장음표시 사용
261쪽
divus Iaeobus modum ae formam administratiosis Harus expresserit. opp. t. Tridentinum Concilium definit Sacramentum Extremae Unctionis apud Μarcum insinuatum, a Iacobo autem Apostolo promaiagacium fuisse : Atqui insinuatum dicitur, quod adumbratur tantum ac delineatur, non quod iam institutum atque determinatum est r Igitur apud Marcum nulla de Sacramento iam instituto fit mentio . Corrobo iaratur autem hoc argumentum , quoniam cum Suavis in Hist. Concilii Tridentini scripssset in priori decretorum delineatione Tridentinos Pa tres posuisse , csud Maream institurum , ac postea verbum hoc peris
mutasse, ab Eminentissimo Pallavicino lib. XI L. Cap. 12. num. 12. men
dacii, & falsitatis arguitur, quoniam Iodocus Ravesteyn, ct Sigitam undus Fedrius Theologi Tridentini affrmaverant, apud Marcum hoc
sacramentum non institutum esse , sed adambratum , neque aliud existimasse Magistrum sententiarum, Hugonem Uictorinum , AIexandrum Alensem , ac sanctum Bonaventuram , qui nunquam asseruissent hoe Saeramentum a Iacobo institutum , si putassent de eo pertraetari in capite sexto Marci. Resp. Concilium congregatum ad haereses extirpandas , non ad
definienda scholarum dissidia, ut non uno tu Ioco scribit idem Palla vietonus , sapientissime adhibuisse verbum D uatam, quod significat notitantum adumbratum , sed & deliseatum, commonstratum , est mnemoratum , licΦt non adeo expresse , ut est apud Iacobum ς qui traditi non unerissem solam , sed etiam formam , ct spiritalem sacramenti effectum; quae duo ex Evangelio conjecturaliter inseruntur, non apertissime deis monstrantur . Immo si attendas Latini sermonis proprietatem , quam ubique servat synodus Tridentina , Insinuare , sonat idem , ac primum introdueere , fuadere , ae vetati is fisum immittere, nec in amplo Iatinae linguae Thesauro tom. a. pag. Io I. Occurrit e Xemplum unum , in
suo insinuare idem sit, ac adumbrare, edi Bmboliee ρraesignare . Posisunt ergo Tridentini verba ita commode exponi, Ruod apud Mareum inductam dieitur atque insitatum , Deobus promulgavit, declaravit, explieavit. Atque haec expositio nullum patitur vel ab Historia Sua vis , vel ab ea , quam exornavit Palla vicinus , incommodum . Namsi i Ile eontendat striptum ante. . ad Mareum institutum ; in haesententia defenditur id non male fuisse scriptum : si iste reponat, semper extitisse verbum D uatum; Sc id a nobis probatur quam maxime : si dicat noluisse Concilium praejudicium asserre Magistri Si aliorum quorumdam opinioni et istud quoque admittitur libentissime. At quemadmodum opinio illa peculiaris fuit, ct iam communiter resut ta: ita inane S arundineum est argumentum, quod illi nititur, ac superstruitur.
