장음표시 사용
421쪽
ς ε -mia αμορςωτώ, praefesῖοι Ecclesiarain. De sacerdotio Itb.r. tribu tEpiscopo flammam auctoritaIem π potentiam; Sc de illo scribit Hom. 3. ad Populum Antiocla. Priueeps es hie quoque , ct quidem illa, id est
Hom. 34. in Epistolam ad Hebraeos de Episcopis declarat verba ill a cap. i 3. i . Obedite prvositis vestris, docens in Ecclesia esse mali' tuis ae principatu Q, ipsas Episcopos esse, quos Paulus appellat se,uomst, praepstos: etiam Apostolorum aetate fuisse as Wrare, principes; & Epiis seopatum recta nominari ἔγκον ἔρχῆς, i erit molem. Homilia denique
οῦ γοῦρ - σβυτερο πιν ἐπλα - ἐχειροι - , . de pre1Θteris, Ied de Epis Opis; αιυ eniis presbyteri Episcopum ordinaverant, distinctionem , Sc pra xogativam honoris, pro qua Pugnamus. eliquatissime tradidit.
In Victissma pro Catholicorum sententia sunt momenta it Ia , quae
petuntur ex succei non e Episcoporum et quum enim Patres demonstrent aut Apost illeorum dogmatum veritatem, aut institutionem Ecclesia rum perantiquam, in quo unus Episcopus & Antistes alteri continuata serie successerit , necessum est, ut ab initio unus suerit in Aposto Ite is Fec sitis sacerdos gradu, & auruiritate praestantior, ceterisque prsem laetus. Igitur S. Irenaeus lib. 3. adversus haereses cap. I. Ualentinia.
nos revincit, quod oppositain illis doctrinam teneant Ecclesiae, in quia bus ob εApostolis eo tituli Dut Episcopi, eorumque ordiuatione, O saeresone veritas conservata est, ct ad nos derivata . Ibidem Irenaeus ob oeulos statuit suecessiones Episcoporum Romanae Ecclesiae , a Petro usque ad Eleutherium, quem duodecimo loco numerat, illorum istis xens indiculum . At de hoc loco Irenaei plura dixi cap. s. libri tertii ac vicesimi pugnans pro Apostolicis traditionibus . II. Resellit haereticos iisdem momentis Tertullianus, cujus de Praescript. cap. 32. haec suntve rha: Edant ergo origines Ecclesiarumsuarum haereticia: evomane ordinem Episcoporum Iuorum ita per successiones ab initio deeurrentem ,αι primas ille Episeopus oliquem ex e vostolis , vel e Volteis viris , qui tamen eum e o lis perseveraves int, babaerit auctorem, ct an receiorem . Horum Episcoporum aliquos commemorans laudat Pol rearpum s Branne, 9 Clamentem a Petro ordinatam, subjicitque: Proi
de , utique retera exbibent quos ab e solis in Episevatum eonpittitor ., Apostoliet seminis tradaees babeant. Confingant tale aliqaid baeretiei . III. Insistit iisdem vestigiis Auctor Carminum adversus Marmcionem inter opera eiusdem Tertulliani, scribens prope finem libri g,
Iustrum. ds Buli, qui successere per orbem
422쪽
Libet Trigesimus sextus Cap. XI. 423
Consati virtute viri, nostrique magista
Conjunctos operis nobis tribuere bonores:
Ex quibus eiectam magnum, plebique probatum me Cathedra Petrus, qua sederat sese Aeatum Maxima Roma Linum primum eonfidere jusit,
alios prosequutus ad Anicetum usque. IV. Ex eadem Episcoporum se . cessione S. Optatus lib. I. arguit Donatistas ς eamdemque contexunt Epiphanius la aeresi et . atque S. P. Augustinus epist. I 6s. alias sῖ. ad Generosum, ubi refellens pariter Donatistas , eos revincit, ex quo nullum antiquum Episcopum possint proferre, recensenSe contra Romanos Pontifices a Petro usque ad Anastasium , tunc temporis , idest, circa an. 4 o. Romae sedentem . V. Possunt huc reserri antiquistini aliarum Ecclesiarum Episcopi, quos constat ex H. E. Eusebii priscis taculis uni Antistiti supra coetum clericorum constituto successisse: sit in exemplo Symeon , qui praesedit Ierosolymis post Iacobum, Anianus successor S. Marci in Cathedra