장음표시 사용
221쪽
Pontifici reservetur; quamdiu tamen intra animum consstit, reservatio. nem effugit. Et quoniam de Regularibus sermo incidit, ad coercendam nimiam libertatem , quam sbi Religionum Praelati usurpabant , augendi in dies casuum reservationes, Clemens VIII. die 25. Maji is pq. undecim easus designavit, quos referunt Suarea de Paenitentia disput. 29. sect. 3.33. II. & Layman Theolog. morat. lib. S. tract. o. cap. I a. n. o. vetuit
que Regularibus, ne alios, praeter illos, sibi reservare praesumerent, nisi Generalis Capitali in toto ordine , aut Proυιncialis in proυineia , matura discussione, . consensu ; quamvis non propterea ad omnes ibidem deseri. pios sibi reservandos, eosdem adstrinxerit. Et nihilominus contendebant Praelati Regulares , sbi ablatam non esse saeuitatem alicui gravi peccato , in Clementino decreto ceteroquin non expressis , annectendi censu. Tam , quam sibi reservare possent : nec deerant graves Doctores , qui huic eorum opinioni adstipularentur; inter quos Suareet, Filliueius, Vil. lalobos, aliique, quos adducit Diana tom. 7. tras. I. de dubiis Regular. resol. II 4. Sed, cum hae ratione Clementis decretum prorsus eluderetur.
saera Congregatio Episcoporum , & Regularium die T. Iulii Io I7. praedictam opinionem improbavit: Cum a nonnullis Regularibus dubstaretur, an in decreto felici record. Clementis Papae VIII. anno Is 93. 26. Maii , super qualitate casuum , ab eorumdem Regularium Superioribus resemando. AEram, edito, censurae etiam comprehenderentur , ita ut iisdem Superioribus .
ab ua Capituli Generalis, aut Provincialis consensu , aliquibus peceatis in
decreto bujusmodi non contentis excommunicationem annectere , ejusdemque
absolutionem sebi reservare liceat; Sacra Congregario Carrinalium , negotiis Regularium praepositorum , Illuserissimo Bandino referente , censuras in D ipradicta decreto eo rebendi censuit.
VI. Verum , quia homines quantum propriam jurisdictionem dilatare gestiunt, tantum alienam, cui subsunt , restringere tentant ; illi iidem , qui reservationis vinculum in subditos, plusquam par erat , injicere voluerant, reservationes ab Episcopis factas , pro viribus conati sunt effuisserer & nisi eorum conatibus Apostolica Sedes obstitisset, Episcoporum iurisdictionem sere labefactassent. Iampridem Benedictus XI. in Cap. I. de
privilegiis, inteν Extroag. comm. & Clemens U. in Clementina Diadum,
Per hujusmodi, de sepulturis, m in Clementina Religios , f. suibus,
de privileg. oe excels pHυilegiatori declaraverant , non licere Fratribus Praedi eatoribus, & Minoribus quempiam absolvere a casibus Episcopis reis servatis; & nihilominus iidem, ceterique Regulares, obtentu privilegio. rum, quorum confirmationem post Concilium Tridentinum impetraverant.& praesertim illius, quod contineri jactabant in Bulla, quam vocant misre magnum, jus sibi arrogabant crimina relaxandi Epi opis reservata. Ut Regularium ausus reprimeret, suaque , & Coepiscoporum iura tueretur. S. Carolus Borromaeus Sedem Apostolicam adiit, petiitque: .m Regula- ι , ex privilegiis a Sede Apostolica impetraris , praesertim autem ex eo ,
222쪽
quod neminant Mare magnum, possint in his casibus , quos sibi Episcopus reservavit, absolvere constentes 2 & sacra Congregatio Concilii die Io. Septembris Is 72. approbante Gregorio XIII. rei pondit : Ex facultatibus per hoc Male magnum, aliave privilegia , Regularibus concessa, factam eis non esse potestatem absolvindi in casibus Gi ab Episcopo reservatis e cujus rei fidem faciunt ejuldem sacrae Congregationis litterae, de quibus in notis Cardinalis Augustini Valerii, Episcopi Veronensis, ad Constitutiones
editas per. Ioannem Matthaeum Gibertum Antece rem pag. Io . erit. anni I74o. Hoc responso fretus S. Carolus in suo Concilio Provinciali Mediolanens III. anni is 3. sub tit. De iis, quie ad Sacramentum Paenitentiae perιinent, Adtor. pari. I. pag. Oῖ. edixit Ne Confessarii Regiaa.
