장음표시 사용
121쪽
CLXXVI. Duo tamen hic tantummodo notanda sunt; primo quidem illud : si duo puncta ad se invicem accedant, vel a se invicem recedant in ea recta, quae ipsa conjungit, segmenta illius axis, qui exprimit distantias, non expriment spatium confectum ; nam moveri debebit punctum utrumque: adhuc tamen illa segmenta erunt proportionalia accessibus, vel recessibus alterius puncti respectu alterius , quorum accessuum, vel recessuum incrementa, vel decrementa relata ad tempus, quo ea habentur, eXhibent velocitates respectivas illius respectu hujus. Quamobrem in respectivis velocitatibus habebit locum Theoria exposta, & illae areae expriment incrementa vel decrementa quadrati Qelocitatis rospectivae puncti al- . terius restem alterius. CLXXUII. Secundo loco notandum illud, ubi areae respondentes dato cuipiam spatio sint partim attractivae, partim repulsivae, earum differentiam, quae oritur subtrahendo silmmam omnium repulsivarum a silmma attractivarum, vel vice verse, exhibiniram incrementum illud, vel decrementum quadrati velocitatis respectivae, prout directio motus respectivi conspiret cum vi, vel oppostam habeat directionem. Quamobrem si interea, dum per aliquod majus intervallum a se invicem recesserunt puncta, habuerint vires directionis utriusque, ut innotescat, an respectiva celeritas creverit, an decreverit, & quantum, erit inVestigandum, an areae omnes attractivae simul, omnes repulsivas simul sit perent, an deficiant, & quantum; inde enim, &a Velocitate respectiva, quae lig. hebatur initio , erui poterit, quod quaeritur.
Doloeitatis ces uds in bet thesi, quod ordinata fit id, es spatium s sit ab eissa ,
est areola Noomtim spasiolo ds eonfecto. Igitur inerrimemtum epuadrati veseitatis notrante vi, adeoque deeremenimn vi contraria 4 res' et Mea res Mentio risuis perex se puris insinit mo rem seculo s s prγinde rempore etiam φωvis finita inerranent- , vel Herementum quadrati velocitatis respondes Mea pretinem panem axis referentem Oatium pereursum. autem issua sponte eonsequitur, si per aliquoddatrum vise singulis punctis ea-σ Aem permaneam , mobile autem a eniat eum velocitate qua is ad ejus initium, disserentiam quadFati veloeitatis sinalis a quaisato velaritatis initialis ore sempe eodem, qua Mesem eris tota velocitas finalis in υμ, in quo mobile initio illius alii εaseret veheitatem nucum. Suare. quod nobis eris inferius Uri, quinar -- sum velaeuasis finalis , eonspisante vi eum Hrectione mortis , aquabitis binis qua . aris bininum veloeitatum, ejus, quam baluit initio, es ejus, quam a risivi
si is sine , si initio ingressum fuisset fine uila vel itasti Dissiligod by Cooste
122쪽
CLXX I. Haec quidem de arcubus, & areis; nunc es uanto diligentius considerabimus illa mis puncti, ad quie curva appel. lit. Ea puncta vel sunt ejusmodi, ut in iis curva aXem secet, cu-Fig . . jusmodi in Fig. I sunt E, G, Ι Sc, vel ejusmodi, ut in iis ipsa
curva axem contingat tantummodo. Primi generis puncta . sunt ea, . in quibus fit transitus a repulsionibus ad attractiones, vel vice vero, di haec ego appello limites, quod nimirum sint limites inter eas oppositarum directionum vires. Sunt autem hi limites duplicis generis: in allis, audita distantia, transitur a repulsione ad attractionem; in aliis contra ab attractione ad repulsionem. Prioris generis sitnt EL I, N, R; posterioris G, L, P: & quoniam,