Alexandrina, Heraclea itidem ejusdem sedis Episcopus , Pothinus , & Irenaeus Lugdunenses , Polycarpus ordinatus a Ioanne Episcopus Smyrnae, aliique permulti. VI. Adde vetusti iama Acta S. Martyris Ignatii Antiocheuorum Episcopi , edita ab Usserio, Sc a Ruinartio, in quibus num. 4. legitur: Houorabant enim sanctum per Discopor, presbieros, ct diaconos, et a Civitates , 9 Delesiae. In Epistola Smyrnensis Ecclesiali uno sane ex praecipuis sacrae antiquitatis monumentis, prae laudatus martyr Polycarpus dicitur num. I 6. Doctore vostolieus, Catholica iSmyrnensium Ressa Episcopuli: in alter: perantiqua Epistola Ecclesiarum Viennensis.& Lugdunensis num. 9. da Pothino dicitur , Qui Fpiseopatum Lugdunensis Delesiae adminifrabιat. Extat apud Eusebium lib. v. cap. 4. alterius Epistolae earumdem Eccle,sarum fragmentum , in quo Irenaeus a martyribus ut presbter laudatur, priusquam in Episcopali Cathedra constitueretur. Ipsi praeterea. Christianorum persecutores in proscriptionibus suis nominabant Episcopos charactere dignitatis ipsorum adiuncto; unde S. Cyprianus meminit epist. ss. S 66. alias 69. proscriptionis suae, ita conscriptae: . Si
quis teneι, vel pos et de bonis cicilii Ostpriani Episcopi Crisianorum.
QUINTA ARGUMENTORUM COMERIEs .i
Videtur mihi Catholica veritas confirmari sacrorum quoque Antistitum titulis honestissimis ; ac prim hin ipso nomine Niscopo m
De quo cum plura dixerim initio noni capiti&ς addendum nunc est, ab Ethnicis diis suis, quos rectores universarum rerum putabant. suisse idem voca lum adtributum . Illustria sunt testimonia , quae eX Homero, Plutarcho), ct Herodiano collegit Annotatione in I. Canonem
Apollolicum Beverestus .. Observavit ibidein vir eruditus Episcopos
423쪽
nominari etiam viros , qui rebus administrandis praeficiuntur, idque comprobavit verbis Plutarchi in Numa, ct Ciceronis lib. vir. ep. tr. ad Atti eum. Εκ ipso ergo Episcoporum vocabulo insertur his committi populorum ac fidelium regimen, ct Praefecturam; quod commonstrans Paulus Act. xx 28. ait Ecclesiae Pastoribus: e tendite το.
bis , ct universo gregi, in quo τοι Spiri ut sanctus posit Episeopor reistere Gelsam Dei. II. Episcopi in ApoCalypsi Ioannis cap. a. dicuntur
Angeli, non utique alia de causa, nisi propter Evangelium, quod annuntiant hominibus , S propter eminentiam auctoritatis , qua pol-Ient , Angelos enim esse Dei nuncios commonstrat illorum voeabulum, S inter res creatas principem habere locum, neminem latet: quare S. P. Augustinus de Civ. Dei lib. XV I I. Cap. 3 s. etiam Domino Jesu , Episcopo .animarum nostrarum , scut appellatur l. Petri i t. et s. Auis geli nomen ob Evangelii annuntiationem , ct Ecclesiae regimen convenire demonstrat. Celebris Apocalyps s interpres Arethas inquit: δε-
elesiae praefectus es e gelus. quod S confirmat Gregorii Theologi auiactoritate . In eamdem Apocalypsim intendens animum Tertullianus, Habemus inquit lib. IV. adversius Marcionem cap. s. Poannis alum nai Delesias: nam es e oeal Um ejur Marcios respuit, Ordo tames Episcoporum ad Originem recensas in Ioannem stabit auctorem. III. Quamvis etiam Presbyteri sacerdotio fungantur ἔ Episcopus nihilominus an istonominice sacerdos nuncupatur: ideoque sanctus Hilarius Pictavenissis Episcopus dicitur a venantio Fortunato lib. I. Vitae S. Martini, Rite Deerritis penerralia jure gubernans. Id vero non alia ratione, nisi quia Episcopus inter sacerdotes praecipuo fulget honore. Immo non sacerdos tantum, sed summus sacerdos appellatur Episcopus , nam Ambrosius lib. I. de Sacram. Cap. l. num. q.