res, eorum peccatorum, quorum obsolutιo Episcopo rese=vata es, vinculis imretιtos Poenιteutes absolvant, quemadmodum a sancta Sede Apossalica decla. ratum est, id eis non licere , quavis pravilegiorum suorum aut oraιate . Ut.
que efficacius Regulares in ossicio contineret , in alio Concilio Provinciali Mediolanensi V. anni I 579. eis. pari. I. pM. 222. absolvere praeis sumentes a casibus, Episcopis reservatiS, excommunicatione innodavit ro b iis casibus proxime promulgatis , s quis Confessarius cuis is ordinis ,
a facultate scripta, ab Epucopo data , aliquem absolvere attentarat , ex communicationιs poenam ipso facto subeat.
VII. At non propterea Regulares sunt in ordinem redacti , sed alia a in dies nectebant inanes rationes , quibus sibi assererent jurisdictionem ,
quam semel affectaverant. Quare a sacra Congregatione Episcoporum &Regularium die ς. Ianuarii IoOI. novum promulgatum suit decretum , Clementis VIII. auctoritate roboratum , quo iserum decisum est, nullam illis facultatem competere absolvendi a casibus, quos locorum ordinarii hactenus reserυarunt , vel in posterum mi reservabunt . Et, quoniam etiam hane novam decisionem variis tricis eludere iidem tentarum, ut his obviam iret, eadem sacra Congregatio , jubente Paulo V. die o. Januarii Ioi 7. aliud edidit decretum, quo priora confirmavit , atque ad unguem servari praecepit. Τot, ac toties repetitis sanctionibus minime perterriti Regulares, illas, si non prorsus evertere, saltem debilitare, novo moli. mine studuerunt, dictitantes nimirum, robur non habere extra Italiam . Quocirca, ad hane quoque cavillationem amputandam, eadem sacra Conis gregatio, praecipiente Urbano VIII. die I 8. Novembris i 628. omnia huc. usque relata decreta , jam tertio renovavit , ac Regulares tam intra , quam extra Italiam degentes assicere , & complecti, expresse edixit, &declaravit. Ad haee, Alexander VII. die 24. Septembris I s. inter alias, hanc etiam pro postionem damnavit: μηHcantes possunt absolvera a casibus Episcopo restruatis , non obtenta ad id Episcoporum facultrie . Ee Clemens X. ut aditum obseraret innumeris effugiis, a Regularibus adinis ventis, anno I 67α tua Consti uitione, quae incipit Superua magni miriffamulas, tom. 6. Bullor. IV. 3OS. non solum denuo definivit, per Maro
223쪽
LIB. V. C A P. V. magnum, aliave privilegia, nulli Regularium, cujus eumque ordinis, Instituti, jeu Societatis, etiam Jesu , factam esse potestatem absolvendi a
casibus Episcopo reservatis, sed insuper sanciuit , habenι es facultatem abisDIυendi ab omnibus easibus, Sedi .Apostolica reservatis, non ideo a casibus Episcopo reservatis posse absolvere. Cumque demum nos sacrae Congregationis Concilii Secretarium ageremus, instante Archiepiscopo & Electore Coloniensr, ejusdem sacrae Congregationis examini subjecimus sequens dubium: An eonfessarii Regulares possint seculares , extra mortis periculum , absolvere a casbus ordinario reservatis. Ad quod die Io. Novembris I 72o.
responsum suit Negative. Ne porro praefatae decisiones ullo unquam te mispore e Regularium memoria exciderent, utque continue prae oeulis iidem haberent culpas , quas nequeunt relaxare, eadem sacra congregatio Conisellii in Sublaeen. Iurisdictionis die Io. Octobris I 575. dixit , eos teneri affigere propriis sedibus Consessionalibus notulas calbum Episcopo reseravatorum: & renuentes, opportunis juris remediis, ad id cogi posse: uti
habetur lib. 29. decreιor. pag. 284. a tergo m pag. 28s. VIII. Praeter Regulares, alii quoque Episcoporum reservationes declinare tentarunt, quibus itidem sacrae Congregationes obstiterunt. Confra.
