장음표시 사용
121쪽
Ex hisce principiis , qud ci reservari non soleant peccata venialia 3c mortalia tantum interna , hoc eodem anno i 44. quidam in dissert. iti essus reservatos inueta diaeresis , quorum octavus est, Qualibet im- 'udieitia eum monialibus peracta, vel quocunque modo attentata , inserebat eo in ea su non comprehendi alius subimpudicor de se veniales, cuiusmodi esse ajebat, genas veliteare 9 mamillas tangere, solum ex pravo asses iu , vel ex prava intentione mortales, hac producta ratione, Quia nonnis peetata per externam malitiam mortalia , iuxta regulam ah ipso quoque auctore traditam, reservantur. Sed post multa hinc inde acerbiori stilo conscripta, auctor assertionem suam retractavit, eamque Romana & Universalis Inquisitio pro seripsit die i6. Aprilis hujus
anni 1 44. de quidem jure meritoque. Praedicti enim actus non veniales dicendi sunt, sed mortales . Etsi enim S. Thomas q. Is 4. secundae secundae, art. 4. scribat, oscula, amplexus, metus , poste quaπ-Gque fieri absque peeeato ; loquitur tamen de iis actibus inspectis δε-
eundum Beelem , ut expresse declarat in resp. ad 3. S in corpore illius articuli. At iidem actus peracti cum tali semina, nec urgente necessitate , inualis in chirurgo esse potest non seeundum speeiem , sed ita individuo, ut loquitur schola , debent attendi. Immo auctor dum Iub- impudires appellavit, sermonemque instituit de iisdem actibus cum moniali peractis, vel attentatis , eos utique in individuo, non secundum speciem considerabat. Imperite ergo ad laxam illam doctrinam vindicandam productus est praecitatus articulus quartus sancti Thomae. Quod si Doctor Angelicus legatur q. xvi M. primae secundae, ubi tradit quomodo exterior actio fiat mala ex fine , ex obiecto , ex circumstantiis ,εc questione vicesima, ubi per varios articulos docet pravitatem externa rum actionum non pendere in istiusmodi actibus duntaxat ex pravo affectu, sed in his aliam esse malitiam seeundum ordinem ad finem, aliam vero seeundum materiam 9 eireumfantiast si , inquam, haec legantur, apparebit quam imbecilli, fractaque ratione praecitatus auctor inniteretur , dum aiebat atrus subimpudisos non comprehendi in reservatione casus illius , ae libet impudieitia eum monialibus peracta, vel quocunque modo attentata . Atque haec est, ut arbitror, dirimendi, ac refutandi hesternam illam commentationem via planior, & expeditior. Casus Romano Pontifici reservati sunt primum ii, qui continentur in Bulla Caesae Domini, edita a Sixto V. anno is 86. juxta vetustos canones , ae processus Gregorii XI. anno i I o. ad Petri sedem evecti . Atque hos casus , quoniam ob oculos omnium Consessariorum versan. tur, superfluum est recensere. His addendi, quos ex speciali mandato Clementis VIII. Sacra Congregatio Episcoporum S Regularium anno r6o a. die 26. Novembris recensuit, nimirum, Violationis immu-
122쪽
Libri Τrigesimi quarti Pars altera Cap. V. III
Iam finem . notoeantiam ct pugnantium in duello iuxta decretam Iberi ciuilii Tridentini , er Constitutionem fel. recordationis Gregorii Papae XIII. ineipientem, Ad tollendum . I ieientium violentos mauus in clericos, juxta eanonem, Si quis suadente , X vi I. q. 4. ae juris di minrionem . Simonia realis menter contracta , atque etiam eonfidentiae bene fiet alis . Iuxta Clement. Religiosi, de Privit. incurrunt etiam excomis municationem sedi Apostolicae reservatam regulares, qui siue licentia paroebialis presisteri clericis, aut laicis sacramentum extremae Unctio.
