Joannis Seldeni Uxor Ebraica absolvens nuptias et divortia veterum Ebreorum quibus accesserunt De successionibus in bona defunctorum & in Pontificatum libri ad leges veterum elaborati

발행: 1712년

분량: 796페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

231쪽

16o UXOR EdRAICA. LIB. II. CAP. XXVII.

nis, qua Caracta, ut a me, dicuntur, villetur sumendum. Praeterea inquam ita dicimus, Garca ab Henrico tertio Rege promuIga' ta, vellia habentur haec de Beneficiario Regis defuncto; si ca) mhil nobis d. b, 'tir ab imo , omnia Cata Ia cedant defuncto ita disponantur uxvoluit ille salvis uxorι ejus c pueruIuu rationabilibus part bωμω; i-bus in ea by quam ante consignaverat Ioannes Rex Henrici jam di Pater, uti & in exemplaribus aliquot priscis Henricianae, adjicitur. Maliqtiis liber homo intestarus decessi, cata Iussa per manus stropinquorum parentum, ta amicorum Dorum, per visum Ecclesia, distrabuantur, falsu unicuique debitM , quae defunctus ei de bebat. Ad uxorem igitur ex ejusmodi dotatione nunquam attinuere bona cuncta. Atque satis consona sunt haec legibus sci moribusque recentioribus, atque ipsis, quibus etiamnum utimur. Admissumne igitur, etiam ut in ipsis sacris dotationis ejusmodi formula, data solenniter fide, ita prolata, in nihilum plane recideret seu in fumum evanesceret 8 Neque omnino. Res scilicet se ita habuit. Obtinuit olim jus , saltem juris apud nostros opinio olim celebris, ut mortuo marito, tam prole quam uxore

superstite , tum tertia etiam catastorum qualia dixi nus in partetum fundi optimo jure possessi , seu in quem liberi ex ea suscepti jure succedere postent , dotaretur uxor ; etiam & Caractarum parte dimidia , ubi nulla proles superstes. Expressima sunt juris hujus, velut olim receptissimi , vestigia apud Ranulphum de Glanvilla d , Henricum de Bractona e), Fietae Autorem fὶ. Binorum posterioruin, qui annis abhinc amplius trecentis quinquaginta floruere, verba sunt, Hereditas rerum scilicet mcbilium dividatur in tres partes , quarum una stars relinquatur pueris , sipueros habuerit destinis Nin, secunda uxors, Muperstes fuerit. σ de tertia parte habeat ιestator lis jam aesponcndi facultatem. Si autem tiberos non habeat,tunc medietas defun .

232쪽

UXOR EBRAICA. LIB. II. CAP. XXVII. xoadefuncto, ly alia medietas uxori νιδε νειών. Atque Paulo rost, Et ea qua

Iia, sed certa interim, ad uxorem attineret, etian S sub noe ui in Iure item Caesareo ὶ totum. Atque ejusmodi mos sane non infreqifens in regionibus hisce 'septentrionalibus ta . Afleruntur quidem Brai' nil verba ab Iuris ecnsultis nostratibus celeberrimis ib), quasi is contrarium plane lfatui sici, adeoque assirmasset bonorum mobisium partem omnino nullam ad liberos aut uxorem attinere, praeter id quod

