장음표시 사용
611쪽
porum lib. IX. cap. 27. & Tostatum ad Levitie. XXV. quaest. q.&seq.& ad Ruth. ea; ι lv. quaest. 9. & Petrum Cunaeum de Republica Ebra Orum lib. l. cap. ii, & vi. De Testamenti autem libera apud Ebraeos antiquistimos, seu potius apud eorum majores factione, testimoniis timest vetustum in Eusebii Chronicis & apud Georgium Cedrenum, tibi Noah, velut orbis terrarum Dominus , eam H -ρη σμον juxta divinum oraculum, tribus filiis distribuit. Semo scilicet, primogenito, plagam orientalem, seu totam ferme Asiam, quae Septe trionaIior non est, Chamo, quicquid RHnocorura AEgypti & He culis columnas in Africa interjacet; & demum Iapheto, qui equid a Media quae in Semi portione) ad Septentrionem & solis occasum pertinet, εως Γαδώρων mi Bζετανινκων - Αριείου, II1tiata Ποντον, κολχους, νωὶ τας κατοπιν χωρα - νόσους ἔους Θαλίας, ω Γαμιῶν, im-νIαιώ, Κελτιβηρια ,-Λυσιτανων, inque adGades s insulas Britannicas, Armoniam, Iberiam, Pomum, Colchos,re Euereriores retiones N insular, ins ad Daliam, GA2-, Hispaniam, Cetriis beriam, O Lusimnos. Consule, si vis, Gen. cap. X. Cum autem ad hune modum testamento inscriptis redacto haeredes instituisset, sive . τοι μερiσαι κω ἐγρές ωc quod idem sonat, ἡ παναγωσλτῶς τ 2D. Θην. απου ἐσφρρ γισαλ-εαυτω κατακων ἐως et φ , et ἔτους iam' Aδάμ, ωωκ, ἐκοιμηθη, ru Alim rectravi, ardi obin Anatum secum retinuis ins ad annum ab MMDXCII ad Graecorum ealculum quo vitam finivit. Moribundus autem τι-M-Θηκtu άυτὴ δέδωκε τω Σήα τῶ πρωπτο κώ ψω κῶ Θεοσδεritast, Tesamentumsuum dedit Semo, utpote rimogenito σρietvia insignio ri. Atq; ad veterem Noachi Testamenti memoriam, spectare videtur id,quod de eo habet Achmed Ben Magad Astronomus & Geogra phus Arabs Ms. ubi ait, genus humanum, exemplum Areae secutum s
litore Maris per omnia ciamara, qua scilicet distribuerat Noathas Alii suis Japheto, Semo π Chamo. Circumfertur etiam Testamentum XIl. Patriarcharmi seu filiorum Iaeobi. Sed id plerumque Monita, Historiolas aut Gnomas, nullibi bonorum seu possessionum legata complectitur. In Micropresb leo habetur, & tum in Bibliotheca Pa.
