장음표시 사용
241쪽
L I B. U. C A P. IX. 2I3 tuis, non taxatis a Fundatore e die IS. Noyembris I 698. respondit: Ad primum , secundum censui3, attendendam esse consuetudinem loci , -I leogem is nodalem, quatenus adsit I minus, statuendam esse per Episcopum elaemobnam competentem, ejus arbitrio e lib. 48. decretor. Pag. 384.
De a retendis ab Episcopo tu statuendis Misse eleemos=nis , eisialendisque abusibus circa eas gliscentibus: O' ne Confessarii easdem a paenitentibus exigant f
SApienti sane consilio sacra Congregatio Concilii Episcoporum arbitrio
commisit praefinire quantitatem eleemosynae, pro singulis Missis , Sacerdotibus erogandae; quia non potest hac in re, certa & universalis reis gula, ubique custodienda, statui, cum alie ubi majorem , alibi minorem eam esse deceat, habito respectu ad locorum, & temporum circumstantias,& praecipue ad annonae penuriam , vel copiam . Unum tamen advertendum existimamus, nimirum necesse non esse, ut eleemosyna tanta sit, quae integram sustentationem Sacerdoti ea die, qua celebrat, suppeditet: etenim, sicuti optime perpendit Suared rom. 3. in 3. para. disput. 83. art. 6.sect. Σ. conclus. 3. actio sacrificandi non requirit integrum diem , neque majorem ejus partem; unde non est, cur Sacerdos propter hoc solum ministerium integre alatur ab eo, pro quo Sacrificium offert. Accedit, neminem Secularem ad sacros Ordines promoveri , qui sum ciens Beneficium , aut patrimonium non habeat οῦ nec ullum ad Religionem admitti , qui ex monasterii reditibus, aut consuetis eleemosynis ali nequeat: ex quo fit, ut nullus cogatur victum sibi comparare ex solo Missarum stipendio , quemadmodum argumentamur Gibalinus de simonia quae s. I 8. consect. 7.
de Sacram. dissert. s. quaes. 7. cap. I. an. s. ubi ait : Sed monitum v Iim lectorem, rationi consonam non esse consuetudinem, quae HIud sipendium definis ex summa, qua satis D Sacerdotis in unam diem sussentationi. Ra tio es , quia sipendia non conferuntur ad integram Presbteri sustentati nem , sed ad ilhus adminiculum e nec mirum e quippe quod Seculares Sacera dotes fruantur aut titulis patrimonialibus, aut Beneficiis, quae tenent eorum lacum P vetant nempe Canones, ne Seculares ordinentur, quin sussulti ad viatam titulo I MOHcantes vero a populi fideli supponuntur recipere eleemos nas , quibus vescantur e nec enim ad monasserium admittι debent plures, quam consueta eleemosFna susentare valeanι. II. Porro, si ultra eleemosynam, ab Episcopo taxatam, plus Sacerdos celebraturus exigat, non solum delinquit contra lesem Ecclesiae , verum etiam justitiam commutati vam laedit : etenim , uti argumentatur Suarracis. Ioc. conclus. I. quamvis Missae stipendium non habeat rationem pretii,
242쪽
nihilominus exposcit justitia, ut aliqua proportio servetur inter illud. 8e opus, ad quod subeundum subministratur; eamquet proportionem definire,
inspecta natura rei, de qua agitur, ad solum spectat Episcopum. Ob eam iadem rationem, judicio Episcopi, Missarum eleemosynam taxantis, stare de bent etiam Regulares, quibus, suorum privilegiorum obtentu , neutiquam licet stipem exigere illa majorem, quam Epitc ut praescripst : quemadmodum enim ipsi, veluti membra communitatis, obstringuntur in contra.
