qua ratione fieri possit, ut effectus, qui est totaliter a Deo, sit etiam a creatura ; α quomodo si influxus Dei tussicit ad productionem effectus Cooperatio creat urae non sit rupe rnua Respond. Ex D. Thoma mox relato, quia alio & a II

modo respieitur a Deo. S a creatura z a creatura quidem, ut ab agente proprio,& sub ratione particulari tari Iis entis; a Deo vero, ut a causa universalisinna rerum .

ct sub ratione entis, absolute, ac simpliciter . unde suti diversa ratione attribuitur causae primae & secundae. Nam causalitas unius ordinis non impedit, nec ea cludit causalitatem alterius, quamvis sit totalis in suo ordine. lato tum exemplo tensibili declarari potest in tecto domus. quod portatur,2 a parietibus tanquam a proprio. Parinticulari suo fulcimento, & praeterea a tellure, tanquam generali omnium corporum basi , ita ut quodlibet ex ii. lis duobus sit totalis ratio in suo ordine.Quemadmodum ergo terra, licet sit sussiciens, ct totalis ommum grauium baiis, eaque proinde substineat,non impedit tamen,quira upra ipsam unum corpus aliud substineat, sed potιus cum eo concurrit ad talem lubstentationem; ita Deus.

302쪽

288 IV. Partis Philos . Diis. II. Q. III.

Ite et sit suiliciens, Ac totali S cauta totius entis, proinde. que totum ens ex se prosundat, attamen non impedit, quin in entibus a se productis unum dependeat ab alio, tanquam a causa proxima , sed potius id ipsum faeie , concurrendo utroque praefato modo cum propriis, ac se. cundis causis adpioductionem effectuum .

PRoposito dissicultatis statu, explicati ite terminis ,

ut gradatim accedamus ad ejus decisionem , in hoe A ticulo quaerimus, an Deus de potentia absoluta pollit adplicare , ac movere phylice causas secundas ad agendum, quippe cum Deus Plura possit, quae tamen non tacit. Quidam ex Adheriariis Divinae omnipotentiae te in erentia pereulli non audent negare, Deum posse causas secundasutiam liberas, physice Prerno vere fine libuta intis praejumio ; sed dicunt, id minime necessarium esse . eo q iod causa libera possit seipsam applicare , ac de te iis in inare. Alii vero negant, etiam divinitus posse voluntatem moveri praevie physice, sine libertatis praejudicio: rati, suae sententiae columen piaecipuum standitas ruere , si semel admittatur, possibile esse voluntatem prae moveti a Deo salva Irbertate. Sed mirum est , homines adeo libe-- rates in admittendis casibus longe dissicilioribus, ut quod materia esse possit fine forma , quod idem corpus possit simul esse quantitative in duobus locis,&c. in hoauno scruporosos ea e , quasi vero magnum inconveniens sit, Deum authorem voluntatis illam salva ejus libertate Polla applicare praevie, physice,& insallibiliter ad id , quod sibi placuerit.

PRIMA CONCLUSIO.

DEus potest Pbysice praemovere causas naturales ad

agendum. Hanc conclusionem nemo potest negare salva Fide, qua tenemuS, Deum esse omnipotentem, & rerum omnium Dominum. Non enim erit integre omnipotens, nec re'

rum supremus Dominu , nisi virtutes naturales ita ipsi subjaceant , ut Pollit illas ad n uiuin yel suspendere ab actione , vel applicare ad agendum . Deinde si Angeli

303쪽

De Praemotione. Ar. III. 289

possunt physice applicare virtutes naturales. ut dum tempestates cient , urbes evertunt , morbos inerunt. passiones excitant, Phantasiam conturbant. Poterit a. fortiori Deus virtutes creatas applicare, cum , ut diei e Scriptura: si mauti eiur sine omne ames terra 9 in ob Ateiove imis erra sint ρ setis,cujus imperium sentiunt omnes creaturae, quique demum est Rex univ*rsorum , ut tuta movere 2 applicare ad nutum possit.

