장음표시 사용
81쪽
sa unἰs fatuus extinctus. acceperunt & didicerunt, uti pluribus anis . ostendi. Contrarij proinde eius opiniooi , talis imposturae rei sunt, qui Apostolicum praecep-
, tum temerario ausu vertunt in consilium. Ve- .rum penitius investigemus, quinam 'ehcrandam antiquitatem novitati postponant: nonne .
illi sunt, qui inconditis suis probabilitatibus
totius Theologiae moralis puritat*m conspur- cisunt tot retro saeculis inviolata stetit the lqgica schola , una erat omnium vox , in dubiis tutiorem partem esse sequendam , non amandum esse periculum in negorio salutis: donec tandem probabilitatis monstrum, principia illa abi rare caepit , dc pro practice certo venditare , quod specultative vel unius authoris testim nio esset probabile. Hanc in omni morali m
teria , ut firmum fundamentum adhibebant. nulla attenta aut habita ratione religionis sacramentorum , Iustitiae, aut periculi damnationis aeternae, unde 3c illam etiam in articulo mortis adhiberi posse , audaci calamo praescri- ώbebant. Ne autem aliqua falso assigere me calumnientur aliqui, adeant, qui volunt, Est
harium e societate, ει alios in thesibus & libris quam plurimos eiusdem dc diversi gremii.
Nonne haec summa novitas, Patribus inaudita' Aliam novitatem dant plurimi, qui docent voluptatem licite posse propter se pperi, quibus charitas est exosa nisi forte ex Epicu-
82쪽
reoririn schola satis antiqua , illud dogma mutuare ivelinia , Contrarium enim docuit tota semper antiquitas,omnes Sancti Patres Sc Do ctores , quibus quorunidam novaturientium opinio, , dudum sese opponere conata est , sed infausto exitu, de quo postea. 'Similem novitatem adinvenit 'quorumdam prudentia , sed mundana & carnalis, quae duplicitatem dc i mendacium, specioso restrictionis mentalis . nomine licita reddere conati sunt. Aliud nos docet aeterna veritas . dum prisci pit, ut sermo noster sit , est, est , non . mne nuda est veritag. iambages- refugit. Quinam huiu, opinionisi sitictatroni, novit vulgus.. i Non movitateis antiquitati praeponunt qui aliquabdo docuerunt o nos non teneri pro ximum diligere actu interno & forinali ex animo; in simplicitate in veritate proximos diligendos es e. nos docet lex aeterna vetustissuma', monet S. Augustinus ει alij SS. Ρatres, cor esse interrogandum & siquidem ibidem est dilectio fratris, securitatem spondent. Alii e contra verE Novatores amoris cortice contenti sunt, & Ignem paruum divendunt. An illi antiquitatem praeponunt novitati, qui nequidem in regibus superfluum' agnos.cunt, ubi tamen teste s. Augustino, muItasu
perflua habemus, s non nisi necessaria retine
Nonne ducuntur novitatis prurigine, qui in P a simoniis,
83쪽
timoniis, contractibus, iuramentis beneficiis
reali ii omnia licita fabricare noscunt , adhibitu restrictionis , probabilitatis & id genus alio
xum patrocinio, quibus novellis adinventionibus nuperrime obstitit Sanctiss. Pater in condemnatoria bulla
Nec in m teria speculativa suas partes omi ij iN 'vatorum illorum prurigo: novum ali quem & inauditum , ut ipse fatetur Molina, excogitavit modum conciliandi efficaciam gratiari cum libertate per suam Scientiam meaiam: opportunum certe medium, a Pelagianis insinuatum. De eo glorientur illi, qui S. Augustinum impugnant. Quam vero illud meis dium sit novum , audi de eo testimonium P. Typhanti soc. l..de. cud. c. a . ubi ait. Nullum theologum ante Molinam ne p.r somninin qui in Iem de scientia media cogitasse, neque eam ulliM,el adhibuisse, ad ullam fe Scriptura S. sire theologia scholastica discustatem expediendam.