eis specialiter relictum. Alii se etiam pro consilio illud de distributione triplici ibi sumunt, non pro praecepto seu certo jui is effato. Et verum quidem est, sequi apud Bractonium non ita multo post verba, quae jam dictis refragantur; uti & totidem pariter apud Fletae Autorem. Sed manifestum est apud utrunque afferri ista, ut quae aliorum quorun dam opinionem diversam indicent, non omnino ipsorum Amorum. Expressim interseritur, ut quidam dicunt. Unde sane palam fit, tum pro jure Anglicano tune certo exploratoque opinionem suam tradidis. se binos illos Autores sane sui aevi illustres, tum eam tunc temporis j ris aliquatenus controversi fuisses ita tamen ut receptior illa habere tie affirmativa. Certe in provincia Eboracensi d etiamnum a priscisseculis obtinet jus ejusmodi. Et de jure heic uxorio certum est, alitet . atque aliter post Braetonium Jurisconsultos statuisse. Aliis ejusdem sententiam amplexantibus, aliis nihil de parte certa citra singularem provinciae, in qua mortuus est vir, statuentibus. Neque hac de re ita rara sunt in Annalibus juris nostri testimonia. Quid quod roximo post Bractonium seculo mulier se feloniae 3nterfecti maritkm suum es fugit cν omnia bona, qua fuerunt in domo inventa NI extra ut in biadis crescentia confiscantur; quasi uxori superstiti bona ejusmodi cessissent universa. sed hoe mirum satis nec admittendum nisi de more aliquo

C e loci

233쪽

nis, vae Catan , ut a me, dicuntur, videtur sumendum. praeterea in , quam ita dicimus, Garra ab Henrico tertio Rege promulgata, ve ba habentur haec de Beneficiario Regis defuncto; si sa) mbit λαο bis L; atur ab imo , omnia Catacti cedant defuncto cita disponantur ut voluit ille salvis uxorι uis spuerusiau rationabilibus puri busfιω;Qui .hus in ea H quam ante consignaverat Ioannes Rex Henrici jam dicti Pater, uti & in exemplaribus aliquot priscis Henricianae, adjicitur. Si aliqtiis liber homo intestar in decessit, catar D sta per manus propinquorum parentum, G amicorum Dorum, per visum Ecclesia, distribuantur, famis tin tu que debiti, , quae defunctus ei H bebat. Ad uxorem igitur ex ejusmodi dotatione nunquam attinuere bona cuncta. Atque satis consona sunt haec legibus scὶ moribusque recentioribus, atque ipsis, quibus etiamnum utimur. Admissum ne igitur, etiam ut in ipsis sacris dotationis ejusmodi formula, data solenniter fide, ita prolata, in nihilum plane recideret seu in fumum evanesceret 8 Neque omnino. Res scilicet se ita habuit. Obtinuit olim jus , saltem juris apud nostros

opinio olim celcbris, ut mortuo marito, tam prole quam uxore

superstite , tum tertia etiam catasiorum squalia diximus partetum fundi optimo jure possessi . seu in quem liberi ex ea suscepti jure si iccedere postent , dotaretur uxor ; etiam & Catadorum parte dimidia , ubi nulla proles superstes. Expresssima sunt juris hujus, velut olim receptissimi, vestigia apud Ranulphum de Glanu illa d), . Henricum de Bractona se , Fletae Autorem f). Binorum posterior uin , qui ania is abhinc amplius trecentis quinquaginta floruere, verba sunt, Hereditas rerum scilicet mcibilium iuvidatur in tres partes , quarum una Pars relinquatur pueris, Dueros habuerit defun, ictus, secunda uxorι, si perstes fuerit. σδε tertiaparte habeat test Ior libeνam dispomnifacultatem. Si autem tiberos non habeat,tunc medietard uuae

234쪽

UXOR EPRAICA. LIB. II. CAP. XXVII. xor

infuncto, re alia medietas uxorι νιδεννιιών. Atque raulo sost, D ea qua

Ita, sed certa interim, ad uxorem attineret, etian S sub noe utanture item Caesareo ὶ totum. Atque ejusmodi mos sane non infreqDens in regionibus hisce 'septcntrionalibus ta . Afieruntur quidem Bract nil verba ab Iurisccnsultis nostratibus celeberrimis ib), quasi is contrarium plane statuisset, adeoque affrmasset bonorum mobiIium paristem omnino nullam ad liberos aut uxorem attinere, praeter id quod

