장음표시 사용
561쪽
poris potestatem ad liberorum procreationem , nequeant violare conis jugalem fidem sese alteri commiscendo . Si nexu arstissimo atque indisissolubili copulentur,
Conditio , quae matrimonium dirimit, non est pactio eertam legem in se continens , de qua nuper dicebamus : sed est status servi tu iis quam alter contrahentium ignoret, ut dixi superius agens de errore persenae . Nunz ergo de conditioσe hoc sensu accepta sermoncm instituens praemitto, olim civili jure coniugia servorum fuisse nullae, , tum apud Romanos, ut constat ex libro xx Mi. Digestorum tit. 2.tum apud Longobardos lib. II. tit. I a. lege ro . necnon apud Gallos Lege Salica , tit. l4. q. 2. Immo nec snter liberam ct servum Romano
iure nuptiae subsistebant; nam libera, quae post trinam admonitionem sibi saetam a Decemviris ab homine servilis conditionis non se sithduxisset, cogebatur una cum illo venire in domini potestatem . Libertinam quoque, idest, e servitute manumissam lege Iulia & Papia ducere prohibebantur Senatores eorumque posteri, itemque Senatoris filiae libertos, nisi sorte ob corporis quaestum , vel artem ludicram foeda Dsent generis sui claritatem . Alicubi tamen serviles nuptiae permitte. hantur , aiebatque prologo in Cy am M. Accius Plautus . Suaebo , bercle, quis istae est Z serviles nuptiae Servine uxorem dueeut, aut postent sibi pNovom attuler ut, quo fit nusquam gentium . At ego ηο θοe fieri in Graeia, ct Cartauini. Et B e in nostra terra, tu e ulla. Inter Christianos autem , quamvis hi servilis snt conditionis, eonnubia prohiberi non debent, ideoque sunt rata, quamquam invitis & contradicentibus dominis contracta fuerint. Ita definitur cap.
Dignum est, de Conjugio serUorum , num. I.&XXIX. q. 2. n. 8. RE
tio apertissima est , quoniam tu Gripo Pefa nee Pudaeas est , nee Grae-
eat, nee servas, Nec liber, bisque unus es pater, prout habetur eadem q. a. cap. OmΠibus. Idcirco Iustinianus an . set . ah rogans antiquas Romanorum leges l. Si quis, Xν l. d. declaravit Iegitimum
Core connubium , Si quis ancillam Dam libertate donaverit, eamque sibi feta verit in matrimovium . Pipinus item Gallorum Rex, ct Concilium Uermeriense, seu potius Compendiensis Synodus an . s6. statuit esse ratum verumque conjugium , si scemina ingenua acceperit servum non ignorans quod servus esset. In Synodo quoque Triburiensi apud Burchardum lib. xx. cap. 7s. statutum fuit non posse solvi conjugium, si ingenuus qui ingenuam duxerat occasione di.ortii se ipsum alicuius domini servum fecerit. Atque in Synodo Cabilonensi ann. 8 I s. ca
562쪽
Liber Τ rigesimus septimus Cap. VI. Ss 3
non e go. definitum fuit, ut conjugia servorum non dirimantur, etiamsi illi diversos dominos habeant, sed in uno eo quis permanentes domi nis seret iantsuis, dummodo conjunctio fuerit legalis, ct voluntas do. minorum accesserit. Atque, ut dixi, hoc etiam quod postremo dictum est de voluntate dominorum , nullam modo vim habet ex prae citato cap. Didiam est, ct propter rationem ibidem insertam . Quare si quis objiceret, dicens laudato Cabilonensi canone, immo & o. Sancti Basilii ad Amphilochium, irritas declarari nuptias servorum praeter domini sententiam contractas; recte illi responderemus abrogatam nune esse pristinam illam consuetudinem , quae Christianae libertati aduersu-hatur, illamque ab Ecclesia fuisse aliquandiu toleratam , ne servi initi conjugii praetextu ab exhibendis debitae servitutis ossiciis censerentve
immunes. Quare ctiamnum, si servi matrimonium contrahant, tene tur dominis suis obtemperare, non autem ab invicem separari: quoniam coniugii vincuIum jure naturali firmatur, servitus autem inducta est iure humano: nec servus tenetur ad cedendum iis, quae suae proprii juris , sed tantum ad obsequia illa impendenda , quae exigit jus civile . Quare si semina fit serva domini in provincia commorantis , Ehvir servus alterius habitantis in alia provincia , existimat Auctor Glo L.
