장음표시 사용
411쪽
Controvertitur insuper an Chorepiscopi, &, si ita illos appellare placet , Discopi ineunt, essent inaugurati Episcopali consecratione; num vero in igniti tantummodo ordine presbyteratus. Consecratos illos fuisse in Episcopos existimavit Rabanus Archiepiscopus Moguntinus, eique subscribit noster Lupus in scholiis ad Concilium Ephesinum pag.819. ubi advertit Iacobum Chorepiscopum Quarto decimanorum Philadelphiensium revera suisse Episcopali charactere condecoratum Atque hanc sententiam argumentis plurimis nititur demonstrare Basiastius. lib. I. II. Eccl. cap. s. ct ex recentioribus Theologis Honoratus Tournely de Ord. p. 2I6. Horum autem argumentorum praecipua sunt, quae sequuntur . Primum est, quod canone I 2. Coa
cilii Ancyra ni legitur , Chorepiseopis nos licere presisteror, aut diaconos ordinare , sed nee presbyrris civitatis, De praecepto Episcopi , vel litteris . aliquid imperare , uec sine auctoritate litterarum ejus is uua quaque provincia aliquid agere . Chorepiscopi itaque , saltim de Episcoporum licentia, ordinare poterant presbyteros & diaconos. Alterum eidem aseritur maiori perspicuitate Antiocheno canone Io. in quo de Chorepiscopis legitur: Oedinent autem Lediores, Subdiaestuos, at que Exoreis ias , quibus promotiones istie suseiaut: nec presbyterum vero , nec diacouum audeant ordinare praeter civitatis Episcopum , eui
ipse eum possessione subjectus est. Tertium t S. Basilius epist. i 8 I. ad
Chorepiscopos suos , acriter illos reprehendit, quod violata Episcopali juris lictione nonnullos in sacerdotale in Numerum estoptareut, quum praedecetarum suorum tempore , nisi praemonitis Episcopis, hoc attentare non auderent. Proximum: In Synodo Naeoce sariensi ania 3 i . cania II Chorepiscopi instituti dicuntur ad exemplum septuagista dissi-pulorum , eisque permittitur ut sacrificium offerant praesentibus quoque Episcopis , ac presbyteris urbium. Postremum, levissima enim sunt , quae ulterius pro hac sententia produci possunt, Nicolaus Iia anno 864. in Epistola ad Rodulphum Archiepiscopum Bituricenset . scripsit non esse iterandas Ordinationes factas a Clitire piscopis . ratione
hac producta, em formam enim septuagivia Gorepiseopi filii Dut , quos quis dubitet Episcoporum babtiisse ineta Ae nota Nicolaum loqui
de ordinationibus presbyterorum, & diaconorum , quos solis Epistopis fas est ordinare Alii ex aduerso existimant Chorepiscopos suisse tantum presbyte-xos , non Episcopos: quae sententia communioe est, proximisque argumentis innititur . I. Romani Pontificus , praesertim Leo Magnu epist. 88- ad Episcopos Germaniae & Galliae scripta an. 444. prohibQt, ne Chorepiscopi chrisma conficiant, & ipso chrismate siqnent frontes haptizatorum, eo quod non habeant apicem Pontificatus , ut dixi
Volam. vi I. pag. IS. S 29. Praetereae in praecitato canone Ancyran
412쪽
Liber Trigesimus sextus Cap. X. HO3
Pontificalibus Maronitarum apud Horinum p. a. p. 4t s. habetur Ritus ordinandi Chorepiscopum , non saeramentali Ordinatione, sed ceremoniali . quadam , eique simillima, qua Archipresbyteri, Sc A chidiaconi Instituuntur, ae longe diversa ah Ordinatioue , Sc consecratione Epistopi, quae deseribitur infra pag. 4I . in aliis autem sive Occidentalium , sive orientalium Codicibus nunquam, aut certe per- raro de ordinatisve Chorepiscoporum sit sermo. Insuper animadvertit praelaudatus Morinus p. I. Exercit. IV. cap. a. Cliore piseopos ab uno tantum Episeopo fuisse institutos atque inauguratos; et tamen antiqua consuetudine Electi a tribus Episcopis communiter ordinentur. Ulterius juxta canonem 6. Sardicensem , & pcrantiqua Ecclesiae statuta, quae laudat Leo Magnus scribens ad Mauritaniae Caesareensis Episcopos, collegitque Lupus in stholio ad eumdem Sardicensem c non em pag' Is s. non in pagis, Vel ruribus , sed in urbibus tantunia
Epistopi costitui debent, ne Episcopi nomen vel auctoritas vilipendatur. Ideoque Episcopi rurales, & villani, idest, Chorepiscopi , specioso hoc nomine, non Episcopali charactere gaudebant. Inter has extremas sententias verissima judicio nostro ost media , tenens Choreplicopos per se quidem fuisse presbytoros , sed aliquando tamen per accideus Episcopali praeditos consecratione . Atque hae e sententia principio maximam habet probabilitatem a numero & eruditione sapientissimorum virorum , qui eam propugnant. Sunt hi Bel tarminus lib. I. de Clericis cap. i . Franciscus Hallier de sacris Ordinat. sest. v. cap. 2. Petrus de Marca lib. 2. Concordiae cap. I g. Ioannes My rinus citato in loco, Thomassinus de Eccl. distipl. p. r. lib. 2. Cay. I.
