장음표시 사용
281쪽
Quod posset zonam solvere virgineam. CAT. Egregium narras mira pietate Parentem,
Qui ipse sui gnati minxerit in gremium. JAN. Atqui non solum hoc se dicit cognitum habere Brixia Cycnea supposita specula: Flavus quam molli percurrit flumine Mela:
Brixia Veronae mater amata meae
Sed de Post humio, Corneli narrat amore: Cum quibus illa malum fecit adulterium. Dixerit hic aliquis, Qui tu illhaec, Ianua, nosti, Quoi nunquam Divum limine abesse licet, Nec populum auscultare: sed huic suffiixa tigillo Tantum operire soles, aut aperire domum ρSaepe illam audivi furtiva voce loquentem Solam Caeciliis haec sua flagitia, Nomine dicentem, quos diximus: utpote quae mi Speret nec linguam ei Te, nec auriculam. Praeterea addebat quendam , quem dicere nolo Nomine, ne tollat rubra supercilia. Longus homo est, magnas quo lites intullio
Falsum mendaci ventre puerperium. Postqtiam est porrecto facta marita senes Multa quidem ad hunc locum caliger, sed nihil omnino quod Catullo aliquid adferat lucis. Si januam marisam dici egistimemus ea ratione qua Livius dixit maritas domos , nihil etiamnum effciemus Liber scriptus qui olim fuit HieronymDCommelim aliam hic lectionem suppeditat, istam nem
Postquam est porrecto facta marita soror. Licet commodioet videatur haec lectio, sensum contineataliquanto Mna pla-
282쪽
planiorem , attamen de ejus sinceritate nihil omnino affirmare ausim, cum .historia uersona de quibus hic agit Catullus prorsus inc gnita sunt, non supervacuum tantum, sedis stultum sit nostro hoc seculo de iis velle divinare qua vivente etiam Catullo paucis duntaxat rei gnaris intelligerentur. Qi iam vis autem historia lateat , rectius tamen, nisi fallor, in hac lectione soror, quae nupserit suo fratri dicitur marita facta , quam antia. Sed non satis constat an projecto, an vero porrecto legendum sit, utrunque enim invenio in libris veteribus. Sive hoc , sive illud malueris, subintelligendum sene, quod praecessit,is verisimile illud interpretationis loco adscriptum in causa fuisse, ut vox soror abiit ab aliis libris. Projecto id est expulso, vel dimissis derelicto, ut Nonius interpretatur. Porrecta vero id est mortuo , transiato vocabulo a situ mortuorum Vormientium, quorum naturalis maxime status est ut sint extenti resti. Varro Endymionibus, apud Nonium in Exporrectum. Quae si insomnAmrecideris, ex loripede eris iterum exporrectiu. Ita feliciter nisi falloremendamus hunc locum, quem frustra alii aggressi sunt Loripedes enim ut notum opponuntur rectis, notum dormituros licet curvi jaceant, mane tamen recto inveniri corpore. Nec mirum debet videri Latinum vocabulum Graeco permutatum , cum id alibi in ipso quoque factum sit Nonio, ut in Agrypnuntibus Naevii, Maliis licet Iaris. Longe enim crebrius, ut Graeca Latinis scribantur literis vocabaea. Cum pluribus aliis in locis, tum quoque in alio id factuna Varronis loco, eodem capite apud eundem Nonium in Tem lenta. Varro, est modus matula, πεὶ μάθης. Quis in omni vita Η ἐλιοι os επας, olfacit temetum Poculum nempe seu scyphus Solis, vocatur mare, hujus namque aquis pasci Solem multorum semper fuit opinio. Notum vero Solis poculum Herculi propter bibacitatem, ut Athenarus&alii scribunt, ab Apolline donatum , quod tantae fuisse capacitatis aicunt mythologi , ut navigii loco usus sit. Recte itaque H 'λίοιο σε mem de temulento libace accipitur. Simili, nisi fallor, ratione Tertullianus in carmine de Iona, nondum quod sciam ha ctenus edito, mare vocat poculum caeli; Fit poclum caeli pelagm, niger ambitus undinDiscit, in tenebras mi albo ct mare surgit:
283쪽
Verum si populo janua qui te facian, Haec est lectio cum aliorum
librorum , tum etiam Mediolanensis codicis, qui caeteris est vetustior. Ego posthabitis caeterorum conjecturis, quae nec commodum fundunt sensum, plurimum saepe recedunt a veteri scriptura, non dii bitavi rescribere,
Verum isti populo anua quid faciat '
Languidior tenera cui pendens ficula beta J Licet clarum sit quid hoc
