장음표시 사용
271쪽
poni. Fiunt insuper sanctificationes quaelibet signo Crueis , ut essea incitatem illarum meritis Christi reseramus acceptam. Uerum haeebe nedictionibus singulis communia sunt. Pstop. III. Potest simplex sacerdos Oleum infirmorum auctoritate Apostolica, non autem Ordinario jure, in Latina Ecclesia solemni heianedictione consecrare. Demonstratur haec propositio primum, quia clarissimorum Theologorum testimonio , atque ex privilegiis ah Apostolica Sede concessis quibusdam Missionariis in Indiam prosectis, evidens est factam aliquando presbyteris, Ponti si catus apicem non habentibus conficiendi S consecrandi orismatis facultatem ; prout dixi lib. XXX II. cap. s. Multo ergo magis iisdem presbyteris dari potest a Romano Pontifice potestas benedicendi oleum pro infirmis. Dixi multo magis; nam Chri L ma conficere juxta Conciliorum Canones eodem cap. s. laudatos est peculiare munus Episcopi, ita, ut si presbyter extraordinaria potestate consignet , quemadmodum in more positum est apud Graecos Latinis Episcopis non subjectos, chrisma ab Episcopo teneatur accipere. Praeterea Graecorum presbyteri oleum infirmorum benedicunt, prout testantur Ioannes Nathanael in Epistola ad Episcopum Anagni innum , Arcudius lib. U. Concordiae cap. 2. Allatius lib. 3. Consens Occidentalis & Orient. Ecel.cap. t 6 aliique permulti apud Martentum lib. I. de Antiq. Eccl. Ritibus cap. . art. 3. num. . Item Iulius Antonius Cardinalis in Epist. ad Episcopum Messanensem de Graecis scripsit: Puxta suum ritum presbFieri in actu exbibitiosis bujus saerareeουti Oleum ipsi benedicum: quare eum id ad eorum ritum pertineat, nihil modo immutandum videtur e ct Theodorus Cantuariensis in Capitul. M s. ibia Martene citatis , Seeundum Graeos, inquit, presistero fieet virgi- nem sacro velamine eonfeerare , ct reeo uelitare paenitentem , 9 Deere
oleum exoreigatum , nfirmis ebrisma, si neeese sit. Neophytu quoque Rhodinus in Duos, quam sacra Congregatio de Propagan ita fide approbavit, typisque edi mandavit an . I 6II. pag. 8 . ait: ut Ba
eramenti es oleum henedictum a Ponti e , sive a Saeerdotibur, qui praesenter fuerist, juxta morem Ecelesia. Denique Clemens VIII. in Constitui. xxx Iν. sve Instructione super aliquibus Graeeorum Ritibus, edita annoe Is 9 s.. Non sunt cogendi, inquit, presisteri Graeei ole sancta praeter Chrisma ab Dibeopis Latinis Diaeeefanis aecipere , cum bain odi olea ab eis in ipsa oleorum saeramentorum exbibitione , ex veteri ritu eonfietantur , seu benedicanturis idemque anno 17 2. COR firmavit in Constit. Etsi Pastoralii BENEDICTUS XIV. Id vero jure or dinario non competere Latinis presbyteris insertur ex consuetudine s
272쪽
Liber Τrigesimus quintus Cap. IV.
atque ex saepelaudata Innocentii Epistola, ubi Iegitur uneti aegrotos oleo ab Diseopo eo etio, necnon ex Beda , atque ex Florentina ae Tridentina synodis , de quibus prop. l. PROP. IV. Certum non est valere saeramentum Extremae Unctio.
nis oleo non consecrato collatum .
Quamvis enim iuniores Theologi communi sere consensu hontrariam sententiam adoptaverint, proptereaquod nullo aut ex Scriptura, aut ex Traditione petito argumento invicte demonstrari queat necessariam em henedictionem olei, tanquam conditionem sacramento essentialem, ea vero Iora, quae heneisictionem ipsam commemorant, de institutione, ac praecepto Ecclesiae commode possint accipi: pugnant tamen ex ad Uerlo gravissimi, praestantissimique Theologi: qui nisi superant recentiorum auctoritatem ac multitudinem , his saltem debent comparari. Iisdem adnumerandus videtur S. Thomas , qui in IV. dist. 23. & q. 29. Supplem. art. s. docet oleum infirmorum eta benedicendum , atque hanc inter oleum ipsum , & aquam baptismi dis- ferentiam eme , quod in aqua necessaria non est sanctificatio , quam illi indidit Dominus suae carnis contactu , necessaria est autem in oleo . quod ex Christi usu emcacitatem non habet . ac praestare debet effectus
praestantissimos , nativam vim, proprietatemque suam excedentes.
