장음표시 사용
271쪽
AD C. VALERIu M. CATu LLu M. et sus in fodiendo aut excidendo serro. Proculdubio silc scripsit Catullus a Puppiter ut cellum omne genns pereat.
Amat doctus noster Veronensis istiusmodi syllabarum hiatus praesertim in media sede penta metri Celtis est sculptorum lapicidarum
instrumentum , clem nempe quod coelum. In inscriptionibus antiquis non semel occurrit hoc vocabulum , quando marmora aut silices dicuntur incili esse celtes malleo. Sumitur vero non tantum pro dolabra&Mθηοοκ in νω, sed etiam pro lima, quoniam etiam
hac quoque ferrum tinditur Glossae iίνη celsis Pereant inquit Iabrorum dos Ibrum non instrumenta tantum sed Fossores ipsi. Qitiatamen apud Callimachum Chalybes populi nomen est, non metalli; fieri potest ut duplici significatum accipi debeat vocabulum celtum , .pro instrumentis fossorum, pro istis Celtis, qui quod ferrum effoderent, Chalybes vocabantur. De his Iustinus libro postremos nec ullum apud eos telum probatur quod non aut Bilbili fluvio, aut Chalybe tingatur. Unde etiam Chalybessi vii hujus finitimi appellantur ferroqile
caetertis praestare disuntur. Κάλι προ vel Κοιλιπους flumen hoc appellat Ptolemaeus, ex eo Marcianus. Si tum vero est in illis Celtis qui inter Anam Tagum habitabant, qui primi Celtorum tali vocabulo cogniti fuere a Graecis Multa de his alibi diximus. Ut pereat vero hic ponitu pro utinam pereat. Quamvis hoc monitu vix dignum videatur , tape tamen haerent in eo etiam viri doctissimi , ut cum alibi , tum quoque in illo obscoeno carmine quod incipit. noucandidior puella M.turo. Ubi enim in eo legitur Manes hic licet ut ii benter ires, intempestive admodum reposuerunt mantes. Vera enim scriptura est, Manes sim licet ut libenterires Utinam inquit libenter volens res ad Manes. Lilae peri mitentis est, ut antabo blandientis particula Licet utranque saepe redundare&nullius esse significationis affirment Grammatici.
Et ferri frangere duritiem J Melior lectio habetongere non fraugere.
Abrupta paulo ant Ἀ oma I. In nullo libro sic scriptum invenimus
272쪽
as I. Vos s OBss RUATIONES, Sed omnes conspirant in ea quam reddidimus lectione, quam male explodit vir magnus. Nescio quid sibi voluerit Tatianus , cum scribit
Cis; sed Mennionis Ethiopi Unigenii Haec sic construenda sintdlligenda sunt sorores abjunctae paulo ante commesiduae lugebant
mea fata, cum obtulit se equus ales Arsinoesibioridos unigena Memnonis Ethiopis, impellens aera pennis nutantibus Equus ales es Zephyrus, quem pennatum faciunt cum alii, tum quoque Lucretius lib. AVeneris prati Livi ante Pennatis graditur Zephyrus.
Chloris vero eadem es quae Flora Zephyri conjux, unde Lucretiuscam mox Lephyro subjungit. Flora qui bi mater praesturgens ante viai Cuncta coloribus egregii ct odoribus opplet.
