장음표시 사용
501쪽
ereare, iustituere, pastere, ae regero tenentur. Quare inter Eecie-siam quoque ejusque praecipuos pastores intercedit spirituale quod dam connubium , cujus gratia pastores fidelium Patres , & Gelasiarum Sponsi appellantur . Postquam ergo Pperiori libro de sacris ordiis nationibus pertractavi, nunc de Matrimonio dicturus sum : ac princiis pio tradam, quemadmodum seci de sacramentis eeteris disserendo , vo- eahula illius, atque vim S significationem eorumdem vocabulorum . Quatuor haec vocabula sunt, Matrimoπium , Nuptiae, Conjugium , Connubium. Matrimonium dici a matris nomine , non adepto iam , sed ne ct Oisiue mox adipiscendo, tradunt ICC. apud Britanium de verisborum signific. nec dissentit S. Pater Augustinus lib. xix. contra Fau stum cap. 26. scribens: Matrimonium quippe ex hoe appellatum es . quod non ob aliud debeaι femina nabere , quam ut mater fiat. Appellatur autem Matrimonium potius , quam Patrimonium, quoniam niacet pater sit sexu & dignitate praestantior, matri tamen latus est ama partum onerosas, dolorofur in partu, post partum laboriosus, prout seriis hit ad Argentinensem Episcopum Gregorius IX- cap. Ex litteris, Ir GDecret. tit.yy. n.2. Quod etiam docuerunt Ouintilianus declamat. 338. Iustinianua l.Assiduis,Cαui potiores, atque Alcimus Avitus, ubi cecinit: Semiπa, qua patris fuerant, Me pondera matri Dingunt duros utero tartente dolores ἀν Hae ita appellatae sunt a flammeo, quo eaput nubentis obvolvebad fur , quod antiqui obnubere vocabant, ut inquiunt Festus, Varro , aliique . De hoc velamine nuptarum fit etiam mentio in sacris litteris et nam Rebecca Genes. XXIV. 6s. conspecto Isaaz viro suo, tollens eiis pallium opera is se. Hinc S. Paulinus, ut dixi lib. xx I U. cap. g. in Epia halamio Iuliani canebat:
Patera Rebeeea Derum eum sponsa tenPer ad Issae,
Simplieiter velo tecta pudoris erat. cinnubἱam itidem derivata nubere', & definitur in Pandectis Flor. Conubium, non geminato n. uxoris jure dueenda saeuisas. Cum numptiae dicantun a mulieris velamine , connubium exprincit quoque esse eam Osio, unde dicimus , Nuptias eontrahere, & eonubium habere, eonubium adimere . Virgilius Aen. i. sive Iuno Deiopeiam despondens ,
cinnabio jungam stabili, propriamque dicabo .
Idem sere lanificat conjugium, quasi duorum , maris scilicet ac semianae ad idem jugum alligatio. Graecis Matrimonium vocatur γαια α δ tua, inquit initio libri ν I p. Amudius, eo quod eo ages domeι : est enim δαμῶ idem, ac domo: sed non est inusitatum Graecis etiam verishum γει - , siquidem apud Plutarehum in Theseo , quae Rerat Aeneae eonjunx, dicitur m--, alteri πα σοῦ & in Lycureo traditur qnoque ejusdem verbi significatio, Du- est νυνα - λαών, sexorem
duee e r vi de vocabulis, hactems ω . .
