장음표시 사용
391쪽
ingenio suo indulgens ad secundum Constantinopolitanum Concilium profectus rursus dissidia excitasset . merito a Uigilio a diaconorum gradu , Se a hierarchiae honore dejectus suit. Denique non repugnat aliqua ordinum ministeria a non ordinatis exerceri, & quae ab initiatis jure proprio peraguntur , ab aliis fieri aut indulgentia pastorum . aut Ecclesiarum necessitate : quanquam sunt munia quaedam ita diaeonis commissa, ut nulla ratione non diaconis permittantur, idest, leo gere in Missa Evangelium, tangere vasa sacra , quae actu Eucharistiam eontinent, ipsam Eucharistiam aliquo in casu distribuere, & conferre
solemni ritu baptismum. At de praemissis oppositionibus satis. stimque de Diaconatus Ordine diximus.
is quo de Diaemisse brevitur di summatim dissipi ur
CAprte hujus libri secundo mentionem feci Diaeouillarum, ad veristens eo vocabulo non significari tantum uxores diaconorunia,
quemadmodum appellatas legimus subdiaco silsar, presisteras, ct episcopas, hypodiaconorum, sacerdotum, & Antistitum coniuges ; verum & pudicas quasdam , honestasque mulieres certis in Ecclesia ministeriis addictas . De quibus , ne sorte sacramento Ordiuti initiatae credantur, maxime quod in Pontificalibus Codicibus illarum ordiis nationis ct eonsterationis ritus comprehenditur, necessario agendum in sigillatim . Diaconissarum itaque in Ecclesia antiquissima eli institutio. Apostolus enim in Epistola ad Romanos initio cap. xv l. inquit : Commendo autem visis maebem uerorem nostram , qua est in minisseris Delesiae, qua es tu Cenebris: ibique Grarcus textus exis pressius, Phoeben. δεά-- τω -εσίας, diaconam Delesiae, ideoque Graeci in Ordinatione Diaconissae ita Deum orant, Largire bule anelliae tuae, quae east seruam tibi eonsecrare , θ' ministerii ditreo nisi mauus ossim.
pure , gratiam , - την-της διαιονίας σου φίβη, ὼ ἐκ M- ῶ ἔργω τὸe --nue, sicaι largitur es Phoebae, quam vorasti ad opus. adminiserationis. videntur etiam ad ministerium aliquod Ecclesiarum deputatae illae viduae, quas idem Apostolus tu I. ad Timoth. ν. jubet ut eligantur monogam in , ct aetate grandaevae. Lego tamen in Constitutionibus Apostolicis lib. I. cep. 7. Pag. 28 l. viduas illas etiam, quae publieis Meemosynis alebantur , sit ectas suisse isti μισκοτας si δεισἄνεσβύτεροις τοῦς δα - , ἔτι miν τίς δι όνως, Episcopis, presbνς
diis , Harenis, insuper oe diaconism. In iisdem autem Apostolicis Coninstitutionibus occurrit diaconisiarum frequens mentio, lib. I l. cap. 28. ubi appellantur R σβυτιδω, lib. III. cap. Io. & is . lib. VI. Cap. 17. atque lib. v II I. cap. 2o. Earumdem meminit S. Ignatius tu epistola ad Sinyr
392쪽
Liber Τrlgesinuis sextus Cay. VII. 38s
smyrnaeos, illas vocans τας παΠίνους --χηρας, Vir oes , quameuntur viduae , virgines scilicet ob continentiae propositum , ac vi
duae oh ordinem , in quem erant adlectae . Mentio itidem illarum ha hetur in epistola ad Antiochenos assina ipse Ignatio, apud Tertullia is num lib. i. ad uxorem cap. I. & de velandis virginibus cap. 9. Basilium cap. 44. ad graphilochium , canonem xl x. Concilii Nicent, x P. Chalcedonensis , x εν. Trullam, xi. Laodiceat : de quibus vide I. B. C relerium in praecitata in Ignatii Epistolam, Ioannem Morinum p: r. Exercit. to. & Lupum in Canones Chalcedonenses pag. s a. & seqq. ubi quaestiones, quae de Diaconissis moveri possunt , summa cruditi ae, & perspicuitate proponit ac solvet. Negari non potest diaconissas aliqua sacra ceremonia fuisse initia.