um Marsarini Birui, tum in t ditione colonigasi, Sod det eo obiter
612쪽
animadvertere liceat, ex Graeco versum esse, ae commentum Graeculorum aliquor, qui Regno Sacerdotium antestare neque is morisbus recens natus est) inprimis voluere, & ab Eratorum genio satis esse
alienum. Observa illud in Testamento Iudae Et nuncΝii, diligite Linyi,ut permaneatis ρο non eferaminissper usum, ut non dispereatis. Miis si dedit Dominus Regnum,cπ isti Sacerdotium, resubjecit Regnum Smeerdotio. Levi datum es Sacerdotium G Iuda Regutim, G subjecis Deus Regnum sacerdotια Mihi dedit quae in terra, isti, qua in Caesis. insuperem et Coelum terra, Hasupereminet Dei Sacerdotium regno,quod es in terra. Alia, ad hune fere sensium, in testamentis Rubenis, Si me onis, Nephthalim, alibi in illo libello occurrunt. At vero non solum Regibus ipsis atque etiam Consessui Magno LXXI-virorum seu Sanhedrin Hagedolab dicto, sed etiam Consessibus Minoribus subjiciaunt totum genus Sacerdotale atque etiam ipsum Pontificem Maximum
raraeorum Magistri, iique vetustissimi, ut videre est in Gemara Hier siγl. ad tit. Sanhesin cap. ii. sol. 39. col. 4. & apud Rabbi Iom Tob ad eundem tit. fol. 16. b. alibi. Adde Misinam tit. Middoth, seu de Mensuris Templi, cap. V, ubi quinam Sacerdotali functioni idonei,. quinam ob vitia sive corporis sive Natalium idonei non fuerint, judicate, ad Consessum illum Magnum attinuisse liquet. Sed Mais
gnus ille Consessus plerunque tam ex Sacerdotibus ac Levitis, quam ex aliis . optimo jure. Israelitis conflari solebat, ita tamen , ut si nee Sacerdos nec Levita cooptaretur, numerus LXXI. Israelitarum ejusmodi satis idoneus, qui omnimoda judicia in eo exerceret, atque degravissimis Reipublicae negotiis deliberaret, haberetur. Maimoniis des, ad veterum placita, Halach. 4anhedrin, cap. ri. rora
'ru ra Oportet ut fine in Consessu Magno Saeerdotes re Lerit a juxta id quodscriptum est Deuter. XVII, 9. s venies ad ceraeotes Leviatas,&e. At si ex illis nusii sint omnino, M totvicin μι ex puelitis eo βιιeνit, confessus es satis legitim. M. Et de Sacerdote & Iudice , quorum mentio in commate ιλ. ejusdem capitis, vide Sixtinum ab A mama in Antibarbaro lib. r. pag. I o. εο lib. In pag. 87. Ut Testam e tum autem Patriarcharum ita dictum, in Ecclesiam occiden.
talem primo adferretur, in causa fuere Ioannsa Basingstochius,
613쪽
DE SUCC. IN BON. DER CAP. XXIV.
MArchidiaconus Leice strensis,& Robertus Capito Episcopus Lincolis niensis. Ille sub anno MCCXLII idein Athenis, praeter alia occidentali oribus tune ineognita, latere indicavit Epistopo Lincolniensi, qui in Angliam ut adveheretur, curavit, & e Graeco in Latinum , non si opera Nicolai Graeci, qui Abbati sancti Albani a sacris erat, transtulit. Matthaeus Patis in Henrico Rege III. Hie Magiser Ioannes de intimaverat, inquit, Episcopo Lincolniensi Roberto, Pod quandostuduit Athenis, viderat π audierat a peritis Gratorum Doctoribus, quadam Latinis incognita, inter qua reperit XII. Patriarcharum, sitiorum videbeet Iacob, Testamenta. aua constat esse de substantia Bibliotheca, sed per invidiam Iudaeorum dudum fuisse a Fondita,propter manifestas, qua in eodem patent, Christ Prophetias. Πnde idem Episcopus misis in Graciam, re eum ea habuisset, transtulis de Graco in Latinum sermonem, oe quadam alia. A tque alibi ; Nec tem .pore R. Hieronymi pel alicujus sancti interpretis, ad notitiam Chνisti
norum, machinante Iudaeorum antiquo m malitiaootuit quomodolibet depenire. Et vide sis Micropresbyticon pag. 6is. At certe Origeni in Homilia XV. in Iosuam, & Procopio Gazaeo ad caput xxxvi M. Geneseos, mentio sit hujusmodi libelli. Lector judicet, de digressiunculae benevolet de veniam.
