장음표시 사용
531쪽
sa a De Theologicis Disciplinis
r rei tamen ordo ear Italis uter maritum ct uxorem . Scribit quoque in libro et 3. contra Faustum cap. 8. Ioseph fuisse Mariae conjugem , nos concubitu, sed cfctu ἰ non eommixtiove corporum , sed copulatione , quod es eurius, ouimorum. Tertia argumentatio sit: Quamvis ad amicabilem conjunctioncm ct ad individuam vitae consuetudinem , in qua situm est vinculum matrimonii, requiratur etiam unius in corpus alterius conjugis dominium atque potestas ἰ dominium tamen ipsum
separari potest ab usu: quod constat cum in senibus, & in iis, qui post connubii iura statuunt communi consensu caeli hem vitam agere ς tum in contractibus singulis , in quibus fit translatio domini ἰ proprietatis absque translatione dominii utilis , sit in exemplo venditio aut donatio praedii, cujus qui vendit aut donat, sibi usum ad mortem uΩque reservet. At rerum , quae separari possunt, talis est conditio , ut una intendi possit sine altera. Igitur conjuges possit ut intendere salter in alterum translationem dominii in proprium corpus, eamque assensu firmissimo stabilire. etiamsi nolint, nec intendant ejusdem potestatis usum atque exercitium . Postrema argumentatio ea sit, qua Sia Thomas p. q. 29. art. 2. demonstrat inter Mariam ct Ioseph verum matrimonium intercessisse . Cujuscunque rei datur duplex persectio,. una princeps S ad substantiam pertinens, altera autem accidentaria, & a iubstantia separabilis: quarum illa petitur a formorei, i ita vero in operatione consistit. Atqui forma matrimonii, seu per- fictio prima est individua animorum conjunctio, & mutuae inter Conjuges fidei ligamen ς ad quam persectionem pervenitur per vinculum conjugii: dare autem operam gignendis filiis est opus, ct persectio
consequenS, ad quam tendit concubitus. Igitur ejusdem concubitus. finis atque intentio ad substantiam matrimonii non pertinet. At militant adversus hanc positionem quae sequuntur . Non potest haec ascrtio demonstrari comparatione conjugii Ioseph cum Dei parat quod aut verum matrimonium non fuit, aut saltem habuit aliquid peculiare , quod in conjugiis aliorum , qui in concubitum non consentirent, minime posset adinveniri . Ac Mariam inter & Ioseph
verum non interfuisse matrimonium probatur primo , quoniam in Uerisimile si virum aliquem aut mulierem alio fine connubia junxisse , quam procreandorum liberorum causa , ea praesertim vigente lege , in qua uxoribus promissa erat secunditas , ct maledicti erant non suscitantes semen in Israel. Uide Deut.xxv. - Praeterea Ioseph, cum Ma xiam inveni siet habentem in utero, Nat. r. 19. voluit Oeculte dimittere eam e uxorem autem juxta legem Deuteronomii xx i v. i. dimittere vix non poterat, nisi dato libello repudii; ideoque Maria non ex illimabatur a Ioseph ut uxor Insuper negant Patres Mariam revera Iose
pho Lonjugem nuptamque suisse. Nam Epiphanius h. 8. quae est Απ- ridico. Marianitarum, de Virgine scribit, Videbatar Exor , ct ποπ
532쪽
Liber Τrigesimus septimus Cap. III. sa 3
