장음표시 사용
251쪽
OR, TYONES. Ii Siisdem assiciuntur di Iaudibust ejusdemque rei gloriam diversarum artium homines ad
suam quisque traducere 'ao transferi'e conantur: sit, ut in vulgus elevetuc omnium auct
ritas, et ut, ', quoties baliquis do. quacunquo arte quippiam lionorifice ac splendide. dicero
ingress est. 1 . Circussis a multitudo ita eum
loqui opinetur, ' non quod ita sit, sed quod eam tunc artem binandam Icelebrandamque Susceperit, . idem de alia dicturus, si alia sibi extollenda et exaggeranda emeti Ergo, ut, qui comoedias aut tragoedias spectant, cumbistrionem aliquem in proscenio auro, ac Pu pura fulgentem viderint facile tutelligunt illa ornametata ipsius propris non esse, sed
futurum, ut sequn illis iudueretur quilibebalius e grege, qui ad tempus , eam personum sustineret; ita , i. qui, immodi orationes a diunt, cum hanc aut illam artem magnifieis: et exquisitis exornatam laudihus , videnh statim judicant , nihilo magis eas in hanc, quam in illam, convenire, . futurumquo.' ut eadem de qualibet alia dicerentur. Cui Oratorii tan quam Choragus, eas quasi partes mandare atque imponere voluisset. Quae cum mihi de principio ita meutem Venirent, proΡemodum
in eam me sententiam. adduxerunt, ut eam
252쪽
mores instituendaeque' vitae rationem periinet, quotidianis disputationibus, quantum meae vi-xes serent, illustraturus, nihil initio, quo dignitatem ipsi a vobis commendarem, dice dum arbitrarer; verentem, ne, cum Suis eam modo ac propn laudibus extulissem, eo munes uamen illae nonnullis ac tralatiliae vi-
derentur. Simul autem illud cogitabam, si qui nondum, pervidissent, assidua et, diligens
harum praeceptionum tractatio quantum m menti habeat ad bene beateque: vivendum, soro, ut brevi eis proine res ipsa loquereturi ex .q . multo id eos melius multoque, Persectius , quam aut ex mea aut ex xmusquam oratione, cognituros. Sed ab .ea,me .sententieti abduxit amicorum aliter sentientium auct Iatasse: qui Cum 'alia multa itum Eoo argumentum .intilemini:ὶ culti haec ipsa, philosophia praecipiat, non esse cuiquam temere a Publia, caecolasuetudine discedendum, i minime comvenire , t qui eamnis: traditurum profiteretur,
oum tot ipso quasi r vestibulo illius praecepta
253쪽
migrare. Quocirca. di m hodierno die bro viter et modiee de i moralis PhiIosophiae lamdibus deque fructibus; quos illa suis cultoriabus pollicetur, .sed philosophico magis, quam oratorio more: non ut ei quidquam alieni assim gam aut, quae ipsius propria sunt,' amplist. candi caussa in majus extollam, quomim auterutriani si honer, ipsa inihi philosophia , , ire est veritatis amans, tanquam Achilli Homerica Ρallas, manum injiciat, sed ut 'nudo ac simplici orationis genere, quale veritatis proprium esse ait EuripIdes, ea, quae' ad
rem sacere videbuntur, exponam. Primum igittar non artiuin Modo, sed omnium omniuno humanarum reruta dignitatem atque Praestantiam ex sine, ad quem earum quaeque
dirigitur, quemque sibi proponit, pendi ac
spectari arbi Dor Oportere: ut, quanto CujUS-que sinis praestantior ac clivInior est, lauto .
