장음표시 사용
241쪽
13s De Theologicis Disciplinis
hantur, impendi, hortantibus quoque & impellentibus viris praestanistissimis, aliquantulum temporis; ac dedi operam, ne liber ille quintus aereieesimus aut brevitate desideriuin pareret, aut prolixit te fastidium rquod an recte & utiliter secerim , an potius inaniter & infructuoseia, quum homines saepenumero decipiantur in iis , quae ad scipsos pertinene judicandis, hujus rei, atque tenuitatis meae bene conscius , tibi, Lectos doctissime, & humanissime, definiendum aestimandumque comis
D monstratur EXTREMAM UNCTIONEM esse verum, ac proprium notae legis Sacramentum. S eramentum, de quo hoc in libro disseritur , appelIatur a Latinis
Saeramentum exeuutium, Pustio sacrati olei ,saera Unctio, & com mu liter Duilio extrema a Graecis vero is is Ex uis, sanctum oleum , ἐυχέλαον, oratio unfiioni olei cofumia , itemque 3ιρακίσις, postrema uu-mo . Latina haec vocabula occurrunt in Poenitentiali rheodori , in Decreto Ivonis , ct in Capitul. Caroli Magni: Graeca autem apud Arcu-dium , Allatium, Protosyncellum. Definitur hoc sacramentum s
quenti , aut consimili desinitione : Extrema uultu es Derum ij mdisti- eum signum a ciriso institutum , quo per anfiionem olei benedidit , ct orationem , seu formam praescriptam , baptizatis aegrotantibus confertur gratia sancti ans, eosque confortans , ut aequo animo ferant morbi molestias, frangantque daemonis iusidias , ct imperas : neenon, si illis expediat, liberentur ab infirmitate eorporisque languore . Atque haec definitio proximis disputationibus quoad partes singulas explicabitur et in ipsa enim communis sacramenti ratio , ac Extremae Unctionis male ria S sorma propria , necnon subjemim , ct effectus comprehendan tur ἰ quae omnia peculiarem requirunt disquisitionem . Principio itaque inquirendum est, an Unctioni extremae conveniat ratio Deri 9 Ostiei sigκi a Christo instituti, videlicet, Sacramenti. Negant id Lutherus in libro de Capti v. Babylonica , affirmans discipulas per unctionem, quam Marcus VI. II. S Jacobus v. M. commemo rant , solam corporis salutem fuisse operatos , ideoque miraculorum
dono cessante cum primitiva & Apostolica Ecclesa, hanc quoque Un-Hionem exolevisse et nec alio nomine aut titulo appellandam sacramen tum , nisi in quantum divina virtute sanabat corporis aegritudines, aut ad summum in ampliori facramentorum significatione , ut sun , inquit
ille, satis er aqua eonsteratio ct adfero . Similia scribit Calvinus lib.
v. Instit. cap. I9. num. IS. quo etiam in loco Extremam Unctionem
242쪽
tiunt Kemnitius , Melanchthon , Dallaeus , atque , ut brevi dicam, omnes posteriores haeretici: qui in Apostolis duplicem potesta tem distinguentes , unam ordinariam, quam dicunt potestatem verbi, pro sertim sitam in annuntiatione Evangelii, alteram extraordinariamo sidest , Virtutem miraculorum, & ad quam reserunt Unctionem hanc, ct manuum impositionem , a junt priorem potestatem in Ecclesia pers Verasse , alteram desiisse . inidam tamen callidiores haeretici animad-Vertentes etiam post tempora Apostolica Distrionem infirmorum fuisse adhibitam , asserunt perperam continuatam suisse post sublatum donum sanationum , & quocunque tandem jure obtinuerit, nunquam veri Sacramenti honore ac dignitate fuisse potitam: ita nempe scribit in libro
I v. de Sacram . cap. 2 i. Calvinianus minister Cham ierus . Non recensiui autem inter haereticos , qui hoc Sacramentum nega
runt, Valdenses, nec Niclestas , qui hus praeeunte Guidone Carmelita , in Summa de haereticis , S IF nea Sylvio in libro de Origine Boe-
morum, errorem istum impingit libro de Extrema Unctione cap. l. Emi ventissimus Bellar minus. Non enim desunt viri docti, qui constantis. si me affirment, ab his quoque haereticis septem Sacramenta , ideoque S Fxtremam Unctionem , fuisse recepta . Certe quod pertinet ad Varud cnses , hi Sacramentum hoc cum reliquis professi sunt in Confessione