tas; in Constitutionibus namque Apostolicis lib. VI lt. cap. 2D. Pag. 4 8. legitur, μι χειροτανίας διλων arae, Invocatio is ordinatio se dis- eonissae , in qua electa dicitur ad mini urium , - διακανίαν , cicyle Po ti sex apprecatur gratiam, quam habuere Maria , Debora , Anna , &Holdam. Praemittitur eo loci Constitutio Bartholomaei, De diaconissa vero Nartholomaeus constituo : scoste, Noues ei mareus , ε ιθη - ο ταν χειρας, &c. In Pontificali, & Euchologici Graecoruin habetur ruus eius sein ordinationis , in qua non tantum diaconae caput inel
stibitis maph orium Iditum diseο em. Est . tutem Mapborium c ut p. t. pag. . 219. Morinus eXylicat , sacratarum virginum pullium . Trulis lana insuper Synodus canone κL. mandans, ne diaconissa juxta saeros canonus ordinetur ante annum aetatis suae quadragesimum quod san- eitum fuerat in Synodo Chalcedonensi canone κν. eamdem ordinationem , de qua loquimur, praesupponit. Hoc praeterea Ordine apud Graecos inauguratus legimus Theoseb cim uκorem s. Gregorii Nyssent, Olympiadem praestantistimam honestissi inamque seminam . in diaconis farum numerum cooptatam ab Epii Po Constantinopolitano Nectario, aliasquc eximiae probitatis mulieres , de quibus pag. sv . illustris Lupus. Extant &anuis Latinos ejusdem ordinationis vestigia plurima, in Antiquo Ordine Romano, in veteri Pontificali Sal is burgens s Ecelesiae, Ac in altero Tolosano, apud Tertullianum de Velandis virginibus praelati lato capite nono , dic: Hanc νero diaeonissarum ordinatiouem non fuisse in tiat ionem
aliquam sacramentalem apertissimae argumentationes euineunt. Ad nullum enim altaris ministerium consecrabuntur. In Epistola ad Antiochenos num . ia. y lib. VI Ii. Constitui. 'oilol. ca'. 2 o. nomina eas legi nus 6ο πι-- ωπ αγίων - νων, C Dder DudFuru G ianuarum,
earum scilicet, vade seminci ingrediebantur in templum: lib. r. can. Iς.
393쪽
eiectar tantummodo dicuntur ..e vali AEI γυνακοῦν ὐπιμνὼν , . ad mulierum minillaria, nempe ad denudandas mulieres sacro baptismatis lauacro abluendas , ut diximus tom. v I. pag. Is9. atque ad faciendas exhortationes iunioribus, ad . quas congruum non erat, ut diaconi accederent . Eodem opere Conm. Apostol. lib. g. eap. 26. asseritur ad diaconas pertinuisse honestatis decorisque causa praesentes esse , quotiescunque mulieres ad Epistopum essent introducendae. Illarum itaque ordi- notis ad evitanda scandala, servandamque fidelium existimationem institutae suit, non ini gratiam divinorum mysteriorum Idem asseritur a S. Epiphanio haeresi 79. quae est Collyridianorum, num. 3. ubi innuit : υἰ ἴri ιαν ταγμα ων - --, . e se Damnu- , Uamquam vera diaconigsarum. Ordo es in Delesia, non tamen ad Iseram, aliquam ' Ποπem Dis institutura: atque in Expositione
imis,nra , Diaconissa sutem adbibemur in miniserium mulierum tantummodo , propter booestatem .. Addit s. Epiphanius priori in Ioco rationem depromptam ex Epist. I. ad Corinth. xiv. 34. ubi prohibentur mulieres in Ecclesia loqui unde infert illas ad suheunda Eeelesiastica munia esse prorsus ineptas. Praetermitto canonem xix. Nicaenum, quem Latinus interpres reddidit Meminimus autem de Diaeonissis, quae i. eodem habitia esse probantur , quod non habeant manus impositionemo ideo modis omnibus eas inter lateas deputari. Etsi enim quidam hinc