DEus non solum ea usas nee effaria S,Hc natura Ies,sea etiam liberas potest physice praemovere, applicanis do scilieet eas active, praevie, infallibiliter &inti in te ea

ad operationem. Conclusio sequitur ex praecedenti. Nee enim Deus minus dominatur voluntati humanae , quam caeteris creaturis. Attamen quia cardo dissicultatis ips incumbit, Piobatur T. Authoritate Scripturae, dicentis Proveris hiorum a1. Corda hominum esse in manu Dei, ut quo voluerit, illa inclinet; & Isaiae ro. Deum uti voluntate hominum, sicut arti sex utitur securi , quam versat, ut Placet. Ipse etiam Deus, ut hane mutandi, versandique cordis humani potentiam ostendat , dicit per Propheis tam Ezechielem cap. 36. Dabo uosis eον earneum, id est duram , ct ri bellem vestram voluntatem mutabo in vo. luntatem docilem & obedientem, & faciam is ut Iu pra. eeptis mea: ambuletis, ω iudieia mea enstodiatis ope, e . mini. Quibus verbis, pluribusque aliis ,.quae in Da ma gis ponderabimus , Scriptura saera luculenter exprimitem caciam divini voluntatis ad move fida corda hominum supremumque dominium, quo Deus potest etiam active . I tui lac ac In tallibiliter inclinare nostras voluntates. ad est,. physice praemovere . Hinc S. Augustinus toties

verte/ e non suset alias , ut ipse discurrit Enchiridi. cap. 93. perieιttatur 'sum n fra ridet consessionis inii ἰrim .

sua nos in Deum omninote utem credere profitemin nisi

possit Deus facere, ut aliquid velimus; idque per motio ἀMem essicacem & potentissimam . Imo , ut idem dieit de

Corrept. &grat. cap. 14. Deus majiu habor moa potestato Solian atem hvmἰnum, quam ira nomines . EigO . ut etiam

expresse dicit S. Thomas q. de verit. ar. 8. si homa possit se ipsum libere applicare ad agendum , poterit a solitora Deus. Unde idem S. Thomas I .p. qu. I u. ar. L.

304쪽

hanc Deo tribuit praerogativam, ut polin movere volun

Latem , non solum persuadendo, id est, moraliter , sed etiam active , interius inclinando ad id , quod voluerit, est, physice & in allibiliter. Sed utriusque Sancti Do.ctoris loca exactius infra expendemus . Probatur a. Conclusio ratione fundata in triplici principio S. Augustini & S. Thomae. ille potest , nedum moraliter persuadendo , sed etiam physice applicando, mo Nere voluntatem , cujus voluntas est essicacissima , qui supremum dominium habet supra corda hominum, qui est creator ipsius voluntatis; Atqui Deus habet voluit. talem essicacissimam , est supremus cordium Dominus, est author voluntatis humanae : Ergo potest physice ct acti. Ne applicare , ac movere voluntatem . Minor est de fido. Najor vero , praeter quam traditur a S. Augustino ct S. Thoma, qtios biis locis in ra citabimus, probatur quan . tum ad omnes partes. Et primo quidem demonstratu rex essi caela divinae vo Iuntatis : 'ut enim ait S. Thomas l. Par. q. 9. a. 8. ad efficaciam divinae voluntatis Pertinet non solum ut res fiant , sed etiam ut fiant eo modo , quo vult fieri; Atqui nisi posset applieare physice ct piae vie voluntatem ad li here volendum , non Posset facere , ut res fierent eo modo, quo vellet fieri: Ergo potest physice di praevie applicare voluntatem ad libere volendum . Probatur etiam eadem major ex secundo ea pite , scili. cet supremo Dei dominio supra nostram voluntatem. Si quidem domini est , uti re sua, id est , applicare eam a Ioperationem: usus enim , ut definit S. Thomas, nilii I aliud est , quam applicatio rei ad operationem : Ergo cum Deus sit supremus voluntatum Dominus, poterit eas applicare ad operationem . Probatur demum ex tertio , scilicet ex eo , quod Deus it creator voluntatis, quia ille, qui est author voluntatis , potest eam tramferre de rivo ad aliud, eam imortus luci nando per modum ea a ejicientis, ut loquitur S. Thomas quaest. 22. de verit. a. IO. ct x. a. quaest. To. a. I. Atqui

