장음표시 사용
421쪽
dine moraIi naturaliter habita, si compare tur cum impossibilitate morali desperandi . . e ob rationem contrariam desperate' po- . ten, qui per fid em cognoscit causam in fallibilem boni desiderati ; quia scilicet eur
certitudine fidei coniungirur motus in teia lectus in contrarium, ex rationibus natura Iibus illi resistentibus ; atque is morus con .iu rictus cum propositione commodi tempo-ra Iis, contradicenti similiter assensui fidei, .le prosecutioni bonorum , quae proponit fides, gignere facile porest desperationenis iri animo nimium ad luxuriam , vel accidiam propenso, quae duae sunt praecipuae radices, re causae desperandi ut docet D. Thomasim . Praesenti quaest. 2 O. art. 4. Neutro igitur ex capite deest actui spei libet-tas, aut contradictionis, aut contrarie tatis. Nam in obiection e contanis ditur desiderium ineffieax
esseaei, Attonsusum ae inde termiis natum,cum distincto &deteris minato; Et similiter confunditur certitudo, fidei, cum certitudino euiden. tiae.
422쪽
Virum si liber ad sperandum, cui
reuelata cli propria reprobati op
V meac spei, nec auxilia necessaria saΑ actum sperandi . Sicut enim stante promissione Dei s. astiti de vita aeterna, & habitis auxilijs gratiae necessariis potest homo mori in peccato, & damnari: ita hoc futurum esse cognoscit Deus, & consequenter Teue- Iare potest, stante eadem hypothesi. Potest igitur sperare beatitudinem , is cui reuelata est sua reprobatio.. a. D. Petrus in sensu composito reueIaistionis de sua negatione, de peccato futuro retinuit libertatem ad no negandum Chri . num Dominum , &ad vitandum illud peccatum . Ergo is cui reuelata esset sua re probatio in sensu composito talis reuelati is alis retineret libertatem ad sperandum 1 de obtinendum beatitudinem . Patet Cori se quentia. Quia haec posterior reuelatio non est magis incompossibilis cum hoc opcre posteriori,quam prior illa reuelatio cum illo Priori opere. Ergo neque eum possibilitaxe veris est magis incompossibilis. 3. Deus potest reuelare homini viatori suam aerernam damnationem; quia Deus potest dicere ae reuelare . quidquid scit, cuicumque voluerit . Homini autem viatori, ut viatori inest inseparabiliter, obligatio, ac Per Consequens libertas sperandi; sicut Seprocurandi per bona opera suam beatitudi-
nom. Hoc enim sublato, non est amplius
423쪽
viator, seu tendens in patWam. Ergo inponi possitne in eodem reti clatio aeternas damnationis, & spes aeternat Beatitudinis . q. Reprobatio hominis, ac proinde de reis uelatis reprohationis es qu d consequens .d liberam electionem humanam ; quando quidem est impedibilis per vitas Onempe
Catorum. Quod autem est consequens ad Libertatem humanam ψ non pistCst noceTE L. bertata hominis . Ergo reuelatio reprointiationis, non secus ac ipsa reprobatio secundum se re latiquit integiam libertatem, sicut est ex sua natu ra , non minus ad sp eradum quam ad quidlibet aliud. R. Negant possibilem huiusmodi reuelationem respectu hominis viatoris D. Bonauis Altissi odoren. Argent in. & alii. Facue
supposita per impossibile , censent dari, Maiore dari livertatem ad despcrationem; eandemque desperationem fore & non sore Peccaminosam. Luisius Turrianus, & Franc. Amicus cum aliis tuentur possibilitatem eius xeuelat ionis , te ipsa posita negant lihert tem sperandi; simuI tamen amrmanti obli. Eationem non desperandi. Atij eum C ninch eonsentiunt his auctoribus quoad re IRua, negata soliim possibilitate talis reu Iationis respectuIusti,dum iustus est; ametsi postea sit peceaturus ν & damnandu . Eequidem uuoad possibilitatem huius reuel trinis , videtur aperte sumagari his auctoribus D Thomas quss .a 8 dι verit. a.8,addicens , Quod Deas do potentia avotata possis νε elare suam damnationem atteas; licti ua. possit de poterura ouinaria ; qaia salis νe M'
Dicendum in prima est cum D. Bona uenis tura ; R eu elationem aeternae damnationi vase in inpossibilam essentialiter cum statui
424쪽
latoris. l. Mia status aeternae damnastionis est essen tiali ter in compossibilis eum statu viatoris. Sed reuelatio aeternae damis nationis constituit in statu aeternae damn tionis; ergo est incompossibilis essentialiter cum statu viatoris .Patet maior, quia esse sin termino essentialiter immutabili per tois tam aeternitatem, qualis terminus est ita tus reternae damnationis; simulque esse in V aia, idest habere aptitudinem euadendi eum terminum , & perueniendi ad germinum scontradictorium, manifeste sunt ita compota sibilia. Probatur minor , quia pinna dam-rii, perquam primario, & essentialiter Con nicui tarshatus aeternae damnationis,colisti v In nranifestatione,ac intimatione sententiassa premi iudicis, de aeterna eadem damn tioneν & aererna visionis Dei priuati me . Fieret autem ea manifestatio , & intim tio
per elusinodi reuelationem . - Pro claritate huius raisonis, notaudum est discrimen Damnationis a Praedestinatio- .
