장음표시 사용
251쪽
a 4s De Theologicis Disciplinis
pori, ita instituendum fuisse sacramentum , quod simuI animae ct coropori mederetur . Nil denique ossicit locutio hypothetica, Si in peee tis es et nam praeter ea , quae ad versus Caietanum ait Catharinus, pariaticula Si sape numero in sacris litteris significat appositionem rei ceristae, ut Malachiae i. 6. Sι pater egostim, ubi est bonor meus ὶ ct si Dominus ego sum, ubi es timor meus Z atque apud ipsum Iacobum t. s. di quis autem gestram indiget sapientia, posuist a Deo, cte. Adde in
hac oratione, Si in peecasis fit, remittentur ei, particulam hypotheticam non asscere postremum verbum Remittentur , sed substantivum Sit; ideoque inepte hinc inseras, quantum attinet ad peccati remi Gsonem , effectus ambiguitatem. Opp. s. Extrema Unctio , quam Catholici inter Saeramenta reis censent, longe ab illa distat, de qua fit sermo in CathoIica Iacobi Fpistola : perperam ergo ex hac Sacramentum illud nituntur adstruere. Ant. probatur assignando discrimen multiplex e primum est , quod Iacobus commendat Unctionem faciendam infirmis, in quihus adhue spes sanationis cffulget, Catholici autem inungutit aegrotos in extremis Iahorantes , S in proximo mortis periculo constitutos . Alterum, quod Unctio illa decum henti proderat ob orationem ae fidem , dum IInctio Sacramentalis effectum suum propria ess cacitate censetur producero . Tertium , quod illa corporeos morbos peIIebat; haec vero Unctio dicitur peccata dimittere, salutem vero S valetudinem corporis nec fomma exprimit, qua utuntur Catholicorum presbyteri, nec ipsorum . unctura, oleique pinguedo producit, ut ipsi fatentur, rerumque ex .
perimenta commonstrant. Resp. nego ant. ad cujus probationem dico commentitium esse dincrimen primum ἰ nam Catechismus Romanus p. a. cap. 6. num. 9. docet gravissme illos peccare , qui ilud tempus aegroti angendi observare fieri, quum jam omni salutii spe omissa , vita ct sensibus earere inei-piar: quod S Ritualia S canones tradunt, ut dicetur postea . Alterum item discrimen fimtium est; nam oratio fidei, de qua Iacobus
Apostolus , non est fides aegrotantium, aut ministrorum, sed forma Sacramentalis , quae dicitur oratio fidei, quemadmodum forma bapti Grai dicitur verbum fidei, ut diximus lib. xxx. cap. XI. aut quia fidei mysterium continet, aut quia sola fide percipitur, aut quia fidei Eccle- spe nititur, & in ea ministratur. Addo non posse haereticos in nos hoc
argumentum urgere; cum teneant Sacramenta non ex opere operato,
sed fidem excitando gratiam producere; quod tamen refutatum est ali-hi . Tertium pariter discrimen est nullum e non enim ad formae esseπ- riam pertinet cujusque effectus recensio, prout constat ex forma alio rum Sacramentorum, eorum saltim , quae haud negant haeretici , Bapti sinii scilicet, ct Eucharistiae. Fatemur etiam Sacramentali Unctione
non semper restitui corporis sauitatem; nam, ut ajebat Guilcimus
252쪽
Liber Τrigesimus quintus Cap. I. a '
Antissi odorensis lib. i V. Summae, dirare hoe Sacramentum sufe0ἰeus reis missio vem precatorum semper conseqaitur, quia semper utilis est; sed jblutem eorporalem non semper consequitur , quia non semper utilis est: fieret Deus digne petenti dat bona spiritualia, quia semper utilia sunις sed non semper dat bona temporalia, quia non semper utiliasunt. Ita
Gulielmus ridicularia haec cavillula , priusquam fingerentur , expunxit di floruit enim ille initio duodecimi saeculi, obiitque die 23. Novem -hris an . lla I. tametsi Bellarminus de Script. Ecel. seribat vixisse illum circa an . i 2 o. ejusque Summa jam ab anno lso o. legebatur Pari insis excusa.