Elibus servare aequalitatem statutam a legibus loci , ubi degunt ; ita &in hoc quasi contractu non possune proportionem praetergredi, quam loci Ordinarius determinarit. Quocirca sacra Congregatio Concilii in una Ro mana is. Januarii I 539. lib. I 5. decretor. pag. I 38. dixit: Eleemosynam pro quolibet Missa, per Regulares celebranda in eorum Ecclesiis , Use taxandam Vbitrio Ordinarii, juxta morem regionis. Nec Regulares tamen, nec Secu lares prohibentur uberiorem stipem a sponte dantibus accipere, dummodo absit dolus, & quodcumque pactum , etiam implicitum : quod docuerunt SuareZ eit. concitis. I. Cardinalis de Lugo reisons mores. lib. s. dub. I 8.ae cenibit sacra Congregatio Concilii Io. Januarii I 6 9. lib. I S. deeretis. pag. 37S. a tergo , quae interrogata: .m possit Episcopus prolibere sub postiana censurarum laicis, ne pinguius Ripendium taxae solvanι Sacetaotibus tam Secularibus, quam Regularibus, Missam celebrantibus , m quia sidem Sacerdotes illud acceptare non possint , etiam a sponte dantibus e respondit e Prebiberi non posse. Si tamen qui manualem eleemosynam, consueta pinis guiorem . accepit, alteri Sacerdoti Missam celebrandam committat, nota
potest illius partem sibi retinere, sed totam, quam accepit, erogare deis het Sacerdoti celebrant id quod ab Urbano VIII. statutum est ; & opposta opinio ab Alexandro VII. die 24. Septembris I 66s. proscripta fuit; intee
propositiones enim, ab eodem Pontifice damnatas, una, quae est nona, sasonat: Pos decrerum Urban; potes Sacerdos, cui Musae celebranda traduntur , per alium satisfacere, cestato illi minore stipendio , alia parte sipendi. sibi retenta. Neque, solo jure spectato, prohiberentur Sacerdotes, minori. accepta eleemosyna , ad Missam celebrandam se obligare ; siquidem quilibee potest cedere juri suo , & etiam sine ullo stipendio celebrandi onus in is
suscipere: quia tamen aliquando illa consuetae eleemosynae remissio deprehenta est noxia aliis Sacerdotibus, qui, ob fraudulentam aliorum liberalita istem, debita stipe privabantur, idcirco sacra Congregatio Concilii praediis nam remissionem quandoque fieri vetuit, quemadmodum contigit in una Sancti Severint, in qua Episcopo, ad hunc modum interroganti: Saeerdotes quotidie se offerunt celebrare ad rationem tentiis Heemosma ἀmidii Julii pro qualibet Missa unde supplicat declarari, an ipse flatuere possi eleemos nam manuHem Mnius integri istii pro qualibes Missa, imponendo poenam celebra tibus pro minori quantitare.' die Io. Iulii Io89. eadem respondit:
matιve , quoad eleemos nam manualem.
III. Quia vero recta ratio non patitur, ex eleemosyna, ab Episcopo
243쪽
L I B. V. C A P. IX. 2Is taxata . quae exigua esse solet , aliquid detrahi in commodum Ecelesiae
subministrantis Saeerdoti saera indumenta , aliaque utensilia , ad Missae celebrationem necessaria ; hae de causa Urbanus VIII. decrevit , nihil ex eleemolynis manualibus esse, eo nomine, detrahendum: ex stipendiis vero, pro Missis perpetuis relictis, tunc solum Ecclesias , ubi sunt eeleis brandae , aliquid percipere permisit, cum alios reditus non habent , quibus onus lusi ineant lacra utensilia praellandi : quae omnia a nobis aditu. Eia , & suse pertractata suere in nostra Insiit. Eules sue. 3c in diuertatione, quam, dum munus obiremus Secretarii sacrae Congregationis Come illi, exaravimus, quae extat in Thesaur. Resolui. rom. 3. pag. 3 7. IV. Quis non crederet, tot salubres Constitutiones, Sacerdotum avari etiam refrenasse λ Et nihilominus scimus, sum cientes haud fuisse ad eam cohibendam. Aliqui enim suffulti plurium Theologorum opinione, qui, etsi Saerificii fructum, quoad effectum, & in actu seeundo, uti a jdnt , finitum esse fateantur, attamen opinantur, illud pluribus applicatum , aeque singulis prodesse, ac si uni tantum applicaretur, instar