장음표시 사용
451쪽
niantur: & spes istorum bonorum non potest introducere persectam amicitiam; quia affectus n ciuus amico nocet etiam amicitiae. Alia sunt bona quae non pereunt habenti ex quod communi centur aliis, sed melius, ae delectabilius habentur cum alijs commuis nicantur; qualia bona sunt instruentium se inuicem, communicantium mutuo secreta cordis, & iuuantium se mutuo in studio vi tutis, augmento honoris, Se similibus; atque spes istiusmodi bonorum, uti nihil no. cet amico, ita nihil aduersatur amicitiae .sed ad eam potius inu itat. Spes autem collocata in Deo est huius secundi generis;quia Deus impertitur nobis omnia bona nostra , absq. vlla iactura proprias & cum tanta gloriae suae accessione,quanta est sua ergn nos be- ieentia. Ergo spes diuina diuinae Chariis tali eiusque perfectioni repugnare nunquam potest; I cet repugnet amicitiae huis manae aliqua spes hominis fundata in illo
Vtrum motivum sormaIe Charita. tis, sit summum bonum quatenus bonum sibi ipsi p
Quia Charitas fertur in Deum , ut ultimum finem nostrum, & quatenus communicabilem per visionem.& fruitionem circa ipsum, in quantum est Beatitudinis obiectum, ut docet D. Thomas in praesenti q. a 3. 3τ 1 a
452쪽
. de . atque alii communiter ibide . Deus autem, ut ultimus finis noster, S ut obiecistum beatificum est summum bonum nostru Ergo Deus non est motivum Charitatas, quatenus est, bonus sibi, sed quatenus, est
a. C haritas amat Deum, prout ipse vuIeamari a nobis nec enim potest esse affectus Charitatis erga Deum, qui non est consoria enis eius Voluntati. Deus autem vult, ut ipsum amemus, ut sentem bonorum omni
re principium totius nostrae felicitatis , ut liquet ex motiuo , quod in quaest; praeced. sub fin. respous. ad quaest. indicatum est,ab ipse proponi, cum nos inuitat ad dilectione sui. Frustra enim illud proponeret, si non intenderet, ut ipsum diligeremus propter
motivum ab eo propontum . Ergo Decis vesummum honum nostrum , atque ut prὶnei- pium , & sons omnium nostrum honorum . est motivum Charitatis. - 3. Amor Charitatis continetur .sub geonere Amoris ut sic latissime sumpti. Est autem de ratiqne amoris,m sis , ut feratur in bonum proprium amantis; rea quod fit bonum respectu amantis . Nemo enim afficitur ad bonum non suum , seu quod noria, habet rationem boni respectu ipsius . Q uia bonum est apnetibile, unicuique vero PT prium,ut docet Philosophus. Impossibile igitur est, ut eharitas feratur in Deum, prs mse quatenus sibi ipsi bomis est;& quin respiciat eundem, ut eadem bonitate bonum
Deus mutuo edere res omn es colligaret;ac praesertim ut substantias rationasus inter se , & secum iungeret amore mutuo,res omnes fecit, ac praesertim substanti s r tioogies indigas mutui . iuuaminiss
453쪽
eooperationum , Re ossiciorum i peeie
indigas sui in summo gradu; quia ipse amis summo gradu diligi debebat. Ergo ex instiis
tutione naturae , ct iuxta intentionem diuinam fundamentum d thectionis mutuae &amicitiae est: indigentia mutua , & eo maior ' quo dilectionem te amicitiam oportet esse maiorem. Hoc autem subsistere non posset, si motivum Charitatis de amicitiae non' esset vis benefica amati erga amantems . Ergo Charitas habet pro moti uci Deum quatenus beneficum respectu nostri , de' non praeci .e quatenus esit summum bonum' sibi ipsi. . . . i Ru Communis & certa Τheologorum somnium sententia est; obiectum formale Charitatis esse summum bonum , quatenus est bunum sibi ipsi. Notandum est bonitares 3 qua Deus est bonus sibi esse indistinctam in se a bonitate qua est bonus nobis. Eadcinamque bonitate sua infinita, est bonum .heatificum respectu sui, Se nostri. Disterε-tia itaque est sollim rationis; unde fit Spe,