tres quarumdam Confraternitatum, & signanter lanctissimi Rosarii, suorum privilegiorum virtute, sibi fas esse arbitrabantur, in quibusdam an is ni solemnitatibus Confessarium eligere , a quo possent a casibus absolvi Episcopo reservatis. Sed sacra Congregatio, statim ae illorum falsam persuasionem detexit, eam radicitus evellere studuit pluribus decretis, quibus
oppositum definivit, praecipue in Neritonen. anni Is 73. Iib. I. decretor. pag. I 43. & in Mediolanen. eodem anno eod. lib. pag. 162. Unde S. Carolus Bo romaeus in ei lato Concilio Provinciali Mediolanensi V. anni I 579. ead. pari. I. pag. 222. statuit : Ne facultatum , priυilegiorumque jure, quae cuicumque, etiam Rosarii, m Cruce signatoium, Seholae, Confratriae, Collegisυe etiam laicorum , quaeve collegis , confratribusque in eo adscriptis , ante, vel poscineuii Tridentini confirmationem, concessa sunt, Confessarius, cui vis O
dinis si, ab iis ea us , quos Mi Episcopus in sua diaeres reservaverit ,
paenitentes, sine illius facultate, absolvat. Si contra fecerit, Iuspensionem πDιυinis ipso facto incurrat. Canonicus Poenitentiarius quandoque credidit, sola sui muneris assecutione , se facultatem nancisci relaxandi peccata Episcopo reservata; sed fac ra Congregatio Concilii sancivit, ejusmodi facultatem, sine speciali Episcopi concessione , illi neutiquam competere ,
Iib. I s. decretori pag. 6M. Praeterea haec olim opinio multorum mentes invaserat, liberum cuique esse, ex propria dioeceli, ubi in casum reseravatum inciderat, ad aliam, in qua reservatus non esset , ad hunc snem
commeare, ut inibi a simplici consessario absolveretur : sed sacra Con. gregatio probe noscens, per hanc opinionem factas ab Episcopo reserva. tiones penitus eludi , atque inutiles reddi , in causa Compsana die I 6. Septembris I 649. lib. I 8. decretor. pag. 657. declaravit: Absolut onem pam
224쪽
nitentibus indultam , qui fraudolenter , Or sub eo fine , in aIiam diaeresisse transtulerunι, non susineri. Quam declarationem postmodum confirmavit,& roboravit Clemens X. in laudata Constitutione, decernens: Posse Reis gularem Confessorem in ea dioeces , in qua es approbatus , consuentes ex alia dioecesi a peccatis in ipsa resematis . non autem in illa, ubi idem Conis fessor ess approbatus , absolvere , nis eosdem poenitentes noυerit in fraudem reservationis ad alienam dioecesm, pro absolutione obtinenda, migrasse. Atinque hoc Pontificium decretum ab Auctore Theologiae Moralis, in usum
Seminarii Petrocorens s editae, commendatur sequentibus verbis: Hac ianis venienti moderatione contendentium Theologorum rationibus satisfecit . Sie enim secundum exterorum leges iudicare non tenebimur , ut quidam oppone
bant. Sic etiam Episcopi easum reservantis piae intentioni susscienter eo ι litur, ut alii volebant. suis enim conqueratur, si ipsus subditus bona fide in aliam Hicesim transens , secundum illius loci leges Sacramenta recipiat 'Receptissma squidem consuetudo es , ut viatores , mercatores , alιique, qui propter negotiorum necessitatem , vel ob pium alium finem, in alienas dixisesses transeunt, ibi possint sacνamentaliter absoles . Ita legitur apud eu dem Auctorem tom. q. lib. 2. tra I. I. de Poenitentia cap. 7. qu. 6.
IX. Denique post primam hujus operis nostri editionem , oecasione oblata, infra scriptum Decretum a nobis conditum suit, quod ad eam pen. tinet piarum quarumdam Sodalitatum persuasionem, qua putant, Conseia sarios a suis sodalibus, in vim peculiarium facultatum sibi eoneessarum, electos, absolutionem ipsis impertiri posse a casibus etiam ordinariis locorum reservatis. Cum enim in civitate Ianuensi non ita pridem erecta suisset pia Confraternitas sub invocatione B. Mariae de Succursu contra Infideles , eaque per nostras litteras in forma Brevis, quarum initium est tendentes, non solum approbata & confirmata suisset, sed etiam variis indultis & privilegiis ditata, inter quae illud erat , ut singuli illius con- fratres Presbyterum quemlibet Consessarium , ab Ordinario Loci respective approbatum, eligere possent, cui facultas tribuebatur, ut unumquemque eorum a casibus etiam Sedi Apostolicae reservatis, bis in eorum vita,&in eorumdem mortis articulo, absolvere valeret; non defuit, qui hanc excitaret controversiam , an scilicet Consessarii, sca praedictis electi, possent etiam a casibus ordinariis Locorum reservatis, sine ipsorum ordin xiorum licentia conseat res illos absolvere. Nos vero aliis. nostris Apost
lieis litteris, incipientibus Pias Chris delium , datis x II. Kal. Septem bris I 7sa. ita rei pondimus: Hujusmodi eligendi , m respectiυe absolυendi
saeuitatem σου. praeterquam in casbus Nobis σ Sedi Amsolicae dumtaxat, non vero etiam Ordinariis locorum , resematis, nis eorumdem ordinariorum licentia accedat, per Nos in praecitatis nostris litteris nunquam eoncessam fuisse; m consequenter absolutiones in vim earumdem litterarum, contra praesentis declarationis nostra tenorem , forsan de praeterito impertitas , aut in possenis imis
225쪽
De iure exigendi Cathedraticum, in isnodo ut plurimum solvendum.