se in Decretum , XXIX. q. a. cap. ult. aut compellendum esse unum dominorum , ut servum suum vendat alteri, aut unum servorum redimendum esse ab Ecclesia. Quum haec omnia locum habeant in matrimoniis , quae scienter& libere contrahuntur a servis ς restat, ut impedimentum eonditionis tunc intercedat, quando liber ignoranter contraxit cum ancilIa, Rex quo ancillam esse cognovit, nunquam in matrimonium consensit.
Atque hoc est, quod definitur capp. Dignum es, &, Ad nostrama , De conjug. serν. num. l. S 4. Idem statuitur cap. Si quis ingenuus.
XX IX. q. a. num. 4. Hujus impedimenti ratio est, quoniam error conditionis vcrsatur circa rem spectantem ad matrimonii substantiam; quia libere contrahens putat posse alterum conjugem tradere sibi plenam corporis sui potestatem, quam ob conditionem servilem tradere nequiri ac prauerea officiis, negotii sique in obsequium domini exercendis impediri potest a filiis enutriendis atque instruendis, necnon ah uxoris an dividua consuetudine, Sc contubernio . Quoniam tamen servilis conditio potest consistere cum Ithero contrahentium assensu , neque prorsus impossibilem reddit conjugii actum; si ingenuus ancillam ducat, quam talem esse sciebat, ct similiter ingenua servum, stiens quod servus esset, ut dictu in est paullo supra, ratum S legitimum erit connu-hium , prout habetur capp. Si quis inge us , Sc, Si fewina , XXIX. q. a. ac rursus si liber cum ancilla ignoranter contraxit, ct postquam
audivit ancillam esse, carnaliter illam cognovit, tanquam uxorem
eam retincre debet maritali affectione, juXta cap. Proposuit, De con
563쪽
1s De Τheologicis. Disciplinis.
jugio serv. n. e. Neque his obstat cap. Mucilium, XXX I. q. 2. n. II. ubi leo Magnus ancillam ab uxore ingenua secernit: ibi namque , ut constat ex titulo , sermo. cst de avellia fornicaria , . non verd ducta
Hic nonnulli quaerunt , num libera sit proles , quae nascitur ex uno tantum parente conditionis servilis; ac respondent Theologi cunta S. Thoma Q. LI I. Supplem. art. q. quod partursequitur uterum, id est, filius est ejusdem conditionis, ae erat mater , quando filium concepit, aut peperit: quod utique consentaneum est Iuri civili I. 39. T Desoruιο m. & l. . c.De rei vendit. immo S Iuri canonico, cap. Liberi, XXX l I. q. 4. num. s. & cap. Iuricens , De natis ex libero ventre . Nihilominus hac in re servandam e Te provinciarum consuetudinem decrevit Urbanus III. cap. Licet, De conjugio serv. num. 3.
