장음표시 사용
191쪽
1 8 σ De Τheologicis Disciplinis
est exercendi iudicii potestas. Deinde Sacerdos non temere debet Iap. sis veniam, & remissionem a Deo polliceri . At temere salus promit litur, quando absque satisfactione impenditur absolutio r unde Cyprianus de Lapsis pag. 384. aiebat: P istaeuitestiam eriminis loliunt, suti,factisvla viam elaudunt. Ita fit, ut da is temeritate quorumdam pel promittitar satas falsa , vel creditur, spes vera fatalis adimatur. Postremd Sacerdos etiam curare debet, ut qui deliquerunt, habeant propriae infirmitatis medicamentum, & novae vitae custodiam; quae
duo praestari poenis satisfactoriis docet praecitato in loco Synodus
Opponunt haeretici: Christus, quando para Iytico, mulieri peccatrici , aliisque dimisit peccata, nullam iis poenitentiam injunxit.
Oportet ergo, ut Sacerdotes eadem ratione se gerant. Praeterea ne inque Apostoli consueverunt paenitentiam imponere, sed tantum cessationem a peccatis, scribente Apostolo ad Ephesios i in a8. Rui furahatur , jam non furetur, in quem Iocum Theophylactus , inquit: Non dixit L postolus, Paniatur qui furtum committit, sed a malo defietat. Panire namque est fori iudiciarii, dehortari a vitiis orsi dominae es. Rursus si Sacerdotes praediti sunt potestate & auctoritate solvenis
di, illamque exercent solvendo a reatu culpae ct a debito aeternae mortis, cur etiam non utuntur ea potestate sol Vendo debitum poenae cujuslibet temporalis r Postremb c nam cetera haereticorum obisjecta asserentur proxima positione 3 non solum per sacramentum me nitentiae, sed etiam per sacramentum baptismi remittuntur peccata rsed in remissione collata per baptismum Sacerdos nullam poenam praescribit: nullam ergo poenam praescribere debet, dum peccata per sacramentum poenitentiae dimittit ac sol νit. Respond. ad i. Christum usum suisse potestate meelientiae, ac insuper persectissimam caritatem, Sc vehementissimam contritionem mulieri peccatrici, pio latroni, aliisque inspirasse , necnon intimam eorum animum inspexisse: Sacerdotes Uero nec supremam illam potestatem habere, nec posse inspirare fragrantissimam dilectionem, neque introspicere poenitentium corda ς ideoque debere illos comis misso munere iungi, cum ponderatione judicii, cum legis aequitate, ct juxta documenta majorum . Communem hanc responsionem confir ωmo verbis Cypriani de Lapsis pag. 378. haec scribentis : Solus Dominus misereri potes ; veniam peccatis , q a in ipsum eommissa sum , solus potes ille largiri, qui peceato vostra portavit, qui pro nobis δε- Iuit, quem Deus tradidit pro peccatis nostris. Homo Deo esse non potes major r nee remittere aut douare is stentia sua servus ροιest, quod in Dominais delicto graviore eo remisiam est, ne actae lapso dihoe aeeedat ad erimen, s nesciat esse praedictum, Maledictus homo qui spem habet in bomine. Dominus oraudat es, Dominas nos asati fa
192쪽
Libri Trigesimi quarti Pars altera Cap. X. I 8
Ulane plaea σοι est, qui negastem vexare se dixit, qui omne iudietam
de Patresolus aerapit. Potest etiam responderi, Christum Dominum miraculis, rebusque a se gestis UOIuisse ostendere divinitatem suam . ac supremam S plenissimam potestatem; ideoque dum peccata diis mitteret, nec oris consessionem exegit , ne videretur ignorare quae sunt in homine; nec satisfactionem indixit, ne crederetur habere auis ctoritatem delegatam & circumscriptam ς sed ut eius opera essent unis dequaque persecta, Ri exhiberent divinitatis ejus invictissmum argu mentum , cum remissione peccatorum contulit simul corporis sanitatem . Hac de causa Matthaei a x. 6. ait: