장음표시 사용
241쪽
charistiae saeptiis communione ut in Occidentis moribus. Λ qua in Ο-riente arcemur, ut dictum est , Disami per biennium. Quin & a nonnullis a sancitur. Nuptias non celebrandas omnino die, quo habetur coena Domini. Quamquam etiam Doris assis natio . Arrarum usus , ritusque veteres, velut non necessarii, alii, aut saepius praetermissi, aut pro arbitrio admissi, aut ut alicubi abo: iti sunt, nihilominus tum in occidente passim idque non magis apud Pontificios quam Reforma tos) Benedictionis Sacrae ac celebrationis Nuptialis a Ministro Sacroperasendae usus obtinet ac per plurima obtinuit secula, tum in Oriente, ubi Sacra Nuptialia nomine Τῆς τελει ac ues λογἱαt, Benedictionis Nuptialis & ἱευτελιτίας continentur. Neque enim recte vertunt Viri docti Benedictionem perfectam ib). Cum τελω D pro eo ipso quod Nuptialis est Graecis etiam priscis in re matrimoniali sumatur, ut ante etiam monitum. At vero apud Ebraeos veteres tametsi Benedictiones adhiberentur tum Sponsalibus tum Nuptiis, nihilominus Sacerdotem Levitam ve necessario adfuisse nulli bi compertum est. Omnes pariter, pro eorum quorum intererat arbitrio,rite benedicebant. Nee praeter Benedictionem ita habitam lacri quid ad sponsalia Nuptiasve eorum attinuit. Apud paganos vero ut sacrorum Nuptialium usus creberrimuε, ita dc Sacrorum Antistitum in Confarreatione, qua de re ante dictis non
intempestivum heic adjicere, id quod notatur c) ex Nummo Adriani cujus inscriptio est CONIUGIUM ΛUG. Figuram stificet esse Imperatoris dextram jungentis Imperatrici , intermedio Sacrifico. Quinctiam legitur in excerptis e Damascii vita d) lsidori Philosophi de Alexandrinis; casu bis γν σι εο μαν, εἰ-ό is ec, o τῆ νιῶ τοῖς γα αμῶς σωM2λ Οις Gχνε α α, --ri ἐα Non erant apud illosὶ Legitima Nuptia nisi Sacerdos Dea Isidis puto instrumenis
in nuptialia manuflua con gnasset. Sub initia vero Christianismi, quotquot Iudaeos imitarentur, Sacros Ministros ut Nuptiis necessarios non adhibuisse, certuni est. Verumtamen cum Benedictiones, quae Sacrorum
242쪽
.eorum genus est, adhiberi Nuptiis solitae sint ab Iudaeis, atque Saera itiisdem a Paganis, interdum etiam ipsi Antilli tes sacri,ut in Confarreatione. aliterque. visum tandem pst, etiam Christianis non sine sacrorum aliquo Antistite, qui velut contractum Sponsalitium Consecraret benediceretque, Nuptias concelebrandas. Quod tamen nec passim pariter nec semis per obtinuit. Obtenditur qui&m velut ex Ignatii, Apostolis etiam coaevi, Epistolis locus ad probandum, idque ex traditione Apostolica, non si ne Sacerdotis praesentia Matrimonium contrahendum, scilicet Nuptias celebrendas. Nam de Spontalibus simplicibus dubium non est. quin rite quantum ad vinculum nuptiis ac deductioni praevium attinet, ea sine Sacerdote, modo cum testibus, contrahantur, semperque contrahi potuerint. In Epistola nempe ejus, qui dicitur ad Polycarpum, legitur Πρέπει ' τοις HuῆM ' γαμουσω γνωα ς τῶ En σκοπου τὶν ενω-
αι re ducentes uxores oe nubentes cum Episcopi arbitrio aut exovisentensia conjungantur. aut unionem faciant, ut m iasuxin praceptum Domi
nisint, non aurem adconcupissimiam. Sed Ignatii Epistolam illam genuinam esse. haud inter doctos admittitur. Nec sane inde aliud rite elicitur, quam Nuptias ita ineundas ut juri in vino, cujus custodes & interpretes Episcopi seu Ministri Sacri habiti, non omnino adversarentur. Ita vero testimonium hoc affert Baronius, a quasi probaret Masine Sacerdo ispraesentia matrimonium contrahi debere. Et statim subji cit, hoc est enim quod Apostolin dicit, aut uuis nubat ramum is Domino. In Domino enim nubere nihil aliud est quam secundum legra EF ri tui Ecusta ab ipsis Apostolis traditos contrahere matrimonium. Uetustis lima autem Sacrorum Antistitum in Christianorum Nuptiis ministerii usus qualiscunque mentio, de qua dubitari nequit, habetutia