eis specialiter relictum. Alii sc etiam pro consilio illud de distributione triplici ibi sumunt, non pro praecepto seu certo juris estato. Et verum quidem est, sequi apud Bractonium non ita multo post verba, quae jam dictis refragantur; uti & totidem pariterra pud Fletae Autorem. Sed manifestum est apud utrunque amrri ista, ut quae aliorum quorun dam opinionem diversam indicent, non omnino ipsorum Amorum. Expressim interseritur, ut quidam dicunt. Unde sanὸ palam fit, tum pro jure Anglicano tunc certo exploratoque opinionem suam tradidis. se binos illos Autores sane sui aevi illustres, tum eam tunc temporis juris aliquatenus controversi fuisse; ita tamen ut receptior illa habereme affirmativa. Certe in provincia Eboracensi d etiamnum a priscis soculis obtinet jus ejusmodi. Et de jure heie uxorio certum est, alitet atque aliter post Bractonium Jurisconsultos statuisse. Aliis ejusdem sententiam amplexantibus, aliis nihil de parte certa citra singularem provinciae, in qua mortuus est vir, statuentibus. Neque hac de re ita rara sunt in Annalibus juris nostri testimonia. Quid quod iroximo post Bractonium seculo mulier ce) felonita interfeci marit m suam. σfugit σ omnia bona , qua fuerunt in domo inventa Pes extra ut in bladis crescentia confiscantur; quas uxori superstiti bona ejusmodi cessissent universa. sed hoc mirum satis nec admittendum nisi de more aliquo

Ce loci

235쪽

161 UXOR E RAICA. LId. II. CAp. XXVII.

Ioel alicujus sumatur singulari a , quo in viri defuncti bona omnia

Recederet uxor. Atqui nec sub annum rΑ2o. plane exoleverat opinio ilia de tertio certave uxoris parte ex jure apud nos communi, quod satis liquet apud Guillelmum Linduvodum b) juris utriusque Doctorem tunc illustrem. Sed tandem plane evanuit opinio illa de certa ex jure communi uxoris parte, ita tamen ut uxoris nomine pars aliqua haereditatis mobilis seu Caraliorum ei assignari soleret atque adhuc soleat aIudice,cujus rerum ejusmodi cognitio est, idq; pro locorum, morumque, ac prolis proximiorumque numeri atque aeris alieni a defuncto contracti discrimine vario. Omnibus igitur apud nos caraelia dolare cujus interim Formulae vetustas nondu*n mihi explorata; nec in libris ritualibus Anglicanis, quos vidi, antiquioribus ea uti nee ordo Sponsaliorum aut Matrimonii reperitur non aliud videtur quam dotale ejusmodi jus uxori in omnibus non tam constituere quam declara nam ex eo quod simpliciter uxor erat, jus hujusmodi ei competebat) ut inde tum alimenta, si ea contra quam poscit sedus conjugale negaverit vir, durante matrimonio jure quiret exigere e , atque insuper Dotu Cata

lorum, quae mortis tempore remanerent, nec aliter, nomine parte

qualem diximus, sive tertiam sive aliam c rationabilem vocitant) sive, ut subinde pro more Ioci, universa superstes posset actione petere, & alimenta id per dies a morte viri quadraginta ex ejusdem bonis capere, quae pars juris est quam tauarentenam vocitamus. Quin vero interdum certa nummorum summa ad ostium Ecclesiae in dotem assignabatur, quam ab eo, qui in bona mobilia viro successit, uxor superstes rite petebat. Prisca est formula in Registro quod vocamus cancestina edito ceὶ, Pracipe A. quod reddat B. qua fuit uxor C. πλgiati mainc M quas idem C. quondam vir jssu R. ei insignavit ad ostium Gisia quaudo eam de Uapit. Et in vetusto penes me ante quadringentos annos scripto , Rex Balli diu I intomsalutem. Pracipimus vobis

quod justitietis A. quo uste ne dilatione reddat B. qua fuit uxor C.

