장음표시 사용
51쪽
ex jaere dietiuo , ex hoe 'fo , quod est meditana , seeunaeum hoe novis Omnes teneutar ad confessionem , se i illi tantum qui peceatum Mortale inis eurrerint post baptismum . Milio modo ex praecepto juris positivi, or fietenentur om ver ex insitutione Getesiae edita in cineliis Generali Iub D- noe. III. cte. Igitur Ioannes Theutonicus loquitur ile postrema hac insiturione , quani tamen melius dixeris remporis definitionem . Scio Durandum , S Estium acriter Glossam Ioannis Theutonici reprehendere, fortasse ob institutionis vocabulum ἰ quo cum etiam utatur doctor Angelicus ad designandam determinationem temporis , non arbitror ha tantum de caussa vellicandum esse infortunatum illum scriptorem . At S. Bonaventura cit . quaesi. q. necessitatem confessionis propugnat , non quidem ad habendam iustitiam , sed ne violetur praeceptum divinum, Rne per sacramenti neglectum cadat quis a justificatione. Putabat quippe sanctus Doctor requiri in poenitente contritionem caritate habituasi sormatam , ut constat eX q. 4. praecedentis articuli pag. 2 6. editionis, quam exornavit noster Angeliis Roccha . Altera autem distinctionis Parte pag. 2Sa. quamvis eo nomine , quod nondum celebratum fuerit Concilium Lateranen se excuset Magistrum S Gratianum , quos tamen alia via ducimus csse excusandos , nempe quod egerint de vi iustificandi indita cordis contriti ani, probantes opinionem quorundam , quana postea tenuit doctor idem Seraphicus o nihilominus bene , sapienterque scribit utrunque, Gratianum scilicet ac Magistrum , improbasse opinionem negantium necessitatem consessionis: eamdemque neccssitate II
agnoscit, probatque primo , S secundo eiusdem partis articulo. Qua propter ex S. Bonaventurae doctrina in haereticos duplici telo pugnamus, & quia S. Doctor ait ad consessionem teneri universos , & quia testatur idem docuisse Magistrum & Gratianum . Ad Scotum denique ac Durandum quod attinet, respondet in sine hujus quaestionis doctissimus Est ius, minus considerate locutos esse , neque ex eorum verbis prae iudicandum iudicio totius Ecclesiae , Οιnniumque Doctorum . Sed nec Scotus , nec Durandus patrocinantur haereticis. Scoli enim sententia est in lν. diit. I7. qu. un. art. i. consessionem institutam esse a Christo Domino, atque id colligi ex illis Vcrhis , Duorum remiseritis, cte. Ceterum ex hac institutione negat Scotus, invicte probari consessionis ne celsitatem , propterea quod non sequitur, o Saeramentam a Gripo insiturum , ergo ad Ialutem necessarium est: quum & extrema Unctio S Confirmatio, inquit ille, a Domino sint institutae , non tamen omnino sint necessariae : quare Scotus necessitatem consessionis aliunde re, petit, Videlicet, ex quo teneamur ex caritatis praecepto uti remedio peccatorum facillimo, cujusmodi est eadem consessio. Aperta sunt verba Scoti tom. Iv. pag. 69 o. cditionis, quam curavit vir instituti, Ragnominis mei accuratissimus. Paulinus Berti Lucensis. An vero Scoti ra tiocinatio infirma sit, quod sententia complurium non teneamur CX prae
52쪽
Libri Τrigesimi quarti Pars altera Cap. I. 47
cepto caritatis adhibere pinsentius faciliusque remedium a id nihil moror. Certe Scotus emcaci stimam arbiteatur , ac talem censet quaest. i 6. de Poenit. art. I. vindex ejus acerrimus Mastrius. Durandus pariter dist. xv I i. q. 8. num. 6. scribit institutam esse consessionem iure divino,& proxima quaest. ι X. necessiriam illam ese demonstrat, quia omne remedium ordinatum contra ea Istam , eum qua nou stat stratia , est de ne
eessitate salutis. Atque haec de mente Gratiani, & illustrium quorumdam Scholasticorum , quos nobis objiciunt haeretici, dicta sint hactenus.