inquit: Sueeintius summus Deerdor; licet erimΦρresisteri feerint, tamen exordium ministerii a summo esseerdote: suceinsius, isquam, Dumna sacerdos pedes tibi lavit. Nota hoc in loco Episcopi amplitudinem ac dignitatem , ejusque a presbyteris discrepantiam . Praecitatus Fortunatus Leontium Episcopum alloquens carm. XU. lib. I. ait: Praecedis multor , nulli minor atqueseeundas,
me superes aliquid, quod dare possi bonor.
Adde quae cap. 9. exoptato, Sidonio, aliisque dixi de sacerdotio in
primum, S secundum ordinem dividendo. IV. Tribuuntur Episcopis characteres alii, quos S. P. Augustinus in Ps I 26. num. I. simul enuis merat, S. inde inseri Episcopatus ossicia, honorem ac potestatem . . Explieans enim ea verba, Nisi Dominus custodieris civitatem, atque in
Civitate intelligens mysticam Ierusalem id est, Ecclesiam , D Episcopi. inquit, hoe Deianι; nam ideo altior loeas ρositas est Episeopis, ut ipsi fuerintendant, ct eustodiant populum . Nam ct Graeee quod dieitur Episcopar, hoe Latice suerintentor interpretatur . quia superisteπ-
424쪽
Liber Τrigesimus sextus Cap. XI. 6 I s
dit, quIa desuper Oidet. 2ποmodo evim inuitori altior fit sietis ad eaδstodiendam vineam , Ila er Ipycopii altior locus factas est. Post pauca: Custidimus eos ex osseio dispessationis et tanquam vobis Histores Disas , sed sub illo Pastora Uobiseum oves sumus. Tunquam vobis ex boc loco δε-
ptili Iamus, cte. U. Cum in tanta Patrum copia, illoruinque senteutia- .rum glutinatione Gregorium NaziaΠZenum cognomento Theologunia
laudaverim quidem, sed Arethae testimonio, nullisque ipsius verbis pro is duetis: exseribam quae Carmine XI. ad Episcopos de horum eximiis characteribus scribit, interprete Iacobo Billio: Gari Custodes animarum, quique Tonantis Hugmentum manibus regitis mirabile vestris, xviique Deum humano generi sociatis tu unum , Lux Oitae , fidei columes, Dudamiua mundi,
Doctores vita, nullo qua clauditur avo ,
Christiferi, filiis praclaris quique sedetis
Sublimes, ere. Ex his ergo, aliisque sacrorum Antistitum summis , amplissimisque vocabulis, titulis, ossiciisque sublimis illorum ordo, potestas, auctoriatas magis, magisque statuitur, fulcitur, corroboratur.
SEXTA ARGUMENTΛTIONUM COMPLEXIo.