De sola quidem necessitate praecepti Thomas non loquitur, nam etiam de henedictione aquae baptismalis habemus Ecclesiae praeceptum atque institutum , antiqua traditione, & perpetua consuetudine confirma. tum. videsis in praecitatum s. articulum Franciseum Sylvium. Unum addam, quod Divi Thomae mentem facit, ut puto , manifestissimam . Quod in i v. & in Supplemento tradit de oleo infirmodum , idem prorissus, eademque producta ratione docet g. p. quaest. 7 a. art. 3. de ChriΩmate, cui in quaestionis corpore oleam faucium infirmorum adjungit. Hic vero apertissime S. Thomas per tractat de necessitate sacramenti,
non praecepti: quaerit enim . Utrum sit de neressitate saeramenti, quos ori a fuerit prius per Episeopam eonsectatum Deinde Patres &Concilia, dum huius sacramenti materiam assi:nant, expresse oleum eo eerarum ab Episcopo commemorant: neque ii dissieultatem diri. munt , qui reponunt Concilia, Patresque materiae e tiali etiam riis tum henedi Stionis adjungerer cur enim hunc ritum non addunt ubi aliorum sacramentorum , ae praeserti in baptismi materiam tradunt pNinc vero non insertur, ut Sylvius, Est ius , SuareZ, aliique conten dunt, non fore sacramento materiam aptam oleum a presbytero au.ctoritate Apostolica consecratum : nam alia de consecratione, alia deministro consecrationis est ratio; nec excedit Romani Pontificis auctoritatem complura Episcoporum munera simplici presbytero deman. dare, ut Pontificalem benedictionem impendere, eaq*e omnia perficere, quae peculiarem non postulant characterem: ut variare sacra-
273쪽
168 De Theologicis Disciplinis
mentorum materiam , id superat etiam Pontificis potestatem. Diei etiam potest sensu aliquo consecratum ab Episcopo , quod illius mandato a prcshyteris consecratur : unde Gonet disput. I. num. 24. ait esse quidem esentiate huic sacramento quod oleum sit benedictum ab
Episcopo , sed sufficere quod sit ab illo beneditium mediate , idest, per
sacerdotem ex ipsius eommi oue. Postremo, quod me aliquantulummo et, sacramenta rite collata repeti nequeunt: quid ergo agendum erit, s presbyter incaute pro oleo infirmorum , aliud eadem henedictione non consecratum, inungens aegrum adhibeat In talibus nihil est iterandum, inquiunt Uversarii, sed caute supplendum , quod iu- eaute fuerat praetermissum, unctionem scilicet sine sorma , juxta deis cretum Innoc. III. cap. Postoralis, de sacramentis non iterandis. R die id asserunt supposita sentcntiae suae veritate; quamquam non recte proferant innocentianum decretum , latum de sacramentis Confirma istionis & ordinis , quae imprimunt characterem . At vero longe pro babilius est sacramentum hoc, as sque oleo sacro , si ve propria henedictione consecrato administratum , omnino & unctione Sc sorma repeistita esse iterandum . In V. enim Mediolanensi Synodo an. is 9. ita statuitur, Paroebas si per errorem aliud oleum , quam quod infirmorum es, ad ae rotum angendum adhibuerit, etiamsi tarismatis, aut Cate-ebumenorum sit, ut erratum emendet, olei saeri , quod proprium ἰσ- Armorum est, eidem adhibeat, tunc fueramenti formais iteret. Vidditom. XU. Conei l. pag. ς9O. Cum itaque ex dictis appareat incertam esse ac νalde dubiam optanionem recentiorum affirmantium henedictionem olei necessariam nota esse ad sacramenti validitatem , quam tamen opinionem, ut seci peretra ctans de benedictione Chrismatis to m. Ur l. pag. 62, reprobare non audeo; cumque contraria assertio non destituatur auctoritare , ct rationis praesidio e dico, graviter peccaturum , qui oleo no a sacro, Aequidem infirmorum, consurret Unctionem extremam , quoniam iasacramentis conserendis sequeretur probabilem opinionem tutiore rem lieta , quod illicitum esse constat ex propositione l. ab Innoc. XI. proscripta . Quare jure optimo tam in Pontificali, qua in in Rituali RU- ano praecipitur, ut oleum infirmorum distincta in ampulla diligenter eustodiatur: ct si infra annum deficiat, priusquam ah sumatur totum , reparetur quantitate communis olei superinfusa, ne unum oleum a hibeatur pro altero, ct ne illud , quod consecratum est, desit: nam si oleum non consecratum consecrato admisceatur, totum ea mixtione
eonsecrari liquet ex Reseripto Innocentii III. ad Nidrosiensem Episcopum, cap. 2uod tu dubiis , de Consecrat. Eccl. lib. I ii. Decretalium tit. xia num. 3. Atque de oleo Infirmorum hactenus.