ABusus quondam in Ecclesam irrepserat , ut Archiepiscopus Patriar. chae, Episcopus Metropolitae , Sacerdos Episcopo , in sua quisque ordinatione, aliquid penderent, veluti in honoris,& subjectionis signifieationem: sed quod sortasse ab initio modicum quid fuerat, adeo postea auctum est , ut Eusebius , Ancyrae Episcopus, & primae Galatiae Metropolita , in Concilio Chalcedonensi as . I 6. tom. 2. Collectionis Harduini col. 6 a. conquestus fuerit , se invenisse suam Ecclesiam nimio aere alieno grava. eam, ob debita, quae Theodotus decessor contraxerat ad solvenda Patriaris chae Constantinopolitano ordinationis jura. Ad pestiferum hune abusum ex Ecelesa Latina, ubi non minus, quam in Graeca invaluerat, eliminan dum, Concilium Bracarense II. anni 372. can. 3. statuit: Placuit, ut de Omd nationibus Clericorum Episcopi munera nulla suscipiant; sed, scuti scriptum est, quod gratis, donante Deo , accipiunt, gratis dent e Collectionis Harduini tom. q. eοι. 3 85. Voluerunt quippe hujus Concilii sapientissimi Patres exempla lactari antiquioris Synodi Illiberitanae, quae ean. 48. idem iaBaptismo servandum edixerat: Emendari placuit, ut qui baptirantur ut fieri solebat, in nummos in concham non immittant ' ne Sacerdos , quod gratis accepit, pretio diserabere videatur: Collectionis Harduini tom. I. col. 2ss. Sed Concilii Brae arensis salutare decretum efficax non fuit ad serpentem morbum compescendum e tempore enim Gregorii Magni adhue idem abusus vigebat aliquid pensitandi Episcopo ordinanti, quod , novo vocabulo, a simulatione invento, uti Gregorius ait, a Romanis dicebatur Fasellum,
quasi, instar modici pastus, esset quid modicum , & vile e sed , quantulumcumque esset, illud severe prohibuit idem Gregorius Magnus in Synodo Romana , decernens tom. g. Collectionis Harduini col. 497. .mntiquam Patrum regulam sequens , nibu inquam de Ordinationibus accipiendum esse consi- tuo .... Pro Ordinatione ergo, veι Pallio, seu cartis, atque Pasielis , eumdem ,
qui ordinandus, vel ordinatus es, omnino aliquid dare , prohibeo. Quam Gregorii Magni sanctionem instauravit Tridentinum 1 li 2I. ωp. I. de reform. Quoniam ab Ecclesiasico Ordine omnis aυaritiae sulpicio abesse debet nibilpro collatione quorumcumque ordinum, eriam Clericatis Tonsurae, nee pro litis reris dimissoriis , aut testimonialibus, neς pro figillo, nec alia quacumque de causa , etiam sponte oblatum, Episcopi, O alii ordinum Collatores, aut e rum Miniseri, quoias praetextu , accipiant. II. Iam vero, quia praedictum munus, tributum , . seu Pastellum , olim in ordinatione dari solitum , quandoque appellabatur etiam Cathedratiacum, quod recte observarunt Gonzaler in Cap. Conquerente , de osse. Or-
226쪽
dinar. list. L. ia fine, & Chriss anus Lupus in scholiis m notis ad eanon. Concilior. tom. I. pag. 467. inde factum est, ut nonnulli, nominis aequivo. catione decepti, scribere non dubitaverint, Cathedrati cun , generatim , atque universim, a sacris Canonibus improbari,& prohiberi. At, quantum isti a veritate aberrent .ex sequentibus patebit. Verum Cathedrati. cum, de quo in praesens, est certa pensio, non occasione ordinationis .