Nnalis Alex. in Append. disteri. 44. se euli 4. Carolus Dusresne V. C Ust repiscopi, Iuen in dissert. I x. q. a. Witasse in Appendice ad dissert. de
Episcopis art. I. Le-Droint lib. VI i i. se fit. ultima, ac recentiores alii, Tournelio eXcepto . Deinde haec sententia ab utraque praecedenti sub citur, S a nulla earum aliquid incommodi patitur . Rursus in cano ne Io. Antiocheno permittuntur Chorepiscopi ordinare presbyteros
S diae nos , si impositionem manaum Episcoporum pereeperint, ct uo Episcopi eonserati sint; ideoque crant revcra Chorepiseopi aliqui consecratione Episcopali insigniti. Ad haec videor mihi verissimam apertissimamque rationem invenisse, cur lic)t per se Chorepiscopi essent simplices presbyteri, haberent tamen aliqui aliunde characterem Epi scopalem 1 Causa autem haec est. Cum Episcopi, ut dixi supra, in fo- Iis civitatibus constitui deberent; haeretici Calliari, Ariani, aliique
illos etiam in pagis locaverunt. De Catharis perspicuus est canon Synodi Nicaenae octavus: de Arianis , ct Eusebianis idem refert in secunda Apologia S. Athanasius loquens de Isthyra accusatore suo, prout adnotatum cst paullo supra : hoc rursias in consiletudinem receptum
413쪽
N. F. eap. I9. Sozomenus: haud secus egisse Donatistas, quibus S. Ali pius Tagastensis Episcopus in celebri Collatione Carthaginensi ex pro bravit, quod ostentationis cauta etiam in ruribus pagitque Episcopo ordinarent, constat ex ejusdem Collat. lib. I. num. t 6s. Hi ergo Cho repiseopi habebant Episcopalem consecrationem. Itidem Episeopi Ca thuri ad Catholicam revertentes, si id Catholico Episeopo videbatur sconsti uebantur Cliore piscopi juxta praecitatum canonem Octavum Nicaenae synodi. Catholici etiam Epistopi, si sorte ad propriam Eees eissam regendam accedere non poterant, aut inde injusta persecutione cogebantur abire, ne honore penitus Prigarentur, ad aliquem Cho-xepiscopatum Promovebantur.