illa Tertulliani ad Uxorem bin scribentis de Christianorum tune temporis floruit ille sub Annum Christi goo. Matrimoniis. unde,
inquit, se iamus ad enarrandam felicitatem ejus matrimonii, quod Ecclesia conciliaι, σ eonfirmat Oblatio, re obsignat Benedictio, Angeli renuntiane σe. Ubi oblationem pro Eucharistia sumit Baronius etiatam & Angelos sed dubitanter in pro ipsis Sacerdotibus contractum D d rite
243쪽
rite initum renuntiantibus. Idem alibi a); Aenes nata oreulta quoque conjunmones, id est non prias apud Ecclesiam professa , juxta machiam refornicationem judicari periclitantur. Certe & eoaevus ei Clemens Al xandrinus bin; ubi in uxorum ex alienis capillis ornatum agit et mi Q, in aquil, o σρr eis me die iura tior θείλογη ni ουτlui γυναι- ἀτlti κενοτιώ λ αμα ἀς άΜατρIaς ' οι ἀυτών ίHu κ φαλὶ . Cui
ιm manum ιmponit Presbyter φ Cur autem bene diset I Non mulieri quaestornata. fedoenis capistis re per i os alii capiti. Quod an ad Nuptialem benedictionem attineat, haud adeo est manifestum. Nee sane ex hisce necessari δ eligitur ipsi contractui celebrando solenniusve contrahendo interfuisse aut Ministrum Sacrum aut sacra. Neque enim Tertulliano
Ecclesia personas, quae a laicis contra distingui solent, significat. Alibi e enim, sed re ubi tres, Eccusia est ; licet laici. Etiam 4c ita non solum Benedici sed & Osserri & Tingi potuisse ab alio quam Ministro Sacro existimaste videtur ille; qua ἐe re in diatriba doctissima nuper sine Autoris nomine edita de administranda coena Domini, ubi Pastores desunt, disputatur. Adeoque haud omnino evinci potest, ex jam allatis e binis illis Patribus vetus inimis, altero Occidentis, Orientis altero, contractui Nuptiali aut nece stario aut ex more Ministrum Sacrum interfuisse aut quid aliud ad ipsa, Nut tias attinens praestitisse. Ae detur Oblata ibi si gnificare Eucharistiam, eatae que a Ministro Sacro celebratam; neque inde tequitur Minisbum illum Nuptiarum autorem aut conciliatorem solennem fuisse, sed tantum Euchalis iam ac Benedictionem Nuptiis palam celebratis sive praevias fuisse sive sequaces, ut Saera Benedictionesque inriganismo Iudaismoque, juxta ante narrata. Neque est sane quid in illo Tertulliani loco, quod in ipso contractu nuptiali Ministrum Sacrum
244쪽
UXOR EsRAICA. LIB. II. CAP. XXVIII. ut
soleat afferri. Nee magis illuc facit locus ille alius Scriptoris ejusdem subitule item afferri solitus ad probandam Ministrorum Sacrorum in ipso contractu nuptiali ossicii vetustatem. Ut igitur sa) in domino nubaιρ- eundum Legem re Apostolum si tamen vat hoc cura , qualis es id matriamonium postulans nempe in digam iam scribit, & a secundis nuptiis mulierem dehortatur quod eis, a quibus postulas, non licet habere; aι Episcopo monogamo, a Presbyteris N Draconis ejusdem Sacramenti, a viduis quarum sectam in te recusasti Τ Et illis plane sic dabunt viros re uxores quomodo buccessas Ita enim o apud isios, omni b petensi te dabis. ει conjungent vos ιn Ecclesia virgine unius christi unica sponsa. Dabantigitar Episeopi, Presbyteri, Diaconi, Viduae maritos ; qui ab ipsis petebantur. Sed neque ad