posteaquam ex parte repulsiva in una sectione curva transiit ad partem attractivam; in proxime sequenti sectione debet necessario ex parte attractiva transire ad repulsivam, ac vice vera; patet, limites fore alternatim prioris illius, & hujus posterioris generis. CLXXIX. Porro limites prioris generis, a limitibus poste rioris ingens habent inter se discrimen. Habent illi quidem hoc commune, ut duo puncta collocata in distantia unius limitis cujuscunque nullam habeant mutuam vim, adeoque si respective quiesce hant, pergant itidem respective quiescere. At si ab illa respectiva quiete dimoveantur, tum vero in limite primi generis ulterior, dimotioni resistent, & conabuntur priorem distantiam recuperare, ac sibi relicta ad illam ibunt; in limite vero Rcundi generis, utcun que parum dimota, sponte magis fugient, ac a priore distantia statim recedent adhuc magis. Nam si distantia minuatur, habebunt in limite prioris generis vim repulsivam, quae obstabit ulteriori accessui, & urgebir puncta ad mutuum recessum, quem sibi relicta acquirent, adeoque tendent ad illam priorem distantiam: at in limite neundi generis habebunt attractionem, qua adhuc magis ad se accedent, adeoque ab illa priore distantia, quae erat major, adhuc magis sponte fugient. Pariter si distantia augearur, in primo limitum genere a vi attractiva, quae habetur statim in distantia majore, habebitur resistentia ad ulteriorem recessum, & conatus ad minuendam distantiam, ad quam recuperandam sibi relicta tendent per accessum; at in limitibus secundi generis orietur repulso, qua sponte se magis adhuc fugient, adeoque a minore illa priore di- 'Itantia spontε magis recedent:
CLXXX. Hinc illos prioris generis limites, qui muruse Positionis tenaces stini, ego quidem appellavi limites cohaestionis; S. secundi
123쪽
eundi generis limites Appellavi timuis 1- eu Ams. Illa punct
in quibus curva Gem tangit, sunt quidem terminus quidam virium, quae ex utraque parte, dum ad ea acceditur, decrestunt ultra quoscunque limites, ac demum ibidem evanescunt; sed in iis non tran itur ab una virium diremone ad aliam. Si contactis fiat ab arca repulsivo, repulsiones evanescunt, sed post containim remanent itidem repulsiones ; ac si fiat ab arcu attractivo, attinetionibus evanescentibus attractiones iterum immediate summunt. Duo puncta
collocata in ejusmodi distantia respective quiescunt, sed in primo casu resistunt li compressioni, non etiam distractioni; & in secundo resimini huic soli, non siti. CLXXXI. Limites cohaesonis possunt esse validissimi, & lan guidissimi. Si curva ibi quasi ad perpendiculum secat axem, & ab eo longissime recedit, sunt validissimi; si autem ipsum secet in angulo perquam exiguo, & parum ab ipso recedat, erunt languidis simi. Primum genus limitum cohaesonis exhibet in Figur. I arcust NI, secundum eNx. In illo assumptis in axe Net, Nu utcunque exiguis, possunt vires ne, υ, & areae Nnt. NuI esse utcunque magnae, adeoque mutatis utcunque -um distantiis possunt habori vires ab ordinatis expressae utcunque magnae, quae Vi comprimenti, vel distrahenti, quantum libuerit, valide resistant, Vel areae utcun. que magnae, quae Velocitates quantumlit et magnas respectivas elidant, adeoque sensibilis mutatio positionis mutuae impediri potest contra utcunque magnam Vel vim prementem, Vel celeritatem ab aliorum punctorum actionibus impressam. In hoc secundo genere limitum cohaesionis assumptis etiam majoribus segmentis N , Nupossunt & vires ae, ux, ct areae Noe, Nux esse quantum libuerit exiguae, & idcirco exigua itidem, quantum libuerit, resistentia,
CLXXXII. Possunt autem hi limites este quocunque utcunque magno numero, cum demonstratum sit, posse cur 'am in quot- . cunque, & quibuScunque punetis axem secare. Possunt idcirco etiam esse utcunque inter se proximi, ver remoti, ut alicubi intervallum inter duos proximos limites sit etiam in quacunque ratione majus, quam sit gistantia praecedentis ab origine abscissarutri A alibi in intervallo vel exiguo, vel ingenti sint quamplurimi inter se ira proximi, ut a se invicem distent minus, quam pro quovis assumnto, aut cito intervallo. Id evidenter fluit ex eo ipsb. quod possnt sectiones curvae cum me haberi quotcunque, & ubicunque.
