장음표시 사용
51쪽
o Tertiae Partis Philosophiae. Q. I.
eon unctioniS,α separationis sunt propter honum Animaret iam in ordine naturae purae quatenus in primo per bona opera dignam se reddis praemio in altero statu recipieti do. aeterum absolute loquendo & abstrahendo ab tiniit per ectione in praemium viri ut is reddenda, proindeque a felicitate , si ne perfectior Anima corpori unita , quam separata , ct modus intelligendi sine corpore persectior , quam in corpo te, aliaque ejusmodi ad naturam Animae separatae spectantia,discutere non est hujus loci. Viderὸ rotest D. Thomas a. p. q. 8y. a. t. & ibidem Ca j et anus.
Potest homo etiam in hac π ortali vita aliqualem, im .
perfectamque felicitatem obtinere. Conclusio vix ab ullo negari potest . Eam perpetuo docet Aristoteles, ecnon semel S. Th. 1. 2. q. S. Praecipite a r. I.
. Probatur latione , quam ιhicem innuit S. Doctor. Et e. Mim ut felicitas pei secta consstit in pei lacla partic patione summi.boni, it a ct impei secta felicitas in aliqua ejus Participatione; Atqui homo non est ita elongatus a Deo in hac mortali vita , quin summiim illud honum possit aliquat ter participare cognoscendo, amando, ct pro suo modulo imitando optimum illud Mundi Principem: Ergo potest aliquam te licitatem , etiam in hac mortali uita obtinere. Sed res uberius expendenda est . Itaque sit . . I I. In et uosta sit Enjus vi a Fel citas , gnave ratione possit olimει i. CVm omnis aiatu vas PhiIDρ Ia eans istae au Leata υἰta comparanda, ut optime dicit Cicero lib. s. de Finib. hic ansumendus laret non unus para graphus , sed totus operis nostri eo natus. Ecquid enim optabilius, quidve I'hilosophorum omnium cura ct invenigatione dignius,
quam ut tandem celto noverint homines : in quo posita sit vera felicitas,quave ratione valeat comparari Verum
quia res. ut olim omnibus Philosophis obscura visa est, ita non facilis & explorata habetur beneficio Evangelii. quo nobis commonstratae sunt verae beatitudinis semitae, traditaque ea vivendi ratio, quam qui tenent,non modo immensis bonis, atque omni spe humana majoribus , quae nempe praeparavit Deus dita gentibus se , in futuro
cumulabuntur: sed etiam praesentis vitae clir sum optime,
. ac quantum sinit conditio mortalis vitae, elicissimς peraia
52쪽
De Felicitate Formali. Ar. III.
eunt: Idei reo nihil necesse est ossicium a Christo , tam. Iucalenter expletum , ex Aristotele , ac humana ratione operosius emendicare . Ut tamen tam isper hanc Μora
Iis Philosophiae partem , quantum lumine naturali fieri Potest, attingamus, sit
. PRIMA CONCLUs Io. N Emo rationis compos est, nullaque vitae eonditio .
cui non suppetant media vitae praesentis bene , ac fellei ter transigendae: unde semper in culpa hominis est. quod fit vere miser , etiam in hac vita . Dixi vereniam quae vulgo nam Li dicitur , cum se ille et insanis deis riderIis affatim vitae-commoda non respondent, vitar quidem persaepe nequit; at non est vere miseria, ut patebit ex infra dicendis . e Cone lusio in primus constat omnium Sapientum col . sensu , qui toti sunt in refutandae institia vulgi existi. mantis, vitae bene , ac beate transigendae rationem penis aere ex arbitrio fortunae,nec positam esse in potestate,ac Consilio nostro, sed in quibusdam bonis adeptu dissicillimis , puta in divitiis , imperiis , ct c. adversus quem erro rem acriter sic insurgit Horatius Epist. II. Iib. I.