Vide quoque Ovidium V. Fast. iactantium , qui rips CLlori dem seu Floram Zephyri iaciunt conjugem. Hinc est quod Argestos seu Japyx ventus, λυρος seu χλωροὶ a Graecis magistris appelletur Arsinoe itaque Chloris, est Arsinoe quae Chloridis seu Floret deae habitu colebatur in Zephyrio protruiatorio. DubRari tamen possit mim hoc signum Chloridis, idem fuerit quod Veneris. Veneri qui ope Arsinoe templum hoc dedicatum suis ex Athenaro bene o Rendit Turnebus. Sed vero Catullus carmen C ccxpr iste Callina actio is vero videtur Venerem distinxisse ab Arsinoe Zephyritide, ut Stephanus docet λαε φυργον ἐς ψάκω χ: Αἰγάου , ας ῆς ῆAtooch Afinor γοη Ζεφυρ bci ΚαλλίMαχ, . Alia itaque venus Zephytatis, alia vero Arfnse seu Chloris Zephyritis fuere. Et sane plurium dearum signa in hoc templo collocata fuisse apparet ex Catullo,
273쪽
A D C. VALERIu MCATu LLUM. 263 Catullo, ex iis quae attulimus Callimachi verbis. Omnium ha rum dearum statuas equestres fuisse puto, ita ut singuli equi singuloa exprimerent velatos Chloridos seu Florae equus est ventus Argeiles. Hunc Catullus facit unigenam id est fratrem Memnonis Ethiopis. Ut enim Memnon filius Aurorae, ita quoque ventos Aurora prognat cimit Heliodus in Theogonia. A γες ἱ- Ζεφυρον. βορε α Ha ηροκελ ίλν. Fingebant autem veteres vento plerosque esse equos alatos, unde Euripides in hamissisi φυο ' ποιπις ἱππά -νjῖ , γνω. Non potest autem dii equus Chloridos idem esse ac Bellerophonteus Pegasiis, quem poetae fabulantur Aurora poli utanti quo maturius cursum suum perageret a Jove fuisse concessum Is quippe tit notum, non erat Aurorae filius, nec Memnonis frater, sed ex Neptuno&Medusae sanguine prognatus hiae de expositione loci, qui multis visus est dissicillimus, dicta nobis ussiciant. Unum tamen addam , non recte Achillem Statium expuncta voce Chloridos, quae veterum librorum auctoritate fulcitur, aliam conatum fuisse inducere lectionem. Nam quod Floram demum Pompeii temporc dearum numero aggregatam existimat, in eo plurimum fallitur. Florae signum a Praxitele formatum memorat Plinius. Sed vero longe antiquiora sunt Flora sacra, utpote quae jam Romuli temporibus a Tatio Sabinis inducta fuisse docent cum alii, tum praecipue Varro de LL. lib. IV. iterum lib. v. Isque per aetherias me tollens advolat umbra J Sic nos in libris nostris reperimus, non auras, noctu enim ut recte monet caligere templo sublata fuit coma Zephyritis vero licet de Flora accipi possit, per me tamen licet ut digniori significatu de Venere accipiatur. Hujus famulum vocat Zephyrum equum, baiulum nempe deae. Grata Canopeis incola litoribωJ Pro incola legendum in loca. Miror tam turpe mendum hactenus non suboluisse tot tantisque interpretibuS.
Iudit ubi vario nesolutim in limite caeli J Frigida est omnino Scaligeri ad hunc locum conjectura. Librorum veteium haec est lectio;
274쪽
is I Vos si OBSERVATIONES, B dii ibi rario ne solum in numine coeli.
Mediolanente exemplar habet, Si iurnemrba viario. Unde certa eme .git lectio;
Sidere ibi pari ne sotruncin timine caeli.
Sic Manilius lib. 1. de cadem corona , lice micans .rris.
