장음표시 사용
391쪽
respectu cognitionis ipsum dirigentis . Uertim itidem est, fidem Haeretica, a Catholici de promissio uibus aliisque praedicatis diuinis lolo diste ire motivo, &obiecto formalia M veramque ad idem obiectum materiale terminari. Sed ex eo disci imme obiectivo, quoad motivum, subnascitur discrimen aliud formale utriusque fidei, quoad ipsum obiectum materiale , cuius attingentia eii communis utrique t Nimirum fidem Catholici Esse cerram, quoad existentiam promissio II .im, aliarumque similium mi malitatum diis uinarum ; & quoad honestam earundems squalensis diuinae sunt. prosequibilitatem; Fidem vero haeretici esse incertam quoac haec duo. V nde iuxta dicta ad fidem Catholici possunt subsequi actus Spei de Charitatis Theologicae, ac infusae nio uente adaequa te promissione diuina, ut diuina, ct bonitate Dei auctoris supernaturalis , ut supernaturalis . Ad fidem vero haeretici, tales actus subsequi minime possunt et sed alii longe ab illis dissidentes . saltem inadaequace , quoad motivum,& consequencer quoad perfectio. nem, iuxta duos modos explicatos in nostro fundamento, inque eius confirmatione. Coinmane igitur est Spei , & c haritati Τheologicae, ut quoad omnes suos actus essentialiter pendeant ex directione fidei supernatu in talis proponetis motivum eorum proprium. Superest ut exponatur , quod speciali inter utri uis earum proponitura Vnde etiam confirmabitur uberirius, & explicab tur magis quod de utraque communiis
392쪽
utrum obiectum formale Spei sit Omnipotentia promittens p
. . 4, ID E T V R inon esse a. Quia Spes non distinguitur a Fi πω v sua . de, ut colligi rur ex illo RG man. g. 3. Credirit Abraham Deo , in rapuistam me ad G es ia Bitiam. Cuius rei haec Rdditur ratio ibidem vers. 38. contra vem in spem crevidi . Quod min recte diceretur, si eredere Se sperare non essent idem a Seat edere in spem, non esset aliqinod sperare. Confirmatur, quia desperatio est actus intellectus dissetienti s di uini s promrmonibus. Nihil namque aliud est desperare quam credere nullum 3am 3bonum superesse, quod ovis consequi a Deo possit Ergo spes con sistit in opposito et edendi actu ; ii quidem , contrairiorum est eadem proportionalis raso . Clim ergo motivum formale fidei non fit omnipotentia prinnittens: sed prima ve-.ritas reuelans: neque etiam mothrum Spei illa est , potest, sed ista a. Sicut motitium fid ei est veritas Dei in .ebgn scendo, & dicensi ; ita motiuum spei est sdelitas Dei in dicendo. e exEquendo . Si eut efiim credistur ve aei . ita speratur de fideli. Ergo fidei tas Dei est motivum sor- male spei . 3. Si omnipotentia ut promittens esset motivum formale spei, spes non distingueretur a Charitate. mia omnipotentia proomittens est quaedam perfectio Dei spectans
ad plenitudinem bonitatis , quae ipsi inest.