D UIubνIs, au muss se non de ἱt a tius . Μemorat autem Ingras speciatim, nempe ignobilem Italiae vicum , ut doceat nullum locum , nullamve con ditionem exeIudere a vita bene , ae feliciter ducenda. F obatur latione. Natura & Deus non deficiunt ianeeessariis ; Sed nihiI tam neeessarium homini, quam ut in promptu habeat media vitae optime, ac felieiter tra tigendae: Elgo ea nemini prorsus negata sunt,sed paterna Dei liberalitate uni euique pro suo captu, ac modulo Coneessa ; adeo ut in culpa eius ut, quod iis non utatur. Et sane impium est existimare, Authorem naturae , cum nostro corpori tam solerter providerit omnia necessaria ad obtinendam, tuendamque optimam ejus habitudinem adeo ut, cum aliquid ex iis deficit, mani lasse appareat non esse in culpa alti fieem, sed materiam perpetuitati repugnantem; Animo vero, rei tam excellenti , denegasse media ad consequendam . tuendamque .bona' ha vitudinem , in qua consistit vera felieitas , adeo ut nota hominis eu Ipa fit, sed naturae duritia , quod miser ex
Confirmatur inductionh Q Quippe , dum convertimus
53쪽
a Tertiae Panis mi ophiae. Q. I.
men is oriato A in tautam varias hominum conditionet.
videmus, splandorem conditionis& abundantiam rerum, quas vulgus habet , ut media ce ta ad felicitatem vitae , aut patum , aut nihil ad eam conser re , sed quam pluri. mos in illis sublimiotinus conditionibu S, atque in rerum omnium copia miserrimam vitam ducere, nempe nequi. tia , curis, in vi lia, timor e , dolore, cupiditatibus , ira, Uno verbo, omnibus animi aegritudinibuS misere divexa. tam . Cum e contra alii in re tenui &angi ista, immo, ut vulguς existimat, in ratione uriendi satis dura , felle: Aac bonae vitae suavitate S omnes deguitent. Cujus quidem rei, cum haec scriberemus , incidit illustre testimonium Viri pietate heroica , eruditione insigni, candore , acicelsitudine animi incomparabilis R. P. Vincentii Raronii
Inquisito is Tolosani ordinis Praedicatorum . Quippe
optimus senex morbo , quo brevi confictus est , prostra. tus, cum occasione dolorum , quibuS lancinabatur, in ei disset nobis de hujus vitae miselli sermo, in haec verba Non sine insigni quadam explicaniis se internae suavita
qua ta ἡova mihi nurenti contulisset Deus, et se ad naρἱ. Dunr mi Ium ueli redeuuiitim foret , pro aute icta vit ι ἱ n tam grationi illi habiturum . Adiecit praeterea , quoa etsi ad rem nunc minime facit, tacendum tamen nota est : Se immiuentem aeternἱtatem ita ex peuare , tit di υἰus de se iri dicio, qu actimqtie to em so et, t. seu g 711 re μα friberet, inrose tenens , ιρtimum Pa rem Deum , nIhil nisi
optim tim de fura filiis decreturum. Atqui vir egregius duis rum vitae ge us perpetuo coluerat, ab omnibus illis, in quibus fatui homines pio sperae, elicisque vitae rationem
reponunt , quam maxime alIenum ἰ Immo cum incurreri
tibus molestiis, tum sponte susceptis laboribus asperrimum ἔ Sed cum ea , quae erat, ae 3 uitate animi rem aesti. maret , censebat, vitam bonam, in quanta vis dura con ditione , nunquam esse miseram , illique tantum suavitatis inesse, quantum satis est ad eam habendam , ut mas num Dei beneficium, ac beatitudinem quandam imperis feci m.