Uridulam a fluctu cedentem ad templa I cum ine J V ui erus apidulama eiu ac si coma flere posset Scaliger tridultun a .nu, nihilo melius Optime se habet vulgata lectio. Ut animae derunctorum antequam ad campos Elysios, aut sedes superas penetrarent, Oceanusii transire credebantur . ita quoque Catullus Callimachum imitatus fingi comam Berenices roscid Oceani acre inadentem inc coelum esse delatam Animas vero defunctorum Oceanum transire passim apud veteres scriptores legitur quamvis non eadem id accipiatur ratione. Quidam enim Oceanum aerem interpretantur, ut cum
alii, tum Hesychius; Ω'κειμοῖο προ , πιν ἀερθιάς ον οι d/υχα των τελά τανlων γα χωρου s. laebantur ei transire per Leucada petram. Idem Hesychius Acraedo m ala ταυτης λεγ λτης πεπης τον κε σωο ῖε εαP. Ipse hoc de dentibus accipiendum putat, quod nempe idente alia snt per eos egrediatur anima. Sic solent Grammatici ineptire Platonici qua nauti nec illi eadem sentiant, in eo tamen sere conveniunt anima murranas Per Oceanum tendero ad insulas beatorum, ubi postqtram rite purgata sint per tropicum Cancri ad superos evesare , unde demi a aut in eaderim, aut in alia descendant corpora. Vides non Poetas ta ni una Cyammaticos, sed i hilosophos nonnimquam nugari. t tamen, quod magis narrere, etiam Essenorum fuisse sententiar animas morientium ad Elysios ultra Oceanum sitos evolare campos testatur Ioseph . Ex Catulli vero naente comam Berenices per Oceanum in coelum tranasse, ex eo quoque patet, quod Zephyrum accensitum comam V nus mittat Hesperia. Sed Memnon irater Zephyri versari dicebatur ultra Oceanum in beatorum insulis, ut nos docetim darus Olymp. od secunda. Eo enim a diis translatus Memnon, utpote cujus mortem adeo planxerint ipsi quoque caelites , ut diem quo obierit anniversario luctu & jejunio celebrandum cse censuerint, quemadmodum Aristo-
275쪽
Aristophanis testantur choria. Hanc humentem comam a Venere locatam fuisse fingit noster Poeta prope Virginem leonem, nempe in statione fatis calida, quo citius siccaretur. Similis prorsus de
umbris, quae ad inferos descenderent veterum fuit opinio: nam&illae humorem conceptum ex Lethaei fluministransitu ad Aum νου λι- ν deponere credebantur, ut nos docet Aristophanes in Ranis. Cond/ta quin ere pectoris evolaem mesius reri pectoris, uti est in quibusdam libris. Quin ego coma loquar quae sunt veri pectoris, ne que enim coma habet pectus. Attamen eum comam loquentem indu
cat sensibus tuae ditam, quidni aeque pectar ac linguam habeat pNihil itaque mutavimus. Nam sane secundam veteriam sententiam, coma collo illata&sidus facta, aeque ac caeter a ligna sidera, facta quoque fuit ammata. Omnibus expers Unguentis una millia multa bibi J Multi hunc locum interpretari conati sunt, sed intempestive prorsus, cum manifeste vitiosus sit. In quibusdam libris legitur unguentorum, In aliis ungxsnium vel unguentian. Patauia hic juvan libri, sola hic prodest ratio, quae jubet ut legamus;
Quicum ego dum amrgo quondam sic: omnibus expers Unglientis, murrae mi lia multa bibi Error ex eo provenire potuit, quod mana scriptum suerit pro murrae, prior nempe liter adhaesit voci quae praecessit. Expers unguentis pro cxpers unguentorum, quomodo e Lucretius dixit expers diis. Vix
sane aliter potuit scripsisse Catullus. Constat quippe virgines honestiores abstinuisse olim ab unguentis, quod solo uterentur oleo. Sic Diana apud Callimachum , sic quoque Pallas respuit unguenta Mala bastros Iolo ungitur Cleo; Ου 'θηνούα χυμοιο mκὶα φιλει. Sed lapud Theocritum in epithalamio Helenae inducuntur virgines
276쪽
ilibus & coronis in superfluo ornatu quo sere abstinebant virgines ,
utpote quae simplicibus uterentur vittis, non autem coronis floreis, quales demum nuptis irevi nupturis concedebantur. At vero iisdem licitum erat murra seu stacte aut simplici oleo uisgi. Olim quippe
inurra inacte non accensebantur unguentis Unguenta enim proprie illa demum dicebantur quae e multis erant coni posita odoribus. At vero murra erat unius tantum plantae pinguedo. Recte itaque Varro lib. v deI L. ilinius lib. XI D. cap. I. murram ab unguentis di