Opp. iterum : Non agi apud Marcum de Unctione saeramestali , ostendunt rationes perspicuae . Prima est quod Marcus pertractet desola
262쪽
Liber Trigesimus quintus Cap. II. as
sola gratia sanitatum , quam collatam Apostolis initio praed calion is , ut facilius ad Christi fidem pertraherent, scribunt Matthaeus quoque
X. r. ct Lucas IX. 6. Altera quod eo temporis Apostoli nondum erant sacerdotes , a quibus tantum Extrema Unctio potest administrari. Ter. tia quod ungebant agros omnes , non decumbentes solos , quibus Unctio faeramentalis impenditur. Postrema quod promiscue omnes , aut baptiratos, aut non , unctione illa sanahant; cum tamen seli fideis Ies sint sacramentali oleo inungendi . Ita Pallavicinus ibidem , Bellaris minus de Extrema Undi. cap. a. Dominicus Soto in v. dist. 23. q. r. art. I .SylviuS q. 29. Supplem. art. I. ct Scripturarum interpretes in Marincum, Ian senius , A lapide , Calmet, alii. Resp. habere nos, quid hisce rationibus reponamus. Ac ad prumam dicimus, gratiam sanitatum non fuisse certo ritui, & unctioni alligatam ς nec unctionem ipsam apud Matthaeum, vel Lucam commemorari . Solus proinde Marcus ante Iacobum Extremam Unctionem insinuavit, prout inquiunt praecitati Patres , ac Synodus Tridentina ς ideoque idem Marcus aliquid litteris consignavit, quod alii Evangelistae
praetermiserunt. Cum unctione autem faenismentali traditam ApostoIis gratiam sanationum certum est, ct a nemine controvertitur . Ad alteram respondet Maldonatus et Miror quosdam auesores tam levi eou-iectura in re tanti momenti a vera eommusique sententia di dere cnota qualem vir praestantissimus censeat sententiam istam) ct Chriso D-git auctori Iegem imponere . Potuit enim qui legem talit, prosuo arbutrio lege uti. At, inquit Tournely pag. 4 4. Maldonati responso nulli nixa est fundamento . Audiat Neotericus ille scriptor Ma Idonatum haec
subiicientem: Nam ct ut soli saeerdo es baptizent, nisi aliad neesitarpsolet, praeeptum es Ghristi, qui flos jussis e vostolos baptizare ,
ct legimas tamen vi postolos, antequam Deerdotes facti estbent, bapti-Easse. Quod utique exemplum videtur mihi congruentissmum , aptissimumque. Lege Maldonatum in Evangelia pag. 799. primae edit.
Lugdun. nam in opere de sacramentis non adeo exacto objectionem hanc enodavit . Ad tortiam Sc ultimam ita idem Auctor respondet: 'ua ratione dotant, e spostolos, aut nondum batizator, aut omnisge
neris aegrotos unxissesne ullo diserimine , eum nullo id scriptara exemplo pν obare possint, π nos exemplis possimas probare eontrarium ὶ Alameerte Petrus elaudum ilium non unxit, quem ad portam templi sedentem euravit. Sunt quae addamus , nonnulla: atque ad 3. negamus, illis verbis, Et angebant oleo malios agros, dosignari etiam caecos, Claudos, mutos, omnesque corpore male affectos . Nam quod ait
multor , ita potest accipi, ut unctio in infirmis, non in ceteris si adhibita . Deinde quod ait Latinus multos aegros, id Graecus codex eX- pressit πολλὰ ψεύ .e et atque in Graecorum Lexicis 6-ς-- definitur, is a metar ad Gias, infirmitas eam Pirum imbecillisare o lanauore.
263쪽
218 De Theologicis Diseiplinis
Aeger etiam Latinis non dicitur aut mutus , aut caecus, aut claudus , sed qui infirmitate gravatur, ex qua corpore animoque torquetur et unde quidam poetarum de amasia , quam decumbentem suspicabatur, Dista erat aegra mibi: praeceps ameu ue cucurri. Ad ult. addo potuisse Apostolos baptia alis ministrare unctionem Derais mentalem, in non baptizatis uti unctione ad solam corporis valetudiis nem: nam , ut scribit Innocentius, eodem oleo consecrato utuntur presbyteri ad sacramentum conficiendum , S utuntur laici ad sinitatem :quod postremum sit absque sorinae Pronunciatione . Eit insuper quorumdam opinio, quod etiamsi ordinaria via communique praxi, non regenerato aqua baptisnatis conferri nequeant reliqua sacramenta, sue rint tamen olim utiliter collata, aliquo in casu, non baptizatis . Sacramentum quippa Eucharistiae a uos baptizatis reeipi posse assirmat Innoe. III. cap. Venisur, de Presbytero non baptizato : quod & quidam afferunt de Matrimonio, R de Uactione Extrema . Videnda de hoc argumento dissertatio Francisci Farwacques in opusculo de Bapti mo cap. I. quaest. 3. Quidquid autem sit de hac opinione ς non eadem est ratio de tempore ante legis promulgationem , ut diximus cum Mal donato. Cui si opponeretur aliorum interpretum numerus , posset ille longe ampliorem proferre, praesertim antiquiorum; quibus adhaeserunt etiam Lyranus, Dionysius Carthusianus, Franciscus Lucas, aliique permulti .PRop. II. Quae dixi de Unctione in E Wangelio Marci descripta ,