inserunt, . diaconissaS nunquam fuisse priscis . saeculis impositione manuum inauguratas , atque idcirco illaru in . Ordinatissem non suime sacramenta tumet verissima est tamen interpretatio Ioannis Morini cit. . Exercit. x. cap. 2: num. 14. & Christiani Lupi in canones Nicaenos pag. . Set . accipiendum esse eumdem canonem de Diaconisiis Paulianistarum , quae habitum quidem , Palliumque , aut Velamen sacrarum mulierum,
stestabant sed juxta Catholicae Ecclesiae disciplinam non erant ab Episcopis adlectae, &-z nsecratae . . Nam de Paullianistis ad Ecclesiam redeuntibus canon expresis agit, Ct Graece ad hunc: modum iconscriptus legitur, Eu Θαιον δἰ Αωωνιαοῦν HI ' δεινων , επέ φ δἐ τι- εχ σι. .ra ἐξάπαντος ' ν σε. e. λααύα άυτῶν:gina dis , Meminimur autem Diaconissarum , quae in babita depreMnsa Iunt, ne eam immsitionem aliquam manuum non habuerint omnino, inter talior reeenseantur . Perperam ergo auctoritate huius canonis quidam ordinationem Diaconarum, quam tot monumenta confirmant,
expungere, studuerunt. Media incedendum est via .. ita , ut illarum ordinario non negetur negetur tamen suisse sacramentalem . Enim vero manus impositio est ritus sacramenti ordinis, si: adhibeatur ad conserendam potestatem Ecclesiastici ministerii di a quo mulieres arceritum dicta demonstrant, . tum canon x Liu: Laodicenus, ct Gesasius initiiteria ad Episcopos Lucaniae R Siciliae : de qua re agendum est ite
394쪽
Liber Τrigesimus sextus Cap. VIII. 38 '
rum . si quis autem alia ud Diacomssas pertinentia scire desiderat. perlegat sex quaestiones ab eruditissimo Lupo pertramlas in scholio ad xv. canonem Chalcedonensem, & praelaudatae Exercitationis Cl. N irini tria capita et nos enim quod instituti nostri erat, persolvimus .
De sero Presisteratur Ordine , ejusdemque potestate.
Πίσβοιν, Presister, comparativum est vocabuli , senex , unde idem significat, ac latinum senior, Sc aliquando aetatis no
men est, aliquando autem muneris ac dignitatis : nam ad honores , S graviora munia hi solent eligi, qui aetate , rerumque gerendarum experimento ceteris antecellunt. Ita Romani prudentiores patres ad rempublicam moderandam adductos seniores dixerunt .horumque Concilium senatum : quare Claudianus de vi. Honorii Consulatu a Gestarum Patribus eausas ex ordine rerum Eventusque refert, vexeramque exempla secutus
Dieris imperiasub iudiea fasta Senatus Errant idcirco tum qui sacerdotes intelligunt ubicunque Presisterῖ
nomen occurrit, tum qui presisteror eos tantum censent, .qui aetate
ac jure magistratus praecellunt. In illorum numero sunt interpretes , alioqui dodiissimi, qui de Ecclesiasticis tantum viris accipiunt quod legitur Iudith vi ri. 9. Misit ad presburos Gabri, er Charmi, & Eccles. Iv. 7. Presbytero humilia animam tuam : nam in priori loco habetur Vox m api, Ee enim , qua senes omnes, uti ct improbi insidiatores susannae , lingua appellantur hebraica ; secundo autem in loco patet de Magnatibus sermonem fieri. Decipiuntur ex alia parte hele-rodoxi putantes in Evangelica lege illos Omnes, qui dicuntur presbFieri , esse maiores aetate , nulla sacramentaIi Ordisatione a laicis di scretos, atque ad nullum aliud ministerium, nisi verbi, manuum impositione segregatos atque delectos. Hos autem, quamquam priori capite confutati