Haee sententia incommodi ab ea , quae priori Ioeto posita est, nihil patitur. Primum quippe illius argumentum aperte demonstrat Cho repiscopos non esse Epi opos: nam in Canono Ancyrano aperte Cho-νepiscopis denegatur potestas ordinandi presbyteros & diaconos , ne
exprimitur in ea narte canoni S aliena dioecesis ς & absolute legitur, ρεπισκοπος μα- πεν uri ς ἡ διοικίνους χωροαν- , Gorepiscopis non e re presisteros, vel diaconos ordiuare : atque in alia parte canonis ,
in qua de licentia Episeopi dioece sani sermo est, non legitur ,
Ordicare, sed ἐπ άναν, committere, imperare: nec aliqua vertio est, aut nota, sive Dionysii Exigui, sive Isidori Mercatoris , sive Zonarae, fi .e Balia monis, sive aliorum, quae primae sententiae patrocinetur . Vide to n. r. Concit. Harduini pag. 27s. Ex canone ro. Antiocheno ta tum insertur aliquos Chorcpiseopos habuisse consecrationem Epistopa- Iem, unde 2 canon conditio nate loquitur, non absolute. In Epistola Basiliana, quod Gentianus Her vetus reddidit, in Oνdinemfacerdotalem, .iri docti explicant de initiatione inseriorum clericorum, quos ibidem Basilius aperte uistinguit a presbyteris S diaconis: sed quod Latine dieitur , in Ordinem sacerdotalem, est Graece , τυ ταγ τι ς ἱερατμων; ac τὰ tua Gρατμων est praeelectio eorum , qui ad sacerdotium sunt promovendi , non sacerdotum χμειαν a, Sc ordiustio: S in eo peccabant Ch repiseopi , quod inter ini iuncios, ae praesentandos Episcopo , coopta hant aliquos, quos presbyteri & diaconi indignos esse assirmabant. Ad duo postrema argumenta dicimus, inter septuaginta discipulos , pcν- multos quidem fuisse Epistopos , at non Omnes, immo nulli eorum , tanquam uni ex septuaginta, convenisse Episcopalem auctoritatem pquoniam Episcopi Apostolorum, non distipulorum sum succetares et atque ita dicendum de Chorepistopis: quorum si aliqui. aliunde Episcopaliciuaractere in niti, presbyteros ordinabant, non erat talis ordinatio iteranda , ut recte docet Nicolaus I. m Epistola ad Rod alphum ς
quamquam eadem Epistola , illa in parte, in qua agit de Chore pikoris, a Thomassino, aliisque viris doctissimis censeatur supposititia. Hinc possumus colligeret cur tandem Chor istopi fuerint abro
414쪽
Liber Τrigesimus sextus Cap. X. hos
gati. Fuerant enim principio instituti , ut in villis ae pagis vice sumperentur Episcoporum . Commissum propterea illis , ut rurales Eccleissas regerent, pauperibus eleemost nas distribuerent, & formatas , seu sui as communionis litteras darent de uno in aIium Iocum transin grantibus . Tum illis datum ut minores ordines , ct subdiaco ualua conferrent; atque in Orientalibus Ecclesiis permissi quoque sunt conis serre sacramentum Confirmationis , ac templa & virgines consecrare, IIaeo ex Synodis Antiochena ct Neocaesariensi , atque ex prauaudat S. Basilii epistola, ceterisque Ecclesiasticie historiae munimentis, sunt apertissima . Cum itaque etiam in Occidentali Ecclesia consignare a consecrare auderent, & Epilcopalia jura invaderent; de iis eliminanis dis a mim est vertente Saeculo vi II. prout constat ex Capitular.Caroli . Magni lib. VI. cap. Ir9. seculo XI. adhuc erat Chorepiscopus in Ecel si a S. Martini extra Cantuariam, qui a Lansranco Archiepiseopo am tus suit; sicut iam factum erat ubique terrarum, ut ait in Histori Pontificum Cantuariensium Gervasius Dorobernensis. Balsamon , qui
foruit exeunte Saeculo X I. rn notis ad canonem II. Ancyranum scribit aetate sua Chorepiscoporum gradum omnino exolevisse . In Alexandrino tamen Patriarcha tu Chorepiscopos solos extitisse, Episcopis eiectis, prodidit litteris an . i6ia. Cyrillus Lucaris illius sedis Antistes , prout Iibro a. Concordiae Sacerdotii & Regni cap. I . scribit Petrus de Mar- ea , S in sine prauaudatae Exercitationis rν. Ioannes Morinus. At quis fidem prantet Cyrillo , qui ab Hollandis pecunia corruptus non tantum splendidissime mentitus est , sed etiam avita religione rejecta, magno cum dedecore Calvinianam professus Iudae imitator evasit, de Patriarcha factus apostata ξ Du-Cangius denique tom. I. Glossarii pag. 9 I. censet etiamnum Chorcpiscopos, quoad ossicium ac dignitatem in quibusdam Ecclesiis vigere , ac talem esse primum subdiaconorum Ecclesiae I trajactensis S. Martini, primum Cantorum in Ecclesiis colliniatis Coloniensibus, & quatuor, ut vocant, diesitater Ecclesiae
Trevirensis, laudatque Molanum, Bro.erum, aliosque scriptores . Cantorum autem primus non a voce 'χωρ. remouis, ct agri, sed a χορου cum O. parvo, caetus cauentium , dicitur Chorepiscopus, atque
ita hoc vocabulum est idem, ac, Moderator Chori. Tantummodo apud Abbates, qui Mitra & Pastorali ha Io utuntur, Sc quatuor etiam Minores Ordines conserunt, veterum Chorepiscoporum servatur ima. po aliqua. Chorepiscopi sane appellabantur Bertito, Vigebertus, Rδlhulnus, necnon Brunu vardus , de quo Rabanus Maurus poemate
415쪽
An ab Apostolorum aetate, atque ex divina institutione Episcopi Aut a presisteris bonore , Ioritate distincti.