MCharitatem cirea idem realiter versari . solumque differre ratione ex parte motivi. Differentia autem inter istos duos amores in hoc consistit,quod feruntur ad bonitato Dei, ut communica Iem nobis ordine conistrario . Universaliter enim hoc pertinet a
amorem εoncupiscentis,ut uterque amauintium attribuat sibi ex vi 'amoris, bonunc, quod inest amato respectu amantis. At ad
amorem amicitiae pertinet e conuerso , ve terque amantium transferat in amatum ex
vi Amoris bonum quod sibi conuenit respectu illius . Unde concupiscens primo lo-- coamat seipsum, alium vero secun Ao loco, Ec tanquam aIiquid suum. Hoc modo inter, compgrantur Dominus, & seruus tempo-
454쪽
ratis,quatenus talis Dominus enim sertu ein seruum volendo sibi eius obsequium, &utilitatem ex eius actionibus redundante . Seruus similiter sertur in Dominum voIen do sibi ex eo vietum, stipendium , ae pro te ctionem, & neuter respicit ad excellentiaviterius, qu tenus potentis sibi prodesse . Amici e contra ita inter se comparantur, v valteruter velit alteri bonum quod sibi inest respect v aIt erius ; ae illud ipsum quod conuenit alicri respectu sui amplectitur, qu
tenus persectivum alterius, estque Paratus ex vi sui amoris ad 'gaudendum de bois nis alterius ; tametsi nihil inde sibi recuI-
. taret praeter amorem Se gaudium de caus. bonis. . : Ex his apparet iam elarius differentia, qua Spes:, de Charitas seruntur in bcinitatae . diuinam non sesum quasi in genere ς Sed etiam in honitatem liam specialem , quae conuenit ipsi ratione suae omnipotentiae, αhenignitatis promittentis nobis vitam sternam. Spes enim fertur in haec Dei praedii Catas quatentis ex illis redundat bonum Proprium sperantis . Charitas vero qua- . tenus Deus iasdem est bonus & excellens. - Audiatur D. Thomas in praesenti q. 18. Corp. PotaV amem aliquis aciexi inhamera dupliciter . Uno modo propter seipsum. Misomodo in quantum ex eo in aliud deuenitur. Charatas erras facis hamιnem Deo εnhαν - νε propter seipsum , men ιem hominis uniens Deo per assctum amoris . Spes autem, in Fides farium hominem inhaνero Deo ,seus cui-ἀam principio ,ex quo aliqua nobis proueniunt. Proueniunt vero respectu fidei ratione reuelationis, & respectu spei ratione promisesionis; ideoque per illas diuinas termina
ines cometetur vltimo sernialiter moti uri
455쪽
earum virtutum. At Charitas easdem ter minationes respicit solum identice , eum nullam adiiciant respectu Dei , honitatem s& persectionem , quam tamen solam respicit formalit e T Charitas secundum se. Itaq. motivum formale spei , non minus qua C hamatis est bonitas diuina, eaq.sola Sed respectu spei , quatentis deuicta nobis per promissiones . & quatenus inductiva
bonorum promis orum; respectu veris cha .ritatis, quatenus est bona in se, Squatenus amabilis, ac delectabilis ratione sui. Mamin rem est aduerdendum ex Philosopho 1. Et hic. cap. 8.& ex D. T homa in hac a. a. q. s. a. p. omne honestum esse: deIdistabile; quia Omne honestum est coueniens secundit rationem respc eius,. respectui cuius tale bonum est honestu. omne aut e coueniensa respectu eius,cui est conueniens, est delectabile eo modo, quo conueniens. est. Est igitun omne hone uum delectabile secundia rationem, seu intellectualiter , ω spirituatitet. Cum ergo amare Deum ratione sui. de quatenus bonus sibi est it maxime honestum . non potest idem non esse maximis delectabile secundum ratione . Undo moemic tiae non est alienus. ab amore delectationis.; neq. in hoc. distere ab alijs astecti. bux. Disteri erg5 quia causae . delectatio noex bonis amaei , quatenus bona eius laneo, fiuntq. amantis propria praecis . ex vi amaris transformantis amantem in amMum , ae facientis, quodam modo unum ex utroquea.