radii solaris, qui quamvis finitus sit, atque tamen in unum, ac in multos se effundit; post acceptam a pluribus consuetam eleemosynam , se omnibus satisfacere arbi. trahantur, unicum Sacrificium singulis, qui sibi stipem contulerant, nominati m , & expresse applicando. Alii cons derantes, tres esse Saerificii fructus; generalem videlicet, qui in universam Ecclesiam redundat; specia. Iem , seu medium , quem ille solus participat, pro quo nominatim a Saceris dote Saerificium offertur: & specialissimum, quem ipsemet celebrans in se derivat e putarunt, se posse hune tertium fructum , qui ceteroquin est veluti actio immanens, quae nequit ab agente in alium transire , alteri cedere, atque hac ratione novam eleemosynam accipere. Ejusmodi opiniones, Scsubdolae artes, unice ab avaritia ex togitatae, jam a secuto xi I i. in Ecclesiam irrepserant, iisque obviam ierat Concilium Lambethen se, celebratum
anno I 28 I. cap. Σ. decernens: Nec credat celebrans , se dicendo Missam unam
pose satisfacere pro duobus, pro quo utroque promisit specialiter, o in solia
istim celebrare .... Absit enim , ne a quoquam Caιholico ere attir , tantum ino
tentione prodesse Missam linam devote eelebratam mille hominibus , pro quiabus forsan dicιιών, quantum se mille Misse pro eis deυotione simili canerem tur . Licet ipsum Sacrificium , quod est Christus , si infinita virtutis, non tamen in Sacrificio sua immensitatis summam plenitudinem operaturi alioquin pro uno mortuo, nunquam oporterer, nis unam Missam dicere. operatur enim in hujusmodi moeriis distrabutione certa suae plenitudinis, quam ipse eisdem lege infallibili Hligaυι te Collectionis Hai duini rom. 7. eol. 851. Et nihilominus seculi xvi. initio nondum abblitae suerant: siquidem Norimbergensis Germanorum Principum conventus, apud Hadrianum UI. summum Ponti inficem, de hoc eodem abusu eonquestus est : Sacerdotes uniωs diei Missas, ad quas fundationis , seu annuae recordationis jure celebrandas obligantur , non semei, sed quater, quinquies, pluriesve venundant , unaque Missa duo-
244쪽
hus , tribus , aut pluribus Eccle sicis Beneficiis satisfacere praesumunt .
Quamobrem eam pestilentem corruptelam iterum totis viribus eradicare studuerunt eum Urbanus VIII. in suis decreti S anno Ioas. promulgatis,
tum saera Congregatio Concilii aliis decretis editis die I s. Ianuarii Ioss.& I3. Decembris ejusdem anni, quae reseruntur a Faῖ nano in Cap. Frais
ternitatem, de sepulιuris, n. 95. . 97. ac postremo illam omnino profligavit Alexander VII. eum anno I 665. has damnavit propositiones rDuplicatum sipendium potes Sacerdos pro eadem Missa licite accipere, applicando petenti paνtem etiam specialissimam fructus , ipsemet celebranιi eor- respondentem , idque post decretum Urbani VIII. Non es contra iustitiam pro pluribus Sacrificiis Ripendium accipere , m Sacrificιum unum offerre et neque etiam es contra seselitatem, etiamsi promittam, ρνomumne etiam juramento frmata , danti sipendium , quod pro nullo alio offeram. V. Quae hucusque s uni in medium prolata , adhuc uberius exposita a nobis suere in nostra Insit. Eret. 35. ubi de Missarum eleemosyna, de titulo eam percipiendi, de ab usibus in illius perceptione praecavendis , de proscriptis ab Apostoli ea Sede propositionibus, hane materiam respicienistibus: & rursus in Insiit. Eccl. 35. ubi quaestionem agitavimus, an suffragia uni desunctorum specialiter applicata , plus ei prosint , quam ceteris fidelium animabus in Purgatorio detentis: in Instit. Eccl. y2. ubi, an Sacerdotes Missae sacrificium pro eo offerre valeant , qui postea erit eleemosynam oblaturus, ut Sacrificium pro se peragatur, quamvis ante Misias e celebrationem, nee eleemosynam dederit, nec Missam pro se celebrari petierit.' & in nostra tractatu de Sacrificio Missae sessi a. Ist. Er 2o. ubi agitur de Sacerdote , qui tenetur per se celebrare , Sc quaeritur , ara iusta de causa possit interdum a celebrando se abstinere , & an tunc teneatur celebrare per alium: atque in notia Consitur. 