274쪽
Liber Trigesimus quintus Cap. V. ass
De a gratantum vvmone, seu proxima latim
fueramenti materia. S Acro oleo farum unctionem appellant Scholae materiam sacramenti hujus proximam : de qua, ut quod sentio, libere proseram, non videntur mihi scholastici , qui de illa tractarunt, accurate stripsisse r nonnulli enim veterum vix quaestionem eam attigerunt, an totum aegri corpuς, an aliquae tantum partes debeant ungi; quidam verb tantum alteram, num omnes quinque sensuum unctiones sint de necessi a te sacramenti: recentiores alitem hoc unum addunt, non unam semper viguisse in corporeis partihus ungendis praxim ae distiplinam . At plura sunt alia , quae inquiri S explanari merentur, etsi prolixam non postulent tractationem : eaque ad theses offui breviter revocabo ἔquarum prima recenset diversam unis num praxim; altera exponet unctionum , quas Romana Ecclesia praescribit, congruitatem ς aget ProRima de ungendis feminis aegrotantibus; pertractabit quarta de unmone sacerdotis infirmi; consequens erit de unctione partis , quae afficitur acerbiori dolore: versabitur sexta circa unctionum necessit tem: penultima investigahit, an plures unctiones plura sacramenta
constituant: postrema tandem, num unctio intincto sacerdotis pollit ce sit peragenda. Tulls IT LDisersa eyrea partes revorIs inuetendas OblIola transvIs DeasisHPiplina . Phohatur haec thesis ex diversis Ritualibus, ct sacramento. rum ordinibus ab Edmundo Martene, a Ioanne Launojo , S ab Hugone Menardo prodii res et ex quibus apparet', praeter unctionem , ut perficitur modo in Ecclesia Romana , quae inungere solet Deutos, au res, Osrer, o , mauus, sterit, ae renet, unxisse nonnullos rellam quoque, guttur edi scapular, iuxta Codicem sacramentorum S. Eligit, Tillianum, Remcnsem , vetustissimum Ms. Turonensis Ecclesiae, ct perantiquum siculum apud Morinum in Append. de Poenitentia . Easdem sere unctiones . etiam inter , aut, super Rapulus praescribune Ritualia nonnulla typis edita , ut Camera cense an. I 629. Se Viennenseari. Is o. emendatum tamen in editione altera an . Is 6 . Ad haec Rituales quidam libri commemorant unctiones vertieis , Postis , gena. rum, temporum, ae pectorii , ut perantiquum Ms. Ecclesiae Camera. censis , S quantum ad verticem capitis frontemque spectat, vetus quoque Pontificale servatum apud Dominicanos Parisienses. Ritualia item
275쪽
complura , de quibus proxima thesi I. contia ni unctionem umbiliet . ora tertim in seminis . Ulterius se igendam illam mvoris styrtem , quae asse itur vividiori doloris sensu , docent veteres duo Codices paullo ante laudati, i illianus , ac Turonensis , necnon permulti alii. praeci. Hue ante Eugenii lv. ejas lue pro Armeniis instructione editi, vel eo a seripti. Per antiquus quidam saeramentorum liber, Gregorio inserimus apud Launotum tom. t. pag. ST . commemorat unicam duntaxae tinctionem eapitis. Apud Graecos item non una Uiguit ungendi ratio ςnam Simeon Thessalonicensis in libro de septem Sacramentis ait liniri saero infirmorum oleo hostem , fιciem, ac masar: at Petrus Arcu-dius testatur communiori Graeeorum consuetudine perungi fronte is , mentum, renas ambar, stellur. πιο r. ρο tremo pedes. Vide eumdem Arcadium lib. v. Concordiae cap. V. Copti demum , ut refert eu Bernato Sollerius in Appendice ad Patriarchas Alexandrinos n. aeto.
