장음표시 사용
91쪽
t UXOR EBRAICA. LIB. I. CAP. XVI.
mulam virginem,qua non ess desponsat apprehendens pro quo substituunt Hellenistae βιασα δεν αυτία , seu vi opprimenseam) concubuerit cum ea, σ inventi fuerint, dabit vir ille qui conetibuler eum ea,patri puella L. argenteos innum i σμει in uxorem, eo quod oppresserit eam. Nec poterit eam dimittere cunctu debus suis Id quod in priori lege legitur. Granis dotabit eam sibi in uxoνem, in sermone facto sonat nUN, 4, m v quod in ipsum est. At que ita vertunt Hellenistae, scilicet φυν, φερ usi ita εαυτω ως γυναῖκα. Vulgata autem,dorabit eam, re habebis eam in uxorem. Chal
vertit Paulus Fagius, ae Ponsando desponsabit eam μιιο uxorem, cui α' consonus est Franciscus Cardinalis, uti& Arabica versio Romae pridem edita & Ms. quae penes me est. Sed Targum tum Hierosolymitanum tum urielidi tributum , de ea tantum dotanda sibi in uxorem diserte loquntur, uti & Rabbi Saadias Gaon in Arabica sua versione. cui etiam consonus est Arabs Erpeaianus. Et Iudaei Hispanienses do tin laritaria ae ur muger. Autor vetus Collationis Legum Iudaicarum &Romanarum sive Licinius Rusfinus sive quis alius,qua de re consulas Marquardum Frelierum a ex Mose ad hunc modum hoc etiatar,n aliquis seduxerιι virmnem non desFonsatam N praveris eam,dα- ear eam μι inurorem. Avod renuerit, Pater Vinoc. Versiones recentiores plerunque in hoc conveniunt, quod & dotandam & in uxo-xem ducendam puellam innuanr.Et Anglia aeri superioris item versio.
. e sisti endoiv hcr, anti tali her id his ivi', quod idem sonat. Sed
tecentior, qua jam utimur, cauti ias, .Deshal filreli elidon, her toliis ivist, quasi diceres, ita dorabit, ut uxor ejus esse possit legitima.
Quae omnia ideo notamus, quoniam lege ista non de uxore ducenda praeeeptum simplex contineri uolunt magistri, sed duntaxat de. mul eta nomine virginitatis ereptae solvenda, perinde ac si diistum suis set, tantum nomine dotis pendat, qtiandum eam idoneam ei, dotis scilicet ratione, redderet uxorem; &, si uterque velit, nuptiis jungantur Ita tamen ut, si aut is ipse aut puella aut puellae pater renueret
nam horum cuique hae in specie illud integrum fuisse volunt in mulctam is, velut dotem virginalam, patri persolveret. Iosephus M hele
92쪽
pietis. em nondum desiponsatam constupraverit,FIe ducat. Patre autem puella nolente ei nuptum tradere, quintuaginta os, a juriapretim νηumrere. Mulctam jam dictam seu dotem dap appellitant Magistri a
& quinquaginea siclis argenteis, ut Iosephus,aestimant, dque ex posteriori illa lege, quam de ea, quae vi stuprata est, solum intelligunt, uti priorem de ea quae tantum illecebris. Et argenteos nummos seu pe-euniam legibus jam dictis memoratam Siclos semper denotasse, ex vetustissima habent se receptissimaque traditione. Qui vi mi praverar, nominant, qui illecebris Atque de hisce ita distinguunt, ut qui agro seu loco ab incolis longe dissito puellam vitiasset, praesumeretur e vi eam vitiasse. - Quiverd in urbe oppidove, sibi illecebris eam conciliasse, eamque sponte succubuisse, nisi probaretur palam contrarium, veluti clamorem eum stricto gladio, fuste, minis repreGsile. Si illectam, adsentiente patre, is qui vitiaverat duxisset, nulla sequebatur mulcta. Sed eam, ut mos erat virgines dotandi qua derelibro proximo) dotabat. Ubi virginem quis vi compress erat, si