393쪽
omni s autem Ae quaelibet perfectio diums ει quidquid spectat ad pIenitudinem boniatatis ' Dei continetur ἱn motivo adaequat Chari tatis. utpote volentis Deo omne suum bonum . Ergo aliquid aliud ab omnipoten-'ela promittente est mortuum spei, saltem
4. Omnipotentῖa pro nittens, vel dicituν mortuum spei, quatentis ut sie est persecti ua Dei, vel quatenus est, inductitia bonorumatiostrosum Se donorum Ulatia . Priori mo do pertinet ad obiectum sol male charicitis ob rationem modo datam. Posteriori in do sequitur inconu nieum. N empe per vir βτutem sper plus amari bonitatem creatam s piam diuinam . ubi enim amat aliquod bo ἡrium praecise ut inductivum alicuiu8 sterius ni,plus amat, de maiori habet in pretio, hoc alterum borium, ut patet in exemplo ppetentis pharmacum, quatenus inducti uir sanitatis, eo namque ipso praesertur sanitas pharmaco per talem appetitionem; Sequelastutem est absurda, ut pater, ct contradicit conceptui virtutis Theologicae, uvpote qua essentialiter fertur in Deum super omnia alia, ut dictum est quaest. 4.' s. obiectum formale spei est bonum quod speratur , sicut Charitatis & dilectionis quod diligitur, Se desiderii, quod desidera
iur, & sic de simulus. Bonum autem quost speratur, non est Omnipotentia promittens. quae videlicet est praesens, nec habet arduitatem ; cum de ratione obiecti spei sint misturitio, Se arduitas ex communi sententia. R. Familiare est D. Τhomae exponere spem exemplo, S ad modum fidei, ut videre licet, in praesenti q. 8.a. 6. aliisque in t eis ; sed maxime quaest. ..de virtvt. quae est et spe artis. sicut motivum adaequa
394쪽
viam fidei dieit esse primam veritatem. Ita
in his locis docst, motivum spei esse omni potentiam diuinam . Sicut autem dum agmtetur de fide, d ctum est primam veritatem intelligi reuela tem . eaque intelligentia deducta est ex eodem D. Thoma ; i tanti usi ex mente eiusdem dicendum est omnipotετ iam intelligi promi tentem. .Et rati. Utro 'bique est eadem . quia sicut existetrie primae eritate, & non su per addita iciminatione libera reuelante , non posset ratione ei utadem primae veritatis moueri intellectus noster,ad affirmandum potius quam negandum aliqud determina e . S ad affirmandum hoc potius quam M. ud; ita etiam posita omnipotentia di uitia, α non superadd. ta termina tione libera promistoria , nullum prCrsus donum supernaturale, aut etiam naturato sperare posemus, certe non possemus secuin re & absque vra formidine sperare, di mul eo minus possem us sperare hec potius dona, quae speramus de facto, quam quaelibet alia. Si enim Deus nolui uel ulla nobis dona supernaturalia sonserre, aut voluisset alia coinferre, quam confert, atque bona naturalia aliter distribuere, ac distribuit , nulla posset in nobis ex uigere spes nisi Ornnin Q ivana re incerta cirra ea determinate , quae deti acto speramus. Requiritur ergo , α quideratione sui, ut patet , promissio diuina profundamento spei nostrae, atque. adeo includittiet intrinseee in obieeho eius formati . Includitur vero tanquam purum obliqui se ut dictum est de terminatione reuelante respectu fidei. ia terminatio libera proin mimva nullam pei feci io ne superaddit omnipotentiae , quam determinat ad auxiliandum nobis, & ad exequendum ea omiua Se
singula bona, uuae sp cromu i eaque proprie
395쪽
ctione Omnipotentiae in auxiliando, & exeis quendo ea omnia, quae speramus. Proponitur autem spei Theologicae persectio potissmum Omnipotentiae, quia sub hae Imaxime expressione significatur , quod erigit animi
nostrum ad speranda bona omnia, quae eon ferunt ad consecutionem vitae aeternae, ip--sa nq; vitam aeternam, & ad superandas dis seu irates occurrentes in eorum prosecutione. Cceterum perinde est, si dicatur O
Iectum formale spei, siue Deus promittensa -fitie in f ita eius Bonitas ,tsiue Miserieordias sive Benignitas, siue Fidelitas , aut Iustitia, re si e de coeteris eiusmodi, euius ratio es eadem eum ea, quae in simili reddita est ciris ea fidem quaest s. atque ex quaest. aD.d eduinei tur similiter, ultimam resolutionem no Brae spei fieri in omnipotentiam promittentem , ad aequale quidem sub hae ipsa genera- Iitate; In adaequa te vero, & quoad hos vel illos actus seorsim ae determinate in eandem ut promittentem hoc. vel illud donum d terminate .