Votum , cujus nomine Theologi intelligunt deliberatam promi iasonem factam Deo de meliori hono, hoc in loco est illud, quo aliquis proponit ac vovet caelibem, vitam agere , oblatione corporis sui Deci ficta . Est autem votum dupIex , idest simplex, Sc solemne. Votum solemne , quantum ad dirimendum matrimonium postea contractum , illud ust, quod Iole mulaatum fuit per susceptionem Deri ordinis:
aut per professionem expresem vel taeitam faedam alleui de religionibus per Sedem Apostolicam approbatis. Reliqua vota, . et si quaπdoque matrimonium impediant contrahendum , ct quanto mauifestussunt emiFa , raum propter plurium Icundalum er exemptam, durior paenitentia transgressoribus debeatur : non tawen rescindere possunt matrimonia post αυ- aratia . Atque haec vota sunt, quae in his controversiis appellantur
simpheta. Itaque vota simplieia matrimonium non dirimunt, sed impediunt
tantummodo, prout constat ex praecitatis verbis , quae sunt Bonifacit VIII. in Sexto, De volo, dr et oti redempt..necnon ex capp. Meminimus , ct, Rurjus quid- , Extra , Qui clerici, vel voventes: item que dist. X xvir. I. cap. Si vissimplex zotum: quamquam in Poenit. Theodori, unda capitulum illud depromptum est, voxsimplex desideretur. Votum autem Iolemne esse impedimentum dirimens matrimoniunia, conflat ex Decreto , capp. Neque viduos. Pua Christo . Viduas , quae spontanea . Si qνis sacro, aliisque, X xvi l . quaest. I. Ex decretalibus itidem, capp. Meminimus. Constituit. Rursus quidam. Insinuante , lib. I v. tit. 6. simi liter ex Extra vagant i, nIiqua, Ioan. XXI I. tit. 6. Sc demum ex canone 9. sese. 14. Synodi Tridentini. Quod si opponas , unde nam inter simplcx , S solemne votum discrepantia ipsae intercedat, quum utrunquo sit promissio Deo facta, ac simplex etiam irrita red-
564쪽
Liber Trigesimus septimus Cap. VI. s s y
dat sponsalia postea ineunda; primo haud incongrue respondebimus, id nobis manifestum esse Ecclesiasticis definitionibus: deinde verb dicemus, ita comparari ad invicem votum smplex & solemne, scuti sponsalia S matrimonium depraesenti. adeo, ut in voto simplici inintelligatur quaedam servandae virginitatis promissio et in solemni autem consecratio quaedam , suique corporis traditio facta caelesti sponso, atque spiritualium nuptiarum persectio . Quapropter scuti sponsalia defuturo' solvuntur per sequentia de praesenti, nisi priora per Carnalem
copulam transerint in matrimonium , ut habetur cap. Veniens ad noti
S eap. Ii, qui fidem, De Sponsal. S Matrim. ita vota simplicia, quae
sint promissio tantum, S spiritualia quaHam sponsalia, dirimuntur per contra inim matrimonialem de prasenti, in quo praeter promissionem adest dominii translatio, corporisque in alienam potestatem traditio. Quod de voto solemni dictum est, valet quoque de votis smplicibus , quae post hiennium emittunt Novitii Societatis Iesu , ex Conis ni tutione Gregorii XIII. quae incipit, escendente Domino . l. I 8. eo quod illi simplicibus votis emissis veri . sint religiosi, ac tales ibidem
Haud levis inter Theologos movetur quaestio , num solemne religionis votum dirimat matrimonium ex fui natura, an iure duntaxat Ecclesiastico . Nostrates quidam cum Basilio Poncio lib. VII. cap. IV. S seqq. Vanroy cap. v. q. 4. S Gavardi q. 3. art. g. docent solemni voto dirimi matrimonium jure Ecclesiastico, non autem jure naturali , aut divinor eamdemque sententiam propugnant Theologi alii complures. nec non piae stantissimi Iurisconsulti, inter quos Emman. GonZaleg tria.
