장음표시 사용
461쪽
sum ..tantum necessario detrahitur pers ctioni amicitiae, non quaerentis propriamo ilitatem, sed solam propriam honestatem in utilitate alterius ; quod docetur elare Philosopho locicit. 8e liquet excommuna huius virtutis aestimatione. Ergo Societasi spei tollit Charitatis, si non totaliter, saltem quoad perfectionem suam, rationem amiel
3. Deus non solum omnia alia diligis propter seipsum, iuxta illud Prouerb. I si omnia propter semetipsum operatus est Dominai; sed etiam coetera omnia diligit propter se ipsum solumi ita ut nihil creatum sit motivum, vel etiam partiale ullius amoris diis
uini, quod plui ibus ostensum est in quaestide Deo cum Magi D. Τhoma Ze aliis comis muniter , contra Valent. de Herice , ω Puente Hurtado. Cum ergo amor amicitiae sit amor amati propter seipsum, repugnat omnino Deo amor amicitiae erga hominem
ergo & homini erga Deum: quandoquideamicitia dari nequit nisi mutua. 4. Domini ad seruum qua seruus est, nulis Ia est amicitia, nec esse potest, ex Philo Libid. c. II. Omni autem substantiae rationali ereatae est essentialis seruitus respectu Dei, quoad omnia sua praedicata; atque habitus Charitatis, tam non aufert seruitutem, vepotius eam perficiat atque intendat. Magimenim est seru us Dei homo iustus, quam peccator . Repugnat igirur essentialiter omni substantiae rationali creatae vera amicitivi cum Deo. atque habituss&actus Charitatis superaddit peculiarem rationem eiusdem
. Ex eodem Philasopho ibidem eap. 13.& r . In amicitia intercedit quaedam rati iustui e & aquati s . Nulla autem iustitiae, IR aequM
462쪽
& aequalitatis ratio esse potest inter Deum. a quo omnia accipi mus, α homines, ae quibus nihil ipse accipere potest; sed neque inter amores vlla eiusmodi vel geometrica aequautas esse potest, cum finiti ad infinitum nulla sie proportio ullaque proinde aqualitatis ratio .. s. De ratione amoris amicitiae est esse non latentem mutuo, ut habetuu ex Philos capcilla ψ. Amor autem Dei erga nos, &noster erga ipsum omnino nos Iatet, quia- Nemosci an odio , a. amore dignast βι . Vt habetur Ecclesiastic. 9. Ergo amor Dei erga hominem viatorem non est amor amici
xiae, sive habeat re ipsa , siue non habeat
Charitatemetis Perfecta amicitia inter multos esse non potest, ut docet Philon in eod. lib.8.
6. de gommuniteC ponunt, ud primum in
Principium a quicumque agund de pe fectione amicitiae. Amici autem Dei sunt quae plurimi; ijdemque omnes sunt inuicem ami- ei in Domino, Se tam Devskquam ipsi , eo dem illa amore quo sunt inuicem amici, Ev-piunt multiolicationem amicorum sine fi. ne, eamque procurant totis viribus , quantum possunt. Ergo amisitia inter Deum S homines, non est persecta amicitia & e natus maximus Charitatisse aduersatur persectioni eius 8. De ratione amicitiae est perseueran tia Mindi lubilitas eius, aut Cert propositum, Se voluntas nunquam ab ea resilien di - Charnax autem infusa, non babet de
se huiusmodi perseuerantiam: thmqur inest subiecto capaci peccandis per pee- Catum ipsam ab ij ciendi: Tum quia fides de spes, ex quibus dictum est pendere Chai
tatem, deficiunt intermino vitae, cum ne ' . beatis
463쪽
beatis inesse possint, neque damnatis, ut.diῖctum est supra; & consequenter deficit etia haritas': Τum denique quia Deus potest saltem de potentia absoluta destruele s-Charitatem simul cum ipso,qui illam habee. 'inaidquid autem Deus potest. potest facillia me . Ergo Charitas nullam cum aflere certitudinem perseuerantia, suae ad amicistiam constituendam nequaquam sussicit . , R. Dicendum est eum communi Theoloingorum consensu, dari veram & propriamo inter Deum & homines amicitiam , qui hoe docemur saepe in sacris literis, quarum elaras hac de re expressiones non licet in sensum improprium detosque re. Nullum enim est sum ciens ad id iundamentum.Eius modi sunt Psalm r38. Niniis honorata saviamiei tui Deus . Sap. . ubi de Thesauro sapientiae dicitur, quo qui usi sunt partiripe