nis , vel Eucharistiae administrant, aut Iemnigant matrimonia. De hac tamen excommunicatione nulla fit mentio in praedicto Clementis VIII. decreto , quicquid scribat Franciscus Henno disp. v IlI. q. 8. arintic. a. Excommunicationem pariter reservatam summo Pontifici incurrit , qui audet excipere sacramentalem consessionem complicis in pee-eato aliquo turpi, atque inhoneso contra sextum Deealogi praeeepimet eommisse, cujus insuper ab I vendi omni iurisdictione ac facultate privatur, ex Constitutione BENEDICTI XIV. quae incipit, Saeramentum Paenitentiae, edita Cal. Iunii, anno I 4 i. Qu1m autem sancte ac provide Constitutio ista prodierit, apparet ex cap. Non debet, ct ex cap.
Omnes, quos in paenitentia, XXX. q. I. num. 8. S IO.
In istiusmoui casibus, quibus annexum est excommunicationis vinculum, quisquis a culpa indulto Apostolicae Sedis absolvitur, censendus est etiam ah excommunicatione solutus . Rursus in quibuscunque concessionibus S facultatibus , etiam Iubilaei, aut quavis alia occasione factis, casus Sedi Apostolicae reservati cnisi aliud expresse significetuo intelliguntur excepti, ut constat ex cap. Etsi Dominici, in Extra agant. Commun. lib. v. de poenit. cap. s. idemque decrevit de ab I vente complicem in constitutione paullo ante laudata summus Ecclesiae Pontifex BENEDICTUS . Si ceteri casus Papae reservati sint oceasti, ex definitione Tridentini Concilii sess. xxi v. cap. 6. potest Episcopus in foro conscientiae ab Ivere quoscunque si hi subditos , vel per se, vel per vicarium ad id peeialiter deputandum , excepta tamen irregularitate , qua oritur ex homieidio volastario ; necnon ex Bulla in Coena Domini, Sc ex declaratione Gregorii XIII. etiam occulta haeresi , de
qua Concilium indulserat, ut ab Episcopo , non tamen ab ejus Vicario posset absol vi. illud praeterea notandum est juxta Romanorum Pontificum Constitutiones confirmatas, atque explicatas hoc anno I 744. in Bulla prae-
laudati BENEDICTI XIV. quae incipit, e solica Indulta , publicata die XI. Augusti, in unoquoque indulto Apostolicae sedis, cujuscunque generis illud sit, in quo concedatur alicui facultas eligendi sibi consessarium ex approbatis ab ordinario, a quo absolvi possit a criminibus , vel censuris alioqui reservatis, necessiim esse , ut idem constD
Hrius approbatus sit ab Episcopo dioecusano i ct ab Ordinario illius Io- a
123쪽
ci, in quo excipitur sacramentalis consessio; nec sumpere quamlibet alia in approbationem , quamquam foret Episcopi, qui olim fuit , sed jam non est, ejusdem loci ordinarius: hoc de consessis iis omnibus, tam secularibus, quam Regulari hus absque ulla dubitatione tenendum esse : consessionem factam sacerdoti, quisquis demum ille sit, non hahente ab Ordinario loci approbationem potestatemque jurisdictionis , nullam omnino fore , irritam, S invalidam: hac lege obstringi personas omnes , adeo , ut nec Regulares Apostolico indulto uti S gau- dere possint, si confessario a proprio Superiore , & non ab ordinario loci electo , atque approbato confiteantur ἰ cum aequum sit ,& rationi consentaneum , ut quisquis frui indulti heneficio voluerit, omnino servet conditioncs in ipso indulto praescriptas , inter quas connumera tur ipsam et approbatio consessarii per loci ordinarium iacienda . At lege Benedicti nam Constitutionem dilucide omnia explicantem . De casibus ab Episcopis reservandis nulla aequior regula tradi potest , quam ut animadvertant enormiora illa delicta , quas laudabili consuetudine consueverunt alii ciusdem dioeceseos Pastores hoc reservationis repagulo cohibere et studeantque ea tantum crimina a consessa.
