장음표시 사용
121쪽
tur Nequaquam ita et, qui occiderit Cain, Ieptur his, latur; po hitque Domin/ι Caino JUil , is interjiceret eum Dinis , id inDenisset eum Gen. c. q. U. 4. 45. Quod promitium Dei Caino iactum haud ut ficienter salvatur, si admittat vi , Cainum kJ innecho reipsa futile occdum.
Dic s. Singula Verba imo literae ac apices literarum Sacris Scriptoribus a Deo sunt inspirata, ut proinde vocabularum compositio et lus ad Deum referri debeat
OBservandum T. Verba posse aut materialiter, aut fora si ter spectari materialiter spectatitur, si secundum senum figuram suam praecise considerantur. Formaliter Vero emba spectantur, si considerantur, quantum ad senium sem urbsicum conducunt.
Observandum a Impune aliquem negare posse, onmia sngula Via materialiter sumpta fuisse inspirata quippe nostra latina est a Scriptura est proprie vera n Dei Simu liter sacerdos latine consecrans loquitur proprie Verbum oststi quamvis nee Deus in Veteri testamento, nec Christus in novo testamento verba latina locutus 1t Dixi omina 'lii μID: nam negandum non eli, saliena aliqua est inspirata, scitucet ea, de quibus e traditione Patrum forte constat , quod sint a Spiritu S. dictata, quia ipsis Mylterium quodpiani peculiare iueis agnoscitur. Ergo praesens conclutio eit intellige da de verbis vel maxime formaliter spestatis Qua cCnclutio Probatur . Auth. S. Scripturae. EXod C. 4. V. 5. DeuS Moysi ait: Ego ero in ore tuo Isaiae c. I v. 6. fyid verba mea ruinis
122쪽
uriis ex im matth e. o. V. 19 Nine gitare, quom h MAM lv Murrum, dabitio erum volus in illa bora, quid inquatrum Ioas. 14. v. o. Spissius S. quem mittet puter in inmue meo, ille vos silui omnia, liuere volas omnia, quaecunque dixero nis Mattiu c. I Non vos estis, qui Miamini, M Spiritus S ui kφ, tur in vis his D. Si ophetae communiter in Sc ipturis dum imquuntur, utuntur sermula Ha dicit Dominu vel si omniis ad ni Iactus se dicens vel factumn es verbum Domiti ad me dicens:
Ergo Nec obstat : quod illa verba dicantur de loquentibus praedicantibus. Non inquam obstat, nam & accomodari debent Scriptoribus sacris sicut enim Deus loquentibus & praedicantibus illa verba dixit, ut homines instruant, ita cilla d, aut Scriptoribus sacris , cum ier hos Ecclesiam docere Vola- rit per sua scripta usque ad finem mundi. Ergo. Probatur 2. IIS. Patribus. S. Hieron Epista Io 3 ad
Paulinum de libro Lev ait Singula pene Θllaba Inra scalesia Sacramenta Et in cap. 3 ad Ephes dicit Singuli sermones,
missa, apices, micta in Divinis Scripturis plena sιnt sensibita. S. Chrysost hom aa in Genesim docet Neque filabat apiculus es in Jacris litteris, inoi, WVimis non it gravis besuΠιs. S. P. August. palam profitetur Se mulius hominis libris tantum ferre , quantum Divisis litteris , - ob veritatenr, rue par
est in utrisque , fidis verba, framque distantis, id est Uritus sanctus. S. Gregor in Praesit. lib. orsi exposit in Job dicit scripsit, qui hac scribendo dictarit. Denique et ardus
Seriri. su in Cant δε alii M. . passim docent,expeculiari Dei consilio factum fuisse , ut unam prae alia voce Sriptores sese
in usurpaverint. Erg Probatur 3 Ex ratione corigmentiae Scriptura s. estpr
me verbum Dei ergo de essentia Scripturae S. est, quod ritus S dictaverit omnia & singula verba Conseq. prob. Iuxta STh. in I. dist. 27. q. a. a. De ratione verbi est, quod dicat :
123쪽