Suςceisio Sisci absq; paucis, de Iudiciis Capitalibus, praelibatis
satis intelligi nequit. Iudicia Capitalia sive eorum, qui quadruplici illo ultimi hipplicii genere, Lapidatione,Combustione,
Straugnlatione ac Gladio, damnabantur,exerceri solebant aut, a Consessibus xxm. virorum, quorum unicus erat in urbe ae oppido
quolibet insigniori, ae Hierosobmis bini; sutcunque de numero ne scio quo aut unde Iudicium septenario καθ' ἱκάς- πολιν seu per urbes praestituto , praeter duos ex Levitis Ministros, verba faciat Iosephus libro IV. Archaeologiae capite um, de quo item monuimus sub fine rapuis XIV.3 aut in magno illo LXXI. virorum, quem p nad nnbed in Hagedolab vocant, id est in Consessu seu Consistorio Magno in Lis at Hagarith, seu conclari lapideo haberi notente Ebraeorum Republica solito aut a Regibus ipsis.
614쪽
eum seorsimae soli Iurisdictionem cum imperio exercebant,de qua re
in libris Regum, non infrequens mentio. Etenim & ipsi Reges interdum, saltem eorum nonnulli, etiam locum habebant, ut Principes ire Consessu Magno, cui primus,ut princeps, quem appellant, praeerat Moses. Eo scilicet imperant Cons est usille Natales habuis, ut v
dere est Numerorum x ,16. Et decantatum illud, N,a n N, V α
πN , Rex nonjudicat, nec Iudicant issum quod occurrit in Mi-sna, tit. Sanbedris, cap. I,& tit. Horaboth seu desententiis Consessuum, cap. li, sipectat ad citeriora secula,seu ad tempora Alexandri Iannaei Re .gis, sive ad Reges, qui familiae Davidicae non erant, quos Reges Israelis nuncupare, & a veteribus familiae Davidi eae eo nomine distinguere is lent; ut docetur in Gemara Babylonia ad tit. Sanhedris, cap. II. I. Iy.
a. Et de histe vide Maimonidem Halacha Meiachim seu de Regibus, cap. I t. Et de Consessu illo, atque Iurisdictione Ebraeorum Regia, nos, Deo volente, fusius in libris de Consessu illo inscriptis, ubi de ejusce Natalibus, qualitate eorum, qui rite in eum adsciscebantur, Adscitorum dignitate, Iurisdictione, imperio, Loco, Continuatione, Considendi tempore, aliis, sine quibus in veteri Iudaicarum rerum statu plane eae cutimu , agitur. Capitalium autem criminum alia erant, quae
praescriptis in Pentateucho legibus, morte plectebantur, veluti homicidia, adulteria, dc quae sunt id genus cetera; alia, quae laesae Ma jestatisia erant, ut perduellio in Principem, quae ultimo item supplicio plectenda, ex lege Iosuae data cap. l. comm .ulti sui rebedis fuerit ori tuo, cs c. morte plectatuν. Num age fortiter σν renue. Quando vero oti seu decreto principis sive in principem rebellis, ex lege illa, mortis reus, quando minime esset, Nam de ea re distinctionem egregiam ex postremia illis verbis, ad majorum mentem & mores patrios explicatis, afferunt Magistri, disceptandi locus hele non est. Hoc interim advertentam, quam plurima quae in iudiciis receptisque gentis sententiis tum de hac re,tum de aliis habentur,non solum lege scripta ,sed etiam moribus sive traditionibus a Mose receptis, quas u v , traditiones Mosaicas λ Sinai reeeptas appellant, & Iegibus superinductis leu a Consessu Magno sancitis atque ab universitate populi, majum
