장음표시 사용
331쪽
'sas De Τheologi eis Disciplinis
cap. lv. I 4. ait donatum suisse gratia eum ositione manuum presburii , μετὰ ἐπιθεσεως AEI χειρων - Θευτερ- οῦ & ElNil. 2. cap. I. 6. cum impositione manuum eiusdem Pauli, διὰ τυ ειδεμ ι ς χειρον μου . De externo itaque ritu in ordinatione Apostolorum quoque aetate usum pato nefas est haesitare. Deinde eodem ritu, eademque manuum impositione gratiam sui se collatam aperte Apostolus ipse testitus est, Timotheum commonefaciens, ut gratiam sacra illa ceremonia receptam custodiret, excitaret, ac minime otiosam redderet, scribens priori Ioco, Noli negligere gratiam, quae data est tibi per prophetiam eum impositione masuum presb terii, - ψαλι σου ab σω χ mane, Da προ σωο, cte. in altero autem, emmoneo te ut resuscites gratiam Dei, quae in te est per impositionem masusm mearum . ωαε--σκου σἰ ὼν- ωπυρ αὐ-του Θεοῦ, Sc. Habemus denique in saeris litteris initiationes illas gratiae effectrices Deo instituente fuisse persectas , tum quia legimus Apostolos , ceterosque ministros constitutos a Domino , in Actibus Apostolicis xx. 28. in l. ad Corinth. xi r. 28. ct ad Gal. I v. II.
tum etiam, quia Dominus itidem Apostolis tradidit potestatem remit. tendi peccata, Eucharistiam conficiendi, saera mysteria dispensandi , regendi Ecclesiam, eique rectores & administros praeficiendi, & deliin
a8. Sc. Manifesth itaque habemus in novo Testamento tria illa, quae haereticorum consensu sussiciunt ad sacramen m constituendum, sa-Cram nempe ceremoniam, gratiae signaculam, atque Domini mandatum & institutionem ς ideoque clericorum ordinatio est verum, Propriique nominis sacramentum. Idem traditio Patrum confirmat. Certissimum quippe est, nec ab ipsis haereticis revocatur in dubium, sacros ministros, Episcopos praesertim, presbyteros, ct diaconos a plebe seiunctos, commemorari
in Epistolis Ignatianis ad Trallianos Se ad Smyrnenses , in Iustini Apologiis, in canonibus Apostolicis, iis etiam qui ex antiquorum synodorum collatione habent exploratissimam auctoritatem ζ ut mittam Clementis, Dionysii, aliorumque monimenta , de quibus criticorum Variant iudicia . Loqui autem Patres de constitutis in Ecclesiastico Ordine per initiationes ad sacramenti dignitatem evectas , tum Graeci docent, tum Latini; quorum nonnullos nunc proseram . Nazian Zenus Orat. in Baptisma Christi pag. 8o a. ait virtute consecrationis & benedictionis laeerdotes plurimum condecorari , ct non tantum ossicio aemunere, verum etiam interiori ebaractere, atque Spiritus iancti unctione a laicis secerni. Eadem, inquit, verbi potestar etiam facerdotem augustum S hosorandum Deit, vovitate boue ictionis a tam munimaate vulgi separatum : , α,τιι δἐ τι λογου δεί- au s re Ivia m ἐν
Subjicitque cumdem sacerdotem, quamvis exteriori Vultu non immutatu ma
332쪽
Liber Τrigesimus sextus Cap. I. 3 a