124쪽
Sed G eo, quod arcus curvae ubicunque possint habere positiones
quascunque, cum ad datas curvas accedere possint, quantum libuerit, sequitur, quod limites ipsi cohaesionis possint alii aliis esse utcunque validiores, vel languidiores, atque id quocunque ordine, vel sine ordine ullo; ut nimirum etiam sint in minoribus distantiis alicubi limites validisIimi, tum in majoribus languidiores, deinde itidem in majoribus multo validiores, & ita porro; cum nimirum nullus sit nexus necessarius inter distantiam limitis ab origine abscis- sirum, &' ejus validitatem pendentem ab inclinatione, & recesiuarcus secantis respectu axis, quod probe notandum est, futurum nimirum usui ad ostendendum, tenacitatem, sive cohaesionem, a
CLXXXIII. In utroque limitum genere fieri potest, ut cur 'ae in ipsis occursu cum me pro tangente habeat inem ipsium, ut habeat ordinatam, ut aliam rectam aliquam inclinatam. In primo casu maxime ad axem accedit, re initio saltem languidistimus est limes; in secundo maxime recedit, S initio saltem est validissimus; sed hi casus debent esse rarissimi, si uspiam sunt: nam cum ibi debeat Saxem secare cur a, ct pro i, adeoque siccari in puncto eodem ab ordinata producta, Gebebit trabere fleXum contrarium, sive mutare directionem flexus, quod utique fit, ubi curva & rectam tangit simul, & secat. Rarissimos tamen debere esse ibi hos flexus, vel potius nullos, constat ex eo, quod sexus contrarii uncta in
quovis finito arcu datae curvae cnjusvis numero finito esse debensi ut in Theoria curvarum demonstrari potest, & alia puncta sunt infinita numero, adeoque illa cadere in intersectiones est infinities improbabilius. Possunt tamen Cepe cadere prope limites: nam in singulis contorsionibus curvae saltem snguli flexus contrarii esse debent. Porro quamcunque directionem habuerit tangens, si accipiatur exiguus arcus hinc, & inde a limite, vel maxime accedet ad rectam, vel habebit curvaturam ad sensum aequalem, & ad sensium aequali lege progredientem utrinque, adeoque vireS in aequali. distantia exigua a limite erant ad sensum hinc, & inde aequales; sed distantiis auctis poterunt dc diu aequalitatem retinere, & cito etiam
CL XXX V. Hi quidem sunt limites per intersectionem curvae cum ave, viribus evanesicentibus in ipsis limite. At possunt esse alii limites, ac transitus ab una direchione virium ad aliam non per evanescentiam, sed per vires auctas in infinitum, nimirum per
125쪽
asymptoticos curvae arcus. Diximus supra Num Iis adnot. si),
quando crus asymptoticum abit in infinitiani, debere ex infinito regredi crus aliud hauens pro asymptoto eandem rectam, & posie regredi cum quatuor divellis positionibus pendentibus a binis parti
hus ipsius rectae, oc binis plagis pro singulis rectae partibus; sed
cum nostra curva debeat semper proteredi, diximus, relinqui pro ea hinas ex ejusmodi quatuor posit Onibus pro quovis crure abeunte in infinitum, in quibus nimirum regressus fiat ex Plaga opposita. Quoniam vero progrediente curva abire potest in infinitum tam crus repulsiUum, quam crus attractivum, jam iterum fiunt casus