Deus est author voluntatis: Ergo potest eam active in cliis nate ad volendum , transferendo ab uno actu in alium ., d est , physice prae movere : nihil enim aliud sonat phyis si ea praemotio . minor est de fide . Major vero declarari potest ex D. Thoma, apud quem Perpetuo inculcatur. Ii . clinatio enim sequitur naturam; unde sicut ab eo datur, qui dat naturam, ita & illi manet semper perlecte subdi. ta , ut eam , prout libuerit, immutet, ac verset. Cum agitur voluntas sit inclinatio naturae intellectualis, datur a Deo, qvi est author rerum spiritualium , eique soli ita

subditur, ut possit ab eo inclinari ac necti, ut ipsi libue i

ta to

305쪽

De Praemotione. A III. 29 I

rit. Hanc rationem egregie ponderat D. Fulgentius lib. de incarnu. & Gratia, cap. 29. ubi ait: Itane vero rerum ordo eredi putatiυe perm ttitur , ut Deus , qui est creator hominis ualeat hominem facere , non muta νε & quq ntiIlitis et altitorio , ni homὰ .em faciae , me arἰ tame o quod utile in iam uis voluntate nou p se, priuisuam tu homine ipserravelle repererit Hauc amentiam 9 a si e ι bus fuis arceat. os ab iis elisus anserat Deus .

Respondebis r. Deum possie quidem applicare voIunt a. temper motiones morales, ct concursam simultaneum . non tamen per Praemotionem physicam . Sed contra. Motici moralis & concursus simulta ne uanon salvant emeaciam divinae voluntatis nec dominium. quod habet in corda hominum, nec ipsi cribuunt praero. gativam dignam authore voluntγti S: Ergo praeterea coa.

cedenda est aliqua intimior & sortior motio, scilicet phyis si ea . Consequentia patet. Quid enim potest excogitar Irreteter conculsum simultaneum , motionem moralem ,&praemotionem physicam Antecedens vero probatur :atque in primis de essicacia divinae voluntatis. Hae e enim non salvatur per motionem ex se inessicacem, ct concur cum indifferentem ; Sed motio moralis est ex se in ecte ax; concursus vero simulta neuS est indifferens , id est, noni magis inclinans ad agendum , quam ad non agendum;ex pectat enim, juxta Adversari OS, voluntatis humanae coo. perationem : Ergo nec motio moralis, nee concursus si is multaneus salva ut divinae uoluntati S essicaciam. Quo aetiam non sussiciant ad supremum dominum supra corda hominum, probatur. Supremum dominium non salvatur Per motionem & concursum humanae voluntati subditu. sed solum per concursum , qui sibi subdat humanam voin Iuntatem : Atqui motio moralis secundum veritatem stconcursus simultaneus secunda Adversatios, subdunt ut humanae voluntati: Ergo non salvant supi emum domi αnium supra corda hominum. Probatur minor. Nam concursus simultaneus de se indifferens est, nec facit, ut vovi Iulitas faciat, sed potιuS hoc ab ea e Apectat. Μ otio vero moralis desumit suam emcaciam a voluntate humana, ita quam nihil possunt persuasione S , commotiones , blandi ἀζιae , ct aliae motiones morales, nisi sinat se ipsam move ri .Quod demum ex illis nulla Deo tribuatur praerogativa digna aut hore voluntatis, probatur; & in primis de concursu simultaneo. Nam cooperari alicui rei convenit in adimerenter & causae & non causae talis rei; Atqui concurissus simultaneus est cooperatio Dei cum voluntate: Ergo Per concursum simultaneum nulla tribuitur praerogativa. Deo ut authori voluntatis. De motione etiam morali

idem evidentius constat, siquidem Angelus, quamvis

306쪽

292 IV. Partis Philosop. Disp. II Q. III.

non Irt a uilior voluntatis, potest tamen eam moraliter

movere ; imo cape nostra impio bitate fit , ut motiones orates, quibus Diabolus nos movet tentando, sint etiricaciores,quam quibus Deus nos movet: saepe enim ho. mines facit, us credunt Diabolo tentanti, quam Deo ho-Ma suadenti : Elgo ex illa motione nulla Deo tribuitur Praerogativa digna aut hore voluntatis . ReponeS , Deum posse quidem movere voluntatem ad volendum, etiam physice & praevie , ut volunt Thomi. tae ; sed tune voluntatem non ore Iι heram . Sed impugnatur responsio , primo uigendo aut horita. res relatas. Nam Scriptura, D. Augustinus, ct D. Thomas agnoscunt voluntatem liberam sub illa motione e mea. cissima. Scriptura quidem. quia illi, de quibus Deus die e. hat, facturum, ut in suis praeceptis ambularent, fine duahio Iibere in illis erant ambulaturi , alias nihil meruis.sent. Itidem S. Augustinus , sive dicat Deum malam vo. iIunitatem convertere in honam, sive corda hominum inclinare in bonum, semper loquitur respectu operum honorum & meritoriorum, opus autem nec bonum estinee