236쪽

eretum marcaς, quaspraedictvi C. ei assignavit in dotem ad ostium Ecia a. quando eam desonsavit, unde nihil habet ut d/cit &c. Atque ut dotata fundis ad ostium Ecclesiae, majorem seu aliam superstes partem petere nequibat, i ta nec ea,quae certa pecuniae summa aliisve bonis mobilibus siedotata, quale dotandi jus maxime in nobilioribus aliquct urbibus obtinuit. Sic Brachonius a , & Fletae autor b , praeter Gilbertum Thorn-tonium sc) qui Capitalis Aetliae Iustitiarius Bractonium in compendiisum redegit, de suo interdum etiam adjiciens anno Edvvardi Regis priodii vicesimo id est Christi I r. Codex puto est rarissimus. Sed Manuscriptum etiam ipso Thorntonii aevo penes me habeo; libro secundo nimis manco. At vero diu est quod & dotandi formula haec quae puto infrequens fuit; nisi in pecunia data Sponsae, cujus meminere Ritualia jam ante citata, ejusdem aut reliquias haberi aut imitationem existimes se omnimodae aliae ad ostium Ecclesiae in desuetudinem plane abiere, uti& ipse Sponsaliorum ibi celebrandorum ritus qui olim receptissimus; unde Galfredus Chaucerus qui sub Edvvardo tertio floruit,de uxore sua Bathoniensi.

Id est, Farmina erat quamdiu vixit cetobris, s ad ostium &udisse quisque maritos acceperat. Praetereundum autem non est apud Anis

glo-Saxonas nostros stib annum Christi 9 o. seu tempore Edmundi Regis d), superstiti uxori sine liberis partem bonorum mariti dimidiam, cum liberis etiam, dum innupta manserit, omnia cessisse ; &vide infra caput proximum sub finP. Ceterum in Novatione seu Reformatione orὸinis Matrimonii inter alia celebrandi pristini prima, scilieet Partamentaria sub Edvvardo Rege Sexto e vir & mulier primo in Corpus seu medium Ecesesae veniunt, nec ad ostium, ut ante, stant. Ibi Presbyter quaestione de impedimentis ut ante rite ha-

237쪽

bita, utrunque de consensu interrogat juxta quae in Sarisburiens; i h jusmodi tantum in interrogatione u r que habito discrimine ; ι' e. in =σnsam ut simul prvatuIuxta I ι Oe ι nationem in Saneto matrimonii flatu. s eam diiseere se. Item in ipsis contractus nuptialis verbis a vi

ro adhibitis poli illa iii sitia esse and in liete squitur heicto Iobe and lotetistit illi eathus de partac corbitis to Sods mordi misce cuid thes

reto rc. re ut amem cae foveam inque dum disjunxerit nos mors juxm San ctam Dea Orἀnationem. Atque in hanc rem &c. In eis autem quibus

spo asa utitur post eadem verba tolobetheristi ai id to obeth tili de athus

depari accoIdlng rc ut amem, foveam cT obediens sim inque dum mors nos di unxerat Iux m&c. Et junguntur, dum haec proferunt, dexterae, dante item Sponsam Sponso, aut patre aut alio propinquo amicove. SO latis autem tunc manib9,dat Sponsuriponsae Annulum cuid olhei' toteir sdi Spousagesq aae ar ba Sponsales in Sarisburietasi dictae, atque in Ibrua ponit, unde Annii H nsumens Presbyter tradit Sponso, ut illum digito Sponsae manus si mitrae aon ut puto ante, dexterae in quarto induat.Quod facit, Presbytero praeeunte ac respondente Sponso ut in Sariburienti.