Nec vero his repugnant quere Iae it Iae in sanctorum ,
tam frequentes adversus hanc vitam . Hae quippe rejiciendae sunt in vitia ipsa , qu bus hona vitae corrumpuri. tur . Aut certe nihi I aliud probant, quam felicitatem hujus vitae , quantumvis fionae, non esse plenam , immo Comparatione melioris , quam speramus a Deo , vider1M ullam. Caeterum omnium lententia fuit, in bona Uita satis stravitatis esse, ut etiam sinet alio eramio amari, a iacoli debeat. olaia
54쪽
De Felicita. e Formali. Ar. III. ga
Objici potest argumentum, quodque raIι homines paI. mare putant, nempe petitum ex miseriis, quibus tamen honi gravantur. Ut cum acerbe torquentur, cum fame Pereunt , cum obruuntur calumniis, aliisque eiusmodi. quae satis esse videntur ad expungenda penitus omnia D. Iicitatis lineamenta . Sed respondeo in primi , maximam partem miseriarum, quibus premitur vita , proficisci ex nostra insipientia &nequitia, ut merito celebraverit D.Chrys. Nemitem M. di, hi se a se mo. Et Poeta quidam ennanislso arenone fuρeros, βιάδου 'e quar trir
Quapropter, his amaritudinum fontibus per sirtutem semel probe occlusis, pauca , eaque levia restant mala . quaeque maioribus bonis diluta non penitus corrumpunthon ae vitae suavitatem, quamvis fateamur ill Am minuere. Hi non contendimus hic felicitatem perfectam. Addo praeterea, quae vulgo habentur ut magnae miseriae, dum scite t ractantur, cedere in honum vitae, atque adeo in partem feDeitatis. Nempe sunt ut si uitus acerbi, qui eum ex se nihil habeant, nisi ad cruciandum gustum, conditi tamen cedunt in delicias. At audiendus irae in re Aristote IeSIib. r. Et hic. c. f. In his s nempe calamitatibus uitae 3 P e idet , aegrae eiu est uin honestum ἰ eum g is multas magoas calam etes fert leuiter ω plaeide; non quod doloris sensu eareat, sui doe
nulmi . Immo qu= Dere honus fene fana mentἴs es , smues fortuna eastis s non solum J decenter ex persona sua aequἔ.tate feret s sed etiam 3 ex iis res puteterrimas aget ' quomodo Muus ἱν ι rator eo exercitu, qui prasso est , Iemper tititur δeiurin me : peristis olor ex iis pellibus , qua ad eum
dit peregregie, IRTIIT EI VIT DOMINAE SIN
NULLUI BONUs Ex BEATO MISER ESSE POTE IT .
quamvis vuls taIἰs haἶeatur, se λ Priami ealamitates, idest, maximas, iuriderat. Ob hanc eausam vocat virum persevicta virtute instructum , Tetragouum siue vituperio , id est . Perfectum , & exactum , eo quoi , ut explicat S. Thomas Ie t. is. sit ad illandinem eorpor I eub.e I fasent is sex perficies quadratas: propter quoa ene stat tu gua ibet oper σίν ς semilite ν tintiιUtis in quaI bee forenua benefl habet . Immo fortunae casus sua sapientia emendans,eos in suum commodum in taurat, ut peritus Nauta contrarios venistos: cum e contra insipiens etiam prosperos eventus in sui cruciatum,& petnielem tandem convertat. Quam
industriam ad bene vivendum capitaIiter necessariam
55쪽
M Tertiae Partis Philosophiae. Q. I.
Iepide his versibus expressit Terentius in Adelphis, A t.
ita vita est hominum , quas , cum Ind.is Tesseris :Si illiad, quod maxime opus esjactu, non cadit, nud , quod certaiι sorte , Id arte ut ιorrigas . Adde hunc conflictum animi nositi, cum calamitatibus vitae , atque splendidam de illis victoriam , t si res aeque aes ImemusJ esse jugundiorem omnibus bellicis expeditionibus. Ut igitur Imperator non se miserum existimat, cum multis, magnisque Iaboribus insignes victorias reportarit, sed magis ex eo laetatur ; ita potiori iure Vir honus felicitati deputare debet hanc virtutis sui cum calamitatibus luctam, emergentesque exinde victorias . Instabis. Non omnes habent hunc mentis vigorem , illamque ingenii praesta ut iam , qua possint tam sublimi x Praevidere , praecipue in advel sis: u de facile se obruirinunt: Ergo non habent media ad vitam feliciter agen
Resp. Stupidiores posse sapientioribus credere, ac frale formandos tradere: etenim ut recte Horatius Epis l. r.
lib. I. Nemo adeo sertis es , tit non mites e=e ρ IN,
S, meri etiItura patientem eo inmodet aurem
Caeterum , qui neque per se valent ad rectum dispicie n. dum, tenendumque , nec lapientioribus obtemperant, audiant, inquit Aristoteles r. Et h. cap. 1. Hesiodi verissus: Opt Imus ea , isse quI nουἱt e tincta mat pro , in assuim usque υ dens, qua temper stivi meliora ἔ
ET iam imperfecta illa praesentis vitae felicitas non es
posita in aliqua re creata , sed in Deo, nempe quatenus homo illi adhaetet, ut Authori naturae, ac fonti bonorum , quantum sinit moti alitatis conditio . Conclusio est capitaliter contra Epicureos , qui eo fa .roris erupere , ut putarent, non posse iucunde , id est, feliciter vivi, nisi sublato omni cum Deo commercio a omnique providentia . Ad instar nempe perdit illimorum civium , qui sub optimo Principe semper pavidi, cum demum se felices, ac securos a rhitrantur , cum illum trucidaverint, aut in ultimas oras ablegaverint. Ecquid
enim aliud sonat seditiosa illa Velleii Epicurei vox apud Ciceronem lib. I. de Natura Deorum ungue impotri pu
56쪽
,De F licitate Formali. A r. III. 43
rendae sane blasphemiae, di quas mirum potuisse homini
venire in mentem . At, ut exclamat Sapiens, Eccli. II.
