장음표시 사용
71쪽
ribus eo is,calidam in primo, 6c siccam in secundo dicens, mox,, tamen subdit: Opinio ina.en est, quod sit frigida. Capite autem cccxliiij. hoc gummi calidissimum esse scribit, quod re cap. Dκ.
, , confirmat, inquiens: Eius gummi est ultimum in calefaciendo. . Hic iterum cogitent ueritatis studiosi, quanto in periculo uersen tur,qui Avicennam sibi in uniuersum imitandum proposuerunt. Quod equidem magna medicorum pars facit, dc ni maxime, qui Dulgo celebriores doditores habentur, qui etiam per compita et sora non Uerentur praedicare, se malle cum Avicenna Arabismaliis, quorum uerba oraculis instar habent, errare, quαm cum iis, dii medicinam a Graecis hauri sit, recte senure. O caecitatem. Haec eo iterum at iterum inculco, ut si nullo alio pacto ab instituto peruerso auocari possent morosi isti ignauiae propugnatores, nisestissimi saltem Arabum authorum errores eos deterrerent, ad
melioremq; men tem reducerent.
ERrat Avicenna, qui Populum arborem destriabens, Praeter hoc quod uix unquam ulla alia in re tam uarius, tamq; parum sibi constans suit, calodam etiam in tertio ordine esse adserit.
Avicenna secundo Canonis, Populum arborem sub diuerssis nominibus describens, tam uarius est, tamqr nusquam sibi cori stans, u i merito hunc Proteum aut Vertimum dicere posses. Nam ter de una eadem rediversis capitibus agit, cui uitio eis non se mel obnoXius si nunqua tamen magis quecm in Populo arbore. Hanc enim primum capite cccxliiij. b Hauri Romani nomine describit. Dein capite coeli. sub nomine Hauri,ubi quot consuridit ea quae de alba 8c nigra Populo a Dioscoride& Galeno diuersis capitibus scribuntur. Tertio autem eandem Populti cap. Dκ- sub nomine Nucis Romanae depingit, adeo ut a cocinno ordine, quem praeter caeteros eundem nostri seruasse clamitant, ea in re fuerit alienissimus. Proinde hoc loci iterum manifestum sit, Aviceri nam sua non ordine aliquo scripsisse, sed uniuersa magis ueluti in chaos quoddam consusum congessisse. Caeterii praeter hunc confusum docendi ordinem, a uero quom aberrat Avicenna, quoacap. cccxliiij.&cap. DX. Populum arborem intervo ordine calidam
72쪽
lidam astrisit, quamuis mox capite coeli. aequalem esse in caliditatere ad paucam declinare caliditatem scriba id quod Sc in Carabe. ut praecedenti errore uisum est, secit, adeo sibi semper similis est Avicenna, hoc nusquam sere non pugnantia docet. Non esse ue ro Populit in tertio ordine calidam, testatur in primis Paulus A sineta, qui eam in primo tantum ordine calefacere resert. Ipsa in Riper natura arboris ad tantum caliditatis gradum hancn5 posse extolli monstrat. Nam quis sapor,quis odori quae demum qualitas tam praecellentis eam monsirat caloris7 Nelenim multu odorata, necu eximio aliquo saporepraedita, sed dum gustatur, primu quidem modice adstringit, postea amaritudinem quandam sub obscuram inuehit. olfacienti quid non insuaue, uerum exiguum id omnino repraesenta' quae singula non recedere primum ordi nem calefaciendo indicat. Si quis etiam uia regia, quam Galenus in suis de Simplicibus medicamctis praescripsit,incedens experiri eam in corporibus temperans aegri lci: uoluerit, calefacientem noualde inueniet. Nec est quod aliquem moueat uetusae uulgata illa Galeni traductio, lidam in tertio ordine statuens. Nam cum illare Graeca ad Arabicam, exo Arabica in linguam Latinam iaQersa, id quod barbara Arabicam passim capitibus praesto singulis uocabula monstrant, exigua illi sides erit adhibenda, maxime uuando constet Arabicam illam tradum Onem no semel tan tum. sed sere singulis quo capitibus multifariam deprauata esse, sicut patet eandem cum Graeca conserenti. Cum ital Graecae temonia Meritas PaulusJ Aegineta,Galeni simia,ipse . rei experietia quae reliquis omnibus praestat, confirment Populum arborem in pri. ino tantum ordine calefacere,nihil prohibet,quin Avicennam errasse cum suis strenue pronunciemus.