Fidei ad regem Uladis laum . Wiclesus item hujus erroris & haeresis nequit apertissime revinci . sive ejusdem Trialogus, sive sessio vi ii. Synodi Constantiensis , sive Thomae Waldensis seripta , in quibus ipsius
V ici e si continentur errores, legantur, Sc expendantur . Orta itaque est opinio contraria , ex quo revera praenominati haeretici Sacramentum illud contempserint: quod partim eorum causa factum est, partim
vero avaritia & rapacitate. pres hyterorum. Illi namque negarunt ministros improbos posse Sacramenta conferre , ut dixi libro XXX. P. I FIi autem , nimirum Presbyteri, eo destenerant , ut divites tantum sacro otio inungerent, ct neminem sinu pretio, ac non nisi decem luminaribus ulucenti hus: quem morem insectatur, reprobatque in Statutis
Synodalibus anno I 294. Gulielmus Andegavensis Episcopus. Continentur haec statuta tom. X r. Spici legii, S p. a. Antiq. Rituum lib. r. cap. 7. Edmundi Martenti. Hinc Waldenses occasionem arripuerunt as. strendi Sacramentum Unctionis extremae factum esse ultimam Iissem l iam : atque hoc est, quod de Ualdensibul prodadit cap. s. Rayncrius. Eam Oh rem innocentius III. epist. g. lib. i. hanc a Valdensibus ad gremium Ecclesiae redeuntihus professionem edendam praescripsit: vnictio.
nem infirm6λ um cum oleo conseriato veneramur . Hussitae pariter, atque
V icle fi gregales ad Ecclesiam revertentes, ut mandat sese. ultima Synodus Constantiensis , interrogandi sunt, an credant quod peccet mortaliter CPrisianus contemnens suseptioncm Sacramemorum Confirm
243쪽
133 De Theologicis Disciplinis
tionis, eteI extremae enctionis. Hi ergo haeretici Sacramentum, de quo
instituitur disputatio , contempserunt. non denegarunt, ut in Histo in ria Variationum demonstrat Meldensis Episeopus, &' nos praemonuimus lib. XXX. cap. s. R XXX . cap. 3. Legi etiam potest Iuen in dissert. . de Sacram. q. a. cap. I. S I. B. Du-Ham et tom. VI I. pag. 4O6. Ad refellendos hareticos , qui huic Sacramento bellum indixere , sacra Scriptura, ct Traditione certandum est . Ex Scripturis decretorium est quod habetur in Catholica Iacobi Epistola paullo post expcn-
. dendum. Quidam tenent pertra ruri de Unctione Extrema etiam cap .ur. Narci et at id negant Bellarminus citato libro cap. a. Estius in dist. 23.*.r. Sylvius in quaest. 29. Supplena. art. I. Tournely q. i. art. item l . ut mittam nonnullos veteres Scholasticos eo Ioci laudatos a Bellar mino. Peris multi nihilominus tenent etiam apud Marcum agi de Unctione extrema,
non solum Catharinus S Maldonatus, de quibus eo loci Tournelius ;verum S Patres capite proXimo proserendi, aliique Theologi prα stantissimi . Testatur autem Bellar minus sibi priorem opinionem ideo magis arridere, quod alteram amplexi sint Lutherus, Calvinus, S Κcmniintius . Verum jure Bellarminus hac in re a Launojo reprehenditur in . Cpere de Extrema Unctione cap. i. observat. xi. Ouid enim Thornae valdensi , Alphonso de Castro , aliisque, quos sibi Bellarminus fatetur esse adversarios, quid, inquam his cum Luthero, Calvino, S: Chemnitio λ Ι Ia retici isti propugnantes sententiam , quae negat EX tremam Unctionem esse Sacramentum , idcirco aiunt apud Marcum & Iacobum agi de eadem Unctione , ut inde inserant Iacobum non esse accipiendum de Unctione Sacramentali, quemadmodum de Unctione Sa-'cramentali non loquitur Marcus . Catholici e contra non pauci Extremam Unctionem inter Sacramenta accensentes contendunt de Unctione
