장음표시 사용
371쪽
3σσ De Theologicis Disciplinis
ordinationibus iaciendas haec habetur: Moueat ordinandor, quod i strumenta , quibus ebaracter imprimitur, tangant. Postremo non de . sunt argumenta rationibus satis obviis suffulta r quorum unum est , in singulis Ordinibus adhiberi materiam Sc formam , non qualescunque, sed quae exprimunt potestat cm ministerii , in ordine ad Sacramentum . Eucharistiae: alterum, quod nisi sacramenta forent, neque characte. rem imprimerent, sed essent solummodo gradus ac ministeria ς omnino per excommunicationem , aut depositionem delerentur & amitterentur , atque absoluti, vel res ituti in gradum pristinum , iter im ordinarentur , quod praxi ct consuetudini Ecclesiae repugnat: tertium vero , quod in EccIesia alia ossicia plurima inveniuntur , puta custo dum , sacristarum, cantorum, Sc. ideoque si ordines essent hujus, aut consimilis generis deputationes ac ministeria; frustra septem, non plures ordines communiori sermonis consuetudine dicerentur : postremum d. nique, quia desinitione Summi Pontificis BENEDICTI XIV.
Graecus jam presbyter ordinatus , veniens ad ritum Latinorum tene
tur suscipere ordinem Exoreν atus: & ex cap. Sosilaitudo , disi p. n. I. sve ex Rescripto Alexandri II. ad Episcopum Constantiensem, ordinatus ad diaconatum , & prcsbyteratum , Subdiaconatas ordine postposito , tenetur subdiaconatum ipsum suscipere : ideoque non ingratiam tyronum minores ordines sunt instituti , ut inquiunt recentiores Theologi, sed habent dignitatem atque praestantiam suam, Ob quam non
debent ratione aliqua praetermitti . Fateor haec argumenta non esse demonstrativa ς sed nec talia sunt, ut vulgo existimantur , quae in propositione praecedenti suerunt producta : imo , si cum his comparentur, longe debiliora. Primum enim tantummodo probat initio Ecclesiae propter sacrorum ministrorum . exiguum numerum , non fuisse definitum inter unum & alterum ordinem aliquod temporis intervallum , & saepenumero Diaconis demandata fitasse inferiorum clericorum ministeria e quae fidelibus multiplicatis unicuique Ordisi gradatim suscipiendo commisit Romanus Pontiis sex Caius . Et quidem quae de ipso leguntur, non institutionena Ordianam , sed distributionem ossiciorum significant: nam ct verba perspicua sunt, ct septem ordines a Cornelio, qui sedit ante Caium, distincte connumerantur, sicut ex dictis apertum est . Quamquam , etiamsi Caius diceretur septem ordines constituisse , ficulnum esset Dactumque primum illud momentum; siquidem demonstratum est Vol.νI I. pag. 3. Verbo eoustituere non semper commonstrari priorem institutionem. At
momentum alterum refutatum est cap. a. prop. 2. Refellitur etiam au ctoritate antiquissimorum scriptorum ordines singulos commemoran
tium : ac si nulli quoque suppeterent, iis, qui dicunt subdiaconatum, ac minores ordiues non fuisse in primitiva Ecclesia , praeponderare deberent Tridentiai Patres, qui docent oppositum . Uerum & illorum di-
372쪽
Liber Τrigesimus sextus Cap. IV. - 3σγ
cta possunt commode accipi aut de ordinibus saeris , aut de pluribus uni diacono commissis ossiciis Tertium vero nullius est roboris nam S de sacris ordinibus Urbanus pertractat , ac de Iege continentiae, quae his tantummodo annectitur. Dici etiam potest , collationem . 1 ubdiaconatus, atque minorum ordinum relictam fuisse Ecclesiae diis spositioni & arbitrio, & ideirco Urbanum assi masse, quod de his non habemus praeceptum e Postilleum . Quod sequitur, dispunctum, contritumque est positione secundi capitis tertia. Proximum quoque momentum facillimae est Iutionis, sive asseramus cum Francisco Hallier