fines probabilitatis minime excedunt. Tametsi sentent iam illam, quae a firmat agi capite Marci vi. de Undtione sacramentali, vindicare conatus sum, quod Augustinus Calismet Comment . in eumdem locum merito dixit esse perdissiciIe & opero is sum; non adeo tamen certam existimo , ut lassiciat ad statuendum dogma fidei, disputatione superiori propugnatum . Ratio prima est , quod Theologi praestantissimi, S percelebres sacrarum litterarum inisterpretes , quorum plures laudavi, abierunt in opinionem diversam ς ac revera si nudum textum ponderemus, nihil occurrat aliud praeter tinctionem olei, & sanitatem aegrotantibus restitutam: cetera, quae addita sunt, verisimilia sint quidem, sed non invictissima . Deinde praecitati Patres effcere soli nequeunt traditionem universalem : & nonnulli eorum possunt ulterius accipi de quadam inter utramque unctionem smilitudine , non de omnimoda aequalite: id enim cohaeret verbis
Theophylacti, ma ,simiaia dieit; & alterius scribentis , Mos, sicut loquitur . Rationes denique in postrema obiectione propositae eo firmiores videntur , quo sunt obviae ac planissimae, nec dialecticae indigent artificio . Recte ergo ad Mersus haereticos tali argumen torum genere non pugnavi, quae in Scholis in utramque partem tra
etantur; quamquam ex ipso Scholarum dissidio id percipitur utilitatis, quod
264쪽
Liber Τrigesimus quintus Cap. III. 1ss
quod etiamsi concedatur Marcum & Iacobum de eadem Unctione locutos , non inde tamen haeretici manifesta illatione concluderent neutram fuisse sacramentalem.
A quo , di quando feramentum Unctionis Extremae Ar institutum.
ΡRior huius quaestionis pars expedita fuit libro xxx. cap. g. altera talis est generis, ut nec certo definiri possit, nec debeat prolixe agitari . Ut de utraque parte hoc in loco rursus agamus; repetendum est quid de huius sacramenti Institutione teneant haeretici, quid antiquiores quidam Scholastici, quid Theologorum Catholicorum pars
maxima . Itaque haeretici sicut hoc Sacramentum negant, ita illius institutionem fictitiam putant, agnoscentes tamen Apostolicam ungendi aegros consuetudinem , quamdiu sanationum gratia affulgebat. Catholicorum nonnulli hane Institutionem Apostolis adscripsere, scilicet, Hugo victorinus , Magister, Alexander Alensis, S. Bonaventu. ra : qui nullo modo haereticis consentiunt, sed toto caelo ab illis diascrepant, primum quia Extremam Unctionem tanquam verum novae legis sacramentum agnoscunt et deinde quia institutum ab Apostolis dicunt , non propria , sed commissa sibi a Domino potestate ἰ praeterea quia perpetua Ecclesiae consuetudine servatum, servandumque Pr nuntiant , idque ada subsidium corporis, ad alIevationem animi, ad remissionem peccati. Alii Theologi hoe sacramentum immediate a
christo institutum afferunt ἔ non ii tantum , propemodum infinites, qui post Tridentinam Synodum floruere , verum & multi, qui banc prae cesserunt: sic enim docuit Petrus de Corboilo Parisiensis , de quo supra, Albertus Magnus dist. a I. art. II. S. Thomas q. 23. Supplem art. 3. Scotus in IV. dist. a. q. i. Baconus dist. II. Martinus Paresius de Divinis Tradit. 3. p. consid. 6. noster Argentinas dissi a I. q. r. art a. Thomas valdensis io m. a. doctrinalis cap. a 63. ac S. Ioannes a Capi strano in libro de auctoritate Papae tom. XI II. Τractatuum Iuris . At tera quaestionis pars ex his pendet; qui enim dixere hoc sacramentum a Domino immediate institutum , consequenter existimaverunt ante