Sacramentali locutum fuisse Marcum , locutum suisse Iacobum et quod non est eamdem cum haereticis opinionem amplecti, sed adversus haereticos directe pugnare , illosque ex propria opinione refellere . Lutherus c inquit Launojus Calvinus 9 Kemnitius peeeans non minus , quando eamdem apud Mareum ct Paeobum Unctionem eo se eontendant , ut faeram infirmorum Unctionem e numero Sacramentorum de Dant . latui ante eos eamdem esse utrobique Dnuissem putarunt, Gera mentum boe neutiquam expunxere , immo retinuerunt, ct frequentatum esse in Gessia Dei tradiderunt. Raae in seriptis Luiberi, o inher Remnitii nοιasanr, abjicio : quae antiqua , ct antiquorum Patrum
sunt, retineo. Cetera , quae vir asperrimi ingenii addit contra praesta tissimum Controversiarum Scriptorem , utpote ab indole, qua ego a natura comparatus sum, aberrantia, silens praetereo. Consulto quaestionem illam, An apud Marcum & Iacobum aeque sermo sit de Noctione Saeramentali, arbitrio disputantium reliquit Synodus Tridentina, definiens s L x Iv. cap. i. Unctionem infirmorum esse vere & proprie
Sacramentum a Christo institutum , apud Marcum quidem insinuatum,
244쪽
Liber Τ igesimus quintus Cap. I. a 3 s
per Taeobum autem e solum ae Domini fratrem fidelibus eommenda. rum , ae promulgatum. Ouo in loco , quid significent ea verba, pud Mareum quidem insinuatum , an peractam hujus Sacramenti institutionem, an designationem quamdam atque praenunciationem , potest me inrito dubitari. Ne itaque contra haereticos pugnemus invalidis incerti sinque argumentis, eos apertis Iacobi verbis. & inviolata traditione Maiorum exagitabimus, quaestionem de unctione apud Marcum descripta ad Scholarum dissidia . S ad caput proximum amandant CS .PRop. I. Ex Catholica Iacobi Epistola invicte demonstratur Extremam Unctionem esse verum ac proprium noνae legis sacramentum . In illa enim Epistola cap. v. i . R is . legitur : Ivfirmatur quis in
ει his ὶ indueat presisteros Delesia , ct orent Iuper euω ς er oratio fidei salvabit infirmum, er alieviabit eum Domiuus: ct si is pereatis est, re
mittentur ei. His sane verbis exprimitur quidquid necessarium est ad verum Sacramentum constituendum. Enimvero habemus rem sacrarria ac sensibus subjectam , olei stilicet unctionem , atque orationem prenbyterorum , quae duo hujus Sacramenti constituunt materiam ct formam . Hahemus etiam , etsi non e Xyresse , aperta saltim consecutione inserendam, institutionem Dominicam ς non enim Apostolus in epistola ad omnes Ecclesias ubique terrarum dispersas , unde S Catholica dicitur, non ad unam tantum, vel alteram conscripta , praecepisset , ut Unnionis huyrs ritus observaretur, nisi illum accepisset a Domino Sacramentorum auctore. Quamquam si Novatores hoc tantum vellant
quod institutor Extremae Unctionis fuerit beatus Iacobus , modo assererent id ab Apostolo factum Domini auctoritate S mandato, error foret tolerabilis , ct communis etiam nonnullis scholasticorum, prout diximus pertractantes de Sacramentorum Institutione cap. 8. libri tricesimi . Ac tandem in Apostolicis illis verbis. ut cap. a. sess. XIV. declarat Tridentinum Concilium , explicatur Sacramenti huius res atque effectus, dum illis verbis, Et oratio fidei salvabit infirmum, o e. demonstratur hac ructisve delicta , si quae adhuc expianda sint, abster-gi. S aegroti animum alleviari, ut morbi incommoda ferat, atque tentationibus daemonis calcaneo, idest , vitae extremis insidianti faci- Iius resistat, necnon sanitatem corporis , si tamen aeternae saluti expediat , divina operante virtute consequatur . Hinc eadem Synodus edidit hunc canonem de Sacramento Extremae Unctionis , primum: Si quis dixerit, extremum Nuctionem non esse vere ct troprie Sacrameπ-
rum a Gνiso Domiso nostro insitatuis , or a beato Parebo Apostolo promulgarum ς sed ritum tantum aeceptum a Patribus, aut Agmentum hu
Opponunt I. Haeretici: Nussum est momentum , quod petitur ex Iibro perperam intruso in Canonem Scripturarum sanctarum , ac talem
esse catholicam Iacobi Epistolam . . Resp.