Duae praeterea similἰeMaInes obseruane is
sunt inter Fidem Se Spem . Dictum, in primis est actum fidei supponere simplisces apprehensiones edendorum , & iudicium de eredibilitate . Actus autem spei mraesupponit similiter simplices complaeenacias . &desiderium sperandorum . Nam ut
docet D.Thom I. a. q. s. arc. . Omnes pansones iraseibilis, praerupponunt passiones concupiscibilis. Pertinent autem simplex complacentia, & desiderium ad partem ecis cupiscibilem ; quandoquidem feruntur ad bonum secundum se absque admiκtion mali : Spes vero pertinet ad irascibilem invia fertur vi bonum arduum, didissimi
396쪽
ruod est bonum admixtum malo, ut idem sed licitabidem quaest. o. a: L. Dictum rursus aest iudicium de credibilitate pendere a dic Cursu, ae proinde actum fidei pendentem ab . eo iudicio, pendere aliquo modo ab eo mdiscursu a qui tamen depe dentiae modus excedit modum discursus humanio QUII actus fidei non insertur per illum, tanquam. Conclusior sed habet se respectu eius secia - . dum se concomitanter, atque praetergredi . tur certitudine sua omnem certitudinem . deducibidem ex discursu, Eadem est ratio. Proportionalis de desiderio, Se spe appe- ei rus rationalis, de appetitus sensitivi. Eodem namque modo actus spei pendet ex desiderio, de ex discursusiadente prosecutionem sperandorum ν' Ac eorum omnium, qui ad eorum prosecutionem deseruire posiiunt, Inter quae est ea causa, cuius potestas. ει bona dispositio renidit .sperabilitate iris in bona desiderata : Sed modus , quo spes Theologica dependet a b. eo desiderio, discursu, exced. 'modum naturalem , Schu manum usia haec spes ceri tudine sua an
titudiu m. st fidae alitatem causabilem, deiiderio , ac discursu . Ratio utrobiqueis est eadem a quia sicut aucto litati diuinae ouamuis apparenti obsculae . Sc absque eui. dentia coactiva intellectus debetur ob suam infiti talem summa eiusdem ntellectus: a haesio sui erans adhaesionem ad omnes, de quaslibet cuiusuis generis .ratione S i creatas; ita diui me Fidelitati , ο seu omnipotentiae alligatae per promtisionem, debetur,ob eansdem infinitatem , summa inclinatio volu tatis, satin maque adhaesio amctiva superans omne ruinos nationem , &adhaesionem , ad
397쪽
tam etsi baeo euidenter sint cognita; vero sit proposita obscure per fidem. Altera comparatio est huiusmodi. Prima veritas reai elans, ita est motivum credendi cetera omnia, ut ipsa quatenus hic Si nunc reuelanS, .sit Primum creditum ratione sui, quo non credito , nihil potest credi per fidem diuinam ; S: quo credito , n: hil potest negati eorum aquae ad eandem fidem pertinent , siue sint identificata real ter , cum eadem prima veritate , siue duuncta realiter ab illa. Similis er ergo Omnipotenti Promittens, ita est ratio appetendi coetera omnia, quae promittuntur a Deo , ut prima appetibile . ratione sui per spem , sit ipsa Gmnipotentia, quaten s hic & nunc pro-
. mittens , cui dum non adhaeret voluntas,
nihil potest sperare per spem diuinam, Secui dum adhaer et de nullo eorum desperare Palest , quae cadunt suti eandem spem , studiti ut distineta realiter ab Omnipotentia pro mit ente siue indistincta. Intercedit tamen quoddam, quoad denominationes liscrimeta quatenus per fidem , non sollim die uniue credi obiecta eius materialia tam distincta, qui m. indistincta realiter a prima veritatexe uelante; sed etiam ipsa prima veritas vix eueIans , hic de nunc. At non sic dicitur sperari omnipotentia, ut promittens . enim denominatio sperati solum eonvenithonis futuri , aut certe uomium cognitis, vep petentibus . Ratio huius distexentiae est . quia intellectus perinde omnino fert ux per cognitionem abstractivam in praeterita, prae sentia, &Rtura, icum eiusdem generis apparentiam ea omnia haheant , eiusdemque proinde generis persectionem asterane in tellectui abstrahe uti Ad voluntas nox
fertur codem modo in absentia & praesentia
398쪽
. cluni ipsi eum hae differentia repraesentanis sortitur . Quia de praesentibus concipit
estque de illis sollicita. Vnde stes , cuius obiectum formale est praesens , & absentia obie a materialia, participat ratione gaudiis Se quietis, respectu obiecti formalis; r desideria, ae sollieitudinis respectu obiectorum materialium Quapropter
retalepraesens respicitur in or neu fiat-VIII exςriala absens; nempe
secundum vim inductinam illiu de futuroz Et obiectum materiale absens respicitur s
nem sperati conditio obiecti materialis. ara ipsum etiam obiecti m formale habet quodammodo rationem absentis, propteTobscuritatem fidei illud repraesentantis; quas fa non valet tanc undem ad gaudium ι ει η 'mems quan rum vnlee addesderium,& sollicitudinem obiectum m teriaIe . Hoc igitur, sperari dicitur, iuud, ratio sperandi. Ita ut formale sit, unde saperamus; materiale, quod speramus ; ae ex utroque indivisim olflar delectatio quaedasollicita,&sollicitudo desectans. 'Indidem etiam effectum est, ut spes coisAe pretur potissimum per ordine ad obiectum suum materiale . Nempe a D. ..is ''VRit 6. . R. I. atque in praesentiquaest. 17. saepe; nec non a coetem Theolois fremuenter explicMM spe v, dicendoqoriectum eius esse bonum,turui arduum.