502쪽
Liber Τrigesimus septimus Cap. I. ηs 3
Ex h s eolligi potest nihil aliud Matrimonii nomine intelligi, nisi
viri ac mulieris perpetuum ac sacrosanctum vinculum , quod Modestiis nus , aIiique Iureconsulti lib. i. de Rit. Num. dixere divini ct bureanι juris eommunicationem, Hugo Victorinus lib. I. de Sacram. p. II. cap. 4. duarum personarum eonsensum legitimum , Magistcr dist. a . viri mu Lerisque eonjunmouem maritatem. Definitur propterea in cap. IIIud de Praesumptionibus , Matrimoriam es maris er femina eonjunctis . individuam vitae eo uetudinem retinens. Ex quibus colligitur Matriis monii nomine non intelligi quamcunque maris & feminae commixtionem , sed eoniunctionem illam , qua gignendae fovendaeque prolis causa vir ae mulier nexu inditalubili eopulantur. Est autem Matrimonium se acceptum o iam naturae, & hominibus singulis , qui connubi: . ineunt, commune, sive infideles sint, sive fideles. Iisdem connubiis Christus Dominus venerabilium sacramentorum institutor atque per sector promeruit, alligavitque gratiam, quae indissolubilem illam unitatem confirmaret, naturalem amorem perficeret, coniugesque sanctificaret di atque ita quod erat ossicium natarae, ad sacramenti dignitatem evexit. Hac ratione communiter definitur, Matrimonium est f eramentum uisa Deir, in quo vir ω mulier per eonjunctionem maria talem isdivHuam vitae eo uetuinem lexitime iueunι Negant Matrimonium esse novae legis sacramentum Lutherus ialibro de Captiv. Bahylon. Calvinus libo IV. Institui. Cap. I9. num. 34. Chemnitius a. p. Examinis Cone. Trid. aliique NoVatores: quos priuia quam eXagitemus, operae pretium est resutare insaniam Simonis Magi , Saturnini, Hydroparastatarum , Tatiani , Marcionis, Manichae rum , Se Priscillanistarum , qui non tantum denegarum Matrimonio sacramenti conditionem,' sed ulteriu& illud appellaverunt opus diaboli , seortationem , ct impudicitia negotium, asserentes non a Deo , sed a satana nuptias suisse introductas. Ostendam igitur aduersus horum
deliramenta , quatenus nuptiae hominumque connubia conveniant
Iegi naturae, atque a Deo honorum omnium auctore sint in stitutae, Rquomodo etiam potuerint, ac possint etiamnum aliquibus praecipi &inculcari.
PRo . I. Matrimonium naturali & divinae seps consentaneum est is monstratur quantum pertinet ad jus naturale et Quicquid enim spectat ad naturae conservationem, persectionem atque propagati nem , id iuri naturali cohaeret. Huiusmodi est Matrimonium , quod
generationis, nutritio is, ct educationis gratia suit institutum . Igiatur Matrimonium juri naturali cohaerens est. Praeterea constat inter hominem ' bruta animalia hoc interesse discrimen , quod haec propa gatione quidem egent & nutritione, at non institutione morum , Scinformatione virtutum, quod exigit longum contubernium S diuturnam vitae converditionem . Ut ergo mares & semelia brutorum ani-
503쪽
mantium naturae instinctu congrediuntur. & si id postulet speelei sua ratio, simul quoque partubus nutriendis ineumbunt, at postea quae
tenuerunt, & quae genita fuerunt hruta , absque consortio vitam agunt , quoniam ratione carentes non reguntur alterius animantis