Postremo Ioeo demonstratur propositio petitis a ratione argumentis , qua ex praecedentibus facillime deducuntur. Horum primum fit: Admittendam esse Hierarchiam Ecclesiasticam divisa ordinatione eonstitutam tradunt Patres, definiunt Concilia, ct ratio ipsa saadet. Forent autem in hac Hierarchia omnia permissita & confusa, nisi unus ceteris praeficeretur, nec esset ordo Procerum & Antistitum, quibus presbyteri, diaconi, aliique clerici, & laici in iis,quae spirit Iis siuit ox-dinis, suhjicerentur. In eadem rursus Hierarchia Episeop , presbyteri,didiaeoni com prehenduntur ; ideoque sicut diaconi presbyteris, ita presbyteri suhjiciuntur Episcopis . II. Ab Apostolorum aetate unus tantum Episcopus praefuit majoribus Ecclesiis, adeo, ut secundo saeculo quum Narcissus Iero lymorum Antistes aetate provectiori cerat enim annos circiter cenvim natu O Episcopali oneri sustinendo impar videretur, ejusque, nec non cleri & plebis consensu AIexander, qui sacra loca visutandi desiderio permotus advenerat Ierosolymam , in solio illius Ecclesiae fuisset constitutus ; id nonnisi divina dupenserione disinoque oraculo factum fuerit, ut Iegitur apud Eusebium H. E. I. PI. cap. I. ct in Alexandri Actis apud Ruinartium pag. II a. Singularia autem Praesul, lolium tenens, atque in locum unius Pastoris suffectus incommunem
presbyterorum ordinem nequit redigi. III. Habet Episcopus stupra pre
425쪽
1 6 De Theologicis Disciplinis
sbuterum ampliorem ordinis potestatem : ad illum siquidem attine: ad sacros ordines promovere , conferre sacramentum confirmationis, alia ue munia e Xercere, quae praestare nequeunt presbyteri, ordinaria laltim auctoritate . IV. Si presbyter alium in presbyterum ordinaiseet non insignitus Episcopali consecratione, talis ordinatio irrita penitus ae nulla esset. Habet itaque Episcopus potestatem inaugurandi sacerdotes, qua potestate carent preSbyteri. Demonstratur autem anis tecedens insigni testimonio S. Athamini, qui in sua adversus Amanos Anolostia pag. II 4. novae editionis probat lichyram , de quo supra , in Episcopatu ab hareticis constitutum , nec fuisse presbyterum , ita scri
. Unde igitur prerofer Iboras Z quo oriuvante i nonnσGltatbο ὶ ε qui Colluibus qsum esset presboer obiit, erussae ambae manus absque auitoritate fuerunt. Addit Athanasius , omnes qui M.us satis tempore a Colistbo fuerant ordinat , ad talealem statuis fuisse redactos: ω πήπου εἰ κατα- ιντου ' V Eoistoni denique etiam jurisdictionem habent ea , quae presyhteris eommittitur , ampliorem ; nam statim ac praeficiuntur Ecclesiarum reis stimini, possitnt consessarios approbare, ferre excommunicationem aliasque censuras , ac presbyteros ipsos se spendere & degradare ; tametsi hae e iurisdictionis potestas, ut tape diximus, possit a potestateor diu Is separari. Episcopos itaque esse , ac semper fuisse superiores diresbuteris, auctoritate Scripturarum, definitionibus Ecelesiasticis, traditione majorum, institutione atque successione eorumdem Episco-norum, ipsorum quoque nominibus & characteribus, ae demum Theologicis rationibus, quod P standum erat, ostendimus.
Sed qui Eniscopalem auctoritatem honciremque deprimunt, haec obiiciunt. Aperta, inquiunt, novi Testamenti l CR dς Ἐφ' tinriori Ecclesiae institutione, atque oeconomia, eosdem omnino tali piseopos, ae presbyteros, ideoque nil inter istos versarirui
illa seclusa iurisdictione, S gradus praerogativ*, qu m ritu
aetateoue nrovectioribuS , Ecclesiae progressu temporis oontulerunt. Vntecedens probatur ἰ mi Rct. X iv. 22. legitur ApostoloS zm stituisse per 'galas civitates presbyterol . XV. 2. 6. 22. XX I. I S. connumerantur conventus Apostolorum , seniorumque, scilicet ut Graece regitur, presisteνorum, NHm. In priori ad Timoth- I V. 14 universus ministrorum sacrorum coetus dicitur presisterium , di ροπ imo cap. v. l . presisteri appellantur xi, quι praesunt. Atqui iacerdotes in ciWitatibus constituti , ab Apostolis in Concilium comm Digit pod by Soc le
426쪽
Liber Τrigesimus sextus Cap. XI. . IT
nemque administrationem recepti , quique ceteris praeficiebantur, proculdubio fuerunt Diseopi et hi ergo a presbyteris minime olim secretierant. Neque dicas nonnullos quidem pre syterorum fuisse Episcopos,
at non omnes: aperte namque in eodem novo Testamento omnes pre
sbyteri dicuntur Epistopi, atque omnis inter illos differentia amovetur . Nam Adt. XX. i . ad se Paulus vocavit presbyteros omnes Ephesios , ouos Vulgata nostra appellat Majores natu , Graeca autem Lectio, τὼς . εσβυτί ς της ἐκ-πίασ: Rtque hos presbteros longa alloquens oratione, versu 28. vocat Oscopor. Inter istos denique, ac diaconos
nullum ordinem medium agnostens in Epist. ad Philip p. I. gratiam Rpacem apprecatur sanctis omnibus, qui erant Philippis , eum D scopis ct diaconibus , nulla presbyterorum mentione facta. Resp. r. Non deesse, qui censent primis Ecclesiae saeculis non tantum gradu, & auctoritate, verum etiam nomine Epistopos a presbyteris suin distinctos, quod viri aliqui docti probant praemissis testimoniis Clementis Alexandrini, Origenis, ac Tertulliani, abjicientes sententiam aliorum Patrum, qui assierunt vocabula Epycopi, ac presbyteri , immo ct diaco ui, fuisse olim communia, prout scripserunt post Chrysostomum plerique Graecorum , nec non Latini cum praestantissimo dodiore Hieronymo i qua sententia recepta , presbyteriani hac prima argumentorum farragine ludunt operam . Sane defendi potest .