ipsum nuptialem contractum necessariumve ejusisdem celebrationem a Ministro Sacro peragendam aut ad ipsam simplicem benedictionem solennem haec attinent. Ita enim pariter & ad Viduas spectaret simile offetum. Et recte Gabriel Albasipinus c) Aurelianensis Episcopus, verba illa explicans, Manifestumst nihil aliud esse mulieres perere maritum ab Oscopo, aut a viduis, quam eis nubendi consilium σβ-turi conjugis vipendi conseretudinem/mores exponere, ut si honesti rea laete Christi minime alieni viderentur aut nuptiarum priorum nondum solii tarum, aut incestus, aut cultus disparis ratione Misa fide re religiose nubere possent. Nam de Nuptiali benedictione verba illa nequeunt expliae ri, cum de Diaconis sis,id est. Diduis illic sit mentio, quibus ne quidem in&clesia loqui fas esset. Et paulo post, Petrae igitur maritum a vidua, est cum vidua communicare cui aut qua de causa quapiam nubere vectit. Et ad verba illa, illi plan e dabunt uxores re viros, quomodo buccellast, dare, inquit, uxores s viros nihil aliud est quam nubendi poιsatem facere. At perp ram nimis a Baronio d) aliisque aliquot sumitur locus ille Tertullianeus,
quali mens esset, non coram uno tantum Presbytero matrimonii adpipulatore hae olim tractarentur sedconum Epissopo,Presbyteris,Diaconis tervenientibuae Misis, majore celebritate. Dubitari quidem nequit, quin etiam
245쪽
solerent in Nuptiis Paganismi velut in Confarreatione aliasque ut ante est ostensum evenisse ut de sacra aliqua Christiana, adeoque Ministri Saeri locum subinde haberent aliquem in ipsa celebritate Christianismi Nuptiali. Ita etiam quia ad Pontifices veteris Romae judicia quaedam de Incestus jure Matrimonii, Testamentis, monimentis Sepulchralibus, aliis aliquot attinuere a , . in similia te demum ingemere postmodum, nec illi. heniet veIut id caedanei admissi, Pontifices ac Antistites Christiani. Sed
morem illum in ritibus nuptialibus sic tunc generatim receptum, nullibi satis constat. Nec lane omnino actum aliquem Antistitis Sacri tunc adhiberi, praeter Benedictionem aut Euchari sitiae eelebrationem. Ipse con tractus solummodo a contrahentibus, nec praeeunte aut interveniente Antistii eleu Ministro Sacro, fiebat. Subinde autem adesse is solebat, saerorum gratia, cum reliquis, quorum praesentia habita, ne clandestinum t matrimonium. Et Emtiones, Venditiones, Adoptiones, Manumissiones, Donationes, id genus alia non raro, etiam asaltare olim , adstante ministranteque Sacerdote fieri selita, passim legimus, Benedictionesque solennes actibus civilibus seu legitimi 1 non paucis fuisse propria ς' unde tamen non Omnino sequitur, in ipsa actus substantia partes egisse a-
Iiquas Ministrum ejusmodi. A Terri quidem solet Epistola b) Evaristi
Papae decretalis hac de re ad Episcopos Africae. Mortuus est ille sub an. numi Christo centesimum vigesim j, adeoque diu ante Tertullianum& Clementem. Et iam ignatio & Ioanni Evangelistae satis coaevu vixit. Verba sunt; Aliter legitimum sui . Patribis accepimus cs a fanctis Apostolis eorumque uce δηιbus traditum vvenimus non sit conjugium n Sponsa m. suo temporeste dotaliter ut mos et eum preci ,--οblationibm a sacerdore bene Ataturma ρaranu sis , ut con e ludo docet, custodio consoc .ita G. Atque sic fieri ait legitima conjugia. Aliter Pero praesumta, non conjugia sed aut adulteria, aut contuber- via , aut stupra vel fornicationes potivi quam legitima confugia esse. Citatur hae e Est stolae, ut Evaristi, pars non solum Gratia