ipsa ceteris excellere judicetur. Quo posito rest enim ita perspicuum, ut probationis non indigeac, quis unquam reperietur tanta vi
254쪽
noα. quidquam denique proponit .eju modi,
quQ. et carere Sine probro et abundare sine
gloria liceat: sed eam, ad quam OmneS adspira.t , quam sibi. votis omnibus experimi,
ad uuam omnes suas actiones omniaque Cou
si lia reserunt, felicitatem. Quanto igitur ce-
teris omnibus bonis antes tot felicitas, tanto Dhilosophia ceteris artibus antecelliti Quod
si tanto studio coluntur artes Πmedam, quae
nihil sibi, aliud, quam lucrum et rei famili ris amplificationem tum incertam tum Iaboris ac periculi plenam . Proponunt; quanto haeo
studio digna esti qua parantur Verae Illae opes animi, quae non furto eripi, non incendio od3suisii , non naufragio absorberi possunt qiuae
que certam rectamque Viam Commonstrant
ad persequendum i i bonum, qtio cetera omnia continentur Z Si tanto in honore 'medi-
eitia esk quod habere levationem inorborum,
255쪽
ac firmitatis tum essectrix esse tum ConSerVatrix creditur; qui tandem honores excogitari poterunt ea arte digni, quae se in animis idem essecturam esse profitetur Nam et praestantior corpore animus est, et hujus, quam illius, multo plures morbi multoque periculosiores. Quod si cui sorte dubium est, excutiat ille paullisper intelligentiam suam secumque T Putet, quam saepe unius hominis ambitio, avaritia, libido integras funditus everterit Cia vitates. His autem et similibus morbis med tur philosophia eamque in suis efficit animi firmitudinem, quam non voIuptatum illecebrae, non dolorum faces, non divitiarum splendor,
non obscura et Contempta paupertas, non honorum sitis, non ignominiae metus, non vitae Cupiditas, non mortis terror convellere ac Iahelactare possit. Ut enim Olympi cacumen
Poetae semper quietum esse aiunt, propterea quod altius sit, quam ut eo vis Ventorum
tempestatumque perveniat ; sic philosophorum animus sublimior et excelsior est, quam ut istos status sentiat surentium et de rebus abjectissimis inter se humi digladiantium cupiditatum. Stat ille, ut in medio mari edita et altissimis defixa radicibus rupes, Crim Sum
256쪽
si 8 - M. A. MUR ET Ima fluctus ne attingunt quidem, infima sic
Nerberant, non ut eam Commoveant, sed ut
ipsi frangantur. Novit philosophus, vulgarium voIuptatum blanditias partim puerilium oblectamentorum similes esse, indignas non modo, quas Consectentur, sed quas respiciant viri, partim cum dedecore ac turpitudine Conju Ctas, ut satius sit, quovis dolore lacerari, quam venenata ac pestifera earum suavitate mulceri. Habet alias ex sese proprias ac Perpetuas VO-luptates easdemque sincerissimas nullaque, Dominima quidem, permistione molestiae comtaminatas, quas ex ipsa virtuta et ex honestis actionibus carpit, iis fruitur, iis mentem pascit, iis se oblectat, eas solas caras ac iucumdas habet. Nam ut in beatorum insulis di-Cuntur esse arbores' quaedam adspectu jucundissimae, quarum in ramis isto anni tempo- Te Cernere est alios fructus mites jam et ad maturitatem perductos, alios maturesce
tes, alios pubentes adhuc et in primum se no- Hic graecismus poetis proprius est, non orationis prosae scriptoribus. R.