. Ulterius, quam vetus fit de sufficientia attritionis formidolosae opinio, ecce ex mori no'ntiquitatum investigatore accuratissimor ita
enim habet l. 8. de poenit. c. q. Quod attriatis ex sola formidine concepta , talisque a poeniarente cognita, oe immutate se habens, legitima ct sussciens fit naparatio ad gratiam in Sacramento suscipiendam , authores fuerunt Meuhior Canus, Francisci Uictoria discipulus, s Henricus quidam ematicios Doctor: ante hos neminem legi qui' a m
84쪽
Ignis fatuus ex Gaas. . si Bime aut docere perhiberetarthae quastio est plane nora, ct omnibus scholasticis ante h,cμι
Iam incognita, ut recte annotavit Alexanser, haec ille. 'Vide, quo iure adversarios tuos novitatis insimulas: eo fortasse quod opiniones eorum, longo temporis tractu quasi oblitteratae , denuo & de novo referuntur in lucem , adeo ut forte hac vii e eas indillstent noviter adinis
ventas , id est recognitas, etsi ab iplo Ecclesiae primordio edoctae sint & praescriptae. Similem zelum video in Iudaeis tempore Christi: Sal vatoris doctrina, quam praedicabat, erat aeter na . & tamen ad eiusdem praedicationem sonat vox, o nixi es quidnam est hor qua nam ristria
Aliam novitatem jure damnant , quar sanctorui Patrum placitis valedicit, quae r 'cenatiore&supra veteres intelligere jact at . quae itinere vix trito incedit, unde impingit in vijs suis,quam novitatem eliminavit Ecclesia. ne &sibi & i litico iregimini scandalum & detriis
mentum erearet: nam ut docet S. August. l. 3. de civit e c. 23. Tantum detrimentum cau
sat opinionum novitas, ut & ipsam reipublicae pacem perturbet, prout ibidem demonstrat iridiseoiata eivili, quam ' Grachiae seditiones exiscitabant. Notet tamen quod mecum notatBannesius , sententias verissimas aliquando pro tempore occultari, quo fit, ut minus commu-
85쪽
a Ignis fatuus extInctus. possit monere & instruere poenitentem, Semedijs a recidiva, coercere docet quod poterit' eumdem aliquando ad tempus dimittere; imodi addit num. IIo. Confirmatur ex Communi Doctrina TheoIogorum , qui dicunt pse costis rium aliquando obligare paenitentem ad implendam poenitentiam ante absolutionem,quod licet non
roseis fatare per modum vindicta o punitionis,pο- rest saltem facere per modum medicina , quando iudicatia esse nece Drium pel utile paenitenti. Pro quo quod assignat varios authores, Imo ait, apudGracos sic selitum fer ut nemo anta expletam paniteistiam absolveretur. dicit Palativi in q, c. Rationem addit num et sequenti, mia Conses rius non mum est iudex t βέ etiam medicus. Formam hanc observant illi , quibus sincera est ergo paenitentes dilectio, non illi forte, quibus
de paenitentibus cura non est, qui omnes promiscue , non attenta criminum gravitate, hec
discusso poenitentis statu, perniciosa induugentia i mposito tertio Paur θ a , paenitentes cum absolutione dimittunt. Fateor & nimia austeritate . dc nimia benignitate hic posse peccari, sed inter utrumque hic procedit contestirij discretio ; qua, attenta criminum gravitate, paenitentis statu de considerandis consi- ,
deratis, nunc austerius vinum exasperans,nunc. benignius, oleum emolliens pro varietate pκ-
- nitentis novit adhibere. . .
Subindicas tamen, cuius partes agis, dum' dieis
86쪽
Ignis fatuus extisms. 73dicis in hoe sacramento misericordiam sis permexaltare iudicium. Ut video. ex illorum nu mero es , qui asserunt, Deum omnibus verae poenitentiae auxilium impertiri, cui solum v luntate sua debet poenitens consentire, qui dulciora semper pollicentur, & , ut uno Verbo
abisivam , qui adulationis pestem benignitatis nomine student palliare. Chrysologum tamere imploras, qui dicit, quod ubi Deus, dominum
mutavit in patrem, voluit charitate magis, quam
potestate regnare . maxime in hoc tribunali 3 oamari maluit, quam timeri. Adeo ut alij huic thronum miseericordia phanatica tua opinione commutem in carnificinam conscientia ; V erum quis te trahit ignis tuus fatuus p fatuus vere fatu loquetur. Ex fovea , in quam fatuo tuo ignocecidisti ,erigat te Do 'orAngelicus,qui com ment: in I. Tim i c. 6. lect : a. vult in hoc
tribunali associari iudicium & misericordiam , quia primum, ait, fine secundo, est, severitas, μη um sine primo. Hi remigis. Dispen sator ergo , id est confessarius, parte; patrisfamilias
hic agat , cui canit psalmistapsa m : Ioo. Misericordiaminiudicium. Rem elarius proponit s. Greg : l. zo. c. 6. mor : dum ait: diis
'Iina vel misericordia multum destituitur, si una ne altera teneatur: sed cirea siubditos si s inuse rectoribus. debet, oe iuste tonsolans misericordia, σ pie saviens disciplina. . Miscenda est ergo te ηiras cum severitate, faciendumque quoddam ex E s utraque
87쪽
utraque temperamentum, ut neque musta a steri
tate exulcerentur subditi, neque nimia benignitare fruantur. Modus ille omnibus confessarijs pe 'uam necessarius est , tam ijs qui charitatem impugnant,quam qui eandem tuentur & pr pugnant. Charitas urget . ut proximi malum avertat consessarius, quod aliquando non nisi severa manu est arcendum. Medicus dum vulnus secare negligit, totum corpus perire sinit. Considera ergo quod ait Tannerus tom.Α disp. 6. q. 9. num. Ita. Confessarius diligenter tanquam prudens di 'ensator caveat, ne margaritam, absolutionis pro3 ciendo ante porcos , sacrilegium committat, peccatorum paenitentis particeps sat . Quia certe inter alias causas, quare mun