PROP. IV. Sacramentalis consessio non est medium ad salutem consequendam tantum perutile, sed necessarium necessitate illa , quam dicunt inedii , iis , qui post baptismum inquinantur mortali enlpa . Demonstratur argumentis praecedentium propositionum e nam OG tendimus prop. I. ex Evangelicis verbis, Quorum remiseritis, oec. Ω-cerdotes ligandi ac solvendi potestate praeditos esse ; atque hanc pote statem exerceri nequaquam posse absque consessione sacramentali et quaveritate praesupposita haec thesis certa illatione consequitur. Exird con troversiam enim positum est, neminem sal Wari, nisi solutus sit a peccatis: At impius a peccatis solvi sine consessione sacramentali non potest et Ergo nec potest absque sacramentali consessione salvari. Nec dicas posse impium a peccatis absolvi alia via , stilicet uchementi contritione , aut caritate fragranti; primo enim haec duo, caritas , ct contritio, minime
justificant absque Sacramenti voto, quod in ipsis includitur : deinde etsi contritio justitiam consurret ussicacitate propria ς tamen quum Christus jusserit, ut munitentes sui liciantur sacerdotibus ς nisi id praestarent, obviolatum Dei praeceptum a justificatione deciderent, eo sermo pacto, qu leprosi a Christo mundati gravi animadversione fuerunt digni, quod sacerdotibus se probandos, num , &qua ratione fuerint mundati, non exhibuerint: praeterea cum idem Christus constituerit certos absolutionis ministros; summae arrogantiae, non paenitentis animi, indicium ret, velle alia via reconciliationem , ac pacem: quemadmodum demens omnino esset, qui vellet evadere supplicium sibi civili lege instigendum , nec absolutionem impetraret a judice, cui ipsius causam si premus rex demandasset. In altera propositione demonstravi perantiquum consessionis usium ex decretis Pontificum , ex Conciliis , eκ Patribus. Inde vero confirmatur neccssitas, de qua loquimur . Ex Romanis Pontificibus S. Leo in epistola ad Theodorum , non utile tantum, verum & necessarium esse declis rat, ut peccatorum reatus ante ultimum diem sacerdotali supplicatione solvatur; Ec magnus Gregorius hom. 26. in Evangelia , scribit iacere cum Lazaro mortuum in culpa quisquis foras non egreditur per confessionem. Ex Conciliis produximus Lateranense IV. declarans sacerdotem esse medicum, qui ad instar Samaritani, sauciati vulneribu Ssuperinfundere dubet vinum, oleumque, ligatum selvere , senii vivum
53쪽
origere , & infirmo adhibere remedium . Laudavimus etiam sextum cationem sessi x iv. Tridentini Concilii; cujus capite et . haec sunt alia verisba : Epi autem hoc saeramentam paenitentia lapsis post baptismum nee a-νiam, ut nondum regenerotis ipse baptismus. Ex Patrihus audivimus Ircnaum scribentem inccfluosus mulieres ideo compulsas ad flagitii sui
turpitudincm retegendam, quia noverant nullum alium adesse salutis aditum : Anthrosium de Poenitentia , amrmantem solvi verecunda conia sessionc criminum nexus : Augustinum parcntem nostrum , docentem
frustrare Evangelium S verba Christi illum , qui ait deleri peccatum . sinu Ecclesiae clavibus, ct occulta apud Deum expiatione . Quae, & alia
plura ita hanc positionem confirmante Ainhigi nequit de asserta a no- his necessitate consessionis si cramentalis, si peccatorum nexus a sacer dotibus solvi debeant et si ab ipsis praestandium sit necessarium remedium vulneribus animorum ἔ si ut baptismus originale peccatum, ita Poenitentiae sacramentum , cuius consessio pars est, abluat deleatqtie actu ais lita; si plurimum decipiatur , qui agit poenitentiam occulte, semetipsum Ecclesiae clavibus non subiiciens. Atqui haec omnia doccnt Romani Pontifices , docent Concilia Episcoporum , docent Fcclesiae Patres. Igitur nefas cst ambigere de ea , quam asserimus , consessionis necessitate. In tertia dcinum propositione explicans Theologorum placita circa necessitatem hujusnodi, animadverti ex S. Thoma, Scoto, Durando, aliisque consessionem esse institutam a Deo in remedium peccato. rum , ab Ecclesia autem praeceptam semel in anno, ut Christi fideles agnoscant Pastorem situm , ct digne accedant ad Eucharistiam . Igitur si loquamur do consessione, quatenus instituta est in medicinam peccatorum , hac institutione supposita , necessaria erit Iapsis in re , aut in voto, tanquam medium, sine quo obtineri aeterna salus non potest: &s de ipsa consessione instituatur sermo , tanquam Paschalibus seriis repetenda , crit neccssaria necessitate praecepti, in quo adimplendo exoplorat Ecclesia, quaenam sint oves propriae, voci Pastoris obtempe
