장음표시 사용
61쪽
Conjugium iterarum uxoris divortio ejectaestu repudiatae, ob secunda ejusspe nuptias Fue sponsalia, unde pollutionem contRubι decerne ιant, marito priori vetitum. Meretricis item convugium, apud Iosephum, inseraecio Mosvicoprobibitum.
DE Divortio eje ista uxore lex sacra est. Si secundus qui
eam duxerit vir, a coeperit eam odio haberet re scri erit irae ei libellum repudii, tradosque in manum ejus iamittat eam de doma sua ; autfviridemsterior mortuus fueris,qui ita duxit uxorem, non poterit mMitus ejus prior, qui illam ase dimisit, rererti s recipere eam siri in uxorem rim N TnN με- τὸ μανΘη α', ἀυlis ut Graeci ibi) postquam istapoitata est. Nam abominatio est in consectu Domini; seu ut vulgata, quia poliata re abominabilisfacta est coram Domino. De loco hoc plura in libris tequentibus. Sed vero ex hac lege divortio nectam atque alteri nuptam priori marito non recipiendam esse vide mus, tametsi secundae nuptiae fuerint sive morte sive divortio solutae. Rationem petunt Magistri ex verbis illis, postquam istapollum es, seu .e pollutione contracta. Scilicet pollutam fuisse alunt, planeque ex hac lege priori marito interdictam, si sponsalia secunda inierat, tametsi b) nec cum novo sponso coluisset, nee in thalamum fuisset deduincta. Nee discrimen heic faciunt inter nuptias secundas & secunda sponsalia, aut inter prioris mariti nuptias ct sponsalia. Adeo ut uxoris divortio ejectae dc sponsae repudiatae par omnino heic esset ratio. Quin ex ipsis duntaxat heie sponsaliis secundis tantam contrahi alunt pollutionem. ut minime ita polluta haberetur ex stupro post divortium commissio. Nam constuprata rate satis priori marito redux nube. bat. Ioseph garo e ad veterum mentem N N DNnNm Cri
62쪽
qua postea est stuprum fuerit, fas est ei rusue eam accipere. At vera si alteri fuerit nuptae, eui aut divoνtio fueνie ejecta aut seuperster, adpri rem maritum redire ei non licet. Quae omnia de Iusta uxore seu Spon se capienda sunt, di non de Minore, cujus sponsalia aut irrita, aut non dum perfecta , seu ejusmodi aliis , de quibus plura in sequentibus. Uxorem ita alteri post divortium desponsatam marito priori illicitam fuisse firmat Ieremias a Propheta. Tantum autem abest, Mahumeodem, qui saeptisiine Ebraeorum simia est, heic eos imitari, ut eum divortia liberrime permittat, ejectamque semel iterumque utcunque liis sponsalibus implicatam resumere, uxorem etiam velit tertium e jectam priori marito, si sola fuerit, rite copulari; ita tamen, b ut tertium ejecta non redeat, nisi alteri ante reditum nupserit, aut commista fuerit. Quod immane quantum hete ab Ebraeorum placitis discrepat. Atque ita intelligendus est Anonymus, qui in Mahumedis rebus, eum permisisse ait c) qualibet etiam ex causa uxorem repudiare, sed non nisi prius asteri viro iungatur eam revocare. Habet etiam Iosephus d) interdictum, velut Mosaicum, de meretrice seu prostibulo non in uxorem dueendo. Uerba sunt inter leges apud eum nuptiales,
uου dirim o θεός ουκ a, morem. Neque meretricis sint nuptia Ge- lenivi neque meretrici sit με nuptiarum euμου propter injuriam suo corpori factam nupsiale sacrum Deus non admittit. Rufinus; sed neque fornicaria stequendasunt nuptia, ρro quibus corporis injuriis nuptiales hostias non suscipis siumma divinitas. Sed undenam ille hanc habuerit legem, aut inc γέαουλ σέας si hostias nuptiis proprias verbis illis velit innui) nondum habeo compertum. Et de Nuptiis Velitis hale hoc loco sussiciant. Aliae erunt id genus inter Imperatas opportunius explicatae; de quibus proxime
63쪽
De Confugio Fratriae Levito, ubi frater sine liberis demo tuus e f. mpe
talo. Ea de re Interpretamenta illustri Magistrorum.