aut puella ipsa, aut pater ejus in nuptias consentire nollet, solvenda nihilominus erat mulcta; nec tamein ducenda puella. Nam verba illa c sit ei in uxorera quod etiam pro praecepto assirmativo habent ad nuptias obligasse nolunt, nisi pater simul & puella consensistent. Perinde aesi adjectum fuisset,lantum in eorum commodum & partem aliquam compensationis, cui renuntiare alterutri integrum. Qui autem vi stupraverat, tum ut is eam duceret, exigebat sententia forensis si ipsa scilicet paterque id vellent, tum ut mulctam sol verer, idque sive caeca esset illa, sive clauda, sive leprosa. Sed minime ex sentenis
93쪽
quoniam Sapientes non instituerunt uxori Dotem aliam ob icausam, quam ne aliter despecta ea minus marito levius di portio ejicere- tu . Mood axioma vi receptissimum sexcenties apud Talin udicos oc currit. Iam vero in haespecie uxor δνortio nequiqui ejici.Etenim verba sunt legis laciae a de vi stuprata, non poterit eam dimittere cunctis diebus suis. Sed expressim philo de huj asmodi puella, velut cui etiam ex sententia forenti dos esset assignanda. Quod vero de nuptiis holedictum, intelligendum est de ea, cujus stupratori nuptiae non alias interdictae. Nam si Secundaria erat, aut aliquo praecepto sive expressENegativo, sive Negativo ex assirmationis nota juxta superius dicta nedum in cellus nomine ei interdicta non erat ducenda. Verba illa sit ei in Axorem interpretantur per r P Vl in uxorem, quam es ex lege atias idoma. Igitur tametsi. virginem vi compresserat Pontifex maximus, ducenda ei non erat. Quoniam jam virgo non erat ipsa. Et solum virgo ei ex lege, ut ostensum est, ducenda. Icitas qua habebatur puella ejusmodi d p seu puella cujus nomine mulcta, quam diximus, pendenda esse , Unos tantum Occupabat eos omnes. qui a trimatu ejus usque ad duodecimum, praeter tempus temestre, annum emuebant: De minore trimatu alunt PN 2-n Q concubituae ejus ρνο nulti habibatur. De Majore annis duodecim & sex mensibus,
si colverit quis cum fluetia . postquam plenaefuerit pubertatis, b) nusia δε-quitur hoc mulIIa ; qui triptum est c in lege posteriori juvencula
virgo, non stubernatis plena leu adusta. Quin & nomine compressae, quae intra dicta et atena post nuptias divortio ejiciebatur, tametsi virgo manerer, mulcta non solvebatur; quam tamen solvi debuisse volunt,s post spons .ilia Sc ante Nuptias fuisset repudiata, Id quod de vi compressa tantum dicitur. Nam sine vi iliai ratae nomine, post qualecunque repudium, mulctam huic nullam tradunt deberi. Sed de puella plenae puberratis vi stuprata, plura infra. Oo Proselytam Iustitiae. Captivam postliminio redeunt cita , aut L bertinam stupratam quae Prosesy a ficta , Redemta, manus si a erat intra trimatum , mulcta
94쪽
. UXOX DRAICA. LIB. I. CAP. XVI. 3
hete erat solvenda. Nomine Proselytae factae, Redemtae, Manumisiae. post illam aetatem, non item. Scilicet praesumi volebant, hasce post illam aetatulam a gentilibus, hostibus, servis vitiatas, dum in gentiliis
bus,captivis, ancillis erant. Pro Virginibus itaque ex lege hae non habendas. Si coitus ejusmodi esset, ut verberibus ex sacrae legis vi puniri mereretur, veluti cum serere aliave, quae poena tantum Excisionas expressim interdicta, aut si mortem mereretur ex sentent ia forensi, velis
uti cum nepte ex filio seu id genus aliis, mulcta haec Virginalis locum habuit nullum, non magis atque ipsae nuptiae. Quia poenis verberum ipsa lege facta eiusue interdicto subnixis, nedum mortis Opplieio nullelam insuper jungi existimabant iniquum. Mulcta haec eadem ipsa temper ex lege lacra erat, neque Ob puellae dignitatem aucta, aut ob eonditionem humiliorem minuta. Scilicet nzz p UUM