reque ejus parte quae eadem ipta est, notione civili) in usum admissis, nec vero legi scriptae adversis, subniit; quod explicatius etiam in
615쪽
dictis deconsessis Magno libris aperimus atque hele monemus ne tur hetur nimis interea lector, ubi quid in receptissimis moribus gentis repeterit, cujus in lege seripta ne vestigium quidem fuerit relictum. Neipuimen heie dest, adverias quod legitur Errae x, 8. de edicto ad aeter
sendos in conventum omnes,qui duxerant uxores exterassEt omnis qui
juxta eonsitium principum re seniorum, anathematisubjiciatur,au t,a feretur omni ubstantia 6ω. Quod ex superinducto sancito temporali vim habuit. Iam vero, de Fasei luccessione leu de morte damnatorum honis,dicimus; ubi quis ob ea,quae sive inNumen ipse in commissa tan. tum, veluti Blasphemiam, Nam ea morte luebatur, ut videre est apud D.Matthaeum,xxvi,63.& 66.& in Misi a tit. yanheising ap.rx sub fine sue in mutua ei vium ossicia, veluti homicidia, adulteria, aut ejusmodi alia,ultimo plexus est supplicio ibona haeredibus sive ob sanguinem, sive underiri ut ostentum et j succedentibus transmittenda; extra scilio . . cet speeienaBonorum civium urbis seu Universitatis,quam ni niarbem in cultum exinuneum impulsam seu pellectam nuncupant. Nam horum Bona ex lege sacra Deuteron.xtu, is. comburenda erant. Unde
m n a Bona eorum comburenda erant, nec ad haredet inu Imistin-
, sicut ceterorum, qui judici orensi morte pleri, Vide sis eum More Nebothim par lI, cap.xM & halach. sv cap.ι v. Qui autem velut privati tantum, non ut pars urbis seu universitatis ita damnatae, criminis hujusmodi erant rei , eorum etiam in bona haeredes sue. cedebant. At vero ubi perduellionis in principem reus quis eo. dem affectus est iupplicio, Bona ejus, ut haeredi, Fisco cedebant, Ita intelligit illam sententiam Rabbinis receptam, quae traditur in Gemara Babylonia ad tit. Sanhed in cap. vI. fol. οῖ. b.,
die is est Rabbinua; ubi regni ea a capite quisplectitur, bonae, Reti seu Fisco 3 redere; ubi vero per Confissum judicam, bona ejus ad heredes transmitti. Sententia R.Iehudat adiicitur,qui setiam utraque in specie haeredes succedere voluit.Sed ibidem mihi satis confuta tur. Vir doctissimus est, qui 'v' heic vertit, qui Regis Iussu occisi sunt. AIter a Rege occUL Neutrum Omaino placet. Nam ita Disitiroo by Corale
616쪽
ha Innueret iste Ioeus, non solum Regio judicio damnati ultimo sepaplicio,sive ob erimen laesae majestati λ sive ob aliud quod capitale, bona fisco applicari, sed & judicio Conlestuum morte plexi, ob perduellici ianis seu laesiae male itatis erimen, bona ad haeredes transmitti luod nimis ab eo, quod veri est simillimum, ditanum esse videtur. Certe 'ad tayegnum sonat & I n, 'ann oces seu morte plexi os regnum, quod de perduestionis, contumeliarum, aut maledicentiae in Regem poena, capiendum. Et dici mul eapite plexum ex Iudicio ciuis fessuo intelligo pro eo, qui ob alia crimina in mutua Civium ossicia
morte plecti solebat, quoniam jure ordinario de eis eognoscebant tribu nalia, ut extraordinario seu Regio, quod fieri satis amat,jussu cognoice hant de crimine laesae majestatis. Et moribus gentis receptum erat, ut. qui contumeliis Regem assiceret,aut ei malediceret, capite plecteretur. Unde illud in Gemata Hierosolymit. ad iiit. Sanhedrιni l. 2O,col. is