FUerunt, ac sunt modo inter Ecclesiae hostes quidam Ecclesiastieae
Hierarchiae oppugnatores, qui omnem ordinis ae iurisdictionis potestatem , omnemque praeeminentiam Episcopis supra presbyteros denegarunt, aut omnino pares illos esse assirmantes , aut si disierimen statuerunt aliquod, non aliud inter eos agnoscentes, quam antiquio ris ordinationis, atque, ut ita loquar, primogeniturae, eo quod prius in clerum adlecti fuerint S cooptati. Id primus omnium commentus est i Q. Christiani nominis taculo Aerius, aegre serens quod Episcopa Iem honorem obtinere non potuisset, atque, ut solent ambitiosissimi homines , illud ore pat vi pendens, quod vehementiori animo concupierat. Agunt de Aerio S. Epiphanius haeresi s. ae S. P. Augustinus h. Eumdem errorem propugnasse dicuntur Valdenses et de quorum tamen sententia non una est eruditorum opinio. Wiclusus, posteaquam a spe consequendi Episcopatum Me niensem deiectus fuit, sicut expertus est Aerii sortunam, ita adoptavit insaniam , ut lib. 2. dodiri n. Fidei art. I. num. 6o. scribit Thomas Ualdensis. Haesit in eodem luto
lib. I v. Instit. cap. 4. num. a. haeresiarcha Calvinus ἰ atque in eodem errore defensando plurimum sudarunt recentiores Puritani, Blondellus praesertim, ac Salmatius . oppugnarunt E contra haereticum ac pestilentissimum dogma, praeter Controversiarum scriptores , innumerosque scholasticos, in quinque libris de Hierarchia Ecclesiastica Dionysius Potavius, Natalis Alexander dissert. 44. saeculi i v. Isaac Haberi in Pontific. Graecorum pag. i 6 . Carolus Witasse prolixa dissertatione de Sacramento Ordinis p. a. sest. 3. Cotelerius ad Epistolas Ignatianas, atque Gulielmus Reveregius, Iacobus Armachanus, ct Ioannes Pearinsonius in selectis disertationibus insertis volumini L cundo PP. Aposto- Iicorum . Nostra de hoe argumento brevis & compendiosa dissertatio est hujuscemodi. μκον. A primaeva Ecclesiae Catholicae institutione, atque ab Apostolorum aevo Episcopi ordine ac di enitate praefuerunt presbyteris.