erat. Hieronymus refellens Helvidium asserentem virginem, si viro desponsata suit , quandoque fuisse nupturam , id contigisse negat: Scaursus obiicienti, Mariam dici in Evangelio uxorem & conjugem,
respondet hanc esse seripturarum consuetudinem , at sponsa appellentur uxores ἰ idque probat ex Deut. X KI l. as. Sponsam itaque fatetur . uxorem negat. s. P. Augustinus serm. I . de tempore de virgine scri-hit: citieepit Virgo antequam sponsum haberet, parit antequam nu-hat: & magnus Gregorius in Evangelia lib. 2. hom. 26. num. 7. de Ioseph, xui tamen ad eius nuptias non pervenit. Ad haec Ioseph in Evangelio dicitur Christi pater, quia talis esse putabatur . non quia erat. Consimili ergo ratione dici poterat vir , conjunx, maritus ἔ.non quod talis sciret, sed quoniam talis existimaretur. Demum detur
inter Virginem S Ioseph verum suisse connubium ς fuit illic co jugii
honum , scilicet, proles e Spiritu saneto concepta e quod bonum ha heri nequit in connubiis aliis initis cum perpetuae contiuentiae Pr posito. Resp. ad 3. servandae virginitatis inviolabile votum non fuisse a - duum conjugibus illis, quos ad redemptionis exequendum mysterium
onjunxit caritas vinculo animorum , non autem ad generandos filios .carnis copulavit consuetudo legis corporum commixtione. In ipsa tamen lege secunditas non praeceptum erat, sed promisso: ct iustilaro prolem ad illos , quorum fratres absque Itheris deiuncti essent uxoresamrstite, non ad omnes homines pertinebat. Praenuntiabatur quoque in eadem Iege, idest, Isaiae Lur. 4. tempus, quo continentia praeserenda esset conjugii actibus , R ibidem excelsior gloria spadonia hus promittebatur. Vide Augustinum prope finem libri xiv. contra Faustum . Ad a. dico libellum repudii iuxta Deuter. xx i v. I. dandum fuisse uxoribus illis, quas viri habuissent exosas, ut hac publica dimissione praemissa impune cum viris aliis inirent conjugium. At Io seph nec Virginem Oderat, nec illi ut alium virum duceret permisi eunquam. Cur ergo voluit illam occulte dimittereῖ Aut quia si illius contubernio indignum existimaret, eo quod Verbo inearnationem no visset, ut scripserunt nonnulli veterum ἔ aut potius quia istam videns , ct causam ignorans , ct aliunde perspectam habens ejus pudicitiam, prudentissime iudicaret non esse traducendam ut adulteram. utpote quae non concepisset concubitu turpi R illieitor & se ab ea separandum, ne sorte, si inexplorata si hi ratione, aut illata illi ultu mentem uterum gereret, nota aliqua dedecoris sibimet obveniret. Ad tertium respondeo Patres, adversus haereticos negantes perpetuam Deiparae virginitatem , aliquando appellae nuptias ipsam Corporum commixtionem , ct nuptas uxores a viris compressas: unde Epiphanius citato tu loco stribit, quod virgo non fuit uxor Ioseph , quatenat πM Iam eam eo habuit eorporis copulationem ,-ῖ - .ρὰ α ν
533쪽
eis,enαν: & Hieronymus, quatenus ostula amplexosque non miscuerunt, nee rem egerunt nuptiarum. Ita intelligendi sunt Gregorius , & Augustinus , tametsi laudatus sermo i . de Tempore sit supposititius ae spurius. Ad quartum respondet S. P. lib. a. de Consensu Evangelist.