245쪽
, o De Theologicis Diseiplinis
Resp. hoe esse miserrimum delirantium hominum subterfugiunia: etsi enim Epistola, de qua loquimur, non statim ab initio Ecclesiae ha-huit ubique exploratissimam auctoritatem , sed hanc, ut de Scriptoriis hvs Ecclesiasticis inquit Hieronymus , paullatim obtinuit, quod & quibusdam aliis libris canonicis contigit; nemo tamen , nisi impudentissimus ac perditissinrus , potest modo auctoritatem illam in dubium veristere. Quo enim loco habita semper fuerit in Latina Ecclusa, eonstat apertissime ex Epistola Clementis Romani ad Corinthios, in qua inter sacra S divina testimonia hujus Epistolae verba non semel asseruntur, ut in Vindiciis Vulgata: pag. 4. Praefat. advertit vir honestissimus & doctis. stinus Ioseph Blanchinu S: constat eX Epistolis Innocentii I. ad Exupeis rium , & ad Decentium ἰ constat ex Gelasio, ejusque Romana Synodo: constat ex Hilario libro IV. de Trinit. Amhroso in Ps. ii 8. Hieronymo adversus Iovinianum , Augustino lib. a. de Doctrina Christiana cap. 8.S lib. de Fide S Operib. cap. I 4. Fulgentio in I. ad Monimum cap. s.ct quotquot subsecuti sunt, Patribus universis . Accedunt canones Conciliorum ; Laodiceni ea non s8. Carthaginensis 3. cap. 4 . Mileuitani cap. 7. Arauλicani 2. eap. as. ct quod ad instar omnium esse potest,Tridentini sess. 4. Nec aliter de Iacobi epistola sentiunt Graeci, praesem tim Origenes hom. 3. in Exodum , & 2. in Leviticum , Cyrillus Ieros lymitanus Catechesi 4. Athanasius in Epistola Paschali, S auctor Synopseos ejus nomine laudatae, Epiphanius haer.9. & 6. atque ne singulos nominatim commemorem , GregoriuS Nazianzenus , qui carm. 33.
recensitis omnibus Pauli Epistolis inquit: Eπτα δἐ -λυυ, is la βουμia , Latine, Septem Catholieae, inter quos es prima Paeobi.
Mirum autem non est, haeretisis plurimis supposititiam videri hanc Epistolam , in qua tam diserte affirmatur cap. a. versu io. fidem sine operibus mortuam esse . Inquiunt propterea , Epistolae hujus Scriptorem . adversari Apostolo Paulo , qui ad Rom. iii .et 8. ait, justi ari hominem per fidem sine operibus legis: sed quantum aberrent a veritate dein monstratum est capite v. undevicesimi libri. opp. a. Quisquis praecitatae epistola: su auctor , nequit sibi arrogare instituendi sacramenti potestatem , quae competit solummodo homini Deo . Atqui in eadem Epistola inducitur Iacobus tamquam hujus Unctionis Insti utor & Auctor . Igitur aut haec Unctio non est Sacramentum ς aut Epistolae Scriptor illam s i potestatem usurpat, quae tantum convenit Christo Domino. Resp. transmissa propositione prima , salsissimam esse alteram; non enim ex Jacobi ver his insertur illum instituisse Sacramentum istud , sed tantum hoc proma asse, ut loquitur Tridentinum et ita enim praecepta ad orationem, ad eleemosynam, ad opera fidei conjungenda , & ad paupertatem tolerandam , quorum praeceptor tun epistola illa plena est, , non Digitia Qua y Corale
246쪽
Liber Trigesimus quintus Cap. I. 24r
tion sunt Inventa hominis , sed Domini documenta . Addo hoc arm- mentum adeo esse infirmum , adeo sutile , ut ex eo consequatur Unctionem , de qua Iacobus , nec spectare ad gratiam , donumque sanationum ζ quoniam nec donum istud poterat Apostolus unctionis ritui propria virtute adligare. Opp. I. Duo tantum Scripturae testimonia pro hoc sacramento statuendo afferuntur a Theologis Pontificiis r unum est illud , in quo versamur ; aliud vero Marci v t. ig. Ungebant oleo mustos agros, ct fovabant, de quo plura dicam proximo capite. Atqui utrunque ab ipsis Pontificiis tanquam alienum rejicitur; quod extat apud Marcum, a Bellarmino , aliisque permultis r quod occurrit in Catholica Iacobi. a Caietano, Comment . in eamdem Epistolam : ibi enim pag. ala. edit.