I eratum conjugium,ob prolem pristino marito suscitan.
dain, visitur in lege illa sacra, a qua temperatur interdictum de fra tria dueenda,quod habetur inter leges O) de Incestu. Ω habiraverint 'tressimul, π morιuus fuerit unsu eorum absque prole, non nubet uxorisfuncti Dyas viro extraneo. Sed Lepir ejus tu ediatar ad eam, sevias eam in uxorem, is praestet officium Leviri, eris primogenitis, quem perpererit, surget nomine seviris ejus defuncti, ut non deleatur nomen ejus de prael. Sed in imperato hoc, vetitum etiam, quod quidem aliter fieri nequit, contineri nemo non videt. De fratre qui superiti tum est primogenitus sed modo inferius explicato intelligunt Magistri, & de germano, seu eodem patre genito dnntaxat, non de Uterino, quod alibi sol ostendimus, praeter alia ad hane legem attinentia, quae iterare heic foret nimis intempestivum. Advertendum antem est Talmudicorum sententiam illam d) receptissimam , qua fratres uterinos ad hanc legem non spectare docent,planissime adve seri eis, qui, in D. N. Iesu Christi genealogia, Iacob & Heli uterinos fuisse fratres asserentes, alterum alterius sine liberis demortui uxorem ex hae t ege siumsisse contendunt. Id quod etiam Iulius Africanus 3 assi at, se a De osynis seu ipsis, qui juxta carnem Christo cognati fuere, didicisse. Sed ea de re variae sunt Christianorum patrum 1eniatentiae, M quae huc non spectant. Iam vero ajunt o Magistri non ex lege a) Deut.ass. b Levit. I. I6. c) De Succe Fin bonaeap.r . d) Gem.
64쪽
- lege ipsa fuisse, ut levir cum fratria more aliquo solenni iniret
matrimonium, quoniam, nisi renunciatio interveniret, pro leviri uxore habebatur, velut I ea ipsius numinis autoritate& praescripto, seu divini, us, usque tam ubi sponsa esset demortui, quam justa uxor. Attamen ex receptis moribus matrimonium cum fratria contrahebat regulariter Levir coram duobus nummum testibus, idque dato Nummulo. Et contractum hunc vocabulo solenni' PN seu vocabant. Neque ante hujusmodi contractum licitos habebatur cum ea, ex Majorum insti utis, concubitus.
Quin &aecelsit sacra Nuptiarum benedictio & instrumentum do: aiste ; ut infra loco suo a habetur. At vero si Levir praeterminit his
soler. rubus cum ea rem habuerat, non exigebatur quidem,ut contra -ctili, tunc adhiberetur aliqua formula; sed ob contumaciam in institu inta Majorum, verberibus plexus cogebatur ei dotem constituere. Integrum autem erat Leviro sive fratriam ducere,sive ei renuntiare. Ne εἰ ae enim aliter est ei imperatum. Verba quae t quuntur sacra sunt: Et si diis icti noluerit capere uxorem I utris sui,ascendat a vis ejuου fratria) a portam, iucat 1- Seniori seu, recusat Lepir meu usis are fratri suo nomen in Ime nec vult me habere. Et adpocantes eu eniores civia ratis De loquentur cum eo, o Derse peraverit, dixeritque: Non placet mihi ut curam ct c. Accedit ilia ad eum in consteetu Seniorum, F e erubet calceamentum πω de pede ej-,ouens B coram eo ita τὸ Pataintelligunt ibi; noli in faciem ejus ut vulgo accipitu6 νsondeat virens, Sic stat viro, qui non ad cat domum fratris fisi, Potabis urque nomen e su in Unuel domus ejus, cui exuim est calceus, seu disiciareati. Atlita tegulariter se res habuit. Sed exceptiones quam plurimae ex recepi issimis legis interpretamentis manarunt, quas inter singularia non pauca ad legem illam spectantia exhibemus. Si prior maritus prolem reliquerat, tametsi Mamrerem aut apostatam, lege hac non tenebatur vidua fraterve superstes. At tenebantur licet fi Ilus ei fulsisset ex ane illa leu Gentili susceptus. Nam proles ejusmodi pro suo noci habebatur. Si fratria gravida relucta abortum fecerat,lege teneba