257쪽
rem induentes; sic in eorum, qui vere ac serio philosophantur, a limis toto vitae tempore aliae actiones honestae ac laudabiles consectae iam sunt et, absolutae, aliae in eo sunt, . ut absol-,Vantur, aliae inchoantur adhuc et insormam tur primisque, ut ita dixerim, lineis designa aur. , Itaque aliarum recordatione ac conscientia, i aliarum tractation o ac pro utia, aliarum meditatione i et prospicientia sic assiciuatur, nihili ut sibi praeterea jucundum aut amabile existimenti Immensa etiam illa et inexplebialis aceumulandarum. opum aviditas, i quam,smertum copia an inopia magis4DCendat, Tadices agere in animo philosophiae praeceptis Consito Et Exculto noti potesti Quid ita ῖ Ni--irum quia haec id mel praecipue tu i suorum ainimis inserit: naturales opes et terminatas esse. et iacile parabiles: . eas qui, adeptus si Linihil ei amplius appetendum; non. qui pluri'-um habeat, sed qui minimtim desideret, ditissimum esse; nihil magni faciendum, quod
seque Pessimus atquct optimus quisquθ COm qui possiti Neque , tamen, eorum consilium Probat,', qui out aliarum in mare abiecisse aut Ρ sessiones suas incultas ac disertas i eliqui
Eo memorantii P , haec, enim aut i ignavorum hominum videntitu aud , pecunia a uti nesciem
258쪽
tium: quorum utrumque in vitio, non in laude ponendum esti 'Ac suere quidem ii, de quibus illa narrantur, philosophi; sed rudior illa quaedam et simplicior . philosophia tum suit; politior nostra haec et ad usum civilem
accommodatior, quae docet, opes, si Piis auta parentibus acceperit aut industria sua qua sierit aut alia quapiam honesta ratione ad eas pervenerit, non aspernandas aut rejiciendas esse, sed ita habendas; ut virtutis, non ut
luxuriae, administras. Nam illud mihi quidem permirum videri solet, quid ita veteres illi judicarint, non posse se simul et rem habere et in sapientiae studia incumbere, qui mihi
etiam videntur, quo saeto summam diviti aeum contemptionem significare ac prae se ferre voluerunt, leo ipso indicasse nimiam quandam erga eas naturae suae propensionem, si nummos in arcam condere non poterant, uti non omnes cogitationes suas tu eandem arcam imcluderent, neque, quam diu patrimonium habebant, imperare sibi, ut aliis rebus contemplandis ac cognoscendis vacarenti Equidem nunquam eum militem laudaverim. ane pie sortem sabeudum duxerim, qui adVeraarium a se quam longissime amoveat, ne Cum eo manus conserat, sed eum potius, qui et i congre-
259쪽
ORA TIONE. a Idiatur et vincat NS in Nero UMJqR,: nus-sit egestas studii quam di yitiae. Necesse e t enim, qui, unde Vivat, non habet, eum sibi vitae subsidia . aliunde quaerere: in quo quantum temporis ponit,
tantum de sapientiaei studiis detrahiti Melius igitur philosophia, cui qui se regendos
permittunt, ii opes, si non babeut, non requirunt ; si habent, utuntur, ut decet; neque unquam torquentur aut augendi cupiditate aut amittendi metu. Quid ego nunc de periturbatrice humanarum rerum , . optimi cujusque ingenii corruptrice, concitatriue bellorum
omnium, ambitione, quam semper virere in eorum, quos Semel occupavit, animis neque unquam Consenescere, gravisSimus auctor ait
Thucydides, verba faciam 3 Numquid illius unquam lacibus accendi poterit pectus, quod insusa prius philosophiae praecepta irrigaverint Τ Imo vero etiam si antea subjecti ab ea ignis aliquid sorte conceperit, id totua instillata philosophia vestinguet. iri. enim murgistra ac praeceptrice crauoscimus, verum do- V. supra P. 79
260쪽
cus veramqxie gloriam in λ sola virtuto positam esse; eam qui consecutiis situ quid alii do Asjudicent: Inon admodum laborare oportere
praecipue vero despiciendam' lεvis et impotitae multitudinis temeritatem, 'quae ad maiidaud is honores caeco saepius et inconsiderato impetu. quam certo et explorato judicio fertur.' Praeclare et sapienter Cato, malle se; dieehati ae rere homines, cur sibi positu non esset sin tua quam si quaererent, ' ciar posita suisset' 'EU-dom animo sunt Veri omnos philosophi: esse se, ut do: Amphiarao ait Aeschylias, ''quam videri optimos malunt; thonores autem ut magistratus aut non potunt aut alienae non suae, utilitatis caussa petunt; neque,t sit adepti sint, exsultant; neque, si repUlsam tulerint anguntur animo, sed Placate id et moderate s irunt aut, si: quando dolent, reipublicae dolent vicem, non suam Caesarem ferunt; cum
poetificatum petiturus ad 'comitia desconde rei, matri dixisse, illam eo die aut pontificem habituram filium aut exulem. Jam tum praesagire ac praecognoscere licebat, 'ambitionem 'b sept. adv. Theb. 594- '