notitiae unius a notitia alterius. Cum
enim effectus. praedestriationis sit positiuus potest dari eius notitia ante eundem effectum; hoc est ante visionem Dei, & statum Deatitudinis s nec enim repug aat aliquid Praeuideri antequam sit. Quia veris status
damnationis, quoad suum, conceptum es sentialem costiruitur per priuationem beatitudinis, atque priuatio quaelibet est essentialiter inseparabiIis, a quolibet erit: positivo est entia ther ineompossibili cum
termino, quo priuae,patet notitiam infati hilam aeternae damnationis, qualis notitἡ quae fundatur in reuelatione Det, esse , inseparabilem essen aliter ab eadem ae teris
425쪽
itide non posse eam notiriam existere ν ante ipsam damnationem passivam, & statun supremae infelicitatis assic entis intrinsece. ει ex tunc reddentis infelicem, sicut potest in fallibilis notitia praedestinationis existere ante Beatitudinem; quia haec est distincta, ω separabilis a sui notitia intrinsece certa pilla vero nequaquam.
Probatur rursus eadem implicantia. inii. ea reuelatio, nec esset credibiIis , nee incredibilis respectu viatoris, cui fieret. Non est et incredibilis, quia eo ipso daretur Ioca tio diuina inepta, de insipiens, sicut Iocutio ad surdum. Nec esset credibilis, quia eius fides, siquidem esset propria viatoris esset meritoria Gloriae,vel de condigno,ve
de congruo,prout contingeret eum viato
rem esse iustum, vel iniustum. Neutro autemodo meritoria esse posset, quia essentialiter pende reta reuelatione , quae redder tur falsa, exhibitione Glariae ; ac proinde s.ea fides esset,meritoria aeberetur crederi falsificatio reuelationis, veI certe essencongruum, ut falsificaretur reuelatio. Qua item in re, est notanda differentia reuelationis depraedestinatione; aut etiam glorificationis ante mortalitatis terminum ι quia reue latio praedes inationis, non est incompossibilis cum praemio, Sc merito respectu credentis, & aliorum; Ae glorifieaim , sera beati tudo animae est compossib ilis cum m Tito gloriae corporis respectu sui, re respectu aliorum, etiam animae; ideoque est co- possibilis ea revelatio Se status E eatitudinissgum statu viatoris,ut accidit in Christo. Aed reuelatione, Se natu reprobationis, in alia, & 'pposita ratio, ut patuit. Probatur denique, quia viator habes v v tutioncm sua dunnationis teneretuT
426쪽
mulque non teneretur sperare. Teneretur quia est de ratione viatoris, ut possit, &teisnea ur tendere in suum finem . Non post eautem in eum tendere, quin speraret, quia ut dicit Philosophus. Nemo dejerans de me operatur ; seu adhibet media ad eius coissecutionem, idemque eonstat ex dictis tria, quaest.de vii. fine. Τeneretur etiam ad pr curandam iustificationem, si esset in peccato, Se ad conseruandam reddendamque magis certam, si non esset, di neutrum horum praestari potest sine spe, ut dicetur inquast. de Poenit. Non autem teneretur sperare, quia reuelatio aeternae damnatio
nis cog t desperare, ut paulo ante dicebat optime D. Τhomas, qui similiter negat in praesenti, q. 18 a. r. dari spe in damnatis,idque unice probat, quia sint conscij aeternae
Ratio est, quia obiectum formale spei est Deus promittens beatitudinem, & quae spe
ctant ad Beatitudinis consecutionem,ut ap paret ex dictis supra. Η c autem obiectum aufertur reuelatione aeternae damnationis, quoad conceptum suum formalem i elativus ει vim moliuam ae allicit uam voluntatis promissari . Promissa, ius enim cognoscens certo ab Iutam & immobilem voluntatem promittentis nunquam exequendi rem pro