fasti μαι amieitia De Luc. is Vos amisi me .stis. Et Trid. sessi s. cap. V. de iustificato ait, Ex inimιeονι amicua .Rationem reddie Thomas q. illa a 3.a, c. quia amicita est mutua beneuolentia , & redamatio cum eommunieatione bonorum, uti deducit ideex Philosopho, & eonstat ex communi n-etione eius vocis. Datur autem , inter Deuhomines mutua beneuolentia, volent
Deo bonum nostrum nobis, & nobis vicis. vim volentibus Deo bonum suum, iu&ta il- Iud Prouerb. . Ego illeates me diligo. Nee enim dicitur proprie diligere alterum, quietion vult ipfi bonum suum. Eodem modo
eonstat de communicatione bonorum ex m. ad Cor. I. Fidolis Deas μν quem αλο u
464쪽
eommunicatione honorum, qua Deus nos
aetat socios filii sui, suos filios , & haeredes, prout decet gaudentes his tantis tu tutis; &qua nos geramus erga Deum ut i ies . Utrumque autem, vel maxime praest turdi lectione Charitatis, quatenus a Deo nobis donata,&a nobis erga Deum exerciata actualiter vel habituali ter . Ru.ia nihil est quo Deus nos sibi arctius coniungat , aut quo nos ipsi arctius coniungamus . Mutua ista communicatio eκ eo distiti. ctius deprehenditur quia Deus Eommunicat mobis beatitudinem suam manifestando tum in Via; tum in Patria, quatenus sum utrobique capaces per Gratiam,& nos Deo
communicamus obsequium nostrum, exhiis bitione honoris debiti per Omne genus Vir autum respicientiu, α colentium ipsum . Vt finem ultimum. Huiusmodi porro Communicationis expressio, di redueen L .ad amLeitiam, habetur Ioan. Is . Ex pai re quidem Dei verse I 3. Vos autem dixi Amico ,quia mura qua nque aiadiui a Misa nota novobis. Facturus utique eadem notiora in Patria, ubi videbimus eum sicuti est et e Parte vero nostra versi M. Vor amici mas
iis β Ληeritu, quae praea pro vobos, Ergo ad amicitiam inter Deum α homines sufficie dilactio diuina perficiens intellectum n nrum, atque inde voluntatem, manifest tione sui, suorumque secretorum; & dii ctio nostra.exhibens Deo adimpletionem totius Legis . At utraque dilectio datur de facto, ut colligitur eκ iisdem testimonias, S ex natura dilectionis Dei, quam praest Charitas. Ergo datur vera inter Deum , re homines amicitia, eaque, Panstituitur per CharitatemHuae coutinet in se utramquete dilectιOaein,
465쪽
Εx iisdem testimoni s apparet dilectionEmutuam Dei, de homnis pure naturalem e se amicitiam incer Deum de hominem tantinsecundum quid; eam vero quae initur, per dilectionem Chari tatis,esse amic. tiam sim pliciter & proprijssimo talem ; quia ratio amicitiae reddita a Christo Domino des
mitur ex reuelatione eorum, quae audiuerae a Patre, & eκ nostra eorum exhibitiones quae ipse praecipit nobis . Dictum autem est supra, q. I9.& as. Deum tantiim secundu
quid, & improprie loqui nobiscum , & reuelare secreta sta a vi auctorem naturalemῖ
Simpliciter vero , & proprie ut auctorem supernaturalem : Et similiter dictum est supra q. 3. & q. ri de Gratia , Deum a nobis olligi per Charitatem infusam super omnia simpliciter, &absque ullo limite. Unde 'patet eam complecti, quaecumque praecepte Christus per legem Evangelicam, quod ipsum nulla dilectione naturali praestari potest, ut liquet ex ijsdem locis . Ergo Charitas hoc secundum exhibens cumulate per seipsam, illud vero prius partim praesuppo nens essentialiter, ut liquet ex quaest. 32. partim deinde subinferens, tanquam proprietatem suam , cum augmento perfectio-mis, ut dicetur duplici quaest. seq constitute veram, ac propriam simpliciter dictam amicitiam cum Deo , quae sine ipsa subsistere nequaquam potest . Consonat discursus iste Theologicus rationi naturali, & principiis Philosophi, qui agens de Amicitia inaequali u lib. illo 3. Et hic.
