Joannis Seldeni Uxor Ebraica absolvens nuptias et divortia veterum Ebreorum quibus accesserunt De successionibus in bona defunctorum & in Pontificatum libri ad leges veterum elaborati

141쪽

Sponsalium δc deductionis discriminis vestigia in lega illa militari; Vir ca isse qui desto favissibi uxorem, F nondum accepit eam adae σredeat ad domum suam, ne foria moria se is bella,s νis ais aceipias eam. Quin praeterea quae superius e sedere Ueteri obiter occurrunt de benedictione conjugali s cujus formulam aliter atque alit et pro seculorum discrimine se habuisse ambigendum non est J ali - isve ad matrimonium attinentibus, observandum e It quod testitur de Tobia, Raguele ac Sara hujus filia,quam sibi in uxorem a Raguel e cui, utpote, patri, sui potestatem ea permiserat dari petit Tobias. Et tb apprehendens dexteram fit aesera Saraeὶ Ahia traddis,dicens , Dein Α- Maham σDein Isaac σουJacob vobis inm sit,cν ipse conj at υosim.

eaeque benedietionemDamin vobis. Et accepta charm oterunt eon

scripιionem conjugii. Et post hae eputiti sunt,benedicentes Deum. Ita Vulgata.Graecus vero codex , mana eam prehendens tradidis eam δε-lia is uxorem,dixitq;,Ecce juxta legem Mosis κομίζου ἀυτta b ἀπαγ- γῶν παἹρα σέ, κ, ἐυλόγησεν ἀυli e deducito eam, edi abducito ad patrem tuum, re benedixis eos. Et statim sequitur; σ vocavit Ednamc Anna in vulgata ea nominatur uxorem ejus;ιλαίων βιβ λἰs, εγροι ενι συγγυς*Metir*ωγ ιι, dcc iumens ubellum scripsit Spugnu-pham es obsignavit. Et cae erunt comedere. Et νσcapit Raguel Ednam uxorem, oe dixit ei, Soror ἐτοιαασον το ε τερρο ταu Mo, Jρ vam alie rum thalamum, o introduc eam. Coena item peracta, introductus est Tobias ad eam, quemadmodum tam in Graeea quam vulgata habetur.

Et sponsalia ita habes, eorundem etiam Libellum,& intra easdem ae des deductionem, non sine praevia Benedictione. Exemplar autem Ebraicum Sereehensuchsi hele habet. Tune dixit Raguel : accipe eam quoniam Usoror tua, re tu effrater- scilicet consanguinei estis Ire trado eam tibi in uxorem juxta legem Mosis atque I relu. sequitur

mmuz cs dixit ad Ednam uxoνem suam, ut afferret ad eum cartam unam is couscripsit super eampactam dotale, s obsignaνit eam coram testibus. Sed apertius hare exemplar Constantinopolitanum a Paulo Fasio etiam latine versum. Tobiae puellam sibi in uxorem postulanti re

142쪽

Eccepuella coaeam te est,sit uxor tua sicut lex jubeι π morti est. Deia in potens pobusit propitius, re ritam vobis eonservet. Statim aeeesta aesta apprehemigaee manu ej-, dixit juveni ; Ecse mi fili,/ibistonsa es seu desponsatur,ut mos es in Iada ιν in Urael. Et perge adpatrem tu aem. Malim etiam, accersitis restibin, ῶθι sapit eam in eo pecta υνam. Et scripseν-t G obsignayaeut instrumentum dorale. Saarim etiam, dinis septem benedictionib-,epulari carperunt. Vocarit autem Raguel uxoνem suam dixit adeam, Parato eonclare interis erc. Nimirum in concisisve illud interius deducebatur sponsa, idque plani ssime. rit m chuna ut halamus nuptialis, in quem sponsa deducenda ante nuptias, iuxta iam dicta .rerfectas atque undiquaque absolutas. In versione sua d ctissimus Fagnis heie tantsi habet, sarim dictis benedictionibus epulataeaeperunt, praetermisso, qui in rateo habetur,earum numero sepi nario. Qui vetustis Iudaeorum titibus est adprime consonus. Nam in Benedietionibus Sponsorum seu quae deductioni praeviae sunt, is dem ipsi agnoscunt numerum, qua de re consulas Maimonidem ca). Ioseph Caro tW,alios c). Sequuntur in historiola illa Tobiae etiam n ptialis laetitiae seu convivii di ex, ni falloe, quatuordecim, qui quidem ex moribus recopiis intra triduum eoerceri seuebant. Nam sara ibi vidua est. Sed ampliare nuptiali eonvivium nemini non lieuit,nora minuere, absque moris majorum violatione. Primo itaque nuptia