cap. I. num. p. Cum Lucas Evangelista narret non ex eoneabitu γοωspb , Ied ex Alaria Virgine natum Gripum, unde eum patrem eius appellat, nisi quia oe virum Maria recte isteli imus sine eommixtione ea ruis, ipsa eopalatione coniugii; ct obhoe etiam Christi patrem reuiato conitin mus , qui ex eius coniuge natas sit, quam si esset aliunde adoptatus Z Unde manifestam es illud quod ait, Ut putabatur filius Ioseph , propter illos dixisse , qui eum ex Fin b, seat alii homines nascuntur , natum arbitrabantur . Habentur similia in libro ν. contra
Iulianum , ut dictum est supra . Distinguendum est igitur antecedens :Joseph non suit Christi pater per concubitum & carnis commixtionem
cum Virgine , conc. per copulationem coniugii, nego. Ad ultim . ex dictis manifestum est, prolem esse conjugii bonum pertinens ad finem fit undarium , ct non ad substantiam connubiorum . Praeterea nullum esse matrimonium , quod absque consense in eo-pulam contrahatur , videtur demonstrari proximis argumentis. Primum sit: Augustinus libro xix. contra Faustum cap. 26. inquit: Matrimonium ex hoe appellatum est, quod non ob aliud debeat femina nubere , vis ut mater fiat. Idem apud Grai. cap. Institatum, xxv II. q. a. num. 39. ait: Non dubiam es illa in mulierem non pertinere ad matrimonium, cam qua Aeetar nos fuisse commixtis sex as. Alterum: In ipsa corporum commixtione consistit ratio sacramenti, ut insertur
ex Apostoli ad Ephesios Epistola , cap. V. 32. perspicue autem habet uvcap. Cum societas , eadem quaest. num. I . deprompto ex Epistola 92. S. Leonis ad Rusticum , ubi cap. 4. haec leguntur : Cum societas nuptiarum ita a prineipio sit insitata, ut praeter eommixtionem sexuam non habeant inse nuptiae GHundilanis arisii ct Deo feramestum , cte. Rursus ad matrimonii substantiam pertinet translatio dominii, ac mu tua potestas in corpora: huiusmodi autem dominium, nisi reseratur ad altium coniugii, commcntitium est, atque inutile; primo quoniam cui hono deierviret E. G. venditio domus, aut praedii, hac interv niente pactione, RAM nanquaω titaris, nanquam pereistus inde alia
quid eommodi Secundo, quia alias etiam eunuchi ae frigidi possent
matrimonium contrahere. Tertio, quia nec repugnaret duo mares copulari inter se matrimonio, dummodo nudam turpem commixtio. Bem intenderent. Quarto, quia alias valeret matrimonium initum cum ea conditione, Daeo te in meam , si tamen prolis eoueeptam eviter, a tabors m procures . Quinto, quia saltim obstricti voto castitatis possentu Xorem ducere, ct sacrae virgines nuptias agere, quod tamen cap. Voveνtibus, xv M. q. t. amnabile dici cur. Resp
534쪽
Liber Trigesimus septimus Cap. III.
Resp. ad i. S. P. Augustinum in lib. x Ix. contra Faustum reprea hendere Manichaeos , qui asserebant uxorem nou ad matrimo uti fidem a sed ad eoneviseentia erimen babendam esse, & quibus odiosum eradfeminam nubere , ut mater fiat. Illos itaque revincens ex ipso matriis monii voeaheso, demonstrat causa duntaxat gignendorum filiorum, non explendra libidinis uxores ducendas esse: quare scribens non cle. here seminam ob aliud nubere, verba de iis facit, quae nubunt ut exisperiantur viriles amplexus; S commonstrat quo fine debeant istos e petere . Ad aliud constat verba illa esse Gratiani, non Augustini, quot S adnotatum est in emendatione Decreti . Uerha item Leonis in Epiis stola ad Rusticum ad hunc modum se habent: Sude eum frietas nmptiarum ita ab initio eonstitutam, ut praeter sexuum eonjan tiomm b
heret in se Chrsi ct Delesiae saeramentum: dubium nos es eam mulierem non pertinere ad matrimonium , tu qua non docetur optiale fuisse musterium. Qiribus verbis docet S. Leo non omnem mulierem iunctam viro esse uxorem, quemadmodum non omnis filius haeres em patris, neque concubinam idem esse ac nuptam, nisi sorte ingenuosam, & publicis nuptiis honestata videatur. Ad id, quod sequitur a constat ex dictis , posse dominium , & potestatem ab actu seiungi: quod magis in contractu matrimoniali, quam in aliis fieri potest: quum