eodem genere procreati potestate & consilior ita hominum connubia . cum hi ratione polleant, & dominii ac regiminis sint capaces , ac insuper non uniantur solius naturae instinctu, sed Sc henevolenistia , libertate , ct communium liberorum causa ; perpetuo nexu , ct indisso Iuhili vinculo erant constituenda. Atque hinc Deus mulierem ex usa ex eo iis Adae fabricavit, ut sese mutua benevolentia, & con jugio indissolubili complecterentur di quod percepit ipsemet Adam dicens de uxore sua Gen. Ir. 23. me nune os ex ossibus meis, ct earo de earπe mea: Ree Poeabitur visam, quoniam de viro sumpta est . Quamobrem relinquet homo patrem suam ct matrem , ct anaerebunxori sua . In quem locum Claudius Marius Uictor rri homine esse la es mulier , eusatio quadam , Mulsum 9 alternum ἰπter se ut misceret amorem Hine Evam partem esse sui mox protinus emam ' Sensit ut exultaur, tetigis nova gratia mentem , Ut iam seire daret quod eostio esset cir uxor a Duid duises nati, postponendique parestes Conjugibus, quidnam una ambos in carue mauere , Aeternam pariter vitam dueentibus esset. . Denique non nisi a naturali lege cuique indita proficiscuntur quaecunque nationibus omnibus communia iunt: atque hujusmodi esse Matrimonium nullus ignorate Hinc Isidorus apud Gratianum dist. I. definiens Ius naturale inquit: Par naturale est illud, quod es communeomulum nationuis, eo quod ubique insinctu natura, non eoostitutioue aliqua babetur, ut viri ct feminae eoniuntiis . liberorum fuse tiο ct educatio. Hanc naturae legem confirmatam fuisse institutione divina constat ex primorum hominum formatione , atque ex verbis Adae paullo stupra productis : cumque viri mulierisque concubitus post praevaricationem evenerit, Nonne, inquit Chrysostomus Homilia XV. in Genes pag. noV. edit. ao. Mune perspicuum est, quod ρηορbetis gratiae particeps omnia baee videbat spiritualibus oculis . δὴ is ἔπι
τικοῖς ἰοθαλμοῖις Τridentinum pariter Concilium initio seu . xxiv. Matrimonii perpetuum indissolubilemque nexum primur bumani generis parens divini Spiritus instinetu pronuneiavit, eam dixit: Hoc nuncos ex ossibus meis, M. Hanc ipsam Matrimonii institutionem naturali divinaeque legi congruentem confirmavit Christus Dominus Matth.
PRop. II. Matrimonium licita atque honesta res est.
504쪽
Liber Τrigesimus. septimus Cap. I. Asy
En Imvero quicquid naturali ac di Wina Iege est institutum , bonum S licitum est. Matrimonium institutum suit lege naturali, ac divina, ut nuper diximus . Igitur Matrimonium bonum S licitum est. Deinde adversust antiquos haereticos, qui vetus Testamentum rejiciebant, demonstratur propositio auctoritate Testamenti novi. Ae primum . Christus Dominus loco cit. Matth. Nou legi ι, inquit, quia qui δε- eit hominem ab initio, masutam feminam feeit eos; ct dixit di Propter Boe dimittet homo patrem O matrem O adbarebit uxori suae, ct erunt das tu earne aus p Pam nou sunt duo, sed una earo. Ruod ergo
Deus eo unxit Bomo noujestaret. Idem Dominus Ioann. ra . nuptiis voluit adesse ridque animadvertens sapientissimus Augustinus.Tract. ix. in Dannem num. 2. ait: Quod Dominus imittaιus venit ad nuptias , etiam
excepta ostiea signifieatioπe , confirmare voluit quod Vse feeit nuptias Futurἱ enim erast, de quibur dixit e vostolus, Drobibenter nubere; crdicenter quod malum esent nuptiae ct quod diabolas eas Delibet. Apostolus item in i . ad Corinthios cap. UM. I. inquit: Uxori vir debitum. reddat et simῖriter autem O uxor viro : & Versu Io. Iis autem , qui Ma trimonio juneri funt, praeeipio non ego , sed Domisus, uxorem a viro non disicedere : versu et . e qui star er uxori Z Noli quaerere solutionem , 28. Si autem aeeesteris uxorem, π peceasti. 38. I itur 9 qui matrimonio jungit virginem suam , bene Deit . Ad Hebraeos denique X I ri. - Honorabile eonuutium in omnibus, ct tborus immaeulatus. Probatur 2. Traditione Patrum. Clemens enim Alexandrinus lib. ei I. Strom. pag. 4 o. scribit de Tatianis , sive Encratitis Iam vero volunt, viri eum uxore in maIrimonio..eonsuetudi/um , qua dicta est e sitis, esse preeatum: eam enim fieri ari ex usu, limi boni o mali per sim eationem bujus voeabuli Cognovit, significantem mandati transieresionem . Si autem boe ita est , veritatis quoque eognitio est murnani vitae . Potest emo honestum er moderatum matrimonium iuius quoque litui ese partieeps. Ac libro proximo pag. 99. matrimonium iconamen Iat ex praecitatis aliisque Apostoli verbis i immo S ex Euripide ubi ait, ' , ο