sunt, nune rurius oppugnaturi, praemittimus verba Isidori lib. v I r. Orig. cap. I a. Presister Graee , Latiue senior later. prelotur , non pro arate, vel decrepita senectute, sed propter honoremae dignitatem: quae verba habentur quoque apud Grat. dist. a I. cap. Curos. ordinantur vero presbyteri apud Latinos non tantum imposiotione manuum, Verum etiam porrectione calicis cum vino, S patenae cum pane ς quam porrectionem esse ordinis hujus materiam docet in Instruet. Armeniorum Eugenius IV. Ouoniam lainen orientales Ecclesiae materia hae non utuntur, variantque etiam in aliis Ordinibur Onserendis, opus est , ut de sacrarum ordiMιionum materia distincto
395쪽
388 De Theologicis Disciplinis
capite pertractetur . De Presbyterorum munere atque ossicio Ita . Pontificale Romanum et Sacerdotem etenim oportet offerre, benedicere . praese , praedicare , or baptizore. At inter presbyterorum munia praecipua cluci sunt, immolare Deo sacrificium , S a peccatis absolvere et nee desunt viri gravissimi qui censent ad 1, duplex munus conis serri duplicem potestatem , ct cbaracterem , adeo , ut in una presbyterorum ordinatrone partialcs duae Comprehendantur : ita sentiunt Bellar minus de Oriline cap. 9. Est ius in dist. 24. ,. go. Vanroy cap. 34q. I. Pirite q. s. aliique viri percelebres .
PROP. I. Ordo Presbyteratus est proprium legis Evangelicae S
Hanc propositionem probant omnia argumenta capitis primi, maxime vord illa, quae adstruunt vel auctoritate, vel ratione , vel Rentium universarum exemplo mysticam eorum, a quihus Numini o serri debet sacrificium, inaugurationem atque consecrationem. Demon stratur deinde thesis ex quo in ordinatione sacerdotum adsit materia ,sive sit instrumentorum porrectio, sive χωρο-ia, si vo utrunque et nec desit verhorum sorma; S .spiritalis potestas per illam tribuitur, ut mox ediplicabo . Rursus inauguratio presbyterorum exprimitur in
δctibus Apostolicis ea phras, qua Concilia, Patresque docent designari Sacramentalem initiationem. Act. enim xlv. 23. Iegitur, Deum eonstituissent iliis per singulas Gelestias presbyteros, ct orassent cum
- ξαμ- sana , quo in loco habes ρομανὼν , precesque A postolicas . Dcinde Florentina Synodus, posteaquam ait Ordinem e R IexIum in Ecclesia Iaeramentum , immediate de presbyteratu pertractat οῦ ac Tridentina sessi. 23. cap. i. docet sacrificium S sacerdotium divina oro di natione conjuncta esse, ita, ut qui sanctum Eucharistia: sacrificium agnoscit, ex eruum quoque dr eisibile Deerdotiam debeat fateri , α can. g. ejusdem sessionis definit, sacerdotium inter ordines principem Iocum tenere, & ad illud , tanquam ad persectiorem finem, tendere ordinationes inseriores e canone autem tertio anathemate serit haeret I cos affrmantes Ordinem , sue faeram ordinationem non esse vere reproprie Jboramentum a Chriso Domino Insitatum . Postremti nil habent quod obtrudant insensissimi Ecclesiae hostes , nisi quod fideles omnes ab Apostolorum Principe, S a Ioanne in Apocalypsi , nominύ sacer dotum cohonestantur: haec verb, ut crip. i. libri Fnjus , aliisque in locis ibidem recensitis cstendi, adeo fram ct elumbis argumentatio est, ut de illa me pudeat iterum verba modere in . PROP. II. Non consertur Sacerdotalis ordo propter solum mim- sterium verbi, sed ulterius, .ct quidem praecipue propter sacrificium supremo Domino etiam in nova lege offerendum . Sequitur haec thesis ex dictis lib. XXXI IJ. cap. II.&caP. I9. ubi