Iationem originu ad dicentem atqui si spiritus s. non dict 'veri or in &simis verba, jam scriptura non dicet relatim nem inimis ad Spiritum S tanquam ad dicentem nam ver bum v. g. Si Augustini non erit vere & proprie verbum RP. Augustim , nec ad ipsum dicet relationem originti tanquam ad dicentem , nisi ab ipso immediate procedat quod enim fo- Ium approbat,is assumit, non est proprie ipsius verbum
tantum adoptive Vel authoritative ergo 'Confirmatur T. Resis singulae sententiae, ut in priori s probatum, sunt inspiratae a Deo Scriptoribus Sacris ergo etiam singula Verba, quatenus ad sensum Scripturisticum conducunt. Conseq. prob. ut res Tententiae in S. Scriptura habeant se sum Scripturisticum, id est talem, qui a Deo intentus fuit,
rant iis Verbis proponendae, quibus sensus Scris' isticus tribus . potest ergo cum planum fit. s vertis Divinis , sive iis, quae a Deo inspirata dictata sunt. Ieproprie tribui sensum Scria pruristicum, utique sequitur, etiam si 'la verba, quatonus ad sensum scripturisticum conducunt , a Deo S. Scriptoribus inspirata esse. Et prosecto si singula ita accepta, quibus res sententiae in S. Scriptura proponuntur, non sint aeque 1 Deo in spirata, haud apparet, qua ratione illae res di sententiae que-- vere dici verbum Dei sacris scriptoribus a Deo dictatum,
cum verbum dictatum essentialiter supponat locutionem , seu inspirationem , sine qua nim est verbum. Et si est verbum hominis, supponit locutionem homila si est verbum Dei, supponit locutionem Dei
Confirmatur a Singula verba non sunt paria sed aliqua magis, aliqua minus significativa. Ergo ea non sunt aequaliter idonea , ut sensum a Deo intentum rite is eo modo eXpnimant, quo Deus vult quia ergo multum resert ut S. Criptores exprimant sentum a Deo intentum is exprimant eo δε-
- , quo Deus in omnino decuit, M. etiam ii a Vein
124쪽
la singula is tenus ad sensum scripturissimam condiicunt, b' eris scriptoribus suggesseris , H inspiraverit.
Confimuitur a. Ex verborum nultatione non raro conti Moit iplam mutari sensum, litterae appositae corrumpunt verba, 1-- apices, nonnunquam puncta, quod ex insibra, MGraecis accentibus liquet, totum sensum pervertunt ergo si ininis sententia a Deo inspirata est, necesse est inspirata etiam esse verba, imo syllabas clitteras cum litterae persaepe punctis & accentibus affectae constent syllabas syllabae conficiant verba, verba autem referant sententias.
Probatur . Communi sed essicacissima ratione. Si a Spi-'ritura dicantur tantum sententiae inspiratae, .non omnia siugula verba, jam non erit discrimen inter definitiones concultorum de rebus fidei torum , ipsam S scripturam at qui juxta omnes inter eas est discrimen ergo seq. mri prola. Etiam Spiritus S assistition.isiorum Patribus & Pontinci d sesentibus aliquid ad res fidei morum pertinens , ne errent. etiam eis inspirat veritates instruendae Ecclesiae necessarias seiunon singula verba, sed haec eorum arbita relinquit ergo si Spiritus S. Scriptoribus sacris solum inspiret veritates Tententias, eisque assistat , ne errent verba quoque S Scriptotibus
non inspiret , sed eorum arbitrio eligena relinquat interra festiolius Conciliorum ad fidem mores pertinentes&S. Scripturam milium erit distrimen. Cossematur Nec in i intalea prosin verba legum, linquuntur arbitrio scribarum , aut amanuensium ptivatorum ,
sed dictati solent vel ab ipso Principe, vel a P incipis Minu
stio is quidem ad literas , ad apicem, ut nempe cautum sit. ne vis legis aut hebetetur, aut ultra intentum Principis ac atur ergo magis hoc asserendum est de lege Divina pro toto man genere constituta.