num. 3. Ac primum constat solemnitatem voti ex sola constitutisse Eeelsae fuisse inventam , quod S asserit loco praecitato Bonifacius VIII. Deinde illud diserimcn inter votum temne, S simple X, quorum unum , non alterum conjugia dirimat, primd inductum videtur can. . Concilii Romani celebrati anno II 39. sub Innocentio II. Praeterea sta intuitur can. i 6. Concilii Chalcedonensis , iuxta versionem Isidori, Rprout hahetur in Decreto , XAvi I. q. I. num. 22. posse fieri humanitatem virgini R monacho, qui postquam se Deo dedicaverunt , matrimonio jungantur . Alii autem priorum saeculorum canones hujusmodi matrimonia poenitentiae quidem , S interdum excommunicationi subjiciunt, sed nunquam irrita esse declarant. Insuper S. P. Augustinus de Bono viduit. cap. io. reiicit sententiam illorum , qui assere hant, Isis
Naroni a sancto prσομοθω inarum , si nupserint, non esse conjugia a
quod S habetur cap. Nuptiarum , eadem q. n. 4 I. Existimant tamen alii votum solemne ex fui natura dirimere matrimonium: idque docent S. Thomas q. Sy. Supplem. art. 2. S. Bona
Ventura, Major, Soto in iv. dist. 38. aliique Theologi praestantissi-Αaaa a mir
565쪽
ini: quod probant ex eo quod per huiusmodi solemne votum homo abdicaucrit a se corporis sui potestatem , eamque tradiderit Deo r &ex quo votum simplex propter vim promissionis dirimat sponsalia , ideoque votum solemne ob praedictae potestatis abdicationem , ac traditionem Deo factam, dissolvere quoque debeat ac dirimere matriamonium et atque id Propter proportionem. quae intercedit inter sponsalia & nuptias eX una parte, ex alia vero inter votum simplex atque Diemne. Haec aliaque plura argumenta collegit Sylvius in art. 2.Quaest. s I. Supplementi. Ut ut res se habeat, arbitramur nunquam sanctimon Iallum, monachorum Que conjugia rata fuisse: ideoque fi nulla haee sunt Iege duntaxat Ecclesiastica . sane Iegem suisse longe vetustiorem , quam Pon. eius noster crediderit. Et quidem canone i6. & l9. Concilii Toleta es primi celebrati Stilicone primum Consule , idest, an . 4oo. definitur
devotam , quae maritum acceperit, non admittendam ad poenitentiam, neque ad communionem , aes adtae vivente viro easte vivere es perit. Innocentius I. in Epistola ad Victricium scripta an . 4oq. virginibus , quae velatae non fuerint, ait aliquanto tempore si no ferint paeuiteπ-tiam vendam esse ; sed addens, Ruae uoudum saero velamine tecta , demonstrat harum coniugiis non esse ulla ratione indulgendum . Hujus autem generis non solum innumeri eXtant canones , verum & Ieges Joviniani, Honorii . ac Theodosi ad Mersus illos, qui matrimonium cum sacratis virginibus ausi suerint attentare. Atque hos canones, Iegesque differt. I. proae m. in 3. Volum. cap. Io. S in scholio ad can nem 36. Chalced. Christianus Lupus industri ὁ eollegit , S illustravit. Neque vero iis opponitur aut adductum ex Augustino testimonium , aut canon ille I 6. Chalcedonens s . Nam S. Pater commode explica tur de voto simpliei; quamquam locus dissicillimus est , multorumque torquet ingenia , ut cit. Volum. a. pag. 72. inquit Lupus et Chalcedonensis autem canon veri conjugia monachorum sacrarumque virginum declarat irrita , prout testantur Theodorus Balsamon . Arsenius monachus, S Stephanus II. Romanus Pontifex pag. 64. ejusdem distertationis ab cximio Lupo producti; atque facultatem dumtaxat dat Episco PS - ω -Tali νυ , ... M , exereenda ιn illos humanitatis, ah sol vendo scilicet eos ab excommunicatione ob incestas nuptias contracta Ex priori sententia facilius intelligitur, quomodo summus Pontifex in voto solemni dispensare queat, nimirum, quia lege tantum Ecelesiastica tale votum dirimit matrimonium e sed nihilominus dispensare posset quamquam votum esset impedimentum dirimens natura sua: quemadmodum dispensare potest in matrimonio rato, non consummae
io, ut censeat Theologi probatissimi , DE
566쪽
Liber Τtigesimus septimus Cap. VI.