Nil melius , nil est praestantius a quam
Coveordes quam eum in tecto versantur eodem Vir simul θ' mulier .. Tertullianus non semel demonstrat rectitudinem nuptiarum ς sed praeserti in lihm r. contra Marcionem cap. 29. vhi etiam objicientes ullinquorum coniugatorum intemperantiam refellit hac ob νia similitudine:
505쪽
4sis De Τheologicis Disciplinis
oomparati is ambitionem tumescaσι. Sic ueo matrimonii res ideo δε- Duentur, quia istemperantius diffusa in tax/riam inardeseunt Uti me ibidem alia comparatione , ut diluat oppositionem alteram , quam Marcionitae petebant ex verbis Apostoli I. ad Corinth. vi i. 29. Superest, ut qui babest uxores, tangas. πos habentet sint, atque ita Tertullianus prosequitur: Noo rames uo accusanda eaduar Diva, seoae damuanda Iecatur seger, sed σι tempori suo parens . Sie ct eousu bii res nos ut mala securem ct faleem admittit sanctitatis, sed ut mattira defungi, dr Usi fauctitati reservata, cui eaedendo praestat 9 esse
Disde jam dieam Deum I Isreionis, cum matrimonium ae malum clarimpudieitiae negorium reprobat, adversus ipsam freere sanctitatem , ea3Φidetur sudere; materiam esim ejus eradit. Duia sit nuptia uos erunt, fluctitas nulla est. Denique S. P. Augustinus c addam enim quaedam alia testimonia Patrum capite proximo J lib. i. de Nuptiis & concupi Q. cap. 4. CVxiatio, inquit , maris est feminae generaudi eatis bonum est naturale nuptia M : & cap. I . D suptiis nuptialia bona dilia tantur , proler, fides , sacramentum ἰ sed proles πon ut uaseatur tau. tum , verum etiam ct reπoscatura nascitur πamque ad poenam , uisi renaseatur ad vitam. Occurrunt in eodem opere huius generis innumera . Vide & librum de Bono conjugali cap. 7. de Haeresibus ad Quodvultdeum num. 2s. 3 I. S 7O. contra dinus Epistolas Pelag. lib. I. cap.s. neenon in Evangelium Ioannis, Sc contra Faustum Manichaeum praeeitatis in locis. oppones: Matrimonium rem esse illicitam plura novi Testamenti loca, necnon Theologicae rationes commonstrant. Lucae uni in Ni U. 2 o. quidam invitatus ad coenam Patrisfamilias respondit: Dxorem duxi, ct ideo Mu ρossum venire. Est ergo matrimonium impedimentum ad caelestem gloriam . cujus coena illa mysticum erat sym Ium . Deinde Apostolus ad Romanos VI ii. 8. ait: autem in car
miuat in earne sua, de earue O metet eorruptionem. Noxia itaque sunt connubia, quae exercent carnalia opera, execrabilia Deo, & corruptionis origines. Rursus ubi venia est, ibi est culpa, ut docet etiam Augustinus de peccat. originali cap. 38. ct de Bono conjugali cap. O. At per Apostolum in I. ad Corinth. vi r. 6. matrimonium secundum indulgentiam , seu veniam concedit et inquit enim ille: me autem dico Beaudum industentiam, vos secusdam imperium. Insuper matrimonium multiplici titulo adversatur rationi: primum qiadem , quoniam matrimonio conjugati ut plurimum vehementi libidine ardescunt, ideoque illis nuptiae sunt occasio peccandi. Secundo iidem coniuges , ut ut sint continentes ac temperati, non tamen absque libidine coniugii opus exercent. Tertio nuptiae sunt causa originalis peccati, quod
506쪽
Liber Trigesimus septin ius Cap. I. 6 9γ