adscensionem Dominicam extitisse; ct qui a Iacobo institutum pronun tiarunt , si de propria insitivione locuti sunt, id evenisse post aliquan
PROPOSITIO et Sacramentum Extremae Unictionis a Christo fuit innitu tum , ac proba hilius ire mediate, S priusquam caelum conscenderet.. Demonstratum quippe est citato cap. 8. libri xxx. Apostolicis Ite . teris, Ambrosii, Augustini, aliorumque Patrum auctoritate , nec
265쪽
aso . ' De Theologicis Disciplinis
non canone primo sese. vi I. Tridentini Concilii, Christum Dominum esse omnium sacramentorum noWae legis Institutorem & A uctorem . At ea p. r. huius libri commonstratum itidem est , Unctionem extremam esse Sacramentum novae legis. Igitur extremae Unctionis Christus D minus est Institutor & Auctor. Rursus alibi probatum est solum Deum instituisse Sacramenta veteris legis , quamvis essent elementa egena &infirma et quanto ergo magis institui debebat a Deo Sacramentum habens esticacitatem cffectus longe nobilioris 3 Dictum insuper eodem cap. 8. quod tribuere vim gratiae effectricem elemento sensibili, hominum , Omniumque creaturarum eXCedit auctoritatem : Atqui extrema
Unctio, cum verum sit sacramentum , estica citate illa pollet : Nemo igitur , sive hominum , sive Angelorum , potuit hoc Sacramentum instituere, excepto Unigenito Filio Dei, cui omnis data est in caelo atque in terra potestas . Praeterea, ut ex his cuilibet novae Legis Sacramento communibus ad peculiares quasdam rationes descendamus , si Christus
hoc Sacramentum non instituit, quis ergo illud instituit Iacobus , inquiunt . At principio Iacobus illud quidem promulgavit, ct explicavit , sed non proprio nomine. Deinde in ejus verbis nulla primae instiis tutionis fit mentio . Tertio cetera omnia , quae in illa Epistola continentur, non a se tradita , sed vel a Domino accepta , vel in aliis scripturis expressa sunt. Insuper quomodo Iacobus institutiones suas ab Rque Petri, aliorumque Apostolorum approbatione creditue perstria psisse ξ Ad haee si Iacobus hujus auctor est Sacramenti, proculdubi absque Spiritus sancti inspiratio se illud minime instituit. Porro haec inspiratio aut peculiaris suit, aut ea , qua omnes ApostoIi suerunt afflati . Hanc utique inspirationem soli Iacobo factam non constat: si ce
teris communis suit, non ipse tantum , sed omnes simul tantae institui et ioni dedissent operam. Tandem Tridentina Synodus quemadmodum sest. v I I. universim de omnibus Sacramentis , ita sess. X v. cap. I. &canone l. de Extrema Unctione definit, esse vera, ct proprie Sacramestam a Christo Domino iustitutum . Addidi Immediate; quoniam Institutoris nomine venit ille , qui primus est asctor et & certissimum est factam Ecclesiae a Domino potestatem immutandi quicquid pertinet ad ritus & ceremonias , sed non
quod spectat ad essentiam , vel numerum Sacramentorum . Qua rR tione utuntur Becanus, Bellarminus, Gonet, Puteanus, Vasque si v sct Theologorum bene multi, ut probent saltem post Synodum Τriden tinam non posse salva fide negari, quod Christus immediate sacramen ta omnia instituerit. Atque de Extrema Unctione singillatim hoc repetunt Franciscus Suarea tom. 4. in p. p. disput. 39. 1 est. a. Sylvius in q. 29. Suppl. art. I. ct alii. Id tamen ad fidem non pertinere docent alii Theologi praestantissimi, quos laudavi tom. vi. pag. 9o. ct idcirco
illud quoque caute adjectum est, Probabilias. Verum in duabus pri-
266쪽
Liber Τrigesimus quintus Cap. III. as a