PRop. II. Etiam Traditione perpetua huius Saeramenti fides coris
Τraditionem hanc demonstro Patrum auctoritate. Origenes enim,
qui ad annum aro. claruit Hom. 2. in Levit. ait: γ adhue septima liaeet dura laboriosa per paeniteutiam remissio pereatorum , eum lavat peceator in Leomis pratum suum , siant ei Deomae panes die ae no octe , ct eum non erubemt Leerdoti Domiυῖ iudieare pereatum suam , edi quarere medicinam seoundum eam, qui ais : D xi pronuntiabo adversum me injussitiam meam Domiπo , ct tu remisisti impietatem eordis
mei. In quo impletur 9 illud, quos ct e spostolus dieit: Si quis autem infirmatur, vocet presisteros Delesiae , ct ἰmponant ei manus uπ- gentes eum oleo in uomine Domini, di si in peeestis fuerit, remittentur ei. Victor Antiochenus, qui sertur obiisse an. 4 l. diserte hoc Sacramentum agnoscit in caput 6. Marci. Eius verba proserentur prOXimo capite. S. Ioannes Chrysostomus lib. 3. de Sacerdotio, quem scripsit Antiochiae circa annum 38 a. N qae enim, inquit de sacerdotibus, solum eam nos regeueraui, sed postea etiam eondona udorum vobis peceatorum facultatem obtinent. Iufirmatur, inquit, inter vos aliquitia sc-cersae presisteros Ecessa , O orent super eum, uventes eum oleo in nomine Domiui , er obsieratio fidei famam reddeι laborantem , 9 eri get eum Dominus , or si in peceatis fueris, remittentur ei. Quo in loco advertendum est, S. Ioannem Chrysiostomum prius loqui de remis . sone peccatorum per actum judicialem S ah tutionem Sacrament lem , quocunque tempore impendendam, S postea de eadem remissio. ne per unctionem olei danda aegris ἰ de prima producit verba Matthaei
X vi Il. I 8. &IOan. xx. 2I. de altera Iacobi textum. Uide edit. novissimae tom. I. pag. I 84. Innocentius I. a Decentio Eugubino Episcopo interrogatus de quibusdam dubiis ad hoc Sacramentum spectantibus,, dedit an . I 6. ad cum dem Decentium Epistolam, in qua certissimum supponens ex communi Ecclesiae sensu Unctionem extremam esse Sacramentum Uerum ac proprium , respondet hanc Unctionem faciendam
esse juxta Iacobi Epistolam solis aegrotantibus , non ut in more positum est apud Graecos, valetudine bona Duelitibus: oleum ab Episcopo esse
253쪽
, 8 De Theologicis Diseiplinis
nedirendum: non implicare, quod eodem oIeo etiam Iaiei In suis aut alienis infirmitatibus utantur, non tamen quasi si cramento , sed ut ritu Christiano , admodum proficito, quem vetustissimum esse demonia stravi paullo supra exemplis, S auctoritate Sanctorum : Unctionem Sacramentalem vel ab Episcopo, Vel a presbytero faciendam : uncti nem denique hanc non esse administrandam paenitenti hus illis, quibus nondum aliorum Sacramentorum conceditur dispensatio . Sed praestaeandi re ipsum Innocentium capite illius Epistolae octavor Non est dubitim, inquit, de delibus aegrotantibus quod in beati Iacobi Epistola conia seriptum est) aeeipi vel intelligi debere, quisantio oleo orismatis perungi possunt, quo ab Episcopo co ecto, nos solum Deerdotibus, ses.vinibus ait Christianis Ilaet iν sua , aut suorum necessitate inungendo. citerum illud superfluum videmus adjectum, ut de Episcopo ambigatur, quod presisteris Beere non dubium es. Nam ideireo de presisterii diis nam es , quia Episeopi Oeeupationibus aliis impediti ad omnes languiarii ire non possuM. Ceterum si Discopus aut potes, aut diguam daeis, Oliquem a se visitandum ct benedicere tavere ebri ate , siue cus-uutione potes, cujus est ipsum chrisma eonficere. Nam paenisentibus sud infundi non potes, quia genus es saeramenti. Nam quibus reliqua sacramenta negaΠtur quomodo unum genus putatur posse eoneedi Hae saeculo v. ineunte Innocentius , quem loqui de vero ac proprio Sacramento evidentissimum est; nam Unctionem &genus saeramenti appellat, ct illam reliquis Deramentis comparat, quae denegabantur publicis poenitentibus . Neque arbitror hominem adeo in spientem fuisturum sere, qui audiens unctiouem Chrismatis suspicetur S. Innocentium pertractare de sacramento Confirmationis . Superiori enim cap. I ascripserat Confirmationem baptizatis omnibus , etiam pueris , administrari a Ponti ibus filii. non a presbyteris, qu/ Ponti alas vi