sed sngulis annis Epit copo solvi consueta in signum subjectionis, & ho norem Cathedrae Epitcopalis, ad ejusdem Cathedrae, seu Episcopalis ostietionera sustentanda. Huic pensoni 1 Olvendae, pro locorum. & temporum diversitare, duplex erat praefixum tempus: alicubi praestabatur Episcopo. cum dioecesina visitabat, quod ex mox reserendis Conciliis Bracarensi.&Toleiano VII. colligitur: alibi ,& magis communiter, pendebatur tempore
Synodi ; & quoniam Synodus plerumque post . Pascha cogebatur, idcirco ejus in odi pensitatio quandoque Paschalis est nuncupata, sicuti post textum
in p. IS. de Simonia, in prima Coue'. notavit Gironius ad tit. de censebus .& prosequitur Gon Zale Z in cit. CV. Conquerente , eadem Litt. L. Frequentius tamen a Synodo dicta est senodatica e quod constat tum ex eis. p. Conquerente, ubi Honorius III. ait e senodatici, seu Cathedratici nomine : tum ex Cap. Olim, de censebus, ubi Innocentius III. causam definit inter Episcopum Spoletanum ,&Clericos Plebis Rupinae super quantitate senodatici exagitata. Dicta est etiam S=nodus, ut constat ex Concilio Tolosano cap. IO. tom. o. pari. I. Collectionis Harduini col. I ψS. Statuimus etiam , ut Eeine esae ad Sedem peninentes, quae solvunt tertium, aut Paratam, vel SU Eum, solito more persolvant Episcopis, vel Clericis: ex epist. 38. Fulberti Carnotensis, tom. I 8. Bibl. Patri pag. I 8. c. quamquam a Gnodalita distingui Sν nodus videtur in Indice ms. Beneficiorum Eccles. Constan. apud ducangium veta. 0 nodaticum e 'Archidiaconi habebunt eobertionem extra υrsiatationem pro deportationibus, . pensionibus sui debitis, ac ratione Circatae, quae debetur in S=nodis, ae ratione tertiae partis, quae debetur is SVnodatico Cujus nominis ea ratio esse videtur, quod ad avertendam fortasse omnem
fraudis suspicionem penderetur in Synodo . Quare in vetere carta apud Ioannem Columbum lib. . de Episc. Sisar c. num. 36. concust tertiam paris rem juris, seu servitii Synodarici, quod bomi consuevit in buodo , quae rein
III. Cathedrati cum in hac acceptione nunquam Eceseliae Canones vetuetare, sed dumtaxat illud taxarunt, jubentes , ne duos solidos excederet . Laudatum Concilium Bracarense II. Can. 2. tom. 3. Coilectionis Harduini col. 385. ait: Placuit, ut nullus Episcoporum per dioecesis suas ambulans, propter honorem Calbedrae suae, ides duos solidos, aliquid aliud per Ecelesas tollat. Concilium Toletanum UI. anni o s. cap. g. rom. g. Collectionis Harduini col. 6 22. Noa amplius, quam duos solidos, unusquisque Episcoporum praefatae provinciae, per sugulas dioecess suae Baslicas, juxta isnodum B carensem, annua illatione sibi expetent conferri. Et, ne quispiam Cathedra.