Praeter filiorum generationem matrimonium plura commoda asserat ,
Uest, fidem qua coniuges profitentur se justitiam violaturos , si alteri
sese conamiscuerint; vinculum caritatis, qua se mutuo scivont, tu vant, solantur; familiae servorumque regimen; communionem honorum omnium , & insolubile conubium, quo Christi eum Ecclesia conjunctio significatur. Neque hanc responsionem subjectae rationes possunt infringere . Non prima, siquidem , ut dictum est modo, contractus matrimonialis praeter filiorum procreationem assert utilitates quam plurimas : immo S in productis exemplis domus, aut praedii, po- . test contingere, ut dominium separetur ab usu , & vendens ex solo dominio , quod sibi retineat, aliquid percipiat emolumenti, si do-i minio scilicet aliquis titulus sit adnexus. Non secunda, propterea
quod spadones ac frigidi habent naturalem impotentiam , ratione cujus dominium suorum corporum alter in alterum transferre nequit , ut dicam agens de impedimentis matrimonii. Non tertia ob eamdem rationem, quia nempe mares ad illam potestatem transserendam inepti sunt. Non quarta, quoniam etsi coniugibus liberum sit dare ope. ram liberis procreandis , vel ab hoc ah stinere et non est tamen liberum postquam in concubitum consensere, aut conceptionem impedi Te, aut abortum procurare , cum id substantiae matrimonii adversetur, ut sexto capite declarabo . Non demum quinta ac postrema , e , quod emittentes solemne votum castitatis , ut nullo detineantur impe. dimento , ct impensius Deo serviant, non tantum a carnali corporum
535쪽
eommixtione, verum etiam a conjugii Uinculo se alienos esse spoponderunt, quum coniugium ipsum absque singulari gratiae dono sit frangendi voti maximum irritamentum .PRop. III. Quamvis communiter loquendo graviter peccent filii, qui matrimonium contrahunt parentibus invitis & reluctanti hus: non requiritur tamen constensus Parentum, ut contractus matrimonialis ratus sit ac legitimus. Dixi eommuniter isquendo et nam si filius justis de causis aut ad spiritalem salutem , aut etiam ad communem existimationein decorem inque speetantibus ineat patre repugnante Conjugium, puta si mulierem pollicitatione matrimonii vitiasset, aut haberet cum illa stupri consuetudinem , non teneretur patri invito λ reluctanti obtemperare, sed reparare potius iniuriam illatam, promissa adimplere, & propriae saluti atque alienae famae consilere. At peccare illos, qui propriae induistentes libidini invisam genitoribus uxorem ducunt, nuptiasque institutas ad augendam benevolentiam convertunt in dissidiorum fomenta, probatur Primb e X cap. Honorantur, XXXII. q. a. n. II. in
quo haec leguntur: Consulitur puella nou de ponsalibus, nam illa ia-diciam expediat parentum , non est enim vis inalis pudoris eligere ma-νittiis : sed iam des nota viro de profectionis eo alitur die. Nee immerito dilationem non attulit; iure enim properare debuἰι ad maritum. Tnde illud Euripidesu, quod mirantur plerique, unde translatum fit, manifestim est a e sit enim in persona mulieris, quae tamen maritum ιοnbat relinquere, ct ad alias petebatur nuptias:
Hoe est, βρονDuum quidem meorum pater meus euram subibit', hoe enim non es meum. Sunt autem haec verba S. Ambrosii loquentis de Re hecca , cique aptantis quae in Euripide aiebat Andromacha. lib. I. de Abraham cap. ult. mim. 9 I. Fieri praeterea potest, ut jusso monitumque parentum de una , non alia in uxorem ducenda , non tantum spectet honestatem . commodumque familiae, Verum ' Dei cultum , religionisque incrementum ς cujus rei causa patriarcha Isaac jussit fit o suo Iacob, ne in conjugem acciperet mulierem aliquam de filiabus Chanaan , sed unam tantum ex genere Laban avunculi sui. Hoc autem in casu quis dubitat adstringi filios ad parentum suorum praeceptis moni tisque obseuuendum ZAt validum ratumque esse matrimonium a filiis initum absque parentum assensu demonstratur primo cap. Suffieist, XXVI l. q. a. in qu verbis Nicolai l. ad Consulta Bulgarorum definitur ad matrimonium sufficere solum illorum consensum , de qtiorum conjunmonibus agitur τ& Tridentinum Concilium suss. xxi ν. cap. I. de Resor. matrim. eos ana