Ossam; rion potest deinceps vllam facere aestimationem piacticam promissioni, , aut: ea permoveri vel ad coneipiendum fidinis cialiter aliquem aflectum. vel ad peragere dum aliquod opus: vndeeumque demu)yLss& quomodocumque in eam noti iam deue nerit, dummodo ea sit eerex. Q loci ipsi rei co sideratione faeire & e Reaei ter unius-
Curusque animo insinuatur, & hau praeroς su detur.
427쪽
vel promissio est omnino absoluta &gestiosa, vel est condit: o nata & onerosa . Si primum res est manifesta, quia tunc reuelatio non exeqtiendi rem promissam est vel reuelatio frustrandi promissionem sola promittentis volunt ace , quod non cadit i Deum, vel reuelatio promissionis ab initio
conceptae cum aliqua lim latione latente
usque ad instans eius reuelationis. Mod perinde iam est respectu prom si aris, atque nullam esse, aut fuisse promissionem f: hi fa- Si se eundum, perinde id valet, Atq; promittere ex e eutionem rei promistas quaistum est ex parte promittentis, si 'non steteiarit per promissarium, hoc est nihil acturum esse promittentem, quantum in ex se , quo impediatur vel ex e eutio rei promissat , vel praestatio conditionis; cui promissioni opponitur anticipata manifestatio voluntatis absolutae non eκequendi rem promissam. a ant eipata ista manifestatio praecidit vires generose operandi, & praestandi conditionem,ut obtineatur finis promis ionis
Unde ulterius noscitur , eandem anticipatam manifestationem damnationis aeterna
falsificare se ipsa supremi Iudicis sententia. a manifestat sementiam Ialam, ob deis sectum eonditionis independentem a senistentia illum punIente Cum tamen ipsa
sententia antee edenter manifestata sequatur idem defecti is dependenter ab eadem sententia; ea scilicet praeeidente vires Operandi ac paenitendi,per praeuiam man. festationem sui. Dicendum rursus est eum D. Thoma, pes.se Deum de poten tia absoluta reuelare, cui. odit suam aeternam damnationem, ante vltimam periodum vita mortalis absolue
428쪽
propria talis, ae cogendo ad desperandu mdesperatione negatiua ; α Consequente Talierando ordinem Prouidentiae de facto exi lentis , & eonnaturalis rebus creati certe in hoc nulla uparet me hysica impI Catio, ob quam iligetur . Et praeterCR ι Peccatum ob quod quis reipsa damnabituτ, quantuin est de se est dignum anticipario
me mortis, fle poenarum omnium; ergo etiamon anticipata morte, cuius anticipatio e
cet pars aliqua poenae, potest i uste reliqua
Poena vi libuet it Deo .anticipa ri,& sententia ae ius infi ctiva praeinea mari ante mortem. quod autem eo ipso absolueret talem re-
Probum, a statu, di ab obLgatione viatoris Propria, constat satis ex dictis in prae in
denti conclusione. Indidem etiam constat eundem reprobaaeoactum tr ad desperandum desiperatione
negatio a. Sed pro intelligentia huius -- frictionis sciendum est duplex esse genus desperationis. Alius nimirum est constitutum per dolarem &tristitiam deiecti uam
animr, ex amissione irreparabili bonorum quae sunt obiectum spei ortam ex cogniti ne non futuritionis, cte impossibilitatis , hic& nunc eor mdem honorum, ad eum serἶmodum, quo desperamur fructus ex astore iam stetili: atque his desperandν modus non aest mirinsece malus, resultatqua neeessario in Ointribus damnatis patientibus actu po nam aeternae damnationis. &consequenter In eo etiam, cui ea poma esset intimata finie tempus & Ercumstantias ordisarias. Alterum desperationis genus constituitur per assectum contemptiuum diuinae omnia ιν entiae pietatis, ct promisitonum; Mque te affectus est intrinsece malas, negFesulae
