장음표시 사용
251쪽
ultra os dolii, ecce illud nihilominus potui foret licitum, idem valet de similibus.
ML Si quis vero vinum committit proselyto inquilino, aut ejus ministerio aliquo mittit,&ipse discedit, aut . si relinquit domum suam apertam versus atrium proselyti inquilini, ecce vinum ejus sit vetitum potui. Videntur enim mihi omnes gentiles esse eodem modo suspecti de ad- ' ulteratione& permutatione, quandoquidem Vinum, quod quacunque demum ratione fuit in eorum potestate, potui in- terdictum est.
XIIl. Sunt quaedam res, quae omnino non sunt vetitae propter libationem, quas tamen sapienteS prohibuerunt, ut tanto magis abstineamus ab eo, quod est libatum , cujusmodi sunt: Ne misceat Ethnicus aquam Vino, quod manu sua. tenet Israelita, ne nimirum eveniat unquam, ut etiam vinum infundat aquae: item ne asserat Ethnicus uvas ad torcular, ne nimirum eveniat aliquando, ut etiam calcet vel tangat: item ne adjuvet Israelitam transfundentem e vase in vas, ne sorte eveniat, ut Isiraelita vas relinquat in manu Ethnici, ita ut vinum eo vergente' - P uuat.
252쪽
fluat. Si vero juverit, aut infuderit aquam, aut attulerit uvas, ecce id licitum . XIV. Eodem modo potest Ethnicus licite admovere nares dolio vini nostri&ejus odorem excipere, & licet Isiraelitae odorem vini libaminis c dolio naribus' excipere, nec illud ullo interdicto vetitum est . Odor enim pro nihilo habetur, quia nihil in eo est palpabile.. m. Iam ante exposui, quod si qua res vetita est usui, & quis interdicto hoc violato eam vendit, pecunia tamen ita a quisita uti liceat, praeter idola & quae administerium eorum pertinent, A sacrificia illorum, & vinum, quod illis libatum est. Sapientes vero gravitatem hujus interdicti extenderunt etiam ad vinum gentilium simplex, ut pecunia, quae eo aequiritur, aeque fit interdicta, ac quae vino, quod idO- is libatum est. Itaque si quis Ethnicus
mercede conducit Israelitam, ut secum laboret circa vinum, ejus merces vetita est.
XVI. Sic quoquo si quis ethnicus cou.
ducit asinum ad vectandum. eo Vinum, aut navem ad vectandum ea vinum, merces eorum est Vetita: si nummos locati i
dederint ethnici, deportandi sunt illi in
253쪽
mare falsum: si vero loco mercedis ei dederunt vestimenta, vasa aut fruges, Opo et eum ea eo iurere, cineremque deso-dere, ne ullum inde usium capiat. i i XVII. Si quis locat ethnico asinum ad equitandum, ethnicus vero ei imponit lagenam vini, meroes ea, quae solvitur, tamen licita est. l Si quem vero ethnicus conducit ad frangendum cados vini libaminis, merces ejus licita est, & a Deo quoque accipit benedictionem , quia imminuit id, quod est idololatricum. . . - XVIII. Si quis operario dicit: Transset mihi eentum cados etythi, & solvam tibi centum prutas , & deinde unum horum doliorum invenitur esse dolium vini, tota ejus merces vetita est.