Oppones primo: Ex quo sacerdotes constituti sint a Christo judices
illis verbis, Duorum remisseritis, o c. non consequitur necessiariam esse consessionem , sed tantum posse sacerdotes iis abstitutionem impendere, qui ultro ac sponte velint seipsos talibus iudicibus subiicere . Igitur exEVangelicis verbis non demonstratur consessionis neeessitas . Dein i his verbis , ut passim aiunt haeretici, asseritur se Ia potestas annuntian di Evangelium , ac haptigandi, non autem facultas dimittondi crimen , hominibus consessione oris aperiendum . Rursus audio eo in loco potestatem ligandi, atque solvendi, confessionem autem non audio : quum
que possit quis a patratis steteribus solvi absque consessione peccati, prout ab sol itur in baptismo; frustra inde colligas oris consessionem, de qua disserimus. Quid insuper vetat, ne eadem verba , Pacrum re Digitir Oc le
54쪽
Libri Trigesimi quarti Pars altera Cap. I. 49
m feritis, cte. accipiantur de condonatione, qua illatas si hi iniurias frater fratri dimittit, eo serme pacto , quo ab Augustino serin. 8a. explicantur consimilia EUangelii ver ha , Quaeeunque ligaveritis, cte Z Ad haec , ut ratiocinatur lib. I v. Hist. Trid. Cone. Petrus Sua Uis , num .so. liquido apparet in verbis Christi non distingui duo genera criminum , quorum unum oporteat remittere, Sc alterum quod retinere, ideoque sacerdoti sciendum , cujus peccati delinquens reus sit, sed distingui duo genera peccantium, his pronominibus, Quorum, & quorum, id est, unqm paenitentium , quibus conceditur peccatorum remissio , alterum impaeis nitent=um , quibus remisisto denegatur: ideoque sacerdoti cognoscenis dum statum delinquentis , non autem peccatorum naturam , numerum, gravitatem. His quidem cavillulis haeretici argumenta superius produ-eta eludere, Stabefactare nituntur. At nonnulla sunt alia, quae advocant in patrocinium erroris sui: inter quae primum illa tenent locum , quibus asseritur peccata per solam fidem , ct contritionem fuisse dimissa. Christus enim mulierem pecca tricem I ucae VI l. 48. & mulierem adulteram Ioannis v m. ll. absque consessione sacramentali recepit in gratiam : Paralytico etiam , cujus fidem intuebatur, inquit Lucae ii. s. Fili, dimittuntur tibi pereata tua . Petrus item sequutus exemplum Domini, Simonem baptismate tinctum, reumque gravissimi sceleris ad paenitentiam agendam, non vero ad consessionem hortatus est Act. v I I r. 22. Suffcit ergo absque consessione sacramentali poenitentia , sive cordis contritio . Tenent proximum locum testimonia illa divinarum Scripturarum, in quibus tribuitur peccatorum remissio mediis aliis emeacissimis, a conis fessione seiunctis. Τrihuitur autem conversioni cordis EZech. XVI II.Io. Convertimini, ct agite parsitentiam ab omnibus iniquitatibus vestris, ct non eris vobis In ruinam iniquitas, cujus generis extant in Scripturis sexcenta . Tribuitur deinde eleemosynae , de qua Tobias IV. ii. Eu mgdina ab omni peceato , er a morte liberat, er non patietur animam ire in tenebras : Eccles ii I. 3 3. Ignem ardentem extinguit aqua, ct eleemosna resistit peccatis, S Pro ν. xν. et . Per misericordiam ct fidem purgantur peccata. Atque tanta est huius eleemosynae Virtus, ut iniqui R imo Babyloniorum regi dederit Daniel, I v. 24. consilium istud, Peee ta tua eleemo nis redime , ct iniquitater tuas misericordiis pauperum;& Phariis is similibus sepulero dealbato , hypocritis scilicet, ct in corinde plenis iniquitate ac rapina, Dominus iterum dixerit, Lucae xl. gr. Verumtamen quodopei est, date eleemosnam; er ecce omnia munda sunt vobis. Tribuitur praeterea remissio condonationi iniuriarum, Matthaei vi. ι4. studio in convertendis impiis adhibito , Matth. xv M l. I s.ct Iacobi v. I9. fidei tandem S orationi, qua postulans in fide, & nihil haesitans accipit a Deo quidquid petit . Cum itaque tot nobis ad sa- Iutem supputant media ; cur his praeferendum est arduum illud, pudo.