125쪽
Quod de vectis fotaliter sunt stac resolvimus , hoe aestim etiam asserimus de his Arimiliter inepto, nempe ει-
spositione verborum , omitu, ac coordimui me rerum, se tentiarum conducente ad sensum scripturisticum tino potuit nonnunquam Ulus etiam materialiter acceptus a Deo speci liter futile intentus pro materiarum, sententiarum Varietate , ut adeo nonnunquam intendi debuerit, nonnunquam remitti, aut ngi, in quo casu ciste a Deo inspiratus dici valet. Diax in hoc casι,- nonnunqitam: nam quod stylus materialiter sumptus non semper fuerit a Deo inspiratus, ex eo manifestameta videtur, quia Sacri scriptores saepe sensum tantum, non Verba verborumque ordinem citant sic Morse Decalogum aliis verbis, alioque ordine recitat in libro Deuteronomij, ac illum recitat in libro Exodi. Sic etiam Evangelistae Prophetias Vet. Testam allegant. Et licet Christus Dominus tantum uti ea sema in ultima caena consecinerit, eandem tamen an
ii singuli diversa phrasibus reserunti
Lan s. staptura reperiuntur plurima verba vitiosi: ergo hinc non sunt Actata 'i iurata a Spiritu SH las scriptum repectuntur plurima verita obseura: e
III. I S. Scsptura reperiuntur varii solaecismi, de barbarisini ergo illi inspirari non potuerunt a Spiritu S. IV. Si omnia Tingula S scripturae verba essent a Spiritu S. Scriptoribus sacris dictata, tunc unus idem esset omnium Sacrorum scriptorum stylusa sed non est idem , in quibusdam enim est elegans & sublimis, sicut in Isaiaci in aliis vero unailis simplex, sicut in Propheta Amos Paulus ut docisD. Hieron.
mulius seripsit Hebraice, quam Graece ex
126쪽
V. Auclio Ecclesiam es in prologo ames cens
imi dicit Isnetor uvae mire vos cum benevolentia, 'attentiori sudio lectionem facere , ' veniam habere in illis, in quibita videmur, sequentes miginem δε entia , Vicere in Cerborum compositione: nam descivisi verba Hebrais, quando fuerim tramlata aulaium linquam:
VI. Author libri secundi achabaeorum c. I s. v. 39. dicit: . Et mitidem bene, Mia historia competit, hoc , i, velim,' nundiae, concedendum es ibi ergo VIL Nolla vulgata est scriptura S. sed in ea nullum reptatur verbum k Spiritura dictatum ergo nun prob. Nublum in nostrivulgata habetur verbum Hebraicum, Chaldaicum, vel Graecum atqui Spiritus Sillis linquo locutus est,&scriptarer scriptores sacros ergo VIII. Ex Scriptura Elmeonstat, lassicere inspirationem quoad sententias tantum , ut aliquid se Verbum Dei ero ant prob. Vox Domini, quae de coelo iacta est Christo bai etato super aquas Iordanis, noc modo resertur auli. c. 3. 17. ecce vix de caesis dicens: sic es Mus mos dilectui, complaciti. Et de eadem voce arci c. i. v. II. dicitur: vox actu est de caelis, Tu es Mus meus, Actus, in te complacui. Et
Luc. c. 3. V. 22. Vox decorio facta es: Tu ei s meis rilectu, in te complacui mihi. Similiter de negatione Petri a Christo prae diista dicitiaith. c. 26. v. 4. Ait illi I us amen dico tibi, qida in bac nocte. mitequa)n gallus mitet, ter me negabis. Marcusi autem C. 4. V. 3o refert Ait ili Ious amen dico tibi, quia tu hodie tu nocte hae priusquam gallus vocem bis dederit, ter me ex . regaturus. Et Joan. c. 3. v. 38. Resiondit et ' us animum trisn 'ro me ponen amen men dico tibi, non cantali gallus, donec ter me neges. Ex his hoc formatur argumentum illa vox, vel Christi sermo non potuit quoad verba , sed tantum quoad sem