XIX. Si vero ipsi dixit i Transfer mihi dolia, pro singulis stivam tibi prutam: ea
que transfert, & inveniuntur quaedam eorum esse dolia vini, tum merces, quam pro doliis vini accepit, est vetita, relliqua Vero merces est licita. XX. Si quis ethnicus operariis 1sraelitis loco mercedis mittit dolia vini, licet iis respondere ei: Da nobis argentum, quantiunt. Wyero id dicunt, postquam P a vinum
254쪽
- XXL Si quis IsiraelitF ab ethnico exigit
minam, quam ei dedit minissilis, & ethes cus abit venditque idolum et virium libaminis, pretiumque eoram Isiraelitae aD seri, ecce illud licitum est, Si vero' aute8 quam vendat ea; diei tes Exspecta paul lum . donec vendam quod habeo idolui vel vinum libaminis, & afferam tibi argen tum imo si vel foret simpliciter vinurinilplius gentilis, quod venderet, pretiumque ejus afferret, ecce hoc foret vetitum. Ista-elita enim i tum vult illius idololatris . existentiam, ut. inde .lvad Municus debitum suum. XXII. Sic quoque proselytus, qui Cum ethnico inivit icietatem lucri, quando res eo pervenit, ut lucrum inter se divi. dant, non potest dicere ethnico: Tolle tu idolum, & ego argentum sumami Tolle tu vinum, & ego accipiam fructus' Vult enim tum illius existentiam, ut accipiat aequivalens ei pretium. Sed si proselytus A gentilis adeunt haereditatem patris sui amborum gentilis, potest proselytus ei ducere: Tolla tu idolum,& .ego accipiam
255쪽
nummost Tolle tu vinum, & ego accipiam oleum i in hoc privilegium, quo donarunt proselytum in herclicunda haereditate, ne per apostasian ad pristinam idololatriam redeat. Si vero prosselytus ita dicere vellet , postquam idola & vitium in ejus pervenerunt potestatem, illud soret
XXIII. Si Israelita vendens ethnico vi
num suum, determinavit pretium, ante' quam ei adrnensus sit vinum,illa pecunia est licita: Ρostquam enim determinatum est pretium, mpus ejus consentit, & quan do ad se recipit, emit: vinum autem non fit vinum libaminis, antequam ethnidus illud tangat. Itaque quo tempore Vinum vendebatur, erat licitum. Si vero admetitur ethnico vinum, antequam determinaverit pretium , pretium illud est vetitum. Nondum enim mens ementis Con-
sentit, quamvis ad se recipiat, itaque, quando jam tetigit, nondum consentit mens ejus ad retinyndum, & vinum iactum est vetitum contactu illius, ergo ita
vendens idem factitat, ac st vinum talRhyod est simpsiciter vinum, gentilium,
256쪽
. XXIV. Haec de eo casti dicta sunt, quando Isiraelita admensius est ethnico vinum
in vase suo proprior Si vero ei admetitur in vase gentilis, vel in vase quidem sto, sed quod gentilis sua manu tenet, Oportet primum accipere pecuniam, & deinde adna tiri. Si vero admensus fuerit, neque ante acceperit pecuniam, quamvis determinaverit pretium, pecunia tamen illa vetita est. Quamprimum enim vinum contigit illud vas, factum est vetitum, quemadmodum
est illud vinum, quod est simpliciter ubnum gentilium. XXV. Qui dat pecuniam cauponi ethonico, dicitque operario suo ethnico: Ι, bibe & es de hujus cauponis, quod ego ei
acceptum reseram, is caveat, ne operarius bibat vinum. Tum enim eodem res recideret, ac si emeret vinum libaminis, illudque ei bibendum praeberet: Idem interdictum valet de proventu anni septimi. V. g. Si quis pecuniam dedit cauponi Istraelitico de vulgo, dicitque operario sitio Israelitae: I, comede, & ego couponi, quod absumpseris, aeceptum reseram. Si enim operarius hae ratione comederet aliquid, de quo non persolutae serent decimae illuὸ
257쪽
XXVI. Si vero dicit: Edite & bibito de denario hoc; vel si dicit illis: Edite &bi-
bite meo silmptu apud hunc eauponem, cui ego solvam, quamvis caupo in ejus atro soret, quia tamen non determinatur haec ejus obligatio, hoc licitum est: neque solicitus est dominus, ne vel accipiant vinum libaminis, vel ' fructus anni septimi, vel illud, quod non est decimatum.