HAllucinatur Serapion plane pueriliter, Ox
myrsnen esse arborem serentem fructum, qui apud Arabes Cubebe nuncupatur, Pronunciaris.
Serapionis de Cubebe haec sunt uerba: Cubebe est planta ha hens solia myrtae domesticae nisi quia sunt latiora eis, S summitates eorum sunt acutae,sicut summitates lanceae. Et habet si uelit ro tundum, aliquantulum depressum Sc latum. Inter solia eius rester tum, quod quando maturatur, vergit ad rubedinem inter ipsum
73쪽
granum triangulum. Et habet ramulos similes ramis plantae dictae Lauros, egredientes ab una radice sicut agrestis, difficile stan gibiles, longos circiter brachium unum, plenos soliis, Sc fructus eius ponticus declinans ad rubedinem. Quae profecto descriptio in uniuersum conuenit cum descriptione sylvestris myrti, quam tui, id est, Acuminata myrtum Graeci nominant, quemadmodum deprehendet, qui eandem cum Dioscoridis descriptione lib. iij. cap. cXXX i. quae talis est,contuleriKMυνχνη ἀγνά Nφύλλον εχ ο ιοβ. ' λατυτες σν Αε-. ακρου, ωδεε κα Trν rario λον ἐν μετῆ ,--αλψ αλιτερ. ρυθρονεν τππηανεοπι, εχοντα S tντος os οἷδε s. κλωviα λυπειδῆ, πιλλα , la ασrῆσ, Aoeeuim . o ν-, φι λλωνμ. 5α . ρχαν παρα in ανα domi. γονομώω Vrip. οτοπ3κρον
Quod est, myrtus sylvestris myrto simile solium habet, latius
tamen,lanceae figura, in summo acuminatum, seuditam sera in medio solio haerentem, rotundum, cum maturuit, rubentem, ossea intus duritie. Ramulos uitilium modo lentos, numerosos,ab ipsi
radice, non facile frangibiles, euhi tali longitudine, soliis plenos. Radicem gramini similem, sapore acerbo es subamaro. uisitam tam stupidus,qui non uideat hic caecutisse Serapionem, ac Cube has cum Osmy sine non sine magna ignauia confudisse, quum innen arbor Oxym sne sit longe diuersa ab ea, quae Cubebas
prosert. Et qui Cubebas et baccas rubetes, quas OxymyΗhae producit, nouerunt, facile quantum deceptus sit sua coniectu ra Sera pion, iudicabunt. Est autem Oxymyrsine arbor, quae Plinio teste ub. xxiij. cap. ix. Ruscus Latine, uulgo uero a medicis corrupto vocabulo Bruscus appellatur, ex quo Plinii temporibus, sicut no die quoci ruriscopae sebat. At Oxymyrsinen a Romanis uocari Ruscum praeter Plinium testatur etiam Dioscorides iis uerbis,fώμου aieου - ου' ι καλουM, Id est, Romani Ruscii nominant. Nunc in nullo honore Ruscus est, nisi quod in aliquibus locis, ut diximus, scopae ad purHanda pauimenta ex eo fiunt. Pueri quo Q m. hentes baccas ex soliis eius decerpentes, ceu Corallis per ludum se illis ornant. Rustica quo*gens in carnario suspendit, tuetur eo a murium iniuriis pernas, es casei sui sis cellas. Neq; enim acuminata in cuspidem soliorum eius cacumina penetrare animalia illa a aden quam ob causam S sarta, id est . murinam spinam quidam dixe
74쪽
dam dixerunt. Vides hoc loco Serapioni aeque ut Avicennae in nerbarum descriptionibus parum esse fidendum.