in prima Ecclesiarum landatione Apostolos illis Ecelesiis, in quihus adhuc ipsi commorabantur, & in minoribus aliis subjectis alicui nobiliori. & in urbibus praecipuis constitutae, presbyteros tantum, Sciliaconos ordinassie, squidem munus Epistopi aut illi gerebant, aut Antistites amplioribus Ecclesiis praepositi, E. G. Timotheus Ecclasiae Ephesorum , Titus Cretensium; in Ecclesiis autem nobilioribus constituisse Episto pos , ct diaconos, atque ex isto runt numero crestente postmodum fidelium multitudinc ab ipsis Epistopis presbyteros selectos atque ordinatos fuisse. Igitur data opportunitate nunc Epistopi &diaconi in Actibus & Epistolis Apostolicis commemorantur, nunc dia. Coni , ct presbyteri ἔ quoniam necessium non erat in eadem Ecclesia ab initio constitui & diaconos, ct presbyteros, ct Episeopos , ac multo minus ea silem ad singulos istos dirigi cxhortationes . Ouare S. EpiphaniuS h. 7s. pag. edit. Petavianar 9o8. de Aerio, in cuius ossicina haec sophismata procusa fuerunt, ita scribit: Sed nimirum veritatis istis seriem ignorans , nec is retanditiore bisoria versatus, non intuli ist postolum, cum recens adbae esset Grilitavi dogmatis propaeatis , pro
re nata seri Use . Nam ubi jam Episeopi eonsitati fueritur, ad Episcopos ct istaeonos scribebat: neque enim subinde omnia ab Ap tiais ordinari poteravi; ct quidem pre byteris in primis O diaconis opus erat, o quibus videlicet ambobus Gelesiastiea negotia a lubituri possuυς. quare ubi nondum Episcopatu diguas aliquis occarrerat, nullsi et ioca
427쪽
propo tui est Episcopus. eis ubi necessitas sto tutabat nee eorum . qtii Episeopatu digni erans , copia deerat, ibi Episcopi eonstituti r sed
eum baud magna multitudo foret, reperiri nulli potuerunt, qui Oi- Boi ereaνentur ; uuis solo Discopo eouteuti fuerast Sine diaeono autem Episcopur esse non potes. Pro hac Epiphanii sententia pugnant acerrime Ioannes Pearsonius in VindiciiS. Epistolarum S. Ignatii cap. t 3. Ego tamea arbitror, Eiscopi S presbyteri nomina suisse in Ecclesiae exordio communia , munia vero , gradum, ordinem & auctorita istem diversa: nam ita censent, ut dixi, praestantissimi Ecclesiae Patres, quorum assertio & potest ex ipsis sacris litteris comprobari, ct facile eone iliari cum sententia Epiphanii ς quum non repugnet eadem voea hula ampliori significatione pluribus , stricta autem & propria uni tantummodo. convenire . Patrum autem loca producam infra , tertiam , ct quartam oppositionem eX pendens: nunc qaoniam contrita hac prima reliquae dilabuntur , in scripturis persistam paullulum. In his igitve Apostoli, Episcopi . presbieri ,-diaconi nunc communi, nun peculiari acceptione nominum in Ueniuntur deseripti . e vastolat dici- hue Christus Iesus in Epistola ad Hebraeos ii I. l. Apostoli dicuntur duo- deeim , qui tali vocabulo communiter honestantur Mail. x. a. Lucaevi. 13. Act. I. 26. Apostoni dicuntur etiam Barnabas, Paulus , An ἀdronicus, Iunias , Epaphroditus, aliique plures ad Corinthios prima L. Epycopus item appellatur Do ninus ta Petri ii. as. Epistoρὸ voeantur , qui Ecclesiam regunt, 'constituunt presbyteros , AFh. xx a 8. ad Timotheum II l. a. &ad Titum I. 7. Episeopi denique dicuntur ii omnes qui Ecclesiue aliquam curam gerunt , Al Philip p. Iia r. Presbterum se appellat Petrus ta Epist. v. I. item Ioannes initio epistolae
secundae ac tertiae; eodemque nomine Vocantur a Paulo I. ad Timoth.