das tot iniquitatibus repleatur, hac neu ridetur
minima, quod consessarii tam facile absolvant, quos
sua conscientia θ Deus ligates tenet. Charitatem ergo exige in hoc tribunali, sed ordinatam . non fatuam, non simiam,qua mater filios enecat & suffocat, dum tenerius eos amplectitur et recordare, quod saepe hic usuveniat, blanda Parris segnes facit industentia natos. Attende & hoc Sapientis monitum t mi
parcit virga , odit filium suum, qui a tem diligit
illum, instanter erudit. Certe quanta indulgentia , dc inordinata charitate in hoc sacrosancto ministerio processerint aliqui charitatis adversarii, sensit jani. dudum orbis christianus , Non sine magno suo detrimento iv animarum pernicio
88쪽
Ignis fatuus extinctus. ς pernicie . docentes & practicantes , licere didimidiate confessus absolvete ratione magni conr cursus populi: non esse negandam absolutiornem ijs, qui in proxima peccandi occasione re manent, si eam deserere aliter non possint , quin vel sermonem dent populo , vel aliquid inde incommodi capiant: imo tales sine ulla spe emendationis esse absolvendus , si solum ore confiteantur se dolere de praeterito & cavere velle de futuro, etsi coni jci possit . eius modi promissa , labiorum potius esse, quam cordis et quale dogma quondam dedit suavis
ille Pater Baunius in summa pecc: p. 1Q84. . M p. lo9O. Quod non liceat poenitentem in terrogare de consuetudine peccandi, quae jam nuper cum alijs ex eadem schola exortiβ, an- . thematisavit ecclesia, ne virus illud , et si speciosae charitatis titulo conditum , ulterius serperet. de quibus infra. Haec de charitate co fessarij erga poenitentes. .
Sed quid de satisfaci ione p satis esse clamant charitatis inimici, si tertio Pater o are impu-
natur, etiam mortali peccato commacultatis , prout aliquos ex suggestu audivimus ratiociis' nantes: satis magnam subire poenitentes pc nam , quod mulier x. g. honesta , viro consessario animae suae statum aperire debeat, &id genus alia . quibus populum mulcent, du eumdem decipiunt. Aliud prosecto Sancti P tres,concilia commendant & iniungunt r. ' dum
89쪽
dum Cone. Trid. ses. I . c. a. Paenitentiae Sacramentum vocat laboriosum baptisma , eo quod ad novitatem & integritatem vitae, isne magnis
nostris stetibus laboribus, divina id exigente
iustitia, perpenire nequaquam possumus. Attende illud S. Basilij hom. in illud attende tibi: ma--gnum o grave est peccatum multa opus habes
Vestione . Iachrymis amarulentis, peracri contentione vigiliarum , indivulβσ incontinenti te iunio. Et S. Cypr: serm : de lapsis: quam magna deliquimus, tam granditer defleamus. Alio vulneri diligens Ionga medicina non defit. Nec ignorarunt illi, sat magnum onus esse conses sionem: verum, ut ait di tam Concit. ses. 14. c. Ipsa vero huius confessionis dificultas,ac pec- rata detegendi .erecundia gravis quidem viderinstet, nisi tot tantisque commodis ct consolatio-bus levaretur. Nobis ergo, ut & omnibus in imponenda satisfactione assignat hanc regum iam idem Conc : c. 8. Debent ergo sacerdotes
Domini, quantum Oiritus 9 prudentia surgus
νir, ro qualitate ιriminum cir Poenitentium facu rate , salutares convenientes satisfactiones in
ungere , ne si fortὸ peccatis conniveant, ct indulgentius c.mpanitentibus agant, levi ma quadam opera pro gravissimis delictis iniungendo, alieno rem peccatornm participes esciantur. Haboant Mutem pra oculis , ut fati mactio quam imponunt, non si tantum ad nova vita custodiam, o infirmi ratis medicamentum , sed etiam ad praseritorum
90쪽
Ignis fatuus extinctus. 77peccatorum vindictam ct castigationem, cum claνes sacerdotum, non ad solvendum dumtaxat, sed orau ligandum 'concessus, etiam antiqui patres σcredunt o docent. Quam belle tria vel quatuor pater θ ave , ut salutaris poenitentia omnibus promiscue convenit quam iusta pro peccatis
quibuslibet vindicta λ qui, quosque obvios pa terna indulgentia absolvunt, quam sibi credunt
claves ad ligandum esse concessas p tales certδ peccatis connivent, indulgentius cum paenitentibus agunt, levissima opera pro gravissimis delictis iniungunt, unde & alienorum peccatorum fiunt participes. Huc ducit illos charitas illa in ordinata & blanda indulgentia. Sed quam ordinata do sincera charitas erga poenitentes . cum se simulant fore patronos , lingula poenitentis negotia curiosius inquirendo, ut statu poenitentis agnito, ex eorum directione vel lucrum speront, vel favorem obtineant i quam ordinata dilectio, quae uni quaestui inhiat, poenitentes inducendo, ut haereditates sibi relinquant L etiam postpositis consanguineis, quandoque indigentibus ' ignis revera fatuus, qui terrae incumbit, vi scosa &lurida loca perscrutatur & obambulat. Remit to alia ubique perquam obuia dc notissima.