장음표시 사용
281쪽
ALIUD. CCIII. IGnis prope stipulam, non tutum. Neque mulierem
Virginem, b Monache, habere contubernalem. Masculum, ac De ininam separavit spes melior: Natura verb intus occultum morbum habet. Si loneε abfuerit, favilla manet; sin congrediatur, Incendium excitabis modico ε vento. NOTAE.NUlla sibi esse eum Virginibus commercia camis, nullumque castitati Deo dicatae ex earum contubernio periculum creari , audax Agapetorum sententia erat. Quid Poeta noster Ducta comparatione ex igne, ac stipula, quae simul admota in incendium facile ad levem auram flantem feruntur, naturae humanae infirmitatem infirmis Monachorum dictis opponit. Pro hi, ατ ροσι , C. dex Medi c. habet ην απίχης.
282쪽
ALIUD. De bnisactis. CCI REX albo nigroque mixta natura fuscum colorem parit; Vita & mors nil medium habent.bnifactos verό ut eos sane unusquisque appellat
Nescio an inter conjugatos, an inter coelibes Posuerimus; an verδ quid medium servabimus. Non enim ego, Tametsi v vobis male audiam, rem hanc probabo. Plures sunt intemperantes, & pronus in suspicionem Erga alios est omnis, argumento e suis rebus ducto. Carnem serens, convivis cum dilecta ferente carnem: Et quid putas de te inquinatos sentire Esto, non obloquantur honesti homines: sed quis ferat A multis excitatum Livorem ρJusta res, ac honorabilis nuptiae sunt. At adhuc carne Res longε melior est carnis libertas. Sin autem praeterea nuptiae sunt innuptae, b dilecti, In ambiguis vivetis conjugiis.
Ita verδ in margine Codicis vetusta adnotatum fuerat manu. Nisi Cointroductum dicas, aliam vocem Latium vix habet vocabulo Graeco respondentem; sed Dmfactos retinere malui . Idem autem atque Agapeti significat; videlicet viros colitarem professos
283쪽
eum eiusdem propositi feminis cohabirantes. Ut ipse Poeta refert, Ita passim audiebat hoc hominum genus. Porro eos libero insectatur stylo Nazianzenus ; quippe, ut ait, incertum est, an hi vocandi sint matrimonio addicti, an verδ coelibatum professi . Tum eos
terret. quda tam male apud alios audirent. Oαι . Fuscum. Par Graecae voci voeabulum fortasse igno. rant Latini. Est autem color inter candidum ac nigrum medius,& ex utriusque mixtione natus. Alexander Aphrodis. Lib. I. Problem. λευκου, ait, και 1χελανος ελιυς σφανίζουσα των ἄκρων το χρῶμα , τικτει χροιάο ετέραν τὸν του φαου. I. e. Albi, o nigri mistis, abolixis eκtremis coloribus, alium paris colorem, Fuscum nomino; sic enim tantummodo reddere possumus Graecum φαιον. Μῶμον. Liυorem. mmus est conviciorum Deus, qui omnia
vituperat. Vocabulo eodem significatur ipse Livor, ipsa vituperatio, seu obtrectatio hominum, quam intolerabilem, ac fugiendam Pce
284쪽
PRimo loco verε studete, ut pudici sitis;
Secundo, ne turpium rerum vel suspi ionem ingeratis. Es purus. Auro purior. Sed me vulneras, In Dilectam tuam corpus & oculos intentos habens. Dilecta tua. Et nomen hoc honestum
Heu heu vide ne quid habeat & impurae dilectionis. Nil ais impurae. Etiam: credo. Sed viam aliis sternis
Non sancte cum aliabus convivendi. Coenum adhuc est vir, licet temperans cum temperante Convivat. In nuptis viris, mulieribusque praedico. Quamvis conscientia sit integra, tamen effugere
Oportet Linguam. Lingua nil est pro livius. Quis ponet flammeum gladium Paradiso meo λ uis dabit magnae virginitatis custodein ΤNe quis intra Dilectus, aut Lingua transeat Invidorum. Livor ne Sanctis quidem parcit.
NOTAE.SPecies Dialogi est inter Poetam, atque Agapetcs. Pudicitiam
primo Gregorius verε servandam, tum vel minimam oppositi vitii suspicionem fugiendam esse dicit. Sum purus; inquit Agapetus. Cui Gregorius: At metuo, reique veritatem se pestam habeo; dum te familiariter nimis cum Agapeta versari video. Quod si Ag petam Virginem appellas, ut hoc nomine communionem carnis ab amore tuo exclusam mihi persuadeas; nominis honestatem veneror, at metuo, ne sub hoc pallio impudicitia lateat. Erras, inquit Agapetus. Gregorius verδ. Facile tibi fidem habere volo; verum aliis exemplo tuo auctor es, ut cum Virginibus non caste habitent. Su. mus lutum. Quamvis pudice cum pudica versere nunc, attamen timendum semper. Et licὁt conscientia tua si innocens, suspicandi tamen, ac male de te sentiendi caussam populo praebes. Sed, reponit Agapeta, quis in posterum virginitatis meae custos erit 8 Quis hortum meum , raptoribus defendat 8 Sed ne idcirco quidem, reponit Gregorius, adsciscendi Agapeti; hoc est, Monachi, at Clerici adolescentes; nam ne innocentibus quidem obtrectatores parcunt.