riorum juri silictione secludere , quibus plurimum disciplina Ecclesiae
suae labe fiat: quorum primum hahetur cap. Inter cunctas, Extr.Com. de Privileg. alterum in decreto Clem. VIII. & S. Congregationis anno I 6o2. de quo supra. Reservari autem solent rerum Ecclesiasticarum rapinae , homicidia , divinationes , incantationes , & invocationes daemonum , crimen falsariorum in iudicio, graWis, & levis etiam percussio parentum , incestus graviores, turpioresque luxuriae species, ab ortus procuratio, incendium malitia excitatum , oppressio tenellorum infantium, violatio sanctimonialium, & quaevis alia crimina atrociOra . Quae autem reservari sibi valeant superiores Regularium , connumerantur in decreto Clem. VIII. an. rue 93. die 26. Maii, & Urbani VIII. an. 1624. die 2 i. Septembris; ac legi possunt in notis ad caput 8. pri mae partis nostrarum Constitutionum pag. I . Non posse regulares quemquam Episcopo subjectum absolvere a casibus eidem Episcopo reservatis , insertur ex natura potestatis jurisi dictionis, de qua supra. Idem praeterea statutum est cap. Dudum , in Clement. lib. 3. dc sepult. cap. Religiose, ibido in lib. v. tit. . cap. D ter cunctas, in Extra v. de Privit. Accesserunt constitutiones Romano rum Pontificum , Gregorii XIII. die io. Sept. is . Clem. VIII. die 9-
Ian. i6ol. Pauli V. die 7. Ian. i6i7. Innoc. X. die 9. Decemb. I 64 . at que , ut mittam alios , Alex. VII. a quo die 24. Sept. anno 1666. proscripta fuit propositio 4. Praelati Regulares posunt in foro conmentiα
obsoletere quoscunque Deviares ab haeressi occulta, ct ab excommuvicatiove propter eam incursa ; ac propositio ia. amplior, Mendieanter pinδενι absisere a casibus Eliseopis reservatis, non obtenta ad id Episcoporum
124쪽
Libri Τrigesimi quarti Pars altera Cap. U. I Is
rumfleuitate. Idem praeterea fatentur eximii Theologi cujuse unque Iuli tuti, ut Soto in I v. Scn . dist. i 8. Miranda in Man. Praelat. to m. i. q. ψ6. Suare a disput. 3O. seci. 3. Is ambertus de Poenit. art. q. Nat. Alex. cap. s. art. 9. regula 27. vana Oy cap. I I. q. I. RotariuS cap. I. puncto 9. num. 9. omnes denique probi, sanique sicriptores .
Hoc unum in hoc paragrapho addendum est , in mortis articulo nullam haberi reservationem ἰ ideoque omnes sacerdotes possunt eo in easu absolvere quoslibeς pomite tes a quibosvis peccatis, θ' eensuris , orout sess. xiv. cap. 7. tradidit Tridentinum; ita tamen , ut si adest sacerdos iurisdictione pollens , non debeat alius in sacramenti administra tionem 1 est in trudere, prout habetur etiam in Rituali Romano Pauli V. in I. praenotatione tituli, De Dcramento Paeuitentiae De prudentia tandem Consessarii dicturus, prudentiae nomine in ἀtelligo scientiam recte agendi, peritiam, atque sagacitatem . Et quantum ad scientiam pertines ς necessiam est , ut probe noverit quae postulat ipsius ossicium , ac ministerium . Caveat 'iritualis judex linquit p. Leui vult confiteri , de Poenit. dist. 6. ursicat non eorumst erimen
xequitiae , ita non careat mu vere scientia. Oportet enim ut sciat coguο-