246쪽
UXOR EBRAICA. LIB. II. CAP. XXVIII. et Ino& Ivoni saJ verum etiam in Capitulari fbJ Caroli Magni & Ludovicipii, at qae apud Hinc marum Rhemensem Dd, qui iubannum 36o. fi ruit, & Luit prandum fdJ; ita tamen, ut verba illa parentheli inclusia ut a Parribus accepimus cc. nec in Gratiano, nec in Ivone , sed in Capitulari Hincmaro & I uti prando, quemadmodum & in Epithoibrum Evaristo tributarum editionibus, habeantur. Atqui ex verbis illis, sirpistolae ipsi fides, manifest um fieret ex traditione jeu institutione Aptis stolica squam ct Evaristus prae aliis scire potuisset, utpote ipse patre Judaeo natus) Benedietionem saeram, eamque a Sacro Ministro praestandam, nuptiis necessario in Christianismo semper adhibendam. Sed Epria stolarum hujus generi: pontificiarum, seu quas Deere tales aevi prim livi vocant, farrago apud eos, qui sarcinam sibi libentius P mponi nolunt, petrum habet fidei, dc jamdudum satis est explosa. Atque ipsissimam Evari sti hae dere Epistolam falsitatis satis arguit Consulum , Antist i Veteris scilicet si Fulvii Valentis, adjectio; qui ad annum ante Evaristi Pontificatum quartum decimum aut circiter attinent, ut ex Fastis liquet, sic a Viris doctis feJ est apposite annotatum. Qui nempe finxerunt, ut fieri amat, temporis apicum nimis ignari etiam inde se ut itidem in aliis prodiderunt. Et de aliis Pontificibus priscis falso adscriptis epistoli , quas mox me a rabimus, inprimis conlatas Virum egregium Davi dem Blondellum inpleudo Isidoro. Attamen ex illis Evaristo sic tributis, temere conclud, rur. Gaνistumet primum decrevisse incestiadis haberi connubium, cui Sacerridos ns, a fuisset consecrasset ι 'duri quae sunt Polydori virgilii f) verba.
Cette si illa parenthesi incluta Evaristi genuina sint,palam est non eum priamum,sed ipsos Apostolos decrevisse;nee interim aliud quid heie decrevisse de sacris praeter Benedictionem cum precibus ac oblationibus, quae' nonari contractum simpliciter,sed ad per senas,quae jam contraxerint,lpectant.
247쪽
ux OR EBRAICA. LIB. II. CAP. XXVIII.
Unde Alphonas Ciaconius in Evaristo inquit, ut eonnubiapubliee N legitime fierent, jussit re ne vir G uxor antea una dormirent, quam . Sacerdote benediceMentur. Id ipsum vero quod sic Evaristo tribuitur, alii H et i m a solere Papa sub anno Christi 1 1. decretum scribunt. Pla lina; instituit ne legitima baberetur uxor, nisi cui Sacerdos ex instituto benedixisset G. ubi Cia conius, nisi cui Sacerdos ex insituto priuέ benedixisset. Epistola item Deere tali Callisti primi floruit anno 2ro.ὶ dicta b , pro non legitime conjunctis habentur absque dotali titulo ae beneaectione Sacerdotis copulati, quasi in ipsa copulatione seu contrahendi actu partes necessario fuissent Sacerdoti agendae, licet & aliter possit
intelligi. Et de Sylvestro squi Papa fuit sub annutia fro.) legitur c ,
constituisse eum, ut Episcopus fieret, qui unius uxoris fuerat, uxore a Saceν dote benedicta. Etiam in Siricii epistolis De conjugali viola tione requisisti scribit ad Himerium Tarraconςnsem Episcopum sub annum Chri fit 3yo.) s desponsatam alii puellam, alter in matrimonium Possis accipere. Hoc ne fiat omnibis modis inhibemis; quia illa benedictio quam Naptura Sacerdos imponit, apud fideles c0mdam sacrilegii instarrit, flusia transgrea flume pioletur. Etiam ante nuptias, ipsorum sponsaliorum denedictio Sacerdotalis, velut tunc usitatissima, laete memo
latur, uti pariter in Decretis Innocentii primi se sub annum Christi io.