396쪽
Liber Trigesimus sextus Cap. VIII. 389
demonstravimus dari in novo Testamento sacerdotes , ad quos pertinet Eucharistiam consecrare S conficere, eamque iugi sacrificio os- ferre Domino. Ratio autem potissima illa est, quod Christus Iesus in Coena postrema Eucharisticis symbolis consecratis .. Apostolis, quos tum, sicut definit suss. XXI t. Tridentinum , fovi Tesamestiri acerdotes constituit, ut idem , quod a se factum viderant, ipsi agerent, manis davit dicens: me facite is meam commemorationem et de quo loco cum permulta utroque in capite dixerim, addam Hieronymi videt metria fiam pulcherrimamque interpretationem,
Sie Deite, ct post hoc servate is Devia morem Ei Deris moniti jam nune assuescite mensis τi Iam quot in lae verba meo mea nomine do ii Nota super sanctis repetetis frugibus ore, Ipse adero , totoque epulis fabire inferar almis Corpore , viseeribusque meis , orsa uiue opino Exeipiam laetos, veteris solamen amoris . Idem constat ex ritu, quo apud Latinos. Gracosque presbyteri In I et nuntur et nam apud nos Episcopus ait initiator Aecipe potestatem offerre Deri tum Deo , Missasque celebrare , ore. apud Orientales verti, Ipse Domine hune , quem ρresbmerii gradum subme , ct a ijsset νο- lusi, reple dono sancti tui Spiritur, ur dignas fiat si oe crimine 9 querela assistere altari tuo , praedieare Evangelium salaris ruae, offerre tib3 dona ct Deriliaspiritalia, ct ren are postulam tuum ster lavserum
ter Pro X imam positionem. Praeterea S. P. Augultinus epistia a i. ad Valerium, ali 1s 148. num. I. lib. a. Contra Cresconium Grammat. cap. I is aliisque in locis docet presbyteri inicium n n esse praedicare dunta Naeverbum Dei, verum S Iaeramenta conficere & ministrare : atque Car thaginensis iv. Synodus, cui idem S. P. interfuit, canonem hunc id
dii tertium ac tricesimum i Episeopi, vel presisteri, si ad alterius ει- rosam venerint, in gradu suos etpisotur, or tam ad verbum faciendum , quam ad obtalionem conferesudam iuvitentur. Denique suadetur haec veritas tum definitione Tridentini Concilii, tum ratione apertis simu . Sacrosancta enim Synodus sese. xx I I. can. t. damnat asserentes sacerdotium esse nudum minisseriti is praedicandi Evangelium: atque apparet ex praemissis divinutationi hus , etiam in haereticis , . atque in his, qui pIebem non regunt, aut illam falsa doctrina decipiunt, Deramentum ordinis permanere: quo insuper ordine condecorantur Monachorum quamplurimi rite ad sacerdotium promoti, nullaque regendorum
397쪽
388 De Theologicis Diseipitriis
capite pertractetur . De Presbyterorum munere atque o RcIo It Pontificale Romanum et Sacerdotem etenim oportet offerre, benedicere . praese, praedicare, or baptizore. At inter pres hyterorum nauni praecipua duo sunt, immolare Deo sacrificium , ct a peccatis ab sol vere et nee desunt viri gravissimi qui censent ad hoc duplex munus conis ferri duplicem potestatem , ct eboriacterem , adeo , ut in una presbyaterorum ordinatrone sartiales duae comprehendantur e ita sentiunt Bellar minus de ordine cap. 9. Est ius in dist. 24. j. Eo. Vanroy cap. 3. q. I. Piet te q. s. aliique viri percelehres .