dici ordinatos in presbyteros , aut diaconos , qui eadem die omnes . ordines inseriores cum presbyteratu, vel diaconatu susscepere; sive fateamur viros quosdam nominis celebritate , ac sanctitatis fama con
spicuos per saltum, ut aiunt, suisse ordinatos, quod postea Iegibus EccIeli alticis fuit inhibitum. Atque ut videas , iam infirmum sit hoc argumentum , quod tamen in adversariorum sententia praecipuum est ἔnota , si illud vim haberet aliquam , inde consequens sere , nec diaconatum esse verum ordinem ac sacramentum , quod ex Catholicis unus amrmavit Durandus , neque potest absque magna temoritate deintendi . Cum enim allata exempla attente perlegerim, adnotavi Macedonium , Acepsimam , & Sala manem, de quibus Theodoretus in Philotheci, sive in Historia Religiose, ad sacerdotium fuisse promotos, diaco natus Ordine praetermi Vide Operum Τeodoreti Volum. 2. pag. edit. iamoisy 8Is. 84 .ct 8set. Subjectae itidem rationes sutiles sunt, atque Ineptae. Ad I. enim respondit S. Thomascit. q. art. q. ad 9. laicis non convenire minorum ordinum ministeria ex ossicio , sed eis quandoque permitti ob clericorum desectum , aut negligentiam . Ad 2. constaeeX capite proxime praecedenti. Ad g. neganda est aequiparatio ς cate-cnilmus enim S exorcismus sunt solae ad baptismum dispositiones: snguli autem inseri res ordines non solum ad sacerdotium disponunt, sed
etiam conserunt spiritua Iem aliquam potestatem , clericos a Ialcis secernunt, ct imprimunt characterem . Ad 4. denique respondemus Ecclesiam , ne statim neophyti in Sacerdotum numerum Cooptarentur sitatuissu Inter unum ordinem , ct alterum praefixum administrationis tempuS , ut constat ex decretis antiquiorum Pontificum; non verb in
stituisse ordines aliquos , qui in primitiva Ecclesia minime extiterint. Atque ex tam facili ac plana oppositionum solutione opinio nostra ma' sis verisimilior redditur, ac probabilior
solvitur ex dictis etiam quaestio de Sacramenti ordinis snstitutione. Nam quemadmodum certum est ordinationes presbyterorum , Scdiaconorum esse proprii nominis Sacramenta quod magis proximis dis
373쪽
368 De TheologicIs Disciplinis
sertationibus confirmabitur ἔ ita debet sine cunctatione a firmarit, illo. rum duorum ordinum institutorem.atque auctorem fuisse Dominum . Iesum. At de ordinibus inferioribus sub lite res est: Se qui sacramenta esse negant, consequenter asserunt habere Ecclesiasticam institutionem; qui autem illos Sacramentis adnumerant, debent quoque eorum origianem ab homine Deo, idest , a Christo repetere, nisi forte opinati nem alteram adoptarint, quam nos quidem rejicimus , dari inter Sacramenta aliqua, quorum Dominus non sit auctor iinmediatus . Ergo Sacerdotium , quod in Episcopatum ac Presbyteratum dividitur , insti-εutum a Christo constat ex dictis cap. a. de Sacramenti tardinis ex iis
stentia, ct ex infra de utroque μῶne discutiendis: ex quo scilicet Christus Dominus Apostolos suos constituerit Sacerdotes noui Testamenti. illis S consecrandi, S remittendi peerata dederit potestatem, eisque Ecclesiae suae commiserit gubernationem ς quae omnis absque spiritualis potestatis charactere fieri non posse dictum est sepenumero . Diaconos etiam , cum in sacris litteris inveniantur descripti, horumque ordinationem peregerint Apostoli, nec praeter institutum ac mandatum
Domini dicendi hi sint adhibuisse manuum impositionem , aliaque instrumenta gratiarum , tunc institutos fuisse quando Christus aut mortem subiturus, aut post mortem devictam cum distipulis commoratus, sermavit Ecclesiam suam, magnaque revelavit mysteria, sine ulla haesitatione assirmamus 4 Eo temporis alios Ordines institutos, nos, qui illis trihuimus Sacramenti excellentiam, cogimur assirmare. Ratio