festus in Ordine gratiae ac spiritalis potestatis essestus. Sanctus ilenia Chrysostomus lih. g. de sacerdotio num. a. Ist e, inquit, Paracletur m ni sterium isad diis suis: metis . ταυτιν δὐclara τήν - θι ποῦ eodemque minis lorici sun sentes digniore Seste demonstrat levitarum, Veterumque sacerdotum ordinibus ἰ quod gratia Spiritas sancti ornati sint, S ad tantum imperium evecti, quod animam attingat , eoelo ultransiendas. Vide novissimae edit. tom. r. pag. 382. Ipse in et in oratione , in qua demonstrat quod Gripus sit Deus, eodem Volumine pag. g r. commemorat sacros ritus adhibitos in Deerdotum Ordiuationibus, τύι HI A - χωροπι - : tomo altero de Resiurrectione pertractans pag. 4I6. amrmat ordinis mysterium talis esse generis, ut sine descensa Spiritus sancti, cujus virtute regeneramur baptismate, consertur san-Gtas ct iustitia , ct corpus S sanguis mysticus sunt Ordivatione rnerorum minist rorum fieri non Valeant, ἀ- οῦν λέαι-. Eina γαρ
c sine speciali divini Spiritus munere 9 Sacerdotes habuissemus, neque possibile foret horum ordinationes siue tali defeensa fieri . Gratiam denique ordinat 7one collatam describit in Epistolam l. ad Timotheum,
ut dicam postea. Ne Latinos praseream , Tertullianus de Praescripti cap. 4o. demonstrat dial, tum divina sacramenta in idolorum mysteriis aemulari, tingens , S de lavacro expiationem promittens , signans in fronte milites suos, celebrans panis oblationes , ct Pontifices etiam constituens rquod & adnotavimus Ith. xxx. cap.s. Quemadmodum ergo haptismum S Eucharistiam , ita Consrmationem, ordinem, & sacramenta alia cognovit, ut Iacobus Pili melius adnotat. 239. erudite demonstrat. Ac cedunt quae lib. de Resurres. cap. 8. ait de impositione manuum , qua sacros Ordines designasse censet g. Volumine omni loquii pag. 282. Caresus Moreau . De exhortat. etiam castitatis cap. 7. monogam iam laicorum commendat comparatione iacerdotum, a ministerio quod hi exercent sacra ordinatione initiati argumenta deducens ad sacrificia orationum & laudum , quae etiam laici immolant communiori proinde
sensu in i . Epistola Petri, S in Apocalypsi Ioannis & ipsi appellatisacerdotes , quemadmodum disi Volum. vi I. pag. 344. eripiens haereticis argumentum , quod adversum nos ex hoc eodem loco depromunt.
S. Cyprianus Ordinationem, ut ipsie appellat, elericais epist. 33. Sc66. S quidem ad divina ministeria, ab Episcopis, ct cum collatione spiritalis potestatis factam commemorat, quemadmodum & sacrificium lianum ah initiatis solummodo oblatum , epist. t . ae 6g. in libro de Lapsis, S aliis in locis et quorum nonnulla produximus xxx iri. libro
333쪽
3 is De Τheologicis Disciplinis
ea p. 39. pertractantes de Misi. . At praestantiis mus Autumnus, nomen etiam haereticis venerandum , tam expresse sacrarum ordinatis. num sacramentum litteris Commendavit, ut nihil possit desiderari l eulentius . Scribens enim de Bono conjugali Cap. 24. num. 32. memo rat ordiuatio sem eleri: ait Permanere is ordisatis saeramentiam indinationis , & clericum, etiamsi ab ossicio removeatur, non eareressera-meuto Domini semel imposito et consutans epistolam Parmeniani lib. s. cap. II. num. 28. asserie tam baptismum, quam Ordisem in haeret leo& apostata permanere, νιrum4ae erim , inquit, saeramestum est. quadam eonferatioue utrum sie bomiui dat σν, illud eum baptieaiatur , i lud eum ordiπatur ἰ ideoque io Catholisa atrumque non Leet Deis rari: addit, si id fieret, maximam illatum iri foramento injuriam ridem repetit proximo num. Io. 