U Rrat magna aetatis nostrae medicorum pars, ue ram memithe, quam Dioscorides Glauciu uo cat, ignorantes, aliis Chelidoniam, aliis Papauer
Errare magnam medicorum partem in Memithe, nouus sere est,quαm ut demonstratione egeat. Sunt enim quidam, qui hanc Chelidoniam esse adserunt, in quorum albo est Gerardus ille Cremonensis,& hi quidem caeteris magis caecutitit. Nam cum in consesso sit apud omes, Memithen esse frigidi temperamenti, id quod Avicenna h. Canon. cap. ccclxxxi quo confirmat, inquiens: Natura memithe frigida est 6c sicca in primo, fieri non potest, ut 3: sit Chelidonia herba, quae Galeno lib.vid. de Simplicib. Medica cap. cIXπη. teste, in tertio ordine calefacientiu collocatur. Sedueti autem procul dubio boni illi uiri, nominum Hemite & Hemire Dicinitate,quorum hoc Arabis Chelidoniii, illud uero Glaucium significat. ut quia descriptio memithe apud Auicennam in multis cum descriptione Chelidonii maioris conueniar, quemadmo dum est succus coloris crocei, cum amaritudine aliqua & odoris grauitate: haec enim omnia in Chelidonii quom succo reperiun 'tur. Sunt alii,qui Memithen esse herbam eam dicunt, quam Graeci μηκωνα κ mula, id est, Papauer cornutum uocant. Et eo modo interpretatus est quidam magni nominis medicus, uti iste audiui auribus, quotiescunci: rionum Rasii praelegerat. Istos uero no mi nus quam primos errare,conuincut uerba Dioscoridis,quae scri hit libro quarto, cap. ix. de Papauere cornuto in hanc sententiI,
ενιοι δεε έδαν-αν νο σαωρ ἐκ ταύτss S λαilici ον ἀνεδεα es. τιν ν φογλων-ν, Hoc est, Decepti sunt aliqui solioru similitudine salso crediderut ex hac seri glauctu. Adeoo uides huc errorem n5 nuper esse natu, sed Dioscoridisseculo inualuisse. Id Plinius quo lib. o. cap.xix. indicat,dum post Ceraudis, id est, Cornuti Papaueris descriptionem ita scribit: Quidam hoc genus Glaucium uocant. Esse autem Glaucium id, quod Arabes memi then appellant, testatur utriu descriptio, nam per omnia conue
75쪽
niunt Glaueso,quaeArabes Hemithe tribuunt. Serapio enim Me., mi me hunc in modii describit:memithe est succus herbae eiusdem x, nominis,solia habens Papaueri simili haec calido cinere cooperis, untur,& sic succum emittunt. Alii herbam in ollam mittunt,α cir,s culiniunt creta, surrium seruentem mittunt,& sic soliis mace
, , raus succum exprimunt. Eius est optimum,quod est crocei colo . , ris intus, Sc gustu amarum, dc odore graui, miscetur ocularibus medicinis Quae sane descriptio serme eadem est cum descriptione Glaucii, quam tradit Diolcorides libro tertio, cap. Xcit. dicens :s , Hαυώον χολοσ ες te νησ κατα-λiν p 66ασ--
, , tro, & in gustu amara. Succoeadem abundat, i croceo colore ,, est. Eius si ita incolae in sustile continentes in furatis n5 adeo calen ,, ribus, usqrdum in calore inarescant, calefaciunt, mox tundentes, primunt succum. Eius usu&in oculorum medicina a principio,
restigerandi enim uires habet. Ita ex collatione duarum destri ptionum, nihil differre Glaucium a Memithe, manifestum sit. Id quod Avicennae quo in. Canon. noti ficatio confirma quae talia. est: men the est simile glandibus, citrini coloris, ad nigredinem, , declinans. In ipso est amaritudo, &substantia aquea dc terrea, α,, est herba manifesti odoris, dc amari saporis,& crocei succi .Est in ,, gida & sicca in primo. Sanat Erysipilam non sortem. Confertili , , medicinis Ophthalmiae in principio. Haec sane descriptio etsi non
multum a Dioscoridis euarie imagis tamen congruit cum ea quae habeturρpud Galenum lib. vi. de Simplicib. Medica. cap.xcvi. in ,, hunc modum: Glaucium est herba habens adstringendi uim cum, , desecti ione,Digefacitat:&curat Erysipelata,quando non est sor , , tis. Et eius temperamentum constat m substantia aquea S terrea, , , ct ambae sunt frigidae, sed frigiditas earum non est fortis, sicut est , , frigiditas aquae Mntanae. Plinius etia lib. XXVIJ. cap. X. docetGlauciuin id esse, quod Arabes Hernite appellat: in nullo citim a Dio, scoride
76쪽
scoride uariat, nisi quod hie succum crocei coloris esse ait, ille uero granum. Et ut sinem sacram,persuadet hoc quo Paulus in sexto,quando hic Glaucium non aliter, quαm Avicenna suum me mite refrigerare, vo ε ο ειλα ειροπύειν τα αἰ ixyto Hoc est,
Sacros ignes non adinodum ualidos curare asserat.