Parii inquite Infirmatur quis in vobis , cte. Nee ex verbis , nec ex ejectu verba hae loquuntur de seramentali unctione Extrema Dnelio-nir: sed magis de unctione, quam insituit Dominus Iesus in Eva gelio , a dyeipulis exercenda in agrotis. Textas enim non dieit, In- Armatur quis ud mortem . sed abistate , Infirmatur quis: er effectum
dieit infirmi alleviationem ς ct de remissione peceatorum nonust απ- ditionaliter Aquitur , quum extrema Unctio nonnisi prope articulum
mortis detur, Er direRe c ut ejus forma sonat tendit ad remissionem
peccatorum . Praeter Boe quod Deobur ad unum agrum multos presbyteros tum Dranter tum aventes mandat vocari, quod ab extremae v
Hionis risu alienum est. Haec Caietanus . Ex nullo ergo Scripturae ii xtu invicte demonstratur Extremam Unctionem esse Sacramentum. a Christo institutum . Resp. non eamdem esse de utroque testimonio rationem; nam quod in capite sexto Marci fiat' sermo de Unctione extrema, non est adeo perspicuulfi , nec communi sensu probatum , ut nequeat salva fide negari, cum nullum ibi evidenter appareat remissionis peccato rum S Sacramentalis gratiar vestigium , quod utique in Epistola Iacobi expressum est. Potuit ergo Bellarminus quod ei libuit, ct verisimilius apparuit, de primo loco sentire: nec idem fas est opinari de altero,
quem omnes, uno excepto Cajetano , de Sacramento accepere . Ceterum hoc argumentum ita in haereticos retorquetur : Omnes enim a
Pontificii Τheologi aut assirmant utrobique, apud Marcum scilicet &Iacobum , agi de Unctione Sacramentali ἔ aut docent a Marco institui sermonem de Unctione ad sanandos aegrotos instituta , quae Sa cramentalis Sc Extremae erat insimiatio quaedam & symbolum; a Iacobo autem pertractari de ipsa Sacramentali Unctione apud Marincum insinuata . Omnes ergo Pontificii Theologi , si Cajetanum unumeXcipia S, tenent de Sacramento vero, proprioque in Iacobi Epistola Pertractari. Ad Caietanum quod attinet , ita respondet Ambrosius Catharinus in libro, quem inscripsit Monotatio'er in Commentari
247쪽
tetanἰ, pax. 464. edit. Lugdunensis et me autem, at eerte A/he cquid euim est quod ait, mitione extrema unctionis ξ quae est unes in
quia effectus ill1us tinctionu es alleviatio infirmi . nunquid boeilii Saeramento repaguat Z Imo eouruit, ut Nomar doeet, ct alii Ad quod de remisioue peccatorum Non nisi estoditionaliter Aruitur . ./νtimeonitio itas, videiicet, si in peccaris sit, taetra ines. Nunquid enim
dimitti vult peccata ras, qM oruuiuo bis eareant IJecit, ouod rebus Iubet ad unum aegrotum plures vocari preιbyteroi, tum orantestam aventer, quod est aluom s ritu extrema Dum ouis. Verum iL