nem a nobis sciscitanti, quoniam reddere firmissimam invictissimamque non possumus, csi haec enim in promptu esset, superiores duas theses definite & absque verborum ambiguitate tradidissemus, repo nimus hujus institutionis indicium esse ipsorum ordinum vetustatem . cui nullum principium assignare possumus post aetatem Apostolorum ἔtametsi non semper per omnes gradus, separatim susceptos, initiati ascenderint ad sacerdotium. Addimus in verisimile esse ea , quae perti nent ad sacra ministeria & ad Ecclesiastieam Hierarchiam , non suisse a Christo ordinata , ac disposita . Animadvertimus quoque cum Ma gistro dist. 24. ipsium LI vatorem nostrum cuiuscumque ordinis ossicia
implevisse. Primi quidem , quando flagello de iuniculis facto eiecit
ementes S vendentes de templor aIterius, quando in medio seniorum aperuit, legitque in templo Isaiae prophetae volumen et tertii, Cumadaemoniacos sanavit, Sc. Neque opineris haec esse Magistri commenta : similia enim habentur in vetustissimis Latinorum Pontificali hus , quae nongentorum annorum aetatem ruperant , Egberti Eboracensis apud Mai tentum tom. 2. pag. 44s. Anglicani pag. Is . aliorumque . Consentit ex Graecis Simeon Thessalonicensis in lib. de ordinat. cap. I a. tibi demonstrat, Christum o ista unis usque gradus ordinationum per
Bitiam exercuisse, apud Moranum a. p. pag. 133. Nil ergo absurdi, si
374쪽
Liber Triges mus sextus Cap. V. 3σs
dicamus ministeria , quae Dominus Sacerdos & Pontifex summus adimplere dignatus est, ab ipso Apostolis fuisse iniuncta , S peculiari titulo viris Ecclesiasticis commendata. in his autem , in quibus divinatione opus est, loquaculus ' garrulus esse nolo.
De priori inter majores Ordinet , scilicet , Sabria nata.
SUbdiaconos, quos Graecis ύσοδ-- , podiaconos passim vocant, Scaliquando υσυλας, admini tros, quod nomen occurrit in Synodo Laodicena , antiquitus extitisse ex dictis perspicuum est. Hypodiacono rum quippe mentionem secerunt auctor Epistolae ad Antiochenos, scriptor Constitui. Apostol. lib. vir r. cap. ig. S 28. Canon inter Apostol. 4 a. Epiphanius in expositione fidei, Cyprianus epissi et . laudatum
Concilium Laodicenum can. gr. Carthaginense I U. canone s. Tolet Num l. canone 4. Agathense can. 66. De sub laeoni nomine nihil dicendum est; constat enim idem significare, ac submisister , ut Rabanus. Amalarius, Ivo, Isidorus, aliique plurimi docuerunt. Subdiaconi onseium juxta Pontificale Romanum est aquam ad ministerium Altaris p : aeparare , ministrare diacono, pallas altaris S corporalia abluere , calicem , S patenam in uium sacrificii eidem offerre, ct de oblationibus super altare ponere quantum populo possit iusticere. Apud Graecos hypodiaconus cpiscopo manus lavanti aquam landit, templorum fores ca-hodit, catechumenos introducit, & educit eos , qui sunt in poenitentia , prout ex Scholiis S. Maximi ad Dionysium , Simeone Thessalonicen si , Zonara, ct Balsamone tradit p. a. pag. 2I9. eruditus Morinus . Pertinuit olim ad subdiaconos etiam tradere Catechumenis fidei rudimenta ; nam S. Cyprianus citata Epistola ad Clerum scripta, ait Optatum a se hs Odia nam ct δεHorem audientium fuisse constitutum . Consertur subdiaconatus ordo traditione calicis S patenae, ut colligitur ex Concilio Carthaginensi , ct Florentino . Addunt utique Pontia ficalia Ithrum epistolarum ; sed communis est opinio subdiaconos olim epistolam non legisse r quod si verum est , haec postrema materia erit accidentaria , & significativa hujus ossicii subdiaconis serius commisit.