tem vi I i. capite agit de inungendis languidis S aegrotantibus, dicens nullum esse dubium, quod hoc liceat presisteris . Chrisma itaque apud Innocentium est oleum infirmorum , quod apud Ueteres cir a simpliciter appellabatur: oleum namque balsamo permixtum in perantiquo Pontificali Ms. Senonensi, ct in aliis vetustis monimentis, de quihus Du-Cangius tom. I. pag. 9 3. appellabatur Chrisma priueipale, ct quamquam antonomastice Chrisma sit balsami oleique commixtio , Κω tamen nihil sonat aliud, quam ungo. Ex Augustino plura affert in Consess. Augustiniana lib. 3. cap. II. Torrensis , laudans serm. 2 s. de Tempore, librum a. cap. 4. de visitat. Infirmorum, & opus de Rectitudine Catholica: Conversat. NiI utique his expressius; sed haec ominnia sanctissimo doctissimoque Protoparenti abiudicantur : neque ullum nobis interim Augustini testimonium occurrit, praeter illud quod habetur in Decalo, de quo supra: quamquam a Hieronymo Torrensi
254쪽
Liber Trigesimus quintus Cap. I.
eollecta pondus habeant suum , assertamque traditionem eonfirment. Non opus est autem , ut per saecula recentiora Tagemur . posteaquam hane provinciam sibi despondit, explevitque in opere de Extrema Unctione cap. i. Ioannes Launojus; nam si haeretici fateantur neminem sedente Innocentio oppugnasse Catholicam hanc veritatem, non adeo audaces erunt, ut asserant figmentum illam esse posterioris aetatis. Continuatam tamen hane ad nostra usque tempora traditionem confirmant Frmultae Synodi: quarum una Cabilonensis , ut mittam canones Nicenos Arabicos ab Alphonsi, Pisano donatos Iatinitate, anno 8ι3. can. o. inquit: Seeundum beati Pacohi doea mestum , eui etiam
deereta Patrum eonfluant, infirmi oleo , quod ab Episcopo benedieitar, a presbieris ungi debent: no π est itaque parvipendenda hujusmodi mediciua , quae anima eorporisque medetur lavxoribur. Habentur fimiis Ita in Concilio Aqui ranensi an . 8 36. can. s. in Regiaticino anni 8so. cap. 8. in Capitulis Herardi Archiepistopi Turonensis an. 8s8. cap. ar. in Concilio Namnetensi an . 896. cap. 4. Idem statuerunt Concilia Generalia ς Constantiense, quod anno I l . decrevit suspectos de haeresi,
ct ad Ecclesiam redeuntes interrogandos esse, num credant , quod Christianas eontemseus fuserptionem Saeramentorum Confirmationis , .el Extremae Unctionis pereet mortaliter Z Florentinum , seu potius Eugenius IV. in Decreto unionis an . I 439. inter Sacramenta Extremam Ductisnem recenset, eiusque formam , materiam, ' eflectus declarat. Quid tandem definierit Tridentinum sese. xiv. celebrata an. Iss I. constat ex dictis . Iam vero, ne praetermittamus ratiocinium, quo u fi sumus de ceteris Sacramentis agentes, hae Synodi non invexerunt Sacramentum natum tunc temporis: acceperunt ergo illud a majoribus. Hi autem unde, nisi juxta Tertulliani regulam ab Apostolis Quum rursus ad easdem Synodos tot, tantique praesules doctrina ct probitate clarissimi convenissent, qui, obsecro, fieri potuit, ut adfictitii mysterii commendationem non excandescerent, non obtrude rent Ecclesiarum suarum fidem , sed sacrilega subseriptione biseriovisam ceremoniam firmarent, ac nullus in Christiano Orbe veritatis, fideique gelo permotus damnaret eorum canones , ct se ab illorum communione segregaret Certe uniνersorum consensius apertissime refellit, damnatque haereticorum caecitatem atque perfidiam . Invictissimum denique argumentum est Ecclesiarum omnium consuetudo. In Romana quippe hoc Sacramentum administrari demon.