22. Buliari tom. I. qua turpe damnavimus quorumdam mercimonium , qui Missarum eleemosynas ibi quaeritant , & colligunt , ubi taxa Synodalis largiorem stipem Sacerdotibus, Sacrum peragentibus, assignat, Missas vero alibi eelebrari curant, ubi, sive consuetudine, sive Synodali lege, minor eleemo syna pro singulis Missis est celebrantibus attributa , ut hac ratione prae dicti pravi nundinatores partem lucrentur acceptae stipis. VI. Aliquid dicendum superest de prava quadam avaritiae specie , inquam incurrere possent Sacerdotes Consessarii, si eleemosynas pro Missarum celebratione s bimet ipsis a poenitentibus erogari curarent. Porro nondu-hitatur, quin possit Confessarius p enitentibus injungere , ut Missarum Sacrificia celebrari faciant in satisfactionem suorum peccatorum : id enim inter opera satisfactoria merito recensetur, tum quia poenitentes propterea ali inquam pecuniae summam a se abdicant, tum quia se Sacrificii oblationi cooperantes, peculiari quadam ratione participes e Sciuntur illi iis fructus satis iactorii. Sed, ne hac occasione aliqua suboriatur avaritiae suspicio, nocidebet Confessarius a penitente , cui hujusmodi Missarum celebrationem
245쪽
L I B. V. C a P. X. 217 troeurandam injungit, eleemosynam accipere, ut vel ipse eas Missas ce-ebret, vel in propria Ecclesia celebrari faciat. Cum pro paenitentia Misesas iniunxerit, Mi , aut Ecclesiae suae , aut miraseris dicendas non addis
eate verba sunt S. Caroli Borromaei in Instructione ad Consessarios pari. 4. Actorum Ecclesiae Mediolanensis, a nobis alias relata in ritata nostra Institutione 92. Quam vero abhorreat Ecelesia a qualibet hujusmodi avari. tiar speeie, Sc Sacerdotes Sacramentorum Ministros ab omni illius suspicione, nedum crimine, velit immunes, satis declarat Rituale Romanum tum in prima generali Instructione de ris , quae in Sacramentorum a Lnfratione servanda sunt, tum etiam peculiariter in Re Iis de ordine mini serandi Sacramentum Paenitentiae . Cum autem anno I7 9. saerae Uaio
versali Inquisitioni relatum fuisset , Presbyteros quosdam in Ecclesia S.Iaecibi de Compostella Consessionibus excipiendis addictos , sub praesidio
antiquae consuetudinis , eleemosynas accipere solere a poenitentibus , qui eas post Confessionem peractam sponte illis dabant; san. mem. Clemens Papa XI. in Congregatione S. Ossicii eoram ipso habita die I 4. Februm fit praedicti anni mandavit, ad Archiepiscopum litteras scribi, quibus mois neretur, ut omni studio Sc vigilantia ea veret , ne vel minima avaritiae s spieio in Sacramenti administratione miseeretur. Laudatus autem S.Carolus Borro maeus loco citato ita scribit : Non modo non petat , sed nee mella se habere segnificet pecuniam , aliamυe rem , pro suscepti in Confessione laboris munere, immo verbis, vel potius factis, ab his omnibus abhorrere demonstret.
De Missarum oneribus minuendis.
CVm sapientissimi Concilii Tridentini Patres probe animadverterint,
adeo ingentem esse numerum Missarum , ex piorum deiunctorum legatis, in perpetuum celebrandarum , ut illum explere , & exaequare , impossibile jam seret ; eumque insuper perpenderint , ob decrementum redituum . quos illi reliquerant , adeo tenuem superesse eleemosynam , singulis Missis respondentem , ut nullus reperiretur Sacerdos , qui onus subire vellet eas celebrandi e hisce de causis fess. 23. cap. q. de reforan. facultatem dederunt Episcopis , & Superioribus Generalibus ordinum Regularium , ut illi in sua quisque Dioecenna Synodo , hi vero in Capitulis Generalibus, pro ipsorum arbitrio, & conscientia, Missarum onera contrahere, seu eorum numerum minuere possent.