Hortantum interest; heae provoce si athei substituitur Soota id est

Rana. Sequitur oratio, ut Sponsos benedicat Deus, atque ut quemadui dum in ac& Rebecca. post armillas & monilia aurea invicem in matrimonii arrhas data, fideliter sim si vivebant . ita & hi pactum servent tuum, cujus Annulus hic datus ti acceptus est arrha & pignus. Dein jurulis iterum dextris ait Presbyter, au's Deuου conjunxit nemo separet τ& toetui adstanti, eum M. N N. in Pon tia eonsenserime idque testati seseolam Deo π hoc eartu, atque eam in rem fidem invicem dederine quos σ declararunt per dationem arcemionemque auri re aetenti s manuum eo unctionem, stronorio ego eos esse vim m s uxorem cariunctos. In nomine Patris se. Sequuntur Benedictiones aliquot nee sine Crucis signatura, cum psalmis, ac Evangelii Epistolarum qite partibus Nupεiis propriis. Et iam ut Eucharistia eis adii beatur expressim praecipitur. Haud autem praeterierat biennium aut circiter cum autoritate itidem Partamentaria, ut alia in Liturgia Anglicana , sic &in oris dine Matrimonii celebrandi jam talo quaedam mutarentur. Ubi enim

238쪽

nim prima Annuli mentio, expungebantur Hryha alia sto alitia aurumque σ argentum. Rem clausula illa filii et B theegide in Annuli imposit one, praetermittitur, ceteris retentis. In orati odne autem qua Inaci & Rebeccae mensio, expungitur illud de armillis &monilibus. Et quoci sequitur in pronunciatione presbyteri de auro &argento dato acceptoq : e , heic est per datronem aeceptionemque Annuis. Rel qua non sunt a novatione prima diversa. Atque Formula haec sieemendata usque ad nos obtinuit, demto tempore Mariae Reginae, quod circa leptennium erat, quo Ritualia vetera adeoque Manuale illud aut ritate item pariatnentaria in usum rediit, uti de Liturgia illa Edωardi Sexti

in Elia abethae initiis saὶ unde duravit. In usum quidem Academiae utriusque, Oxo mi s Cantabrigiae, Latine tunc ea reddita est, idque autori a te Regia b . Sed in versione illa, quicquid ad Matrimonium attinet x utpote Academicis nullius usus praetermittitur. Ut autem in Arrhis Do teque jam dictis, manifesta sunt Coemtionis veteris vestiagia, ita in Libis domi Nuptialibus, Frumenti in Sponsos Sp arsione, poculo Sponsalitio c quae passim serme apud Anglos suere in usu) non ita

obscurae sunt Confarreationis vetetis reliquiae aliorumque, in moribus Judaeorum paganorumque, ante memoratorum. Etiam & Corona sponsae olim crebro ac para nymphi ut hodieque, apud nos adhibiti. De suo aevo polydorus Virgilius c), tempore scilicet Henrici octavi. I. Anglia servatur ut duo uera, velut Parans hi, id ess austices, quio tim ρνo Nuptiis celebrandis auspicia capiebant, nubentem ad templam, ubι re marito Saeerdos Benedeat, cs inde domum duo viri deducant, stertius, loco facis, Pasculum aureum vel a genteum praserat. Spicea iatem Corona interdum florea) Sponsa redimita eaput, praesertim ruri, aeuacitur, vel manu gerit imam coronam ἔ seu dum ingredituν domum, boni minis causa super VM eaput jaciIur ινiιicum quasi 1nde consecaturasti μ- eunditas Sic ille, Pontificiis autem sacrificulis , qui capitis periculo in Anglia Iatitant, uti & eis qui per Scotiam & Hiberniam distiirrunt, ut Ni ale parvum,ita etiam Ordo inter alia, Matrimonii celebrandi excuses

239쪽

Romano, ac dein ipsa contractus Nuptialis verba atque annuli imposito, qualis in Manuali Sarisburiensi; praeterquam quod oro eo quod est si Sancta Ecclesia illud ordinaverit, legitursi nicta Ecclesia altadper serit. Exponuntur autem in margine illa 2bonaire buxoine per Tl et alid Obedient/ id est humilis obsequens. Cetera sunt ordini Romano & Manuali Sarisburiensi consona. Quod autem in hisce habetur,uith nly body ct lvors thipi a nobis versum, corpore meo te

dignor, ab aliis, corpore meo se honoro a , nec male, redditur. Perperam vero Graece vertitur,σώματι τς ἐαω σιsομαί σε corpore meo te