Ut aatem setatis , quia Filiast hominis habet potestatem in terra dimitteπdi ρaecata , tunc ait paralytico : Surge, tolle lectum tuum, ct vade in domum tuam. Itaque exempIo Christi, sicuti non impugnatur peccatorum consessio, ita non refellitur necessitas satisfactionis : Sacerdotibus namque non omnem potestatem suam Dominus communicavit, sed eam solam , quae necessaria erat ad Ecclesiae regimen; ut scilicet peccata dimitterent. non quibusvis , sed contritis, confessis, ac poenitentiam agentibus . Quod additur de Apostolis, falsiam omnino est; Paulus enim. Corinthium illum incestuosum tradiditsatanae in interitam earnis, ut idem Apostolus inquit Epist. r. ad Corinth. cap. V. s. sive autem tradi satanae significet daemonis obsessionem , ct aegritudinem atque molesiam ab eo illatam, ut censent Chrysostomus , Theodoretus . aliique Graecorum; sive anathema, divulsionemque a communione fidelium, ut visum interpretibus bene multis; sive nos eoaesummatam absumptionem earuis, sed castigationem, ut loquitur S. Ambrosius lib. r. de
Poenit. cap. I . num. 9y. vel, ut S. P. Augustinus ait lib. I. contra Epistolam Parm. cap. r. num. I. paenam, paenitentiam, emendatio in
nem et aperte constat Apostolos in scelera animadvertisse . Quod illustris Est ius in iv. dist. t s. f. t et . ad p. confirmat locis aliis νalde perspicuis . Porro ex cap.-Epist. ad Ephesios non infertur oppositum ἔeo squidem loci praecipitur utique conversio a peccatis, sed non exeluditur necessitas poenitentiae: immh hanc insinuant quae proxime se inquuntur , Mahis autem laboret operando manibus suis quod honam est, at habeat unde tribuat neeessitatem patienti: quae verba ita exponit
Chrysostomus Hom. 14. Farati sunt, hoe est peeeatum. Non farati su πt, hoe non est peeeatum solvere . Sed quomodo Z Laborarunt, cr
in Paulum tom. 2. pag. I. Neque enim , inquit, Iatis es a peeeatise asse eum , qui resipiscis, sed er priori rentraria lueedenda is es usi
via. Diseus autem, Laboret, operis diffisustatem Ruseavit. Theophylactus item, qui cum Oecumento Chrysiostomi premere solet vesti-Α a a gia , Di sitir Corale
193쪽
-188 De Theologicis Disciplinis
gia , pag. edit. Lond. s s. post obiecta verba subjicit: Nas estis Distis est a peeeato quieseere, sed eontraria via es adeunda, diuessam ab
eo eonflatendum iter . emtea operabatur malam ὶ jam nune operetarbonum : neque Id simplieiter , verum eam labore , partim quidem ateosterat eo ut, quod antea ex torpore mala didieerat: partim verὸ ut largiores habeat vitae morer, er saeuitates. Praecedentibus ergo' verbis laoc unum fgnificat Theophylactus, ad Christianam disciplinam non spectare illa satisfaction tim genera , quae cum dedecore, atque interitu , iure civili sunt constituta , prout indicant ipsa verha , Pnnire enim est ori iudieiarii, si ve ut legunt Graeci, Mi- μπα γαρις εζω δαaev ων . Illud enim est externi fori , seu mui iratuu in . Utitur etiam Theophylactus ibidem verbo , quod non est punire tantum, sed etiam subigere , vi reprimere , ct paevis officere . Ultima objectio citam tertia ex lutione prioris abunde refellitur) obviam habet responsionem ex cap. I. prop. I. S 4. ubi ostendi inmus discrimen , quod intercedit inter sacramentum regenerationis , &facramentum Poenitentiae: istud enim exercetur per modum judieii , ad cujus rationem pertinet delictorum punitio . Accedit aequum esse, ut aliter in gratiam recipiantur qui ante baptismum deliquerunt, aliter vero qui accepto Spiritus sancti dono Templum Dei violare non formidarunt, ut diximus praecedenti prop. cum Patribus Tridentinis.