loco per siculam intelligat Catullus, tamen cum in optimo exemplari scriptum invenerim succula , non dubitavi istam lectionem alteri praeferre cum nemini eorum , qui veteres libros versare assueverunt, ignotum sit, solere librarios ignotiora vocabula notioribus permutare. Qtiam vis vero utroque modo suculai succula in veteribus libris scriptum reperiatur, rect ius tamen sucula dicetur, si etymologiam spectemus. Est vero sucula lignum teres, vel trabs minuta Glos te succula,sοκις Graeci vocant λωήρα , aliquando νον sive asinum, nonnunquam etiam αξονα , asiorζοχω. Attamen sciendum suculam
non notare, totam machinam, sed tantum axem seu trabem, quae centro
peri trochii seu tympani inseritur. Quaedam enim suculae carent tympano, si nempe sint perforatae&transmissis vectibus aut porculis, ut loquuntur Latini, circumagantur, tunc quippe porculi Vicem praestant tympani seu peritrochii Plutibus haec alibi persequimur. Nam sane infeliciter in his versati sunt mathematici, ac pejus etiamnum Grammatici, isti rerum, alii vero verborum ignoratione. De sucu-Ia sic Festus. Sucula est machina genus , teretis materiai forata ac cras, quam ut uberscrofae, porci circumstantes persantesique ductario fune volvunt. Eodem nomine stellas quinque dicimi, quas aliter antitarunt a pluvia Yάσας Graci Nostri existimant eas asubus dici, unde Latine loquentes dixerunt eas suculas. Ita constituendus est locus. Et q rendum inde foret nervosius illuc Haec longe recedunt alsctione veterum librorum, in quorum optimo sic scriptum inveni
quaerendumque necunde foret nervosius illud Quemadmodum in suis quoque libris reperit Parthenius Neemide ut necubi alia id genus. Iossae Nec de rim θεν.
284쪽
Brixiam binae a suppo ita specula justitiana hujus speculae nomen
invenias. In bris nonnullis veteribus legitur Ciconia non Chresa. Vera lectio est C cineae Collis iste, in arce Brixiens hoc tempore etiamnum conspicitur, sic dictus a Cycno rege Ligurum, propinquo, ut singunt,inaethontis, quem istic loci habitasse ex vi chod Pausania constat Scholiastes Germanici Cycnussi oque rex Liguriae Phaethon. tis propinquus dum steret, in cycntim conpersin est, ideoque morietis' bile cavit. Sic lege. Cui nunquam Domini limine abesse licet Haec quoque perperam mutata sunt, cum libri meliores habeant diram limine Divi vel divi fratres, passim appellantur lares ienates Lex XlItabularum miros, eos, qui caelestes seinper habi si, colun Io, ollos, quos endo coelo merita
vocaverint, erculam, Liberum, A ctuapium, Castorem, Pollucem, Muirinum. Supra nominavit Diros parentes, ubi Vulgo pcn ite legebatur. Proprie lares dicebantur defunctorum animae ; itaque non reac c cum geniis confunduntur Genius enim est cujuscunque rei etiam inanimae natura Lares vero nunquam, nisi de animatis, aut iis quae aliquando animam aluiere accipiuntur. Cgum itaque N Impera. torum .sortium virorum animal , postquam ipsi e vita excessissent, Laribus accensebantur, ac tum demum eorum statua aut so illa in
lararii collocabantur. Hinc Lampridius in vita Alexandri e Veri; Matutinis horis indururio suo, in quo ct divos principes sed optimos electos, sanctiores animia, in queiso Apollonium q tantum friptor suortim temporum duit, Christum, braham ct Orpheum Dioscoros h.tbebat ac majorum effigies, rem divinam faciebat. Sic emendari debet hic locus qui multum viros eruditos exercuit. Hinc patet quid sit lararium, pro quo male apud Suetonium in Domitiano legas horarium. Recteucro se habent versus Calpurnii Ecl. I. in quibus frustra se torquent
Nec privi ex meritis defunctos Ronia penates Censeat, occasius nisi cum restexerit ortin. Optat ut vel semper vel quam diutissime vivant Caesares it illos dehinctos Roma non prius accenseat penatibus, quam ortus attingat
occasum. Nihil clarius. Non recte vero confundunt quidam Iares familiarcs
285쪽
miliares coelestes Familiares enim lares sunt θεοι κατοι κάλοι, qu in penetralibus aedium colebantur, quosque infra Catullus vocat penetrales deos Lares vero cauestes credebantur versari in eo spatio, quod Lunam terras interjacet, quam stationem Heroum animis tribuunt plerique Graeci latini. Hinc coelo potentes dicuntur in inscriptione antiqua, apud Tertullianum libro de spectaculis cap. v.