II. Verum hanc facultatem, qua plerique Antistites, praesertim Archie. piscopus Ualentinus in sua Dioecesiana Synodo anni Is 77. & in Synodo Provinciali anni Is 84. atque in alia Synodo Diceceiana, habita anno IS9O. apud Cardinalem de Aguirre iom. 4. Coneiliorum Hispaniae pag. 289.σ pag. 439. usi fuerant, revocavit, dc ad Sedem Apostolicam avocavit Urbanus
246쪽
VIII. in sua Constitutione 43. Bullar. tom. s. f. I. cujus verba sunt: massim prohibet, atque interdicis, ne Episcopi in Diaecesana isnodo, aut G. nerales in Capis viis Generalibus , vel alias quoquomodo reducant onera ulla Missarum celebrandarum , auν post idem Concilium imposita , aut ιn limine fundationis I sed pro his omnibus reducendis, auι moderandis, ves commutanis dis, ad . voseMιcam Sedem recurratur, qma, re diligenteν perspecta , id statuet, quod magis in Domino expedire arbitrabitur. Ali pratu reduhitones, mois
derationes , m commutationes bujusmodi, s quas , contra hujus mobibitionis formam , fieri contigerit, omnino nullas, atque inaces decernit. Quare hodie integrum amplius non est Episcopis in suis tacecelanis Synodis, virin te fa cultatis sibi olim a Tridentino concessae, Missarum onera minuere,& m derari ; ae proinde rescissae hodie sunt pleraeque quaestiones , quae antea a Doctoribus versabantur; puta, an solus Episcopus, etiam extra Synodum, possit Missarum onera minuere, an potius Synodi consensus ad id requiratur, aliaeque similes, de quibus Hurtadus res . morat. to m. a. lib. o. num. 2I 23. Solumque disputari potest, an per praedictam Urbani VIII. Constitutionem adempta quoque eis si potestas moderandi numerum Missarum, quarum celehrandarum obligationem nemo adhuc in se suscepit, & sortanse, ob tenuitatem eleemosynae, illarum numero respondentis, nemo repe4ritur, qui illam aceeptare velit. Non esse ademptam , opinati sunt Pas. quali g. de Sacrificio norae Legis quaest. II 68. Passeri n. de statu hominum tom. a. quae s. I 87. n. Ios s. & alii οῦ quoniam Urbanus VIII. solum interdixit Episcopis, ne Missarum onera , a landatoribus imposta, imminuant; onus autem, inquiunt, a fundatore quidem relictum , sed nondum acceptatum , non potest diei ulli impositum , cum, ante aceeptationem, nullus si, qui eo gravetur: sed, hac subtili ceteroquin ratiocinatione posthabita, prae v
luit sententia opposita, quam tuetur Diana in edit. eoord. to m. a. tract. r.
res . Iq. n. 3. O q. eique semper adstipulara est sacra Congregatio Concilii. a qua eum quaestum fuisset: An prohibitio facta Episcopis reducendi Oxera Missarum habeat locum etiam in casu , quo legatum sit ita tenue , ut non si, qtii velis onus illi iniunctum subire, γ, s recurrendum si ad Sedens Apostolicam pro moderatione onoris , totum, aut fere torum insumendum si pro expensis ad id necessarias e quamvis verba illi : ut non sis, qui 'velis onus tui injunctum subire e manifeste indicarent'. celebrationis onus nondum fuisse ab ullo acceptatum, nihilominus eadem sacra Congregatio respondit: Ets legatum si adeo tenue, nibilominus pro reductione oηeris ut supra imis positi, ab iis, ad quos pertinet , Sedem ogmstolicam esse adeundam .' quod adnotatum legitur post praedictam Constitutionem Urbani VIII. Bullan rom. s. idemque iterum sacra Congregatio declaravit in causa Lucen. onerum Missarum, in qua disceptato sequenti articulo: Episcopus possit onera Misarum nondum acceptata reducere , ab Me beneplacito Sedis Apostolieis .s,e hujus sacrae Congregationis , quoties reductionem necessaνiam esse iudie verit , ex eo quod locus pius legatum acceptare recuset , non diminuto one.