Hunc ordinem esse Sacramentum negant sere omnes , qui a Meramentorum dignitate removent quatuor minores ς nam cum ea potissimum ratione nitantur , quod Cmnes Ecclesiastici gradus , sacerdotio duntaxat & diaconatu exceptis , non fuerint in primitiva Ecclesia, debent necessario subdiaconatum inter Ecclesiae instituta connumerare . At quid momenti habeant productae pro hac sententia rationes, ad examen revocavimus paullo supra. Dicimus itaque subdiaconatus ordinem
375쪽
3 o De Theologicis Di ei plini
stitutum suisse a Domino inde magna probabilitate colligimus, quod
illius meminerint Concilia , patresque antiquissimi, nec adversarii de . monstrare valeant, quando primo suerit in Eeclesiam intrusus . Imo Graeeorum Euchologia & Pontificalia, quae negantibus subdiaconatui,& minoribus ordinibus institutionem Dominicam , prora puppisque esse solent, tradunt hypodiaconum ordinari a Pontifice hanc Oratio.
qui per unum euinemque Spiritum sanctum uuicuique eorum , quor elegi es , divisi ii ebarismata tua , qui ordiuer diversos Geloia tuae dona sit, ct eraIus misi serii in ea eonstituissi ad adisiui 'rstlaxeis sanctorum tuoram, impollutorumque m steriorum , ereia videsis Morinum p. a. pag. 8 i. Deinde in ordinatione subdiaconi habentur materia ct sorma , quibus traditur potestas tangendi, & ad altare deserendi vasa lacra, ae proxime diacono ministrandi. Neque enim argumentum solvunt, qui ajunt etiam laicos olim Christi corpus manibus attrectasse, quod utique plus videtur, quam sacra vasa contingere . Aliud quippe est de altari communionem recipere; aliud ad altaris ministerium accedere et nam participatio divinorum sacramentorum ad fideles omnes extendi intur ἔ sacrum autem ministerium ad solos a Domino electos , ct in Dei sortem adstitos . Certe in cap. Sacratas, dist. 23. deprompto ex decretalibus Soteri adsicriptis , vel potius ex Synodo Laodicena, statuitur nec sanctimonialibus fas esse farra vasa , vel saeratas palus eo uingere. Praeterea in eadem Ordinatione, cum nunquam iteretur , character imprimitur, ideoque habetur sacramentalis essectus . Quod autem respondent iuniores hoc argumentum nullum esse , proptereaquod nec tonsiura, nec templorum consecratio repetatur; id probationem hanc corroborat, non evertit. Morinus enim, ex quo sere omnia
exscripsere, sentit tonsuram fuisse pridem in collatione cujusque Ordinis repetitam : atque ex consecratione templorum scholastici bene multi inserunt Laeri ordinis characterem , quoniam si semel consecrata iterum non consecrantur,eo quod chrisma tribuat permanentem consecrationem; non alia ratione siemel ordinati iterum non Ordinant ut ,
nisi quia ordinatio confert signum aliquod indelebile , atque ut Augustini utar verbis, ordinati nunquam carent saeramento Domini semel imposito. I.ege caput 22. libri xxx. Dicendum denique in subdiaconi ordinatione conferri gratiam ad hoc ministerium digne obeundum; quoniam unus sacramenti essectus , ubi non desit suscipientis dispositio . non est ab alio sejunctus . Magna ergo prohabilitate cnon tamen con stanti firmissimaque assertione) affirmamus hypodiaconatum esse proprium legis Evangelicae sacramentum. Theologi autem, qui propu
376쪽
Liber Trige sinus sextus Cap. V. 371
gnant contrariam opinionem ducuntur iis momentis, quae pracedenti capite producta & soluta suerunt, & quae sunt numero quidem plura , ct novitate plausibiliora , sed vitrea , arundinea, sculnea. Indubitatum quoque est subdiaconatum esse ordinem sacrum: nam Tridentina Synodus sess. xx Ir. cap. a. Subdiarenatzr, inquit, ad majores ordines a Patribus, ct fueris Gonciliis refertur . Quando Vero ad
hanc dignitatem evectus suerit, admodum amhigua res est. Recentiores communi sere sensu tenent per duodecim priora se cuIa, plus minus,suhdiaconatum in classe minorum ordinum fuisse Iocatum , atque inde eximi coepisse, quando a Romana ad alias Occidentis Ecclesias lex promanavit, ut subdiaconi castitatem sblemni voto profiterentur. Atque eidem sententiae adhaeserunt Menardus in notis ad Sacram. Grego xii, Bona lib. I. Rerum Liturgicarum cap.XXV. n. I 6. Auctores adnot. ad Epistolas Gregorii lib. i. Epistola 49. pag. novae edit. s38. Thomas snus lib. r. de veteri & nova disciplina p. i. lib. 2. cap. 3O. num. 3. Norinus Exercitatione X i t. cap.s. & noster Lupus dissert. Prooemiali 3. p. in Decreta & canones Synodorum pag. 26. Atque his innumeri subseripsere Theologi. Haec autem sententia argumentis pro imis Commmunitur. Primum est: Innocentius III. cap. multis, in I. decret.