.. 14. & V. I . Episcopi Ecclesii& praefecti. Etiam Diaeoni initio epistolae ad Philippenses , in tertio capite primae ad Timotheum aliisqueta locis dicuntur sacri ministri presbyteris inferiores οῦ Sc nihilominus Archippi quoque δι-ωνία commemoratur prope finem epistolae ad Colossenses ς quamvis idem Archippux eo quod obierit Apostolicum prae indicationis munus, a PauIo scribente ad Philomenem cap. I. 2. voce tur m πρατιωτὸς , commilito, Se Episcopus a Hieronymo, Ambrosiastro.' aliis existi inetur L Invenimus ergo sacerdotum , sacrorumque miniis strorum vocabula modo uno , modo altero sensu usurpata r idque, ut dixi, Patrum testimoniis paullo post confirmabo. Nunc ad' objecta paucis respondeor Demonstrant manifesta novi Testamenti Ioea olim idem omnino suisse Episcopos, ae presbyteros , quantum ad ampliorem vocabulorum. significationem, concedo: quantum ad ossicium , gradum, ordinem, dignitatem, nego . Significationem nominum tradidi initio cap. v Q i. & ix. Etiam Dominus Iesux nuncupatur Epi-
pus & Apostolus i nullam ergo habet supra Apostolos & EpiscopoS
428쪽
Liber Τrigesimus sextus Cap. XI. Kr s
uuctoritatem ὶ Petrus item aiebat , is υτυνε τοῦ ν υῶν παρακαλοῦ ἐσυμπρεσατε οι , Presburos, qui in vobiUunt, obsecro compresbyter, aut juxta Vulgatam , Seniores consevior et ergone presbyteri Apostolorum
principi pares erunt Demum S Episcopis tribuitur διαM : audentne Puritani Episcopis diaconos comparare Z Adde iisdem locis , qua
opponuntur, consulari adversarios . Etenim ex objectis locis constat Episcopos Ecclesiae praesci, ut constituant presbyteros, ad Tit. I. s. ut praesint, ac laborent in verbo ct doctrina , r. ad Tim OIII. V. I7. ut virorum Ecclesiasticorum causas dirimant, ibidem versu 19. At vide probationum nostrarum priorem seriem.Postremd quod Paulus mittens Ephesium ad se vocarit majores natu , & istud Aerianos revincit; si quidem S. Irenaeus lib. I. Cap. Ig. num. a. interpretans quae leguntur
Act. xx. 1 . de Paulo inquit: In Mileto enim eonvoeatis Episcopir o presbieris , qui erant ab Epheso , ct a reliquis proximis civitatibus , cte. quo in loco Episcopos distingui a presbyteris, & non tantu Ir .Fphesinum , verum etiam proximiorum urbium praesules Miletum Proinsectos, ac proinde Puritanos verba scripturae detorquentes inaniter Cavillari, ex Irenaeo perspicue colligitur, prout recte sapienterque adnotavit pag. 2or. editionis suae doctissimus Massuetus. Puritani rursus objiciunt: Clemens Romanus Epist. ad Corinth. num. 42. scribit Apostolos per regiones verbum Dei annuntiantes con stituisse viros probatae virtutis πιι μισκοπουτ η δα - vim.όπων πιτε