c. r . Sic habet circa comunicationem ami cabilem bonorum: Atqueplus quidem virioque est ex amicitia tribuendam: Non tamen eiusdem νei; sed enecenti quidem honoris; egen
466쪽
stata id aquat, oe conseruat amicitiam , v H-gum et . Sιs agitur . 33s et agendum is comvedendam qui a Nares sunt. Eι ει qui in pecu niv auι virpata ιιιιιιatem aceσιι, reddas hausisllem oporaer, id reddesndo, quod ροιe I. Amuros a enim sa exposcit , quod fleri potest, non id uod est pro digαιιate . Deo igitur sic nos ν 1ente de amante, ut velit nobis. plenitudine totius periectionis, re utilitatem contenta in beatitudine supernaturali, quantum indigemus & sumus capaces ἔ de nobis Deum .ita Molentibus L de amantibus s. ut exhibeamus. Gmne obsequium, omnemque honorem a nobis praestabilia. perfecta utique erit, iuxtα Philosephum, inter Deum&nos amicitia . Utrumque autem illud habetur persectissi me, iuxta dicta per Charitatem a quatenus est terminus diuinae erga nos dilectionis a Sc Principium nostrae erga. ipsum. Ergo. Cha xitas constituit veram,&simpliciter ac pro-Prie taleminter Deum, & hotanes amici
AL r. Licer per virtutem spei adhaereamus Deo quaerentes ex ipso nostram utili- . ratem , eaque propter dicatur eius actus amor concupiscentiae; non tamen est amorgoncupiscentiae respectu Dei secundum se, qualis est is amor, qua amamus inanimata ut potum, S cibum, aut quo amat Dominus seruum, ut seruus est. Hi enim amores a vo- unt utilitatem amantis , simul ipsum constituentes ratione suae dignitatis , ut finem tu Drum, tanquam excellantem comparatione eorum ; ita ut eum amplectantur non solum: tegentem; sed etiam, tanquam praecellenistem Bona autem utilia tanquam instrumen- ω accidentiae. Nam ut dicie Philosi ubi supra cap. rit. Seruus est In menιum anima-
467쪽
virtus spei fertur in Deum , ipsum constituendo finem sperantis. Totum enim bonum , omnisque utilitas sperantis intentia. Per spem , dirigente Fide, in hoc consistit, ut fruatur Deo, tanquam fius suos &non ve latur Deo , tanquam finis siet; Idque appetit spes innitens Deo tanquam potentiore ac digniore. Seruat igitur incolumem virtus spei honorem ac dignitatem Dei, hoc est omne bonum, cuius ipse est capax. Negenim Deus est capax accipiendae utilitatis ex creaturis; sed solius- honoris. Ergo aia sectus spei non est affectus concupiscentiae . erga Deum, qualis describitur in arsumento, neque est concupiscentia simpliciter , Mnricte erga ipsum secundum se , ut superius iterum dictum est q. 3 s. sed solum respectu aliorum bonorum qu s sperantur dependen ter ab eius potentia, & promissione . Ad a. Est quidem de ratione amicitiae qua
versatur inter capaces eorundem bonorum,
velle amicum propter ipsum solum, & tania quam finem as quatum coeterorum omnium . bonorum Creatorum, quae intenduntur per eum amorem . Quia in huiusmodi amicitia, quantum tribuitur amanti, tantundem ne ieesse est ut detrahatur amato, capaci eo idem, quae amans sibi arrogat, &nequeune virique simul inesse ; atque ideo tantundem detrahitur persectioni amicitiae . At amicialia quae versatur inter capaces diuersorum
honorum , &non ea paces eorundem , qualem iam innotuit esse amicitiam inter Dein incapacem utilitatis, & homines capaces eiusdem ὲ non tantum amittit perfectionis suae, quantum amoris tribuiti unusquisque amicorum propriis bonis. Quia absque ulla honorum amici , atque adeo & amicitiae ia-
468쪽
gnifieante ex parte hominis , subiectum vitiatitatis, non vero praelationem In ratione excellentis respectu amantis.