steat liber Sacramentorum Gregorii, S Pontificale ac Rituale Romanum . De Graecis testimonium perhibent Euchologium Goarii, Epito- me Gregorii Protosyncelli, Censura Hieremiae Patriarchae Constantiis nopolitani adversus Vithembergenses, Consessio fidei Ioannnis Paleo- Iogi, liber de Sacramentis Gabrielis Philadelphiensis , Synodus Parthenii adversus Calvinianos , aliaque monumenta produsta libro XXX.
255쪽
aso De Τheologieis Diseiplinis
cap. s. ubi etiam diximus de Coptis di Iacob itis, qui di hoc Sacramen istum agnoscunt, S illud appellant Zeit. il RandeI; quibus vocabulis exprimitur oleum, Sc lampadis lumen , quo in aegris ungendis utuntur . Plura eodem capite v. dicta sunt, quibus haec assertio munitur
oppones: De Extrema Unctione altissimum silentium est in seriptis veterum Patrum . Non ergo Sacramentum istud probatur ex Trais ditione . Ant. demonstratur I. quoniam de Unctione infirmorum nec Auctor Constit. Apostolicarum , nec Dionysius Areopagita , nec Cy rillus Jerosolymitanus , nec alii mentionem secerunt, qui de sacris riistibus, ct mysteriis data Opera pertractarunt. it. Origenes homilia a. ia Levit. atque iisdem Verbis . quae pro Catholico dogmate fuerunt producta, Iaeobi verba Insirinatur quis is vobis, e . interpretatur de voenitentia, Si venerabilis Beda Comment. in eamdem Epistolam de Consessione peccatorum . I l. Nec multum roboris habent Innocentii Primi ad Decentium Rescripta; cur enim Eugubinus Episeopus de hoe sacramento haesitacti, & de ipso interrogasset Pontificem , si dogma istud commune eo temporis tasset, atque exploratum lv. Ouid Equod Epiphanius haeresi 36. & Augustinus haeresi I 6. infirmorum unis citonem connumerant inter Heracleonitarum deliramenta λ ν. Detur per septem priora saecula, S: ulterius quoque in usu suisse receptum , ut aegri oleo benedicto ungerentur ἰ num unctio ista erat sacramenta. lis Nequaquam . Ceremonia quaedam erat a laicis quoque , femini que adhibita , per fidem imputrans sanationem . Ex hac erga ceremo innia Romanenses Theologi cinquiunt Cham ierus . & Dallteus constarunt fictilium hoc Sacramentum, causam praebentes Religionis reformatae ministris , ut cum novo dogmate perperam adscribente oleari pinguedini spiritalem efficientiam, repudiarent simul consuetudinem inungendi. Resp. trans antee. nam Si plures Patres saeramenti huius meminere, Si potuit diutius in continuata Ecclesiae praxi perseverare Christi St Apostolorum institutio . Ad probationem primam vide quae de silentio Veterum scripsi volumine vi. pag. r. Addo in Constitutionibus adscriptis Clementi lib. v I II. cap. a9. pag. edit. Cotel. 4 II, haberi be
mieem sanitatis, morborum expuurieem, Damosum fugatricem , om nium insidiarum pro garritam, ere. quae mirδ oleo infirmorum conveniunt. De Dionysio dictum alibi, agere seriptorem illum, quisquis sit, de officiis Hierarchicis, non de singulis Sacramentis r Cyrillus vero in Catechesibus Mystagogicis ca tantum explicat, quae pertinent ad n uia per Illuminatos . Ad probationem alteram dico verba Origenis hunc plenissimum habere se assim, deleri peccata parπitentia laboriba , er
256쪽
Liber Trigesimus quintus Cap. I. 'as I