nonnisi aegroti frostem sacro oleo soleat imbuere. Τ Η a s I s II. Recte Romana Relesia septem eommemoratar unu uer praeserἰbis.
Enimvero eaedem omnino unctiones , fatente etiam Launoio , praescri-huntur in perantiquo Romano Pontificati; ac ceteri sere omnes rituales libri jubent, ut quinque sensuum organa perungantur et scapularam autem unctionem perpauci commendant, ac nonnulli, ut dixi mus de Rituali viennensi, hac in parte emendati fuerunt. Romano deinde per omnia consentiunt Ritualia Ecclesiae Lingonensis, Cabilonensis , Rotomagensis, Lemovicensis, Mcdiolanensis, aliaque Innumera. Praeterea unctiones quinque sensuum congruentissime fieri uocet S . Thomas q. 32. Suppl. art. 6. quoniam sunt illi, uti strine pia
vendi, ita etiam priueipia pereandi: nam, ut ait tu Hamartigenia Aurelius Prudentius, Omnia luxus habet nostra Qegetam;na vita Sensibus in quinque statuens, quae eondidit actor ἰAuribus atque oeulis, tum naribus , atque palato Rumitur inscctur vitiosis artibus usus. Postremo Eugenius IV. in Instructione Armenorum, me Deromenin tum , inquit, nisi infirmo , de euius salute timetur , dari non δε-bet : qai ungendus est in oeulis propter visum , is auribar propter os ditum , in naribus propter odoratum, in ore propter gustum, vel ιο- cutio in , in manibus propteν tactum, is pedibus propter Ues m, renibus propter delectationem ibidem vigentem. Simidia Catechisnus
Romanus de hoc Sacramento , num. IO.
276쪽
Liber Τrigesimus quintus Cap. V. 27 E
T HEs Is III. yare , ποῦ erἰtoque omittitur ἐπ feminis anesio renum. Haec enim unctio in Ritualibus bene multis desideratur, S iuxta doctrinam. S. Thomae citato ar. 6. nequaquam necessaria est; propterea quod , etsi in renibus vigeat potissimum turpis delectatio , prior tamen hujus, Seu iusique noxii motus origo est a sensibus . Consulendum est insuper , maxime in sacramentis conserendis , honestati, verecundiae, ac pudori . Oh eamdem causam dicimus seminas ungendas non esse is umbilico , seu media abdominis regione . De unctione hac facienda feminis pertractant quidem Ritualia plurima , Baianense anni I 6i I. Abrin cense an .is39. Constantiense an. 694. Claro montense an .ls 8. & Burdigalense an. is 6 i. sed advertendum est non reperiri hujusmodi unctionem in libris Sacramentorum Romanae Ecclesiae, neque in Instructione Eugenii IU nec in maiori antiquiorum codicum numero . Permultae etiam Ecelesiae unctionem hanc ex Ritualibus eXpunxerunt, prout constat ex altera editione Ritualis Constantiensis an . I 9. S Parisiensis an . i6o I. & I 646. ceterisque posterioris aetatis . In umbilico denique non invenitur radix noxiae delectationis, sed Iigamentum intestinorum ἔ ac videtur hujus unctionis eo fisuetudo nata ex allegorica explicatione verborum Iobi x L. I r. Virtar illius in ambilico quae verba a Magnus Gregorius lib. xxxii. Moralium interpretatur de mulierum