65쪽
sic voluere qui rebus praeerant) ut certo constaret tempus eum no Nu vim est re in utero perfecisse. Q ia de re si esset incertum, tunc a spa- tio vitae res dijudicabatur. Superstes partus ejusmodi triginta diebus liberabat matrem. At moritius liveren utero sive intra illud tempus, s re ex morbo aliquo casuve alio, pro ab Ortu dubio habebatur, pro te qu e dubia. Ideo hac in specie, id est dubii causa, renuntiandum
qui dea; vo cce a Leviro, nec eam in uxorem ab eo capiendam. Si ante partum gi avidae fuisset renuntiatum, itera Ada erat p st sartum
renuntiatio. Quoniam V Irin Vc
legitima non erat nisi tempore intra quod fratria in uxorem rite poterat, si omnino, capi. Quod illicitum, dum gravida. erat. Λtque ut satis constaret, utrum gravida relieti esset, ex more usque ad diem nonagesimum seu tempus tri inelire completum expectandum erat. Interea prioris mariti bonis, sed ita ut aecederet e
iam opificii sui, si quod pretium, alenda fuit. Neque renuntia tio, neque nuptiae ex hac lege interim admittebantur. Prolelytoruin fratres filiive ita hac lege tenebantur, s ἰ seu in fanmme parentum tam concepti quam nati essent. Aliter enim fratres invicem in jure Ebraico non. habebantur , juxta ea quae de Proselytorum Regeneratione in libris de jure Naturali obse ivavimus. Viduarum ejusdem mariti pluriuin , s una a luperilite fratre sive caperetur in uxorem sive renuntiaretur, ceterae lege hac liberae erant. Verba sacra sunt, qui non ἀδμat δε-um sntiris fui.. Ut unica domus aediscetur, non plures, jussit lex. Sic rationem reddunt. Hoc vero in specie obtinuit, ut ubi inter eas aliae essent iacerdotalibus nuptiis idoneae, aliae minime, veluti Proselytae, Profanar,
Bettinae, his tantum renuntiare liceret si nollet cunctis renuntiare atque illas sibi capere. Ne scilicet illarum, ex renuntiatione dum alias sibi accipiebat, conditionem sic vitiaret, ut sacerdotali generi rite nequirent conjungi; juxta superius ostensa. Hoc nimirum ex institutis majorum accessit. pluribus fratribus demortuis, sine prole, relictis uxoribus singulis, Frater superstes arbitrio suo aut omnes sibi capiebat, aut renuntiabat omnibus, aut uni & aliora pro libi- tu. sibi captis, ceteris renuntiabat. Defuncti fratris Bona alienarae
66쪽
a Leviro vetitum . . Si ante renuntiationem alius quis fratriam duxerat, remq, mea habuerat, verberibus uterque plectebat Dr. Quin interdicto eis vitae cons ditio, Levir ei soletini more te nuntiabat, quo facto aliis ei nubere temperamento de Leviri, qui renuntiarat, pro pinquis, de quo infra, semper adhibito) erat liberum. Si ducere fratriam renueret Levir primogenitus, antequam fiebat solennis renuntiatio, quam etiam in sequentibus ostendimus, ceteri qui fuere fratres ordine suo cuncti roga Santur nam hoc modo ad cunctos lex attinebat) qui si itidem retineren', ad primogenitum revertebatur