143쪽

que nuptiae. Sed triduum totum, ubi sponsa erat vidua, atqueseptiis duum, ubi virgo erat. laetitia summi lautitiaque, pro sponsorum fortuna, etiam & singulari sponsorum dignitatis observantia a convivis erat celebrandum; retento interea in officiosis compellationibua etiam sponsi Sc sponsae nomine,usque dum finiretur ejusmodi nuptia

in lacidis o ut sol, im cae Sponsi Put pcium id reo criptum Uy b , Et i. asse tanquam βο usus egrediens siet procedens ὸ thalamosiuo e. Quod de Sole dictum; eui Sponsi e thalamo suo tum splendidis vestibus tum nuptialibus comitum officiis, iisque laetissimis, durante nuptialis celeis britatis tempore ornati progressus comparatur. Qua de eonsulas item vitum summum DanielemHeinsium in Aristarcho Sacro cy.Tha. Iamus ejusmodi sponsi memoratur etiam alibi apud Prophetas s d) iidque quatenus tempus nuptialis celebrationis spectat. Im ND arn PV Inta Exeat seu exibis θνημι ὸ euhitulo suo, σβοωμὸ ιhalamo suo. ubi Sponsae tribuitur ΠΩ n Chuna, quod voeabulum plerunque, fere semper, pro thalamo in quem solennis fiebat deductio, a Magistris usurpatur, dc n taeder Sponso, quod id euine sonat. Verii quidem estγυρο,a verbo 'Ωn deductum,quod obtegere

144쪽

e tegere denotat,ex natura sui locum,quo obteguntur .seu oecultantur

Sponsi,figni sicare, adeoque thalamum seu πας ν quod habent Helle nis ae) in quem ad concubitum Sponsorum deductio fiebat; cheri autem cubiculum seu conclave d iotare. Sed in idem placie ita reeidunt. Alias scimus esse της C. Ea apud Magistros notiones, qua ad rem attinet conjugalam, de quibus capite proximo. Sed primariam & quae tum in ipsis complendis nuptiis, tum in earum celebratione, principem plane habet locum jam exhibuimus. Etiam & hac solummodo notione occurrit in Benedictione Sponsalium, de qua satis supra ' . Ad deductionem hujusmodi & solenne convivium spectat illud in Evangelio a dedecem Virginibus. Dum ιrent emere, venit

bonfiu : σ qua paratae ereant, intraverunt cum eo ad nuptias, T clausa

estjanua. Omnibus scilicet convivis futuris sponsus dc sponsa,quae jam deducebatur in nuptias, sollicite expectandi erant Observandique. id quod ibi adntiptias e seu ut in Graeco &c τη'ς γLM, a Syto redditur bri in domum chori latitia , leu Nupti rum, cui etiam alibi Cepius m) οἱ γααοι seu nuptiae in quod ipsum est Ebraeorum nr seu . 3mpsum nuritate , nuncupatur. Atque eam esse vocabuli significationem in historiola sacra de Nupt is in Cana Galilaeae, palam liquet. Citatum autem de virginibus decem locum de S pcnso simul & Sponsa venientibus, quemadmodum in deductione, capiendum esse, ostendit Vulgati & byri comma primum ejusdem capitis, quo pro eo quod est in graeco ει απαντησιν Fνυαφlου, habent, ιθι occursum seu obinam Donso Sponsa. Nonne etiam sive de convivis sive de ministris, quorum ossicia nuptialia sponsis, durante illo sive tridui sive septidui tempore praestanda fuere, intelligendum illud, νunquid se possunt οἱ ιιοἰ-- νεῶν seu νη- υων. Alii thaumr nuptialis lugere seu jejunare filiisponsili et vulgata &filii Νuptiarum quandiu cum ita e ponsus y Atque adjicitur. --nient autem Hes cum auferetur ab eis sponsu, s tunc IeDηabunt Nee