eonfesso Deerdoti facta , si gravia sint; & Ieνiora etiam Damove , e qua Iacobus Apostolus , ct quae est quaedam pars paenitentiae . Demonstrat enim quot modis remittantur peccata , enumeratisque eleemolynis, sacrificiis , ct quotidianis orationibus , remedia esticaciorallelcribit, Baptlimum, de quo paulo siupra tracta erat, Poenitentiam, atquo Unctionem Extremam . Adi edit. Basil. tom. r. pag. lao At Uenerabilis Beda apertissime hoe sacramentum agnostit in sextum Marci caput et & in Epistolam quoque Iacobi commendat consuetudinem Eeis etesiae, ut an πε oleo eoUecrato uuautar o presbioris: ait deriva tam hane consuetudinem ab Apostolis ἰ laudat Innocentii ad Decentium epistolam , ac docet aegrotos u Aios presisterorum, oratio. ne remstaste Dσari . Addens ergo , peccata infirmis non dimitti siue eonfessisse emeπdat σπιι, nos admonet, ne credamus per Extremam Unctionem institutam ad alleviandum infirmum , Sc ad absterstendas peccatorum reliquias , solvi peccata grassiora , quae necessum est, ut infirmi prerbieris Eeclesiae confiteantur; unde in Epistola Iacobi recte subiungitur. GUcem ui alterutrum , M. quod exponens idem Beda ait: Porro grav/orδι lenae immuMitiam juxta Iegem Deerdoti panis damur. Uide tom. U. edit. Basil. pag. 9 . Vellem nunc scire, uua fronte haec objiciant qui etiam Coins πem temere audacterque reproin harunt . In solutione probationis tertiae non immorabor; nam coninstat ex distis, Decentium non dubitasse de hujus Sacramenti existentia, & hoc pariter lonocentium adnumerasse reliquis sacramentis . Quarta vero frivola, & ineptissima est et nam Heracleo altae, teste eodem Epiphamo pag. 263. sese inungebant hae Marci praestigiatoris
sonent, postremo tautam UOCabulo excepto, ipsi noverant. S. P. Augustinus de haeresibus num. 26. ait haec Verba esse Hebraica r ae talia censet S. Ireneus lib. r. Cap. 28. nunz a I. pag. 8s. quae & ita interpremtatur, Nos divido sp r cum, nec ror, nec superealestem virtutem miseraeordem, fruar ποm πe tuo famator veritatis. In plerisque utique pellueet hebraismus, sed magica ct barbara potius videntur, S pro hebraicis a circunsoraneis Heracleonitis jactata. Qualiacunque sint: putabant Heracleonitae his invocationibus suos momenter novo modo quasi redimere, inquit eo loci Augustinus: qui, ut praemonui, --etionem infirmorum juxta dorumentum Iacobi Apostoli commendat in Specula , parte I. tomi I. pag. 8I3. Maurinae editionis . Ad probati -nem ultimam dicimus distinguendam esse Unctionem sacramentalem fia- tam a presbyteris ab altera, quam objiciunt Dallaeus S Chamiurus , quemadmodum lavacrum baptismi longe diversum est ab alpersione lu-
'stralis aquae: cur autem admistamus saeramentalem Unctionem non . II a opus
257쪽
α sa De Theologicis Disciplinis
opus est repetamus. Pessime interim sibi haeretici consuluerunt, una cum Sacramento abjicientes consuetudinem , quam & ipsi doctiores fa negare non audent pluribus iaculis viguisse. At adversust haeretie dictum satis L
Tuaeritur, num in capite v I. Marci versu I I. agatur de Sacramento Unctionis Extremae tCUr non produXerim ad ersus haereticos verba Marci ν r. 33. Dungebant oleo multos agros, ct sanabant, dictum est supra : virisquidem doctissimi fatentur hic non agi de Unctione infirmorum sacra. mentali. Non desunt tamen qui oppositum tenent ἰ & argumentum illud adversariorum, Unctio, qua apud Marcum discipuli sanabant
aegros, non erat verum sacramentum o Illa autem Unctio ejusdem
erat generis . ac illa de qua sermo instituitur in Catholica Iacobi epistola : Ergo Unctio, de qua fit sermo in Catholica Iacobi epistola , non
est verum sacramentum ς argumentum, inquam, illud in hac postre inma sententia ita in haereticos retorquetur, Utraque unctio ejusdem generis eth: Illa erat sacramentalis: Ergo S ista . Videamus, quaeso , disputationis gratia, an tali sententiae adhaerentes possint falsitatis
xevinci. .Pstoposirio I. Videtur Marci va. mentionem ueri Unctionis inlir morum sacramentalis . .