attιnet praeceptum ; a tu gitur renuntia moresolenni, aut ut a nis heucve eam ιιbr in uxorem. Nec cogebatur Levir fratriam ducere; sed re-Muκtiare cogebatur, ne aliter fratriae liberum non est et aliud inire conjugium. Ubi plures erant Leviri,qΩorum primogenitus fratriam sibi ex hac lege petebat, integrum non erat fratriae alium sibi eligere, ob primogeniti heic praerogativam. At si primogenitus se fratriae prolestus suillat, ne educturam se eam, nec renuntiaturum, de ad fratrem secundum eam relegasset, integrum erat ei sive tertium sive quartum sive secundum pro arbitratu eligere. Nam in hisce praer gativa nulla. Et nisi omnes respueret, pristinarum nuptiarum dote non multabatur. Quae scilicet poena erat heic fratriae contra Iegem hanc quacunque in specie respuentis. Si autem primogenitus, qui eam duxerat, prole ex ea non suscepta moreretur, superstitum primogenitus, atque ita ceteri, quoties ea viro, cui fratres se perstites essent, esset superstes, ex hac lege ei aut mariti fiebant b aut renuntiabant. Ceterum frater alius ad has nuptias admittendus non erat praeter eum, qui tempore saltem fratris demortui obitus luce fruebatur. Firmant sententiam eam receptam verbis illis; si habitaverint fratres mortuus fuerit unus se. Ex eis qui habitaverint si-rnui, nequites se is, qui post obitum fratris fuerit natus. Arcebat ut igitur sub poena Excisionis&nomine incestus frater ejusmodi a fratriae nuptiis non aliter ac si liberos reliquis et demortuus. Qua plurimas habent alias pro more suo de hac lege subtilitates, quas praeterimus. Sed de illustrioribus, quae huc attinent,exceptionibus,atq3
67쪽
- UXOR EBRAICA. LIB. I. CAP. XII.
de receptis sententiis, quibus plurimarum personarum, qua hane legem spectabant, nuptiae ex malorum instinuis interdicebantur, monere erit forsan operae pretium. Quomodo ob dignitatem Regiam, sue Reges sive eorum Viduae, uti & I ontifices, hac lege lolveremur, iam si 1 pra est ostensum. Fratrum autem aliorum, erant alii quibus nec jus competebat ducendi heic fratriam nec renuntiandi sive, P rpη mn, PNU quibiu non erat usta omnino in fra/νiam potestas ; Ut lut Eunuchus a natalibus & Hermaphroditus. Ei enim finis erat legis, ut proles susciperetur, cui rei hi a natalibus impares habiti. Ideo per hosce liberum erat fratriae alibi nubere. Atque in hisce lane leprosiis sa ac oris fartore aliisve pollutus rebus, ob quas
uxori fas habebatur repudium exigere, ut infra docetur. Altis is triam quidem ducere permissum est, sed ei non renuntiare, veluti surdo, fatuo, minori. In his e enim judicium, quo in renuntiatione utendum, desiderabatur. Sed in USorem capiebant tantum hi coitu, atque eo solo nuptiae heic pei fi cicbantur. Alus renuntianis dum erat, sed fratria non omnino ducenda, vclari castratis, senibus capularibus, sive quibus generandi, sed non a n Matibus, deerat facultas. Etiam S genitalibus obstructis. Quod itidem dicendum de Sacerdote gregario leviro, ubi fratria sive Repudiata ante, sue ab
aliquo ante Renuntiata, aut P. O fana, aut Scortum cstet. Tunc enim plane renunciandi m erat, quia nuptiae cum eis illicitae, ut alibi