meritorium, nisi sit liberum . Et tandem S. Thomas ex vi esse in hoc reponit efficaciam divinae voluntatis. ut Possit non solum facere, ut faciamus, sed etiam ut libere 1aciamus , id est , ut cum motione divina quantumvis emeaci libertatem conservemus: Ergo potest Deus nos movere physica illa applicatione illisa Iibertate. Secundo impugnatur urgendo ratione. Deus est Domitius &author voluntatis et lam reduphcative ut libera est, id est, ne pra judicio libertatis: Ergo potest eam acti ve applicare ad actum ut liberum. Sed falluntur hac in parte Adversarii, quod concipiant Dei motionem ad modum cuiusdam virtutis e diametro oppositae voluntati , ct contra ipsam militantis, quam renuentem follior Uinin .cat, liget, ct ut placuerit, etiam repugnantem trahat . Non secus ac victor victum . Cum tamen illa sit quaedam emcaeissima quidem, sed blandissima vis omnibus cor dis nostri fibris sese lenissi tre insinuans , ct a fine ad finem fortiter quidem, sed suaviter attingens, ut ait Scriptura . Unde applicat intellectum ad cogitandumae ad deliberandum , &.voluntatem ad eligendum Conia formiter ad dictamen intellectus, in quo ratio libertatis consistit: sicque per nos ιpsos ube iri me agentes exsequitur, quidquid per ipsam Deus destinave tu , ut non

semel annotat S. Augustinus.

Addi posset pro confirmanda conclusione,vulgatissima quidem, sed efficacissima hac in parte ratio . Deus potest quidquid non implicat contradictionem: Atqui non implicat contradictionem , uc Deus active , praevieque apPII

307쪽

De Prae motione. Ar. IV. 293

applicet voluntatem ad libere volendum: argo id potess.

Najor patet . Minor vero ex eo constat , quod non satis

appareat haec implicantia . Quod enim Adversarii objicere solert, actum voluntatis sub ilia motione fore Iibdi

rum , ut supponitur , ct tamen non fore liberum , abunde solvetur a. 6. S 7. interimque ex eo confutari potest, quod non sit contra rationem causae liberae creatae, ut inclinetur ad sui im actum ah author e totius libertati S, dependeat que a suo creatore ut ab applicante, ut millies

. repetit D. rhomas: Ergo Iibere agit etiam sub modo ne ct applicatione Dei, proindeque actus remanet perfecte libera

HIe eardo dissicultatis vertitur, an sci Iicet creatu. re ita Dei praemotione indigeant , ut sine illa

Nunquam DPerentur .

. Negant Molina ct ejus a Dclae. Sententia vero assirmaritiva est omnium , qui Molinam praecessere , si tam ea Paucos excipias, qui Durandi opinionem , ct a Iias omniae Mo improbabiles secuti sunt: quam enim aliam tenere potuerunt nondum propa Iata inter Catholicos Molinae cententia Praeeipue cum Suarer dicat , non posse exul cari concordiam divinae Providentiae cum libet late liuomana sine Molinae invento, aut Thomisti rum prae in tione . H sententiam tenent Thomissae omnes crina utroque gratiae Doctore Augustino &Thoma. Te uentPrimates Theologi & Philosophi, quoium catalogum texere longius effet . Tenent prae ipue orbis Academ ια, Salmanticensis, Lovaniensis, Dua. ensis,ctc. Tenent praemcipui Religionum ordines, ct demum omnes, qui sit cere profitentur , se S. Thomam sequi, Physicam praein motionem , ut Scholae Thomisticae tesseram agnoscunt. Accedunt quiaque primate. Societatis, ut Salmeroniae, Toletus, Bellar minus, Pererius, AZ i 'ius , Colmas Alpo mannius, Henrique c. quorum testimonia videri pota sunt apud R. P. Gonet. r. a. disput. 6. ar. 2 s .a- Immo nuper anno quidam primae classis Iesita in Univer. sitate viennensi publice defendit: iterum iterumque esse

ta η, ct plures, quos ut fieri solet, educatio implicue . Iat opinioni contrariae, ubi S. Augustinum & S. Tha.