themate damnat, qui falso affirmant matrimonia a filiisfamilias sine sto
536쪽
Liber Τrigesimus septimus Cap. III. s 27'
rentum eo usensu eo tracta irrita esse, ct parentes ea rata vel irrita se eere posse . Probatur deinde argumentis , quae 'roducta suere a Patriis hus ac Theologis Tridentinis, S quae legi possunt in Hist. Palla v. lib. xxii. cap. . Sunt autem, non posse filiis familias.tolli libertatem , quam habent ab ipsa natura ἰ atque in iiS , quae ad statum capessendum pertinent, silios parentibus pares esse, nec illorum subiici potestati: a iuvene e patria egresso parentis assensum h eri non posse ,
ideoque si prohiberetur eo non obtento uxorem duc re , perstiturum fore in proximo violandae castitatis periculo: matrimonium post Adae lapsum esse incontinentiae r medium , dicente Apostolo I. ad Corinth. vi i. 9: Si je nou coniueUt, Nubavt , neque ad id requiri provectiorem aetatem, aut genitorum contensionem, cum nec Paulus subiecerit, Sed uubant Iod talem aetatem ,- ct si parenter eonfuserint: divini
iuris institutionem esse , ut homo relinquat patrem S matrem , S ad haereat uxori suae, non autem ut ab uxore ducenda abstineat, ne seiungatur a patre & a matre: In sacramentorum usu Iocum non esse paternae potestati ex cap. Cum causa , De baptismo, immo nec heri dimi nio, cum ex cap. Digvum es De conjugio sier rum , rata sint matrimonia quae contrahuntur in Viti S , ct contradicentibus. dominis ,
quoniam in Christo ne qae liber es, nequeservus, quἐ afaerameniis Delesiae sit removendur: posse aliquas graves causas ad in niri .. propter quas non teneatur siliu S parentibus conjugio adversantibus ohedientiam praestare , veluti si adolescens puellam minoris conditionis per pollicitationem connubii pertraxerit ad virginitatis jacturam ὐHaec, aliaque similia apud lyalla vicinum legi possunt. His vero addi
potest ratio, quam tradit S. Thomas q.47. Supplem. art.6. Ouum matrimonium secum asserat perpetuam quamdam servitutem filii vero, sint liberae conditionis ; non possunt hi a parentibus ad matrimonium compelii, ideoque nec a matrimonio prohiberi . . Aduersus hanc secundam partem faciunt quae sequuntur . Videtur primo dictis adversiari Apostolicum divinumque praeceptum ad Colost. 2. Em obedite parendour per o*uia . II. Iuxta cap. A Wfrater, xxx. q.s. num. I. nuptialia foedera Vfensu eorum, qui bae eontrahunt, ct eo ram, in quorum po Uace sono, celebrantur . Cap. item Placuit, xxxv I.,
q. a. num . it. hAb tur quod D stas nuptias inter se contrahunt filii familias , dum tamen consensum babeant parentum , in quorum potestatestini; ct capi Videtur , De his qui matrimonium accusare, Sc. si pa .rentes non interfuerint, ct consensum non ad lithuerint, secandum leget nullum es matrimoniam ia III. Desinitio Tridentini Concilii, adversus solemnem postulationem Oratorum Galliarum edita fuit . IV. Non tantum Imperatorum legibus , Theodosii praesertim, Valentiniam , atque Iustiniar i pri hibita sunt matrimonia; quihus desit parentum
permissio, verum S Iegibus post oriolibus; nam Henricus II. rex Gal-Disiliroes by Gorale
537쪽
liarum an . statuit, ut filii familias matrimonium contrahentes insciis parentibus ex haeredationi subjiciantur , omniumque jurium Somolumentorum , etia in ex contractu matrimonii provenientium ,
sint incapaces . Henricus III. an. Is 79. inhibuit parochis, ne filios , ceterosque alienae potestati subjectos in matrimonium jungant, nisi ipsis constet de consensu parentum, tutorum, S euratorum. Eadem deincreta a Carolo v. an. ls o. & a Philippo IV. an. I 623. pro Belgicis edita & emanata suere , ut apparet ex Iure Ecclesiastico Legeri vanis