227쪽
i ' L I P. V. C A P. VI. IρρtIeum eum proeuratione Episcopo dioecesim visitanti, alio nomine dehita, confunderet, de hae, veluti de re diversa, idem Concilium subjunxit: Cum
vero Episcopus Haecesim visitat, nullι prae mulιitudine onerosus exsat. At xander III. in Cap. 9. de censebus , permittit Episcopo ab Ecclesiis, quas de nouo acquirit,i Cathedraticum exigere : Ecelesis , inquit, quas de novo Enscopi de manibus Iaicorum eripiunt, praeter Cathedraticum , π jura mia, qtia aliis Ecclesiis imponuntur , exactiorum prohibemus imponi o Hono. xius IHiain eis. Cap. Conquerente, inter jura Episcopalia recenset jus exigendi, Synodatici, seu Cathedratici nomine, duos solidos Lucensis monetae I sacuti legitur in integra Decretali apud Gonet alea. Nullum enimvero Epi scopale jus, Cathedratico antiquius , comperimus: si quidem Arnoldus, Abohas Lubeeensis, in Chronico Sesavorum narrat, Hari uinum Archiepisco. pum Bremensem, deductum ad inopiam ex solo Cathedrati eo victitasse. In Concilio Ravennati anni p97. can. 2. constitutum est, ut quotannis, die Sancto Vitali sacro , omnes Archipresbyteri censum Episcopo penderent duorum solidorum, quos, non alio, quam Cathedratici nomine solutos,
ostendit Thomassinus de vet. GV nov. Eccles disciplia. pari. 3. lib. 2. cap. 3Φ. num. s. Geraldus Episcopus Carducensis, cum anno Iosto. Canonicorum
Regularium Collegium instituisset , illi in dotem assignavit jus exigendi
tertiam partem Paratarum, id est Procurationum, & Cathedratici : Te fiam partem Paratarum, quod in senodis exierit, ipsorum usui deputa. vii tertiam portionem : Spicrleg. rom. 3. pag. 4I6. Gualterus Episcopus Pictaviensis, in sua Synodo, habita anno I 28 o. can. II. inter Episcopalia jura Synodati eum recensuit: Monemus in generali , quod de Bissexto, o aliis iuribus Episcopalibus reddant nobis, vel mandato nostro ' item de Gnodo , Parata, , aliis juribus Archidiaconorum: Collectionis Harduini tona. 7.eM. 8sq. ubi Bissexti nomine, intelligi quartam deeimarum, & oblationum, suspicatur Thomassinus. Synodus Aventonensis anni I 365. cap. II. neminem e Synodo recedere jussit , nisi prius Cathedrati eum solvisset :cuilibet vestrum etiam , antequam recedat, solvat 0nodalem , m Cathedratia cum . . . . se voluerit excommunicationis sententiam, o expensarum gravamina evitare . Idemque decrevit Synodus Biterrensis , anni 1368. cap. 26. Thesaur. nov. Anecdot. . Ma II ene, & Dumn d tom. q. col. s76. , 632. Humbertus de
Romanis, quintus Generalis Magister ordinis Piatdieatorum, in suo G
pere de eruditione Religiosorum Pradicatorum Iib. 2. cap. 2. de Synodis agenS , dicit, Sacerdotes ad eam accedentes, ut Iuam subjectionem Episcopo te-sentur , solvere eidem didrachma Cathedraricum , exemplo illorum , de quibus ait Euangelista Lucas 2. Ibant omnes, Mi pi interem ursvuli in suam eiυitatem ..Haec , aliaque hujus generis multa, quae congeruntur a Chiisti ainno Lupo in scholiis, m notis ad canones Conciliorum cit. tom. I. pag. q69. rom. a. pag. II 23. rom. 3. pag. Σος. atque a Thomamno cit. pari. g.
lib. 2. cap. 5. plane evincunt, Synodaticum semper fuisse Episcopis debi-
228쪽
IV. Non tamen negamus, potuisse Episcopos, in Cathedrati eo exigenodo, aut contra justitiam, aut contra aequitatem , aliamve virtutem peccare, & quandoque peccasse: vel quia ultra duos solidos, a jure stitutos; vel quia nimis violenter a pauperibus Clericis illud exigebant : vel deismum quia nimiam aviditatem , aurique sacram samem in Cathedrati ei exactione, non sine profecto aliorum offensione, & scandalo, manifesta. bant: eontra quos iuste invehitur S. Petrus Damianus lib. 2. NH. 2. ad Cardinales Episcopos Apinoliea Sedis, sive opusc. 3I. cap. s. inquiens a Viadi . . . . quemdam de Fratribus nostris. . . . quι sic subsultabat, atque gliβebat , dum proxum senodalis Cone itii tempus δη ieret, ac δει tritura, sive vindemialis pro υentus articulus immineret . Accingebat enim se muneribus colligendis, ad quos utique praecidendos, non aciem ferri, sed falcem exacu bat eloquii. Quamobrem alii sancti antistites , ut omnem a se avaritiae suspicionem quam procul arcerent, suis Presbyteris, ad Synodum evoca tis, onus solvendi Synodatici liberaliter remiserunt , inter quos emicuit Sanctus Rudolphus, Eugubinus Episcopus, quem idem Petrus Damianus, scribens ad Alexandrum II. lib. I. Ussol. I9. cap. 3. hoc nomine laudat,
quod Dongregans annualiter senodum , nullum adsueta oblationis, vel xenisvirum ea nonem a Clericis exigi permittebat . . . . absit , inquiens, ut isnodum
vendam. Eademque de causa Hinc marus , Archiepiscopus Remensis, epist. 46. omnibus sbi subjectis Episcopis mandavit, isnoris Presbterorum semcundum sacros Canones Me venalitate habere. Non idcirco vero, quod priores contra leses deliquerint , & posteriores juri cesserint , quod eis competebat, jus aliis ademptum est, quod a sacris Canonibus,& legitima eonis suetudine fuit singulis Episcopis concessum , sicuti egregie ratiocinatur Lu.