145쪽

Iamri facturos magn.u nuptias, Euxisse stansam λ Madaba, filiam uniis de maenis Principibus Chanaan oppidum seu urbem Gabatha voeat Iosephus ac sponsae patrem illastrem ιnter Arabas eum pompa magna

pressim etiam memorat Iosephus b) sponsam ipsam deductam a sponso cum frequenti amicorum comitatu, σιον εἰκ.; D γαμοιε, ut Aeri soles in Nuptiis.

CAP. XIV.

De Annulo apud Ebratos Sponsalitiosu pronubo. Ostensis, in superioribus, iisque illustriora ac praecipua fuere.

n moribus Ebraeorum, ab ipsis sponsalibus usque ad Nupi as undiquaque ablolutas persectasque , etiam de minorum gentium apud eos Ritibus aliquot non contemnendis, qui scilicet nunc adhibiti n e omissi pro vario seculorum locorumque discrimine, laucis est monendum. Neque enim ejusmodi Ritus praetermitti olent a Scriptoribus, qui res hujusmodi tr. ei.m t. Visuntur ii potis- sinam in Annulo, Coronis, Frumento sive serendo sive spargendo, Myrici ac Palmarum ramis praeferendis, Velamine quo obtecti sponsi.& flara nymphis. De his, suo ordine. Quod ad Annulum attinet in Ebraeorum sponsalibus; verum quidem est olim hodieque subinde apud eos adhiberi Iolitum, quod ex eo tum icimus Ritlialibus. subinde dico

146쪽

dico. Nam utcunque occurrat in Ritualibus a tibique de Annulo tu Nuptiis Ebraici squalecunque testimonium, express m tamen sieritur a Leone Mutinensi, Archisynagogo Veneto, Annuli usum satis esse suis ratum. Cod ex ejus ca) Ms quem habeo, a t, e auum usino ast ιμνu loquitur de Gentis Ebraicae ritibus Nuptialibus in porgh un anesisen ditoὸ θοώνla, master o ριὰ non losanno. Sed qui typis est editus,

tum abest, ut Doctorum aliquot sententiam, qua etiam ab aevo Mosaico frequens annuli Sponsalitii deducitur ustis, amplecti queam l Nituntur ii maxime loco illo Exodi ib). ubi inter donaria sacra numera intur annuli. Adiiciunt apud Prophetas c mul: erum Annulos item memorari. Sed manifestum est in cultu seu mundo tantum muliebri censendos esse Annulos illos, non aliter atque armillas,discriminalia, vittas, id genus alia. Neque apud Ebraeos ipsos omnino pro Sponsalitiis ii sumuntur. Ornamenta etiam erant annuli virilia, ut

videte est in historiola saera de Juda & Thamar. Atque inde cum nonnullis din Annuli usum in Sponsalibus deducere, a ratione est nimis dissonum. Neque sane in Talmudico corpore, si bene memini. mentio ulli bi habetur Annuli Sponsalibus adhibiti. Res autem ita se habuit. Num mulum seu nummuli valorem, velut Sponsalitii con tractus sive arram sive pretium Sponsae antiquitus dari solere. superius e) est ostensum; id quod sexcenties in corpore occurrit Talmudico. Cum igitur animadverterant Ebrati aliqui, hujusmodi sive arrae seu pretii Sponsalitii seu alium qualemcunque locum apud alias gentes A nnulum in Nuptiis occupasse, qua de re mox plura visum etiam eis est, eundem non raro adhibere, & a Ita quo fortunam precantur bonam is in eo inscribere. Sed adhibuere non qua Annulus est, sed tantummodo qua pretii, quod diximus, seu nummuli locum occuparet. Id quod aperte liquet ex eorum Ritualibus. Nam ibi