rnis propositionibus praelaudati cap. 8. ea , quae modo in epitomen re dacta sunt, fusiori disputatione tractantur . Pars propositionis secunda sequitur ex dictis; cum enim Iacobus Apostolus non fuerit hujus Sacramenti institutor , sed promulgator , necessum est, ut institutum dicatur a Domino adhue in terris converin sanie. At petis, quonam praeciis tempore id evenit Z Fateor me non habere aliquid certi, quod petenti reponam . Ostendi supra, non carere probabilitate , quod haec institutio tacite apud Marcum insimuetur . Si quis valida in Wenerit hujus opinionis momenta οῦ poterit affirmare Unctionem extremam institutam , quando primum Christus Apostolis commisit officium praedicationis . Quid autem faciat pro hac sententia , quid militet contra , abunde praemissa dissertatio suppeditat. Nee aliud addendum est modo , nisi eamdem sententiam tanquam com munem certissimamque tradi in Sacerdotali Romano pag. Io 7. ven. edit. an. Is 9. his Verbis: aeuos Saeramentum Gristus instituit, quando postolor ad yraedicasdam missos Aeait oleo unxere infirmos, suar-eI 6. Cui sententia haec non arriserit, videat quae libro xxx II. cap. 3. seripsi de institutione sacramenti Confirmationis, pariterque hoc de quo agitur institutum asserat intervallo quadraginta illorum dierum, quibus Domino cum discipulis commorante, Μgna, ut inquit Leo Magnus, sunt revelata mIsteria. Caput illud tertium pervolutanti occurret quicquid pro hac altera opinatione deserνit. Demum si huic adhaerens definire velis tempus magis determinatum; affirmare poteris hoc Saeramentum institutum fuisse simul cum Poenitentia, Ioan. 2o. nam Extrema Unctio quoddam Poenitentiae complementum est , ac Pa tres , Origenes praesertim, Chrysostomus , & Beda, agentes de remissione peccatorum , recensita Consessione, laudant simul Iacobi verba, & Unctionem aegrotantium , ut constat ex pro p. 2. cap. I. Legi potest pro sententia hac ultima Fridericus Gavardi q. r. art. I. num. Io aut Auctor librorum de Re Sacram. Volumine 2. pag. 2 8. num. 4
Si modo haeretici opponant, non posse certissima fide propugnRri Sacramentum illud , de quo ipsi Catholici non conveniunt circa institutionem ejusque tempus ἰ facile respondebimus, nunquam a mβ ioribus nostris dubitatum de hujus sacramenti veritate. ejusque insti tutione divina. Ante annum Christi millesimum hare immediata, o rmediata insitationis vocabula non audiebantur. Ajebant Patres EX tremam Unctionem esse Sacramentum, peccata dimittere, id colligi
ex Catholica Iacobi Epistola, atque ad nos divina ct Apostolica Tradi tione derivatum esse; & Amulo Lugdunensis , vir celebris, cuju. st mentio in Capitularibus Caroli Calvi ad annum 846. & qui e vivis sub- Iatus dicitur an . 8so. in Epistola ad Theod holdum seripsit de hoc Sacramento haberi praeeptum Gavelieam 9 eapostolieum . Si Protestantes haec lateantur; praesens controversia nos inter, ac illos finita Diui ou by Cooste
267쪽
est. Quae de ismediata, aut mediata institutione dicuntur , Inter domesticas velitationes continentur , ac ita se habent: Ex quo praeva-Iero eaepit Theologia disputatrix , fuerunt qui promulgationem eum insitatione confundentes, Apostolum qui sacramentum hoc promul sta vit, institutorem dixere. Cumque premerentur contraria ratione , quae demonstrat institutionem sacramenti divinae esse virtutis , coacti
sunt duplicem illam institutionem distinguere. Quid ergo utilius, quid
opportunius praestare poterant Tridentini Patres , quam appellare Christum Institutorem ejusdem sacramenti, Iacobum verb promulea torem, Seholarum voca hulis praetermissis Id ergo fecerunt. Possumus interim assirmare illos, qui hanc institutionem Iacobo adstrinserunt, henigne intelligendos esse, ita, ut institutionem dixerint ipsam promulgationem. Argentinas de Magistro, istelligendus es, inquit,exeeutive, non auHoritative : Albertus Magnus, Loquitar de institutione eanon si s. Τhomas, Dieit ab e Violis institutum, quia per H Urinam postolorum nobis promulgata es ejus institutis . Horum lciis ea laudavimus paullo supra . Vide quae consimili in re seripsimus Vo .m r. pag. 78. Si vero aliquorum verba non patiantur hunc sensum et eris rarunt hi, atque a ceteris reselluntur . Temporis denique diversa deis finitio ineptissime objicitur ἔ nam & Baptismum, quem eme verum lacramentum nemo serδ negare audet, quidam dum Christus adloquebatur Nicodemum , nonnulli quando baptizatus est in Iordane, alii postquam e sepulcro narrexerat, assirmant fuisse institutum . ino: in is super de tempore nativitatis, & passionis Domini tricae Chronesostorum Sed taedet me legentes obtundere de hac re sepius .