Fatetur, ut diximus praecedenti capite, Card. Bellarminus, id tenere Almonsum de Castro libro de Haeresihus v. Erirema Noctio Se
Thomam Ualdensem tom. a. de Sacram. cap. I 63. quibus Tournely ad. dit Ambrosium Catharinum Annot. in Comment. Caytam, S Ioannem Maldonatum de hoc Sacram. cap. r. & comment. in Evang. Marti. Contendo ego ; quod eadem fuerit sententia Patrum . Graecorum ma Nise , necnon insignium Theologorum , S. Thomae , Scoti, aliolumque. His vero ex recentioribus accessit I. B. Du-mmel tom. 7. pag. 4M nec repugnat Vanroy tom. v. Pag. 289. Iuenin quoque differt. Wr.I. q. s. concl. I. fatetur affertionem hanc.non esse omnino improbabilem: nec aliter censent insigniores Scotistae apud Mastrium tom. Iv. disp. 6. q. I. num. 13. Momenta. quibus haec sententia potest magna probabilitate defendi, sunt ista . Principio in explicandis Seripturae locis facem nobis praesurre debent Patrum interpretationes. Atqui Patres tradi uerunt apud Marcum sermonem institui de Unctione Sacramentali. Igitur , ctc. Probatur minox . In Catena enim Graecorum a Potavino col-
eha pag. ras. ita loquitur. Uictor Antiochenus: Adhibitam unctio nem ovi Mireus me inorat, cui eowstasee Iacobas ta GaIbstea seribit:
258쪽
Libet Τr esimus quintus Cap. II. 23 j
lila: I ismatur quis in vobis, M. Oleum lassitudini medetur , eis ae laetitiae eaWa es; significat igitur olei axem miseritardiam a Deo, morbi eurationem, ct utaminationem eordis. Hic non habes tantum symbolum gratiae spiritalis , sed ulterius quod Marcus eamdem uncti nem commemoravit, de qua locutus est Iacobus ς idque manifestius explicat Graeca lectio , -- , --ἐν τῆ καθι si τὰ histia λίνει, ct ibidem Anonymus antiquior Victore , -θαπερ αἰ isti, erim, auemadmodum 9 Farebar loquitur. Theophylactus in Marcum pag. edit. Morellianae et i 8. quod unxerint olea Apostoli solas Mareur narrat, quod edi frater Domini Paeobus in Catboliea Epistola dieit di aedeinde my iticum illius unctionis symbolum, S spiritalem effectum recenset . Euthymius in Marcum tom. x Ix. novae Biblioth. PP. pag. 6oI. De antEione oleisolus Mareus loquitur . e monet autem O de boe yaeobus is Epistola sua G MLea direns, e Lexrotat quis inter vos, ctc. Oecumenius in Epistolam Iaeobi pag. 4 8. edit. Sonnii, ad ea verba ,
Aλει - ν-, Ureenter olao , inquite me etiam, Domino inter ho-m3uer subuc eouversante, furiebant e son, uvester aegrotos oleo pG Duanter. Non dissentiunt Latini; nam Venerabilis Beda pag. 9s9. in Epistolam Iacobi, ad ea .erba ν Et orent super eum uveπιes eam
suo, ere. Hoc, inquit, eis postolos feesse in Evangelio legimus, renunc Ecclesia eo uetudo tenet, ut infirmi oleo eonsecrato ungantur a presbyteris, edi oraιione remitaste fusentur. S. Thomas In Catena aurea pag. t 12. Theophylacti S Redar exscripsit verba. His alii Patres non OPPouuntur ἰ nam Interpretes, qui Marci textum exponunt de unctione ad solos corporis morbos leniendos, nullum Patrum testi monium hactenus attulerunt: Sh insuper si Patres asseruissient Apostolos unctione illa corporales infirmitates curasse , nil inde iidem inter-Pretes essecissent, quandoquidem hunc quoque effectum praestat Sacra mentum Extremae Unctionis. Ex alio autem eapite illi, quos Iauda MVimuS , apertissime tradunt Apostolos Domino inter homines con vertante idem secisso quod ait Iacobus , Ec in utraque Unctione agno-κunt mysticum signum & gratiam . Potest ergo in ad νersarios quadrare quod contra Caytanum stribit Catharinus : Quod Mareus restatur de discipulis quod oleo ungerent infirmos , negat posse boeante ιν ι de saeramesto, quo utitur Delesia. Car autem ' ποα po σε te is , uos aliter probat; quasi boe, ipse dixit, quod 'thaeoreoram erot, servandum sit eris illam i praesertim cum Beda , ct πρώMas, a53 ρIarer eontradicant. Utar deinde hoc argumento e Nonnulli antiquorum scholastico rum putarunt Sacramentum istud non immediate a Christo, sed assApoitolis fuisse institutum . Ita nempe docuerunt Hugo Victorinns lib. I. de Sacram . cap. V. Magister sient. in I v. dist. 2I, ct S. Bona venis tura eadem dist. art. r. q. a. Iam vero haec opinio a nullo sere Theologorum
259쪽
sorum defenditur. Omnium autem primi, qui adVersus hane opinionem seripsere, tali usi sunt argumentatione, Si Unctio Extrema iam instituta erat, quando discipuli ungebant aegros, eosque sanabant, ouomodo unctio haec instituta est ab Apostolis post Christi adstensio
nem γ lta enim scribebat ante annum lacio. Petrus Theologus Parisiensis , praeceptor Innocentii III. & Senonensis Archiepiscopus in oo Ms,. de Ductione Extrema, apud Launotum tom. I. pag. 4s I.
ἱραν unde habuit initium ὶ Dieust aliqui quod a Paeobo, fid εισωπῖfeste easvineisur per textum Marei qu a ab G ostotis antea fiebat. Clarius Subtilis Doctor Ioannes scotus in I U. Sent. dist. a. q. I. De --
dem videtur mens S. Thomae ἔ nam in ιν. dist. 23. q. r. art. I. q. g.
ubi demonstrat Unctionem Extremam fuisse a Christo institutam , di Iuens obiectionem primam , quod de hae institutione nulla mentio fiat in E .angelio , respondet Evangelima praecipue illa narasse, quae sunt de necessitate salutis, aut pertinent ad Ecclesiae dispositionem accliis stinctionem, addens, Tamen etiam de olei ructionera mentio is Evasis oeIio Murei vi. tibi dieitar quod inpostola oleo tingebanι sufrmst. Me non latet respondere horum praestantissimorum doctorum discipulos , orobari ex cap. 6. Marci Unctionem Extremam a Christo institutam , riuoniam in unctione Apostolorum , per quam indita a Christo inrtute suetabantur corporis aegritudines , praesignabatur Ductis Saeramentalis Uerum ab ipsis Scotistis petam , num invictum sit, ct Scoto diis
sinum hoc ratiocinium, Marci VI. Commemoratur Unctio quaedam nraesienans Doesmnem Sacram Malem: ergo Unctio Sacramentasis minstituta non fuit a Iacobo, aut ab alio Apostolorum , diu ino spiritu assiante 3 At S. Thomas perspicue asserit. non quidem expresse in Euan. stelio haberi hujus Sacramenti institutionem, quemadmodum habetur Institutio Baptismi & Eucharistiae , sed posse tamen in serri ex Uinione
infirmorum, cujus meminit S. Marcus: quod me iudice nequaquam eonsisteret, si eo loci non supponeretur institutum Extremae Unetionis musterium . Accedit Ioannes Bazonus, qui in 1 v. dist. 23. art. I. quae. rens quando Christus Sacramentum hoc instituerit , Dire, inquit,
quod a Christo fuit insitarum Marei vi. ubi dieitur quod Grisias ina- ω distipulos suos, ct ungebant oleo oesasabast. Postmodam Paeobur
tu Gauontea sua exercitium Has promast is, dieens: Infirmatur, Sc. Haee autem omnia eo tendant, ut demonstretur Theologos illos prinoeipes , qui omnium primi repudiarunt opinionem Magistri, non suisse alienos ab ea sententia , quae tenet apud Marcum Sacramentum Un. tionis
260쪽
Liber vigesimus quintus Cap. II.