quatuor Possibiles, quos exprimant Figurae I 6, IT,. 18, α I9, tu i quibus omnibus est axis ACB, asymptotus DCV, crus recedens in infinitum E KF, regrediens ex infinito G . CLXXXV. In Fig. Ila cruri repulsivo EΚF succedit itidem repulsivum G ΜH; in Fig. I7 repulsivo attractivum; in I 8 attractivo attractivum; in Is attractivo repulsivum. Primus & tertius casius remondent contactibus. Ut enim in illis evanescebat vis,
sed directionem non mutabat; ita & hie abit quidem in infinitum, sed directionem non mutat. Repulsioni I K in Fig. a 6 succedit repulsio L M; S attractioni in Fig. 18 attractio. Quare ii cassis non habent limites quosdam. Secundus & quartus habent utiquelisites; nam in Fig. II repulsioni IK succedit attractio LΜ; & in
Fig. I9 attractioni repulsio; atque idcirco secundus casus continet limitem rehae is; quartus limitem non es sionis. CLXXXVI. Ex istis casibus a nostra curva censeo rem Vendos esse omnes pricter selum quartum; & in hoc ipssi removenda omnia cfura, in quibus ordinata crescit in ratione minus, quam simplici reciproca distantiarum a limite. Ratio cxcludendi est, ne baberi aliquando vis infinita possit, quam & Per se te absilrdam censeo, di idcirco praeterea, quod infinita vis natura sua velocitatem infinitam requirit a se generandam finito tempore. Nam in primo, & secundo cassi punctum collocatum in ea distantisi ab alio puncto, quam habet I, ab origine abscissarum, abiret ad C per omnes gradus virium auctarii in infinitum, & in C deberet habere vἰm infinitam; in tertio vero idem accideret puncto collocato in distantia, quam habet L. At in quarto casu accessum ad C prohibet ex
parte I attractio ΙΚ, & ex parte L repulso LM Sed quont ,
si eae crescant in ratione. reciproca minus quam simplici distantiarum
CI, CL, area FΚICD, vel GMI CD erit finita, adeoque punctum Disitirco by Cooste
126쪽
impulsum versus C velocitate majore, quam quae respondeat illi areae, deberet transire per Omnes virium magnitudines usque ad vim abstaute infinitam in C, quae ibi praeterea S attraetiva esse deberet, & repulsiva, limes videlicet omnium & attractivarum, α repullivarum; idcirco ne hic quidem casus admitti debet, nisi
cimi hac conditione, ut ordinata crescat in ratione reciproca simplici distantiariim ac vel etiam majore, ut nimirum area infinita evadat, ct accestum a puncto C prohiBeat. CLXXXVII. Quando habeatur hic quartus cassis in nostra curva cum ea conditione, tum quidem nullum Punctum collocatum ex altera parte puncti C poterit ad alteram transilire, quacunque velocitate ad accessum impellatur versus alterum punctum, vel ad recessum ab ipi, impediente transitum area repulsiva infinita , vel infinita attractiva. Inde vero facile colligstur, eum casum non haberi saltem in ea distantia ,' quae a diametris minimarum particularum conspicuarum per microscopia ad maxima protenditur fixarum intervalla nobis conspicuarum per telescopia: lux enim liberrime permeat intervallum id omne. Quamobrem si ejusmodi limites asiymptotici sunt uspiam, debent esse cxtra nostrae sensibilitatis sphaerram, vel ultra omnes telestopicas fixas, vel citra micro
CLXXXVIII. Expositis hisce, quae ad curvam virium perA-nebant, aggrediar simeliciora quaedam, quae maxime notam e nasiunt, ac pertinent ad combinationem punctorum primo quidem duorum, tum trium, ac deinde Plurium in massas etiam coalescentium, ubi & vires mutuas, & motus quosdam, & vires, quas in alia
exercent puncta, considerabimus. .