ostenditur. Quin & distinctionem heic de fratriis adhibent Magistri bin quadruplicem. Aliae ducensae erant, sed non solenni n. re renuntia indae; Veluti si tua ac Lirda, quas tamen postea libello repudii ut alias pro virorum arbutratu, etiam α hac lege ductas) ejice elicui . Ob desectum autem ra ionis, q;.a in ipso renuntiationis actu e:iam fratria ulendum erat, renunciari hae nequibant. Aliaeram renuntiari rite quibant quam duci; quales omnes illae ad quas snsularis aliqua exceptio non attinet. Aliae erant nec renuntiandae nec ducendae, utpote quae ad legem hanc attinere censebantur. Huius generis suere Eunuchi a nataliburi hermaphroditi, fatui, minori. uxor, virago sterilis quam nuncupant, atq; ea quae in. cestus nomine seu Turpitudinis revelatione, lub excisionis poma, levi ro alias, a 'si m 62bilim. a tu. Cethubrili eaρ.7. Is pna. Maimoniae halac ia
68쪽
ro alias interdicta est. Ad Eunuchum scilicet & Hermaphrodisum no- Ium pertinere illud legis, ne dele.uur nom en eis , cum veluti per se specias sint ab humano genere alienae, quae nec per nominis propagationem O nnino conservandae. Viraginem etia in excipiunt, quia generationi impar. Qualisnam ea fuerit, alibi a ex eorum commentariis deleripsimus. USOr fatui dc minoris excipitur, quia lex de uxore loquitur, quae omnimodo uxor aut sponsa M. Sei horum nuptias & iponsalia ob rationis defectum adeo imper se sta habebant, ut uxor seu sponsa dici ea nequiret. Interdicias autem in Levitico incestus nomine id est τε e et Ii etiam in hac lege locum habere nolunt, quoniam verba sum, oecasIaI am in uxorem; quod de ea intelligendum, quae aliter in uxorem capi potulisset, excepta duntaxat fratria de qua lex ipsa diserte lata Ajunt
scilieet de foemina incestiis numinc interdicta P prina, pr
it cum alter rus uxore Contractum planisti me esse irritum. Et de Fra
t in p pI Fratra aquae aut a rite queat ex Me ea est. citia nutraliato tracIsis est ca ax. Ubi vero ea pax non erat, nec potuit conetractu
nuptiali omnino conjungi, ibi nec Renuntiationis usum fuisse voluere. Nam ubi nec vestigium Iuris, ibi nec Renuntiationi locus, idoneux Et demum alias fuisse leu generis quarti ajunt, quae duci non debebant, sed tamen solenni formula erant renuntiandae; veluti flais tria divortio dubio a fratre demortuo separata. Ne scilicet contra legem de incestu committeretur. Nam si revera divortio esset ejecta, ad hane legem non pertinuit, sed ad eam de incestu. Hujus generaxerant item Omnes,quarum nuptiae non Incestus nomine, seu sub poena Exeisionis ) vetantur, sed tamen vetantur interdictis aliis sive negativis ex eis quae vocant r N, Vim N seu Negationis nora expressim in saeris literis insignita ut vidua Pontifici, repudiata, profana, scortum lacerdoti gregario seu minori, MamZcra b Israelii ae,. id genus aliae sive r Σ seu negarisa ex o matronis no-xta natis ut pri lcs foeminea AEgyptiorum . c) l lumaeorumque primae.& secundae generationis live Majorum scitis, ut secundar. o, de qui-
69쪽
UXOR EBRAICA. LIB. I. CAP. XII. bus supra. Rationem afferunt 'p', d n II uto
hae quidem auιι θυι bam ἱ cs cum capaces inent nuptiarum contractus
scilicet nuptialis) etiam Le Piro jungi. Si verba nimirum praecepti de
fratria ducenda tantum spectemus; quae strictius sumta, quum Assirmativa sint, Negativa illa, quae Excisionis poenam non habent, satis temperasse videri volunt, adeoque eis abrogasse. ut nuptiae cum hisce ex hae lege saltem viderentur licitae; utcunque non essent plane imi- .