An materia sacramenti Extremur inmoris sit oleum
Μ Ateriam hujus sacramenti esse oleum peculiari benedictione ab
Episcopo consecratum consentiunt Catholici omnes, solis haeret cis consecrationem hanc tanquam maxieamsupersitionem damnantibus. An vero haec olei benedictio necessaria sit non solum ex EceIesiae institutione ac praecepto, sed etiam Mee Patefacramenti , discrepant sententiae Catholicorum . Non requiri necessitate sacramenti assirmant recentiorum plures, Iuenin q. 3. cap. I. Natalis AIex. cap. I. art. 2. Re eens Thom ista lib. vi I. de Re Sacram. q. g. cap. I. ac teste Ludovico Haberi cap. 2. q.4. haec sententia communis evasit in celeberrima Aca- dumta Parisiensi . At oppositum propugnant Soto in i v. dist. 22. art. s. q. i. Ecllarminus lib. de Extr. Unctione cap. V M. Sylvius in Q. et Q. Sup
plem. λrt. 6. Est ius iu dist. 23. I. 9. S Card. Gotti q. i. dub. a. Quidam,
268쪽
Liber Trigesimis quintus Cap. IV. as 3
ut T urnely ac praecitatus Haberi, utramque sententiam approbant , neutramque definiunt. De ipsa insuper benedictione contro Vertitur . num Apostolica Sedes dispensare possit, ut fiat a presbytero; num vero ita benedictio 'uti alis sit de sacramenti necessitate, ut nec Pontifex Maximus valeat hac in re dispensare:quorum primum tradunt Caietanus in I. p. q. 72. art. 3. Soto, Estius, Sylvius nuper laudati, aeSuarea disput. 4n. seel. I. Ex his tamen Eilius S Soto caute loquuntur , eaque adhibita phrasi, Non apparet. Illi vero, qui negant benedictionem olei pertinere ad essentiam sacramenti, multo magis negant heisi edietionem hujusnodi non posse a Romano Pontifice demandari simplici sacerdoti: quae postrema sententia aetate hac nostra communis est, eique subscribunt etiam Vanroy tom. ult. pag. 29 . & Piet te pag. 264. aliique nostrates . Igitur nos quaereinus primb de ipsa sacramenti materia, idest, de oleo : deinde vero de hujus olei benedictione : tum
an haec benedictio a simplici presbytero fieri possit Apostolicae Sed is
auctoritate et ac tandem an eadem benedictio, sive ab Episcopo, si ve a presbytero auctoritate praedito fiat, requiratur ad sacramenti naturam atque consti tutionem . Pstos. I. Oleum ex olivis expressum, Sc ab Episcopo consecratum est hujus sacramenti materia .