308쪽

Σ q4 Partis Philos p. Diis. II. Q. III.

rnam , eorumque invictissima fundamenta paulo aecura. tius examinarunr : sapientiores facti, illam ejurarunt. Ni referunt Salmaticenses. Secutus ergo saniorem 2 majorem partem . Eus non solum dedit & conservae virtutes activas causarum secundarum , & cum illis concurrit; sed etiam eas ad agendum applicat, applicatione praevia ct Physica , quae r ecte prae motia , seu paedetermiuatio phasea

Muncupatur .

Explicatur magis haec conclusio, in quam tota di me utitatis moles incumbit . Dicimus ergo, Deum ut primum ct universalem omnium motorem applicare physice stPraevie omnes causas secundas ad agendum ἔ ita ut sicut in ratione primi emis influit continuo rebus omnibus i.

Psum e sse, quod est ultima actualitas in linea emis , idque Per influxum pi aevium & physicum , ut Pote qui causat

aptam rerum exsistentia in , sicut probat S. Thomas 1 .P.q. O8. Ita quoque in latione primae catusae caeteris omnibus innuit ipsum agere, quod en ultima actualitas in linea operandi, active applicando virtutes operativas ad agen . dum juxta cuiusque naturam ct conditionem. Unde S. Thomas opusc. a. c. 246. peregregie loquit : sua a ut

ideoque ob id dicitur Deus omnium Humeator , Motor . Guἰ eruatir , ct 'ον . Hunc igitur influxum , hane applicationem, qua Deus reddit causas serundas in actu se .cundo agentes, qua virtutes activas transfert ab otio ad exercitium, qua omnibus ultimum agendi vigorem innuit,

vocamus praemotionem . Sic esplicata conelusio .

In primis quantum ad priores partes, scilicet Deum dedisse ct conser vare omnes uirtutes activas, est de side;

S supra demonstrata est, cum osteti dimus, Deum esse Primum omnium principium . Quod etiam simul concurrat cum causis secundis, modo conceditur ab omnibus , ct Probatum, ac declaratum fuit supra ali. 2. Ultima vero , ac pi recipua pars, Deum scilicet omnes Causas active premovere, seu applicare ad agendum, pro . Danda nobis est omni argumentorum genere . I. Autho. ritate Scripturae Sacrae . a. Authoritate Conciliorum .

3. Ex ipsius Ecelesiae precibus, ae communi Fidelium

Consensu . q. Authoritate Patrum. S. Antiquorum Plii Iosophorum . 6. S. Augustini . 7. S. Thomae . 8. Rationi. hus. s. Exemplis. Io. Ex inconvenientibus, quae pret .

notione sublata sequuntur.

309쪽

q. l.

INeuleat repe nobis scriptura supremum dominium,

emeaeissimam potest item, & in fallibilem illam motio. nem , qua Deus omnia sibi subjicit, bellam corda hominum , que immutat & transfert ab uno affectu ad alium. ct applicat prout placuerit, applicatione , inquam , cui nihil resistit. Unde Esther. II. dicitur: Donantis rex o n potens , in eia1ns ditione cuu' a sunt posit,i , ita De non Q , qui possit res iere voluntati olus. Sed haec omnia nihil aIiud sonant, nisi ipsissimam Thomissatum praemotionem; nam cone ursus simultaneus est de se indisserens, ct magis ex. spectat, quam dat applicationem agendi, iuxta Adversa, rios : Μotiones vero morales sunt ex se inessi aces : Er. go iuxta Scripturam admittenda est physica praemotio .

Loea omnia prosequi longius effet, hic solum quaedam

expensemus.