PROP. I. Ordo Presbyteratus est proprium Iegis Evangesicae S
Hanc propositionem prohant omnia argumenta capitis primi, maxime ver i illa, quae adstruunt vel auctoritate, vel ratione , veIRentium universarum exemplo mysticam eorum, a quibus Numini o ferri debet sacrificium, inaugurationem atque consecrationem. Demonstratur deinde thesis ex quo in ordinatione sacerdotum adsit materia ,sive sit instrumentorum porrectio, sive χω -Ha, sive utrunque et nec dest verhorum forma; S .spiritalis potestas per illam tribuitur, ut mox explicabo . Rursus inauguratio presbyterorum exprimitur in
δctibus Apostolicis ea phras, qua Concilia, Patresque docent designari Sacramentalem initiationem. Act. enim κιν. 23. legitur, Deum et nitituissent iiiii per singulas Gelestias presisteror, ct orasse ut cum
cas . Deinde Florentina Synodus , posteaquam ait Ordinem essesexmmin Ecclesia saeramentum , immediate de presbyteratu pertrami ἰ ac Tridentina sese. 23. cap. i. docet sacrificium & sacerdotium divina Orodinatione conjuncta esse , ita, ut qui sanctum Eucharistiae sacrificium agnoscit, ex eruum quoque dr visibile Deerdotium debeat fateri, Rcan. 2. ejusdem sessionis definit, sacerdotium inter ordines principem locum tenere , δ' ad illud , tanquam ad perfectiorem finem , tendere ordinationes inferiores: canone autem tertio anathemate serit haereti cos affrmantes Ordinem , I e fueram ordinationem non esse vere erproprie sacramentum a Chriso Dιmino Insitatam . Postrem h nil habent quod obtrudant infensissimi Feelesiae hostes, nisi quod fideles omnes ab Apostolorum Principe, S a Ioanne in Apocalypsi , nomine sacer dotum cohonestantur: haec verb, ut cap. r. libri hnjus , aliisque in locis ibidem recensitis ostendi, adeo fracta S elumbis argumentatio est, ut de illa me pudeat iterum verba sundere PROP. II. Non consertur Sacerdotalis ordo propter solum mini sterium verbi, sed ulterius, de quidem principue propter sacrificium supremo Domino etiam in nova lege offerendum . Sequitur haec thesis ex dictis lib. XXXI II. cap. II. Scap. I9. ubi Me-Dj hy . Orale
398쪽
Liber Trigesinuis setius Cap. VIII. 389
de mons Davimus dari in novo Testamento sacerdotes , ad quos pertinet Eucharistiam consecrare S conficere, eamque iugi sacrificio oia ferre Domino . Ratio autem potissima illa est, quod Chri ilus Iesus in Coena postrema Eucharisticis symbolis consecratis . . Apostolis, quos tum, sicut definit sess. XXI 3. Tridentinum , fovi Tesamestisfacerdotes constituit, ut idem , quod a se factum viderant, ipsi agerent, mandavit dicens: Noe facite in meam commemorationem ἰ de quo loco cum permulta utroque in capite dixerim, addam Hieronymi Vidae metria ἀam pulcherrimamque interpretationem,
Sis Deste , ct post hoc servate in Deuti morem
D Deris mouiti jam nune assuefite isensis τNam quoties hae Perba meo mea nomine dolii Nota super sanctis repetetis fragibus ore, Ipse adero, totoque epulis subito inferar almis Corpore , viseeribusque meis, ct sanguiue opino