Cognatio, de qua in praesenti, triplicis generis est, uataralis, legalis , spiritualis. Consanguinitas naturalis ab Ostiensi in Summet 1. iv. de Coniungui n. hac definitione explicatur: Confunguinitas esuineulum personarum ab eodem pipite deseeodentium , vel ascendentium
carnali propagatione contratium; eamdemque definitionem approbant Theologi omnes cum Divo Thoma in IV. dist. Ao. q. r. art. I. Stipes autem, si νe radix, vel truseas est persona illa, a qua consanguinei originem ducunt, aut in qua colligantur, ut respectu duorum filiorum pater , duorumque nepotum avus e constituuntque maritus &-or , utpote sua caro , eiusdemque generationis origo , stipitem vel truncum unum. In consanguinitate Canon istae ae Theologi gradus lineasque distinguunt: & gradum appellant majorem, aut minorem, distantiam, qua consanguinei vel a communi stipite , vel inter se dividuntur e lineam vero productionem illam , Re ordinatam consanguineorum collectionem , qua ab eodem stipite descendunt, atque ad eumdem reseruntur. Atque est linea hujusmodi duplex, recta nempe , ac transve fa , si re collateratis: ct recta item astendentium una , altera. de stendentium . Linea recta est collectio per narum , quarum una
procreatur ab alia r quae ad instar stalae dicitur linea descendentium, si a stipite progrediamur ad posteros; atque astendentium, si a posteris revertamur ad stipitem . Transversa Sc eollateralis linea est , in qlia unus non destendit ab altero, sed ab eodem stipite ambo, ita, ut ex
latere sese mutuo respiciant: sic avus , pater, filius in I in ea recta constituuntur; fratres & rores , patrueles , consobrini in transversa . Gradas consanguinitatis hac ratione Iure Canonico distinguuntur. Primum in linea recta tot gradibus unus ab alio distat, quot in eadem linea connumerantur per nae, una dcmpta , scilicet, secluso stipiter sic pater distat a filio gradu vesco, & avus, a nepote duobus . In linea colla terati, si aequalis ea sit, nimirum ex utroque Iatere sita.communi stipite eadem distantia ἰ tot computantur gradus , quot ab utroque latere sunt personae , dempta itidem una, nimirum stipite ς atque ita duo fratres, aut serores uno gradu, illorum autem filii gradibus duobus ab invicem distant. At si linea collateralis inaequalis sit, idest ex uno laterum plures, ex altera pauciores persenae enumerentur ἰ tot computandi sunt gradus , quot sunt per nae a latere magis distante , stipite pariter non recensito; utque ita frater & soro oris filius secundo inter se distant gradu, filii autem eon brini vetpatruelis , a con brino vel patruele parentis sui gradu tertio. Hanc computandi gradus consanguinitatis rationem tradidit Zacharias Papa, seu potius Bonifacius Moguntinus an . I. apud Magistrum Sent. in I Ndes. go. ct apud Gratianum cap. Poremelgi x v. q. q. nuta, 4. eam ,
567쪽
ss8 De Theologicis Disciplinis
demque probavit Alexander II. an. Io 6s. cap. OG Sedem e soli- eam , ibidem num. a. nec non an . I 234. Gregorius IX. cap. Vir, quia stipite, De consanguin. & assin. finali. In iure autem civili, atque in ordine ad adeundam haereditatem , in computatione graduum a non excluditur communis stipes , ac duo fratres E. G. duobus gradibus di