CLXXXIX. Duo puncta posita in distantia aequali distantiae limiris cujuscunque ab initio abscissarum, ut in Fig. I A E, AG, AI &c, hemmo etiam si curva alicubi axem tangat, aequali distantiae
con actus ab eodem) ac ibi posita sine ulla velocitate quiescent, ut parer, quia nullam habebunt ibi Vim mutuam; posita vero extra eiusmodi limites, incidient statim ad se invicem accedere, vel a se invicem recedere per interValla aequaba, prout fuerint sub arcu attractio, vel repulsivo. Quoniam autem vis manebit semper usque ad provimum limitem directionis ejusdem, pergent progredi in ea recta, quae ipsa urgebat prius, usque ad clistantiam limitis proximi, motu semper accelerrato, iuxta legem eXpositam Num. IIS, ut nimirum quadrata velocitatum integrarum, quae acquisitae jam simi. usque
127쪽
usque ad quodvis momentum snam velocitas initio ponitur nulla respondeant areis elausis inter ordinatam respondentem puncto aris terminanti abscissam, quae αprimebat distantiam initio motus, ct ordinatam reseondentem puncto axis terminanti abscissam, quae ex-rrimit distantiam pro eo sequenti momento. Atque id quidem,icet interea Occurrat contactus aliquis; cpiamvis enim in eo vis sit nulla, tamen superata distantia per velocitatem jam acquisitam, statim habentur iterum vires ejusdem directionis, quae habebatur prius, adeoque perget acceleratio Prioris motuS.CXC. Proximus limes erit ejus generis, cujus generis diximus limites cohaesionis, in quo nimirum si distantia per repulsionem augebatur, succederattractio; si vero minuebatur per attractionem, succedet e contrario repulsio, adeoque in utroque casu limes erit ejus modi, ut in distantiis minoribus repulsionem, in majoribus attractionem secumferat. In eo limite in utroque casu recessus mutui vel accessus ex priccedentibus viribus, incipier velocitas motus minui vi contraria priori, sed motus in eadem directione perget, do nec sub sequenti arcu obtineatur area cumae aequalis illi, quam hahebat prior arcus ab initio motus usque ad limitem ipsiim. Si ejusmodi aequalitas obtineatur alicubi 'b arcu sequente, ibi, extincta omni praecedenti velocitate, utrumque Punctum retro reflectet cursiim; & si prius accedebant, incipient a se invicem recedere; si r cedcbant , incipient accedere, atque id recuperando per eosdems dus velocitates, quas amiserant, usque ad limitem, quem fuerant praetergressa; rum amittendo, quas acquisiverant usque ad dictantiam, quam habuerant initio; viribus nimirum iisdem occurrentibus in regressu, & areolis curvae iisdem per singula tempuscula exhibentibus quadratorum velocitatis incrementa, vel decrementa eadem, quae fuerant antea decrementa, vel incrementa. Ibi autem iterum retro cursem reflectent, sic oscillabunt circa illum cohaesonis limitem, quem fuerant praetergressa, quod facient hinc, &inde perpetuo, nisi aliorum externorum punctorum viribus pertur-hentur , habentia velocitatem minimam in plagam utramlibet in distantia ipsius illius limitis cohaesionis. CXCI. Quod si ubi primum transgressa fiant proximum limitem cohaesionis, offendant arcum ita mimis Validum praecedente, qui arcus nimirum ita minorem concludat aream, quam praecedens, at tota ejus area sit aequalis, vel etiam minor, quam illa praece dentis arcus area, quae habetur ab ordinata respondente distantiae N ha-Disjtigod by COOste
128쪽
habitae initio motus, usque ad limitem ipsum; tum vero devenient ad distantiam alterius limitis proximi priori, qui idcirco erit