55쪽
ris , laborisque plenum , idest, prolatio criminum occultorum saceris dotibus facienda ξPotest quoque rationibus oppugnari depraedicata a nobis necessiistas . Enimvero si absque consessionis ope salvari non posset impius, Deus omnia nobis ad salutem media suppeditans, non sacerdoti hiis tan intum, sed hominibus singulis, imo ct seminis, absol Vendi potestatem,
salti in imminente vitae periculo, largitus esset; quemadmodum omnibus indulsit, ut necessitate urgente conserant regenerationis sacramen intula, sine quo nullus siliorum Adam potest in regnum coelorum introire. Insuper talcm necessitatem minime agnoverunt nascuntis Ecelesiae fideistes , quos legimus quotidie ad Eucharistiam accessisse: non lagimus taωmen quotidie peccata suisse consessos : immo Patres de dispositionibus ad communionem pertractantes nullam, si conssamus antiquiores, meationem iaciunt consessioni ς; quando vero necessaria haec erit, nisi necessaria sit percipientibus Eucharistiam Z Tandem in lege veteri non erat ad salutem necessaria peccatorum consessio ἔ ideoque multo minus necessaria haec erit in lege gratiae: in qua amplior est ad vitam aditus , Rfacilior ad remissionem accessus . Resp. ea, quae primum allata sunt ad infringendam vim prioris argumentationis, refelli apertissime ex prima hujus capitis positioneia, necnon ex secundo dissertationis praecedentis; ubi & ratione , ct auctoritate demonstratum est . collatam illis verhis, Ruarum remiseritis , ere. sacerdotibus judiciariam potestatem , quam exercere absque con sessione oris nequaquam possunt. Ad primam itaque cavillationem respondeo , ex quo sacerdotes sint judices a Domino constituti, non solum posse absolvere poenitentes ipsorum iudicio sponte, & ultro subjectos ἰ verum etiam oportere, ut si poenitentes absolvi velint, sese suisbjiciant tali judicio ; propterea quod causa hominis cum Deo non alia ratione tractari ac finiri debeat, quam methodo , ac ratione ab ipso instituta . Quemadmodum enim in lege veteri, quando pro diversis criminibus varia sacrificia praescripta erant, frustra praesumpsisset aliquis consecuturum se purgationem atque munditiam , non mactatis hostiis, nec peractis obIationibus statutis a Deo: ita. cum in Iege gratiae Pstituerit Dominus remedium hoc saluberrimum , scilicet, ut m
gator adeat sacerdotem, ab eoque solvatur ἰ Perperam impius reconis ciliationem speraret, remedio i sto neglecto . Et si autem valeat summus Deus, cujus misericordiae thesaurus est infinitus, peccata absque Sacramenti adminicuIo relaXare, & reIa et aliquando contritis corde a priusquam sacramentum actu suscipiant ἰ nemo tamen contemnere de hei ordinarium reconciliationis modum : sicut in temporali politia teris
minari debent causae seri, judicisque discussione, quam Wis rex, & Ω-
premus moderator reipublicae valeat ratione alia condonare patratum
Rulus , & lites, causasque componere . Quod sequitur, propositione - Diuiligo by GO le
56쪽
Libri Τrigesimi quarti Pars altera Cap. I. s I