Imo quo magis homo procurat bona uas quae cadunt sub spem Theologicam, eo magis procurat bona propria Dei; studio esse-tialiter quoad verumque indiuiduo. Quia maximum bonum creatum hominis conti 1tit invisione Dei, ω amore inde consequenti;
atque in hoc ipso sita est maxima Dei gloriare honor creatus. Per eam namque Visione innotescit,& laudatur quam maxime, M per Cum amorem omnia perfectissime subicin turbonitati ipsius, tanquam ultimo fini, Ee exei. genti munus proprium talis in summo gra- .du. Patet ergo amorem concupiscentiae, seu
quasi coneu piscentiae inclusum in actu spei, nihil impedire , sed magist iuuare per ham
inter Deum Se homines amicitiam ἔ Conc 'piscit enim quae fouent ἐκ constituunt amicitiam. Inquam,quasi concupiscentiae, quia spes respectu Dei plus participat de Chari. tate, quam de purii concupiscentia , ut iam' iterum dictum, atque probatum est,& repe ritur toties ad tollendam inuidiam vocis . - Ad 3. Deus vult omnia creata , atq; adeo in labstantias rationales propter se solum, νοῦ ρνο ueν si gnificante subiectum non utiliis ratis, sed soIius honoris. Solam namque vult sibi solamque velle potest gloriam, quae
ipsi debetur ratione excessentiae , quia Coele ris omnibus prae eminet infinite. Summam sautem bonum nostrum inter omnia Creataeon sistit in exhibendo hoc eodem honore, α gloria infinitae Dei maienati. Cum enim ill uin perRectissime eκhibemus; tanc sumus in culmine persectionis propriae , & delectationis, atque ad eis & utilitatis; quia tunc
sumus in culinus bintitudinis a vi nupen innotuith
469쪽
notuit. Itaqne tam lange abest, ut amor Dea erga se prae Iativus sui respectu eceterorum, de volens sibi supremum honorem , hoc est, omne bonum suu in creatum , ossiciat bonis nostris; ut potius sit.cum illis , eorumques absoluto cumulo, inseparabili societate co- iunctus. Unde officere amicitiae erga nos
nihil potest; sed potius eam summe perfi
Confirmantur & illustrantur magis haec, ae duae praecedentes re sponsitones , ex hoc princi pio; quod is amor ad amicitiam reo uiritur, & sufficit, quo toto honestum est ' vevnusquisque amantium velit se amari ab altero; ita ut plus amoris desiderare minime possit , aut exhiberi ab altero erga se , aut etiam ipse erga se exercere ex parte obiecti volt ti, omniumque suorum bonorum Eo namque ipso fit unusquisque eorum Asteν ego , per amorem tribuens alteri qu dquid ipse sibi tribuere potest, eum volet esse amatissimus sui, amore nequaquam fallaci, sed vero , & praedito vi summe activa boni sibi
conuenientis. Tribuit autem Deus creaturae quidquid ipsa sibi tribuere potest dum est amantissima sui , amore vero , & sunt Eefficaci, ac inductivo totius sui veri boni a
tametsi reseruet maiestati propriae to mosupremum honorem: imo, quia eum sibi re seruat. Tribuit similiter Creatura Deo,
quidquid ipse s bi tribuere potest; tametsi
velit egestati propriae subuenire e tota utilitate possibili; Iano, quia vult ita subuenire, ut patet clare ex comparatione beatitudinis humanae nuper facta cum Deo, &cumis ipso homine. Uerum in hac comparatione amoris, sicuti Sin omni alia , primas fere
Deus; quia amor diuitius nihil prorsus sibi usurpat vitulatis . cuius nos indigemus , de
470쪽
sumus rapaces. Amor Vero creatus partemeriam laudis & Gloriae, simul cum tota viruritate sibi vendicat; nempe eius beatitudo: Loe est tota & summa eius utilitas , est eius Cloria . Verum quandoquidem id GIori. α honoris sibi vendicat cum sub ordinatione ad Gloriam Dei, neque ex hac partes officit amicitiae erga ipsum . Quia spectat ad gloriam Dei, habere seruos gloriosos , Se omni honore cumulatos; nec potest obesse amicitiae intentio rei conserentis ad gloriam
amici . Αd 4. Deus per dona supernaturalia aditis
Cit seruituti nostrae naturali dignitatem fili monis adoptiuae, nec relinquit hominem sulis praeditum in conditione pure seruili, iuxta illud Ioan . Is . ram non dieam vos ser-; quia ferum uestir quid saeiat Domanaarius. & Rom.8 I . mua fili Dei. Et a Concit. Trid. sess. ς, cap. 4. definitur Gratia habi-etualis adqptio Filiorum Dei. Ratio huius eleuationis in si riem filiorum, iam supra findicata est; Nempe per fidem invita praeo senti, re per lumen gIoriae in sutura reue olari nobis secreta coelestia, reuelarione proprie tali; atque per Charitatem , cui utraq; ea notitia debetur ex natura rei, eκhiberi utrobique amorem utriusque illius noritiae sublimitati iuste eorrespondentem . Ereto seruitus respectu Dei supernaturaliter operantis, ac perficientis ipsam seruitutem non officit amicitiae, sicut officit seruitus naturalis. aut iure gentium inducta , de qua loquitur Philosophus. Ad ς. Iam patuit ex eodem Philosopho.
aequalitatem inter inaequa Ies requiri tantum Proportionalem , eamque non deesse inter
Deum & homines . Iam quod additur finitia d infinitum nullam esse proportionem, Verum