Exeipiam latos, veteris solamen amoris . Idem constat ex ritu, quo apud Latinos. Graecosque presbyterrant et nuntur et nam apud nos Episcopus ait initiator Aeripe potestatem offerre Deri tum Deo, Missasque eelebrare , cte. apud Orientales ver Ipse Domine buse , quem ρresisterii Rradum fabire, ct a IUUei νοωIasi, reple dono sancti tui Spiritur, ur dignas fiat sise erimine 9 queis reta assistere altari tuo , praedicare Evangelium salaris tuae, offerre tib sdona oesaer elaDiri alia, re renovare ρ uiam tuum ster lavsers
i r proximam positionem. Praeterea S. P. Auguli inus epist. 2 i. ad va- Ierium, alias 48. num. I. Ir h. a. contra Cresconium Grammat. cap. I is
aliisque in locis docet presbyteri ossicium non esse praedicare dunta Naeverbum Dei, verum S saeramenta conficere & urinistrare et atque Car thaginensis iv. Sincidus, cui idem S. P. interfuit, canonem hune cd dit tertium ac tricesimum i Episeopi, vel presbFreri, si ad alterius ει- olestiam venerint, in gradu suos cipiamur , ct tam ad verbum faetendum , quam ad oblationem conferesudam iuvitentur. Denique suadetur haec veritas tum dc finitione Tridentini Concilii, tum ratione apertissima . Sacrosancta enim Syncidus sese. XX Dr r. can. l. damnat asserentes sacerdotium esse nudum mini Drium praedicandi Evangelium: atque apparet ex praemissis disputationi hus , etiam in haereticis, . atque in his, qui pIebem non regunt, aut illam falsa doctrina decipiunt, δε- eramentam ordinis permanere: quo insuper ordine condecorantur Monachorum quamplurimi rite ad sacerdotium promoti, nullaque regen
399쪽
dorum populorum cura gravati. Id magis illustrabunt quae postea discentur de ordinis ebaractere.
PRop. III. Consertur in sacra Ordinatioue presbyteris etiam facultas absolvendi a peccatis , atque haec retinendi. Ita desinit praecitato canone primo sacrosaneta synodus Tridentia na . Naut secus deducitur ex potestate iudiciaria , qua praediti sunt sacerdotes, & de qua prolixe egi disputatione praecedenti cap. vi I. prop. a. Petitur ulla ratio ex ritu ordinatioσis apud Latinos; Episeopus enim ordinatis manum prope Missae finem rursus imponens ait, Dei e Spiritum sanctum, quorum remiseris peccata , cte. in qua ceremonia quum habeatur materia, scilicet, manuum impositio, & forisma , id est , verborum istorum pronunciatio, agnoscunt Τheologi sapientissimi, quos paullo supra commemoravi, potestatem & eharactea rem distinctum a potestate S charactere collato presbyteris, dum consecrandi, ct sacrificium offerendi auctoritatem accipiunt; ideoque &hanc Ordinationem esse sacramentum omnibus suis partibus constans iidem auctores propugnant. Cujus assertionis Cl. Estius has rationes producit. Primum, inquit, in ordinatioue consertur illa potestas, quae verborum formula exprimitur; ideoque verbis, quibus significatur potestas offerendi sacrificium , non datur potestas alia remittendi auretinendi peccata, cuius potestatis significationem habent sola postrema verba, Aeeipe Spiritum sanctum, quorum remiseris, ere. Deinde haec ea.