prima solutum est . Proximum quoque Bahet facilem expeditionem: nam iudicium sine manifestatione criminum , non potest esse rectum, auprudens ς ideoque ubi audis potestatem solvendi & ligandi, intelligas necessum est accusationem pariter peccatorum . illud quod additur de mutua iniuriarum condonatione, expeditum est to Ul . pag. 84. Ostendimus , quomodo verba illa , Suaeunque Istaverisit, ctc. alia ratione spectens ad omnes Christi fideles , qui illatas sibi contumelias remittunt eom miseratisne earitatis ς alia autem ratione pertineant ad sacerdotes , qui aliena peccata solvunt potestate judicii . Diximus etiam
Paullo supra, necnon citato volum. VI r. pag. 487. utrumque testimonium, aeuaecunque ligaveritis, Oe. Se, stuorum remiseritis, cte. . etsi aliquando a nonnullis productum fuerit ad gratiam regenerationis, quae est enectus baptismi, significandam , proprie tamen accipiendum esse de facultate sacerdotibus tradita, neque facultatem istam ab aliis interpretationibus excludi posse , sive attendatur universae Ecclesiae consensio , sive etiam animadvertatur , potestatem ligandi ac solvendi esse potestatem judiciariam : ministerium autem haptismi esse regenerare Christo , & renatos in Ecclesiam inserere r in qua re nullum exercet iudicium ς eum Gelasia is neminem iudieiam exerreat, qui non prius in ipsam per baptismi ianuam fuerit in ressus , ut declargi sess. X V. cap. 2. acrosancta Synodus Tridentina . Ad futilem vero, levissimamque interpretationem Suavis , primum dico pronomine illo relativo non so- Ium distingui classes hominum, sed etiam varia genera delictorum ἰ nams pronomen , Quorum , ct quorum , Ioannis xx. ad personas resertura pronomen, Suacunque, & quaeeunque , Matth. HI II. ad opera, S deo licta reserri debet. Hinc Palla vicinus lib. XI t. Histor. Conc. ca P. I 4.
num. 6. admiratus insulsam illam Suavis objectionem, Qui fieri pol rat , inquit, ut e Suavis memoria fugerent Christi verba in eo S. Matthaei Ioeo toties adducto, Raaeeungae ligaveritis, cteὶ Ouanuuam etsi in Evangelio fieret sola distinctio paenitentium, ct non paenitentium ἔnecessaria tamen foret distincta peccatorum notitia; quum dignosci ne queat, num illum, qui se accusat, vere poeniteat, nisi simul cogno statur , an Velit debitas subire poenas , proximas evitare occasiones , S compensare damna alteri illata : quod cognosci non potest sine dubita enumeratione peccatorum; immo sne tali enumeratione .praescribi non valeant a sacerdotibus opera justae satisnctionis, nec opportuna peccatorum remedia ἰ ut dixi propositione prima , repetamque paullo infra . Atque his oppositiones priori loco propositae resutantur, & di
Quae secundo loco fuerunt producta , nullius sunt momenti; nam . quod spectat ad paralyticum , ad mulierem adulteram , S ad peccatricem ς absolutionem receperunt immediate a Christo, in quo est plenis sma potestas, ct cognitio secretorum omnium persecta, qua carent G a Prae --Di siligod by Coosl
57쪽
sa De Τheologicis Disciplinis '