Naidonatus tom. 2. de sacram . pag. 93. respondet, etiam Catechu
me nos ante tempus bapti simi poenitentiae legibus suisse subiectos et quod probat ex Iibro Tertulliani de Poenit. R ex canone 8s. Concilii IU. Carthaginensis: unde inseri differentias a scholasticis traditas inter
Poenitentiam atque baptismum abhorrere a Veterum opinione. At Alal donatus non advertit in Catechumenis adultis requiri poenitentiam tanquam praeviam dispositionem ad gratiam , ut docet Tridentina Synodus sess. vi. cap. 6. R i . in sacramento autem Poenitentios satisfactionem esse partem integralem , idi quasi materiam ejusdem se cramenti, iuxta idem Concilium sese. XIV. cap. 3. PROP. III. Satis sectionis opera non imponuntur tantum ad alio rum exemplum & aedificationem Ecclesiae, verum etiam ad redimenda peccata , ad satisfaciendum Deo, S ad compensandas illatas ipsi
injurias . . . 'Probatur primo ex scripturis . Proverbiorum enim xv I. 6. legitur: Irisericordia ct et eritate redimitar iniquitas. Danielis IV. 24. Peceata tua eleemo nis 'redime , ct iniquitates tuas miserisoriit pauperum . Mat. iii . . 8. Quis demonstratis vobis fugere a ventura ira rraeire ergo fructum dignum paenitentiae. In i. ad Corinth. XI. 32. Dum judicamur autem a DomiNo corripimar , ut non eum hoc mundo dom nemor . Ex quibus constat , operibus iustitiae, eleemosynis, corre
ptionibus, poenisque volun tarie asumptis placari Dei indignationem, vitari
194쪽
Libri Trigesimi quarti Pars altera Cap. X. 28s
vitari poenas alias peccatis debitas, suppliciumque, & damnationem averti. Haec autem quis non videt ad poenitentium commodum , atque ad satisfactionis exhibitioncm , non ad solam Eccla fiae disciplinam spectarc Prohatur a. canonum auctoritate, Sc Ecclesiasticis desinitionibus . De Poenit. enim dist. r. cap. II. habetur: Nauus debita gravioris poenae are it veniam, nisi qualemcunque est Iove minorem quam debeat, Iolverit ρaeuam . Ita enim impertitur a Deo Iarxitas mi sericordiae , ut non relinquatur etiam justitia disciplina . Desumptum est ex ithro Augustini de Contin. cap.6. num. I s. Cap. item Porro Hia, ex Prospero , seu potius ex Iuliano Pomerio lib. a. de vita Contempl. cap. 7. haec extante Si fui 'situs judices fiant , er Desiti Da iniquitatis ultores hie in se voluntariam paruam fueris ae animadversionis exerreant, temporalibus poenis mutabunt reterna supplicia , 9 Deo-mis ex vera eordis eomyunctione fluentibus restintuent aeterni lenis iu-ceudia . Tridentina Synodus se sis. 6. cap. I . Docendum es orsi ruihominis paenitentiam post lapsum , multo aliam esse a baptismata, e
que eontineri non modo eqsationem a peeeatis er eorum detesatiouem, aut eor reviritum dr humiliatum ἔ veram etiam eorumdemsacrames-
talem eo emonem fallem in voto ct suo tempore faetendam , drfuer- dotaleis absolutiouem , itemque satisfactionem per jejunia , eleemoθ-nas, orationet, ct alia ρiaspiritualis vita exercitia : non quidem pro
poena aterna , qua vel sacramento, vel sacramenti voto una eam culinpa remittitur; sed pro parva temporali , qua ut fera littera docent, πon tota semper , ut in baptismo fit, dimittitis illis , qui natis Dei ,
quam Meeperunt ingrati Spiritam sannum contrisaverunt, ct templum Dei violare nou sant veriti. Et sussi X I V. cap. 9. ct canone I s. declarat sublata poena aeterna , plerumque remanere exsolvendam poeinnam temporalem, poenisque sacerdotis arbitrio pro mensura delicti impositis, necnon temporalibus flagellis a Deo inflictis, & a nobis. patienter toleratis apud Deum Patrem per Christum Iesum satisfieri .. Damnata denique est a Romanis Pontificibus Pio V. Eh Gregorio XIII. pro p. inter Baianas 6. Satisfactiones laborios justifieatorum non valent expiare de condigno poenam temporalem resantem post culpam eou- donas am . Prohatur teri id testimoniis sanctorum Patrum : inter quos