Iega tirminosaquatit. e habet ad universos. Unde Rabbi Zita a
dicisolet, jud, qui cum Aba Regum corverit, multiam esse quinquagintasHorum perios ut ejus, qηi cu filia privatorum. Tum ex hac igitur causa,tum ne tam exili tantum pietio honor virgineus con lare videretur, fiebat, ut exsuperinducto Legi sacrae Majorum instituto pro ratio. ne dignitatis ac conditionis tam ituprantis qua stupratae,aliae ace ederent poenae pecuniariae,ex sententia forensi, ubi ea de re aliter pae isti misquibant ii .quorum intererat, aestimandae. Nam mulctam quam diximus, velut in oblectationis pretium dari tant sim volunt. Itaque eum, qui illi iam puellam seu sine vi compresserat, binis aliis mulctibant poenis; altera nomine Pudoris seu ignominiae, quam 'em id est ignominiam appellant I altera, nomine corporis Pisiata, qua n naununcupant, seu vitium aut maculam. Praeter hasce, qui vi eomprei serat ei indicebatur poena tertia, pro dolore quo virginem in ipso am plexu affecisset. Hane 'MA idindolorem seu agnorem nominant. Adeo ut ab hoc, tum mulcta ex ipsa lege sacra indicta, tum tres aliae hae penderentur; ab illo prater mulctam ex lege sacra, aliae, ut dictum
ci Gemar. Babylonia adiit. Cethuboth cap. 3 fuso. a. σ vid sis R. Levi Barcinonens in Chirioch Praec. A m. 37.
95쪽
13 UXOR EBRAICA. LIB. I. CAP. XVI.
est, binae. Nam ubi consensus erat, ibi dolorem admitti nolebant..Estimabatur autem poena nomine ignominiae seu pudoris, tum a Te innuitate tam stuprantis quam stupratae. Ob vitiatum corpus poenae aestimatio erat juxta rationes eorum, qui ancillas foro emturi pretium ob ereptam antea virginitatem minuebant. Doloris denique vir ginei pretium, seu poena eo nomine indita, ex habitu corporis, aetate, ceteris, quibus commode dignosci posset, aestimabatur. Qui virginem illectam compresserat, binas adjectas mulctas solvebat, tametsi compressam duxisset, sed non ex ipsa lege sacra mulctam, si duxerat,ut ostensum est. Qui autem vi virginem stupraverat,&tres hasce adjectas solvebat, & eam quae, ex lege faera, debita. Quin & compressam eum ducere oportuit, nisi adversaretur aut pater aut puella ipsa. Tametsi autem nomine virginis, quae annum duodecimum praeter semestre tempus excesserat, mulcta ex ipsa lege sacra juxta Magistrorum placita non indicebatur lut supra ost ostensum attamen ex instituto etiam Majorum, ob virginem ejusmodi vi stupratam tres illae adjectae mulctae debebantur. Quae si sponte stuprata fuisset, neque illa ex lege mulcta neque harum ulla locum habuit. Quin nec ex stupratoris confessione,sine testibus, exigebatur mulcta ex lege heic indicta. At quae Pudoris nomine dc Corporis vitiati adjecta est, etiam ex sola ejus confessione exigebatur; & ex juramento puellae etiam ea, quae doloris nomine pendenda. Mulctae hae omnes ca) ante plenam puellae pubertatem cedebant patri. Si deesset pater, ipsi puellae. Quod tamen ita intelligendum, ut si, antequam ipsa querebatur, sive plenae fieret pubertatis, sive nuberet, sive moreretur pater, cederent ipsimul istae illae omnes. Post querelam autem institutam, etiamsi antequam evi erat; plenae fieret pubertatis aut nuberet, ad patrem attine bant. Quin & ad demortui ejus haeredes, veluti virginis fratres. Re