Νacrarum litterarum auctoritate, Ecclesiasticis desinitionibus, traditione Patrum, institutione atque suecessione Episcoporum, horum nominibus , ct characteribus, atque Theologicis rationibus propositio haec des monstratur . Ex sacris litteris haec depromuntur. Etiam
in Evangelica lege admitti debet Ecclesiastica Hierarchia recto ordine Constituta , ad quam non omnes promiscue fideles psi tineant, sed in sortem Domini adiciti, & qui vocantur a Deo tanquam e Vos, ut
416쪽
Liber Trigesimus sextus Cap. XI. Ao
verbis utar Apostoli ad Hebraeos cap. v. 4. tqui haec Hierarchia postu Iat, ut Episcopus presbyteris, ct clericis praesit, quc madmodum Aaron praeerat filiis suis, ac Levitis. letitur in Eoangelica lege statui debet Episcopi supra presbyter γs a uiatoritas. Major propositio cist Hieronymi, quem praecipue Presbyteriunt opponunt, in fine Epiti. ad EWanis gelum , immo & Tridenti me Synodi definientis Ecclesiasti eam Hierarinchiam , quae e a stat ex Episcopis, presbyteris , ac mi alliris, divisa ordinatione suisse institutam. Minor vero aperte constat legenti caput 28. Exodi, 9. Levit. 4s. Eccli: aliaque Ioca veteris Testa inenti, ex quihus constat Aaron ampliorem gloriam , honoremque habuisse , diversam consecrationem, facultatem ingrediendi sanctuarium , partem ex oblationibus peculiarem , atque supra Sacerdotes S Lewitas omne Samplissimam juris lictionem . Neque id negare audent haeretici; Calvinus enim in t U. Instit. cap. 6. num. 2. inquit : deuia undique ab idololatris septi eraut Pudaei, ne retitionum larietate distraberentur, euiatus sal sedem is medio terrae sinu Deus eoi cavit, illis unum antistitem
praefecit, quem omuel resρiserevi, quo melius in unitate taminerentur:
S Magde burgenses Centuria prima cap. 7. In Ecclesia populi Pudaieiunus tantum erat lege diviva jummus Sacerdos, queis omnes Quoscere cogebantur , eique parere. II. Apostolus in I. ad Timo t. III. a. inter
Episcoporum conditiones exigit, ut sit doctor , atque ad Titum I. 9. Si potens sit exbortari in doctrina sana , eor, qui co utradicunt aris guere . Haec autem ab Apostolo de Episcopis , ut a presbyteris distinguuntur, dicta sunt; tum quia lim in iis exiguntur , qui per singula&civitates aliorum praesides ac magistri constitui debent, ut inquit Ho- mil. x. in eamdem Epistolam ad Timoth. S.Ioannes Chrysostomus: tum etiam , quia Paulus ih idem cap. v. I . sejungit seniores , qui laborant in verbo, ct Amius, ab aliis presbyteris, illosque dupliei bonore dignos
csse pronuntiat. III. Eodem cap. v. i. Apostolus hoc Timotheo consilium praebet, Seniorem ne increpaveris , sed obsecra, ut parrem e quem Iocum f. Epiphanius haer. Lxxν. num. 6. ita urget adwersius Aerium z
presbyterum objuvaret, nisi majorem supra presbteram haberet au- Horitatem P Chrysostomus utique Hom. I r. hunc locum eXponit, noude dignitate, sed de aetate senili , .l, γ,ρακέ ne, at nihilominus hae aetiam interpretatio Valet ad refellendos adversarios , qui aetatem cum dignitate confundunt. IV. In eodem cap. v. versu i9. ita Paulus Timotheum alloquitur: Adversus preruterum aestusationem nol7 reeipere , nisi ab da obus , aut tribus testibus Ergo Timotheus , quem fuisse Episconum nemo unus ign rat, erat presbyterorum Antistes, S I ex . Hoc item argumento utitur citato in Ioco Epiphanius : & Chrysostomus, quamvis hic etiam senilem atatem hom. I s. interpretetur, iniere
417쪽
inde tamen Timotheo ut Episcopo ereditam suisse Ecclesiam, Irrim, geli. tem fere totam Asiaticam ς S inquit, ideo Apostolum de ratione exercendi judicii egisse cum ipso Timotheo , non tantum ut ei summam diligentiam commendaret, Verum etiam , ut omues Oscopam tavaam p=aesidem , iudieemque formideur, Ga, inquit, βήλπιυ , πόπαιεχων παρῶ τοῦ επισκοπου , πανιν δετῆν ἐρίς a , scilicet , Igitur vult ominnet metum babere hyiscopi, σι que omnibus ipsum prasieit. V. Evangeliea Historia non semel Apostolos a septuaginta discipulis distinguit, immo &Christus Dominus utrosque separatim elegit. Nec assirmari potest parem fuisse illorum, istorumque auctoritatem; quum Apostoli semper Domino adhaererent, ipsos ad regendam Ecclesiam, Scpraedicandum Evangelium speciali miserit Iegatione , atque ipsi regimen Ecclesiae iuxta traditam sibi a Magistro Grinam, Petro moderatO- .re, ae principe constituerint. At omnium prorsus Patrum consensu ,
Gregorii Nyssent de Vita Moysis , Chrysostomi ho m. 38, in I. ad Corinth. Hieronymi in Epistola ad Fabiolam, aliorumque , Episcopi sunt Apostolorum iuccetares . Igitur Episcopi tenent in Eeclesia gradum Scordinem, ceterorsim laeerdotum gradu ae ordine superiorem .