maledixerιt Regi familia Damica, mortis raru est. Etiam in illustrillio Nabothi & Achabi Regis Israelis exemplo us hoc obtinuisse & suetessionem,eam ob rem pisci,agnoscunt.Vide I Regum xvi Crimen est,
tur m ,N rtara bosphemasti, contume , maledicentia affecimieum cs Regem. Lapidatione, ex senuentia in eum lata, plexus est. Inde vinea eius Fisco seu Regi cedebat, ut in sacra hi storia. Et planissime Nabothus hele rvm: ann regni causa plexus erat; sed non quod Regio jussu oeeisus. Nam adhibitis testibus, uteunque salsis,formu- a judicii Consessus urbis, in qua habitabat, non Regii, damnabatur. Neque sive Iezebetis sive Acha,l mandatum in literis, quas ad Con sessum debere, in judieii sormula aliud effeeit, quam ut seelarati μνmi j fidices ad tantam inlustitiam, praetensio, ut fit, Principum nomine, accenderentur. Ideo vero quia erimen laesae e rat maiestatis, seu in Regem eommisi lim, tametsi sententia Conse sus plexum. Unde etiam observant, blasphemias ita Deum adjectas, ni crimen augeretar. At vero in Regem, ut vineam fiscus eapereto De qua re eonstitas Gemaram Babyloniam, Ioeo tam citato. Hinc Levi Gersomides, r. Regumisi, i , pirata urino πὶ2IEx Me loco ediscendum, bona eorum, qui
regini causa morte plect-ν , scoso agi ipsi cedere. Et David
617쪽
Ximchiu, ibidem, ad verba illa Iezebetis, Surge πρosside Vineam v
remvn m: pcd Dixit id sIrae bel) ex causa seu nomine hare diratu. Quoniam bona Usu ad eum devenere exsententiaiudieii. Et sese so- cum heredum occupabat. Er statim postea, re rimeti 'o
ui morte damnaIur M crimen Asa majestatis, tam ιε, quam qua. Dasunt, Regi unt. Ceterum dissense est interessifros nostros piae meis moria de hac re. Et dirunt. Eorum,qsti regni causa morte plectuntur, ho-na Ascosta Regi cedere. Eorum ve/ o, qui Confessus Iudicis, ad haredes transmitti. nil inde est, quod Iezebe usserit,m tesses Nabothum arauserent dirarum,eam in Regem quam is Deum. Nam si de Deosolum oriisee asset, judicium 6- ίjure ordinario Consessu rudicum uisse
permittendum. Unde s bona υ- adhaeredes transmissa Dissene. Dd quoniam dinurum in Regem est accusatis, regni causa morte Lmnarus est. Rusdsi obicis,cur igitur Fin emi, kt De in adiicereturi Restonden dum est,non asiam ob causam,quam πι celerior in eum fieret justitia, seu, γut Talmudici dicunt, . Nn ad augendam indigna ionem ut legitur citato supra emarae Babyloniae loce, ubi etiam Salomo a Iarchius expresse nazi V n interpretatur 're met,*' eos, qui perduelli,nis aut contumeliarum in Regem rei viram Regibuι debent; seo eorum nomine morte sunt assiciendi. Perlequitur dein Κimchius R. Iehudae sentantiam, qua fiscus heie excluditur; sed contra eam, qitae Magistris pro receptiorI habetur. Adie iam Molem Nithoiri praecepi. Assirmativ. cxv. Et de nomine 'arari r seo consulas etiam Josephum scaligerum in lib. ait. canonum Isagogicorum pag. 2iq. Quin ex hac lege non scripta seu recepto more, expiscat David Κimchius illud u. Samuelis ix. . tibi mi
sericordia ac benignitate usus erga aomum Saulis', ' navid restituti Nephi.