247쪽
L I E. V. C A P. XI. Myis o die ao. Iunii I 68 a. respondit Negatiυε . Secus vero esset , si is , qui legatum reliquit, expressam facultatem dedisset Episcopo , Missarum
designatarum numerum minuendi ; tunc enim licere Episcopo , incon. sulta Sede Apostolica , ea facultate uti , censuit eadem saera Congregatio , uti habetur citi tom. s. nullari post laudatam Urbani VIII. Constitutionem III. Attamen, post Urbanum VIII. alii Romani Pontifices, videlicet Alexander VII. Clemens X. Clemens XI. Innocentius XIII. de Benedioctus XIII. sere omnibus Religios s Institutis privilegium coneesserunt , ut Superiores Generales,. adhibito maturo consilio , ac nonnullis servatis regulis , in eorumdem privilegiorum litteris expressis , possent , in sua quisque Religione, onera Missarum, antea relicta, & acceptata modera. ri r eademque facultas a san. memet Benedicto XIII. facta fuit omnibus Episcopis , qui vel per se, vel per suos Procuratores, interfuerant Conis cilio Romano , habito anno I72 s. uti videre est in eodem Conciliotis. I s. cap. 8. Huic Concilio nos quoque intersuimus, tamquam Doctoe in Decretis, non vero tamquam Archiepiscopus Theodosiae , licet hujus Eeclesiae titulo essemus exornati: Episeopis quippe mere Titularibus adisitus ad illud non patuite & nihilominus, postquam ab Ecclesia Ancontitana ab eodem Benedicto XIII. nobis commissa , ad Bononiensem Metropolitanam , auctoritate Clementis XII. translati. sui mus , ab eodem Clemente potestatem impetravimus, Missarum in perpetuum celebranda-rnm numerum, justis exigentibus causis, in nostra Bononiens ei vitate,& dioecesi contrahendi; qua tamen, summa eum moderatione, & cauteola , usi sumus, iisque in primis adhibitis regulis , quas semper prae oculis habuimus , cum sacrae Congregationis Concilii Secretarii munus obis euntes, de Missarum numero , a iandatoribus praescripto , minuendo in eadem sacra Congregatione agendum erat.
De ratisne redituum Seminarii a Deputatis in S adoreddenda, oe de nonnullis ad eosdem deputatos pertinent bus.
N Ihil est, quod magis conserat ad rei publicae selicitatem, quam quod
puerilis aetas ad omnem informetur sapientiam : cum enim sit Spiritus Sancti effatum : dolescens iuxta viam Dam , etiam cum senuerit, non recedet ab ea, Proverb. 22. inde poterit reipublica optimos Rectores, &Αdministros sperare, ae jure sibi polliceri. Haee scite pei pendentes majores nostri, ubi primum turbulentis priorum seculorum temporibus successit
tranquillitas, Episcopalia Seminaria institui. curarunt, in quibus, sub Episcopi oculis, instruerentur & perpolirentur juniores Clerici, qui ad ma j
248쪽
res Ordines crescerent. Nisi suspecta esset fides illorum Nicaenorum ea n o. num, quos ex Arabico in Latinum sermonem versos, primo Franciscus Turrianus, deinde Abrahamus Ecchellensis evulgarunt , merito affirmari
posset, ejusmodi Seminariorum vestigia fuisse a Concilio Nicaeno delineata :etenim in canone qui est 35. apud Turrianum , & sq. apud Ecchellensem , jubentur Cliore piscopi insiluere Ministros, eosque disribuere ρον Ecclesias,
monaseria , o proυidere, ut discante ut reddantur apti, ct idonei a aediscationem monajieriorum, oe Ecclesiarum, aliorum locorum, quae horum opera indigebunt. Quae quidem verba expendens qui notas huic e noni adjecit in Collectione Labheana t r. 2. pag. 3o7. ait: Cernitur in hoceanone ratio quaedam Seminarιi Minis rerum Ecclesiae, seu vestigium quoddam Seminariorum, quae nuper, secundum decretum isnodi Tridentinae , insitura sunt. Verum, quod jam nos animadvertimus in no Ira Insi/t. Eccles s p. ubi de Seminariis disseruimus, cum allegatus canon Nicamus non accenseatur numero illorum viginti, quos, tanquam indubios Concilii Nicaenisectus, universa recipit Ecesesa , nihil certi ex eo colligere possumus . Aliud certissimum, & manifestum Seminarii Clericorum vestigium nobis