praeposti Ecclesiae , gerentes vicem ipsius : deinde tum temporis nondum institutum erat sacramentum poenitentiae; ac postremo mulier in adulterio deprehensa, in medio consistens , manifesti criminis arguebatur ; S peccatrix altera ad Christi pedes prosecta , hortabatur. nos, quomodo peceati magnitudine S sceditate minime detineri debeamus , quin confiteamur quae admisimus ministris Christi: I di, ut homilia 33. in Evangelia , num. S. inquit Gregorius , GUsoni peccatorum non poenam , sed vitam promittit: or mulieremsua vulsera eo intentem , fiseipit, edi sanam dimittit. Huius generis est exhorta io a principe Apostolorum facta Simoni: non enim poenitentia eorum , Qui post ba pii sinum labuntur , cxcludit consessionem ς sicuti poenitentia illorum ,
qui Christo regenerantur, non excludit haptisnum e quare idem valet , Paenitentiam axe , ac, tanterere , considere , vindica is te euormem,exeeraudamque nequitiam. Praetereundum non est, urgeri plurimum hoc loco adversarios , quandoquidem ex verbis Petri, Paenitentiam
age ab Me nequitia tua ς θ' roga Deum , si forte remittatar tibi baee e gitatio eordis tui, insertur deleri peccata poenitentiae amaritudine, non sola fide, aut sola reminiscentia baptisnatis , atque insuper incertam esse justificationis gratiam , non ina missibilem , ac firmissimam. Ea , quae subjiciuntur tertio loco , obviam habent responsionem ex dictis libro x lx. cap. 4. & s. ubi Ostendimus, quomodo ad iustificationem disponantur adulti, & quomodo ipsa tultitia nunc tribuatur fidei , nunc spei, nunc operibus . nunc regenerationis lavacro, ceterisque Sacramentis . Ergo fides dicitur peccata remittere, quatenus est primum gratiae donum , ct inde incipiunt bona merita ἔ spes pariter ωS cordis conversio, in quantum animum erigunt, ac illum avertentes a bonis commutabilibus disponunt ad gratiam: oratio item hanc obtinet per modum impetrationis ; sicut& opera misericordiae ad illam aditum aperiunt, tanquam media , quibus Deus ad commiserationem flectitur , & quibus etiam exhibetur pro commissis criminibus satisfactio. Ex quo autem aut fides , aut spes, aut caritas, aut cetera, quae commemorata sunt, persecta sint in siro genere, atquc remissionem peccatorum ratione sibi propria operentur , non sequitur negligenda esse alia salutis remedia . Alioqui si fides, cx. gr. peccata se sola dimittit; neque haptismus, neque caritas , neque eleemosyna necessaria sunt ad vitam aeternam et quod valet de rebus aliis paullo ante recensitis. Vide volumen I II. pag. 492. necnon VI I. pag. 484. De eleemosyna, cujus in sacris litteris amplissima est commendatio, addam quae scribit Augustinus in Enchiridio cap. Lxx. num. l9. Gue cavendum est, ne quisquam
exstruet insania illa erimina , qualia qui agant, re num Dei nos possidebunt, quotidie perpetranda , ct eleemosFuis quotidie redimenda. Is melius quippe est vita mutanda , εν per eleemosnas de peceatis prateriatis es propitiandus Dear; non ad hoc emeudus quodam modo, ut ea semper
58쪽
Libri Τrigesimi quarti Pars altera Cap. I. s 3
per liceat impune eommittere. Nemini eu7m dedit laxamevium hec -
πῶς quamvis miserando deleat jam facia pereata, si nou Drifarito
' Ad postremas ratiocinationes haec hi responsio . Baptismi nccessiatas ad omnes prorsus extenditur, cum necesse sit omnes regenerarit.