se re quidquid debet judicare : judiciaria enim potestas boe expostul.it, ut quod debet judicare discernat . Tenere itaque debet quae de hoc sacramento litteris mandarunt accurati probatique moralis Theologiae tractatores , eaque maXime , quae nos huic dissertationi, praeter quaestiones Seholasticas & Polemicas, inseruimus . Praeterea quae peccata sint genere suo mortalia Κ quae venialia et quae itidem restitutioni famae. meuniae , & damni anneXa sunt: qui contractus usurarii sint, qui si moniaci, aut quavis alia ratione illiciti: quaenam excommunicationes &graviora scelera, quorum solvendorum caret auctoritate : propositiones insuper ab Apostolica sede damnatas, ct virorum , quos recensui capite 3. in explicatione 2. conditionis , monita saluberrima . Accedunt quae adversus consessarios ad turpia & inhonesta solicitantes , decreverunt Romani Pontifices , Gregorius XV. die 3 o. Augusti an . t 622. Alexander VII. die et . Sept. I 66s. S BENEDICTUS XLV. die i. Iunii anno i 4 i. Quorum constitutionibus denunciandi sunt haereticae pravitatis Inquisitoribus, vel Ordinariis locorum sacerdotes , quicunque ii
sint, qui paenitentem , sive in actu sacramentalis consessionis , sive an in te vel immediate post consessionem , sive occasione aut praetextu con sessionis , sive etiam extra occasionem confessionis in consessionali , aut alio in loco ad audiendas consessiones destinato, cum simulatione ibidem onsessionem audiendi, ad inhonesta S turpia solicitare , vel provocare , aut verbis, aut signis , aut nutibus , aut tactu, aut per scriptum, vel tum , vel post legendum tentaverint, vel illicitos & inhonestos sermones, vel tractatus temerario ausu habuerint: ab hoc autem
125쪽
onere denunciandi sollicitatum nequaquam eximi, si s Ilieitanti confiteatur ἔ immo consessionem hanc fore nullam, atque sacrilegam, Seeonsessarium . qui consessionem hujusmodi a complice factam exciperet, innodatum iri vinculo majoris excommunicationis summo Pontifici reo
servatae; ut dictum est paullo supra . At de seientia Consessarii haec
Sagacitas vero debet potissimum enitescere in dignoscenda poenitentium afluctione , in rudibus interrogandis, in danda, vel suspendenda absolutione , atque in satisfactione injungenda . At quoniam infra de Absolutione, ac Satisfactione prolixius est disserendum; hoc in praesentia adverto , decem potiora esse indicia pravi animi, adhaerenistis peccato , ct sedulo corrigendi. Quorum indiciorum primum est, si poenitens ad consessarium accedat non praemissa discussione conscientiae, ut cone. in 4. D m. Quadrag. docet S. Thomas a Villa nova . Alterum, si assismet libenter se confiteri peccata , sed ab his se non posse abstine. re, ex cap. stuod quidam , V. decret. tit. 38. num. s. Tertium , si Re Iera alia deploret, aliis anhelet, iuxta cap. Paenitentiam , de Poenit.
dist. 3. Proximum indicium est, si consessionem dividat ad bdipoersim tendens, ut habetur in cap. Cooderet, ibidem dist. s. Quintum, si nolit deserere negocitim, quod nequeat exerceri sine peccato, ex cap. GLfas, eadem dist. Sextum vero si odium serwet in corde, nee studeat fatisfacere offenso, aut ostendenti indulgere ς uti constat ex cap. Fratrer, ipsam et dist. Proximum , si rem alienam , propter quam peccavit,cum reddere possit, non reddat; quod pariter de fama, ct damno illato dicendum est, juxta cap. Si res, xxv. q. 6. Octavum pravi animi indicium erit, si proximam peccandi occasionem nolit deserere , eamque Vitare negligat, prout liquet ex propositionibus 6 i. & 62. damnatis die a. Martii an. i 6 9. ab Innocentio XI. de quibus infra . Consequens signirni cst , cum poenitentiam agere detrectat, aut de uno crimine ilis Iam peragit, spretis aliis, ex praecitato cap. Fratres, de Poenit. dist. s.