suppeditat Concilium Toletanum II. habitum anno S 3 I. cum cap. I. deceris nate De his, quos voluntas parentum a primis infantiae annis Clericatus officio manciparit, satuimus observandum , ut mox eum detons, vel mιnisterι o
Lectorum contraditi fuerint, in domo Ecclesiae, sub Episcopali praesentia , a Praeposito mi debeant erudiri e Collectionis Harduini tom. Σ. col. II 39. Idem ,
quod Toletanum II. constituit Toletanum IV. celebratum anno 633. cap. 2q.& relatum a Gratiano Can. I. I 2. quaest. I. praecipiens, ut in aedibus Ecclesiae
proximis juniores Clerici educentur sub cura sanctissimi senis, eujus oculos nec ad momentum essugiant : Prona es omnis aetas ab adolescentia in malum e nihil enim incertius, quam vita adolesientium. Ob hoc cons tuendum oportuit, ut se qui in Claro puberes, aut adolescentes exsunt, omnes in tiuo conclavi atrii commorentur, ut lubricae aetatis annos, non in luxuria , sed in
disciplinis Ecclesiasticis agant, deputati probatissmo femori, quem magistrum
doctrinae, m tesem vitae habeant. Concilium vero Valense II. anni s 29. cap. I. non unum tantum in qualibet dioeces , sed in cujuslibet Parochi domo, Cleri eorum Seminarium esse jubet, asseritque idem in totius Italiae moribus positum : Placuit, ut omnes Presbιeνi, qui sunt in Parochiis consi. tuti, secundum consuetudinem, quam per totam Italiam satis salubriter ten si cognoυimus , juniores Lectores, quantoscumque me uxore habuerint, secum in domo, ubi ipse habitare υidentur, recipiante oe eos quomodo boni patres spiritaliter nutrientes, Psalmos parare , Disinis lectionibus insistere, m in Lege Domini erudire contendante ut G sibi dignos successores provideant, oea Domino praemia aeterna recipiant: Collectionis Harduini tom. 2. eol. IIos.
II. Posterioribus tamen seculis infrequens est mentio ejusmodi Episc palium Seminariorum ' quod . ideo evenisse plerique arbitrantur , quod, illorum loco , passim erecta suerint Clericorum collegia intra Μon
249쪽
LIB. V. CAP. XI. 22 Isteriorum claustra . At, licet Monaehi scholas ubique aperuerint, in qu bus pueri erudiremur, sicuti narrat Mabillonius in praefat. ad secul. III. in iam. SS. Ord. S. Benedicti h. 4. colligitur ex Concilio Aqui ra-nens anni 789. cap. 72. ubi adolescentes vel in episcopiis , vel in m nasteriis, pro ipsorum , vel parentum libito, litteris, atque Ecclesiasticis disciplinis institui jussit: in sobola legentium puerorum flan3, Psalmos, no
ras, canιus, compurum, grammaticam , μν sngula monaseria , vel epise pia discant : tam. 4. Collectionis Harduini col. 842. attamen , ut id c In
Mabillonius ibidem num. 4 . probat, nunquam Seculares Clerici , intra monasterii septa educandi, bonisque artibus imbuendi, excepti suere, sed duae diversae in quolibet Monasterio constitutae erant puerorum scholae Paliae interiores , seu clausrales pro Monachis, & pueris monasterio oblatis . aliae exteriores, m canonicae pro Clericis Secularibus; Clerici enim vocabantur , quotquot litteris operam dabant, quod testatur Ordericus Vit lis bi'. lib. 3. inquiens e Nodu bus autem quintus frater , Chricus coingnominatus est , quia peritia litterarum , aliarumque artium optime imbuintus . Ejusdem etiam discriminis inter Secularium Clericorum , aliorumque, qui se Religioni devoverant, scholas, praeter Mabillonium , iidem . facit Gerardus Dubois in his. Ecel. Paris lib. II. cap. 7. ubi pag. ait e Schola illae in primis caeptae sunt ad Clericorum insiturionem e unde Scholares, Clerici vulgo disebantur, ρο eam ob causam sebolas erigi jubento Consitutiones Regia , m decreta Conciliorum ' locus oe episcopium , σmonaserium designatur , hoe Monachis , illud Clericis quin immo in Conventu ab Abbatibus Franciae habito Aquis grani anno 8I7. cap. 62. expresse statutum legimus : Ut nullus plebejus , seu Clericus secularis in monasseris ad habitandiam recipiatur, nis Goluerit feri Monachus: & cap. 4s . Ut schola ia monasterio non habeatur, nisi eorum, qui oblati sunt e tom. . Collectionis Harduini eol. 123 I. III. Quamquam itaque verum sit , quod asserit Thomassinus de vet.