CAecutiunt, qui Phaselum legumen, a Phaseo lo seu Phasiolo, quod idem est Dolidio, diuer
ium esse non uident Diuersa esse inter se legumina, Phaselum Sc Phaseolii seu Pha
solum, primum omnium manifestumst legenti Galenum libro primo de Alimentis, qui de iis tanquam diuersis leguminibus, naturaq; Sc figura plurimu differentibus, in diuersis etiam capitibus agit. Capite enim XU. eiusdem libri, Galenu Phaselu scriblime xv diocritate quandam seruare inter ea, quae boni dc mali succi sunt, xvati quaeiacile,&quae dissicile concoquuntur : quartarde;&quae v
cito eXcernuntur,inter ea quae inflant α non innant,quae Parum, dc quae multum nutriunt. Praeterea nullam qualitatem eiscacem x.
habere ait, sicut alia habentia succos aut acerbos, aut adstringen tes, au t salsos,aut dulces, aut amaros. Addit aliquos Phaselum maceratu donec proueniant radices,ablutumo in Garo subducendi uentrem gratia ante alios cibos sumere,atet magis, postqua distri hutum suerit, quam rimurn Graecum alere. Idm probatex histo ria cui da adolescentis Aleκandrini, qui medicaeam operam nauans quotidie pulte ex Phaselis utebatur anus tamen permansit, nec deteriorem corporis habitum,quam antea habuit, naeius est. Subscribit Galeno Paulus Aegineta libro primo, cap. lxxiπ. in vZiens: Phaselis macerentur donec radices proueniant, atqdeπ smaro ante cibum sumantur, uentrem subducunt, atq; maniSqua su enum Graecum alunt. Multo autem propius ad Galeni cie Pha- , ω selis. sententia accedit Psellus, qui libro secundo de ratiotie uictus in hunc modum scribit: Phaselos aqua aspergut, quoad radicem s ,
germen Q ediderint, Sc ante reliquum cibum manaucant ad citat, , , clam aluum. Garolini nersantuitur,succum . haec generari cum. γωhene concoquutur. Meliora Emno Graeco, mediaci sunt interho σω in & malum succum, sue concoquantur, siue minus, &inter , ,
tarda dc celeria meatu, multum nutrientia dc parum. Phaseolum
77쪽
uero sue Phasolum mox idem Galenus cap. xxii l. tanquam Ita men a Phaselo diuersum, sub Dolichi nomine depingit, d cetch Phaseolos, per quatuor pronunciando syllabas, alias dici Dolichos, ad disserentiam eorum, qui per tres syllabas Phaseli appellantur, de quibus antea egerat. Phaseolum autem esse eundem cum Dolicho, Paulus etia Aegineta primo uolumine, cap. lini his uerbis confirmat, oι δεε καλούμορι.
Quod est Phasoli,qui & Dolichi nominantur. hi in Latina Copi traductione Phaseli salso legitur uitio, quannim arbitror, im irressoris Paulus em metipse diuerstatem inter Phaselos& Pha iolos facit, Phaselos primo instar Galeni describens, deinde uero seorsum etiam Phaseolos dicens: Si integri cum fliquis uirides claingerantur, plures superfluitates cumulant. Ita & Galenus ubi supra uirides cum siliquis comedi testatur, quo nomine &Lobos appellatos esse scribit. Describit dc Dioscorides Phasolum lib. h. cap. cxvij. hoc pacto, cpoi ολος κ eie οσ κοιλιας π κος,δεε έμεπιι εὐθετω . Hoc est, Phasolus inflat, inflationes 3 excita aegre cocoquitur. Si coctus uiridis in cibo sumitur, aluum mollit,uomitionibus accommodatum est. Errat autem&hoc loci interpres Florentinus,uir alioqui rara eruditione ac multiiugare rum cognitione insignis, acerrimo. iuditio praeditus, Phaselunicum Phasiolo coindens. Ex iis itaq satis constar, inter se disseri e Phaselum a pha solo,quod no animaduertentes etiam magni no
minis uiri,lapsi sun t. dc inter Arabes etianΥSe apio qui sub L ubie nomine, quod certe a Lobo Graeca uoce deflexum est. Phaselucum Phasiolis confundit.
E Rrant Medici nostri seculi, Arabes imitantes.