consessio autem peccatorum necessaria tantum est lapsis post baptismum. His praetcrea merito aditus ad reconciliationem debet esse dinscitior, quam sit regenerandis baptismate et cum peccaverint, post quam sese obstrinxerunt Christianae vitae praeceptis . Caνendum uiae rius erat, ne ob nimiam ministrorum copiam , cquemadmodum saepe ob istorum facilitatem contingit Q studium reconciliationis torpesceret. Quod proxime sequitur , tota hao dissertatione revincitur, in qua ostendimus consessionis necessitatem ex Patrum constantissima traditione. Si ergo in primitiva Eeclesia accedentes ad Eucharistiam non expiabantur frequentissima consessione , id erat, quoniam juste , ac sobrie vivebant . Arcebantur tamen improbi omnes ἔ quorum si nota erant crimina , diu illis gemendum erat in Ecclesiarum νestibulo, S in stationi-hus poenitentium ἰ si occulta, nemo ignorabat sententiam illam Apostolicam l. ad Corinth. x t. Probet autem seipsum homo , ct sie de ρσπα illo edat, θ' de eallae bibat Ouare Patres ubi permittunt, ut quisque pro suo eonscientia accedat ad communionem , non facta mentione con sessionis , praeterquam quod nihil insertur ex tali argumento negante sex ponendi sunt, prout supra explicavimus iactum Nectarii, & loca quaedam Chrysostomi; praesertim quum nequeat praesumere de rectitudine conscientiae suae, qui spernit Ecclesiae judicium , S sacramentoru remedia . Hoc item pacto accipienda sunt quae leguntur in sermone de dedicatione Ecclesiae inter Augustinianos de Temp. 2sa. num. 2. Qua V do se aliquo erimine vulneratum esse eognoverit, Wius aratiouibus , jeju niis , veι eleemoOnis studeat muodare eo umentiam suam , ct sic Eucb -νsiam praesumat aeeipere: duamquam sermo ille Augustinianus non est,
meritoque rejectus in appendicem tomi ν. num. 229. Tandem quod ob jicitur de lege veteri, in qua necessaria non erat consessio criminum ocrcultorum, solutum est praeced. volumine pag. 484. S pag. s8 . ubi de monstravimus quantum institutio sacramentalis consessionis faciliorem reddat remissionem peccati, & quomodo cum sacramento, quod ex opere operato gratiam confert, non requiratur νehemens illa doloris acvrbitas, quae necessaria soret sacramenti efficacitate seclusa; quibus accedunt conscientiae tranquillitas, & moralis illa certitudo salutis , quam media consessione, ct a 'solutione acquirimus et sacrificiorum, , oblationumque dispendia , quibus olim gravabantur iniqui ἰ nec non
mutua scelerum accusatio etiam a Iudaeis faeta in Festo Expiatioπis, licet sine sacerdotalis ablolutionis beneficio: de quibus omnibus satis, superque dictum supra .
59쪽
s qDe Τheologie Is Disciplinis
Pnopos ITIO V. Necessiim est, ut poenitentes enumerent in eon D sone omnia peccata lethalia , quorum reminiscuntur . Haec propositio, quae est consectaria proxedentium , addenda est propter art. XI. Conse stionis Augustanae , ct communem alucinationem Iaaereticorum , affirmantium non aboleri a se consessionem , sed censeri perutilem , ut pronunciata juxta Dei mandatum ah solutione excitetur fides , & arripiatur iustitia r in ipsa tamen consessione necessariam non esse integram delictorum enumerationem , cum nullatenus ab ipsa pondeat peccatorum remi Rio . At in primis confutantur haeretici ex quo divina institutione , omniumque Patrum consensiu , polleant sacer dotes potestate solvendi, & ligandi, atque leρram a lepra diiudicare debeant; non possint autem, ut verba Tridentinae Synodi repetamus , iudicium incognita causa exercere , neque in poenis injungendis servare aequitatem, si in genere tantum , S non potius in specie, ac
sigillatim ipsis patrata scelera declarentur . Idcirco addidit ipsa Tridentina Synodus sess. X l ν. hunc canonem septimum : Si quis dixerit, in feramento paenite Uriae a tremissionem pereatorum nece rium non esse jure divino confiteri omnia dr singula pereata mortalia, quorum memoria Naeum debita, er disietenti praemeditatione habeatur, etiam oeculta dr qua sunt contra duo ultima deealogi moepta , ct circum utias , qua pe eati speriem mutant: sed eam confessionem tantum esse utilem ad erudiem dum 9 eonsolandum paenitentem , ct olim Observatam fuisse rantum adfatisfactionem ea nouisam imponendam: aut dixerit eos, qui omniaste eata eonfiteri student, xibu relinquere velle divina misericordiae ignosceπώm: aut demum, non lisere eonfiteri pereata venialia; anathema sit et huic consonat proximus canon octauus. Idem tradunt canones Praecedentium conciliorum , Patresque universi, prout constat ex propositione secunda .