V. Hine, quamvis Concilium Tridentinum 1eg. 24. 3.-reform. novis exactionibus Eeiscopis interdixerit, non proinde expunxisse jus Cathedratici, modo non in vi statione, ubi quidvis exigi, idem Concilium vetuit, sed vel in Synodo, vel alio tempore, pendatur, censuit Congregatio , ejusdem interpres: Sacra Congregatio Concilii censuit, Concilium Tridentianum nequaquam sustulisse Cathedraticum , non Elud tamen solisndum in in 1atisne, sed extra , m in S=nodi celebratione. Quam decisionem pluribus argumentis roborat Fagnanus in Cap. Conquerente , num. 48. oeseq. de osse. Ordinaν. oe in Cap. Venerabili , num. I 5. O seq. de censbus . De hac Tridentini mente nihil dubitavit S. Carolus Borro maeus, qui etsi sacrosancta illius deereta religiole custodierit , & ne minimum quidem eorum apicem neglexerit, nihilominus in sua secunda Synodo Cathedratici legem ren vavit Act. Ecel. Mediol. pari. 2. pag. 3 5. Illud sacris Canonibus constitutum est, ut a singulis Paroebis in Dia resana S=nodo, Cat,edratici nomine, foliadi duo exigantur, idqne argia mento bonoris , qui Calbedrali Ecclesae tamquam Matri a ceteris Parachialibus Ecclesiis tr/bui debet. S. Carolo consenserunt
Praesules Concilii Bituricensis, anni Is 8 . sub anathematis interminati
229쪽
. L I R. V. CAP. VII et oi ne, synodati eum, seu Cathedrati eum solvi, iubentes, tit. 33. ean. 7.Iura Sν nodalia, Cathedraιica, Dibcopalia , quaevis alia.... integre perinsolvantuν , D, excommunicationis Collectionis Harduini tom. io.
Da nonnullis quaesionibus Calbedraticum respicientibus. FIrmato jure Cathedratici, aliquot statim oecurrunt enodandae dissicul. tates, & dirimendae quaestiones. i Et primo quidem, non facile est determinare quantitatem pecuniae , Cathedratici nomine , Episcopo erogandae:
scimus quippe, a jure praescriptos duos solidos : sed quaenam pecuniae species, & quantitas , solidi nomine, se intelligςnda , ignoramus: si quidem,
uti observant Covarruvias de veter. numism. cap. 3. o. num. s. ia Gon Zal in cit. Cap. Conquerente, liti. M. nec solidus, nec solidi valor, semper, &ubique unus suit, sed , pro temporum, & regionum diversitate, diverissus. Apud Romanos solidus erat sexta pars unciae auri ,& ideo, alio nomine , dicebatur sextula, uti tradit Isidorusi de origin. lib. Io. cap. 14. quod tamen Budaeus de se lib. s. intelligendum putat , non de solidis aureis antiquis, qui quaterni in uncias signabantur; &. singuli binas drachmas pendebant; sed de posterioribus, cum, pondere imminuto, sex aurei solidi ex uncia cudi coeperunt. Apud Gallos aureus solidus quadraginta , a genteus duodecim tantum denariis aestimabatur: non enim ejusdem aurei solidi valor, a quadraginta, ad duodecim denarios, a Rege Pipino est adductus, uti putarunt Lindenbrogius, du Cangius , & alii, quos refellunt Ie Blane in iras . bolor. pecvn. Gallic. pag. 8. & Maurini in addit. ad Glossdu Cangit: sed ad similitudinem antiqui solidi aurei perculum a Francis solidum argenteum, & duodecim denariis aestimatum , iidem Auctores naristant , quibus etiam suffragatur Gro novius lib. 3. de pecun. veteν. cap. 6. Apud Longobardos quilibet solidus quadraginta pariter denarios continebat, sicuti eitatus Gonzatra notat. Verum non satis liquet, aureus ne, an Erin