dem sententia traditur a Catechismo Romano P. z. cap. 7. num. a DUlterius Christus utramque potestatem separavit,unam ante passionem, alteram verb post resurrectionem Apostolis elargitus. Eadem sere
Bellarminus cit. cap. 9. ubi huius duplicis potestatis praesidio nititue
ad concordiam revocare sententiam, quae constituit materiam huius ordinis in sacrorum instrumentorum traditione , cum alia sententia , quae eamdem materiam locat in impositione manuum, affirmans per
priorem materiam tradi potestatem sacrificandi, & presbyterum. Ordinari ad mysticam oblationem: per aliam autem materiam ordinari ad potestatem solvendi retinendique peccata. Subscribit Bellarmino Leonardus Uanroy citato in loco, subseribit Sylvius in q. xxxv l I. Supplem. art. a. subscribunt viri alii clarissimi ah eodem Syl vio commemorati . Sed saullulum hac in re fluctuo: enimvero impositionem manuum S ego in sacerdotum ordinatione necessariam esse propugno; at si hae statuatur χωροτονia tantum illa, quae in fine Missae adhibetur, jam sacerdos ad lacrificium , quod est actus Ordinis sui praecipuus, absque manus impositione ordinatus erit, quod puto falsissimum . Deinde Orientalex in Presbyterorum ordinationibus nequaquam exprimunt potestatem peccata soluendi retinendique, sed exercendi ea munia tantummodo , quae in parte Pontificalis superius consulto exscripta nararantur ἔ & nihilominus unica sacrae ordinationis ceremonia utramque
400쪽
Liber Τrigesimus sextus Cap. VIII. Is T
accIpiunt potestatem , alioqui non possent Poenitentiae sacramentum adoministrare , ct impendere poenitentibus absolutionem . Insuper iuxta doctrinam S. Thomae q. xxxv li. Supplem. art. 4. ideo sacerdos est minister baptismi, Paruitestis , or unitio uir extrema, quoniam purgaro a peeeatis est dispositio ad sacramentum Eucharistiae, quam conficerect Oflerre est munus presbyteri praestantissimu in . Ut ergo in presbyterum consecratus cum potestate offerendi lacrificium , haptirandi, ctrinungendi infirmos auelaritatem nanciscitur ; ita potest eam ordinais
nouem , potestatemque recipere , quae requiritur ad soIνenda admissio. rum scelerum vincula .. Aut ergo postrema impositione manuum . tanquam accidentaria ceremonia , confirmatur, exprimitur , Sc declaratur
peculiaris potestas in essentiali ordinationis ritu implieite collata, quod minime repugnat Dominum Iesum cum Apostolis praestitisse, aut saltim quod Latini duplici, ac separato ritu persciunt, id Graeci mica adimplent initiatione, in qua idcirco verba illa pronuntiant, πώρ- - του his σου - του δωρεις Repis surcii Spiritus tui dono i ο e.
LI monstratur Episcopatum esse ordinem , propriique nominis
estor , nomen trahens , idem est , ac superi pector, speeα- lator . Recte itaque ac sapienter in lib. xl x. de Cist. Dei Doctor Maximus Augustinus , Episeopatur nomeu est oueris, nos honoris . Grais eum est enim, atque ἐπδε ductum vocabulum quod ille qui praefieitur, eis quibus perficitur superinuπῶς, euram eoramscilla et gerens. Habe tur & in Veteri Glossario apud Du-Cangium . Episeopas Visitator , superspectator, Decalator ., Episcopis proinde nomine appella hatur inveteri Testamento is, qui LeUitis p erat, ut ac Esdrae XL. 22. Iuxta
Gramos, Latinosque Codices Agat fiIius Bani; ibique in Hebraeo exintai vps, Pakid , Parar. In Psalmo item cur ii. 8. de Doeg Idumaeo, & sensit mystico de Iuda proditore, Iegitur, B episeopatum ejusaeeipiat alter: vhi GraecuS habet τῆν μωκοπὴ , Sc Hebraeus mps', re hudah.. Dominum quoque Apostolus Petrus r. Ep. Ir: a se appellavit animarum nostraram Pastorem Piscopum . Iure igitur meritoque Ii,. qui in Ecclesiastica Hierarchia ceteris praeponuntur insigniti sunt honestissimo amplissimoque nomine Episcoporum . . Hi saera εἰ mysticaceremonia ad sacerdbeii apicem promoventur, impositione manuum, Verborum I forma atque Iuxta Latinum ritum unctione etiam Chrismatis, quo per totam Coronam capitis deliniuntur: quapropter quae