servaretur , recte fieret: quod o rexularibus etiam servatur ut pluis xes ores, Leet unus uvat, sed Glii etiam per eum uneere videntur Ergo quamquam doluerim bae Aeerι ab hoc viro , 9 eontra eisuetistini ct D. Nomae doctrisam , Er aliorum Doctor is , ct Gelesia traditionem atque perfugionem , mufus tamen sum, qaod has' attulis ratisisses, quas refellere nullum fueris se otium: quo sit, ut dum obstu-νare nituntur verιtatem, moxis profecto Mugisent . IIaee adversus conis fratrem suum Catharmus . Nos interim ea responsione contenti erimus , quod Caletano talia ante Synodum Tridentinam scribenti nonis nulla incaute exciderunt. Agnostit tamen ille hoc quoque in loco Sacramen iam Extren ae Unctionis, quod etsi non probaretur ex Iacobi fini- sola, conflaret tamen ex traditione . At ex ea quoque Epistola demonitratur, Sc oppositae confecturae proximis disputationibus refellentur opp. 4. Infirmorum Unctio, de qua S. Iacobus, instituta dunta. xat erat ad Lanandos aegrotos , corporisque infirmitates curandas nota ergo Iacobus loquitur de Unctione sacramentali, immo nec de ritu Dero posteaquam desiit donum sanationis retinendo . Antecedens auiatem demonstratur primb: Iacobus sic Ioquitur, Oratio fidei saltiabis
snfirmum, καμ-ra, ct exestsbit, , eum Dominus. At -υ excitare , atque iam κάμνεWra ,servare aegrotantem, nihil est aliud, quam sanare corpori& aegritudinem . Aliud enim est aliud σω ω κάμν-a: quorum illud peccatum, hoc vero morbum auferre,
significat. Deinde quorsum Apostolus meminisset morbi, si asteret de' spiritali illa salute , quam intelligunt Pontificii Z Praeterea debet attendi vis hu)us verbi ἐγυιώ, quod significat Iunitatem eorporis restituram, ut Matth. v MI. IS. legitur de Petri socru, i , QDrrexit, ct mini babat. Rursitis si consideretur tota orationis series apparebit a Iacobo duo distincta beneficia commemorari ἰ quorum Primum est corporeum , alterum spirituale ἰ priori enim loco astitur de lanatione corporis in illis verbis, Sareabis infirmum, ct aluei abi Eam metanus, deinde de sinatiotae animae, in verbis sequentibus,
248쪽
Liber Trigesimus quintus Cap. I. I 3
Et si speeeatis est, remittentur ei. Itaque prior effectus illius Unctionis erat sanitas corporis. Insuper non sequitur, Iacohum agere de Unctione Sacramentali ex quo recenseat post corporis sinationem essectum quoque spiritualem e enimvero hoc eodem modo solebat Dominus sanare aegros,& primo Ievabat eos a morbo corporis, tum a mor haanimi: atque hinc frequentes illae in Evangelio locutiones , Fides tuare silmam feeit; eonfide filii remittantur tibi pereata tua . Ad haec observapda sunt ea verba , si in peceatis es , quorum est sensus , si peeeando
eontraxit morbum ς sunt enim amictationes aliquando peccatorum poenae , aliquando probationes . Igitur aperte verba illa significant, per illam unctionem, ct orationem fidei remitti peccata , non quantum ad animae sanctificationem , sed ad eertum essectum , idest, ne a morbo aegrotus absorbeatur . Si enim Unctio , ut Pontificii volunt, esset Sacramentum institutum pro peccatorum remissione , non adhibita seret
Iocutio hypothetica , Si in peeeatis est, sed absoluta . Haec sunt praecipua haereticorum argumenta in unum collecta , S ad Worsum nos ae tinctos e vibrata a Ioanne Camerone Anno t. in Epist. Iacobi tom. v I I. Critic. Sacrorum pag. I I.