Cyprianus paullo supra productus, Dominas, inquit, nostra satis fastione placandus est. Ambrosus ad Virginem lapsam num. 37. Gran- seelus grandem habet nee ariam satisfactiosem . Hieronymus in Ioel em : Ozi autem ρeeeator est , er quem remordet propria covsciensia, ellisio aeeingatur er plantat vel propria desiera, veI populi: dringrediatur Delesiam , de qua propter peceata fuerat egresus: ct euhet vel dormiat in saeeo; at praeteritas deliciar, per quas ostender Deum, vitae austeritate eompenset. Augustinus denique , ut alios br Vitatis gratia praetermittamus , serm. 3s . num. II. Nos enim cin
195쪽
rso De Τheologicis Diseiplinis
quit suffieit mores is melius remmatare, ct a fuerit malis reeedere tuis etiam de bis, quae fucta Iant, satisfiat Deo ster ρae uicestiae dolorem,
per humilitatis gemitum , per eo σtriti eordit sacrificium , eooperantiis at eleemoθ uir. Probatur denique ratione : si enim satisfactiones eo tantum fine injungerentur. ut impius conversionem suam testatam faceret Ecclesiae; nulla satisfactio imponenda esset pro peccatis o utatis , nullum jejunium servandum , nulla impertienda eleemosynata, nullum opus honum exercendum foret ea intentione , ut Deum pe sator placatum redderet, & averteret iracundiae eius flagella . Hoc autem ex praelaudatis scripturarum testibus, ex omnium sanctorum monitis . ex communi Ecclesiae praxi, atque ex uni Uersorum poeni. tentium gemitibus, votis, precibusque apertissime resutatur . Ergo satisfactiones respectu tantum Ecclesiae, & ad solam aedificationem proximorum minime praescribuntur. Oppones t Sicut asseritur in productis Scripturarum ac Patrum testimoniis, opera poenitentiae non solum valent ad avertenda tem p ralia supplicia, sed etiam ad redimenda peccata , ad Meniam obtinendam , ad evitandam damnationem , iramque Uenturam: quo nomine venit proculdubio poena aeterna . Atqui pro poena aeterna , ut definiesess. v I. cap. i . ipsa Tridentina Synodus , nulla iniungitur satisfactio. Igitur nec injungenda est pro poena temporali. Praeterea ad Rom. III. a 4.docet Apostolus iustificationem , remissionemque peccati omnino
esse gratuitam, Pupi eati cinquit eratis per graἔiam 'star, per redemptionem, quae es in oriso Pssu . Nil ergo pro ipsa Iustificatione , nequidem quantum ad poenam, luendum remanet. Rursus Christus morte sua pro nobis cumulatissime satisfecit, nec satisfecit tantum quoad culpam, verum etiam quantum ad poenam: nequeunt ergo exigi a poenitentibus opera satisfactoria, absque gravi iniuria plenissimae satisfactionis Christi.Ad haec qui putat posse operibus suis illatas Deo iniurias quodno dolibet compensare, sibimet gloriam Redemptoris adtribuit, sibi confidit, atque Reparatori humani generis ingratissimus arcessit adversum seismetipsum illam maledictionem , de qua Hieremias xvi l. s. Maudieras homo , qui confidit in homine, & quam Cyprianus, praecedenti pollintione laudatus , ait in eos quadrare, qui censent veniam posse impetrari meritis martyrum , fletibusque iustorum . Tandem solius justitiae
Dei est punire peccata . At certe punit in contritione, qua per terr res incussos conscientiam impiorum excruciat S torquet. Non debent ergo homines punitiones alias indicere resipiscentibus. Resp. ad i. videri Theologos diversam opinionem tenere in ea quaestione , an satisfactione opus sit ad evitandam poenam aeternam ἔcum tamen judicio nostro Omnes in re adamussim con Veniant. Communior sententia est, nullam pro poena aeterna injungi satisfactionem. qu
uiam qui satisfacit, ei, cui satisfacit, gratus esse debet, nec potest
196쪽
Libri Τrigesimi quarti Pars altera Cap. X. Is I
peccator gratiam ct remissionem promereri: unde Tridentinum Conei lium aperte docet, aeternam Tenam vel Sacramento, vel Sacramenti voto una eum culpa remitti . Nec aliter potest contingere et cum justi-fieati per Christi gratiam, sint filii Dei, cohaeredes ipsius Christi, &
nulla ratione sempiternae damnationi addicti sint. At fistius dist. xν.