σ nov. Eccles disci . pari. 2. lib. I. cap. I 2. num. I. nimirum, circa
annum Christi millesimum neglecta prorsus suisse Episcopalia Clericorum Seminaria , id tamen non inde contigit , quod Clerici intra monasteria educarentur, sed quia satius visum est Episcopis, ut Monachorum, aut Universiatum , quae jam ea tempestate auctae & propagatae erant, scholas illi frequentarent . Sed , cum postea , quod idem Thomassinus ibidemnum. 4. observat , in Univei statibus, litterarum servore , & scholarum pompa, pene oppressa languesceret pietas; Regulares vero Congregatione Ssub alienatae essent ab illa strictissima eum Episcopis conjunctione , qua olim ab ipsis totae pendebant, & quam Clericis omnibus inspirari avebant Episcopi; idcirco de antiquis Seminariis restituendis cogitatum est . Regina idus Cardinalis Polus cum anno Isso. Anglicani Cleri reformatio.
nem meditaretur, inter cetera reformationis capita , quae extant in Collectione Conciliorum Harduini tom. Io. col. 6 3. juniores Clericos educari
250쪽
eari jussit in Seminariis, quorum formam decreto 'II. expressit; uti etium a nobis suit adnotatum in citata nos Insit. Eccl. SP. Formae auis rem , quam Polus delinea verat, lammam manum adjecere Patres Tridenistini se . 23. cap. I 8. de reform. decernentes, ut a quolibet Episcopo prci. pe suam Cathedralem Ecclesiam, aut alio convenienti loco, Collegium, seu Seminarium instituatur, ubi Clerici omnibus liberalibus artibus , &Ecclesiasticis excolantur institutis: cujus quidem decreti executionem uris gere non omisimus in nostra Epistola commonitoria ad omnes Episcopos, quae est secunda et . Eullam nos ri tom. r. Ne vero ejusmodi Seminaria ex redituum desectu. ullo unquam tempore pereant, statuit ibidem Tridentinum, ut ex reditibus Mensae Episcopalis, & Capituli, & quorumlibet Beneficiorum dioecesiis, certa pecuniae summa detrahatur, quotannis Seminario pensitanda, juxta mensuram, seu laxam, abbipsumet Epit copo praescribendam cum consilio duorum de Capitulo, quorum alter ab ipso. met Episcopo, alter a Capitula eligatur, ac duorum item de Clem Cuvitatis , quorum quidem alterius eletito similiter ad Episcopum, alterius vero ad eumdem Clerum pertineat. Inter Apostolicas litteras S. Pii Pa. pae V. typis impressas per Franciscum Gaubau, complures leguntur, quae hujusmodi Seminariorum erectiones respiciunt, dum sanctus Ponti sex tapiscopis per Germaniam constitutis Tridentinorum Decretorum executionem hac in re enixe commendat.
IV. Praeterea idem Tridentinum Ioe. eis. mandavit, ut Episcopus, singulis annis, rationem redituum Seminarii ab Administratoribus accipiat, praesentibus duobus a Capitulo, ac totidem a Ciero Civitatis deputatis. Hanc porro redituum rationem accipiendam in Synodo , docuerunt Pia-
potest. Disc. pari. 3. allig. 93. num. 22. Sed, cum neque a Triden istino, neque ab ulla Apostolica Constitutione, id cautum reperiatur, verius existimamus, liberum esse Episcopo praedictae administrationis ratio. nem extra Synodum exposcere ς nisi peculiaris cujusque di necess.consuetudo serat , ut illa in Synodo reddatur . Quoniam autem praedictorum Auctorum opinio occasionem nobis praebuit de Episcoporum Seminariis, eorumque curae deputatis hic loquendi, inopportunum non erit nonnulla saerae Congregationis Concilii decreta, praelatos De putatos respicientia ,
simul conglomerata hic referre . V. In Osen. anni II 8S. lib. 4. decretor. pag. 84. haee habentur.' AI assacra Congregatio ad interpretationem decreti cap. I 8. seg. 23. censuit , Episcopum Oscen. cum constis Deputatorum tenera tam circa insitutionem, dia sciplinam , m mores ciericorum , quam circa temporalium rerum adminfra.
rionem pravidere: sincere tamen , quod Episcopus hujusmodi consilium requirat , eorumque conflis adbibito, posse Episcopum statuere oe deliberare , quae pro prudentia sua magis expedire iudicaverit; exactionem vero , quae sit pro Seminario ad solum Episcopum pertivere.