Inter definitiones Ecclesiasticas, quibus hae e corroboratur asser tio, recenseri principio possunt canones Apostolici, qui lie)t collecti sint exeunte secundo saeculo, aut tertio ineunte, comprehendunt tamerta, antiquiora statuta quam plura . Primo itaque canone decernitur ut Pre sbyter ab uno tantum Episcopo ordinetur, Episcopus autem o duo bus , vel tribus aliis r quod ab initio Ecclesiae institutum esse colligi potest e X I. ad Timoth. au. I 4. ex canone 3. Concilii primi Arelatensis, ex 4. Nicaeui primi, ex ai. primi Arauxicani. iidem Apostolici cano nes tres Ordines. Disoporum, Presbterorum, O Diaeonorum di stinguunt, num. 3. 4. s. 6. I 4. 18. Eo. 2I. 24. atque in hoc pariter a P parere primaevam institutionem , constat ex canone g. Nicaeno , sitquet ex dictis 9. capite praecedenti. Rursus canon Apostolicus i a. interdi cit presbyteris, ct diaconis, ne audeant in paraeciam aliam migraro
absque proprii Episcopi permissione; & canon et . illos suspendit, si pro
prio Episeopo spreto altare erexerint contra altare . Tricesimo quarto canone iidem presbyteri & diaconi jubentur cuncta administrare juxta Episcopi nutum & auctoritatem. II. Agentes paullo supra de Chorepiscopis , diximus eis licitum non fuisse sacros ordinet conferre , nequ*in civitatibus habere sedem, aut neophytos consignare : quae omnia ad Episcopos pertinent , eo quod habeant vleem Ponti alas, prout ostendimus decretis Conciliorum, Romanorumque Pontificum . III. Iaeadem civitate juxta Apostolicam ordinationem duo Episcopi probi
418쪽
Liber Τrigesimus sextus Cap. XI. qos
pentur exsere, etiamsi non repugnet plures presbyteros ibi moram agere , prout declarat canon Nicaenae Synodi octavus . Hinc S. P. Au pullinus, auctore in ejus Vita Possidio, vehementer querebatur quod inauguratus esset Episcopus Hipponensium vivente adhuc Valerior &quando perlectae Romae fuerunt Divales Constantii , praecipientis ut ina eum Liherio sederet Felix , ut refert Theodoretus lib. 2. H. F. cap. ai. Romanus popuIus in Circo eXclamavit: Unus Deus, nsarciriastur, unus Episeopar. IV. Tridentina nodus sessi xxx M. can. 6. definit,hierarchiam Ecclesiasticam divina ordinatione institutam suisse, & eonia Hare ex Diseopis . preristeris, O miniseris; & proximo canone Episcopos presbyteris superiores este: quae est assertio nostra ex eorumdem Fpiscoporum inauguratione, ossiciis, sede, & digniori in Hi sarchia loco summatim confirmata.