Quoniam vero Philippus Melanchthon in Apologia Consess. Augustanae art.X I. scribit, nanquam rensesentias fore tranquillas,si existimeπε se νον poste consequi remississem pereatorum, nisi facta illorum enume
ratione , noS e contra asserimus, nunquam conscientiam pace aliqua seu turam, nisi peccata omnia Iethesia, quae occurrant memoriae, Prodat
judicibus Ecclesiastieis . Ut enim aiebat Ioannes Cochlarus in discussio. Ne praecit. art. x i. Si divissimas Gnfessionem quaedam peccata Leester, quadam obtieeuter data opera , ποu poterit plena esse per absolutionem in coocieπtia paeatis , quies, ct tranquillitas: remordebitur enim homo tu confitentia sua anae ab iis pereatis, qua sponte, vel per po crisim , vel ex erubesceriis omisit: er arguer, imo malediret illum D-cra Scriptura, quod fraudulenter egerit tu eonfessione eum Deo, qsi falli neque vult, neque potest. Ideo disetur ei illud Hieremiae, Male- ditius qui Deit opus Domini frauduleuter fraudulentia nimirum es,
Bovce I licere quadam, data opera eonfessionem dimidiare , sacer
60쪽
Libri Trigesimi quarti Pars altera Cap. I. s s
. dotemque vire Dei fungentem dee0ere, aversari publicam, θ' tot seculis reeeptam eonsuetudinem , relinquere legem sancta matris Getissae, spernere denique eos, ad quos ipse Domiπus ait, aeui vos Isternit, me Dernit, ct eum qui me misit. Praeterea idem Melanchthon ait probare se nihilominus eonfessionem, atque examinationem, ut institui homines melius possint, tametsi moderanda res es, se conscientiis injiciantur laque . At quomodo homines institui poterunt, nisi peccata sua , quoad fieri potest, enumerent sacerdoti Prosedto medicus hominem
vulneribus saucium , affectumque variis morborum generibus , nisi ulcus aperiat, denudetque malas corporis assectiones , non potest revo care ad pristinam valetudinem et nec sacerdos animabus mederi , nisi peccatorum gravitatem , proximas causas , multitudinem , varietatemquct dignoscat. Enimvero, ut verbis utar insignis Theologi in Harmonia
Consess. Augustanae pag. 244. Si dieat tibi quispiam seereto ,se inanibus
de te flari manustulis , taeeat aatem ad libidinem monitatem, taceat is vidiam, taceat alia animae vitia quomodo conjectura ea assequi poteris,
sit eoutinentiam, ut caritatem , ut alia ei virtutum . dogmata iustules EIgitur necessaria Bret peccatorum enumeratio, quamquam ad istam animi tranquillitatem , S hominum impiorum institutionem probanda S retinenda esset, ut placuit Melanchthoni. Quanto magis itaque exivnimandum est necessariam illam esse, cum munus sacerdotis non sit tau tum fidem excitare concione. S pronunciatione mandati, verum etiam conficere sacramentum conserens gratiam incienter , exercere potestatem iudiciariam , solvere peccatorum nexus , ct satisfactionis opera injungere , quod ostendimus pertractantes , cum de Sacramentis univer
sim , tum de amplissima hac controversia , cujus iamjam finem attin gimus Opponebant auctores, Sapolagistae Confessionis Augustanae a tic. X r. impossibilis est enumeratio omnium delictorum , juxta illud, Deliera quis intesiistit Z Vestinant & illud Ieremiae, Pravam es eor bomminis ct inserarabile . Addebant , nunquam conscientias posse acquie stere, si nulla peccata, nisi quae enuntiantur,. remitterentur, quia Peccata plurima nec vident. nec possunt illorum meminisse: subjiciebant testimonia quaedam Chrysostomi, Gratiani, ac veterum Theolo
gorum et postremo aiebant, neminem assi rere necessitatem enumera
di omnia peccata venialia , tametsi haec quoque solvi possint a sacer
Verum ad primum, S secundum responderunt Tridentini Patresseis xlv. cap. s. Nihil aliud is Gelsa a poeuitentibus exigi, quam,
ut postquam qui ua diluentiasse exeusserit , re eonfitentiae suαpuur
mnes ct latebras exploraverit . ea ρeceuta eonfiteatuν , quibus se domi-uum Deum suum mortaliter Ofetidisse memiserit; reliqua autem peccara , qua diligemer eogitanti non ocQurrant, in asiveuum eadem confessi