Resp. ad 3. utique a filiis obedientiam & honorem praestandum esse parentibus , sed id iuxta patriam potestatem , auctoritatemque , quam in praecipiendo habent patres : in his vero , quae pertinent ad electionem status, cum filii sint sui juris , tenentur quidem mouita Reonsilia genitorum Ob reverentiam illis debitam sequi; at si non sequantur , eisque insciis aut reluctantibus conjugium ineant, quum iure utantur suo , nequit nullum irritumque esse conjugium ipsum . Ad E. dicimus praecitatos canones intelligendos esse de bouestate , non deueeestate, ut habet Glossa ad caput, Sinciat, XX vi I. q. E. In cap. Plueuit, & cap. Nostrater, ait quidem Nicolaus I. nuptialia foedera celebrari parentum consensu , sed minime asserit irrita esse, si absque tali consensu celebrentur: immo destribit pacta omnia conjugiorum solemnia, concluditque: Pereatum autem esse, si hae cundia in v ptiali faedere non interveniant, non dicimur. In cap. Videtur , ait Caelestinus II. sve ut legunt alii, Clemens III. parentes admitti in dirimendo matrimonio, quouiam unusquisque suam genetiuiam scire laborat. Addens autem, si non recipiantur in testifieationem matrimonii gratia conjungendi, secundam leges nullum fieri matrimonium , intelligit leges civiles . non canonicas . Vide Sylvium art. 6. q. 47. Supplem. ad 4. Ad I. die imus tale quidem fuisse solemne postulatum Ora torum Galliae, sed re diligenter discussa visum patribus statuendum esse
oontrarium: quamquam postulatum illud nos fuit, ut a nonnullis resertur, absolutum, sed ut adhiberetur certus annorum numerus,
quo exacto si nondum filius a parentibus in matrimonio fuisset coli catus , fas illi esset per seipsum uxorem ducere et quam conditionem apponunt quoque praelaudata Regum edicta. At inde insertur adjab- stas iam contractus matrimonii, quod filii familias ineunt, consensum parentum minime per P aere. Ad quartum prim b dicimus, quod ipsum Tridentinum Concilium , tametsi definiat matrimonia contracta a filiis familias absque parentum consensu rata esse S legitima , subjicit tamen , illa semper Ecclesiam detestatam fuisse; nec est, qui ignoret e XHiusmodi matrimoniis plura mala exoriri, quae parochi contrahenti hus significare debent, nis gravis aliqua ratio suadeat oppositum . Civiles itaque leges, S Regum statuta ad haec mala avertenda, ser
538쪽
Liber Trigesimus septimus Cap. III. sala
vandamque reverentiam parentibus debitam, necnon publicam honestatem, Iata suerunt; suumque effectum duntaxat obtinere possunt quoad effectus eiviles, non quantum ad conjugii firmitatem iure naturae statutam , ct Ecclesiasticis definitionibus stabilitam e ideoque praeis
citatus Uan-Espen num. X i. ejusdem capitis 4. contendit Ieges princi pum Ecclesiae obsecundare , ejusque finctiones , ut inquit ille , adjuvare . Aliter tamen huic argumento responsum est a nonnullis Tria dentinis Patribus apud Palla Vic. lib. XX I. cap. 4. num. 22. idest, in Iege Christiana nec patris nec domini potestatem e Xtendi ad ea , quae pietas ct sacramenta sibi vindicant; atque ob reverentiam a filiis debitam reddi quidem minus decentia, non autem irrita matrimonia abs, que parentum consensu contracta : quod rursus confirmatum fuit praecit. cap. Cum causa, de Baptis. & cap. I. de Conjugiis serv. necnon ex I. Filius emancipatus, T de Ritu nuptiarum, qua lege statuitur si- Iium emancipatum posse absque patris permisit uxorem ducere, etiam laparenti debeat reverentiam illam, quae filios decet. Pari ergo jure nequeunt leges principum irrita reddere quae pertinent ad pietalcm Se ad sacramenta, in quibuS omnes emancipati sunt, ct fruuntur ea libertate, qua orsus nos liberavit. Oppositum denique suit aliis statutis principum decretum Augustanum Caroli V. editum an . Is 48. in quo legitur: Raoniam potestas paterna eedit de jure huic conjunctioni inter eonjuges , audiendi non sunt ii, qui naue volunt ut digoisantur matrimonia eo vera fra a filiis familias, ubi non adsic assensus parentam.