tontrahitur generatione carnali; ct consequenter aut malae sunt, ut ιjebant Manichaei & Encratitae , aut Adae posteri non contrahunt originale peccatum , prout Pelagius & Caelestius dogmatizabant. Quarto, si matrimonium in hoc statu ineundum est in remedium incontinc nistiae , qui illo sic utuntur, fallim venialiter peccant, quum ipsam inconistinentiam expleant ac saturent. Τandem quod purificatione expiabatur in lege veteri, nequit esse Omnino inno Xium, atque inculpatum. Hujusmodi autem fuisse tum puerperium, tum decisionem apparet ex eap. 12. & Is. Levitici. Resp. ad I. saepenumero conjugatos propter nimiam uxoris, d mestieae rei, filiorumque solicitudinem abstrahi a rerum caelestium cura ; ΣΡ enim eam uxore est , ut verbis utar Apostoli in r. ad Corintho vii. 3 3.solicitas est quιe sunt Mundi, quomodo placeat uxori: quod utique non connubii vitium est, sed conjugatorum. Atque hoc tantum,innuit parabola apud Lucam descripta , prout constat ex comparatione aliorum, qui nam patrisfamilias contempserunt; ejus scilicet qui miliam, ct alterius qui boum juga emit: in quibus non rerum emispiarum posscssio , sed cupiditas immoderata reprehenditur. Augustinus praeterea serm. II 2. num. 6. animadvertit in ea parabola uxoris
nomine intelligi intemperantiam ct voluptatem illorum, qui carnainlibus tantum deliciis jucundantur, dicentes, Manducereas er hib mus , cras euim moriemur. Ad A. respondeo cum eodem Augustino lib. 2. de peccatorum meritis & remis. cap. 28. coniugatos sidcles , qai
ex eo quod sani in Cissi novitate, dominari sibi libidinem minime patiantur, non esse illos, qui secundum Apostolum fiunt tu earne, &vivunt secundum carnem , siquidem eo loci de iis , qui usa eame eo ruptibili bene utantur, inquit Apostolus , Vos autem in earne non estis. sed inspirnu . Quod sequitur is Epistola ad Galatas dilucide explicatur a magno Chrysostomo in eumdem locum, Quemadmodum enim is semente qui feminat, non potes ex sordeo metere triticum , eo quod opor-
uat 9 sementem ct messem ejusdem esse generist ' O in operibus, quiis earne deposuerit delicias, temulentiam, eone feeuriam algur m ---- qua sine proveniunt, metet. Ruae adire tinti ΘJupplieium , ultio, probrum, derisio, eorruptio. Adde cum Hier nymo in eamdem epistolam ad Galatas, sicut dicimus eos, qui sive manducent , sive bibant, sive dormiant, in nomine thmen Domini omnia cum ratione perficiunt, seminare in spiritu, non in earne , ita asserendum est, in Dirisu, non in earne illos quoque seminare, qui cum ratione sequuntur S implent primam illam divinamque institutionem,Crescite 9 multiplicamini. Illud vero, quod Ohjicitur ex I. ad Corinthios vi I. Ivitur ah Augustino serm. si . cap. II. ubi S. Pater ait indulgentiam quidem , S veniam esse in iis , qui propter incontinentiam , non aute in propter generationem filiorum ineunt connubia , STO. VIII. R r r . utun
507쪽
utuntur uxoribus: qui etsi permittuntur ob intemperantiam uti conjugio, ne invicem continendo irruant in adulteria ς tamen committunt peccatum aliquod, etsi .eviale , dum amplius , quam liberorum procreandorum necessitas cogit, e Xigunt a conjuge debitum . Quamvis enim conjugii actus exerceri non possint siue aliqua per carnem dele- Hatione; nihilominus tum hi, tum actus alii, qui ad humanam vitam hujusque sustentationem pertinent, culpa omnino non carent, si fiant non propter Uficium vitae, sed propter servitutem concupiscentiae . Haec sententia Augustini propugnatur a Norisio in. Vindiciis cap. I. g. . S. Selesponsio nostra ceteris praesertur ab Estio in i v. dist. 26.L4. ad i. Sunt qui respondent idem esse apud Paulum , secundum iu fulgentiam , ae, secundum monitum , seu cousilium , eo quod in nonnullis Graecis codi cibus , teste Erasino , legatur, γνα χην, juxta sententiam . Verum ita quidem legitur versu ultimo ejusdem capitis, . ubi Apostolus repetit suum de continentia servanda, ct de virginitate custodienda conis silium: sed vertit 6. ait , κατα - φν, quod Proprie significat veniam, . prout leniant etiam Cyprianus , Augustinus, aliique Patres. Constat insuper attente hunc locum legenti, Pauli verba non eousilium signis ea re , sed permi ovem . cum ibidem indulgeat conjugibus , ut post