Ex Hormis dat item Decretis f) affertur, Nudus fidelis cujuιcunque con ditionis sit, occulte nuptias faciat, sed benedi mone accepta a Sacerdote publice nubat in Domino. Floruit ille paulo ante Iastinianum sub annum et O. Apud Seriptores autem tum seculorum illorum, tum recentiores obvia satis est Benedictionis nuptialis seu Iιυλομαι τῆς MλMac seu τῆς γαμικῆς mentio. Sed & jam nunc prodiit praedestinatorum haeresis refutatio, editore g Iacobo Sirmondo, ante annos, ut ait ille, IZOOxonscripta ab hactenus Anonymo , qui de Concupiscentia in eos verbasa Flatina, De. Reviin, alii in vita Soteris. Mardeburg. Cent a. cap. 7. Martin. Polon. Fasitae. Temp. in Eoaristo π Sotere ρος. J9 Eri Calysi Pua a. ad Galliarum Episcopos. cc Damasus in ovi vim d Epist. r.cap. q. Causar. q. a. cap Io. ubivιde Gratianum. se P.
248쪽
verba faciem, unum inquit faJ, vobis elimi duobus. Me kona es oue
ratio hominis π bona est concupiscentiar aut mala sunt nupera oe ιmquaconcupiscentia. Emendate ereo vel a regiasam dan nate qui in toto orbstinunt Sacerdotes, Nusiarum rereia Benedicenter, c sierantes s ιn Dei mysteriissecrantes. inodian lueulentum est de prisco Benedictionis Nuptialis Sacrorumque ad Nuptias spectatutum in Christianismo uis Minstimonium. Nec tameri inde omnino evincitur ipsi contrahendi actui sacrum necessariointerfuisse Ministrum. Etia in in Synodo Carthaginiensi quarta b sub annum Christi 398. canon habetur,vensus σ Sponsa cum
benedieendisum a Sacerrite, a Parentibus siris vel a Paravmphu Ueν an tur, qui eum Benedictιonem acceflerint eadem nocte pro reverentιa 1 suae Eenedictionis, in virginitate premaneant. Quod etiam in Excerptiones
Egberti Arehiepiscopi Eboracensis e) sub annum γε ore fertur, di diu an tε etiam a Τheodoro Antistite Cantauriense, sub annum scilicet 68o citiscitum est. In Canonibus Id J ejus habetur eaput, amomodo benedicendi sunt ossus responsa. sanctio est; Sponsis responsi eum precibus σ oblationi in s a Sacerrite bened eantur, s legibus f onsentur, ae doceantur, T apamvmphis custodiantur repubhcὸ solismterque accipiantur. Riduo etiam aut triduo abstineant, ut doceantur eis, ut e.e irratem inter secus odiant ii certisque te oνώω nubant, ursH-nons ursos,sed heredis nos DEO E eculo generent. Hinem arus item Archiepiseopus Rhemensis, sub annum Christi 8so, invectu in eos qui ex raptu fieri arbitrabantur conjugium & ex iniquo contubernio legitimum matrimonium , & divinam memorans primorum parentum seu conjugii primi Benedictionem. Eius rei, inquit, imitatione etiam sancta Ecclesia antiquitus'iremteν π venerabikter eustodivit eos qui in ista, velut inparadis Dei, cinniugio eo ptilandi essent Diνina Benediatione re Missarum celebrationὰ sonjungens. ua videlicet honesta religiosa conjunino, Deo durore capta, ο 6- R ne dictione firmam, etiam inter gentes, qua nullam DPem acceperunt, nullam Dei habuerunt notitiam, legitimo ordine cae natur ab legeservata eis.
249쪽
DO UXOR EBRAICA. LIB. II. CAp. XXVIII.