399쪽
possibile obtineri . Ex quibus quatuor G-dition bus prima, & postrema sunt communes obiecto formali, re materiali spei . Reliqua vero duo sunt propria solius tibiccti materialis. Elei nn e se bonum Conue. nit formaliter, tam o recto formali; qu:imo
materiali. Spes siquidem est de solis bonis, Ut dicetur paulo post eu Augustino : Atque hinc differt spes a i more, qui est de malis. Rursus possibile obtinet i, est itidem commune, utrique obiectri , ed diuersimode; quia obiecto sol mal conuenit causal ter, materiali formaliter. Causa enim ob quam Ibnt formaliter possibilia bona , quae speramus, est omnipotentia diuina coniuncta
cum promistione .lloium . Atque ratione
huius possibilitatis differt spes a desperati ne, quae fertur ad honum , ut impossibilo
obtineri . Futuritio nulIatenus conuenit
obi ecto formali spei. Quia ratio formalis sperandi, quae futura sunt est praesens Mnadippositio causa ad illa praestanda. V eril misquia obiectum ipsum formale respicitur aste in ordine ad suturum, vij apparet cyaxissime ex ratione promissionis essentialiter respicientis suturum, ut futurum; propte- Tea recte explicatur spes per istam ratione obiectivam: Atque per eandem d stinga tura gaudio quod est de praesenti. praecise ut praesenti, & non ut resplaienti mrmaltister aliqvrd futurum. Arduitas deniqu e η, seu ex e IIentia obiecti, coniuncta eum di ficultate obtinendi . distinguit spem a deis.side No . quod fertur in bonum absens, praescindendo ab eius disti cuba e. & propterea pertinet ad partem concupiscibilem, cum spes pertineat ad irascib lem , ut
dictum est, ob adiunctam difficultatem o ita o cxceuenti.
400쪽
.Inquam obiecto excellendi , quia me die D. Thcunas quaest. illa .a. s. Non diciιαν quia ste re mansmῆ quod μιm eis in sua μι-- habeat. Eiqii idem, quod quisque habe tu sua potestate, siue magnum id sit, Paruum, non dieitur proprie sperare. Sicut enim nemo sibi loquitur, aut crevit proprie, ita nee proprie sibi promittit, aut d sse spei at proprie; sed simpliciter proponi ar& vula sibi bonum proueniens ab actione propria. Mod autem ab alteriita voluntate, po estate dependet, dicimur proprie sperare, siue magnum, siue paruum in se fuerit t quare excellentia, & arduitas a D, Thoma &alias communiter attributa Cbie cto spei debet intelligi comparativa respectu sperantis,& potentiae ipsi iconuenient. sad obtinendum bonum. Qia quod quisque
habet in stropria potestate, non est amplius excellens respectu ipsius. Prae habetur enim virtualiter in c uia. At i quod haberi ab Mi-, quo non potest, nisi dependenter ab alteri,s voluntate, ac potestate , so ipso est ex ς liens respectu eius, quia superat vires ipsius, estque proinde necesiaria illaru tria coniunct ci cum Uiribus alterius, pr γ obviis neu dorali bono. Est autem proprium rci exceIlentis . ut ad existen m indigeae pluribus causis, aut causa excellentiori. Vteum vero hoc habeat ardui as, seu d stiis cultas secundum se non pertinet ad Ob: eis
eum possibustata adipi penda Haec porro possibili tati test motivo formali id est potestati,' inclinationi. catu ad adiuuandum in ordine ad superandam difficuItatem Sc ar-