Decimum ac postremum , si frequenti, ac noxia mutatione consessarios deserat, nec velit se prudentibus S religiosis viris committere, ut monet S. Carolus p. g. Init. cap. 6. ct Concilium Romanum S. Gregorii VI l. canone 3. Pro interrogandis rumoribus tradam pariter notationes quasdam brevissimas, atque auctoritate firmatas . Inquirat ergo primum, quamdiu sit ex quo non est consessus, num praemiserit congruum examen squo dolore detestetur peccata , num sit solutus , vel conjugatus, & cetera , de quibus Toletus Instruct. Sacerdo t. lib. g. cap. II. Deinde, an articulos sidet, ct praecepta Dcimini. ac S. M. E. memoria teneat, ac praesertim mysteria Trinitatis, S Incarnationis; quae viscibiliter ignorans est incapax absolutionis , ex prop. 64. inter proscriptas ab Innoc. XI Q erat insuper numerum, ac speciem peccatorum servato recto Or --D ' tir o le
126쪽
Libri viges mi quarti Pars altera Cap. V. I a I
dine, E. G. initium ducens a praeceptis decalogi, deinde S. M. Ecclesiae, tum a vitiis capitalibus , secundum methodum traditam a S. Carolo p. a. Inst. cap. Io. discurrat ad haec, per ea, quae admitti solent in variis statuum generibus, animad Uertens quae patrare soleant patresfamilias, quaesiit, quae mercatores , quae alii, ut BorromeuS docet proximo cap. let.& i I. Caveat ne inquirat peccati complicem , nisi ob integritatem consessionis sit omnino revelandus, ut diximus supra cap. II t. condit. I. num. s. cum Thoma Aquinate, Raymundo, ct Archiepiscopo Valentino . Multo minus quaerat poenitensum nomen , domicilium , aetatem,& alia quaelibet, quae ad consessionem non pertinent ἰ inquit productis synodorum statutiS pra Ai6. Nicolaus Tombeur. In investigandis iis, quae spectant ad sextum decalogi praeceptum , gerat sese cautissime, atque ut ait Gerson in Arte Contas considerat. Iq. proeedat pedetentim a generalibus , ct qua nudam, aut parvam videntur ineludere culpam, non ea inquirens , quibus possit innocentior aetas apprehendere turpitudinem . Si confessionis initio , aut decursu audiat peccata , quae non potest absolvere , a reliquis audiendis prorsus abstineat, ut recte monet cit. p. a. cap. IO. Gemma Praesulum Borro meus . In his demum ὐiis tandi sunt proximi abusus . Prior est eorum , qui consessionis initio viis dentur , ut inquit Gerson cons d. s. austeri, rigidi, ac dissiciles. Alister , quem reprehendit S. Carolus laudato in loco cap. x et . illorum, qui audientes graviora peccata, aut poenitentem perterrefaciunt, aut continere nequeunt gestum aliquem corporis , vel nutum capitis . Tertius agentium, praesertim cum seminis, prolixiora colloquia , de quibus legendus S. Antoninus 3. p. tit. I . cap. I9. Quartus aegre serentium , aut reprehendentium eos, qui consilii petendi gratia alios adeunt; quod S. Ioannes a Cruce in Flam. am. cantu 3. versu I. num. E. appellat no-Xiam zelotypiam, animorumque tyrannicam oppressionem . Abusus denique significantium se munusculo aliquo delectari, adversius Conciliorum canones laudatos lib. xxx l. cap. I 2. num. 8. Atque haec est nostra de consessariorum dotibus scriptio brevis , ac tripertita.
Laudavi paullo supra, nimirum pagina ri . beatissimi ac sapientissimi Pontificis BENEDICT1 XIV. constitutionem , quae incipit, S
cramentum Paenitentia, oditam anno I I. qua innodatur excommunicatione summo Pontifici reservata quisquis excipere audet conses,sionem sacramentalem complicis in peccato aliquo inhonesto, ac turpi, contra sextum Decalogi praeceptum commisso , atque insuper privatur
omnino iuri silictione S facultate ejusdem peccati absolvendi , adeo, ut huiusmodi consessio, S absolutio nulla prorsus sit ac sacrilega , prout rursus assirmavi pag. Iao. Cum autem hae lucubrationes tυpis commitri III. O t ---- digitig Corale
127쪽
terentur, anno nempe I 4s. die octava Februarii, edita est Constitu tio altera ejusdem Pontificis, quae incipit, Apostolici muneris partes .