Quid nequius, quam quod exeo tabis ea o 9 sanquis At. qui ante illa generis humani penes longe aliter senserant prima Graeeae Philosophiae lumina, quorum, referente Plutarcho lib. de Audit. capitale ad bene vivendum praebceptum illud fuit , e tithto , seIuere Deum . Quapropter
Hristote Ies Ethie. lib. Io. c p. p. cum beatam vitam de . finisset , uua firmi eretur m i uerrbus uti turi censentaneIs . eam tandem ex eo cumulate beatam lore ait, quod conis
fungat Deo ut amico: Erit, inquit, L leus Deo carissimus Magne Foe modo erit beatssimus. Quamquam , Ut verum fateamur, peccarunt omnes antiquitati SPhilosophi,quod Cum ipsa rei perspicuitate convicti cogerentur fateri , summim beatitudinis esse Deo eonjungi, id tamen dictis& factis admodum frigide celebraverint, ut m rato que .ratur Apostolus ad Rom. l. illos, e m cognovissent Deum, nou ne Detim glorine e . At exinde non fit praeiudicium
veritati solaribus hisce radiis splendidiori , sed solum
inde conjectandi ansa datur, genus humanum grandi , ein omnes vulgata plaga percussum , ac malo quodam genio agitatum, hoc ad felicitatem iter tam apertum tam planum , tam simplex , nec satis videre , nec Prorsus tenere valitisse .
Probatur conclusio iis argumentis,quibus superius de monstravimus, appetitum hominis satiari non posse, nisi conjungatur ipsi bonorum sonti; proindeque plenam ejus
brat itudinem esse perfecte Deo conjungi; inchoatam au tem , cum incipit ipsi adhaerere . Scilicet res se habet inlia C rerum universitate , ut in ordinatissima civitate : unenim in ista felicitas cujusque civis est, ut adhaereat ira omnibus optimo principi ac legi Statori, atque hoc pacta tuta & tranquilla vita lia civitate perfruatur: sic omnis nostra felicitas, ut viventes in illa mundana spirituum republica, pro viribus iuugamur supremo illius regi Dpo. atque hoe pacto sub ejus optima ditione vitam h Onamiae securam agitemus . Sed ut res dicatur explanatius,
Coniunctio hominis cum Deo, in qua hujus vitae seli.
citas posita est , perficitur ii uellectu & Voluntate . Intellectu quidem, quatenus de Deo recte sentimus . voluntate vero, quatenus illi it optimo legislatori pla ciue a
57쪽
a 6.Tertiae Partis Philosophiae . O. I.