eis ab ea institutam earum jus patrι cedit. Ceterum de mulistis illissa tis superque. Monere autem intempestivum non est,ad prostibula tantum seu ejusmodi propudia, & ad eas, quae pro libitu amasiorum se eis crebrius permiserint, ex Magistrorum mente, attinuisse leges illas
96쪽
sa i de meretricibus seu scortis inter Israelitas interdieendis de quibus fusius nos talibiὶ non ad virgines, quales jam diximus, obiter
stupratas, neque ad stupratores. Et prostibulorum seu Meretricius ejusmodi coitus verberibus plectebatur, uti & aliarum foeminarum,qui expressim interdictus ex forensi sententia capitaliter non esset punienudus. Vitiatarum autem ante memoratarum stupratores,mulctis jam enarratis puniebantur; vitiatis ipsis impune quantum ad sententiam
aliquam forensem attinat ferentibus. Quod vero ad legem illam spectat, Filia Sacerdotis qua Piar' ,' si profanaverit se ut Ico
tetur illa patrem suum profanat,ideo gne comburetuν e ; ad eam notat
4rvi v N ',' Si nempe profauetuν ex scortatione , ubi Dorit υιro conjuncta re scortam , idquosve destonsata essetfipe nupta. Sed ea de re entiuntRabbini nostri,cMm interea fateaAtar ore uno, non de gonfatam ea in lege non cosιineri. Verba autem illa, illa patrem suum profanat. adjiciuntur,quiaprofanat signominia a cit dignitate ejus. Inde enim dicetur vulgo maledictiu qui hane genuit,maledictus qui eam educavit. Et Aben Erra ibi N n, yn intelligendum es t da nupta aut saltem destonsata. Quae sunt etiam satis consona eis, quae habet Iosephus de Sacerdotis d9 filia praereptae, post sponsalia de ante deductionem, virginitatis reae. Nam de de stupro post sponsalia plane intelligendus est, dum dea iis simul ibi loquitur puellis, capite ex lege sacra stupri causa, plectendis. Poena illa alternativa stupri in virgine, quale diximus, sine vi commissi, scilicet aut dueendi aut do. tandi ex lege quam tractavimus priori sacra, recepta est in Ius Pontificium Dei, atque in Foro contentioso perquam ustata, maximἡ in
97쪽
Isispania ae Italia ; qua de re consulas, si placet Antonium Gornesium a Iacobum Menochium b , Iulium Clarum fe), Io. Raptistam Larream dy, Antonium Monachum Γυ , alios ab ipsis citatos. Sed gravior ex Iure Caesareo id genus stupri poena. Publicatio
partis dimidiae bonorum stupratoribus ejusmodi, qui ex honestioribus si , indicta; eoercitio corporis & relegatio humilioribus; etiam & supplicium ultimum g extraordinarie , ut singulare jus h) Velialium hae de re praetermittamus. Raptoribus autem se vi stuprantibus ex Lege Iulia de vi publica poena capitalis debita diti de apud nos alibique puto in orbe Christiano passim nune exlure recepto, tametsi olim perquam diversimoὸe punirent. r. Nunc, ut in posteriori quam tractavimus, lege sacra, mulctati si ,
nune membris quibus peccassent mutilati λ , aliterque ae alite . pro mornm discrimine coerciti. Certe tam raptorem virginis quam fine vi stuprantem punivit Solon fl) qui alia etiam ex Ebraeorum , institutis traduxit muleia tantum pecuniaria. Hune drachmis v ginti, illum centum. At serorem & filiam in stupro deprehensam fratri ac patia vendete permisit. Quod sane absurdum, inquit Plutarchus, videatur, cum adeo dispar sit servitutis & mulctae pecuniis artae poena πλι- εἰ μη meta του νομἰσώαὶ τη
roris non abundabane Athena varaminu, douulevi nanciscendi in eausa esset AEuod poena eruumodi νecuniar velut fatu graves Prasmberenta .