Iu iubas & Sebesten fructus ad uarios medie ' naruses adhibentes, ad quos ueterum testimonio
Iutubas. quas Sericas Graeci nominant,ad usum medicinae noconducere, praeter caeteros,docet Galenus libro secundo de ali
menus, p. X i. deSericisi ubi ingenue suetur se non babere aliquid
78쪽
quid de ipsis testificari ad sanitatis coseruationem, aut aegritudinu
rationem. Sunt enim inquit, cibus mulieru & puerorum effre
natorum, Pauci nutrimenti dc indigestibiles, simul cum hoc mnet eustomachii esit, alimentum palam quod 3c ipsum dant pau cum corpori. Adeoq; iis uerbis in uniuersum damnat in usu me dico Galenus Iutubas. Quod n5 animaduertisse Avicennam mi/rum admodum est, qui lib. d. cap. ccclxxi. haec eadem Galeni uerba citat,inquiens: Et quidem sermo in eis bonus est ille quem di
xit Galenus. Non reperi Iu iubas in conseruanda sanitate, et remouenda aegritudine aliquid operantes, sed reperi eas diiscitis dige/ssionis,& pauci nutrimenti :& nihilominus paulo post, easdem conferre pectori atq: pulmoni, item dolori renum dc uesicae ad struit. At solet ubici: fere immemor esse eoru quae scripsit Avicenna,tantus eiusdem mentem occupauit lethargus. Praeterea nulli
us esse commodi in usu medico Iutubas, testatur etiam Plinius lib. iiii. de Re medica, p. xlvi. de Ziziphis dicens: Zizipha modi cum cibum corpori praestant, licet illis saporis nonulla gratia lenocinetur. Habent tamen plurima incomoaa, aegre concoquuntur, im accendunt, praegrauant stomachum, diis citimum reddunt officium uentris. Ex quibus Plinii uerbis collige tria. Primum,ea
dem esse Zizipha cum Iutubis: nam haec Plinii descriptio sere ni hila Galeniana distat. Accedit etiam, quod Plinius alibi, hoc est, lib. xv. cap. xiiij. Zizipha, haud aliter quαm Iutubas esse peregrina,& ex Syria asportari scribit. Secundum errare medicos iuniores, qui ad purificandum sanguinem, seu ut illi loquutur, ad mundificationem sanguinis Iutubas adhibent. Qui enim fieri posse ut
sanguinem purificarent, cum uentriculo inutiles sint,& ad concoquendum difficiles. Et ut penitus obmutescere faciamus aduersa rios, ecce cum illorum principe Avicennaeosdem coui ncamus,
qui in capi te de lui ubis sic ait: Et illorum existimatio, qui putansi quod iplae clarificent sanguinem &lauent eum,est existimatio corrupta, ad quam ego non declino quia magis inarosunt sanguine&uiscosum faciunt ipsum. Quid,quaeso,tis uerbis aperuus et Tertiuit,quod ex praedictis colligitur,est, quod falso admodι- seu istut tribuunt, quae foliis, radici dc cortici arboris serentis Iu iubas debentur,sicut est mitigare tussim, ad uescae dolores conferre. Testis eius rei est Plinius, qui libro eodem de Re medica haec omnia soliis, radici&cortici adscribit iis uerbis: Eolia tamen ipsa contrita dc imposita, Spleneticos & Hydropicos adiuuare certissimum
79쪽
,, est. Radicis 3c comicis eadem uirtus habetur, quorum succus ex. , , melle coeliis tussim mitiga cum mero mixtus, iecori medetur, ueri sicam leuaturina largiori. istis satis super ostensum est, Iutubam
perperam a iunioribus medicis ad multa esse accommodatas. Re liquum igitur est, ut & itidem in Sebesten contigisse demonstre mus. Fruehim autem illum, quem Arabes Sebefieri nominant, Paulus ae Plinius myxam uocat. Pauli uero haec de myxa uerbar, , Myxa est fructus quidem pruno similis, sed minor eo. Ita Plinius lib. Xin. cap. v. de Pruriis in Damasco monte natis, & myxis una , , loquitur,aicens: Item Pruna in Damasco monte nata, & Myra. ,, utran iam familiarem Italiae. Eκ quibus omnibus facile constat, myxam a Sehesten nihil differre. Id quod etiam ostendunt uerba Avicennae, de Sebesten ita scribentis: Sebesien & nominatur mu, , heita. Quae sane dicto corrupta est, ac pro ea legendum Myra. , , Proprietates autem Febesten Avicenna iis uerbis enarrat: Sunt, , 'uali temperatae. Sunt lenitivae, leniunt enim pectus & guttur. Se , , cant sitim, leniunt uentrem. Quae equidem proprietates omnes, una aut altera dempta, sunt fallissimae. Necem Sebesten sunt tem. peratae, ut putat Avicenna,sed frigidae& sccae: ne etia uentrem. ιeniunt, sed magis eundem adstringunt. Id quod teliatur Plinius. Des quisquis tandem eius libri author est,nec enim eius authoritas respuenda, quando non uno loco sua Hippocraticis ac Galeni nis placitis fulcia lib. iij.de Remedica, p. ivin. de myra hunc in , , modum scribens: Hoc nan genus manifeste stypticae uirtutis ase, , paret & stigidae, quamuis plurima illi de rigore liccitas decoquat., , Verum & ardores sebricitantium extinguit, ore compressum, Ae,, stim mimat,&in cibo sumptu,nomachum erigit, solutioni uen/, , tris obsistit. Proinde uideant medici iuniores, qui Eclegma,sive ut ipsi loquuntur,Electuarium de Sebcsien ad subducendam aluum. conficiunt, quum ex Plinii sententia solutioni uentris potius o . sistant.At quid multa Nihil mirum, Arabes ementita scripsisse. . qui utcunci sua ex aliorum scriptis consarcinare studuerunt.