148쪽

Ha e ipsa fete formula item In Ritualibus Iudaeorum hodiernia habetur, nec sine praeeunte vini poeulo ejusque benedictione, qua lem in sponsalium benedictione supra memoravimus. Etiam in Rimalibus th adjicitur, τ' , lm n ta

t muN a 'N'N I Renedictis sis Domine, qui triscae sto fam σθs sam, quique eos fortunas. Confitemini Domino, quonia Bonus est, quoniam in seculum misericordia eius dumi. Mutriplicemingaudia in Ismese,c viant sustiria. Integras Armulas tum hasce tum alias Extae feJ aecepto fuerunt. Quin utωὶ decem minimum iique majores aetate atque ingenui quorum numerum tomplere sponso μpsi fas erat adessent huic benedictioni, ex moro exigebatur. Aesa nu R a meri,

149쪽

meri aut saltem ut magistrorum. mox est .ratio ejus,postquam est reeptus, sunt it ut ex hinoriola Ruthm , ubi hujus de Boati nuptiis adsunt deeem seniores Horum autem 'urina imus natu aut digni ag . nedictionem praeibat. Quoties autem durante virgirus convivio septem dierum nuptialieonvivae alii mensae aderant, qaeam qui benedi- .ctionem audierant deductionis, totiea iteranda erat post Plennem mensae henedictionem etiam & haec deductionis integra. At quamdiu iidem tanisi qui benedictioni deductionis affuerant, eonvivae manebant, postiema eluia em pars duntaxat mensae benedictionem invi .ginis convivio. nuptiali quotidie sequebatur. Quod itidem dicem- m de convivio nuptiari, ubi eoelebsviduam duxerat. At ubi viuu- a viduam, post deductionis diem iteranda rate non arata Benediactioni autem nuptialis exemplum habent ut ame legem datam in eo.

quod de Reb ea legitur ta) , ita post, Ruthae s b & Mari nuptiis.

Deductio In Galamum; -- - m Novo quam veteri misere'-Figia usu obscura. inde Nuptiae uadqva que perfectae.

introd iovem inciuvam. d est,in thalamum nuptialem appellis

150쪽

fieret deductio. Diserte Maimonides sJ aliique Ib)ais veterummente

Non benealmoSponsoru facιt seuperficit nuptiarined dedamo in thalais inti. Indξ scilicet sponsa omnimoda ratione persecta uxor regulariter habeba tur,qyam UN & 4r-vocitantaeilicet,si vi cuiu, ut a junt nostri, matrimonii spectas, in quantum plane personale erat, ex ipsis sponsalibus seu pactione conjugali firmum habebatur aetatum. Sed si etiam dotis inerementum, successione unde vir, etiam &eone ubi tum aliave ejusmodi invieem conjugu commoda, iura, ae onficia eonsideres, non eadem erat ilIis Sponsilium ratio ae vis ante, quae post deductionem. Exceptionem autem heie adjicium te P c

quamprimum do ducta est θ-- i. tritimum, νoeabatur num,mme concubirata uonsequeretur scitio concubitui fuerit idonea. - rosi esset menses immisnda, mes dedactastieris,eriam T coi νι βιω- μου, nuptia non 8 νμι ebantur,sed hactenFSponse nomen dun He ma-dat. At dissensus est heie Magistrorum; aliis sponsae hujusmodi immundae eandem a firmantibus sui sierationem generat irrr, quae alia rum quarumcunque nondum rite nuptarum ἔ alii' quoad dotis incrementum tantummodo eam pro sponsa ν non uxore undiquaquσPerfecta, iniquam quoad aliae jugum invioem commoda, jura seis ossieta- enseri contendentibus. Censentiunt antem universi ante re dintegratam mundiriem, neque benedictionem aut deductionem fieri bui Ile. neque nuptias esse rite absoIutari Quod si contra morem majorum benedictionem deductio forte antavertebat, adhibenda e Mat temPure aliquo opporaut insequenti. Noo obstara habentur