sum in Dari , Sorii S cum illa vox, uisi sereno esse
127쪽
versimode ab Evangelistis reserantur ubi tamen certum ea, ruod illa vox diverum e ncm insemierit, nec Cluili sermo iversis illis modis fuerit prolatus ergo. Lx. Ad hoc, ut Scriptura s. si ea saliter Verbum Dei, non est necessarium, Spiritum s labrasse omnia verba ergo. anti prola Liber Iudith, prout habetur in nostra vulgata, est Scriptura Sis Verbum Dei sed illius librisngula verba non
sunt a Spiritura ergo min. prob. S. Hier qui hunc libruna, Irout illum nunc in nostra vulgata habemus, ex Chaldaeo inatinum reddidit, testatur illum non esse conso em suo origianali nam praefat. in Judith, quae habetur tom. 3. Epiit III. de translatione hujus libri a se facta ait: hinis Disiun Iissu, quam ex verbo verbum tra emis ergo. X. S. Scriptores aliqua ex se ipsis scripserunt ergo anti prob. S. Chryso1t Hom. 49 in cap. 23. Aetitum Apost. de Apo- nolo Paulo dicit Iterum humano modo disserit, ετ non Iemper gratia
inutia , Ied etiam semiustis as ipse Perre, mussane facit:
M. Si Deus Scriptori Sacro revelaret sententias, & re, linqueret verba ipsius arbitrio, illa Scriptura haberet onmia, quae desecto habet Scriptura S dummodo per assitantiam e . trinsecam eiu errare non sineret ergo ant prob. Esset fi mum fidei nostrae fundameistum es non minus-quam .si Deus omnia verba inlatrasset ergo. i XII. In Scriptura S reperiuntur plura prophana Minico .rum dicta , ut V. g. Actuum c. 17. Way illud Arati Poetae: holis enim romu)mmu Item x. ad Corinth. c. Is V. 35. ibi Ita innandri commipim bonos mores colloqui prava. Item ast 1it. c. I. V. 3. illud Epimenidis Cretensis Philosophi Cretenses βmper mendaces, mala bestia, eiures reri sed haec pon via dentur a Spiritu S. di via που
128쪽
AD I. Neg. ant quia impraesentiarum loquimur de Hebraica,
graecaque editione prima, prout nempe is manibus ipsorum Sacrorum Scriptorum prodiere. Ad ΙΙ. S. Scripturam non tantum non carere, sed abutidare verbis obscuris, cum palam sit, res plurimas per aenigmata , parabolas,' allegorias proponi Verum haec obscuruatas ex ira parte commenaa non parum dignitatem S. Script eae, & ex altera parte deservit Sanctae intentioni dictantis Dei, qua Divinae suae elocutionis depositum immediate committere
satust Ecclesiae, cui caeteri fideles sunt subordinati, accipiemae ab ea intelligentiam S. Scripturae. Ad III. Ex solaecismis marbarismis non destiui quoad sngula verba inspirationem Spiritus S. nam Spiritus S. se ac-mnimoda capacitatiso litorum , hoc ideo, quia se in 'aliquid fidei nostrae relinquere vuli, ut captivantes intellectum nonrum in obsequium fides , dum non capimus , cur in Veseim , se dietatis, voluerit relinquore Sobe mos. Nam in dis Pent ossis, quis Verba Apomuorum ex Spirituri sitss. -- gely, tamen quilibre suo modo loquebatur: sicut ergo orga num vocis Spiritus S exterius non immutabis, se nee interitis ingenii Honestatem: Qqui variis linquis loquebantur, non
omnes eodem modo & aeque persecte verba proserebant, omnes tamen ex Spiritura verba depromebant; sic pariter in hisi
quae Spiritus S infundit nihil obstat, quomitius solaecismos de barbarismos ex Scriptoris ingenio contingere posse dicamus. Ad IV. Neg. maj quia Spiritus S dictans verba accomvdavit se statui, educationi, genio Scriptorum talia iisdem inspirans verba , qualia adhibuissent, si rem a se conceptam Verbis propriis expres iissent. Hinc per Isaiam in aula Regis