Non una semper suit in prohibendo consanguineorum conjugio Ecclesiae Catholicae praxis : fuerunt enim connubia aliquando circum inscripta septimo gradu , ut constat excan. Io. Concilii Aurelian- an .s38. ex Concilio Romano sub Nicolao II. an. io 6s. aliisque Ecclesiasticis definitionibus , quae habentur capp. De a nitate. Nullum tu utroque Protentem suam , Sc. XXXV. q. a. Attamen S. Gregorius in Episto. Ja 6 . lib. xi. ad Augustinuin Anglorum Episcopum resp. ad Interrogat. 6. indulsit, ut tertia , vel quarta generatione fideles Iungereno tur , ubi tamen multi codices habent, in quarta veὶ quinta , sicut Rextat in cap. Ruadam lex , apud Gratianum ibidem num. Eo. Sed idem Gregorius epist. i . lib. xiv. ad Felicem Mestinensem Episcopum de indulto illo scripsit: aeuod in bis in Aram genti indulsimus, nou fommam dando , sed eo viderando ne ciristianitatis bonum quod coeperant, imperse iam dimitterent, eximus. Iam vero in Lateranensi Concilio sub Innoc. III. cap. so . prohibitio coniugii inter consanguineos ad quartum gradum coarctata fuit, quod & insertum fuit in iv. Decret. tit. I 4. cap. Nou debet, S confirmatum a Tridentino sessi. XXIV. Cap.s. Quaeri solet, quinam consanguinitatis gradus jure naturali uirimat matrimonium : S quamquam varia sint hac in re placita Theologorum , videntur tamen nobis probabiliora esse quae sequuntur. Principio in primo gradu lineae rectae, 'idest, inter patrem S filiam , aut inter filium , & matrem sunt nuptiae ipso naturae jure prohibitae r id
enim commonstrat communis hominum persuasio , reverentia parenti hus debita , necnon texempla ferarum , quarum plerasque a lasciviendo in parentes abhorrere scribunt Aristoteles lib. 9. His . antinat. cap. 47. S Varro lib.2. de Re rustica cap. i . Et quamvis nonnulli Perinstrum in tam enorme scelus prolapsi fuerint, ut matribus quoque admixti sint; id tamen, tanquam probrorum omnium maximum Tertulis Iianus in Apol. Cap. 9. Hieronymus lib. a. contra Iovinianum , Cle. mens Alex. in I. Paedagog. cap. 8. aliique plurimi detestantur . Hinc
Ambrosius ep. 28. ait: Ne poter Gliam suam aeeipiat cxorem interdi-Hum est jure natura , tuterdictum Iege Ieripta in eordibus Paclorum . Civili autem lege non possunt . nuptiae consistere inter eas permnas. qua in numero paremum βberorumve sunt, sive proximi, sue ulcerioris gradus sint , usque ad infinitum ς ut hahe tum l. Nuptiae, ff. De ritu nuptiarum , num . s I. Deinde etiam in primo gradu lineae transversae , idest, inter fratres atque sorores, videtur nobis matrimonium ad
568쪽
Liber Trige Brius septimus Cap. VI. Pss
versari iuri naturae, tametsi oppositum sentiant Thomas Sancheg Iib. 7. disp. set . necnon Ponesus l. . c. 32. Etenim S. P. Augustinus lih.Xν. de Ciν. Dei c. i 6. perversas appellat ethnicorum leges, quae permittunt fraternaeonjugia ; uti fecerunt Athenienses , qui probarunt aliquando connubia fratrum, ut inquit in Octa vio Minutius: quamquam lege Solonis fas erat
ducere germanas uterinas tantummodo, at non eoden, Patre progenitas. Romani ucro nunquam morem Atheniensium recepere.Videtur Triis
dentina Synodus hoc juris naturae impedimentum agnovisse ἰ nam deis finiens nunquam in fecundo gradu dispensandum esse , nisi inter magnos principes , & ob publicam causam , supponit in primo gradu nunquam omnino, & quacunque causa impellente dispensationem concedi Apin paret demum in aliis gradibus nullum iure naturae impedimentum adininveniri: nam, ut habetur cap. Grudemus, De divortiis, num. 8. Innocentius Tertius definivit paganos, qui uxores duxerunt in feeaudo , vel tertio , . vel ulteriore gradu sibi eo funitiis, post con wersionem suam posse insimul remasere, eo quod in praemissis gradibus a paganis,
qui constitutionibus'canonicis non arctantur , . matrimoniam Iieite sis eontractum. In quibus autem gradibus Jure di Wino prohibeantur conis nubia , constat ex cap. XUli I. Le vitici, atque ex versibus , qui apud. nonnullos. Interpretes leguntur in Commentariis fusilem capitis