enteus esset,& quanti aestimaretur solidus ille Lucensis, in cujus moneta uos solidos pendendos, statuit Honorius III. in cit. Cap. Conquerente. Con cilium Romanum anni i72 s. singulis solidis valorem attribuit linius auri monetae Romanae, ac proinde duos solidos, titulo Cathedrati ei persolve dos, continere, ait, viginti julios ejusdem monetae.' quamquam non inteis gros solidos, a singulis Beneficiariis pendendos decrevit, sed pro quantita. te redituum Beneficiorum , quae obtinent, secundum mensuram ibidem definitam . Verum, cum praefatum Concilium mere Provinciale suerit squod alibi diximus, )4egem non constituit extra Romanam provinciam servam dam. Quocirca, cum nihil certi, hac de re , a jure communi colligere possimus, concludendum est, certam & universalam regulam, quoad qua
230쪽
titatem Cathedratici, praescribi non posse , sed illam de sumendam esse. aei particularibus. locorum statutis,& recepta in qualibet dioecesi consuetud nisi ne , quemadmodum docuerunt Abbamn Cap. Olim, de censibus, & Barbosa de osse. potest. Disc. alleg. 85. num. 84. iII. Facilius , quam centus Episcopo pensitandi quantitas, determinantur personae, a quibus sit quotannis . pets endusia certum erum est, Cathedrati cum solvi debere ab omnibus Ecclesiis Secularibus, & quibuscumque Parochis, & Beneficiariis aequum quippe/ est, ut qui a , Ecclesia stipendia recipit , Ecclesae Moderatori, ejusque Cathedrae, in subjectionis sgaum , aliquod tributum pendat: nec ad rem praesentem quidquam refert, oujus ritus Parochi, & Beneficiarii sint, modo. in dioecesi degant, & unios Episcopi iurisdictioni sub sint e. quare,cum'quidam- Parochi ,&. Benefieiurii dioecesis Cassanens s , hae ratione se exemptox erederem ab obligatiove sol vendi Cathedratidum Episcopo Latino',Equo di ipsi addicti essent Graeco ritui, in saera Congregatione Concilii, ad quam ejusmodi controversia delata fuerat die.
S. Februarii I738. caula ceciderunt, uti habetur tom. 8. Thesauν. Resolat. Port. a. pag. 23. duabus seq.
III. Consulto diximus, ab Ecclesiis Secularibus: quoniam Eexlesiae Regularium , rnsnastet iis contiguae , int quibus . iidem Regulares Divina peragunt i Officia , gauden ς exemptione a Synodatico sol vendo, per textus in Cal. Inister cetera, caus I . quas. 3. n. stιam si, caus i8. quaest. a. aliaque jura allegata a Barbola jur. Eccles lib. 3. cap. 2O. num. a. seq. Engel ad tinde censib. num. 2. Aliud est de Ee Hesis, Capellis, 3c Parochialibus Seeulari. bus, Regularium monasteriis pleno jure unitis , a quibus Cathedraticum Esel copo loesi esse petistandum, dommuniter Doctores tradunt I quia ejus is modi Ecclesiae nusquam reperiuntur subtractae a lege dioecenna, quin immo huic diserte subjiciuntur in cap. Couquerente, de osse. Ordinar. ubi H norius III. ait: Episeopus jura Episcopalia in Ee Iesis, seu Capellis monaserit debeat habeνer ac propterea , cum inter jura Episcopalia annumeretur Cathedrati eum, etiam hoc Episcopo ab illis deberi, merito insert Fagnaisnus in eod. Cap. Conquerente , uum. Io. M.
IV. De Constaternitatibus laicorum , auctoritate ordinaria erectis , disputatum est, an tenerent ut ad Cathedratici solutionem : & responsum suit, teneri , si habeant propriam Ecclesiam : secus autem, si simplicem tantum Capellam, seu Altare habeant, in aliena Ecclesia situ me in caula enim Finis mana Cathedratisi die 24. Iulii I73 . examinatis sequentibus dubiis: MisConfraternitates erectae auctoritate ordιnaria, oe habentes propriam Ecclesiam teneantur solυere Cathedraticum in easti, e. item: An ad solutionem Cath dratici teneantur item Confraternitates , non habentes propriam Ecclesiam, sed se licem tantum Capellam in honorem Sanctorum, sub quorum titulo hunt erectae, in casti me. sacra Congregatio Concilii ad primum respondit A mati-υσοῦ ad secundum Negariis: idemque respontum dedit in Urbavesana Cain