Albia bie a nobis detrahitur Obedientiae filioram debita patriίας ς sesnolumus ut patres abutantur potesare sua tu praepediendis praeeidendν- e matriinoniis. Verumtamen quia censemus ta bouestatem pertinere ne filii matrimonia eontrabant absque eon o ct eousensu pareotum . admoneantur erebro a conelanatoribus baseste ipsorum ossieti. Si quaeras , an parentes possint haereditate privare filios, si absque
eorum consensu matrimonium , praesertim indecorum , contraxerint prespondendum est cum Dominico Scito in dist. 29. Navarr. Cap. I 4.
num. is. SyIvio cit. art. 6. aliisque permultis non posse, ubi id nou latuunt Ieges regni, aut provinciae: ubi autem extant hujusmodi Ieges, posse quidem, sed admonendos tamen esis, ne Oh libertatem matrimonii, quam jura permittunt longe aequiora, in filios suos durius, quam exigat paternus amor , se gerant.
PRop. IV. Matrimonium inter absentes initum , modὼ praescriptae conditiones serventur, ratum validumque censendum cst , saltem in
Conditiones, quae requiruntur ut validum sit matrimonium inister absentes contractum per procuratorem , aut per epistolas , enumerantur a Bonifacio VIII. in Sexto Decretalium libro I. tit. XIX. cap. Procurator , fin. Sunt autem prima, ut procurator ad id mandatum
539쪽
3 3o De Τheologicis Disciplinis
habeat speetate : altera , ut alium deputare non possit , nisi hoc ei. dem specialiter sit commistum r tertia, ut idem procurator antequam contraxerit, a domino non fuerit revocatus, cum per revocationemeesset consensus, sine quo matrimonium firmitatem nequit habere; idque vcrum est, licet tam procurator, quam ea, cum qua contraxit, revocationem hujusmodi penitus ignorarent. Post Tridentinum Concilium, eIusque promulgationem requiritur conditio quarta, id est , ut matrimonium contrahatur coram I arocho, ac testibus ἰ ct coram his pariter, si contrahatur per litteras , legantur ipsae mei litterae, altero per se , vel per procuratorem praesente, ct in eum , cujus litterae leguntur, consentiente. His conditionibus adhibitis matrimonium ratum esse in ratione contractus probatur, quoniam nihil ei deest , quod reo uiratur ad contractus validitatem, scilicet, neque corum squi conjunguntur consensio , neque conditio aliqua naturali, aut humano iure adiecta . Dixi tamen , in ratione eontractus ἰ enim Vero multi probabilius eXis mant, tunc matrimonium in ratione sacramenti perfici, quando principalcs contrahentes consensum per procurat OreS praestitum innovant corain Parocho, atque is super eos profert ea verba, Fgo vos in matrimoniam conjungo. Hanc sententiam propugnant Caietanus tom. I. Opust. Franciscus Victoria q. 244. Canus lib. vlo. cap. s. Sylvius in quaest. 42. Supplem. art. I. Uanroy cap. ult. q. a. aliique Theologi praestantissimi. Sunt quidem aliqui docentes op- Politum , proptereaquod censeant omne matrimonium validum in ratione cψntractus inter fideles esse sacramentum , ct sacerdotis verba esse eeremonDIia, nec pertinere ad formam ct sacramenti substantiam: sed praeterquam quod nul Ium aliud sacramentum adinvenitur, quod perficiatur , nisi minister materiam formamque exhibeat in subjecto praesente, complures verisimilius eri istimant aliam contractus , aliam vero sacramenti rationem esse , atque istius ministrum osse parochum ,
formamque verba paullo supra descripta: de quo inserius cap. X. data opera disputabitur.