πλειονιιν, τα ἐξελωβονων. De hac implici unctione accipienda sunt pleraque Holneri vetustiorum Graecorum loca, nam sane plurimum fallitur doctus adversariorum scriptor cum mendacii non insimulat tantuin , sed & condemnat ita de unguentis scribentem Plinium Quis primis inveneris non traditior Iliacis temporibm non erant, nec thure supplicabatur. Quae ex simplici oleo, aut ex una tantum planta conficiebantur unguenta, proprie neque unguenta a Latinis, neque μυω a Graecis dicta fuere, ut ex iis quae jam diximus satis liquet. Ex eo itaque quod Homerus nusquam μυρου fecerit mentionem, eae simplicium tantum meminerit Oleorum , recte concludit Plinius, Iliacis temporibus ignota Graecis fuisse unguenta, utpote quorum notitia isus post bella demum Persica ad Graecos per- Venerit. Quam vero antiquus apud AEgyptios, Syros tersas unguentorum fuerit usus satis nos docent sacrae literae. Apud Persas quidem eundem qui apud Graeco, Romanos morem viguisse, ut nempe virgines murra, mulieres vero unguentis uterentur colligo ex loco Estherae cap. o. v. Ir ubi antequam regi nubat Esthera per integrum
annum eunuchis unguenda traditur, per sex quidem menses murra, tanquam virgo, per alios vero sex menses aromatis inguentis muliebribus velut nuptura sponsa. Manifeste id ipsum indicant verba
quae adscribere non pigebo. υτρο λην κουρος κρωστου ει λθει, Tres την βααλέοι, ταιν ἀναπληρωση μῆνας δεκαδυο ουτως
277쪽
A , C. AL IuM in m M. 26 9 μενους , σWis νινο ἐλπιο κλμεν 4 c τοι ἀρωμοιο καν τοῖς ν ηδαο των - αι-ων. Sex tantum menses huic θεροπε ιι adscribit Josephus, omissis sex aliis mensibus, quibus tanquam virgo simplici uncta fuit murra Ignoratio hujus moris effecit ut eruditi noti nulli verba Josephi corrigere conati sint sed quam bene, satis ex iis, quae diximus, liquet. Non prius unanimis corpora conjugibus J Libri veteres plerique , Noups unanimis. Nempe post hic accipitur pro posthac. Cester onyx casto quatitis qt jura cubili Sic supra tremulique quasse Lecti argutatio Achilles tamen Statius in suis libris reperit quaeratis
non quatitis quemadmodum etiam nos in plerisque quae consului exemplaribus antiquis exaratum invenit s. ut sic scripsi e Catullum SVester onyx casto quaru qua jura cubili Nempe pronomini pluralis signiscationis, plurale quoque verbum
addidere inepti librarii, in quo quantum eos fefellerit ratio norunt ii, qui Latine sciunt. Nec Latini tantum , ut cum dicunt praesente nobis, Vos Calliope, sed & Homerus Graeci passim sic loquuntur. Si quis tamen scriptorum librorum lectionem velit retinere,in hoc quoque per me licebit ut enim supra in furunculda, in exules, cinfra singulum, ita quoque hoc loco fieri potest ut exteratur medium in quaeritis. Sic capte pro capite dixit Lucretius lib. v I. Submerso capte putandum est. Ita enim ope librorum reformandus ille locus, ubi vulgo inepte submersaque saxa putandum est. Eadem syncope usus jam ante Ennius Captibus nutantes pinus. Idem quoque dixit tra, proterae, id est terrae, in Telamone apud Nonium in Squalam.
Iavere lacrini vestem squalami sordidam sic libri veteres plerique, non terra, quod versus respuit Ieda in uberi mediam literam elidit Lucilius Sat. 1 apud Nonium in Sumen; uod si nulla potest mulier tam corpore duro se tamen, tener maηrt quin sucus lacerto,
278쪽
Versus illi vulgo apud Nonium leguntur corruptissime. Namque ego ab indignis praemia molia peto Omnino reddenda vetus lectio, quae in melioribus camparet libris, quam non admissam fuisse miror; Namque indignatis praemia nidia peto.
Indignatis id est ab illis quae indigna fuerint judicatae, quemadmodum dignatio pro eo qui dignus creditus , Unde Virgilius; Conjugio Anchisa Veneris dignate superbo Sangum is expertem nora rotis esse tuam me In ida lectio 3 prorsus Catullo indigna Monent caliger Statius in libris veteribus legi
non potis, sed pestris, quomodo nostra habent exemplaria. Ut veram laaberemus lectionem, non multum nobis laborandum fuit.