'hoc validissimo argumento Donatistas exagitans ἔ Si euim utrumque sacramentum est, Baptismus & ordo, quod nemo dubitat, eur iuus ποπ amittitor, o Uud amittitur Neu tri saeramento injuria facienda est. Eodem pacto Donatistas .ellicae lib. r. de Baptis cap. I. num. 2. Quibus in locis S ordinationem dieit sacramentum , ct affirmat de hae re neminem catholicorum dubitare , ct ordinem aequiparat baptismati, & utriusque sacramenti agnoscit persistentiam , seu ebaracterem . Sacerdotes quoque proprie dictos, Sesacramento inauguratos, atque a fidelibus laicis destitutos agnoscie Augustinus lib. 2 o. de Civit. Dei cap. at. lib. a. adversus Petilianumnum. 24 I. De haeresibus num. 2 . aliisque in locis benδ multis. Conissentiunt Augustino Asricani omnes Episcopi in litteris ad Marcellinum , ab eodem Augustino productis in libro de Gestis cum Emerito Donatista num. s. ubi de Caeciliani ordinatione loquuntur, spondentque se or- diuator a Donatistis recepturos , modo redeant ad unitatem . S. Paulinus Poemate κν. sive Natali iv. S. Felicis, hujus, & Quinti ordia nationem , servatum in ea tempus, ct Ordinis dignitatem ac munia ita recenset:
Sed ut hoe quoque palmam Iustitia Drrer, meritum sublime quieto
Corde premens velut indignus, nos audet honore
Crescere, testaturque seni mage debita Qui o, Quod priore ille gradum Resi meruisset honoris Presister r hae septem dissabat summa diebar, ere. Leo Magnus Epistola ad universos Episcopos Caesariensis in Mauritania provinciae num. 8 . ct in editione Quesneliana num. i. demonstrat nulli ante aetatem maturitatis, aπte meritum laboris, ante experientiam dissiplinae tribuendum esse facerdotalem honorem, allatis Uer bis Apostoli in r. ad Timotheum v. 22. Masus cito semini imposueris, 'ere. extantque etiam Leonis verba cap. Quis est manus, Dist. 78. num. 3. Eadem epist. cap. s. sanctus Leo laicos a Clericis secernit; Maximi,
334쪽
otimi, Aggari, Tyberiani paullo post ordisatioues recenset, ct tota
Epistola docet ordinatioses fieri ad sacras administrationes obeundas repist. a. ad Rusticum, alias 9 a. num. a. ait locari aliquos in Presbyte. rati aut Diaeonii gradu eouserationer pluraque in aliis Epistolis habet Iectu dignissima ad ordinationum in inistros, tempora , interstitia . eliis gendorumque conditionem spectantia , suisque in Iocis afferenda . De. nique Magnus Gregorius cnam quosdam alios prostram paullo insta reserens haereticorum Ephismata ordisatiosum, quae fiunt manuum Episcopi impositione, meminit epist. 34. lib. X. minores quoque ordines vocat saeros lib. a. Dialogorum cap. I 6. quoniam iis clerici ritu sacra iamentali initiantur, ut in notis to m. a. pag. 24o. observarunt Benediis
tini editores; atque in Epistola 6. secundi libri ad Ioannem Epise
pum Ravennatensem , demonstrat ordisationem iterari non posse eo. dem argumento, quo Augustinus perculit Donatistas, inquiens : Si- est baptigatus semeι iterum baptizari nos debet; ita qui eo eeratus est semel, in eodem iterum ordiue resperari που valet. Quod, ut dixi, est perspicua expressio characteris sacramentalis. Ex his vero sanctoiarum Patrum testimoniis eruitur consequens ratiocinatio. Ritus in Ee-elesia a priori origine continuo servatus, ut ministri altaris mysti ea initiatione eligantur, habet sacramenti proprietatem, si per illum diis
sereti sint a plebe fidelium , spirituali potestate donati, peculiari intimoque Spiritus sancti charismate inuncti, singulari gratia innovati. &signati etiam indelebili nota , seu eburadiere . A qui, si Patrum scripta pervolutantur, haec omnia in ordinatione clericorum in νeniuntur.