98쪽
UxoR EPRAICA. LIB. I. CAP. XVI m
Postmodum autem Raptoris poena Athenis erat drachmat mille. Etiam & raptam ducere is cogebatur,quod tum ex Syria no& Marcelli-ao in Hermogenem liquet, tum e Plauto & Terentio a . Sed haee obiter. Et de Conjugiis apud Ebraeos. ex jure sacro & juxta avitas eorum interpretationes sive Velitis sive imperatis, adeoque Permissis quae supra dicta sunt juxta institutum lassiciant. fa Vide Samuel. petit. leges Atticas pag. I.
99쪽
NUPTIIS & DIVORTIIS IURE CIVILI
sponsilium M Nuptiarum Nomisa aeniseriaeem atque Libri Miso institutum. iEquitur ut de Matrimonii contrahendi Fomulis, Ritibus, id genus aliis proxime dispiciamus. ut vero apud veteres Romanos triplex erat contrahendi Ma. trimonii formula, Confarreatio, Coemtio, & Usus et Ita Ebraeis etiam ex legibus eorum civilibus formula erat triplex meta ' a 'ma fa aetenιο seu ---ati dato, Pactioisu libella alae Coiis. Contractus hisce formum Iis initos Im in appellant, id est Dansiones ab uxore simia, sed de voeabulis usitatioribus Paeram atque I N , quorum utrum ques Ualsa denotant ea sane notione qua sponsalia jureCaesareo b sunt mentio & repromissio nuptiarum futurarum, non qua Pontificio obligant
100쪽
obligant interdum tantummodo ad futuri matrinonii petillionem. nondum consensu satis firmati. Quemadmodum autem jure Caesareo, uti etiam plerumque Pontifieio , Sponsalia fiunt ipse matrimonii contractus seu stipulatio Ac in consuetudinem illam vitae repromissio Nuptiae vero, quia Sponsalibus distinguuntur, solennes illi ritus inseqnentes quibus matrimonium perficitur celebraturque; ita & Iurisconsultis Ebratis Sponialia contractum ejusmodi, modo Dos etiam rite constitueretur de qua infra denotant. Nuptias autem ita a
sponsalibus discriminatas I 'e V nuneupant & t tm, nd x
seu dedactionem in domum aut thalamum, de qua mox plura. Ita sci licet post Sponsalia fiebant Nuptiae perfectae ae absolutat. Sponsa ita deducta, neque ante, vocabatur PNIM, id est num, tametsi ex spo salibus plane matrimonium esset fatis contractum initumque. Spon
sum appellam &-sponsam 'd'nN: & praPost deductsonem, per septem epuli nuptialis dies s de quibus infra Me a)n'I ille iret ab omnibus, etiam & post illos expletos seminper a parentibus appellabantur. Inde etiam ipsum eonjugium IV m dicunt, & interdum etiam IV , & nuptias Io . Patres item conjugum inde se mutuo irenta & propinqui rian n: appellitant. Sunt & alia conjugata. his similia. Adeo autem ex ipsis sponsilibus fiebat uxor, tametsi Nuptiae nondum aceederent, ut b
AEam primum fluesta ac qui a s σsto a facta, elira collum subi sei beet nummulo seu pactionis libello desponsata est ιiιν que dedactio.
haberet, α ultimo supplicio c ut adulter) σῆρ paniend- c. μυne i bello νepudii, os matrimonium seustonsatia ejismodi potuit Visi. Quae verba sunt Maimonidis, eui adstipuIantur veteres dὶ recentiorenque M. Sed de hisce&quae huc spectant explicatius fusiusque. Alia