Nota , soror, neptis, matertera , fratris θ' uxor, Et patrui eo fux ,.mater , privigna , Novcrca , . Uxorisque soror , privi ut Maia , nurusque, A que soror patris conjunxi Lege Petautur . . Cotuatio Letalis illa est, quae oritur ex adoptione, scilicet, an sumptione personae alienae in filium , aut in nepotem proprium , facta ab iis, qui filiis aut nepotibus carent . Iis autem adoptare fas est , qui filios naturaliter procreare possunt, non autem frigidis & naturaliter impotentibus, prout definitur lege civili 2. ff. de adoptione. Qui tamen ex accidenti duntaxat impotentes sunt, ut spadones, & sacris Ordinibus initiati, extraneos filios adoptare possunt, modo attingant vicesimum quintum annum, & valeant de propriis honis disponere . Feminis vero eX peculiari tantum Principis privilegio adoptare fas cst. Duplex autem adoptionis genus distinguitur, arrogationis, stilicet, & simplieis adoptionis o Arrogatio, quae ita dicitur, quoniam adoptatus rogatur an habere velit adoptantem in patrem , Sc adoptans item interrogatur an velit habere arrogandum in filium, requirit principis auctoritatem ζ ac talis est roboris, ut adoptatus, transeat in potestatem adoptantis , ct constituatur illi ux haeres , ac si naturalis enset filius , adeo, ut etiamsi pater illum ex haeredaverit, teneatur ei quartam bonorum suorum partem relinquere , iuxta Iuris civilis Institui: lib. i. tit. xi. Simplex autem adoptio est , quae fit absque Principis rescripto, aut sine imperio Magistratus, & per quam adoptatus
569쪽
nec transit in potestatem adoptantis , nec nanciscitur jus ad haereditatem et quamvis ab ivtestato haeres sit adoptantis . Ex quibus constat fi lium alienum arrogari non posse , nisi sit sui juris , scilicet , aut emancipatus, aut naturali patre deiuncto et quod non requiritur ad simpli-eem adoptionem . At de his omnes Iureconsulti . Existimamus solam propinquitatem , si e cognationem legalem ortam ex arrogatione diis timere matrimonium, ut docent Sylvester V. Matrimonium, n. 8. q. 8.'Dominicus Soto dist. 42. q. 2. art. 2. Sanchea lib. 7. disp. 63. I.edesma. ae Sylvius in q. s . SuyHem. art. a. aliique passim : quamquam nor .
desunt auctores gravissimi, qui sentiunt matrimonium dirimi utraque
Attendendae sunt autem , ut in cognatione naturali, Ita in legali, duae lineae , recta , & lateralis. In linea recta ascendentium vel descendentium cognatio legalis impedit matrimonium inter adoptantem , Radoptatum huiusque posteros, usque ad quartum gradum , ut recte do-eent Estius dist. 42. q. I. & Vanroy cap. q. q. 9. quod & inferri potest ex dictis de Cognatione naturali: quamquam ct hic Ius civile statuat impedimentum in infinitum, ut constat ex Lyustas autem nuptias, ἔ. Ergo nouomnes, lib. I. Inst. tit. lo. Atque id valet etiam adoptione soluta , Scpost emancipationem adoptati, non tantum inter adoptantem & adoptatum , Uerum etiam inter adoptantem & uxorem adoptati , sive inter adoptatum, atque uxorem adoptantis ς vel quod mulier & vie tanquam una persona habeantur, ut supra diximus, vel ob Iegalem Uritatem, ut aliis placet: quod constat tam Iure civili I. cadoptia. ut . I . de Ritu nupt. quam Iure Canonico, cap. Ita diligere, xxx. q. 3. num. I. ita, ut nec filius adoptivus, si emancipetur, possit duiscere uxorem patris adoptivi, quae novercae suae locum habuit, nee pater uxorem filii, quae suit prius nurus loco . In linea tramersa ethimpedimentum inter filium adoptatum , & inter filiam naturalem adoptantis et sed adoptatione soluta , possunt inter illos nuptiae consistere ex cap. Si qua, unico de cognat. legali. Et cap. Per adoptionem is,Nx X. q. 3. num. 6. Consentit S Ius Civile l. I . de Ritu nupt. sive lib.
a I. Digestorum tit. 2. num. I .