tit. xl v. decernit etiam subdiaconos posse in Episcopos eligi, quod iam ipsorum ordo inter sacros recenseatur, Cum hodie linquit in subdiacο- natas interseros ordines eo utetur, S ibidem Iaudat verba Vrb-ni l l. c quem falso edita decretalium volumina dicunt primum in
Synodo Beneventana declarantis duos tantum ordines, praesbytera tum Sc diaconatum , in Ecelesia primitiva sacros suisse. Illa Beneven. tana Synodus anno Io 9 i. celehrata fuit, & Innocentius III. summus Pontifex renunciatus anno Ii 93. Haud multum antea subdiaconatum ad sacrorum ordinum classem translatum fuisse scripsere circa anuum II oo. IUo in decretorum collectione : eodem sere tempore Gratianus
cap. A ullus in Episcopum , dist. 6o. Petrus item Cantor , qui vivebat
anno Ir9 . aliique ejusdem sarculi plures. Argumentum alterum peti tur ex Concilio Iaodiceno, quod canone a 3. vetat subdiaconis ingredi diaconicum , idest, in sacrarium , cujus cura diaconis com missa erat, necnon tangere sacra vasa. Non oportet, inquit Concilium
illud, incerti quidem, sed tamen antiquissimi temporis, minifros lo-
eam habere in alatanico , er Dominiea vasa eontingere, Οὐ δει ύπη ταω 'ων, δι--αω, goia a. δαταιά, σαωων. Similia haben tur can. 66. Concilii Agathcialis an . sc6. Tertium argumentum est . In subdiaconatu conserendo apud latinos non adhiberi manuum ii positionem , quae cst sacrarum ordiuationum materia ; apud Graecos au
tem hypodiaconatum conserri extra Sanctuarium , aut in diaconico, aut ante portas , quas dicunt GH ι, Deetuus , chorum a narthece dividen tes . Etiam in Ecclesia latina iubetaeonatus olim eum minoribus ordiΠi
377쪽
stitutum fuisse a Domino inde inagna probabilitate colligimus, quod illius meminerint Concilia , patre silue antiquissimi, nec adversarii deis monstrare valeant, quando primo fuerit in Ecclesiam intrusus . Imo Graecorum Eucliologia & Ponti scalia, quae negantibus subdiaconatui, ct minoribus ordinibus institutionem Dominicam , prora puppisque esse solent, tradunt hypodiaconum ordinari a Pontifice hanc Oratio.