cupidine , & de coiturseminariit, tom. i. pag. Ios S. etsi libido, ubi cunque vigeat, sensuum illecebris excitetur . THas Is IV. R etod R tuale Roma uum advertendum praespit, ut Deerdotibus
manus inungantur exterius id erram jare optimo statutum es. Ac primi, id servatum fuisse antiquioribus quoque temporibus, constat ex vetustissimo Codice S. Remigii, de quo Launojus pag. s . Praeterea hane praxim in Latinorum Ecclesiis esse communiorem demonstrant Ritualia typis edita , Carnotense an. I 489. Remense Iso4. Ambianen. se is 4 l. Meldense Is 6. Lingonense is 3. Lugdunense res I. Sc. Rursus ad sacrum. presbyteratus. ordinem promoti in manuuin vola consecrato oleo ab Epitcopis sunt delibuti; ideoque congruum non est, ut ibidem a simplici sacerdote inungantur , prout habetur in quodam
ras. vetustoque carmine Anonymi typis edito a Martene tom. 2. de
Antiquis Eccl. Rit. pag. I is. Quo in carmine haec de aegroto Unctio Extrema imbuendo rHane non in eapite, si Gnfirmatur inungas: In eonfirmatis nos frons , sed tempora debent
Sui, Ponti es avunt quia Chrismate frostem . Hinc Disiligod by Corale
277쪽
ππe Oeulos, aures, nares, loca poli Iubiorum,PὰΠtis utrasque manus uVsi , postremo ρedesque . I rus aneat fleapulas, qνia m sterio caruerunt. Preib' eri palmas non intus, sed foras uvata Dieunt Doctores, quod eas που ungere fas sit. Ouos unxit Praefui, dum prelisterumfaciebat.
re in Λε unctio nectoris in hoc carmine recentita,
n' Iulus partis eorporis, in qua Ver vehe- 'dolore exerueiatur. Haec enim unctio , etsi in Tilliano codice., non reperitur in antimo
etantum eerbitatem do oris: non enim membra singula corporis sunt ritum humanarum actionum ἔ ac percipere nequeo, perunctum P ΤηςypyRN L ,hLirim stenu, tergum , ut delerentur peccδta b olim minς 'θ' eum liae tantummodo tangendi secuit. t
rum p*rx 'N'Praim lictu quaelibet membra scalpurigi' Pru xiant unde post versus secunda thesi laudatos, hi in Ham artigenia
etiam tota pollet oui eorpore taAas, Palpameu seuerum hiaudis ex fotibus ambit; . fumen ciuidauid per tactum delinquimus , in sormula in unctione main um nrotata suffcienter exprimitur . Convenientissimum denique est omnino unctionem hanc in sacramenti administratione abficere , eum Oh nerantiquam Romanae Ecclesiae consiletudinem , tum ad ex crationem haeresis autumantis unctionem infirmorum institutam pro A iri triridi κ.demulcendisque solius corporis cruciamentis . Atque hinc refellitur Launoius scribens pag. 38 i. difficillimum esse , cur talis unctio deserit, causam reddere. T H A s I s UL
278쪽
Liber Trigesimus quintus Cap. V.