orationem revertantur ad maritales amplexus propter incontiuentiam ,
ne alioqui satanas illos ad deteriora tollicitet , neque irruant in adulteria, siwe in turpitudines alias. Atque haec de locis scripturarum , quae paullo ante objiciebantur . Quae innitebantur rationi, facilius diluuntur . Ad primum quippe dicimus, in iis, qui ardend vehementiori libidinis aestu, nuptias potius esse repagulum , ne in fornicationes Sc impudicitias alias morti fera culpa labantur , quam explendae effrenis cupiditatis incentivum; ct si aliquis non cohibens intemperantiam muliere sibi nupta abutatur, id non honestati nuptiarum , sed incontinentiae conjugum esse adscribendu'n . Ad alterum dicimus aliud esse uti conjugio cum delectatione carnali, propter officiuis vice , aliud id agere propter Iervitutem eou. eupyeentiae r illud vero, non istud proprium est nuptiarum, ideoque libido qtiae comitatur coniugii actum , nisi sit finis. concubitus, eumque tantummodo inhiant conjuges, non imputatur ad culpam: quemadmodum criminosum non eli manducare , & bibere cum aliqua delectatione, sed voraciter solius delectationis causa ad manducanis dum, & hibendum irruere . Loquar apertius cum Augustino : Etiam a continentibus exercetur cum libidine opus coniugii ἰ eum libidine serviente, concedo; eum libidine subjutaute, nego: Cofugalis con-eobitur cinquit S. P. de Nupti jS S Concup. lib. I. cap. 12. num. 13. qui fit intentisne generandi, non est peeeatum ς quia bona voluntas aut mi sequentem dueit, nou dueentem sequitur eorporis voluptatem : uechamanam arbitriam trabitur subjugaute peeeato, eum iusto redigitur
508쪽
Liber Trigesimus septimus Cap. I. 6
του tisam generandi pia ea peceati. Ad g. responsum fuit Vol. I. pag. 32.
ubi cum eodem Augustino diximus nuptias ad generationem tantum S ad propagationem humanae naturae fuisse institutas, ideoque nuptiarum finem bovum esse . Ouod si generatione contrahitur originale peccatum , hujus causa non sunt nuptiae , sed est voluntaria transgres.so primi hominis . Vide praelaudatam tricesimam s undam paginam .
ct Augustini testimonia ibidem producta. Ouod sequitur, ex dictis
solutum est, siquidem finis nuptiarum non est incontinentia , sed procreatio filiorum ; tametsi incontinentia conjugatorum habeat veniam aliquam, atque indulgentiam . Ad ultimum respondet sapientissimus Augustinus libro de Bono conjugali cap. XX. num. 2 I. in veteri lege . inulta suisse secramenta & umbras futurorum , ct in semine , quod est quadam materialis informitas, significatam fuisse Uitam informem oeineruditam, quam oporteat do Trina forma, oe' eruditione mundari ;atque in hujus rei signum puriscationem praeceptam fuisse post seminit emissionem. Addit S. Pater male inferri ex antiquis purificationibus
peccatum; nam praecipiebat legis vetustas homines expiari, etiamsi emisio seminis absque pravo desiderio contigisset in mnis : idem sta- tuebat de solitis seminarum: ταμίας, Sc de contactu, ac sepultura mortuorum , quae utique non liuit peccata. Ait etiam Augustinus potuisse in concubitu inveniri aliquid vitii, quod purificatione expiaretur, si nempe fuisset ille , qui secandum veniam conceditur .PRopostrio III. Matrimonium cadit ratione aliqua sub praecepto, non tamen ejus generis, quod possit in Evangelica lege aliquem ilia particulari obligare. Ut haec propositio simul explicetur , ac demonstretur, varii hominum status , & varia personarum genera sunt distinguenda . Itaque