Sic ille; seu portus Episcosi omnes per Gallia 3 & Germaniam, in Episto.
la ad Caesarem pro cultu & lanctunonia Domus Domini edita ad ealcem opusculorum o Petri Ble leniis. Atque ex Canone jam dicto Carthaginiense aliisqse ante memoratis, deduc*nt Viri magni fatis nominis in-
tarpretationem ejus, quod est, nubere in Domino, id est, ut volunt illi, nuo here juxta ritus Apostolico; etiam ab universa Ecclesia receptos, quos sane Quinque facere n*n verentur. Primum, ut contrahatur matrimonium
in praetentia Sacerdotis. Secundum, ut per Sacerdates in Ecclesia proclametur. Tertium, ut in confoederatione matrimonii Saerificium Missae offeratur, Quartum,ut a Para nymphis ad Ecclesiam ducantur Spon-s. Quintum , ut Eucharistiam percipi aut eorundemque Manus inter. ventu Olculi & Velationis conjungantur. Sic SOyerinus B inius ad dictum canonem :jusque sequax Franciscus Longus a Coriolano. alii. Ex prisco usu pnte ostento, canonibusque jam dictis passim receptis, atque in Ministrorum Sacrorum ut fieri amat) rem summo cum indulto explicatis, tandem per Christianum inolevit oibem, nuptias non solum a Mini. ero Sacro Benedici solare, sed & ejusdem interventu contrahi, aut C On- tractum ante a sponsi, initum denubo ipso praeeunte celebrari. Non quod solennja haec Sacra adeo decessaria in foro laterno, ut ajunt, matrimonio haberentur, ut citra haec irritum aut nullum aestimaretur aut non plane validum, quod libero contrahentium consensu factum. Ssd quoniam nisi solennia ejusmodi adhiberentur,aut matrimonia in foro externo permitterentur clandestina, difficile nimis frequent er esset ea a stupris aut contuberniis illicitis in foro illo disterminare. Ex mirum non adeo est se lennia illa sacra & sacrum adhiberi Ministrum apud eos, qui matrimonii um ipsum Sacramentum esse adeo contenderim, Sum quidem in Pontificiis, qui, dum de Sacramento hoc suo disputant, negant Sacramentum esse, nisi solentita illa Sacra sacprque adsit Minister; aliis omnino semen, tiam contrariam afferentibus, ipsosque Conjuges esse qui Sacramentum efficiunt, non Ministrum Sacrum. Neque actum ejus verbave esse ex Nec est a te Sacramenti, sed tantum Praecepti; Materiamque simul& Formam & caulam Esscientem esse in ipsis qui contrahant, qua
250쪽
eontrahunt. Atque hac de re obiter fuscque, qui de Spontilibus de Matrimonio integra consecere volumina & qui de Sacramentis scripsere. Etiam in matrimonio contrahendo in Ecclesia Romana liissicere volunt Viri magni, tum Theologi tum Iurisconsulti, Paro lium. qui Sacerdos seu Presbyter nondum est; nec ipsam ejusdem Benedictionem adeo esse necessariam, ut si citra eam sponsi de praesenti, ut
loquuntur, matrimonium consummant, peccatum, nec Veniale
quidem juxta pontificiorum distinctionem) committant. Nec Synodum Tridentinam Benedi stionem praecipere sed hortari. Verum hac de re distensus est. Consulas, praeter magis ex operum titulis obvios, Navarrum a , Bonacinam tb , Baptistam Fragosum c , alios ab his memoratos. In Ecclesiis etiam Reformatis, ubi Sacra menti nomen exuit Matrimonium, ne facilior clandestino quod passim damnatur in praeberetur locus, ut Minister Sacer contra elui celebrando intersit partesque suas benedicendi jungendiqne agat, mos
De Benedictionis Sacrae in re Nuptiali Iure usuque, quatentu ista, Legibus Caesareis e Orientis De Occidentis, aliisve loeun
IN Sanctionibus Imperatoriis seu Iure Caesareo, non ab
Antistitibus Sacris introducto, quod scilicet de re Nuptiali habetur in Digestis & utroque Codice multiplex, sacri Ministerii. quale ante diximus, mentio sane est nulla. In DIgestis quidem Titulus esiae Ritu Nutiarum, quem e Paganismo illuc traduxit Tribonianus a , Sacra Paganorum nuptialia horumque appendices, jusque ea de re Pontificium primo innuentem . Sed Sacra illa qua sacra prorsus abolita Christianis. Imo Theodosius & Valentinia- E e nus a Vide Paganis. Gaudext. δε tactinianaeificuli Moribus cap. .