l. io. Maldonatus de satis s. cap. a. S quidam alii docent opera poenitentium , respectu etiam pinnae aeternae, habere rationem satis faetionis , propterea quod Scriptura S Patres poenitentiam necessariam deis praedicent ad obtinendam veniam delictorum: quod adeo perspicuum est, ut nulla opus sit probatione . Has ergo opiniones ita concilianiadas existimo. Opera, quae reconciliationem praecedunt, nul Ium habent meritum de tandiguo, ut demonstravi lib. xxx. cap. 6. itemque cum peccati gravitate S cum Poena aeterna , quarum utraque est infinita, non possunt aequiparari. Quae vero consequuntur remissionem peccati, habent proprii meriti rationem , ct poenae saltim temporalis possunt magnitudinem coaiquare . Poenitentiae itaque opera respectu poena aeterna habent quamdam rationem satisfactionis improprie di-.diam , in quantum ante sulcePtionem sacramenti praeparant ad gratiam , eamque promerentur de eoogruo ἰ S in ipso sacramenti actu . dum imponuntur a sacerdote, & a poenitente acceptantur, evadunt pars integralis ejusdem sacramenti, cujus cssicacitate solvitur culpae nexus, atque gehennae reatus. Dum vero fiunt post gratiam rem insionis acceptam, habent quidem rationem satisfactionis proprie dictam respecta paruarum temporalium ἔ sed comparate ad aeterna supplicia non sunt satisfactoria, nisi quatenus per sacerdotalem absolutionem aeterni cruciatus commutantur in temporarias amictationes , necnoa quatenus absolutio ipsa impenditur intuitu actuum poenitentis , inter iquos commemoratur eadum satisfactio aut facienda, aut jam facta . Hac autem oppositarum sententiarum conciliatione prior objectio
Nam ad secundam responsum est Itb. xl x. cap. s. ubi ostendimus impios justificari per gratiam Christi, non quia nullum opus ex part nostri ad justificationem sit necessarium ἰ sed quia sine praeueniente gratia, quae nobis consertur per Christi merita, nemo potest credere , sperare, diligere, & enitere, ut oportet, ad hoc ut iustifica. tionis gratiam consequatur; prout definit etiam Tridentina Synodus sest. v I .can. I. Cum itaque quicquid recti a nobis geritur , proveniat ex gratiae munere, gratia autem ex Christi redemptione ; rectissime
inquit Apostolus, busti ali gratis per gratiam ipsius per redemptionem , quae es in Cis isto Pess. Rectissime item EeeIesiae egregius Doctor Ambrosus animadvertens merita quaeque nostra ex passione Do
mini proficisci, simulque commendans satisfactiones nostras & gratiam Reparatoris, lib. a. de Abel Sc Cain cap. s. n. I i. ait: Crimi bosis
197쪽
r sa De Theologicis Disciplinis
bonis operibus, fideique pretio, ct miseratione redimamus. Pretium meum santuis est Christi .