Patrum verb testimonia invicte positionem nostram confirmant. atque ut ex immensa illorum multitudine quaedam luculentissima tanetum proferam ς praetermitto Dionysium scribentem de Ecclesiastica Hierarchia cap. s. presbyteros consti tutos esse sub ordine divinoruis Pontificum, prout diximus cap. IX. Prop. 2. necnon Auctorem Constit. Apostolic. asserentem lib. a. cap. 48. & 26. omnium ab Episcopo cuoram geri , ct hunc esse aliorum credentium principem, dueem , rege onustam . Mitto quoque verum Clementem , qui in Epist. ad Cori thios num. 4o. Episcopos summo sacerdoti Aaron comparat, eosqu praepositor appellat, segregatque a presbyteris : de qua epistola , qu niam inde novi Acriani conantur haeresim suam confirmare, agendum cst rursus . II. Nequaquam autem tacendum est, de Ignatio martyre , cuius verba adeo manifesta sunt & perspicua, ut hac de causa Presbyteriani Ignatianas Epistolas inter apocrypha scripta rejiciant; tametsi casso irritoque conatu, prout ostendimus priori capite libri Ui ri. ENgo Ignatius in Epist. ad Magnesianos num. 6. inquit cuncta omni studio. animorumque concordia agenda esse, praesidente ceteris Episcopo Dei cum tenente, moara n inu - ἐπισκό- ῶς τόπον θεου. Commendat ibidem Damam Episcopum , Bassiim Sc Apollonium presbyteros, ct scitionem diaconum, ita singulos discemens, δια ΔΛ, α τοῦ ἀξιαω -- ε- ,
Per Damam Deo dignam Oscopum vestrum , resisterosque deuor 'Eassium O polloniam, atque eonfervum meum Sotionem. Ad Tral-l lianos num. 2. Disopo, inquit, subjectisitis , ranquam Pesu orbis.
46t, quemadmodum Deitis, ut sine D*copo nibli agatis , ἄναγκίαν υ
419쪽
η1o De Τheologicis Disciplinis
num. v. E seopo attendite, dr presbyteris, ct dia uir, σπι-- ων. ἰχπε, η τω - πιστε,ω a iura διακί - , ct infra , Sise Episcopo nihil Dei te, ἰτι-όπου μυ-- πωσι. Vides his ici locis exproslam ab Ignatio Episcoporum praeeminentiam, iurisdictionem, auctoritatem. IlI. Cleia mens Alexandrinus lib. 7. Paedagogi cap. la. scribit alia praecepta in aeris litteris data esse Discopis, alia prerbieris, alia diacouit, L. μυ
fectum de uno ad gradum alium superiorem a 4νακοπτω , proficis , proinceri: ibique Clementem explicare Ecclesiasticam Hierarchiam, in qua primum locat diaconos, tum ait cooptari preSbyteros κατα -οπῶν per gloria profectam, ac tandem per Episcopatum eos, qui vestigiis Apostoloruin insistunt, crestere - Αὐ π ανδ a, is virum per sedium. IV. Origenes, quem fuisse presbyterum omnes norunt, hommilia a. in Ieremiam ait, plus ase exigi, quam a diaeοπis, ab bis vero
plus quam a tricis , plus rursus ab iis, quibus 9 super diaeouor, ersuper presisteros commissum es reximes ac priueipatus Delesiasticas :
U. Tertullianus de baptismo cap. I . de ipso sacramento conserendo pertractans, Dandi quidem , inquit, habet jus Dinmas Sacerdos , δε- bine presisteri 9 diaconi, προ tamen siue Episcopi auctoritate , propter Delesiae honorem, quo salvo salva pax est. Ui. S. Cyprianus epist. X . thribit presbyteros, qui lapsos inconsulto Episcopo recipiebant, eidem Di σο honorem Deerrinisui,9 eathedra non reservare: cpist.27- docet Dessam super Episeopos eo tisatam fuisse; de epist. 