. unquam necessario , ve, in viatoribus; via
429쪽
ves etia iii damnatis; ae prole de, nec fa eo
ut damnatio eis et prae intimata ante moi Lena. Potest tamen a damnatis committi liuini usinodi peccatum peractum eo dition tu miscue supra dictum est de infidelitate, quatenus nolunt inniti potentia Uietate re promissionibus diuinis , tametsi proni. tum aer paratum sibi esset auxi tun diuinum ad id sussie iens , de dolent, quod illis bitant ut viatotes, qui sperant; eaque de eausa contemnqnt motiva temporalia contraria, Issataliaque posterim' delperatio , quae dicitur post liua, non induceretur necessario per reuelationem anticipatam damnationis sed tantum prior quas dieitur negaei tua . In suatoribus autem neutra desperatio est sepa
rabilis ab altera; ve pote habentibus diu rias promissiones sibi psopositas, absque svsso impedimento eas prosequendi si ve
Aheraeire denique ordinis diuin2 Protin dentiae existentis de facto . eiusdemque
Connaturalis rebus creatis est ex se conspacum chria Deus promittit de facto vitanis aeternam omnibus non decedentibus in impinnitentia finali, & ed usque expectae omnes, ut poeniteant, aIliciens ad poenite indum per eam ipsam promissionem, quin uti 'Ius certo sciat , an amor e , an odio dignuvsit, stific unusquisque cum t more , & tremore suam ipsius filutem opere Nir. Cuius ecintrarium rurum esse in euentu proposito liquet ex dictis circa priorem conclu- fionem, maxime ex I eius probatione. Sed in eo vel maxime alteratur ordo Prouidentiae ordinariae quod e usmodi reuelatio non ginno esceret per argumenta eredibilitatis relinquentia libertatem credendi , & non
430쪽
sed innotesceret per argumenta cogent
ad assentiendum. C errum nimirum Fidetum intimationem aeternae damnationis ex Conceptu suo sormali, ae 'essentiati habere rationem I in me, n it secus ae aeternam ipsam damnationem passivam , quam dictum est, quoad suum eo ceptum primarium ae essentialem, incipere, nee distinglii ab ea intiis matione; de qua ratione poenae,alibi ev Au gustino multiplici eum fundamento diten- dc test. Est autem de rataone poenas ut fieinuoluntaria reo . vel saltem ut non pendeat a I bera ipsius voluntate eam pati, ve non pati . Extorqueretur igitur assensus eiusmodi reuelationis non insinuatione Isct promissione praemiorum, de fossa propositione argumentorum eredibilitatis, uti siede facto; sed argumentis omnino insupera-hi Iibiis, & in eapaeabus lihexae resistentiae,
uti extorquetur damnatis in inferno. Ex eodem principio deducitur talem re uelationem nec de potent a absoluta fieis posse homini iusto, dum iustus est;quia ciniustus ess nondsi est dignus pama damnationis. Est aure essentiale poenae, ut non instiga. tur immerenti per anticipara solatione, de quo erit alius agendi laeus . Deducitur de inde reuelationem damnationi. antia
Christi iam nobis factam, non proptere intel haliam dispositam ut fiat ipsi. Anti-Chi isto viatori. Ruia nobis fit per argumenra credibilitatis . relinquentia indifferentiam credendi , & non credendi , per quae eertissime non fiet Anti-Christo ,
nequaouam perinissuro vi mysteria nostrae fidei reddan ur sibi proxime, Se mune-ψiate credihil a , in pessae do praedicatronemνα instructionem sissicientem respectu sui p.