De benedietione paullo infra : nunc de oleo tantum differens, ad thesim probandam profero primum verba Iacobi Apostoli, αυ, Γλων , Uventes eum oleo , cte. Produco deinde Conciliorum de . finitiones ; nam in Florentino Instruit. A rm. legitur, Gujus materia est oleum olivae per Discopum beneficium; atque in Tridentino sess. x i v. cap. i. aeuibus verbis, id est Iacobi, ut ex e solica traditisne, per manus accepta , tuteliexit Ecclesia materiam esse oleum ab Episeopo Lenedictam . Addo ulterius Patres capite primo laudatos: inter quos Innocentius I. ait ungi infirmos saneto oleo ab Episcopo coofecto , ac venerabilis Beda , oleo eonsecrato. Accedit congruentia rationis: quum enim sacramenta signa sint, habeatque illorum materia cum spirituali
effectu similitudinem quandam ς oleum, quod juxta S. Bernardum in Vita Mystica cap. 43. est symbolum nominis Christi, quo oleo uncti inis firmi fauantur, apte admodum constitutum est materia illius sacramenti , cujus efficacitas animi corporisque sanitatem producit. In oleo quoque significari somentum spei, ct cordis allevamentum advertit
S. Thomas q. 29. Suppl. art. q. ct Catechismus Romanus p. g. cap. 6.num. s. esti me , inquit, bae materia illud signi eat, quod zi Deramenti interius in asima e itur : quod accurate explicat propositis olei proprietatibus ς quas tum citato in loco, tum in I. Canticorum v. a. tradiderat S. BernarduS . oleum enim , quod DPet ignem, ο tris earnem, leσit dolorem; lux, eibur, mediciua, cinquit Bernardus mentis hilaritatem, cordia firmitudinem, ae spiritus S corporis
269쪽
ασε De Theologicis Disciplinis
sanationem haud obscure commonstrat. Rupertus in Genesim in ebrIumba, quae Genes. v III. II . ad vesperam attulit ad arcam ramum oleae virentibur foliis, praesignatam ait gratiam Spiritus sancti, iustos eirea Mem vitae ad eaeissis Ecelesis pacem invitantis. Pacem ac requiem illo oleae ramusculo figuratam scripsit quoque Marius Uictor lib. a. in . Gen. ubi de Columba , Rursum dimissa reporta/Paeferae fruis parvum libamen olivae . Oleum hoc in armorum debere esse olivarium, constat quoniam istud revera est quod proprie olei nomine intelligitur; est enim Oleum
ab olea, sicuti ιλα- ab ε a, ut diximus tom. Ul I. pag. s3. Idem evincitur ex communi Ecclesiae PraXi, quae aegros inungens nunquam, aliud oleum adhibuit. Expresse etiam Eugenius IV. in Instructione Armeniorum oleum oliva commemorat. Episcopus item seria ν. majoris hebdomadae benedicens oleum infirmorum in oratione , Emitte quaesuis mur, illud appellat pinguedinem olivae de viridi ligno productam . Non debet autem infirmorum oleo balsamum , aut liquor alius admisceri . sive quia exeuntibus sat est quod in simplici oleo designatur, ut eodem articulo iv. docet Angelicus . sive potius quia nec Latinorum Pontificalia , nec Euchologia Graecorum , nec scripta aliqua Veterum, ubi agunt de hoc infirmorum o leo, mixtionem ullam commemorant. Neet insertur oppositum ex quo in practaudata Pontificalis Romani oratione appelletur etiam Grymatis nomine, S eodem oleo dicantur uncti Iacerdotes, reger, ac mar res. Diximus enim supra, ori a nomen esse generi cum ς ac praeterea tum sacerdotes, tum reges in I atina Eeis clesia, non chrismate halsami admixtione consecto, sed oleo Catechumenorum consecrantur: quamquam oleum illud , quod sertur E coelo missum ad inungendum Clodo Uaeum primum Francorum Regem , vero chrismati fuerit consimile: unde Gulielmus Brito loquens de Coronatione Philippi Augusti lib. r. Philippidos ait Saeuem I aerare suis Remorum Metropoliter Cum Compraefulibur babet illa ebri are sero , me ad opus solum quod ealtea fundit oliva.