618쪽
Mephi siletho Ionathanis filio ac Saulis nepoti lati fundia saulis. Scilicet fisco applieata fuisse ea un
dirua quoniam Duoshe hin domin ulu rebedes fuerantseuperduellionis rei in Davidem Regem divinitus unctum. Et vide 1l, Samuelis xu. 8. Certe & hinc capi potest illud ir. Samuelis xv I. q. ubi perduellionis insimulato,d Ziba servo,Mephibos heth ,Omnia Mephibos hethi bona Zibae a Rege decernuntur. Ecce omnia, qua δυ-pbιboshethosint,tibi erant. Nimirum tibi erunt, si hoc, quod de eo narras, vertim sitέ eum perduellem esse. Quia ita eorum jus mihi, jure Regio singulari, quo utimur in hac, qua vivitur, Republica com petet, quod totum in te transferam. Postquam autem Zisiae accusatio nem falsam fuisse indicaverat Mephibosh et sus sit. Sam. xlx.26. dc humillimo adblandientis ossicii genere pro gentis more, se cetero quo familiae suae, utpote perduelles, mortis olim reos etiam fuisse agnoverat, Regioque judicio se totum submiterat,disu ad eum Dapιd Rex, quid adhuc de hiseerebia loqueris p 'rin , Pronuntiavi ; tu σ roba divide vi os . Quod accipiunt, fateor, Niagistrorum nonnulli perit de ac si, novo judicio, partiarios agrorum, quos primo Mephibos heto, restituerat, Dominos nune fecisset Zibam &Mephibosite ilium; & tam assignationem istam qua ex eludendus a possessionibus Mephibos he . thus lata sententia, Zibae s actam, quam novationem hanc, qua dimidio uterq; donatur, judicio Regio seu interminatae potestati Regiae primo Samuelis yi II. i q. memoratae, temere satis tribuunt. Sed iniquum
interim fui sie hoc divisionis judicium volunt, & voce e coelo delapia
monitum scribunt eorum aliqui Davi dem, inde eventurum, ut nOI dissimile seret tegat inter Rehoboamum & Ierobeamum discidium. Vide sis D. Κimchium, Levi Gersomidem,&Iesaiam ad Il. Sam. xIT, At vero, si rem attentius intrqlpiciamus, non est omnino cur credamus, aut Zibae assignationem istam lata sententia factam, aut novo a. liquo judicio agros utriq; tributos. Neq; enim magis in causa erat Zibae in simillatio, cur ut judex pronuntiaret Rex in Mephibos he tum , quam excusatio seu defenso Mephibos heihi, ut omnino judicatum quid rescinderet. Neutro in loco,si quid video, aut judicium pronuntiatum est, aut interminatae potestatis Regiae, quae in circum vicinis gentibus usurpabatur, erat aliquis ulas. In eo de Ziba, Dominum, ut
perduellionis reum, insimulante, nil aliud videtur ianui, quam ut, si
619쪽
judicium postea ferretur quale ferendum erat, saeculatio vera fuisisset tunc bona Mephibos hellu fisco applicanda Zibae donarentur. Exempla id genus habentur hodieq;, ubi Principes ab hujusmodi promissis pronuntiatisq; non dissimilibus non abstinent. In altero autem loco, quo partitio fieri videatur, sensius mihi alius plane est ab eo, qui vulgo recipitur. Etenim partitio seu divisio agrorum dupliciter capi'
potest; aut proprie pro divisione , qualis in familia recisicunda , seu in communi dividundo, ubi uterq; aeq; rei possessae est Dominus partiarius; aut minus proprie, veluti si verba fiant de Domino & usu fruisctuario, de Domino & Colono, Emphyleuta, sive aliis ejusmodi, qui
bus praeter Onus culturae etiam emolumentum cedit, integro nihilomionus Domini jure ; aut etiam de Domino & glebae adscriptitio agrum colente atq; inde victum satis amplum obtinente. Juxta primam speciem, non est cur putemus, Zibam & Mephibos heium pro partiariis, verbis Davidis, innui. Iuxta secundam vero diei id videtur a Davi de ,
atque appositissime; ac si cum revocasset in memoriam Mephibos hestus calamitatem Domus Saulis,&in gratiam cum Davide offenso desnuo rediisset, dixisset Rex, uiolura de ea re loqueris p jam olim ab inolita sunt hare. Tu in favorem mihi receptus. Etiam decrevi pridem, dixi, pronuntiavi, te &Zibam servum tuum partiarios fore. Te ut Dominum cui, utpote in integrum restituto, subministrantur agrorum proventus, illum ut colonum,glebae adseriptitium, servum agros c lentem, atque inde etiam, pro hominis statu, victum capientem. Adeo ut nihil illa sententia breviuscula amplius innuatur,quam id, quod fusius exprimitur capit. ix. ejusdem libri eomm. I..ubi proventus domino, cultura servo, a donatore, cujus in potestate erat, conditiones
ac modos tam libertati ac servituti, quam agrorum dominio adjic re, assignantur. Atque hoc modo, universa, in causa Mephibos hethi& Zibae, recepto gentis juri sunt satis consona. Vide sis item de su cessione fisci D. Κimchium ad i. Regum, cap. ii. ubi de Ioabo tam perduellionis quam homicidii reo, cornua altaris tenente, historia
habetur. Et de capitali judicio Regio seu ultimo supplicio , regni causa, infligendo, adde quod adnotat ibi Levi Gersomides.