in Fpiscopos O diaeonos eorum , qui erea itari erant: de quo loco di-Nimu S cap. X. agentes de Chorepiscopis . Presbyteri ergo distincti ab Episcopis nulli erant. Hinc Papias in fragmentis, quae supersunt apud Eusebium lib. I. H. F. cap. 30. presbyterum appellat sanctum Marcum Episcopum Alexandrinum et S Zoticus quoque PraesuI Comanensis, de quo in eadem de Chorepiscopis dissertatiuncula, in ipsemet Eusebiana Plistoria lib. V. cap. 6. ab Anonymo & perantiquo Auctore gesta Montanistarum narrante, συμ- σβυτιμ, resister appellatur . Possunt
hujus generis exempla proferri quam plurima. Resp. ad i. nihil adversus nos erui ex Clementis Epistola, qua quam possimus asserere interpolatam csse, ac pluribus saltim in locis
dubiae fidei . Quod enim diximus supra , oppositionem pariter elidit istam et si vo reponamus vocabula Episcopi, S presbseri suisse aliquando communia et sive affirmemus Evangelicae praedicationis initio constituendos misse Episcopos, qui Apostolis abeuntibus plebem Tegerent, eisque deputandos inservientes ministros ; ab illis autem progressu temporis presbyteros ordinatos , tali numero, ac tali ceconomia, qualem exigeret fidelium multiplicatio. Praeterea Clemens in eadem
Epistola discrimen Episcoporum a praesbyteris evidentissim tradit.
Numero quippe I. mandat, ut reverentiam exhibeamus Ecclesiarum
429쪽
q ao De Τheologicis Disciplinis
idem repetit num . a I. Praepositor nostror revereamur, ct re, hyteros nostror hovordm ι, τὰ - νμνους -- αδροῖμον, τὰ -σε τίρους η - τιμi o Glαν. Num. 4D. dilucide summos sacerdotes , presbyteros, diaconos, & laicos secernit, adducta veteris legis comparatione ; ait enim: Sumino sacerdoti Ihs m uera tributa sunt, ct fleeria dotibus locus proprius assii Natus es, ct Levitis sua ministeria ineum- hune , er homo Iolaus praeceptis laicis coUringitur: stia diis
Quod dixi videri epistolam illam ad Corinthios interpolatam, pluriis bus argumentis demonstrat Hen. Hammondus , praesertim ex permixisti; in illa Epistola verbis Isaiae LX. I . & Lxv I. 2I. Sed vide adnotat. Cotelerii tom. r. PP. Apostolic. pag. ι o. Priori responsione , innixa vario vocabulorum sensui, solvuntur objectiones duae de Mareo , Ω Iotico nuncupatis presbieris; tametsi Papiae verba haec sunt, xvi τουτου. -υρύτερο : ἐλεγε . Μώμως μιν w-ω- πέπου, Ere. Etiam hoe presbterna rabas, quos Murcus interpres Petri, ero. ubi ἄμεσβυτερου dicitur qui loquebatur de Marco, & nota Marcus ipse : quod Si constat eκ Ueris sone Rusni, atque ex Valesiana pag. II 2. Zoticus etiam Comanensis Episcopus lib. v. H. Eusebii cap. I 6. pag. r 82. non est ille , qui supra pag. i s. fusilem edit. Valesii vocatur presbyter. Iste namque Greuus erat, non ComamVir et atque Otrum in Phrygia salutari fuit, S Q. maua in Armenia secunda L suitqua insuper inter utrunque Zoticum disserentia aetatis, ut demonstrat cit. cap. U. Io. Pearson .