qui per tiuum eumdemque Spiritum fantium uuieuique eorum , quos ele
rum tuorum, impialutorumque musteriorum , M. Vide sis Morinum p. a. pag. 8 i. Deinde in Ordinatione subdiaconi habentur materia ct forma , quibus traditur potestas tangendi, & ad altare deserendi vasa sacra , ae proxime diacono ministrandi. Neque enim argumentum solvunt, qui aiunt etiam laicos olim Christi corpus manibus attrectasse, quod utique plus videtur, quam sacra vasa contingere . Aliud quippe est de altari communionem recipere ς aliud ad altaris ministerium accedere Inam participatio divinorum sacramentorum ad fideles omnes extenditur; sacrum autem ministerium ad solos a Domino electos , ct in Dei sortem adscitos . Certe in cap. Sacratas, dist. a 3. deprompto ex decretalibus Soteri adscriptis , vel potius ex Synodo Laodicena, statuitur nec sanctimonialibus fas esse fera vasa, vel saeratas ρauas eontingere . Praeterea in eadem Ordinatione, cum nunquam iteretur, character imprimitur, ideoque habetur sacramentalis est ectus . Quod autem respondent iuniores hoc argumentum nullum esse , proptereaquod nec tonsura, nec templorum consecratio repetatur; id probationem hane corroborat, non evertit. Morinus enim , ex quo fere omnia exscripsere, sentit tonsuram suisse pridem in collatione cuiusque ordinis repetitam : atque ex consecratione templorum scholastici bene multi inserunt Iaeri ordinis characterum , quoniam si semel consecrata iterum non consecrantur,eo quod chrisma tribuat permanentem coninsecrationem; non alia ratione semel ordinati iterum non Ordinantur ,
nisi quia ordinatio conseri signum aliquod indelebile , atque ut Augustini utar verbis, ordinati nunquam carent faeramenIo Domiui semel imposito. Lege caput eta. libri xxx. Dicendum denique in subdiaconi ordinatione conferri gratiam ad hoc ministerium digne obeundum ; quori iam unus sacramenti essectus, ubi non desit suscipientis dispositio . non est ab alio sejunctus . Magna ergo prohabilitate cnon tamen con stanti firmissimaque assertione) affirmamus hypodiaconatum esse proprium legis Evangelicae saeramentum. Theologi autem, qui propugnant - istis se 1 Ora le
378쪽
Liber Τrige sinus sextus Cap. V. 371
gnant eontrariam opinionem ducuntur iis momentis, quae pracedenti capite producta S soluta fuerunt, & quae sunt numero quidem plura, ct novitate plausibiliora , sed vitrea , arundinea, siculnea. Indubitatum quoque est subdiaconatum esse ordinem sacrum: nani Tridentina Synodus sess. xx ir. cap. a. Subdia natus , inquit, ad majores Ordines a Patribus, o Deris Conciliis refertur . Quando vero ad
hanc dignitatem evectus fuerit, admodum ambigua res est . Recentiores commini sere sensu tenent per duodecim priora secula, plus minus,suhdiaconatum in classe minorum ordinum fuisse locatum , atque inde eximi coepisse, quando a Romana ad alias Occidentis Ecclesias lex promanavit, ut subdiaconi castitatem solemni voto profiterentur. At que eidem sententiae adhaeserunt Menardus in notis ad Sacram. Grego xii, Bona lib. I. Rerum Liturgicarum cap.Xxv. n. I 6. AuctoreS adnot.
ad Epistolas Gregorii lih. i. Epistola 49. pag. novae edit. sῖ8. Thomas
sinus lib. I. de veteri & nova disciplina p. l. lib. 2. cap. go. num. 3. Norinus Exercitatione X i l. cap.s. S noster Lupus disserta Prooemiali 3. p. in Decreta S canones synodorum pag. 26. Atque his innumeri sub scripsere Theologi. Ilac autem sententia argumentis proximis commmunitur. Primum est : Innocentius III. cap. multis, in I. decret.