Fructus anni septimi. Deus quidem Lev. XXV, 6. jura anni septimi describens, permittit, ut de illis frugibus, quae sponte nascuntur, comedat di ipse agri dominus & ejus familia & iumenta & pauperes. Judaeoruni tamen magistris visum est nec zssarium, ut certis legibus adstringeretur illa libertas,
propter transgressores, ne quis clanculum in agro tuo seminet frumentum D si liquos o semana hortensia, με ndo phogerminaverint, iis uscatur, ἐν dicat ea e se sponte nata. M t n. Schmitta. e. 4. h. a. Itaque tantum vesci permittunt fructibus arborum, de illis herbis, quae plerumque sine cultu humano nascuntur. Itemquὲ frumentis natis in agro inculto, novellato, inter vineas sito, vel eo, qui ad sementem adhibetur. Imo illis fructibus non licet secundum eos vesci toto anno, neque in usum eos recondere Per integrum annum i sud tantum talydiu iis vesci' Iieet, & tamdiu domi suae asservare, quamdiu ejusdem generis fructus adhuc in agro reperiuntur. circa
258쪽
232CAPUT XI. XXVII. Si quis Rex distribuit vinum' suum inter populum, & pro eo pretium
Circa collectionem tamen illud observandum eae quod non liceat eam eodem modo facere ac aliis annis, ne fiat vindemia & messis, quod prohibitum est Lev. ι e. v. s. sed singulatim tantum colligere; uvas non exprimere in torculari sed in mactra, oleas non in trapeto sed in exiguo toreulari, sicus non secare in solario, sed in alio loco calido SQ. quod non liceat sepimento claudere vel vineam vel oleam, ut nata usui pauperum cedant. Quod, quando non amplius in agro aderant fructus anni septimi, eos etiam domi suae non licuerit amplius asservare, sed removendi fuerint, quae remotio vocatur id fiebat hac ratione, ut distri- , huerer Illos egentibus, quisquis eos domi suae collegerat, si vero non inveniret tot egentes, ut pos- . sent in eos tribus prandiis consumere, eremandi
erant fructus reliqui igne, vel in mare projiciendi. aut alio quocunque modo corrumpendi, Idem de nummis valebat: Quod si quis fructus quosdam anni septimi collectos vendendo aliquid pecuniae acquisivisset ad suam sustentationem, licebat illa pecunia uti, quamdiu ejus generis fructus in agroruperiebantur cujuscunque provinciae de hibus hisce Galilaea, Peraea & Judaea) quando vero in nulla harum regionum amplius illi fructus in agro reperiebantur, nummi erant projiciendi in mare sal. sum. v. Scheuutb c. 9 p. t. Μ0mon. Tr. Scidimitta
Di ibuit. R. Abraham ben David putat, hanc ex positionem autoris nostri esse confusam ct indistin- am. Ita enim ilIe hane traditionem observati
259쪽
p sicit, qualecunque vult, ne dicat quis udaeus P ethnico 'Ecce tibi ducentos
n τ' ita enim legit autor M alos, cum Dr- te lectio , quae in textum R. . Abraham, Miepsit, tamam n V suam orietinem debeat incuriae
lyPDgraphi, qui ubi scriptum fuit. p lcgit n
Rex ejusmodi tributum kmperare solet populo, ut ')gtili pro facultatibus D st ei aliquid vini, er fraelitae alieni immnitur tali casu , tit solvat ci ternam vini dignam denariis centum, non potes dicere ethnico et Aceipe centum denarios , er pro 1ne solae fisso regio , Hoc enim idem foret, ac si diceret: Eme mihi cisernam vini setbnici), osolve meo nomine Regi ἔμ dieis et o Libera me assio, i. e. subduc vel liberum me fac his nummis, quasi diceret: Accipe in te debitum iEud, quod Regi solvere teneor, ἐν sc binummi erunt tui. Controversia haec veriatur circa legitimam expositioncm loci occurrentis in Aram c. S. quem circa etiam dissentiunt Autores Tosaphot a Rasthi. Sed R: Abraham senten. tiam Rasthi suam facit: Autores vero Tosaphoth cum Majmonide consentiunt : Utraque sententia
260쪽
Zuzaeos, ut mei loco ingrediaris ad accipiendum vinum de fisco regio, ut sic ethnicus accipiat vinum, quod assignatum estasiraelitae, o solvat ethnieus pretium ejus Regi: sed Isiraelita ei dicere potest: En tibi ducentos ZuZaeos, ut liberes me a fisco. XXVIII. Si quis ethnicus tangit vinum Israelitae eo fine, ut vetitum illud reddat,& sic et damnum inserat, licet vinum il- - lud vendere eidem ethnico, qui illud reddidit vetitum, non vero alii, cum enim. ethnicus hic habuerit intentionem ei no- cendi &faciendi vinum ejus vetitum, hoc habet eandem rationem, ae quando qui aliquid perfregit aut combussit, tenetur damnum praestare, & sic nummi, quos ab eo accipit, siunt nummi pro damno, non
autem venditionis. suam habet probabilitarem; Si tamen alterutra Dis Tet eligenda, eam, quam proponit Autor noster. iudicarent alteri praeferendam. Quia vinum Regis est vinum gentilium sinplex; si vero Iudaeus ipse habet vinum, aeque videtur tributi nomino illud Regi solvere posse, ac vendere alii. conf