ta ut non debeant; ad faeramenti tamen subsantiam potest unctar ara su rere. Funt quidem inter Theologos multi, qui saltim unctiones quinque sensuum omnino necessarias existimant, pro qua sententia Iaudari solent S. Thomas, S. Bonaventura , Ioannes Major, Durandus, aliique in dist. 2I. Hi tamen explicari recte possunt de nee 7- rate praerepti; nam S. Thomas de necessitate sacramenti pertractans addidit particulam 1stuosi, demonstrans nullatenus unctiones quinque sensuum esse omittendas , cum sint signa remissionis peccatorum, quae sensuum ossiciis patrari solent, omnesque sacramenti rationem ha-hcant si omnes ac singulae divisin fiant. An vero, si unctio unica adhibeatur, sacramenti essentia persistat, id antiquiores illi scholastici
non inquirunt. Suffcere autem unicam ad facramentum constituendum tenent Hadrianus, Sylvius, Natalis Alexander, Merbesius, Tou nelius , Juen in , Habertus , Omnesque recentiores, quibus suhscribunt ex nostratibus Pon eius, Gavardi , Girken , Vanroy , Piette : in . quorum sententiam me quoque argumenta haec pertrahunt. Principio neque ex Scriptura , neque ex traditione certus unctionum numerus erui potest. Iacobus enim aegrotos ungendos ait , ubi ungendi sint non pronuntiat: ac disti plina , ut diximus thesi prima, plurimum νariat , ac interdum unctionem unam capitis memorat, interdum alias plurcs , quae in desuetudinem abierunt. EX illis quoque septem . quae nunc servantur, unctio cum renum, tum pedum , fas i sacramentisthstantia, potest omitti . Praeterea etia in si antiquior consuetudo uniactionem quinque sensum praescriberet; dici ' posset id ad solam distiplinam , ritumque mutabilem pertinere , haud secus , ac in baptismate ttrina , vel una ablutio . Unctionem deinde quinque sensuum non esse de sacramenti necessitate commonstrant rationes aliae complures. Prima est , quod vetus Orientalis Ecclesia, S recentior consuetudo Graecorum , a quibus confici sacramentum nemo jure negabit, non inungit oculos , in amore duces, ut quidam appellat, sive, ut in Consus sionibus suis Augustinus, principes os fauendum in Iensibus. Praeterea necessum non est, ut repetitis unctionibus, sormulisque verborum
exprimantur huius sacramenti effectus singuli; nec videtur quinque a sensuum unctioni respondere vetus illa serma, ungo te o/eo Iancti eato in nomine Patris, ct Filii, ct Spiritus Iancti, ut more miluit Gncti praeparatus ad eertameπ aereas possis I perare potestaςes; quam formulam refert, ct Ambrosianam appellat S. Bonaventura in I v. dist. II. art. I. q. 4. Insuper quamquam foret id eAprimendum ; quid prohibet , ne impellente necessitate, cum unica unctione facta aut laediori, ubi fertur vigere cujusque motus principium , aut fronti praecipuae capitis parti, animique sedi ac functionibus proximae, haec formula pro . feratur , Per istam sanctam unctionem , suam piissimam miserieordiam
279쪽
gIta 1Dues Ad haec unctionem unam. atque hane ipsam formulam in extremo periculo ad hi heri mandat Pastorale Bartholomaei ab Aula anno is r. a Theologis Lovaniensibus approbato : quam approbationem cum quidam in dubium verteret, Franciscus Sylvius voluit rem dili
genter investigare , S certissimam adinvenit, non tantum ex innumeris scriptorum testimoniis, verum etiam ex authenticis manii scripti S . Vide euindem Sylvium in supplem. quaest. XXXI i. art. 6. q. 2. Idem Omnin statuit an . is 89. Pastorale Mech 'iniense a s.cra pariter facultate Lo Ua
niensi probatum; atque huic consentiunt Manualia Cameracensis, &Atrebatens s Ecclesiae eo loci ab ipso Sylvio producta. Octavius etiam Fregii an ius in Provinciis Germaniae R Belgii Nuntius Apostolicus in . Di rectorio Ecclesiastieae disciplinae haec conseripsit r Etsi ordinarie inuπ-genda sunt sivulasvulorum sensuum Aea , nee unquam , nisi gravissima nee ytor ete it, aliter foetendum Μ: eousabit tamen fera unctio. nis j acramentum , ct in inti vendo eontaxisse morio, aut peste laboran-re , ad evitandum eontagionis perieulum, sufeerit, si inungat r βα- fur organum is anmonem malis expositum se det num , disen et Peripam sanctam tinctionem , ct stiam piissimam miseri νdiam indulgeo tibi Dcur quisquid GR quisti per visum , auditum , odorarum , Rusium
ct tactum. Similia Ioannes Molanus Tract. rv. Theol. Praei. Becanus de sacram. in specie cap. et . q. . Nicolaus Serarius Tract. de Extrema Unct. Cap. 7. Dialdonatus quaest. s. praeter recentiores , quorum non nullos paullo supra Iaudauimus. Neque enim urgent argumenta quaedam contraria e quorum.
primum peti solet ex auctoritate S. Thomae seri hentis q. 32. Supplem.