qua praecedens communitur , S roboratur, atque praecipitur, ut integre , penitus , omnino , inviolabiliter, ct inconcusse obser .etur reumque dubitatio exorta suerit, quid agendum sit in mortis articulo. quando nullus alius consessarius adest, qui personam in praedicto turpi peccato complicem audire possit , illamque rite dispositam , ct contritam absolvere; definitum est hac recenti constitutione, tali in casu sacerdotibuς interdictum non esse confitentem complicem audire , & absolvere,. dummodo tamen nota desuerit aliquis alius sacerdos: qui si adsit, quamvis simplex , ct alias ad consessione S audiendas non approbatus , iste quidem, non autem conscius criminis , debeat personae iapericulo positae consessionem excipere , eique absolutione ni impendere:& si casus urgentis qualitas, S circumstantiae, quae Uitari non possint, fuerint ejusmodi, ut alias Sacerdos ad audiendam consessionem personae indicto periculo constitutae , vocari, aut accedere nequeat sine gravi aliqua exoritura infamia, vel scandalo; tunc alium sacerdotem per inde haberi, S censeri posse , ac si revera abesset, ac proinde in eo rerum statu non prohiberi sacerdoti socio criminis impelliri poenitenti ab eodem quoque crimine absolutionem ceterum ejusmodi sacerdoti comisplici sedulo animadvertendum , fore se re ipsa reum apud Deum, qui irrideri non potest , gravis. inobedientiae adversus praedictam constitutionem , ct latis in ea poenis obnoxium, si praedictae in famiae, aut scandali pericula sibi ultro ipse confingat, ubi non sunt: iinmo teneri pericula ipsa antevertere , mediisque opportunis adhibitis , quantum iasterit,. removere, ut alteri sacerdoti consessionis absque ullius infamia vel scandalo audiendae aditus pateat: ac tandem si sacerdos criminis socius nulla graυi necessitate compulsus , nez de industria congruis mediis adhibitis, complicis in periculo consti tuti sacramentalem consessionem excipere, S illi ab Iulionem largiri praesumpserit, validam quidem suturam absolutione ni , si ex parte poenitentis requisitae dispositiones non defuerint; sed sacerdotem au su hoc temerario latam in
praedicta constitutione majorem e Xcommunicationem , eodemque plane modo, quo ibidem decernitur , incursurum. Hanc ergo recentissimam sanctissimi Patris declarationem , cum opportune prodierit, dum
postremum hoc volumen sub praelo sudaret, huic capiti subjiciendamesIe putavi ia
Agitur de tempore sufeipundi sacramentum Paenitentiae.
128쪽
Libri Τrigesimi quarti Pars altera Cap.VI. x et 3
usque ad tempus Paschatis possint consessonem differre, iure divino non violato . Quaeritur etiam , num praeceptum Ecclesiasticum annuae conissessionis impleatur ab iis , qui Regularibus , & non Parocho confitentur. Rursus, an tali praecepto Etisfiat confessione sacrilega. His tribus, si addantur duo , unum stilicet pertinens ad disciplinam , ac alterum ad consuetudinem eorum , qui semel in vita faciunt confessonem peccatorum suorum generalem ς erit positionibus quinque dissertatio haec circumscripta .PRop. I. Danda est opera in grave stelus prolapsis , ut quampri