At motivum formale spei, non hoc praecisae modo delectat; Sed quatenus est inductiva honi desiderati . Licet autem bonitas diuina, per se ipsam indivisibiliter habeat,quoctrit bona Deo,. de sit inductiva boni L no bis desiderat, , disteri tamen ratione
456쪽
semis refertur ad aliud in genere effieietis; ει quatenus sistit in se in genere cau sae fora malis. Dictu est aute saepe, ad distinctionem reale virtutu,sufficere distinctionem rationis, ex parte motivi formalis . Sufficienter igitur in te se distinguuntur, atque in Do esse qfiddita mi uo. constituuntur per ordinem, illa quidem ad Deum, ut determina tum ac deuinctum promissione sua ad beneis faciendum nobis; haec vero ad eundem ut habentem in se plenitudinem totius bo-i nitatis.
Hine Charitas deseniri potest cum Magistro in dist. 27. alijssque communiter. charitas est dulectio, qua Deas pνυιer se dat
siι- : Proximus autem pro er Deum, veι is Des . Quas tamen posterior pars ponitur maioris claritatis gratia, nec est omninbnece maria; quia continet solam proprie in gem, & conceptum secundarium , qui continetur tanqnam in radice in altera parto Priori, utpου te exprimente totam quiddita tem relate aci motivum formale secundum
se, quod solum est causa totius persectionis, Ee speciei in virtute. Dici etiam potest, charitas eis amicabilis soniunctis cum Deo. Quae definitio imitatur definitiones fidei, di spei superius expositas, & expressi iisdeterminat definitum ad speciem virtutis perae infusae, de qua agitur . Sola enim Chari eas supernaturalis, & infusa sume it ad amicitiam substantiae rationesis simpliciter tal Cnm Deo , ve patebit quaest. seq. Quapro
ter, dum dicitur, motivum Charitatis esse summum bonum, quatenus est bonum sibi, intelligendum est summum bonum , secundum summitarem non solum , quae ratione naturali innotescit; sed quae ,& quaremis
457쪽
perius non semel, praesertim quaest. 3. Ner
pe summum, dum consideratur in ratione Iobiecti virtutis, non usurpatur , qtiner sest summum materialiter in se; i sed Grm Iicen ut summum summitate apparentiae Iam summitatem habet Deus respectu no-:ri pro statu praesenti per fidem. . Ad r. Dum Deus communiter dicitur o lectam Chamatis quatenus est v liimus finis noster, non imelligitur quatentis determinatus per promissionem suam ad beatificandum thou ed quatenus sufficiens plenitu dine suy bonitatis ad beatificandum noso Unde nihi, id differt a conice ptu motivi superius explicati, nisi quod prius est se cundum ordinem. ration is,. esse inmmum bonii in se; quam esse satiatiuum aliorum , S exispletiuum appctitus substantiarum ration Ilum, in quo consistit ratio ultimi finis, seu sufficientia ad beatificandum. Ad a. Deus dum inuitat nos ad incipiendam nostram cum ipso coniunctionem affectivam proponit ea motiva per quae ducimur ad initium diligendi Deum, quod initium, dictum est duci a spe , quae sertuFin Deum s ut est principium bonorum no strorum. Coateriim saepius in scriptur Proponitur, ut bonus an se , & praeditus omni persectionum genere, sub quo cocep. tu terminare postea potest , ac debet amoctum perfecte viritiuum cum Deo, magis arduum ac difficilem respectu nostrae decliuitatis ad nos ipsos, &.nostra bona temporaIia; ideoque non primo exigendum it ipso initio conuersionis ad Deum, sed is progressu. Quare Deus diligitur per spem, ut Deus vult diligi a nobis, dum inchoamus eius dilectionem ; quod non obstat , quomnus stim diuratur per Chuitatem, V
458쪽
uult diligi a nobis in progressu I de dum dea
uenitur ad complementu , etfectionis Christianae a
Ad 3. Bonunt proprium quod est obi ctum amoris, ut sic α in communi non est proprium propriis ate dominatiua; sed proprietate potestatis ad delectandum, & proprietate proportionis , in ratione honesti,