Explicantur quadam alia, quae spectant ad matrimonii
contractum. THeologorum quidam existimarunt susticere ad matrimonium comtrahendum consensum exterioribus verbis expressum absque μ' riori animo, sed non apparenti, atque occulta simulatione ς requiri enim ad conjugium, & ad contractum quemlibet, ut consensus ver his , aut fgnis aequivalentibus innotescat, res certissima & extra con
troversiam posita est, quum irritus ct nullus sit contractus, quand
540쪽
Liber Τrigesimus septimus Cap. IV. y3 t
unius voluntas alterum prorsus latet . Illorum autem theologorum momenta haec sunt: Principio Magister in iv. dist. 27. ait matrimonium contrahi, si sponsi verbis explicant, quod tamen corde nou etsistunt. Deinde est inter recentiores celebris sententia, quae asserit necessariam non esse ad sacramentum perficiendum intentionem interis nam, sed externam sat esse , dummodo seria sit, nec lusorie res perogatur . Est insuper civilis ct canonici iuris proloquium vulgatissimum.
Haus 9 dolus nemini debent patrocinari e patrocinarentur autem fraus & dolus ei, qui simulate contraheret cum muliere, si necessa ria foret consensio animi, siquidem impune uxorem duceret, ct cum illa haberet consuetudinem; si autem ab illa sejungi vellet, postue fugam arripere . atque in extera regione aliam mulierem legitimo conubio sibimet copulare . Rursus si verba exteriori tantum sono Pro- Iata iussiciunt ad detrahendum ς quare ad contrahendum nequaquam suffcientὶ Facili demum negocio, nisi matrimonia hujusmodi firmissima censeantur , poterunt coniugia quaeque dissolvi : subortis enim inter conjuges dissensionibus , quod accidit quam frequenter, fas erit viro, aut mulieri assirmare se invitos consensisse in conjugium, ac propterea nullum istud esse, ac solvendum At praecedens assertio evidentissime falsa est, Si communiori ac seniori iudicio refellitur. Enimvero ipsum consensus vocabulum actum interioris voluntatis significat : atque in proloquio item versatur,
Matrimonium non coitus Deit, sed totuπtar, ut habetur XXVI I. q. 2.num. I. Canones quoque idem statuunt; nam Innoe. III. cap. Tua fraternitati, de Sponsalinus , n. et s. interrogatus a Brixiensi Episcopo, ut eum ex solis verbis matrimonium contrahatur, respondit, quod matrimonium in veritate contrahitur per Iegitimum viri & mulieris Consensum , sed necessaria sunt quantum ad Ecclesiam verba consensum exprimentia depraesentie ubi aperte verha exterius prolata ab interno consensu distinguuntur . Atque id Innocentius confirmat e em p o puerorum , qui per Iola verba non contrabunt, eum inreuigauisitir minime eonsentire. Idem Innocentius proximo cap. Tua vos, de
sinit suisse irritum conjugium viri, qui nomen proprium simulavit. R finxit se vocari Ioannem , non credens esse conjugium, eo quod ipse
mon Coearetur hoe nomine, nee haberet propositam contrahendi, sed copulum tantam exequendi earnalem: produxitque Pontifex rationem
illam , E' Oniam ex stitera parte dolus solummodo obfuit, ct defuit ominnino eonsensur , fine quo cetera nequeunt foedus perficere conjugale . Insuper Clemens VIII. declaravit matrimonium initum a nobili quadam semina cum viro item nobili ac primario , animo eiusdem scinime a c nubiis alieno , quamquam viro liberos peperisset, nullum censendum esse , S requiri novum consensum utriusque coram paro
cho ac ivstibus , fgnificata prius marito millitate conjugii. Legendi X κ x a sunt Dissiligos by Coos e