CONSUS CONSlLIO, MARS DUELLO, LARES COIL
LO O CENTES. Sic habet liber Agobardi; unde Sal ni assius faciebat COLIO A colo nempe ipse fori viabat colusitI, pro loco qui incolitur. Mirifice sane. Ecquis vero dubitare possit quin COILO hic scriptum fucrit antique pro caelo ' Lares coelo potentes, suri lares coeleltes Mirum tamen virum cruditum adeo sibi placuis in hoc vocabulo ut inde quoque sormarit colliginem. Apud Arnobium quippe lib. II. sic rescripsit In penetralibu coliginis perpetuos foretis focos' Istiusmodi vocabulis tuto carere possit lingua Latina. Longe roctius legas, coeligenis. An inquit in penetralibus aedium perpetuos ignes fovetis laribus coeligenis Attamen cum Lipsius inscripto de Vesta Vest alibus moneat in veteri libro ita hunc Arnobii locum concipi; In pene inpenetrabilibus 9 collonis perpetuos fovetis focos, rectius sic scri bas Inpeno, in penetralibus colinis perpetuos fores is focos ' Penus Vestae quid sit notum ex Festoc aliis. Hinc penates iidem qui lares, quorum signa canina pelle contecta custodiae gratia collocabantur in penori in culinis circa focum is denique in cava diis tenetralibus qua sumus exiret , aut ubicunque eorum tutela prodesse credeba
Solam conciliis haec sua flagitia rata habent libri veteres quod atri ali- ter , ego sic mutandum esse arbitror, Solam Caeciliis hac sua flagitia. Cum enim haec scriberet Catullus Caecilio inserviebat anua, praecessit enim Non ita Caecilio placeam cisi tradita nunc sism. Intelligit vero Caecilium Metellum Consulem, de quo postea , U-mul hujus fratres vel gentiles. Et hoc vero loco D ex altero satis colligi potest istos Carcilios moechos fuisse insignes inducitur autem hic anua loquens Romae, non Brixia aut Verona ut existimabat Sca liger Bona enim ista mulier de qua hic agit Catullus relicta Roma Min 3 na
286쪽
vocant limaces, id est γυμνοκθλιας , quae nempe cissantur ii vunt extra testas, cu Opponuntur cochleis, quibus aeque ac testudinibus comparantur mulieres castae, quae nempe aOci uni servant. Ita
accipiendum hoc vocabulum apud Plautum Varronem, se ida enim sunt quae istic annotarunt viri docti. Speraret nec imguam esse nec auriculum J Reposui e libris; eret ne itinguam esse nec auriculam. Quare haec lectio displicuerit doctis, nescio, cum prorsius sit Catulliana, ut jam saepius monuimus.
CV o mihi fortuna, casuque oppressiis acerbo, Conscriptum hoc lacrimis mittis epistolium: Naufragum ut ejectum spumantibus aequoris undis Sublevem, i mortis limine restituam: Quem neque sancta Venus molli requiescere tam noDesertum in lecto coelibe perpetitur: Nec veterum dulci scriptorum carmine Muta Oblectant, quum mens anxia pervigilet: Id gratum est mihi, me quoniam tibi ducis amicum
Muneraque, Musarum hinc petis, dc Vene
Sed tibi ne mea sint ignota incommoda Manli, Neu me odisse putes hospitis ossicium: Accipe queis merser fortunae fluctibus ipse, Ne amplius a misero dona beasa petaS.
287쪽
Tempore quo primum vestis mi tradita pura est. Jucundum quum aetas floridaver egeret: Multa satis lusi non est dea nescia nostri, Quae dulcem curis miscet amaritiem.
Sed totum hoc studium luctu fraterna mihi mors Abscidit o misero frater adempte mihi.
Tu mea, tu moriens fregisti commoda, frater. Tecum una tota est nostra sepulta domus. Omnia tecum una perierunt gaudia nostra, Quae tuus in vita dulcis alebat amor.
Quoius ego interitu tota de mente fugavi Haec studia, atque omnis delicias animi, Quare, quod scribis Veronae turpe Catullo Esse quod hic quisquis de meliore nota Frigida deserto tepefecit membra cubili Id Manli non est turpe magis miserum est. Ignosces igitur, si, quae mihi luctus ademit,
Haec tibi non tribuo munera, quum neque .