6s. ad Rogatianum loquens de diacono in Episcopum contumaei, miratur primanthon fuisse illum ab Epistopo gravi animadversione punitum , cum ha heat is Episcopatus vigore dr ealbedra auctoritate potestatem, deindeo ait: Meminisse autem Laeoni debent, quoniam Apostolos, idest, D stapos er praepositor Domiσus elatis. In Carthaginensi etiam Synodo , mi Cyprianus ipse praesuit, Clarus a Mastula inquit: Moosolis nos De-esimas, eadem porsate Eeelsam Domini gubernantes. VII. S. P. A gustinus de Haer. num. ςI. Aerium inter haereticos recenset, quod inter alia nefaria dogmata diceret, presburam ab Episeopo nulla disserentia delere disereni: Epist. gr. ad valerium num. I. tres gradus tu Ecclesia sublimiores, S periculis majoribus obnoxios secernit , Dioscoporum, presbterorum, dia coram e lib. 1. de Actis cum Felice Manichao cap. I a. haeretico dicenti, Non ego possum eostra ιuam virtutem , quia mira virtut est gradar iseopalia, praestantissimus caritatis & humilitatis Magister respondet, Dixis , quod is Episcopalis terreat auctoritas; eam videas quassa pace is er nos agamur, quout
420쪽
Liber Trigesimus sextus Cap. XI. qII
rrania Illitate dispalemar, mansuetudinem exercens, auctoritatem autem non denegans . Eadem humilitate ita Hieronymum alloquitur Epist. 82. num. 38. Quamquam enim seeaudam bonoram Poeabala, qua jais Delesiae Uus obtinuis, Episcopatas presbditerio maior sit ἰ tamem in altis rebus Auxustinas Hieroomo miπον es. VIII. Vide Leonem Magnum epist. et . ct 83. Caelestinum in Epist. ad Episcopos Galliae cap. l. Gregorium Magnum lib. I V. in I. Regum cap. 6. Sc. Peculiari autem modo de Hieronymo , & Chrysostomo agendum est, quorum verbis Presbyteriani potissimum abutuntur. IX. Hieronymus itaque non uno in loco discrimen , de quo loquimur, & ampliorem Episcoporum auctoritatem ac praee minentiam commonstrat. In Epistolam ad Titum cap. t. ea verba expendens , Et constituar per eivitates Discopos, ait: Audiant Episcopi, qui habent eonstituendi presisteros per urbes singulas potestatem. In Epist. 27. ad Marcellam refellens Montanistas , qui priorem locum dabant Patriarchae, alterum iis, quos appellabant Cenonas, & Episcopis tertium ac pene ultimum, sud nos, inquit, Apostolorum locum Episcopi tenent. Eadem repetens Ep. ad Heliodorum monachum scribit, Episcopos flare Deo mali. revere gradam Petri. In libris adversus Iovinianum diaconos a presbyteris , & presbyteros ab Episcopis saepe Eaepius distinguit. Non semel hanc distinctionem ei comparat, quae olim inter Aaron, ejusque filios intercedebat: nam ad Nepotianum Epist. 34. ait: Quod Haro ομιios ejus , hoe est e Episcopum Ορ preroterum noverimus ς & in sinu Ep. Io I. ad Evangelum, Et ut seiamus, inquit, traditiones Apostolieis Iamplar de veteri tesamento, quod Mareu G Atii ejus atqua Levitae is , templo fuerunt, boe sibi Episcopi, er presisteri , ct diaconi ven ieeur in Delesia. Ια Epitaphio item Paulae scribit: oderant Pero 3ω ram ct aliarum urbiam Episeopi, er Saeerdotum inferiores gruos, σοῦ
Levitarum innumerabilis multitudo . Episcopis demum tanquam in supremo ordine constitutis, docuit honorem maximum exhibendum,
ieri hens in Epitaphio Nepotiani, sire Epist. Is . Ut regi, sie Episcopo ς
immo miuus regi, quam Episcopo : idque confirmavit etiam exemplo, dum cum parente nostro Augustino disputans, Deinde, inquit, iusseouabor, ne Episcopo eommunionis mea videar procaciter respondere. Quid ergo A Hieronymo expectare possumus luculentius Θ Tribuit ille Episcopis potestatem constituendi presbyteros : tribuit ordinis diserepantiam: tribuit successionem Apostolorum : tribuit Aaronis supra Levitides excellentiam e tribuit gradus superioritatem: tribuit ampliorem in Ecclesia dignitatem, quam habeat rex in re publica et tribuit praecipuam , ct omni obsequio dignissimam majestatem . X. Ita prorsus Chrysostomus : qui in orat. contra Iudaeos docet Ecclesiarum Episcopos praenuntiatos fuisse vaticinio Isaiae Lx. I . Ponam praepositor
Mi justitiam . In Oratione de beato Philogonio vocat Episcopos mis