enutritum&eruditum loquitur olo et Hanu humiliori autem
129쪽
rex Amri um pastorei ad prophetandum assumptum
Ad, Authorem Ecclesiastici veniam petere non ve almquo errore a se commisi, sed de inconcinnitate styli redole iis capacitatem laturam scriptoris cum Spiritus S ut supra dictum , unius cujusque ingenio se accomodet consequenter si quid humiliori stylo dictum, vel quod non sta energiam
vocis Hebraicae exprimit capacitati Scriptoris tribuendum est: de hoc Spiritum inspirante, veniam petit. Praeterea dici potest , quod Prologus hic non sit canonicus. Ad VI. Authorem libri Secundi Machabaeorum non e tere veniam erratorum . quae ibi nulla sunt . sed tyli minus
forte politi,4 mimis forte digni, quam Divini Verbi injustas exigat, non quidem quod talis sit, sed si sorte talis rientibus .appareat. Recolligantur mox dicta in V. Ad VII. Dico . Vulgatam nosti amesse versionem Veribi Dei M. Scriptoribus olim dictati unde non requiritur, uti erat sit inspira versoribita, sed lassicit, quod si edittam Armis immediateras Scriptoribilis dictato ex qua comsemitate optime adhuc dicitur Verbum Des utut cum ad ito: ver j, seu tremissis uni. Textus autem primigenius Hebraibos, cataldaicus , vel Craecus non est verno, reddiditur Verihum Dei simpliciter. Dico a cono maj dia . min. sed in ea nullam reperitur verbum materialiter sumptum a Spiritu S. dicta.
tum , conc. min. sed in ea nullum reperitur verbum formaliter sumptum a Spiritura dictatum, neg. min. licet enim in variis Enquis Verbum Dei materialiter varietur, manet tamen semper idem formaliter sumptum, quia formaliter sumptum dicit ad Ueum relationem originis tanquam ad dicentem materialiter vero illa verba sunt interpretis. Recolligantur dicta in obse
vando I. a. Unde etiam in vulgata reperiri possitat laves M, qui errores librariorum.
130쪽
Ad VIII dist. Illa vox, vel sermo orta non potici
quoad verba materialiter sumpta inspirari, conc quoad emba formaliter sumpta, eg Solutio ex dictis patet mox ante' cedentibus unde omittitur responsio Didaci. Ad IX. dist. S. Hier testatur illum non eis consormem suci originali quoad verba materialiter sumpta conc quoad Verba formaliter umpta , eg solutio ecdictis claret. Ad . . Chrysostomum loqui de verbis materialiter sumptis, quae Paulus a se ipso adsert, non vero de verbis se maliter spectatis, fic enim riuio fuere in irata.
Ad M. dist. Et in casu argumenti euet proprie & rigmaos Verbum D i iis: citon esset pr rigorose eo invii Dei, conc solutio ex proba pateti Ad XII. Verba Ethnicorum nω debere inpraesentiarum spectari, prout fluunt ex ore Etruricomiti, sic enim sunt ita mere prophana, sed prout smint ex ore sacrorum script ea nobis signiMare vobiit proin ut sc ac tae οὐ obstat, P minus dicantur inspirata a m
Sacra Scriptura sit obscura' aut in omitibus Clari
T Adversarii nostri Protestantes necessitatem Ecclesiae Scripturam interpretanti rejiciant: ut suam praxim concede di omnibus Iectionem S. Scripturae in linqua emacula tuea tur: unanimiter aflirmant, siripturam se ipsa clarissimam Ἀ- pertissimam, sui ipsius Iudicem ac Interpretem esse, secuti Μagistrum suum Lutherum, qui Praefat. assertioni Articulorum a Leone X damnatorum loquens de Patrum dictis sibi invicem