Sangisinis expertem, non verticis esse tuam me Si potis es , largis effice muneribae. Apud Lucretium similiter potu es in potius mutatum a librariis invenias lib. I v. ubi postquam recensuit herbas acrem exspirantes odorem tec
aliorum inmmquodvis eriter si forte duobis Quin polim nostri rerum simulacra vagari Multa modis multis, nulla vi, cassaque sensu. Haec est scriptura veterum librorum, unde ut puto cram eruas lectio item si scribas; Leviter si forte exolvvisuit potis es noscas. curii pro etiam, ut saepe apud Terentium: Plautum. Proximus Hydrocho fisteret Oarion I Bene Politianus lectionem
279쪽
AD C. VALERIuΜ ΡΑ M. 27Ξ priscam omnium librorum testimonio sustuliana reduxit Bene quoque Scaliger neglectis iis quae Muretus Malii qb strepunt, sententiam Olitiani asseruit labilivit. Sed vero sensum horum verborum dum eX-plicare conatur, plurimum a mente Catulli aberravit. Utinam, inquit coma , .denuo reddar capiti unde avulsa suin, per me licet ut Hydrochoo proximus sit Orion , cluantumvis a se mutuo remoti, it totius coeli situs ciatio invertatur, dummodo votis fruar pristino restituar loco. Bene vero conjiungit Orioneam Hydroclio , cum non hic minus quam ille pluvius censeatur. Ac si ostendere voluisset, non se morari coelum permissu1am libenter ut aquosissima duo conjungantur sideri ut diluvio aenuo pereant omnia , dummodo ipse amato restituatur capiti. Fulgerare vero pro fulgurare dixit quoque Pacuvius apud Diomedem Grammaticum lib. ι 11. ubi dicit versus vocales dici, qui sonantibus literis universam dictionem illustrant quales sunt illi Pacuvii;
Memnonio oceano Hyperion fulgerat Euro Ar o, plaustro Dorciti bacchatur hex ,Π6 ri Nona Orion piritur haustro Fulpa Paraetonio juga Cynthia proroer ustro. Versus istos insigniter vulgo corruptos, ct a multis frustra tentatos emendatos adscripsimus Achilles Statius ad ista Catulli Ipso levi fecit 'volitantem familie currum, ita e veteri libro pioducit prius hemistichium onmem non meo Oceano, unde fecimus Memno uio oceano. Est.
vero Mernetaonius oceanus , idern qini Indicus seu Orien alis. sic didius a MetiamCiae Aurora filio, unde emuones&Memnonidae,
qui ad Soleistorientem habitant. Nec des iere interscieres, qui apud Homerum ubi vulgo est Z c γ έ ωκε ον με αμυμονας Αἰθιοπῆας
Legendum censuerint, Μεμονας Αἰθιο-ους.
280쪽
CAT O dici iucunda viro jucunda parenti,
Salue, teque bona Iuppiter auctet ope Ianua quam Balbo dicunt seruisse benigne olim, quum sedis ipse senex tenuit: Quamque ferunt rursus voto semisse maligno. Postquam es porrecto facta marita sene. Dic agedum nobis, qua ramutata feraris In dominum veterem deseruisse fidem.
I AN Non, ita Caecilio placeam, quoi tradita nunc sum
Culpa mea est, quanquam dicitur esse mea. Ne peccatum a me quisquam pote dicere quid
Verum isti populo janua quid facia. Qui quacunque aliquid reperitur non benefa
Ad me omnes clamant Ianua culpa tua est, CAT. Non istuc satis est uno te dicere verbo: Sed facere, ut quivissentiat, videat. Quid possis, nemo quaerit, nec scire laborat. Nos volumus. Nobis dicere, ne dubita. JAN. Primum igitur, virgo quod fertur tradita nobiS, Falsum est non qui illam vir prior attigerit, Languidior tenera quoi pendens succula beta Nunquam se mediam sustulit ad tunicam. Sed pater ille sui nati violasse cubile Dicitur, hi seram conscelerasse domum: Sive quod impia mens caeco flagrabat amore: Seu quod iners sterili semine natuS erat. Quaerendumque necunde foret nervosius illud,