Igitur ordinatio elericorum, iuxta scripta & documenta Patrum, ha het sacramenti proprietatem. Accedunt in veritatis confirmationem definitiones Eeclesiae. Peris multa enim Concilia Simoniacas ordinationes tanquam illicitas Coademnarunt , quod in his pretio darentur sacramenta, ct venalia fierent Instrumenta gratiarum. Ita an . s L. Synodus Chalcedonensis iussit ean. a. ut de gradu dejiciantur Episcopi, qui propter peeunias ordinatio-πem Dee int, ct non venalem gratiam in Deu sitionem deduxerint: ἰώ
mitia habentur in Concilio Bracarensi ii . celebrato an . Is R. sub Sue Vorum rege Mirone, necnon in Synodis Romae, Ticini, Remis , ct Moguntiae habitis a S. Leone IX. & in aliorum Pontificum statutis . Inter septem sacramenta ordinem commemoravit in celebri unioni S decreto Eugenius IV. idque confirmavit sese. 23. can. I. sacrosancta
Synodus Tridentina hisce verbis : Si quis dixerit Ordiuem , sive fa-erum ordinationem nou esse verum 9 proprium faerameotum a Chriyio . . Domiuo insitatum, vel ei sigmentum quoddam Bamasum, excogitatumo viris rerum Gelsastiearum imperiιis, aus esse tantum ritum que
335쪽
3 3o . De Τheologicis Disciplinis
dam eligendi ministros verbi Dei,/saeramentorum ς anathe wa sit. Ad memoriam autem revocanda sunt, quae diximus agentes de si cramentis reliquis, imperceptibile omnino esse doctissimos , S pene innumeros Catholicae Eceles ae Episcopos in dogma recenter natum conspirasse , iisdemque omnes Ecclesias praestasse assensuin; atque unani.
mem omnium sensum esse argumentum certissimum veritatis.
Neque tanti im universae Latinorum Ecclesiae, sed quotquot per universum orbem dissuta sunt, sacramentum istud recipiunt. De Graecis dubitare nos minime sinunt vulgata Euchologia, ct Consessiones Emmanuelis Calecae, Georgii Proto syncelli, Simeonis Thessalonicenis iis, quos omnia sacramenta, quae nos credimus, certissima & inconcussa fide profiteri, demonstravimus libro xxx. cap. s. Adde modb Theodorum Balsamonem, Georgium Pachymeram , ct Hieremiam Patriarcham Constantinopolitanum asserentes apud Arcu dium lib. vi. cap. I. nullum unquam Graecorum de veritate huius Sacramenti haesitasse. De Coptis, S Jacobitis diximus cap. s. paullo ante citato. De Syriacis verb & Maronitis testem habemus Ioannem Darensem de Hierarchia Eccles cap. I s. Ioannem Maro in I ib. de divisionibus Sacerdotii, Faustum Naironum in Evoplia , Ioannem Morinum de Sacris ordinat. 2. parte: &, quod caput est, non ausi sunt hoc Sacramentum negare haereticorum servicacissimi. Lutheranorum hac in re variationem, Se erumpentem ex invitis pectoribus veritatem adnotavimus ΤΟ m. V l. pag. 66. De Melanchthone, ct Calvino in hoc eodem capite di ctum est. Bohemos Episcopis destitutos misisse ad antistites Romanae Ecclesiae clericos initiandos , demonstrat Iacobus Benignus Bossu et in Histi variat. lib. XI. pag. I 8. Angli pariter, quamvis violaverint ritum ρrdivatiouis, nunquam tamen hanc denegarunt, & adhuc habere se Episcopos, ct presbyteros iactant, ut demonstrat idem audior clari sinsimus lib. v I l. num. 76. Per Saxoniam , ct Lunem hurgensem provinciam fieri a Lutheranis ordinationes ministrorum cum impositione manuum, & certa verborum sermula , demonstrat altera parte Apo-JOg, pag. I99. Lindanus ς ct Ecclesia quoque Wittemhergensis diu oris dicationem habuit pro Sacramento , ut Lindanus ipse demonstrat ex Libro Sebastiani Frosse helii de Sacerdotio . Ualdenses demum , ct Hussitas, quos Novatores tanquam patriarchas suos reverentur, inter vera Sacramenta tardinationes sacras adnumerasse constat eX ipsorum
Consessione an. iso . exhibita regi Uladis lao, de qua dixi lib. xxxi I. cap. i. aliisque in locis ἔ atque etiam Picardi quattior Sacramenta , Inter quae sacra ordinatio , recipiunt, ut in Conversione sua Protestan- tibus objicit Ioannes Georgius Rat. 3 s. num. 18. Ordinationem itaque sacrorum ministrorum esse ritum sublimi & maxima Sacramenti dignitate a Domino condecoratum, Catholici omnes Latini, OrientaleS
336쪽
Liber Τ rigesimus sextus Cap. I. 33t
universi, iidemque pervicacissimi haeretici majori ex parte consentiunt; nec aliud sere dogma fidei potest inveniri ampliori homini
Si comparetur insuper Ecclesia Christi cum ceteris religionibus , haud levi conje mira inde inferri poterit sacroruin Ordinum institutio .