HAllucinantur medici recentiores, herbam L Dchenena Graecis nominatam, praeter omnem
rationem H aticam uocantes, cum id nominis EuPatorio potius ueteru testimonio sit tribuendum.
80쪽
Herbam a recen tioribus uocatam Hepaticam, esse eam, quam Dioscorides, Galenus, ac Graeci alii Lichenem nominant, sacile eae utriusq; descriptionibus deprehenditur. Nam maec uncti a Se rapione ac aliis Hepaucae tribuuntur, haec omnia Dioscorides Li clieni adseribit. Serapionis autem haec de inpatica uerba: Hepati a. ea nascitur in lapidibus humediis,&cadit super eam ros uel gutta is aquae. Virtus eius est, quae infrigidat Digiditate pauca,&desiccat, as&abstergit. Et emplastrii cum ea factum, abscindit haemorrhogi , sam, Sc posita dc cataplasmata etiam sedat apostemata calida, Sc cu is ratimpetiginem,&confert icteritiae. Haec scriptio in uniuersum s squadrat cum Dioscoridis, quam tradit lib. tiri. cap. l. ita scribens, λεχιν ο παν--. οι δε ζροον καλου M. cρυον G πσοσαοόδεον νετο ἐνθοσdis etfi Me. Ein κα τλαDeo πιμο ραοας 7sma , νη
ἰκτευκοM μεταμελι e-sο-πς ρε νωιλωτ νη ας ρευε α Minota παραιτεῖται. Quod est, Lichen petris adhin ,, rens. Sunt qui muscum uocan r. muscus est roscidis petris adhae , ,rens. Hic emplastri modo impositus, sanguinis eruptiones si stir, in , sfiammationes compescit,& impetigines sanat. Inungitur idem Uri , s- liter ex melle suffusis selle,&inos linguaq; desiillationes cohibet. , ,
Iram iam satis constat Lichenem Graecorum nihil ab Hepauca dis ferre recentiorum. Falsum uero est, quod ex iunioribus quidani scribun si hanc ideo Hepancam dictam, quod hepati maxime prosit. In quorum numero Platearius est, qui in eam sententia seriolt: Hepatica est herba crescens in aquoss & lapidosis, habet solia mi .., nuta, terrae lapidibus4 adhaerentia,&dicitur Heparica, quia prae cipue hepatis est iuuatiua. Pandectarius quo ex Galeni & ciera- , , ζionis, ut uidetur, authoritate docet hanc herbam ualere contra enis hepati et obstructiones, dc cotra omnem hepatis morbum, cum tamen hi effectus Licheni neqr a Galeno, neqt a Serapione usquam tribuantur, id quod ex Serapionis uerbis paulo supra adductis patuit. Quod autem Galenus nihil tale docuerit, indicant eius uerba de Lichene libro Simplicium medica. vii. p. lo. ubi ita disserit: Lichen,qui in petris,quidam muscum uocant. Nominatur autem ita,quia impetigines sanat. Est uero huic uis qu edam , , abstergendi ac refrigerandi at siccandi. Abstergendi uero dc sic , , candi uirtutem habet a petra, refrigeradi autem ab aquositate: in is humidis enim petris natatur. Plinius praeterea lib. Σκvi. cap.iiij.