Tertia obiectio ex principiis nostris diluitur quam facillime . Diis Nimus enim tom. 3. pag. 349. S tom. s. Pag. 449. Christum sanguinem suum sudisse pro omnibus , S universum genus humanum redemisse , assumendo eommunem causam, ct institue do pro omnium salute remedia. Disputantes autem de Christi satisfactione adversus Socinum codem Volum. V. pag 399. atque in prolixa illa disputatione frequenter diximus hominem , qui proprio arbitrio degit sub daemonis captivitate, non inde invitum coactumque erui, sed sponte, libere, S proprio conatu οῦ qui eo vehementior esse debet, quo illicitis νο-
luptatibus haeret te actori consuetudine. In peccatorum denique conia versione, in fructibus poenitentiae, atque in consecutione salutis nocitantum communis causae patrocinium, & remediorum praeparati
nem , sed peculiarem quoque dilectionem Dei adinveniri, & aetua Iem participationem Ductuum passionis Christi . Quibus ad memoriam
revocatis , nego satisfactionibus nostris injuriam aliquam irrogari passioni, atque satisfactioni Dominicae: non enim ita pro nobis Dominus satisfecit, ut nollet nos esse illius passionis imitatores, neque satisfactiones nostrae habent meritum aliquod independenter a Christi morte; sed voluit ipse Dominus ut ejus vestigia sequentes mortificatisimus carni, vivificati spiritu, dans nobis hujus rei gratia inspirationem caritatis, virtutum semina, ct copiam sacramentorum . Appo si te Tridentini Patros sess. x i v. cap. 8. OeeeLι ad hae , quod dum sarisaeiendo patimur pro peeoatii, Gripo Iesu , qui pro pereatis nostris
Iatisfecit, ex quo omnis nostra sufetentia es, eonformes esskimur, certissimam quoque inde arrham babenter, quodsi eo alimur, ct eos. purifieabimur . Neque vero ita nostra es fatisfactio haec, quam pro peeeatis sostris exsomimus, ut non sit per cirisum Iesum : nam qu/ex nobis, tanquam ex nobis vibit possumus , eo eooperante qui nos eo fortat, o muta possumus. Adeas volumen huius operis V. pag. 4 s. Corruit eadem responsione insequens objectio, quippe in nullo mortalium, sed in Christo spem locat, quisquis firmissime tenet pererat iam ipsius meritis comparatam , non autem propriis viribus posse se poenitentiam agere, placare Deum , veniam promereri, salutem
consequi . Ideo Cyprianus, dum protulit verba illa Ieremiae, Maleis dictus bomo, qui pem habet is homine, ad opera poenitentiae, S ad satisfaciendum Domino, non ad sterilem & inanem fiduciam, hortabatur lapsos; ut aperte constat ex dictis. In postrema denique obiectione haeretici duplici nomine peccant; primum, quia statuunt contritionem in incussis terroribus: deinceps, quia intimationem supplicii, unde terror incutitur, imperite cum poenitentia, ct sati fractions confundunt. At ride praecedea volumen VII. pag. s Io. Cetera,
198쪽
Libri THgesimi quarti Pars altera Cap .XI. Is 3
quae apponi possunt , facile diluuntur ex praecitata disputatione adversus Socinianos .
Documenta furiam serpanda a Consi uriis in satisfactBonitar
XVII. Uoniam sacerdos , ut dictum est cap. praecedenti, debet sati G sactionem imponere poe ii tentibus, in id primum toto studio est illi inciam hendum, ut injuncta opera qualitati criminum , in ribu Ru poenitentium respondeant. Hinc pessime se gerere dicendi sunt, qui pro gravissimis culpis Opera levissima imponunt. Debent Deerdotes Domini cait praecit. cap. 8. Synodus Tridentina) quantum Diritur reprudentia Israe Ferit, pro qualitate eriminum , ct paeuisentiam saeuitate , Iulutares ct convenieNter fati ιctioves injuvere, M si forte peceatis eonniveant, ct industentius eum paeuisentibus vant, levissima quaedam opera pro gravissimis delictis injuvendo , alienorum ρeccatorum partisipes essetantur . Idem constat ex capp. His qui diversorum, Pro qualitate, rauitentibus, c. xxvi. qu. 7. Nec aliud eruitur ENPatribus. Cyprianus enim de Lapsis pag. 38s. Alto vulneri, inquit , dirigens 9 si a medielsa nou desit. Paesitentia crimine in nor nos sit. Putasne tu Dominum eito posse plaeari, quem verbis perfidis abfuisti .eui patrimonium praeponere mausi, e ut templum sacrilega eo ποσ-gione violasti Putas Deile eum misereri tui, quem tuum nos esse diaxisti Orure oportet i ensius, ct rogare, diem tuIu trausiorere , vi gilias uoltibus ae fletibus dueere, tempus o mue laerimosis lameutationibus Oeevare, strator solo adhaerere, is eluere , ct eineio , ct sordi
bus volutari, dre. Similia docent Clerus Romanus Ep. xxx I. inter Cyprianicas pag. 98. S. Ambrosius de Iapsu Virginis cap. 8. num. ῖς.& de Poenit. lib. I. cap. I. num. II. Gregorius Magnus lib. IV. Mora- Iium cap. X v I l. num. 3I. S seqq. Ioannes Clim acus in Scala Paradisi Gradu ν. pag. II 4. aliique Patres . Recte itaque S. Carolus in Institui.