Resp. falsissimum esse , quod Iacobus de sola gratia curationum . R de sola corporis limatione ver ha faciat, ac salsum pariter quod acci piendus sit de ritu post Apostolica tempora cessaturo . Falsissimum est primum , quoniam Iacobus epistolam illam conseripsit ad Ecclesias , Sern verbis, de quibus agitur, pertractat de solis aegrotis fidelibus: miraculorum autem gratia potius pro infidelibus , ct in fide haesitantibus, quam pro fidelibus collata fuit, teste Apostolo ad Corinth. i. cap. xlvia a. ideoque idem Apostolus patrem Publii sebricitantum sanavit Ast.
xxv l. 8. Epaphroditum autem, ac Trophimum credentes reliquit infirmos , Ad Philipp. li. 2 . S 2. ad Tiin. l U. II. Deinde gratia mi raculorum non ordinatur per se ad remissionem peccatorum , quemadmodum Unctio a Iacobo Apostolo commendata . Praeterea gratia san latum nec solis presbyteris conserebcitur, neque his omnibus, scri-hente Apostolo Paulo i. ad Corinth. xi I. 9. lii gratia sanitatum ,
alii operario virtutum, alii prophetia, alii diseretio spirituum, o c. At
Iacobus ad hanc unctionem , non eos , qui gratia sanitatum pollerent, sed presisteros Gelesia dixit esse advocandos : quae utique ratio tenet. etiamsi presbyterorum nomine , ut contendunt haeretici, Venirent δε-niores atate, quia pariter nec his omnibus , nec his tantum gratia sanitatum dabatur. Praeterea donum curationum non pro soliS decumbentibus , S aegrotantibus, sed etiam pro mutis , caecis, surdis, ullis que quocunque impedimento affectis deservie hat: Iaco hus autem datis loquitur, qui aegritudine decumbunt, atque infirmitate gravan tur. Rursus gratia sanation uin credentibus a Domino Marci ultimo
promissa fuit absque determinatione olei, vel alterius materiae, immo
249쪽
potius soli manuum extensioni, aut impositioni alligata videtur : ibi enim legitur, Super agros manus imponent, ct beπe babebunt. Si ergo
Iacobus de sola corporali sinatione tractaret, nec olei, nec unctionis meminisset, ne videretur promissa Domini aut mutare, aut ad cer- eam materiam restringere . His ergo, quae satis obvia sunt, ct legi possunt partim apud Bellarminum de Sacram. Ex tr. Unct. cap. I. Parin im apud Estium in iv. dist. 23. β. 6. R Comment. in hanc Epistolam pag. II os . evidenter demonstratur, Iacobum Apostolum de sola graistia fanationum non fuisse Iocutum.
Falsum paritcr est. loqui Iacobum de ritu quam primum , & post dilatationem Evangelii reiiciendo . Absolute enim loquitur , S absque
temporis limitatione . Deinde omnia alia praNepta, S: instituta , quae tradit, nullis sive temporum , sive locorum coarctantur angustiis.
Prater haec Augustinus in Speculo non spurio illo, S in Aopendicem vi. Tomi reIepato, sed genuino altero tomi terti0 unctionem infirmorum ex Iacobo pag. 8 l3. commendat, posteaquam initio illius Cperis affrmavit, ea se collecturum e sacris litteris, quα etiam sane ad vitam piam exercendam, moresque perlictant. Insuper Cham ierunCalvinianus minister, ut supra diximus , veritate coactus consessus est Unctionem a Iacobo commendatam diu post aetatem Apostolorum obistinuisse . Postremo non salum Duilio sacrameutalis , verum etiam unctio olei benedicti, quo in morbis curandis laici quoque & muIieres