illustris praecipue locus est italae ro. ubi Deus asserit se movisse eor Sennacherib Regis Assyriorum , ut artifexsu m securim , ct manus baculum movet . Unde vocat eum . Virgam furoris Ioι ω baculum et ei iisque superbia in inculpans ait: Numquid Ilor abitur eetirἱs coutra eum, qti Deat in ea , aut exaltabitur ferra contra eum , a suo trahI. tur ; quomosos elepetur uirga covtra eis uantem fe , 9 exaItetiae lacnitis , qui nitque lunum es. Qua expressione clariore potuisset Scriptura physicam praemotionem nobis explicare. ct dependentiam creatarum causarum a Deo creato te Neque dici potest, hie in teli gi motionem moraIem; nam haec responsio destruit textum . Si enim Deus movet solum mora liter Ergo non sicut artifex se. curim, sed sicut spes praedae movet militem, minister Re insem , consiliator eum , cui dat consilium . Expresius est etiam locus ProU.2r.Stetit βοῦν sones aqua ru i , ita eor Regis .u manu Domisi es: quoeuuque votueωνit, Delisabis Iutia . vides dominium Dei supta eor regum hie luculenter expressium per dominium agricolae supra aquas, quarum rivulos per agrum sine vi derivat, eas vel coercenso, vel Impellendo , ut pIaret ἔita Deus habet in manu sua corda hominum,quae vel co. hi here, ve I inclinare potest, ut vult, absque ulla rest. 1lentia . Unde merito S. Augustinus de Correp. & gratis cap. s. Deus de ipsis hominiam uoluntatiόur quod vult, eum vula, facis. Hor dominio usus est Deus, dum irati Regis. Assueri cor transtulit ab indignatione ad mansuetudi, nem. Esther cap. II. ut notat, ac ponderat S. Augusti.

310쪽

296 IV. Partis Philos . Diis. II Q. III.

nus lib. I. contra duas Epistola S Pelas an Dium, c. 2 Ois utitur etiam quotidie , dum non solum suadet. interius an spirando, sed etiam immutat eor prInr0 tim punii terrae, Ut dicitur Iob. D. cuius exempIum habetur in saule, Ctii Deus immutav e cor aliud , ut dicitur 1. Reg. c. I . Neque tantum priscipum , sed etiam omnium hominum, quorum corda applicat ad se , ut dicitur Ieremiae 3. AE'. IIeabo, sis accedent ad me. Unde Ieremiae 3 i. introducitur populus Dei dicens : Converte me , ct conve tar , quias tu Domis, in Deus natus: ut indicetur motum cordis hu mani a Deo incipe te . Accedit celebris D. Pauli author Itas Rom. 9. dicentis de ' onis operibus : Nan es volentis , neque etirrentis , sesmirarentis De , qui , ut idem Apostolus dicit ad Phili p. a. eperatur u nobδε ι et ιε ω perficere.Quae verba intelligi non 3 ossunt de motione morali, cum illa nihil operetur, sed solum ad operandum invitet;immo totam e meae iam inu. xuetur a voluntate consentiente: Elgo si solum Deus mo- Ner et nos motione morali ,honum opus non esset proprie Dei movent:s , sed voluntatis consentientis . ct vocem Dei audientis, Neque etiam intelligi possunt de concursu rimuli a neo; ut enim arguit S. Augustinus in Enchiridio, cap. 32. si ideo dictum est, μι υ uolrnt Is homiuἱs, sed uat. D entIs Deἰ, qtira tic nutas hominis Id Mota non ἱmplet , s id est, quia fit ex concursu simultaneo Dei ct hominis 3 cur non e 'ontra eo recte a cietir , Non es mi erentis Der, Havolent)s tominis , qtita id mi eritoraιa Dei sola non implet Ubi funditus e .ertit sententiam Ad vel samorum per sor tam concursum imultaneum explicantium activam Dei motionem ς dc postea concludit: R ' i , ut totum sit D u

id est , non solum cooperatur voluntati agenti , sed etiam applicat eam ad agendum . Id confirmant ea Scr pti irae loca , in Ruthul aperte docet, Omnia esse a Deo, ct per eum fiui. Ioan .ser ipsum O 'Va sunt, of β e IV fictum eli nihil . Ad R. o. an OS al. cus , ni ex ipso , O per i um , Os In imo Iuni

rum influxum ct cooperationem creatu .ae , idque praeviermam in nuxus , quo caiisa aliquid essicit, este optiorna. tura & . ausalitate. Unde Apostolus non dixit verari om. martim Om rsus , sed in omnisus : it significaret, non M. Um creaturam , sed etiam quidquid entis & perfectionis in ea , vel ex ea est, esse opu Dei . Atque huae excludi. rur quod reponi posset, Deum creaturae n fluxum ea te anus caiisare, quia vi in activ m , qua conpei a tur agit, Primo contulit . Nam eo tensu jam non operaret ar o m.

SEARCH

MENU NAVIGATION