Consessariorum latine redditis a Possevino: Is satisfactionibas , vel paenitentiis Confessarius eircumspectus esse debet, ne adeo leves illaesina ct Deiles, ut potestas elavium in eo utemptum veniat, ipseque parti-eeps sat er eonyors aliorum peccatorum ἰ ueque nimis graves, aut longa jubeantur , ut vel recusent eas exequi, vel etiamsi aeceptas habeant, postea tamen plene non per iant. Id vero , quod spectat ad aequitatem poenarum , nec fugit profanos scriptores , qui de animadversionibus, iuppliciisque tractarunt: inter quos Ouinctu, Horatius satyra 3. lib. I. adversus Stoicos, ADSIT, inquit,
199쪽
Retula, peceatis qua petuas irroget aequar
Noe seu tiea dignum horribili sectere flagella .
Oportet idcirco, ut Consessarius Ecclesiae disciplinam , & praeseriisptiones canonum non ignoret. Confessirius cita prosequitur S. Carolus eanones pae Nitentiales ad unaeuem serat oportet: nam quamvis ilia psssint seeundum prudentii ct morati Confessarii arbitrium mitigari . prout paenitentis contritio, personarum qualitas, diversaque eon ditio , aliaque eireumfantia ostendeπις utili mam tamen est semperi os canouer prae oculis habere , adque eos tanquam ad amussim respiaeere, quantum conveniens erit: ct quidem Confessarius, etsi pro modo antiquo eanonum paenitentiam non babet sequi; tamen paenitenti nonnunquam articulos in iis explicatos tractabit, ut sie ad majorem dolorem addueatur , paenitentiamque leviustulam, quam ipsi dedit, Maerius exequatur . Idem docet Concilium Parisiense IV. an. 829. canone 2I. Cabilonense a. an. 8 13. canone 38. Moguntinum sub Rabano canone; i. S Synodi aliae complures apud Merbesium disteri. Iν. q. 64. S Natalem Alexandrum cap. ν I. art. 6. Regula septima. Quare singulos poenitentiae canones dissertationibus suis inserunt erudἶti Theologi , uti faciunt idem Alexander proximo articulo . pag. edit. Parisiensis 6 4. Genet tu S tom. V. pag. I 47. Le-Droint tom. a. pag. I 30. ubi cum percommode legi possint, non opus est hunc librum nimis jam excrescentem illorum canonum exscriptione prolixiorem facere atque ampliorem . Illud tantum iis, qui levissimas satisfactiones injungunt, in mentem revoco, juxta eorum canonum praescripta gravioribus culpis trium, septem , S aliquando decem annorum poenitentiam taXari, addita comminatione Erechicl. xi ii .i8. Hae qui eo uiant pulvillos sub omni eubito manus , ct faeiunt eervicalia sab evite auiversa aetatis ς
verbisque Ieremiae vi. I 4. Curabant contritionem sitia popuιi mei eum ignominia, dicentes: Pax, pax; ct non eraς pax. III. Neque hoc assirmo, quasi necessariam existimem severiorem an tiquiorum temporum disiciplinam , aut oblitus sim eorum , quae scripsi
Praecedenti cap. UM I. num. I. adversus quorumdam Consessar torum asperitatem . Fateor prudentia sacerdotum , non canonum rigore imponendam esse satisfactionem; atque in hoc indu Igentiam desidero , ac lenitatem . Et quidem paenitentiam determinandam esse arbitrio, iudicioque Consessariorum demonstrant Capitula Paevitentibus, Hoc sis in judieis , Tempora paenitudinis, xxv I. q. 7. S cap. Mensurom, de Poenit. dist. I. quae produxi pro p. a. capitis prMedentis, indigitans sontes ex quibus deprompta fuerunt, haud recte a Gratiano allegatos. Cur autem indulgentiam potius, quam severitatem duritiam. que approbora, non unam rationem trado . Prima sit , quod sacra
200쪽
Libri Τriges mi quarti Pars aItera Cap. XI.