Terti, Aeriani opponunt Homiliam r. S. Ioannis Chrysostomi in Sp. ad Philip ubi explicans eximius Doctor illa Pauli verba , Cum Epiis
Icopis , ct iaconibus, inquit, προ ἀρ- ὰ-- εκυam , Presisteros ita appellavit L Similia Theodoretus, ac rheophylanus . Praeterea Homox t. in 3. Mi Timoth. quaerens Chrysollamus cur Apostolus nominatis
Episcopis, Omisse presisteratur Ordiue , ad diaconos transierit, avia filicet, inquit, tuter Episcopuis ρο ρresisterum interest fere vibiI. Rationem addit, Quippe ' presbyteris Gelasia cura promissa es, en
qua de Pise is dixit, etiam presisteris coraruunt ἀResp. Chrysostomum hoc tantum velle, quod etiam Episcopi In interdum presbyterorum nomine designentur , atque presbyteris quoque committatur animarum cura , & munus baptizandi , conficiendi ac ministrandi Eucharistiam , necnon a peccatis absolvendi, non tam eo independenter ab Episcoporum iurisdictione , ct auctoritate . Id evidens est tum ex aliis doctoris praestantissimi locis , in quibus aperistissime tradit discrimen presbyterorum ab Episcopis , ut diximus in probationum nostrarum sectione tertia ἰ tum ex his duobus , quae objiciuntur a Pirritanis. In primo etetaim loco, quaerens cur Paulus scri-hens ad uetam Eccles ν Philippis iandatam, ruimero multitudinis E -
430쪽
Liber Trigesimus sextus Cap. XI. η22
sevci nominaverit, inquit Chrysostomus : τἰ rata . ρυ'ae σολ- πρασι
e eommunicabant uominibus , ct Piseo'ur Laeonus dicebatur . Atque id sanctus Doctor confirmat. ex quo Paulus ad Ti in ol. 2. cap. I v. s. scripserit semias σου. πληροφί σαν , ἐπισκόπω .m, Ministerium tuum
imple. quum tamen esset obcopus . Timoth cum vero fuistia Episcopum, Sc non a presbyteris, sed ab Episcopis ordinatum demonstrat Chrysostomus ex Epistola I. cap- lv. I 4. Ex quibus omnibus inseri, antiquiatus ipsos etiam presbyteros vocatos Episeopos, ct diaconor cirissi: quam in Obrem di hodie multi Pisicopi ita seribunt, Compresistero er Condiaco-
Viden Chrysostomum admittere inter Episcopos presbyterosque solam vocabulorum communionem ὶ Percipis inter plures presbyteros ejusdem urbis agnostere unum duntaxat Episcopum Z Animadvertis Timotheum distingui a presbyteris r Cernis, ut presbyeri, ita dia ui appellationem iisdein viris a Chrysostomo aptari Z Sunt ejusdem generis quae leguntur in Epist. ad Timoth. ho m. x r. ibi namque assirmans Apostolum nomiuatis Discopis ad diaconos orationem convertere νωι mi se interim presburatur ordiue . latetur ordisem presbyterorum ab Ordiu - Episcoporum differre : Llem confirmant illa verba, Ori ἰυ πολ- εἰ με- , , quar melius vertas, Quouiam haud multum interest, quam,
Iuterest fere nihil. Ulterius Chrysostomus tribuit ibidem Episcopis facultatem ordiuandi, quam presbyteris denegat. Quod autem etiam presbyteris adscribat fidelium curam , ct assirmet ad illos quoque pertinere siluberrima Apostoli monita, monogam iam , sobrietatem , hospitalitatem , ceterasque virtutes ς hoc ultro fatemur, neque cum adversariis lanem de hac re ducimus contentionis. Postquam autem diximus de Chrysostomo, perpauca subjicimus de Theodoreto, atque de Theophylacto et quorum ille m primam ad Timotheum I. ait: Eosdem Iim voeabant pretisteros er Episeopor, eos aurem, qui Nuue Poeantur Episcopi, Apostolos nomisabast. Procedente autem temstore Apostolaiatus nomes reliquerunt iis , qui vere erame inpostoli: Episcopatus auis rem appellatioπem sis, qui olim appellabavtur . Ostoli, imposuerunt .
Theophylactus vero in Epistolam ad PKilios enses seribit etiam presbyteros dici Episcopos, quod etiam ipsi 'vulum i pietant, ut ρxrgent , ct illuminent, scilicet, exorcirent Catechumenos, & haptismum com ferant : se I alia ese istosti officia, non enim 'resbyteri ordinant: Cuis