Utuntur, probatur perantiqua consuetudine . nec unquam donum miraculorum, & curationum gratia in vera Christi Ecclesia cessavit. Nam Tertullianus initio Scorpiuei testatur a Christianis cum in se, tum in Ethnicis curari veneficos morsus remedio signasia, ad raudi , ct uuaendi: S ad Scapulam seribens meminit prodigiosae curationis a Proculo Actae per otium. Sanctum Hilarionem besedielo oleo certam salutem innumeris contulisse scribit in illius Uita Hieronymus. Curatam eodem remedio Hipponensem quamdam puellam , testis est Augustinus de Civit. Dei libro xxi i. cap. 8. Oleo itidem benedicto aegrotos permultos curatos a Simeone Stilita , narrat in Historia Religiosa Theodoret us . Similia de S. Martino Turonensi Episeopo scribunt in illiu* ita Severus Sulpitius cap. i s. ct Paulinus libro v. ab illis Uersibus , Nee sane alterius minor admiratio facti, jus me memorem medieati infusis Deci, Et deo stati benedictio fecit olivi. Praetermitto exempla alia permulta: satis enim ex his constat, etiam in hoc haeretictis alucinari, quod negent perseverasse in Ecclesia gratiam sanitatum , ct benedictionem , usumque olei censeant histrionicam tb perstitionem , His praemissis iacilis est oppositionis quartae solutio . Fatemu C siquidem Iacobum loqui etiam, de sanitate corporali; at negamus hanc
250쪽
ernam esse hujus Unctionis effectum . Enim vero Sacramentum istud anima eorporisque medetur languoribus, ut inquit can. 48. Synodus Ca-hilonensis celebrata anno gig. Quinam horum effectuum praecipuus sit, non spectat ad controversiam praesentem; ac sufficit ad rem Sacramenti, si conserat gratiam spiritalem . In Catholica Epistola prius commemoratur sanitatis restitutio, & quoniam effectus iste notior est, ct quoniam series orationis videbatur postulare, ut post infirmitatem corinporis poneretur illius sanatio. Tridentina tamen Synodus prius gratiam recenset, deinde corporis sanitatem , habens rationem effectus nobilioris. At de hujus Sacramenti esse tibiis differendum est infra . In te rim soluta sunt quaecunque haeretiei Graecitantes opposuere . Sit enim
νοῦσα , sit ἐνῶρα reserendum ad corporis sinationem, sit porro : non haec tantum verba leguntur; adsunt & ista, κοῦν ἄμ-rias u πιπωη- , νε --ris Aia , Et si in peccatis sis, remisteutur ei. Illud quoque reponi potest, ea verba , - , ρῶ αυ- ἰ κυ- , or alleviabit eum Do minus , non ad corporis decumbentis, sed ad animi ob corporis languorem dejecti erectionun ac levamentum spectare : Extrema enii , Unctio, ut inquit Tridentinum , aegroti animam altiviaι eonfirmat, magnam in eo disinae mi ricordiae fiduciam excitando . Et revera si coriaporis sanatio expressa est verbis praecedentibus , ἡ εὐχὶ τῆς πίσι- σωσι
--, Et oratio fidei salvabit infirmum ς quid opus erat eum dem
effectum iterum recensiere mque enim verum est Uerbum ἐμψών nare solius corporis morbo laborantis allevamentum ς non enim ad corpus attiaet sive illud Lucae i. 69. Κω σώra ι ων, Et erexit eornu t atatis nobis, sive aliud ad Rom. x m. i. sea Mia ἔδαεξ ἄπνου εγερ αι , Hora est iam nos e somπο surgere , sive istud ad Ephesos V. l . ἐγερτM ἰ καθεύδω , surge qui dormis , sive permulta alia . idem verbum ἐγέ- continentia. In quibus etiamsi daremus haereticis hoc verbum auegorice positum , nil tamen evincerent; nam Sc signa Sacramentorum , eorumque efficacitas habent cum effectibus corporalibus analogiam, Sc recte is a eruta ι exprimuntur, ut cum dicimus perhaptismum hominem a peccatis ablui, sepeliri in mortem , regenerari.
Illud insuper falsum est, Christum Dominum prius corporis, deinde animae morbos curata : immo oppositum eruitur ex productis ad Paralyticum verbis, Conside fili, remis stur tibi peeeata tua : dicta sunt enim Mati. ix. a. longe ante illa, Surge, ct ambula. Chrysostomus
in hunc locum ait , Διέ ωα ριἰν τιςkσαντι τὰς αμαρτίας ---, ως δἰ ἐθωμἀρτίων την νίσω καυμενο λυει τῆς που σω , Propterea primum ei peccata dimittit, tam a morbo , quem ex peccatis eontraxerat, eum liberat.
Haud secus cGraecorum alii pag. Ian. Catenae, necnon HieronymuStom. IV. pag.3o. Quod Verti plures morbi ex peccato proveniant, nul-
Ius dubitat: sed quid inde possit concludi non video , nisi forte illud , quod ultro ac libenter probamus, sicut peccatum nocet animae ct cor