'a aut pro ar, legendum putamus.
285쪽
GRAECO LATIN A. ad 3. X'ω. Ita MSS. Codices, at versus claudicat. Videtur commodius non posse emendari, quim scribendo. Xους καὶ βορβεια Ac,
Virginem. C C VI. Coelestis, magnanima, lucifera, altum currens, Cum Angelicis unitatibus communem sedem habens, . Virgo, memento Dei; telluris tela devita; Neque cointroducto vitam tuam affice contumelia. NOTAE.TItulus e Codicis margine, ubi pervetusta manu scriptus fuit, in medium per me translatus suit. Idem in sequenti Epigramma. te praestiti.
286쪽
ALIUD. ad Monaebos. CCVII. QVim dissicile est eorporibus vicinis tumultum effugeret Propterea, b Monachi, procul mihi , foeminis vivite. a enim sunt coniugii mysteria, etiam ante nuptias, Quibus captus oculus animam inquinat. NOTAE.OUum potissimum apud Monachos locum haberet lues, quam
his versibus Potita noster insectatur, hinc eosdem alloquitur. Mυσηρια. Μ eria. Hoc nomine significari heic opinor arcana, quaedam impedimenta, acta, & res, quae celare solent ac debent honestae mulieres vel nuptae iam, vel ante nuptias. Ab his oculi Monachorum abstinendi, ne inde flamma libidinis excitetur. A moaΠAptara παρθένος ἴσθι κα ι ομματι, καὶ κρυφιοισιν,
ALIUD. CCVIII. O Virgo, virgo esto cum palam, tum occulte,
Neque masculum colat ducas curatorem. Christum habes Dilectum tuum; respue viros omnes. Cur opus habes lethale venenum domi habere λoculis oculos misce, sermoni sermonem, purus cum pura: Dein te pudicitiae coronis cingemus.
287쪽
Calli est, neque simulacra tolerare insanientis terrae. Cohabitatio morbum habet proximε.
petas est, alterum ad Agaperos. Quod est ad illas, uti in D: squis. I. infra notabo, speciosum hunc titulum errori suo Virgines, quda nempe contubernalibus viris veluti curatoribus Hujusmodi excusationem Poeta noster improbat. Tum aρeros alloquens, Ironizὸ eorum puritatem exagitat. In Carm. aiuidem Gregorii, quod inscribitur T,οθῆκω παρθὼοις, praecepta Virginibus, repetita videas, quae heic leguntur, sed aliis plerumque
verbis. praetexebant indigerent. A' o. TOP αγαπητῶς κηρυπσω ταδε, ταις τ' ἄγαν ταῖς:Eρρετε Xρισιαι - , ἔρρετε λυσσης
ALIUD. CUI MAG petis haec praedico, & Agapetabus:
Abite in malam rem, Christianorum corruptores. Perite, δ furoris Fures naturalis; nam oculis meretricium quid iusidet.
NOTAE.IN Praeceptis ad Virgines si milia habentur. Illic secundum editio.
nem Aldinam legitur: καὶ ἴθματα πορον τι , pro πορνον. Neque rectε vertitur hic locus: oe moriones gressum habeant quemdam . Sed tota illa versio ejus, qui hanc Aldo operam conduxit, innumeris atque ridiculis mendis scatet, ut cuivis legenti facili ne. gotio apparebit. Oratoris cuiusdam dictum in impudentem refertur, Plutarcho : in oculis illum habere non κόρας, sed πορνας. h. e.
non pupillas quod idem est ac puritas virgines sed meretrices. ALIUD. Disitigod by Cc oste
288쪽
H eschel. - post Μαζ. di itincti nem ponit.
SIs parte ab omni, Virgo, sed potissimum
oculis pudica, nec virorum quempiam Admitte tecto, te ut juvet. sophum licet. Tu namque quamvis casta sis, livor tam ea Terret, malum ne dedecus confiet tibi, Zelumque vitae deleat, quam amplecteris. Pereas velim, qui, castitatem dum colis, Communem habere vis domum cum virgine, Quae carne vacuis Angelis adstat. Tibi
Flamma quid opus est ρ Non times flammam Τ Quid ast PFugielae linguae garrulae fumum gravem Elata es isthinc virgo, sursum & victitas. Est ossa curta, te grave & pondus premit Haec turpe propter, virgo, nil admiseris. Sociumque vitae neminem turpis probri, Quaeris patronum dum tibi, susceperis; Ne Christus, ut duplicem, te ejiciat foras. Digitigod bys,orale
289쪽
rum Nazianzeni. Quum in Codice nostro hic sit eorum locus, Omittere nolui, & praesertim additurus unum versum . Bitilio praetermissum. Ab Hoeschelio quoque editum fuit Carmen hoc inter selecta S. Gregorii Nazianzeni Carmina δ MSS. Codicibus Reipub. Augustanae. Billianam versionem ego retinui.