in mundi exordio, quando multiplicandum erat humanum genus, tenebantur omnes ad conjugia ineunda, donec homines ad certum aliquem numerum pervenirent. Id permulti Theologorum demonstrant
ex verbis illis Genes. r. 28. Crescite er multiplicaminῖ, ct replete terram; quibus inesse vim praecepti existimant Richardus, Gabriel, Duerandus, Argentinas, aliique scholastici in I v. dist. 26. At ea verba continere potius benedictionem coniugum , ct auspicium quoddam. S munus secunditatis censent alii complures, inter quos Est ius incitata dist. q. a. Sylvius in quaest. 4 I. Supplem. art. a. Basilius noster libro I. de Matrim. cap. 4. num. 4. S alii ab eodem viro doctissimo
- laudati. Et revera eadem verba bestiis quoque dicta fuere , quae tamen non sunt ullius praecepti capaces . Huius ergo assertionis verissima & communis ratio est, quoniam, riit diximus prop. I. Praecep um
conservandi, ct propagandi genus humanarum oritur ex ipse iure naturae : si autem quando homines paucissimi erant, non ligati suissent Praecepto conjugii; non satis prospectum fuisset humani generis con-R r r a serva. si tro Coos le
509쪽
soo De Τheologicis Disciplinis
stilationi ta propagationi. Hinc Augustinus de Bono Coniugali eap.ς si . 9. inquit: Primis tempoνibus generis humani, maxime propter Dei ρο- pulum propagavdum, per quem O prophetaretur, or Nasiceretur priaeυιεν Salvator omnium populorum , uti debuerunι sineri isi, non propter se expeteυδε, RI propter aliud ueeuf.irio bono nuptiarum. II. Idem anfirmandum cst de tempore , quod proxime consecutum est universale diluvium: quo proinde tempore Dominus Genes Ix. I. iterum hominiis bus benedixit illa suturae propagationis promissione, Crescite, ct mali plDomini. III. Haud aliter sentiendum est de populo Dei, cum adhuc exiguo esset numero . R Deus non tantum filios hominum , veis eum etiam sui cultum, religionemque propagare decrevisset: unde praecitatus Augustinus in libro de Bono Uiduitatis cap. UI I. num. ID.
kribit: Ostia quippe Propbetieis temporibus sanctarum feminarum d Deusatio fuit, quas nubere obedientia, non reneapseMἰo compellebat, ut propalaretur populus Dei, in quo praemitterentur 'opheta oristi, eum Er ipse populu1, per ea quae in figura eonti ebaut in illis, sive in iis. γλscirent,sive in iis,qui illo neyeirent, nihil illud esset quam pronoeta Chrisi, ex quo uaseeretur etiam earo Christi. Ut ergo ille postulas stropa areisur , maledictus habebatur per legis sortentiam , qui non suseitarer semenis Israel. IV. Sufficienter propagato populo Dei, non ampliuS tenebantur singuli, ut inquit Est ius , ad matrimonium contrahendum e quod citato β. a. probat vir dodius exemplo Iosue , Eliae, Ieremiae aliorumque , qui tempore Mosaicae legis casibem castissimamque vitam duxere. Atque hinc infertur, ea quae leguntur Exodi xx III. 26. Non erit infeeunda , nee sterilis in terra tua, aliaque id stenus, este promissionem secunditatis, non praeceptum coniugii. Adde beatissimam Virginem Mariam jam Deo dicatam , priusquam de concipiendo Christo a disset, se vovisse viminem , ut cum Augustino m lib. ἡe sanisela Virginitate cap. 4. tradunt alii Patres . U. Instituta Iege Evangelica non urget idem matrimonii praeceptum , nec obligat quemquam in particulari. Prohatur s. ex Evangelio Matth. xl x. I a. ubi Christus Continentiam commendans inquit : Sant Eunuehi , quis 'sor eastraverunt propter regnum eaelorum. Qui potest evere , eviat. Deinde ex Apostolo, qui in I. ad Corinth. vi x. 78. virginitatem praeserens