Paop. II. Perperam Calvinus olei hujus benedictionem cum moris dacitate deridet. . Scribit idem haeresiarcha in IV. Instit. cap. 19. yaeobus dam simplieiter inungi infirmos juber, nos alia in unctionem mihi Rufieat, quam saltaris olei: nee aliud habetur in Marci narratione. Ini oleum noudignantur, nisi ab Episeopo eonsecratam , hoe est, multa ossita ealefatrum , multo murmure ineantatam , ct novies flexu salutiit iam . Silentio praetereundum non est, in benedictione olei infirmorum non ad hiis heri halitum sacerdotum , neque salutationes , quae sunt chrismati consecrato, & oleo Catechumenorum, atque has ter ab Episcopo , ac
270쪽
Liber Τέgesimus quintus Cap. IV. ass
ter a duodecim sacerdotibus repeti, no in autem πονυις unde apparet CalWinum laborare summa rituum Ecclesiae Romanae ignoraulia Po quam autem Chrismatis benedictionem , ejusque ritum vindica wimus tom. VII. pag. s9. S G7. nonnulla addamus de benedictione olei in firmorum , mendaciter a Calvino descripta , & sacrilege turpiteraudi resecta. Ac primo negari posset benedictionem olei non evinci ex .e his Iacobi ς quum in illo textu , Reuter eum oleo in nomine Do istisi
illud in nomine Domini possit referri ad actionem presbyteri undientis 'ut siensus sit, ungendum esse infirmum nomine, vice, atque Wirtute'
Christi: & ulterius possit referri ad proximam dictionem oleo , ut sensus sit, unctionem faciendam csse oleo Consecrato cum inuocatione divini nominis. Si ita mec verba explica Vero, quemadmodum faeiunt
nonnulli interpreteS ἰ quomodo haeretici expositionem hane refellerect superstitionis damnare poterunt Z Praeterea non aetate nostra himinmodi benedictio invecta eit : sed illam exhibent antiquissima Latinarum Ecclesiarum Pontificalia; Anglicana, quae annorum mille senerant vetustatem, Lyrinense supra an. Oo. Remense, ac Senonens sexcentoruin saltim anuorum , liber Sacramentorum Gregorii.Hugo. nis Menardi notis illvitratus num. Io9 a. & Eucliologium Graecoruuia
editum a Goario , in quo habetur pag. 4 8. O cium sancti olei. Benedici ionem huius olei Ambrosianam laudat ex Vetustissimo Cod est Atrebatensi altera p. Apologetici pag. 2Io. Lindanus . De benedictione , quam in Coena Domini perficiebat S. Udatricus Episcopus Augustanus agunt Berno Abbas Augiensis , ct Gerardus presbyter in Vita S. Udatrici, apud Mabillonium faeculo M. Benedict. pag. 444. Ouid insuper designant, nisi benedictionem istam , Graeci Latini clue seripiares dum aiunt ungendos aegros is p ἐκ- , sancto ood, e- - , oleo divino , , oleo exorcidato , oleo per Epistopam eonfecto , Oleo
ronti cara Oeneu cruπe consecrato , quae vocabula .passim occurrunt i a
Graecorum coluth/a, in lilystagogia a. Cyrilli ,eta Epistola It nocen- il aa Epitcopulat Eugubinum , in Bedae Commentariis , atque in m nunentis alus superius productis 2 I tici dem una olei, aliarumque rerum henedictiones reprehendunt, quod ad Christi meritum obscurandum sint institutae. At solemnissime & mpudentissime mentiuntur 'enim vero idem veritatis magister Christus Iesus docuit nos res prosanas benedictione expiare , non in sacro tantum ac religiosio , sed & ia quotidiano communique usu ς tametsi in hoc non sit peculiari hene diis et io adhibenda . . benedixit ille postrema in coena panem, & calicem atque hunc propterea vocat Apostolus prima ad Corinthios x. I 6. τυ si γι- , ὁ ἰυλοῖμιν, eancem benedictionis, quem beneis dicamus: panem rursus, que in disicipulis in Emmaunte porrexit Lucae 24. atque pisciculos. quos Marci vo i. turbae discumbenti iussit ap-