ALIUD. CCXI. Μ Asculum omnem declina, Synisactum verδ potissimὸ,
. Velut Merrhae amarulentam aquam, virgo, crede mihi.
Laudo pudicitiam, & pudicos . At Agapeti oggerunt quid fellis melli, d Invidia. Bigamum potius, quam Agapetum laudo. nam conjugium nil probri adfert. Synisinos verb ipsi etiam lapides reprehendunt. NOTAE.ΡRiores duo versus editi sunt in Poem. III. NazianZeni passi S .
Tom. II. edit. Billianae, ita tamen ut illic sit Hexametrum, quod hele est Pentametrum. MisρQ. Merebae. Ad Historiam Exodi Cap. XV. respicit Poeta, ubi Hebraei ουκ δε ιναντο πίε ν Κῖατα εα M13πῶς' non potuerunt bibere aquam de Merrha. Nempe amarissima haec fuit. Vulgata tamen sacrorum Librorum editio Mara legit, & S. Hieron. in Epist. CXXVII. -νab, inquit, ex amarirudine nomen accepit. Quod di Tom. XII. O o aliis
290쪽
aliis in Ioeis commemorat.. Ita qui Hebraicum textum sequuntur, Mara habent; qui verb LXX. versionem, Merrha. Postremam lectionem alibi usurpat Nazianzenus, tum Ambrosius, tum Paulinus Nolanus, Auctor Constitutionum Apostolicarum. S. Cyprianus, &alii. In plerisque editionibus Iulii Firmici de Errore profan. Relig. prope finem invenias scriptum Urrha pro Merrha, quod nomen , Librariis, quum alterum nequaquam intelligerent, suppositum fuit. Δίγα r. Bigamum. Ueteri Christianorum Ecclesiae parum probabantur secundae nuptiae, quippe quae intemperantiam sapere videbantur . Ideo Anthenag. in Legat. pro Christ. prope finem ait:
ἡ οιος τις ετέ ii, , ἡ ἐν' Pι γαμ ιου. o γαρ δευτερος ευπρεπῶς ετιμοι χῶα &c. Vet, ut natus est, unusquisque nostrum manet, vel in
Mnicis nuptiis; fecundae quine incissum funt adulterium. Theophilus Antioch. Lib. III. ad Autolycum, Minutius Felix, & alii idem testantur. Atque hinc factum, ut non primis tantum Christianae Reipublicae temporibus, sed nostris etiam, Bigamia impedimento sit ad Ecclesiastica ministeria transire volentibus. Vide Can. Apostol. XVII. Tertullian. Lib. I. Cap. VII. ad uxorem, & S. Basil. in Epist. nonica ad Amphiloch. Nihilominus secundae nuptiae, quas diu Catholica aegre tulit Ecclesia , quamquam ratas semper habuerit, locum sensim obtinere coeperunt, humana infirmitate illas exigente: quod tamen ex venia quadam atque indulgentia factum. Audi Na. Elangenum ipsum in orat. XXXI. pag. 3o I. edit. Billianae, ubi in haec verba de Apostolo loquitur: Δοκει μιοι παραιτε πθαι τὸν διγαμίαν ἐνταυθα ό λιγος, εἰ δἰ μὸν γάρ δυο Xρισοι, δυο καὶ ανδρες,
καὶ γυναῖκες. ia δὲ ε ς Xριςος, μια κεφαλη τῆς Ε arat λησίας, καἰ μύα σάρξ, 11 δευτέρα δὲ δεοτ θυε θω. το δευτερον δε α, κωλυ ν, τουτρίτου τίς λογος τὸ πρωτον νοιλος, το δευτερον συγχγρητις, το τριτον παρανοαία. Idest. Hae enim oratione secundas nuptias mihi dissuadere
viderur . Si enim duo Christi sunt, duo quoque viri sinν, o duae
uxores. Sin autem unus Christus, unum Ecclesae eaput; una etiam
cara si, fecunda autem Nouatur. *uod se secundam prohibeat, de
renia quid dicendum es P Primum lex est; secundum venia, atque indulgentia ἰ tertium iniquitas: Sed se ferre ex indulgentia secundas nuptias clarius prodit Gregorius Orat. in Sancta Lumina, ubi in No. vatum eo nominu invehitur, qudd contra S. Pauli sententiam adolescentioribus viduis nubere non permittat. Hoc autem in loco se proibaturum, seu potius toleraturum esse dicit, si quis ad secunda vota transeat, ut Iurisconsulti loquuntur, quam si virginitatem in contu. heraio tuitir es by COOgle