Genatio denique spiritualis illa est, quae Iure Ecclesiastico oritur
ex administratione & susceptione duorum sacramentorum , Baptismi S Confirmationis. De hoc impedimento plures quidem extant canOnes apud Gratianum , XXX. q. t.&in IV. Decretalium tit. X i. Verum ut dixi libro XXX t. cap. ult. S libro XXXI i. cap. lo. definitione Concilii Tridentini sess. XXI v. cap. z. cognatio spiritualis in haptismo contrahitur tantum inter suseipientos ac susceptum , & illius patrem S matrem , necnon inter baptizantem & baptizatum , baptizatique matrem ac patrem et & ea quoque cognatio, quae ex Confrmarione
570쪽
Liber Trigesimus septimus Cap. VI. s σ1
ae tenentem non egreditur. Quare susceptores nullam inter se contrahunt cognationem; & si conjuges sint, suscipiantque prolem alterius , non impediuntur quin debitum conjugale invicem exigant: baptigatus item , aut confirmatus nullam cognationem contrahit cum suscipientium fratribus, sororibus, ge consanguineis; nullamque baptiis gans aut confirmans cum susceptoribus.
Crimen , quo matrimonium dirimitur, cst adu IterIum. aut hs-mleidium, machinatione facta in necem alterius coniugis, aut fide futuri matrimonii praemissa : atque hoc impedimentum antiquissima Ecclesiae lege constitutum fuit, ut constat ex Concilio Meldensi an . 84s. cap. 69. Pluribus autem modis impedimentum istud contrahitur . Priis mo , si vir ei, quam polluit adulterio, fidem dederit uxore sua virente, quod illam hac demortua ducet in matrimonium , cap. Propositum. cap. Super Boe , cap. Si quis avore, De eo , qui duxit in matrimonium quam polluit per adulterium , necnon cap. Laudabilem, De conver Linfidelium, & cap. Si quis vivente , XYXI. q. I. num. s. Seeundo, si vir cum ea , quam adulterio vitiat, conspiraverit in necem conjugis, sive mortis machinatio adulterium praecesserit, fiwe etiam fuerit subsecuta , cap. Signiscasti, Sc cap. Veniens, eodem tit. De eo, qui duxit , Rc. Tertio, si occisio coniugis ex mutua conspiratione sequatur . etiamsi nullum anica , vel post accesserit adulterium ἔ iuxta praeeit cap. Laudabilem. Quarto , si adu Iter in mortem uxoris conspiraveri e , sive fidem dederit, sive non, quod ea desuncta alteram esset ducturus , pracit. cap. Super hoc, & Concilii Latera n. m. p. 6. cap. i 6. Advertendum tamen est, quod si homicidium alia de causa sequatur.
V. G. squis occidat seminae alicujus maritum cassi , aut rixa , non auo em animo ineundi cum it Ia coniugii, nullum contrahitur criminis impedimentum , juxta cap. I. De convers. in fidei. regulamque ibidem. insertam Concilii Triburiensis: ac pariter si quis mortua uXore conistrahat cum ea, quam uXore ipsa vi Mente absque fidei datione cognoverat, tenet matrimonium, dummodo neuter in mortem de iunctae suerit machinatus, cap. Suvificasti , lib. I v. Decret. tit. Ura . n. 6.
Disparitas cultus est, quando unus contrahentium initiatus est sacramento baptismatis , alter nequaquam . Hanc disparitatem cuItus esse impedimentum matrimonii constitutum Ecclesiastica lege demon-sratum est supra . Haud secus docent Patres , inter quos Ambrosius lib. i. de Abraham cap. IX. cujus verba relata sunt in canonem , Cava