In lege naturae fuisse Sacerdotes , quibus tantum fas erat immolare viis ctimas, atque id muneris commissum familiarum rectoribus , S primogenitis, cuilibet apertum est: nec desunt, qui putant primogeniti jura , quae Esau cessit Iacobo , fuisse jura DeerdotaIia , non refragante huic opinioni in libro de Traditionibus hebr. Gen. xxwI I. I s. praestantissimo Doctore Hieronymo . Neque caret proba hilitate id honoris coninfirmatum ipsi Iacobo cum paternam benedictione in subripuit Gen. xxv I i. 27. ut lib. IV. de Ecclesia ostendcre nititur Baulducius. Quidquid sit; communia olim non fuere jura sacerdotalia , nec pro arbitrio hominum ab uno in alium trans serri poterant; ideoque Iethro sacerdos Madian increpavit Moysen , quando omnibus filiis Aaron contulit hunc honorem , si fides habenda scriptori Antiquitatum Iudaicarum lib. 1ν. cap. a. At Moses id secit jussu Dei, honorabilius sacerdotium constituentis , quam fuerat naturali vigente jure . Filios autem Aaron, quos a tribu Levitas dicimus, sacramento quodam sui generis Moses inauguravit, mactato prius vitulo, S ariete, hujusque sanguine initiandis delibutis, manibus etiam impositis illorum capiti, Exodi xxix. io. 22. Dicti propterea suere tabe vim, a ,
quod est, Deerdotio fungi, ct ampliori insu λειτουργω, ministrare ἰ ut
ostendimus lib. xxv II. cap. 8. unde etiamnum Aethiopes vocant sacerdotem Gabeu, Armeni Xabans , Maronitae Gobno , vocabulis a vetustiori Hebraeorum lingua derivatis . Is autem , qui principem
obtinuit locum, bina in I taben gaAI, scilicet, facerdos magπαι, Iudaeis appellabatur. Existimabant porro ipsi Iudaei impositione manuum supernam quamdam virtutum conserri; ct idcirco hoc ritu in auguratos fuisse Levitas tradidit Maimonides in Statutis de Sane hedria . cap. 4. & Beniamin Tudulensis apud Buveregium in canonem primum inter Apostolicos. Et de Iosue quidem Deut. xxx lv. 9. legimus, di.
vino spiritu fuisse repletum, quia Mopses posuit Iuper eum manus suort v,ν diu 'NU )I A Iudaeis accepisse initiationes suorum sacer
dotum Ethnicos idololatras , gravi hac oratione docet Tertullianus de
Praescript . cap. 4o. Si Numa Pompini superstitiones revolvamus , si sacerdonalia o ia , insignia 9 ρνivilegia, si sacrifieaIta miniseria , drinstrumenta ct vasa tuorum Dorificiorum ac piaculora is , ct votorum euriositates eonsideremus; nonne manifeste diabolus morositatem illam Moyaleae legis imitatus est Prosecto quantum ad initiationes spectat; Gentiles ritum Mosaicum fuisse imitatos constat ex epitheto in antiquis lapidibus attributo sacerdotibus idolorum, ubi Tauroboliati, sive
337쪽
332 De Τheologicis Disciplinis
Critoboliati appellantur; est enim Tuarobolium, mactatio tauri et Crito is holium vero arietis: quarum victimarum sanguine inauguratos Pontifices ornate describit Prudentius mωσιν . X. Quo in loco tauri mam-tione descripta, ait:
Illa ut imber tabidum rorem pluit, Defossas intus quem Deerdos exeipit, Guttas ad omses turpe subjectans eaput, Et veste, omni ρutrefastar corpore . Sic inauguratos Latini appellaverunt Pontifices, sive a Sullieis poste, quo cis , ct u Itra Tiberim procedebatur ad sacrificia ,sive potius aροfect fiseere. Erudite de his scripsit Myrothecio II. cap. 77. noster Favensis. De sacerdotibus veri, Persarum, Indorum , Brachmanum, Tartarorum , aliarumque nationum vide in Quaestionibus Alneianis lib. r. Cap. 2 o. num. 6. praeclarissimum Episcopum Abrin censem . albuisisit ue religionibus sunt sacerdotes & altarium ministri a plebe seiuniacti, iura ipsis peculiaria, ct munia, quae ceteris nefas est e Xercere; nec dia holus aemulator rituum divinorum voluit profanos sibique ad-Hictos idololatras his carere mysteriis. Cum itaque in Evangelica lege offeratur sacrificium longe omnibus aliis praestantius : quid mirum . si pro ministeriis ad ipsu in sacrificium spectantibus deligantur peculiares