iucundi aut utilis. Summo autem hori
gonuenit , & quidem in summo gradu ho. nesta diligbilitas ratione sui , & potestas summe delectandi diligentem te , ipsa dile. ctione sui . Ad . Ea quae habent rationem puri meis dii, nec possunt amari ratione sui, quod est
proprium finis, Deus mutuo colligat sola indigentia, qua videlicet subJata, nu Ila posiae superesse ratio mutuae inclinationis,M quasi foederis, atque coniunctionis interilia . Cceterum substantias rationales crea otas, quae simul habent rationem finis respectu substantiarum irrationalium, Ae omnis gener is accidenti um, nec non medii, tum respectat Dei, tum etiam inter se, colligausta rueu., Be Deum duplici vin Io, esterciindigentiae, estem excellentiae. Indigentia zuidem,quatenus ex parte eonueniunt Cum rationalibus, de accidentibus per pia res perfectiones sibi communes cum illix: Excellantiae vero, quatenus specialiter cooueniunt cum Deo . Vnde ligamen affecti istium ν quod resultat ex indigentia in substariis rasonalibus, est minus perfectum, Se sit pryncipaliter per vis tutem spei , quae est minus perfecta, quam Charietis: LIgamenta .erd affectruum, quod fundatur in excellentia obiecti, prout praescindente a necea sitate sui, respectu est erius, fit principaliter
459쪽
Deus igitur ita colligariae compaginat t -- tum Vniuersum ligamine mutuae indigentiae stringenti inuicem , etiam irrationalia, &valenti stringere substatias rationales cream las,etia degeneres,& malas, de induetes quo damodo natura irrationaliri per peccata; ut simul prouiderit demotiuo alio praestatiora, vi cuius nobilius, ac generosius coalescant in unitatem perfectam inter se,& cum Deo, quatenus rationales sunt, applicantes ac deuouentes animum eidem non iam, ut bono necessario praecise; sed ut excellenti; atque omni bonitatis . & perfectionis genere cumulato. Datur igitur ex institutione Natuis rae, cle iuxta intentione tu diuinam, motivum
Charitatis, quale eidem super lux propositum est; nec sola indigentia ligat uniuerssit sed etiam , & multo magis pulchritudo Se eκeellentia; Dei quidem principali ter; . s
cundario vero creaturarum etiam quodam
modo diuinarum; idest, partipantium specialiter uniuersalitatem , & amplitudinem diuini esse, per vim intellectivam , quae mutdicit Philosophus quodam modo est omnia eme, ac fieri, Ac vi cuius ijsdem conuenit. ut pollini esse fines, & adhaerere sibi inuitaeem, & fini omnium ultimo, ratione Excel-Ientiae, quod est optimorum proprium, de minime dου generantium a peculiari sua Di, vinitatis participatione.
460쪽
Vtrum Charitas constituat veram sinter Deum & Hominem Amicitiam p
eX natura rei, eκ actibus spei, ut dictum est q. n. Ne in quit autem constituere vera 3mic ciam cum Deo, actus amoris erga ip. mpraesuppones actum spei cirea eundεν quia actus ipei, est actus amoris con Cu uii centiae, qui amor contradicit verae iam ci . tiae, ut habetur ex Philos. 8. Ethic.c. q. Et cX hac ratione. quod concupiscens praeserisse bono concupitoi. Dominatur nimirur an eo ast ectu ipse eoncupiscens a de vult bomnum Concupitum, tanquam aliquod additamen eum sui, nee in eo, sed in se tanquam digniore quiescir. Amor ami itiae e Conis tra praefert amavum amanti, eumque consti vuIt amantis finem, in quo ipse conquie inlcitvltimo. Impossibile autem est, idem eidem simul praeferre, de postponere. Ergo dilectio Chalitatis erga Deum nequit esse
amor amicitiae ;a. V tenent inuicem composithiles amor Concupiscentiae, de amor amicitiae erga sDeum, amicitia tamen perfecta subsistere nequaquam posset stante utriusque coexinentia . Mia de ratione perfectae amicitiae non solum est velle amicit propter ipsu; sed etiβm velle propter ipsum sistum. Quantum