limes non cohaesionis. Atque ibi quidem in casu aequalitatis illarum arearum consistent, velocitatibus prioribus prorsus elisis, & nulla vi gignente novas. At in casu, quo tota illa area sequemis arcus fuerit minor, quam illa pars areae praecedentis, lent ad distantiam ejus similis motu quidem retardato, sed cum aliqua velocitate residua, quam distantiam idcirco praetemresia, & meta vires directonis mutatae jam conspirantes cum directione sui motus, non, ut ante, oppositas, accelerabunt motum usque ad distantiam limitis prorime sequentis, quam praetergressa Procedent, sed motu retar. dato, ut in priore; & si area sequentis arcus non sit par extinguendae ante situm finem toti velocitati, quae fuerat residua in appulsu ad distantiam limitis praecedentis non cohalionis, & quae acquisita est in arcu sequenti usque ad limitem cohaesionis proXimum, tum pun cta appellent ad distintiam limitis non cohasonis sequentis, ac vel ibi sistent, vel progredientur itidem, eritque semper reciprocatio quaedam motus perpetuo accelerati, tum retardati, donec deveniatur ad arcum ita validum, nimirum qui concludat ejusmodi aream, ut tota velocitas acquisita extinguanir: quod si accidat alicubi, & non accidat in distantia alicujus limitis, curium reflectent retro ipsa Puncta, & oscillabunt perpetuo. CXCII. Porro in hujusmodi motu patet illud, dum itur a
distantia limitis cohaesoniis ad distantiam limitis non cohaesionis; velocitatern se per debere augeri; tum post transitum per ipsam debere minui, usque ad appulsiim ad distiantiam limitis non cohaesionis, adeoque habebitur semper in ipsa velocitate aliquod maximum in appulsu ad distantiam limitis cohaesionis, & minimum in appulsit ad distantiam limitis non cohaesionis. Quamobrem poterit quidemssti motus in distantia limitis hujus seciindi generis, si sola existantilla duo piincta, nec ullum e ternum puninim turbet illorum morum; sed non poterit sisti in distantia limitis illius primi generis,
cum ad eiu odi distantias deveniatur semper morii acceleraro. Praeterea patet & illud, si ex quo nque loco impellantur veloci- ratibus aequalibus vel alterum versus alterum, vel ad partes oppostas, debere haberi reciprocationes easdem aures cimper aeque Velocitatibus utriusque, dum itur versus distantiam limitis primi generis, & imminutis, dum itur versus distantiam limitis secundi ge
129쪽
CXCIII. Patet & illud, si a distantia limitis primi generis dimoveantur vi aliqua, vel non ita ingenti velocitate impressa, oscillationem fore perquam exiguam, saltem si quidam validus fuerit limes ; nam velocitas incipiet statim minui, & ei vi statim vis contraria invenietur, ac pundia parum dimota a loco suo, tum sibi relicta statim retro cursium refleetent. At si dimoveantur a distantia limi- 'tis secundi generis vi utcunque exigua, Oficillatio erit multo major, quia necessario debebunt progredi ultra distantiam sequentis limitis primi generis, post quem motus primo retardari incipiet. Ouinimmo si arcus proximus hinc, & inde ab ejusmodi limite secundi
generis concluserit aream ingentem, ac majorem pluribus sequentibus contrariae directionis, vel majorem excessu eorundem supra areas interjacentes directionis suae, tum vero ostillatio poterit esse ingens; nam fieri poterit, ut transcurrantur hinc & inde limites plurimi, antequam deveniatur ad arcum ita validum, ut velocitatem omnem elidat, & morum retro reflectat. Ingens itidem oscillatio esse poterit, si cum ingenti vi dimoveantur puncta a dulantia limirum generis utriuslibet; ac res rota pendet a velocitate initiali, &ab areis, quae post occurrunt, & quadratum velocitatis vel augent, vel minuunt quantitate sibi proportionali. CIXIV. Utcunque magna sit velocitas, qua