viri, atque hi initientur mystica ceremonia, per quam potestate C teris mortalibus denegata , & virtute ad hanc exercendam condecorentur , adeo, ut tanto initiationes Christianae religionis excedant inaugurationes aliarum , quanto sacrificium nostrum superat, aut Leviticas , aut superstiosas immolationes Z Hinc haeretici non alia de causa in sacras ordinationes insiliunt, nisi quia sacrificio Missis adversantur; unde sacerdotes nostros appellare solentseri uos ct victimarior: sed quam impudenter, quam iniqud, colligi potest e X libro XX v M. cap. 7.
Nunc verb ad haereticorum sophismata. Objiciunt prim b Luthe rani loca it Ia scripturae , quae assirmant fideles omnes in Christo rege oneratos fulgere honore saeerdotali. At haec producta fuerunt, & ex Plicata volum. vi. pag. r 3 s. & seqq. A volum. VI I. pag. 3 s. ne opus est, ut semel, iterumque dicta repetantur. Unum addam tantum,
sicuti longe distat commune sacrifieium laudis, ct spiritus contribulati, ab immaculati Agni mystica immolatione, ita discreparesacerdotium , quo fideles , & populus aequisitionis consessione fidei precibasque Deo litant , ab illo sublimiori , quo funguntur initiati impolitione manuum Episcoporum. Hoc discrimen traditum fuisse ab Augustino, dictum est paullo supra: in vicesimo enim libro de Civitate Dei cap. a I.
338쪽
Liber Τtigesimus sextus Cap. I. 333
doeet etiamnum in Ecelesia Sacerdotes θ' Levitas elyti, non quidem ex genere carnis & sanguinis , sicut erat primum Deerdotium secundum ordinem eAaron, sed munere divinae gratiae , lut oportebat in resaisecto novo , ubi secundum ordinem Melebsedera Iummus Deerdos est Gripus: atque expresse assirmat hoc sacerdotium non ςsse commune, quamquam illud saepe assequuntur indigni. Vide alia, quae produximus ex libris S. P. contra Donatistas , necnon ejusdem operis de Civit. Dei lib. x. cap. 6. ubi docet aliud esse sacrificium , quo Deo exhibemus corpora nostra hostiam viventem ; aliud vero , quod offertur in sacramento altaris , ubi oblatio ipsa bonorum operum, quibus Deo inhaeremus, significatur & demonstratur. Ipsam et ratio sacrificii exigens externum ritum , Oblationem, immutationemque rei, quae supremo Dominois offertur, manifestam reddit hanc differentiam . Communis itaque fit deliiim conditio non excludit peculiares ministrorum sacrorum ordi
opponunt a. Impositio manuum, cujus meminit Apostolus ad Ti. motheum non erat ritus ad sacramenti dignitatem assurgens, nec lyn - , bolum gratiae sanctificantis , sed ceremonia quaedam , per quam gratia gratis dam sacris ministris conserebatur : ideoque ex verbis ApO- stoli inferri nequit sacrae ordinationis sacramentum. Id haeretici prombant, quoniam in utroque Pauli loco, idest, tam r. ad Timoth. IV. qu 'm a. ad eumdem Timo t. r. gratia impositione manuum collata, maχαρα dicu ur, sed νωσμα, quo nomine in I. ad Corinth. XII. q. designantur gratia sanitatum , discretio spirituum, aliaque dona , quae ibidem dicuntur δι--- χαυγότων, divisiones gratiarum. Accedit, quod Apol totus a firmat datam Timotheo hanc gratiam D. ωανοώMs per propbe iam , quae utique ad illa genera gratiarum refertur; nam inquit
superiori loco Apostolus, . δἰ--- δἐ --rata,