tit. x Iv. decernit etiam subdiaconos posse in Episcopos eligi, quod jam ipsorum ordo inter sacros recenseatur, Cam hodie inquit subdiaconatus inter fueros Ordines eo utetur, S ibidem laudat verba Vrba ni II. c quem falso edita decretalium volumina dicunt primum i ,
Synodo Beneventana declarantis duos tantum ordines, praeSbytera tum Sc diaconatum , in Hesesia primitiva sacros suisse. Illa Bene Uentana Synodus anno Io 9 r. celehrata fuit, & Innocentius III. summus Ponti sex renunciatus anno II 93. Haud multum antea subdiaconatum ad sacrorum ordinum classem translatum fuisse scripsere circa anuum Iioo. Ivo in decretorum collectione: eodem sere tempore Gratianus cap. δε ullus in Epistopam , dist. 6o. Petrus item Cantor , qui vivebat anno Ir9 . aliique ejusdem fmuli plures. Argumentum alterum peti tur ex Concilio Laodiceno, quod canone a I. vetat subdiaconis ingredi diaconicum idest, in sacrarium , cujus cura diaconis commissa erat, necnon tangere sacra vasa. Non oportet, inquit Concilium
illud, incerti quidem, sed tamen antiquissimi temporis, miniseros ἰο-
In subdiaconatu conserendo apud latinos non adhiberi manuum im : posui oneni, quae est lacrarum oruiuationum materia ; apud Graecos au tem hypodiaconatum conferri extra Sanctuarium , aut in diaconico, aut ante portas , qua S uicunt δρίαι, Deeissas, chorum a narthece dividen
379쪽
3 et De Τheologicis Disciplinis
bur Sc extra Sanctuarium conserebatur . neque hoe ordiri initiandi sese eum diaeonis & presbyteris prosternebant ante Litanias, quae sacris Ordinatiouibus praemittuntur.Quartum denique argumentum est istud: Patres in ordine Hierarctico videntur tantum locare Episcopos , Pres-hnexos , & Diaconos. Ignatius quippe in Epistola ad Smirnaeos ait Lai- eos diaconis subjici, diaconos presbyteris, presbyteros autem Episcopis, nulla ibi subdiaco rum mentione facta . A Hieronymo in Epistola ad Evangelum , atque ab Augustino in ea , quam scripsit ad Ualerium Episcopum Hipponensem , iidem tres Eeclesiastici gradus singillatim recensentur , Subdiaconis inter alios Clericos, tanquam in communem S infimam classem rcjectis. Inveniuntur etiam Epistolae Syn dicae Conciliorum ad Episcopor, Presisteros, ct Diaeonos dircesae ,
in quibus proinde Lapodiacani ab Eccle hae Hierarchia, ct sacro princ patu excluduntur.
Haec quaestio videtur mihi. ad hunc modum distinguenda . si Or-ῶnIs Deri ratio, petatur a solemni caelibatus professione, verum est subdiaconatum non suisse semper in Ecclesia Latina seruis Ordiuem , S praecedens sententia a nemine debet resutari. Sed coelibatus non ad sacri ordinis su hstantiam , sed ad solam condecentiam spectat: alioqui carerent Graecorum Ecclesiae sacris Ordinibus. Ouamquam advertendum est , nec apud Graecos hypodiaconum posse nuptiali iure mulierem sibimet copularc , nisi eam duxerit antequam hoe ordine initiaretur , ut constat ex 6. canone Trullano, atque ex Cap. A multis, paullo ante citato. In Ecclesia itidem Romana longe ante Urbani II. tempora subdiaconi caelibem vitam ducebant, ut constat ex praecitata Epistola Gregorii Magni, atque ex capitulo illinc depromto , emte trienUium,
dist. xxx I. num. I. Immo Innocentius III. citato in loco proseri haec
verba Urbant Ii. Frubeseam impii, Cr intelistant eos, qui tu saeria ordinibus , Presisterata, Diaconata , θ' Subdiaeo vatu sunt positi ,
si esse non Oixerint, excudendos ab omui eorumdem graduum dixui rate : additque Sicut est ius exta Θτο do constitutum , cte. ubissexta Duodi nomine intelligendus est praelaudatus canon sextus Trullanus . Ex quihus non obscure colligitur, ante Urbani II. tempora subdiaconos continentiae legi sui 3 oh strictos, quamquam non ubique priscis Gculis obtinuerit Romanae Ecclesiae conitietudo. Sed de coelibe sacrorum ministrorum vita alibi dissertandum . Hanc ergo assertionis nostrae partem comprobat argumentum primum depromptum ex Urbani II. Innoc. III. Gratiani, Petri Cantoris , aliorumque Scriptorum
undecimi, aut duodecimi saeculi testimoniis. Rursus si Ordo Saeer, Fuerarcticus accipiatur, quatenns confert in Ecclesia jurisdictionum aliquam , ct principatum, subdiacona tus non est inter sacros Ordines computandus. Id prim im demonstratur postremo ex quatuor praecede atibua argumentis. Rursus ex Constit.