et ionis aegrotantium , saltim tacite, laudari. Id uero addit eidem, sententiae aliud haud exiguae probabilitatis momentum . Tertium vero est hujusnodir In Unctione, de qua Marcus, , adinvenitur quicquid necessarium est ad Sacramentum constituendum . Et primo illud unctionis ritum fuisse institutum a Domino. certissimum est; non enim Apostoli hae ceremonia ante, & post Magistri distensum, tanquam constanti lege usi fuissent, Domino non praecipiente runde Concilium Senonense an. rsag. decreto ro. inquit: Neque id suo
sensu, sed praee toris instituto fecisse parandi fauit ibique de Unctione, de qua loquimur , ct de testimonio Marci, ac de hoc Sacramento
expresse tractatur. Vide tom. x I U- M. pag. 4sy. Materiam Sacra. menti cum proximam , tum remotam indicant manifeste verba illaia ,
ungebant otio. De forma non est haesitandum. siquidem id fecerunt Apostoli, quod postea Iacobus distincte explanavit: ae praeterea inoverisimile prorsus est, muto contactu, sine ulla prece, S sine divini nominis invocatione .. ia quihus sita est formula hujus Sacramenti, unxisse aegros. Unctionem denique illam institutam fuisse potius aselfectumDiritalem , quam ad aegritudinum sinationem , sic probo . Cain
techismus Romanus p. a. cap. 6. num. 8. posteaquam docuit institutionem Unctionis Sacramentalis a Christo prosectam esse, de a sancto Iacobo Apostolo promulgatam, addit hujus specimen quoddam exhibitum apud Evangelistam Marcum, Ioco, de quo agitur, recitator atque ne quod ait Derimen, accipias pro *mbolica quadam praesignatione, non pro obsturiori verae institutionis narratione, haec serio pon. deranda prosequitur : Ruam quidem Unctionem , de qua Marcus , ποπῶ ε Violis inventam, sed a Domino prae tam, non naturali aliqua virtute praedita. . sed ostieam potius ad sanaudos animos , quam ad Nora curaσδε, institatam fuisse eredendum est. Et revera, ut inquit Maldonatum ita Evangelia pag. ν9 . gratia sanitatum non unctioni, aut alteri materiae alligatur, nec solis Apostolis , aut solis presbyteris data fuit; sed, prout praecedenti capite demonstravi , eam Spiritus
dividit prout vult, miraque operatur, nunc unius , nunc alterius rei applicatione, nunc verbo tantum, nunς manuum contactu . Neque
ad miracula comprobanda requiritur res aliqua certa ac sensibilis, sicut hane postulat essentia Sacramenti; nee si re aliqua sensibili mirabi. Ita patrentur, id erenit definita quadam institutione . At enim in Marci verbis, Suebant oleo muhos atros, ct sanabam. ejusdem ritus De quentem usum , atque huius diuturnum effectum intelligimus; ideoque demonstratur linem verbis aliquid dono cor drearum sanationum praestantius. Concludam illustri testimonio Concilii Coloniensis pr ducto a Leonardo Uanroy praecit. pag. 289. Neque orsus Domissa