matrimonio, ait: laitu ct qui matrimonio juvgit virginem suam , bene Deis: 9 qui non jungit, melius faetidi insuper ex Augustino, alii Dqae Patribus summopere virginitatem commendantibus et nam sandius Pater de lavdibus virginitatis integrum librum conscripsit. Ambrosus de eodem argumento tres libros misit ad Marcellinam se rorem. m. Naalangenus edidit ira Iaudem virgin itatis egregium carmen ς atque ita illam omnes alii Patres commendaverunt. Usterius idem pro batur ex ratione , quam insinuat S. P. Austustinus de Bono Conjugali post verba supea ius exscripta , ubi ait: Nane vero eam ad ineaAdsim
510쪽
Liber Τrigesimus septimur Cap. I. o a
fatissam e sineeram societatem undique ex omnibus eentibus eopia θυritalis eo natisnis exuberet, etiam propter solos filios connubia repulare eapienter, ut ampliore eontinentia bono portas urantur admonendi sunt. VI. An vero si nunc ad tam emiguum numerum reducerentur hoamines , ut nisi qui vivunt connubia iungerent, timeri pomi exitium Iinmani generis , teneatur quilibet generationi vacare , non videntur Theologi consentire. In eo quippe casu quoslibet obligari ad matriamonium censet S. Thomas , eoque magistro idem sentiunt complures alii; proptereaquod matrimonium est de jure naturae, quantum attinet ad communem hominum coetum , cuius propagationi in tali hyp thesi minime consuleretur, nisi singuli uxorem ducerent, ut paullo supra diximus de mundi exordio . Lectione etiam I. in caput VI I. epi stolae i. ad Corinthios Doctor Angelicus ait, non posse a tota hominum multitudine castitatem servari, ne impediatur numerus electorum ; id enim foret eontra dispositionem divinam . Alii δ contra existimant in hoc Evangelicae legis statu , jam satis propagata , S resta rata hominum specie , neminem , quovis urgente casu, tametsi paucissimi essent homines , ct qui viverent, vellent custodire virginit tem , neminem , inquam, obstringendum ad ineundum coniugium. . Aiunt enim illud iuris naturae praeceptum , posteaquam cessavit finis., non amplius urgere e Apostolum I. Corinth. v I i. 7. vehementer Per optare, ut omnes essent, sicut erat ille, soluti a vincula matrimonii: Augustmiam citato libro de Bono coniugali cap. x. adversus eOS, qui obmurmurant periturum humanum genus , si omnes vellent ab uX ribus abstinere, hac juxta eadem Pauli vota proserre : Utinais omnes boe vellent dumtaxat in earitate de eorde pura , ct eonsolantia bona , ct fide non ficta: multa eitius Dei eivitas eompleretur. Hi ergo inquiunt Doctorem Angelicum considerasse rerum ordinem, & quod natura universim spectatae conveniens est: Augustinum autem parentem nostrum potius in id animum intendisse , quod existimandum Bret M illa hypothesi hominum paucissimorum , horumque in vita casibe permanentium ἰ credendum nempe tunc finem mundi adventurum, praedestinatorum numerum estir completum o VII. eadem est ratio alterius hypothesis , si perirent saeculares omnes , ac viri tantum religiosi , & voto castitatis obstricti essent superstites: qu in eam teneri istos ad uxorem ducendam asseruit Thomas Sancher lib. a. de Matriamo n. disp. g. num. s. Sed Basilius Poncius Iib. I. cap. 2. num. II. affirmavit se potius in tali rerum eventu existimaturum, instare rum mundi finem , ct numerum c estium civium quamprimum Dre perficiendum. Atque haec eximii Τheologi atare io votis , verbisque Augustini cohaeret maxime. VIII. Quum opponenti Io Uiniano periturum mundum s a coniugio omnes homines abstinerent, dederit Magnus Hieronymus gravem hanc responsionem, Nui metaere, ne omnex virgiuer