t de ae studiose in omnibus subjicimur , affectuumque nostrorum cursum eo modo dirigimuS, quo ιlli gratiam
'f'tenua in probetur eone lusio , tantisper declaranda
est Irin eum conveniat, hominis beati tuu nem atten
scilicet & a Dctum, manifestum ei inium non posse aliter Coniun i Deo, ut objecto beatificanti, quam utraque haci sunm, eognitione se ilice t ct a Dctu Sed cum duplex
sit coalinio Dei. alter ι subi liq ct arguta,quam homo aedam. Nempe in eo tota coniastens, ut de Deo u sie, curanne sentiamus. Illum omnium rerum principium & moderatorem esse, praecipue hominum ut pnte sibi similiorum Quod rationis participes sint. Eius bonitatem , Ac D n entiatem tanto messe, ut nullus melior princem aut opta
si aut coetitat i pollit: Ea praeditum esse sapientia, ut nihil olduis: us quam quod ille disposuerit.Omiria in ea iis
manu esse. nec quidquam nobis contigere posse , nisi eius honitate avolobali te, ac sapientia ordinante. Nos, β bo ui esse vesimus, et eat issimos fore, ut filios ingenuos optimo uatri. Erratis nostiis, cum tametri illa serio emendaverim uue, in eius clementia praesidium Die nec nos uR- quam desertutum, nisi uostia i e ntia, c ne ιπιλ nos D rdere priores ipli decrevimus. Nihil nouis melius elle, oua itu obsequi, illum pro modulo nostro imitari, iusti inclementia bonitate, prudentia,omnia is demum V rtutibus, quas in eo summa S intelligimuS. Huic l. bori, ac nudici magnum rixmium apud illum noni S fore, quam inquam & istud maximum sit, illi placete. Haec igitur 9 similia, quae inspirante, ac ubique i e sonχnte natyr ι faciIe quisquis sanae menti S liuelliget, si animo alte densa , ac Drobe explorata habuerimus, contendimuS , Ore culmina itae bene , ac beate degendae, . accedente tamen nabili, atratique voluntatis affectu nempe quo passionum impetus cogamus isd hanc legulam
quo res vitae nostrae hm nihil turpe inordinatumque, sed hi 'γique
honestatis odorem, splendoremque respiae mus, ct c. His 'Probatur conelusio. n ea coniunctione posita est vera vitae h atitudo, cui l .sunt omnes omnino dotes , omnia. que boua , quae Philosos hi aptarunt ad beatitudinem ,
58쪽
De Feliditate Formali. Ar. III. 47
Αnisii in ilia coalutione Dei&affecticus alii commensii- ratis cumulate Peperitur, quidquid optarunt Philosophiar uetam beatitudinem: Ergo in illis consistit verae vitae Matitudo. Declaratur minor. in Priani S re Petatur illa animi celsitudo, illudque Honesum , ac Dς , quod
unice nonum putavere Stoici. Quid enim celsiuS , quia honestius, ac nisgis decorum, quam adhaerere Deo, illula imitari, ei carum esse: Reperatur itidem imperturbabilis animi adamantina firmitas, quam nulli enentus possint uiolare Ecquid enim pavebit, qui certo tenet, nihiluta vita evenire,quam quod jusserat amantissimus pater, qpt 3. u sque amicus, qui nihil nisi optimum potest decernere immo nihil nisi quod tandem vertat incorum suorum insunt quoque huic vivendi rationi praea clarae illae vitae rationalis functiones.quam habuit Ar illo. t les , ut velam beatitudinem Quae enim praeclariors unctio, quam de Deo bene sentire, atque secundum illum totiuῖ vitae cursum componet re Αden pariter illa iii cunis dae vitae vela suavitas ab Epicureis tam celebrata, ted e g. tra Deum, immo contra Deum tam nefarie quaesita,quam nec pavor irati numinis conturbet, nec mostis metus taxa azitet, nec cupiditatum inexplebilis fames cruciet , quaeinque dolores leniter ferat, bonis oblatis tranquille . ruatur, illaque usque ad medullas degustet Oui emm Deum, ut par est vovit, & sincere amat, eum lia Dei non ut ira cundum tyrannum, sed ut clementissimum Principiam , a
quo nemo laedi potest, nisi 'at sibi te ius nocere vo. I uerit, avertendo se ab hoc soni sonte-Μorta min ti:
Π et . probe sciens, perficiente vita se non i uiturum mPro undam nihili vo aginem squod ab Epicure dicantatum, mortis metum n qn lenita sod Patris amantissimi, quι cum nobis ly b ix iliatam, ac multa bona dederit , maiora secreto a mortara corpore animo concedet, si hie illum dilexerimus. Qua suavissimam spem celebrans Plato in Epimenide.: Pristinra in Guit. Je, 0t,sore, ne pos mstitem coinwatur gruis ona. g Mam optimeo tierat virum . Cupiditate inexpleuit,noi torquetur, qu a certo novit, tibi nihil debeta, proinde. ii e non modo pro itusidienti , Uerum etiam Pro magno habet ouid Quid illi Deus concesserit . Dolorem consola. tur, non mani Epicuri dilemmate si Iuninius , :re proaustior, levis; sed constanti persuasione , Dei medicas anus non torquere , nisi ut Prol tu . Quae n-ν-da occurrunt prae caeteris suavius de guttat, Primo quia Virtute, ut sale, condita fiunt et Puriori sit palato,ac passionum aegritudine minime d:Pruvata Postremo quod cum omnia vitae bona ha eg, ut