eis Ira operatio virtutum, alii prophetia , cte. Resp. inane eme hoc argumentum haereticorum , qui negant sacra mentorum efficacitatu inhaerentem gratiam produci . Praeterea idem argumentum omni ex parte insulsum, ineptumque est. Principio enim& χαυν idem significare, ac duobus hisce Vocabulis comprehendi o. nnia gratiarum genera, docent Lexica Graecoruin singula . Ipse 'aulus de gratia iustificationis pertractans ad Romanos v. is . Garisma illam aperte vocat, dicens, Sed non siest delictum , ita ct donum is o παραπτ - , ἔσω - του νυ in . Immo in eodem cap. 12. ERiliolae l. ad Corinthios, variis gratiarum geseribus enumerahis, inquit. emulamiri autem ebarismata meliora, ωλι δἐ a. Quis autem credat Apostolum hortari nos ad aemulationem virtutum , atque signorum , & non potius sanctitatis & caritatis Multominus πο-cabulum illud ansam praebere potest haeretieis denegandi sacramentum Orώωέ, propterea quod iioc nomen usurpatum sit ab Apostolo Dis tiroc ny Corale
339쪽
334 De Theologicis Disciplinis
stolo seribente a l Timotheum et sacra enim ordinatis & sanctitatem Ieonseri, & potestatem multiplicem, quae ad aliorum spe Stat utilitatem: unde gratia hoc sacramento Collata χαυνμα prculiari titulo dicenda erat. Hine Chrysostomus Hom. l. in a. Epistolam ad Timotheum hane gratiam explicans , productis illis verbis : q ἰποπιο te, ut resu seites tratiam Dei ,- inquit: ταο 'H τῆν χαμ τοῦ θυμαος, ἔν iri e
ἰῶ - σείσει , ψ ανα ιαι ταυτη , Hoc e r gratiam hiritus , quam uee ι ii ad Getesiae institutis uem , vel ad οππe religiovis obsequium: quippe is nobis est bane vel extinguere, vel excitare . Postea demon strat Spiritus sancti gratiam , quae in nobis extinguitur , essis gratiam adoptionis , &gratiam caritatis, qua clamamus, inoba, Pater, allatis verbis r. ad Thessalonic. v. I9. τε in sua μἰ σεἰ-ra, Miritum nolite exti uere. Ec ad Romanos UI l. s. o ω κρήγων , Acca ό πατήρ, is quo elamamus , Abba, Pater. Tria hic noto; Primum, gratiam coIIatam Timotheo diei χὰω: alterum hoc nomine comprehendi quidquid spectat ad religionis ministeria obeunda : postremum inter alia recenseri gratiam adoptionis Sc caritatis ς quod vellem etiam ah aliis anima dis verti . Consentiunt Chrysostomo Theophylactus, Sc Oecumenius . Am. brosiaster item χυζυν ua interpretatur douum gratiae Dei aeceptum per ordinationem presbγterii; & advertit Apostolum subjicere , Nos enim dedit uobis Deus spiritum timoris , Ied vireatis θ' diletiionis, sellicet, inquit ille in Appendice Ambrosiana pag. ros. spiritum laetitἰae propter justi ationem. Haec autem omnia, non in gratiam hiereticae areu mentationis , quam infirmissimam, ineptissimamque esse arbitror, sed in ampliorem veritatis confirmationem sint dicta . Nec sunt melioris notae , quae haeretici petunt ex illis voci his διὰ , de quibus & pauca dicam . Ac primh nil haeretici csseient, si concedamus Timotheo una cum gratia , ct charactere ordinis donum quoque prophetandi fuisse concessum : imnali libenter fatemur collatum illi quicquid ad Eeelesiae institutionem aut necessarium erat, aut Opportunum ς ut nuper diximus cum Chrysostomo , aliisque Graecorum . Praeterea per propbetiam factum dicitur , quod fit Spiritus sancti jussu ct inspiratione; unde Oecumenius tom. a. pag. 23 . post haec verba inquit Pulis namque Diritus facti sunt Piscopi, ter πον passim . πνωμα πς γαρ ἐγ-- οἱ ἐπλιπω, κῶ νυ πι- . Neque improbabile est simotheum peculiari Spiritus laneti revelatione fuisse inauguratum Epistopum , ut docent in hunc locum interpretes nobilissimi, Lyranus Est ius , Calmet: immo Si Castalio , Zegerus, ct Clarius , inserti septimo Criticorum saeroram volumini pag. SII. Postrenab Glastius Lutheranus
lib. III. Gramat. sacrae tract. I 6. de Praep. canone I x. ad Uerlus Bellar minum, qui lib. r. de Iustificat. cap. 17. demonstrat fidem esse justificationis nostrae causam meritoriam urgens inter alia hoc argumentum .