dimoveantur a distantia limitum illa duo puncta, utcunque validos inveniant arcus conspirantes cum velocitatis dirinione, si ad se invicem accedunt, debebunt utique alicubi morum retro reflectere, vel saltem sistere quia saltem advenient ad distantias illas minimas, quae respondent arcui asymptotico, cujus area est capaX eXtinguendae cuicunque velocitati utcunque magnae. At si recedant a se invicem, fieri potest, ut deveniant ad arcum aliquem repulsivum validissimum, cuius area sit major, quam omnis mcessus sequentium arearum attractivarum mpra repulsivas, usque ad languidissimum illum arcum postremi criiris gravitatem exhibentis. Tum vero motus acquisitus ab illo arcu nunquam poterit a sequentibus sisti, & puncta illa recedenta se invicem in immensum; quin immo si ille arcus repulsivus cum equentibus repulsuis ingentem habeat areae excessum supra arcus sequentes artractivos; cum ingenti velocitare pergent puncta in immensiim recedere a se invicem; & licet ad initium ejus tam validi arcus repulsivi deveniant puncta cum velocitatibus non parum diversis, tamen velocitates recessitum post novum ingens illud au- Ementiun erunt parum admodum discrepantes a se invicem: nam si
130쪽
ingentis radicis quadrato addatur quadratum radicis multo minoris,
quamvis non miguae, radix otracta ex summa parum admodum differet a radice priore.
CXCV. Id quidem ex Euclidea etiam Geometria manifestium Fig. ao. fit. Sit in Fig. ao AB linea longior, cui addatur ad perpendiculum BC, multo minor, quam sit ipsa; tum centro A, intervallo AC, fiat semicirculus occurrens AB hinc, &inde in F, D. Ouadrato AB addendo quadratum BC habetur quadratum AC, sive AD; & tamen haec excedit praecedentem radicem AB per itam BD, quae semper est minor, quam BC, & est ad ipsam, ut est ipsa ad totam B E. Exprimat A B velocitatem, quam in punctis quiescentibus gigneret arcus ille repulsivus per suam aream, una cum differentia omnium sequentium arcuum repulsivorum supra omnes sequentes attractivos: exprimat autem B C velocitatem, cum qua advenitur ad distantiam respondentem initio ejus arcus; exprimet
AC velocitatem , quae habebitur, ubi jam distantia evasit major, &vis insensibilis, ac ejus excessus supra priorem AB erit BD, exiguus sane etiam respectu BC, si BC fuerit exigua resipeini AB,
adeoque multo magis respectu EB; & ob eandem rationem perquam exigua area siquentis cruris attractivi ingentem illam jam acquisitam velocitatem nihil ad sensum mutabit, quae permanebit adsensum eadem post recessum in immensum.
CXCVI. Haec accident binis punctis sibi relictis, vel impulsis
in recta, qua junguntur, cum oppositis velocitatibus aequalibus, quo casia etiam facile demonstratur, puninim, quod illorum distantiam bifariam seca , debere quiescere; nunquam in hisce casibus poterit motus extingui in adventu ad distantiam limitis cohaesonis, &multo minus poterunt ea bina puncta consistere extra distantiam limitis cuiuspiam, ubi adhuc habeatur vis aliqua vel attractiva, ve, repulsiva. Verum si alia externa puncta agant in illa, poterit res multo aliter se habere. Ubi ex. gr. a se recedunt, & velocitates recessus pugeri deberent in accessu ad distantiam limitis cohaesonis, potest e terna compresso illam velocitatem minuere, & eXtinguere in ip pulsu ad ejusmodi distantiam. Potest externa compresso cogere illa puncta manere immota etiam in ea distantia, in qua se validissime repellunt, uti duae cuspides elastri manu compresse detinentur in ea distantia, a qua sibi relictae statim recederent; &smile quid accidere potest vi attractivae per vires externas distra