59쪽
48 Terti ae Partis Philosophiae. Q. Ic .
Dei ne neficia, grat tu, illa suscirit de tam digna & amri a manu, laetusque cogitate convivZm magn: egi Samo,qu RDeum habet ut amicum,non modo de bonis ab eo susceptis purissimam percipit voluptatem, sed etiam divi molis
Perfruitur delectatione, cum cog xt i, quam diamico suo Quam sit potens Quam late regnan S. Quam divest Gaudet quippe de his omni bit , ut filius de paternis bonis . Cesm vero tali modo affectum animum ata
Nee ad haec opus est Mente acuta , s d umplici, qu1 ta, Plira , ct Deum amante . Huic Coeu ut I ram Der. Haec in DAmis operibus exsult.it. Huius sunt castae illae iubilationes: utra rn matre aer funt opera tua, Domἴue .
ω σοιrna , ct alia,quae ex hac plenitudine gaudii Regius Vates passim, eto praecipue toto Ps. 1 o. effuncti t.. Sed lusio i essem, si singula persequerer . Tantum, quaeso te , tantisper proponas tibi animo virum cuiusvis sortis & geniι, sed cui alte animo insederint Cognitio &Amor Dei, emerge niesque exinde affectus, ut a nobis Iantisper delineata sunt; plane eum habebiS , non modo i t beatissimum hominem , sed ut visibilem quendam Deum. Quae cum ita sint, nihil eun t Hadum, sed capessenda unicuique nostrum haec Vitae forma , AtqueZontra omneS vitiorum Impetus constanter tenenda . Sed emdelibasse sume iat : est enim, ut superiuS monuimus , e Xigenda uberior horum cognitio ex fontibus tantilli, qui haec naturaliter quidem manifesta , sed tam parum a Philosophis animadversa commonstravit; atq; in luperadjecit longe praestantiora bona , spem , ac sortem nostram immensum Iuperantia , ad optionem filiosum, glaistiae Thesauros, Spiritus sui consolationem amoriS m. numera pignora , regni haereditatem , aeternae vi lx io, ς ietatem, ct c. Sed de hs ad Theologiam .
60쪽
De Felieitate Formali. Ar. III. gy
BEatitudo , seu Felicitas formalis, ut lupra dIxim g ἐest summi boni possessio;um actio, qua illud conse,quimur . Porro, ut ostendit . ummum hominis bonum est Deus. Unde formalis beatitudo consistit in ea opera iatione , qua Deo coniungimur , ac illum possidemus, quae quidem alia esse nequit, nisi partis intellectivae : nomenim sensu, sed mente Deo conjungimur, quippe eum sit honum intelligibile, non sentibile . Hae e apud omnes rata sunt. At cum in parte intellectiva duae sint facultates, quae Deum attingunt, intellectus , ct Voluntas, subtilior movetur quaestio: Utrius potentiae actus hae in
reprimas obtineat, atque adeo essentiam formalis bea. titudinis constituat. Scotus praesert actum uoluntas. S.
Thomas , Thomistae omnes, pluresque alii praeferunt actum In te IIectus . Quidam ex utroque essentiam beatia iudinis constituunt. Fro resolutione sit
BEatitudo formalis non eonsistit essentialiter in pluriobus actibus. Cone lutio supponit distinctionem hic apprime obser Mandam Beatitudinis quoad statum, & quoad essentiam.
Beatitudo quoad statum est integra complexio bonorum omnium, quae statui beato dedentur : unde a Boetio de .
titudo quoad essentiam est Consecutio summi honi, ex qua caetera dona prolluunt: unde licet haee desint,modolummum bonum possideatur, sat beatitudo quoad esse nistiam . Ut Sancti Deum videntes, etsi gloriam corporis nondum habeant , quae tamen ad plenitudinem deat i tu dinis requii itur , beati nihilominus essentia litet dicunαlur , quod Deum mente possideant. His politis , Probatur . Beatitudo essentialis est .ctio, qua homo Primario consequitur, ae possidet lummum honum ; Sed illa actio est unica : Ergo beatitudo essentialis consiliit in una actione. major constat ex jam posita definitione. minor probatur. r.Quia illa actio est omnium eraenanti Dsma: Ergo unica. a. Bonum simplex Re unum uita quoquo actione ipsi eot respondente possidetur; sed summum bcr. numen unum S simpIex: Ergo una ei correspondent actione possidetur. 3. ,ummum hominis bonum est Deusa