Nihil hac thesi definio, quod non sit probis omnibus persuasum . nec variis Theologorum placitis confirmetur. Communior quidem opinio est , non teneri hominem adfatim confitendum , quamvis perieulosum sit disserre , ut q. 6. Supplem. art. s. ait S. Thomas ς ac ponis laicum rationabiliter expectare tempus Quadragesimae, quod est rempus
paenitentiae , ut inquit in I v. dist. I . p. I. art. a. q. 2. S. Bonaventura. Excipiunt tamen Omnes mortis periculum , necnon si conscientia dicteteonfitendum esse; si ex consessionis dilatione evenire soleat, ut peecator scelerum suorum obliviscatur , aut ea frequentius committat; ac si oheundum sit illi munus , quod non potest in peccato exerceri, Cujusmodi esse ad in inistrationem sacramentorum diximus volumine V1. pag. lsa. itemque volum v I l. pag. 392. Dominici corporis communionem;
de qua Vida in quoda in hymno in Eucharistiam , Este proeuI, quibus est Dedi mens Gnfeia facti imis piis erit, atque eadem mors sontibus esea ;Uπο eodemque fetus fluet, atqse e fonte veuenum . Nisce autem momentis communior illa opinio fulcitur . Primum , quia praeepta affirmativa non obligant ad sorim, sed ad tempus determis tum ς quo momento utitur eo loci S. Thomas. Alterum ibidem productum , quod non est major necessitas confessionis , quam baptismi: hunc autem diu fuisse dilatum , Sc aliquando etiam ad mortem usque , constat ex nostra differtatione de dilatione baptismi, & de catechumenorum classibus lib. XXX l. cap. 2o. Tertium, quia nec praeceptum contritionis obligat statim ac peccatum commistiam est , ut latetur etiam Iuen in differt. v . de Sacram . q.4. art. 6. I. . Postremum, quoniam Ecclesia praecepit duntaxat fidelibus , ut semel in anno confiteantur. Quidam e contra tenent statim a commisso mecato mortali, debere peccatorem illud detestari ac retractare , praesertim si occurrat memoriae prout est omnia illata Deo; ac proinde disserendum non esse consessionis propositum, atque istud implendum , cum primum fieri posisit. Tenent hanc sententiam praeter Alexandrum Alensem in IV.p.q. 77. memhro 4. art. I. & Gulielmum Parisiensem in tract. de Poenit. Ioannes Μaldonatus tom. a. de Sacram . cap.I. Leonardus Uanroyde Poenit cap. πιι 16. Dimigod by Cooste
129쪽
Iv. quaest. I I. S cap. IX. q. I. R Aurelius Piet te q. a. Quorum momenta ista sunt. Principio praeceptum contritionis obligat statim post commissum peccatum : sed inter praeceptum contritionis , ct praeceptunia. consessionis hoc unum discrimen interest . quod contritio , quia consistit in solo animo , concipi potest quolibet temporis momento , ct consessio, quoniam pondet etiam a ministro, requirit ulterius temporis commoditatem; utraque autem , consessio S contritio, iure divino, ut demonstravimus pro p. 4. capitis Primi, necessaria est ad salutem. Igitur praeceptum confessionis obligat Post commissum peccabum , cum primum consessarius commode haberi possit. Ac teneri peccatorem sta tim ad contritionem, demonstrant auctoritate Scripturarum,ac Patrum, ut Eccli. v. 8. Ne tardes converti ad Dominum , idi ne disseras de die imdiem: & Augustini cap. 6. Enchiridii, Nos dixeris , cras , oras eonis vertar. I a res est, qua mustos occidis. Proseri Piette pag. 34 . tomi 6. etiam D. Thomam quaest. 6. Supplem. art. U. & 22. quaest. 62. art. Ut.Catech. Rom. p. l I. cap. s. num. I .ac S.Thomae de Villa nova concio.