De Proselytorum Bonis tu Haeredibus Iura singularia. Quic Diqitigod by Cooul
620쪽
DE SUCCESSI IN BON. DEF. C. XXVI. QVicquid autem bactenus ostensum est praeter id quod de Fiseo
dicitur aut ad Israelitas tantummodo speetit, quorum nemini haeres deesse potuit, ut supra observatum est, aut ad proselytos Iustos eorumque posteros ac stemma, quod, post nomen primo Iudaismo datum, nascebatur. Nam ex Proselyto proles, post nomen Iudaismo primo da Ium, suscepta, eodem quantum ad res attinet hujusmodi modo Eeelesiae Ebraicae pars habebatur, quo proles ejur, qui sanguine atque origine qsset Israelita; utcunq; Proselyti nomen & retineret ea de ad postcros transmitteret; extra quam ubi ex Israelitarum Gentilium, aut Servorum conjugiis, nomen illud in Posteris commutaretur. Similiq; modo Haereditas in hujusmodi Prq selytorum posterit te, deferebatur. At proselyto Iusto, qui factus, non natus fuisseti proselytus,sine prole postquam factus esset, mortuo haeredes omnino nuIli erant, sed bona ej us, uti cetera, quae censeretur nullius in bonis & Vacantia, occupanti cedebant, non Fisco. Maimonides, Halacha nebiammis fi-
o Proselfflin mortuin fuerit nec progenuerit, Ismetitam, postquam Proselyti fuerit factiu, barem eisunt nulli. Sed quicunt bona vin priasu occvaverat, ei cedunt. Id ipsum Talmudici non semel ad cap. m. tit. Buba Buthrati ubi vide sis Gemaram Babyloniam sol .. r. & Jameli in m. Proselytus Iustus quem p ra ranuncupant is est, qui Euan. gelus alibi que Proselytus ablolute & vulgo dicitur, seu, qui ex peregrinitate seu Gentilitate in Iudaismum fuerat transgressus. Justi autem adjectione dit criminatura raseu Proselpto domicilii, quo nomine appellabantur peregrini & Gentiles, qui suscepta in se Septem praeceptorum Noachidarum, id est, universae Humanitatis seu Genti,um Juris, sed non Iudaismi, observatione, ad domicilium seu inquilini jus aut in fedus ab Ebraeis admitterentur. Nam sine hujusmodi observationis professione verum est, quod Trogus de eis habet apud Iustinum, ex diiciplina atque R eligione eum peregrinis eos non communieasse. De utroq; proselytorum genere eorumq; Juribus, fusius in libris de Iure Gentium ad eorum placita, agimus. Ratio autem, quare in Proselyti Justi demortui bona nemo, ut haeres ex sanguine aliter ac dictum est, succederet, non omnino erat, qualis sive apud Gallos sive