380쪽
Liber Τrigesimus sextus Cap. V. 373
Apostolicis lib. II. cap. I 6. lib. VII. cap. 32. & lib. VI II. cap. η s. ubi presbyteris S diaconis, non autem hypodiaconis tribuitur Iaicorum regimen , ct cura et idem colligitur ex Tertulliano lib. de Fuga in Persecut. cap. 1 i. ex Epistolis Cypriani ad presbyteros, ct diaconos Romanae Eeelesiae, & istorum vicissim ad Cyprianum , datis vacante per Fabiani
mortem Apostolica Sede: ex canone is. Se I 6. Nicaenis, ex optato Nileritano lib. I. ad νersus Parmenianum , atque ex iis, quae subjiciam proximo cap. de Diaconis . Ex quibus tamen nemo inserat trium His-νarebi eorum ordinum iurisdictionem ac potestatem fuisse parem : enimvero Episcopi semper primum ac supremum Iocum tenuere, proximum presbyteri, atque his accesserunt diaconi, quorum arrogantiam, si aliquando presbyteris se aequiparare ausi sunt, Synodi ac Patrcs acriter compressere , ut apparet eX Synodo Laodicena can. 2o. ex Arelatense r. S Nicaena can. i 8. ex Hieronymi Epist. ad Evangelum, alias ad Evagrium, atque ex Gelasio I. in Epistola ad Victorem cap. Conquisit, dis . 4. n. 9. Igitur Epistopis, Presbyteris, & Diaeonis , in suo cuique gradu , S sub ordinatione servata , semper competit plebem regere, sacramenta aliqua ministrare, praedicare verbum Dei, ac benediceret quod cum excedat potestatem Subdiaconorum, ego quidem ultro fateor subdiaconatum non esse serum ordinem, si ordo sacer ita
aec piatur, prout est idem, ac ordo Hierarebieus; iste vero idem sit, ac habens jurisdictionem. Ceterum si Ordo socer dicatur, quatenus tribuit spiritualem fa/eultatem propius , quam faciant minoribus initiati, inserwlendi in mi nisterio altaris , in illo collocandi oblationes, sacra vasa proprio,' si-hique commisso munere contreetandi; arbitror a sui institutione su his diaconatum sacrum semper , unumque ex muoribus ordinibus fuisse iala primum commonstrare videntur praecitata Tridentini verba , Nam subdiaconatus ad majores Ordines a Patribus, ct sueris Conciliis refertur: quae verba dum recentiores reserunt ad Concilia, Se ad Patres saeculorum posteriorum tantummodo , hujus interpretationis nequeunt aptam aliquam rationem proserre; quum potius phrasi illa Tridentini exprimi videatur vetus, S universilis traditio . Deinde inter Apostolicos canones , qui plurium saeculorum aetatem praeserunt, quocua que tempore collecti aut fabricati dicantur, num. 8. I 6. I . so. & 62. Iegitur, Si quis mist us, presb ter, diaconus, vel ex sacro catalo. go , edici ac deinde , inferiores Clerici communi vocabulo deserit, uniatur. Quinam vero sunt ii ἐκ --- Λοκτικι , classis inter diaco. nos & clericos mediar, nisi h podiacoui 3 Postremo sacra illa munera , quae recensui, etiam sacra Usa tanden li, Re ad a tare deserendi, co m-
petunt subdiaeono vi ossicii sui: in Constitutio hus qui pe Apostolicis lib. νi m. cap. 2 I. apnel Iantur hypodiaconi AEI άγ- -- σιλ-M . Derorum vasorum custodes: ordinantur apud Latinos, a vetustis. iaeculis