Nam quod striptorum non magna est copia apud
Hoc fit, quod Romae vivimus illa domus, Illa mihi sedes, illic mea carpitur aetaS: Huc una ex multis capsula me sequitur. Quod quum ita sit, nolim statuas me mente maligna Id facere, aut animo non satis ingenuo: Quod tibi non utriusque petenti copia posta est. Ultro ego deferrem, copia si qua foret. Non possiti reticere, deae, qua me Manlius in re Juverit, aut quantis juverit os latis:
288쪽
Illius hoc caeca nocte tegat studium. Sed dicam vobis vos porro dicite multis Millibus. Tacite haae charta loquatur anu .
Notescatque magis mortuus, atque magis: Ne tenuem texens sublimis aranea telam, Deserto Manlii nomine Opus faciat. Nam mihi quam dederit duplex Amathusia curam ., Scitis, in quo meabrruerat genere: Quum tantum arderem, quantum Trinacria rupes
Lymphaque in Oetaeis Daulia Thermopylis,
Moesia neque alliduo tabescere lumina fletu Cclsarent, tristique imbre madere genae. Qualis in aetii pellucens vertice montiSRivus, muscoso prosilit e lapide. Qui quum de prona praeceps est valle volutus, Per medium densi transit iter populi, Dulce viatori basio an sudore levamen, Quum gravis exustos aestus hiulcat agros. Ac velut in nigro jactatis turbine natatu Lenius aspirans aura secunda venit, Iam prece Polluces, jam Castoras implorante: Tale fuit nobis Manlius auxilium. Is clausum lato patefecit limite campum,
Isque domum nobis, isque dedit dominam:
Ad quam commune eXercerem Uyam OreS,
Quo mea se molli candida diva pede Intulit, arito fulgentem in limine plantam Innixa arguta constituit solea: Conjugis ut quondam flagrans advenit amore,
289쪽
Protesilaeam Laodamia domum Inceptam frustra, nondum quum sanguine sacro Hostia caelestis pacificasset heros. Nil mihi tam valde placeat, Rhamnusia virgo, Quod temere invitis suseipiatur heris. Quam jejuna pium desideret ara cruorem, Dos a est amissis Laodamia viro
Conjugis ante coacta novi dimittere collum, Quam veniens una atque altera rursus hyems
Noctibus in longis avidum saturasset amorem, Posset ab innupto vivere conjugio. Quod scibant Parcae non longo tempore abesse, Si miles muros isset ad Iliacos. Nam tum Helenae raptu primores Argivorum Coeperat ad sese Troia ciere viros: Troia nefas, commune sepulchrum Asia auropaeque, Troia virum, c virtutum omnium acerba cinis.
Guarmet& id nostro letum miserabile fratri Attulit hei misero frater ademte mihil Hei misero fratri iucundum lumen ademptum
Tecum una tota est nostra sepulta domus. Omnia tecum una perierunt gaudia nostra, Quae tuus in vita dulcis alebat amor. Quem nunc tam longe non inter nota sepulchra, Nec prope cognatos compositum cineres,
Sed Troia obscoena, Troia infelice sepultum
Detinet extremo terra aliena solo.
290쪽
Ne Paris abducta gavisus libera moecha
otia pacato degeret in thalamo.Quio tibi tum casu , pulcherrima Laodamia, Ereptum est vita dulcius atque anima Conjugium tanto te absorbens vorticet amoris Estus in abruptum detulerat barathrum
Quale ferunt Graii Pheneum prope Cylleneum Siccari e mulsa pingue palude Olum. Quod quondam caesis montis fodi me medullis Audet falsii parens Amphitryoniades: Tempore quo certa Stymphalia monstra sagitta Perculit, imperio deterioris heri: Pluribus ut caesi tereretur janua diviS, Hebe nec longa virginitate foret. Sed tuus altus amor barathro fuit alitur illo, Qui in vita indomitum ferrejugum docui P.
Nam neque tam carum confecto aetate parenti
Una caput seri nata nepotis alit: Qui quum divitiis vix tandem inventus avitis Nomen testatas intulit in tabulas, Impia derisi gentili gaudia tollen S, Suscitat a cano volturium capite; Nec tantum niveo gavisa est pulla columbo Compar, quae multo dicitur improbius Oscula mordenti semper decerpere rostro, Ouam quae praecipue multivola est mulier. Sed tu olim magnos vicisti sola furores, Ut semel es flavo conciliata viro Aut nihil aut mulo cui tu concedere digna Lux mea se nostrum contulit in gremium.