ubιcunque repereris praece um a mativum ess negarapum scilicet
simpliciter negativum Urmativum derogat negativo. Quod regulariter dictum, ita tamen hac in specie temperatum est a Majoribus, ut ne in Negativum illud ex hiijusmodi legis interpretatione te me committeretur, atque ut, quantum fieri potuit, similis sui semper nuptiarum ratio servaretur, Demina ratione ex Negativorum illo-xum aliquo illieita & Secundaria quaelibet, alias item ex ipsa lege ia- aera licita, sed ex institutis Majorum interdicta, etiamsi fratria esset, Leviro non minus sane ae quae incestus nomine prohibita est, arceretur, nee tamen alibi quod incestus nomine prohibitae fas erat) nu- 'beret ante Leviri renuntiationem. Etenim e nudis legis sacrae verbis
tantum habebatur in Fratriis,quae Negativis illis duntaxat vetabantur Leviro juris, ut nisi cederet primo Levir, reae ipsae viderentur, si alibi nuberent. Et de renuntiatione squi actus erat arbitrarius) si,qui rebus praeerant, pro libitu potuisse statuere, receptum est. Etiam de si fratria Negativis illis illicita a Leviro duceretur, cogebatur is a Foro . divortio eam ejicere. Quoniam scilicet matrimonium haud irritum, tametsi illicitum, habebatur. Adeo autem nihili erat jus Leviri aut vestigium juris in Fratriis,quae incestus nomine ei interdicebantur, ut e pristini seu alterius juris vi, sine renuntiatione ab aliis Iicith duci possent Quod idem ipsum obtinuit, ubi incestus nomine quaepiam interdicta esset fratri demortuo: Ratione jam dicta. Nam ejus uxor revera non erat, unde nec fratri superstiti ex hae lege ducenda. Ubi vero in dubio esset, an fratria incestus nomine sive marito mortuo sive . . Leviro esset vetita, renuntiatio, eo quod in dubio rea erat posita, ut
70쪽
UXOR EdRAICA. LIB. I. CAP. XIII.
feret necessum erat. Manifesta item adultera, quae ante mariti obtinium divortio non est ejecta, neque renunciabatur, neque ex hac lege a Levito ducebatur ob immunditiem ex adulterio a contractam.Scilicet ex receptis moribus habebatur velut incessus nomine prohibita, saltem non dispari jure censenda; cujuτ ratio insequentibus,ubi do dultera b) ejusmodi agitur,liquidius constabit.. a i mer sol. 8Lrbo .cap. 3. I
Da protiis eodem in confugio Copulatis cum Rerum alie viro,sue ineae stiιν nomine,sive ex Negativosti mphcιpracepto,sive ex Maiorum' i iitutis,interd/cta. Et de Fratriae, cui renuntiatum est ex legascra,Propinquis, nis Secundariis, prohibis .
EG regium igitur erat ex Majorum institutis discrimes
iiii et fratriam inuestus nomine Leviro interdictam,& eam quae Negativis, sine Excisionis poena,praeceptis quae luperiore capite memoravimus, interdicebatur. Quin etiam ut illa tam Renuntiatione quam Nuptiis hisce plane Immunis ex lege erat, ira&, ejusce causa, erant immunes pariter ceterae viduae demortuo fratri cnm ea junetae :. Quoties scilicet plures uxores is reliquisset. Neque hae solum, sed& ejus harumque causa, quaecunque postea cum aliarum aliqua cui-eunque Leviri fratri sine liberis demortuo essent nuptae. Uxores illas alias leu smul eidem marito antea iunctas, respectu ejus de qua loquuntur vocant a seu cum ea copuiatas. Verbi gracia, Simeoni, cui tratres sum Ruben & Levi uxores copulantur binaeὰ Altera Maria Rubenis filia, Nam neptem ex iratre rite quis in uxorem ad eorum placita ducebat. Altera Jochabeda ex alia familia qua- Iacunque. Moritur Simeon sine prole. Hac in specie, non solum, Maria