nem in Dominicam passionis. Accedit multiplex ratio; prior quidem,.quoniam statim corpori tenemur adhibere medicinam : quanto magis. anima Altera, quia tenemur statim reconciliari proximo, hunc cr-rantem corripere, ipsi rem ablatam restituere et S consequenter debemus potiori jure idem agere cum Deo, quem errando ad iracundiam provocavimus , ct affecimus dedecore , atque injuria . Praeterea intueri non possumus peccatum indifferenti mentis oculo . Igitur dunia. memoriae obversabitur, aut placeat, aut displiceat necessum erit: quorum primum est peccatum peccato addere, alterum vero peccatum odio prosequi ac detestari. Addit Maldonatus, satagendum nobis esse , ut corpori Ecclesiae tanquam membra sana adhaereamus : ac Uanroy pro sert ulterius exemplum Regis , cujus gratiam is utique flocci habere
diceretur , qui post regiam majestatem gravissime lariam , negligeret Veniam petere ab eodem rege ad pristinam amicitiam invitante . Atque haec sunt hujus secundae opinionis momenta . I Mediam autem viam incedunt Theologi quidam gravissimi, docentes divinum consessionis praeceptum obligare etiam extra vitae periculum, cum scilicet conscientia peccati horrore concutitur , & hahetur loci, temporis , ae sacerdotis opportunitas; quae nisi habeatur , ΩΙ- tim eliciendum esu actum contritionis : sed necessarium non esse, ut peccator statim, & quam citius potest, confiteatur. Tenent id Dominicus Soto dist. I 8. q. t. ara. 4. Victoria. q. iga. Melchior Canus Rele etide Poenit. p. 6. Est ius in dist. xvi i. θ. io. Sylvius in q. 6. Supplem arti c. s. . Ac primum hi Theologi sapienter ad Murtunt, eos, qui cum Di Thoma aiunt, urgere divinum consessionis praeceptum in periculo mortis, huJus periculi nomine non intelligere mortis articulum, sed Om
nes casuS, umle morS solet frequenter accidere, at inquit Canu i
130쪽
Libri Τrigesimi quarti Pars altera Cap. VI. ras
bello , n mari vehementer turbato , in partu femina: quod eerte virι prudentis arbitrio magis, quam di utatione Theolotica definiendum est
Deinde asserunt praecepta affrmativa non solum obligare in extrema necessitate , verum etiam , quando illorum prarereptorum actus rationabili aliqua causa existimantur necessarii; quemadmodum de actibus Theologalium virtutum diximus lib. Xxi II. cap. 7.& Is. Docent ru sis, in longum tempus consessionem disserendam non esse; quod demonstrant momenta secundae sententiae , ac ipsa in primis lex naturae , quae docet reconciliationem cum eo , quem offendimus , non esse negligendam: quibus addam monitum Urbani UHI.ad Alexandrum fratrem,
Si eulpae simulos sentit men3 excita , nostet Vuam grave discrimen subeat qui vivere pergit
Exuta ratione , futuri uos memor avissiuae nocuere sequi caveas, eausta que repetis. Lubenter vero hanc sententiam amplector , tum quia aeque vitae austeritatem , laxitatemque doctrinae οῦ tum etiam quia non omnia argumenta praecedentium videntur mihi bene librata , ct invicta . Quod enim prioris opinionis patroni indefinite pronuntiant de praeceptis a firmativis, resutatur ex his, quae diximus de actibus fidei , spei, Scearitatis. Illud etiam, quod opponunt ex paritate baptismi, videtur infirmum : si quidem in catechuminis differebatur , ut disponerentur , S instruerentur in fide , ct in quibusdam ob causas alias , enumeratas citato cap. 2 . tricesimi primi libri: paratis autem ac dispositis quamprimum conferendum esse ipsum baptismum commonstrant rationes eo. dem loco productae. Tertium de necessitate contritionis oppugnatui ex dictis; nec mihi videntur aliorum saluti consulere qui tenent contritionis praeceptum obligare tantummodo vel in periculo mortis , vel semel in anno. Postremum de praecepto Ecclesiae optime solvitur a Mal donato, dum ait, Ecclesiam non habuisse in animo exponere praeceptum divinum , sed cohibere duntaxat immodicam libertatem hominum , qui jus divinum interpretabantur pro lib ito, S peccata confitebantur quando volebant. Ideo autem Ecelesia statuit temet in anno singulis fidelibus confitendum esse , quoniam pauci sunt mortalium, qui unius anni decursu non admittant gravem aliquam culpam οῦ pauciores etiam , qui non obliviscantur rerum a se gestarum , quae integri anni superant intervallum. Argumenta pariter secundar opinionis facilem habent sblutionem . Scripturae enim & Patres suadent quod melius Riutius est, damnantque procrastinationem , propterea quod interdum supervenit corporis, animique interitus ἰ interdum friget S extinguitur paenitendi studium ς interdum poenitentia S occasio cum Ausonio Epigram. X II. inquiunt, Tu quoque dum euitar, dum pereontando moraris ,