adoro stupeneror. Tametsi enim verbum nostrum to liuors hipi prosubjecta materia significet adanure aut colere, uti & nomen mors hip cultum, quod de cultu divino passim usurpatur; nihilominus dum in civilibus,

legitimis, seu ossiciosis actibus adhibentur haec, Dignari aut ut digno cono ferre ac Dignationem & Dignitatem innuunt. In Ecclesiis autem Geneven si, Hollandica,Scotica,aliis aliquot Reformatis Dos, Annulus,ΡΟ-culum, Pani S,Symbola alia puto praetermittuntur omnia, velut non ne cessaria. Praeler Parentum eonsensum, breviuscula de origine ac statu Matrimonii commonitio, preces aliquot, contractus ipse verbis conceptis utrinque in Ecclesia. Presbytero praeeunte, Sponsalit ius adhibetur, ac Novi Testamenti pars aliqua Nuptiis accommoda, Psalmusque I28. idve genus alius, pronunciatioque presbyteri insuper publica, virum &mulierem ex hujusmodi contractu fieri, juxta ordinationem Divinam, Naritum & uxorem. Etiam apud Mahumedanos quorum ritus ex Ebraeorum, Paganorum, Christianorum sum ti) Coemtionis Sponsalitiae usus. De Tureis Antonius Geuhaeus se , Mulieres siis dotem non adferunt, sed viri patri ae matri pecuni, donant ut filias ipsis elocent, magnaque festiυitate Nuptias celebrant. Quod & Alcorano satis est cons num, Nahumedanorum autem Africanorum Nuptiae sic a Ioanne Leone Afri a) Apud Bucer in Se 't. Anglitanis pag. s. re in Latina Liturgia veris

cica lib. 2.

240쪽

Astieano a describuntur. CFrea matrimonium haesereservat reguαD. Ubi Pater filiam cuidam dospondet proco, mox in Templum itur; non-

suis N Sponsam comitantur parentes o consanguinei,duo item accersuntur Norarii. quι strasentibus omnibuspacta dotemque eonscribtine. taui medio c=isfortunae sunt , sitiae triginta aureos in dotem enumerant, cur ancillam quindecim aureis emcam adjungunt, praeterea σ telam Persicoloremsericorintertextam cum aliis quibusdam panniculis ex serico, confectis, quos in ea

pite pepli Deo gestaresolent. Deinde er par ealceorum artificiose atque e leganter consstorum, duo item soccorum paria elegantissim a, multas quos Henodias argenteas, aut ex alia qtiavis materia fabrefactas, ut sunt pectines, sius enm, Pentilabra, aliaque istiusmodi, quae mulieres maxim habene in pretio. Taxata autem illa dos saepius augetur pro arbitrio parentis, Raro tamen in ea domus, vinea,au t ager. Sed vestes,lectis id genus alia, quae a Patre filiae, non a viro Sponta dantur. Deductio sequitur in do mum, nec sine facibus, & sponsa matri sponsi traditur. ctuam primum veνo sponsa cubiculum ingreditur, maritus pedesso uxoris pedem metis,si timque ambo recluduntur. Epulae dein nuptiales, aliaque pro sponsio rum conditione solennia varia.

cis Ecclesiae matrimonium contrusant,non reputant perum esse matrimonium, donec expletis iuncti sectae ceremoniis, domum propriam, aut con-rictam, aut alias ambo ut habitent

CAP. XXVIII.

DetBenedictione Nuptiali Sacrorumque in matrimonio celebraiao Mi nistrorum e Iure siue Usu qua si e patrum testimoniis , sive sanoctionibus Pontificiis aut Synodicis δειbnititur.

MAnifestum est ex ante ostenss Saera Nuptialia ipsamque velut contractusConsecrationem acBenedictionesNuptiis Christianorum passim adhIberi solitas, atque a sacrorum Ministro, eoque saltem Piesbytero, publice peragi, nec sine Euchaii.

SEARCH

MENU NAVIGATION