340쪽
Liber Trigesimus sextus Cap. I. 33s
quod Per in sacris litteris causam significat: Glassius , inquam, co algens undique textus Graeci Codicis novi Testamenti demonstrat paristiculam G, per, apponi ad significanda omnia genera causarum, . emcieqtem primariam , meritoriam , instrumentalem , sormalem, finalem . Infeliciter quidem hoc telo adversus justificationem pugnat; nam si διὰ pro quali het causa usurpatur; qua, obsecro, illatione ex Paulo docente Rom. Di. 22. sustitiam esse per fidem διῶ .AE- , ded citur fidem solani justificare , aut non habere rationem dispositionis , ac meritum Z Et quod huc spectat, si ri, tam amplam significationem habet, quomodo Lutherani suadere possent haec verba διά - πυδεας , per prophetiam, in F pistola ad Thimotheum significare causam sinatem , quasi . Timotheus sit initiatus duntaxat ad propbetandum . Id quidem eo loci haleticus ille indubitatum supponit, scri- heus num. s. δι. --mas, hoe est, ad , wel propter prophetiam: sed alia est interpretatio ceterorum, necnon Erasmi Schmidii, demonstrantis ex cap. I. ver su i S. vocationem Timothei fuisse insignibus oraculis comprobatam , idque significari cap. iv. I 4. iis vocibus διασύ . . Fuit autem Schmidius inter Wittembergenses Lutheranos per- celebris .
opponunt I. Ex impositione manuum facta Timotheo nequaquam potest inferri sacramentum ordinationis : etenim Clerici ab Episcopis inaugurantur: illa aut is misia a presbyteris peracta fuit; ait enim Paulus , Per impositionem manuum presisterἰi. Est etiam impositio manuum vaga ct in determinata materia, adhibita in Patriarcharum benedictionibus , in sanatione aegrotant um , in daemonum expulsi ne , atque in ceremoniis quam plurimis et inepta proinde ad peculiaro Sacramentum constituendum. Illa insuper ceremonia non usus est Christus , vel in ultima cama quando constituit Apostolos Sacerdote S no vi Testamenti, vel cum insumando dedit eis potestatem remittendi
Resp. ad I. non pertractari modo de scierarum ordinationum ministro, sed quaeri num habe. .nt Sacramenti rationem. Deinde dicimus , Presb'terii nomine intelligi episcopos , non presbyteros pri mum quia I. ad Τimot. IV. I 4. habent perantiquae vcrsiones, de qui bus Biblia Waltonia tom. v. pag. 82 . Per impositionem manuum Diseopi: praeterea quia Chrysostomus Hom. X iii. in eamdem Fpistolam e X ponens illa verba, per impositionem mantium pres terii, inquit ἔς πεi, -μεὶν δνίρων φεσοῦ ταina ,--σM- . . γαρ ἄνω τεν ἀν μοῦν Mππ-. Non de presbyteris bae ait, sed de Episcopis ς non aeuim prerote ri biseopum ordinaverant: rursus quia in altera epist. I. 6. ait Paulus , Per impositionem manuum mearum et ideoque ipse T imotheum consecraverat . Praeter haec dico Presisterium esse coetum , sy nodum, ac multitudinem plurium Sacerdotum, ut apparet eX Lucπ