Illa unctio ab Omnibus observatur . quae ' os quin die sensus, q*ust se
necessiore feramenti r a Iterum depromitur ex Florentino Concilio ipsas unctiones praescribenter se tertium ex congruentiis secunda thesi Productis . Etenim quod a tinet ad sanctum Thomam , recte ille , ut Praemonui, apposuit rarticulam Ruost. Idem ulterius docet prOXim articulo, easdem unctiones saciendas etiam iis, quibus oculi effossi sunt, abscissae manus, ct nares, sive aures truncatae; quoniam etsi mutilati horum sensuum saeuitate sint destituti; habent tamen potes tias anima , quae membris ii Em deherentur : S idcirco inungendas iis esse partes propino uiores , aut abscissorum sensuum loculamenta . At qui hoc idem maximam quidem congruitatem, sed non necessitate
essentialem evincit: siquidem , ut Serarius inquit, si sensuum orgaro sui sacramenti ουσia perfietatur, neeefario unienda essent, vicario isis Nuctio nulla foret. At Florentinum Concilium recensitis hujus sacra
menti serma ac materia, quae duae pertinent ad sacramenti substan tiam, enumerat etiam partes iuxta consuetudinem Romanae Ecclesininungendas ἰ atque has inter peris etiam, ac renes: quod ostendit un
monis multiplicitatem, ae ritum non spectare ad elsentiam ; id enim de
280쪽
Liber Trigesimus quintus Cap. V.
renum, & pedum unctione fatentur omnes. Quare, licet eonsuetudo ipsa omnino servari debeat, ct jure , meritoque emendati fuerint Rituales libri eamdem perspicue ron tradentes, proptereaquod nemini fas est Ecclesiasticas ceremonias pervertere, vetustamque disciplinam abi cere, nisi aliud statuant supremi Ecclesiae Pastores ζ non omnia tamen in iisdem libris conscripta eamdem habent institutionem, eam
demque necessitatem. Momenta denique secundae thesis nonnisi conis gruentiam comprehendunt; quoniam necessum non est , Omnem sacramenti essectum designari applicatione materiae et atque , etiamsi hoc necessum foret, posset fieri unica pectoris , aut frontis unctione. cum ampliori, & superius expressa sorma verborum. Tuas Is VII. Perma, annisses referuntur ad ararum saeramentum eossiices. m. Quamvis enim quaelibet unctio peculiarem haheat sermam , Stestactum quoque suum producat, puta remissionem culpae oculorum.
ministerio patratae quicquid sit de opinione illorum, qui postremae
tantum unctioni gratiae productionem attribuunt ἰ nihilominus reseruntur unctiones singulae ad eamdem animae sanationem . unamque spiritualem medicinam effciunt: veluti una diceretur curatio Uulne rum , unumque medicamentum , si quis in pluribus corporis partibus sauciatus eodem unguento in singulis liniretur . Addunt Theologi ra. tionem alteram , nempe, quod unctiones omnes sunt quaedam partia. Ier materia unam integram constituentes , atque ex formis item cuilibet unctioni applicatis consurgit forma una totalis. Ad hunc autem modum loquitur num. 4. Catechismus Romanus : Duum vero est Extremae Unctionis sacramentum non partium continuatione, quae ditidi non
possunt, Ied perseictione : eoiusmodi sunt cetera omnia, quae ex pluribus rebus eonstant. Nam quemadmodum domus , quae ex multis oe di. versis partibus eomposita es , una tantum forma perseitur t Da Messeramentum , etsi ex pluribus rebus 9 verbis consiluitur; unum tamen
signum est, or unius rei, quom significat, babet e tentiam . Quibus verbis , quoniam satis perspicua sunt, plura subjicere non est opus . T Η s I s VIII. Ut tinctio fiat intinuo Deerdotis pollise, recte praee0iture verum neque ritum istum petit saeramenti secessias . Faciendam inunctionein
polliee saeerdotia mandant veteres Rituales libri, Sacerdotale Roma onum , consuetudo Latinarum Ecclesiarum , Sacramentale Ambrosanum , Manuale Salisburgense , atque hujuscemodi codices heni multi. Suadet hoc idem sacro oleo debita veneratio; propter quam etiam Epi-M m a scopus