mentum Poenitentiae son est foram ira vel paea aram, ut sese. XI U. cap. 8.inquit Trideminum . Altera, quod in legesarei iam, in Evangelis miserieordia eommeMatur, ut habetur cap. Libenter ignosco, de Poenit. dist. t. exscripto ex lib. I. Ambrosii de Poen. p. M. num. sq. Ter tia, quoniam cap. e ligant, xxv l. q. 7. haec leguntur e Si erramus modieam paenitentiam imponentes; nonne meliu3 est propter misericoris dum ratissem reddere , quam propter erudelitatem Z Ubi enim pateris
familias largus est, dispensator nos debet esse tenas . Si Deas beniagnus es, ut quid sacerdos ejus austerus 3 Vis avarere sanctus eis
.itam tuam esto austerus , eirea asiesam besignus: quae Uerha leguntur horre. 43. Operis impersecti in Matthaeum, quod nomine Chrysostomi circumsertur. Postrema , quoniam etiam S. Thomas a Villa. nova fer. 6. post i v. Dominicam Quadragesimae ita Consessarios ali qui tur: Non paenitentia eos gravetis, uos a teritate terreatis: nam in actione paenitentia non tam attenditiar quantitas rQoris sui te oris, quam doloris ς ae paullo infra: Satiar judiso eum modisa paenit entia animas ad purgatorium remittere , quam propter parsitentia rieorem damnatIonir periculo eas exponere : nam paenitentia Pro mortali si Me piatur , obligat ad estectum . Sis itaque νjorem paenitentiae temperato, ut neque Letitas desisti eontemptam , nee gi avitas omittendi perieulum ereet . me judisio meo ita perfletes, si facilem unam injunxeris , aeri rem alteram peceatori confuta eris . Hactenus S. Thomas. IV. Quoniam vero nimia sacerdotum iacilitas Sc conni νentia, uepaullo supra diximus cum S. Carolo , & cum Patribus Tridentinis , potest illos participes reddere alieni peccati; necessum est, ut saceris dos justa de causa , non commiseratione perniciosa & fallaci, hum niorem facilioremque se praebeat. Iustam causam appello primum Uehementiam S acerbitatem contritionis, non falsis indiciis, sed praecedentibus operibus comprohatam et quoniam , ut habetur praruit. cap. Mensuram , Apud Deum non tam valet mensura temporis , quam doloris , Me abstinentia tantum ciborum , quam mortificatio vitiorum : propter quod ipsa tempora paenitentiae pro fide ct conversatione paenitentium abbi evianda Dut, or pro negligentia protelauda extast: & cap. De Paenitentibus , de Consecrat. dist.3. Ceterum de ρondere aestimando deis BAbrum, Deerdotis est judieare , ut attendat ad eo Vesonem paenitentis, adfletur atque Deomas eorrigentis . Accedit S. Thomas q. x IV. Supplem. art. I. ad I. scri hens: Puanto est major eontritio , taulo maingis nminuit de poena; ct quanto aliquis plura bona facit tu peceato exia flens , magis se ad gratiam eontritionis disponit, ct ideo probabile es quod minoris paenae sit debitor; ct propter boe deberent a Deerdote di-Ierere computari, ut ei minorem paruam injuvat, in quantum invenis eam melius instam. II. Causa altera est panitentium aegritudo , in