장음표시 사용
191쪽
iat nemo vaticinetur , aut interpretetur contra rationem Og Ceterum hoc privato spiritui non patrocinatur, cum perperam fideles vaguli dicantur Prophetae, reclamante Apostolo a ad
ALVI. Ariani, Sabelliani, de alii veteres haeretici se non minus spirituales credunt quam Calviniani ergo praedicit judicant, & non judicantur ergo eruntJudices fidei Spiritualis ergo qui judicat, i non judicatur, is plane est, qui tanquam Doctor alios instruere debet, ut ex Apostolo ad Galat cap. 6. V. . evincitur: S, lis smtruites 1lis, injusti di instruite ius ritu Philistis: Cumque non omnes sint legis Doctores, in aperto est, praedictum textum non deservire ad probandum privatum dipi litum quem singulis fidelibus donant Calvinum. Ad VlL Oves quidem Christi ejusdem vocem audire: verum tu illus non solum per Scripturas loquitur sed aper- . tissime per suos Pastores uela las: isi vos audit, me rarit, quibus ipsas oves Joan. c. I. V. 17. commendavit, Ue oces
meas. Non igitur Scriptura proprio spiritu explicata est,
Dei, sed prout a Pastoribus iidelibus proponitur. Etiam P lagianis tene S. P. August. lib. de natura gratia c. 39 solemne
erat ad Scripturas confugere Credimilis, io ire iurus es os non legi nuis, ic os credamas acfruere: tamen quia ipsam proprio marte interpretabantur , etiam a Novatoribiis inter hari e ticos enumerantur. Praeterea dum Christus ait opes m. De do cem meam audiunt sensus est, quod eam audiant, Telluantur, dum gratiae praevenientis 2 vocantis se participes reddunt qua cum destituti vixerint negligentesJudat, tanquam incredulis reposuit hristus: Vos non creditis, quia non jlis ex ovibris meis, σύρο ὶ 'ἐe Ustcem meam audiuut Ad credendum enim non solum
requiritur externa credendorum propositio, sed insuper necessaria est gratia Π eiis, allicitas, vocatis es quasi suaviter ad credendum trabens secundum illud Dan. c. 6 v. te,
inure ita me, inlis iter, qui diu me, tris ι - . Ad
192쪽
Ad T II. Qui sint alieni, qui audiendi non sunt, manifestat Christus loc cit in argum V. 8. 0m S, ἶι0tqu0 Uene It, fureis nil latrones, P mn in rim eos oves. Itaque Pseudod res Novatores evitandos monet, quia non veniunt, nisi ut furentur, & adtent animas fidelium contra non sunt alieni Pallores illi. qui parati sunt animam suam dare pro ovi .
bus suis sed ab his fideles excipere debent doctrinam , quia ad ipsos pertinet de ovibus suis. Ad IX. Datam interpretationem textus citati non solum esse arbitrariam. sed plane iterae contrariam subditur namque: isti quidem rei mi tum datur no spientiae, dimit se osse
entis alii Prophetia alii vi reti Diritum asi interpretatio Ier vim. Non igitur quilibet donum habet interpretandi Scibpturas. Unicuique anaen deservit ad hi tilitatem donum etiani alteri collatum siquidem illud consertur ad utilitatem totius Ecclesiae, cujus membrum singuli sideles sunt quomodo sanitas uni membro corporis liysici collata confert toti corpori
Ad X. Argiumentum serit Adversarios etenim declarae privatum cujus lue sensum aliorum sibjiciendum esse judicio,
ut post pauca subditur Celmi es Diistent: piritus ropbetariιm ProphetisJubjectisunt. Verum ut pissam fiat, quantum aJerit
Notandum est et Apostolum citato in argumento loco im tendere, eminentiam doni Prophetiae prae dono linguarum m nisestare Major es, si prophetat, quam qui loq'itur linguis. D. inde fideles Hudit circa modum instituendi spirituales collatio nes sive praevie, sive post synarim, ut in aedificationem, omniumque utilitatem cedant, ita quod sint, qui Scripturas explicent, qui exhortentur qui hymnum, qui psalmum cantent. Nam ut Tertuli in Apologetico. c. 39. de Iustinus in Apulo a a circa finem. Scribunt, in primitiva Ecclesia conventus
193쪽
Christianorum hac serie actionum fiebant Primo fideles in E clesia canebant psalmos, Lector deinde sacram Scripturam, Prophetiam legebat, elutate Lectore Episcopus concionem habebat, postmodum fiebat Sacrum seu Coena, in qua omnes communicabant, hinc variis linguis psalmos, hymnos canebant quasi divina gratia ebrii, quos inter nonnulli Prophetias eriactabant, & alii interpretabantur reliquis audientibus cinterrogantibus. Conventum absiavebat Convivium charitatis,
cui hymni orationes subdebantur, & Conventus dissolveba
Notandum a Prophetarum nomine impraesentiarum, iure Doctores, qui Sancto Mati Spiritu obscura pandunt, & occulta mandetant igitur Rrciplinae , tres M ut, rant videlicet sua dogmata, revelationes, prophetias, ut alii canti caeteri dii istent, id in caeteri Prophetae, o resi, non autem vulgus, attendant, o videant, an recta sint, quae promuntur alii revelatiιm fuerit Iedenti, prior taceat nempe si quid alter habeat utilius, taceat prior, ciste loqua
tur pote)lis enim manes perfngulos prophettire, ut onmes discidit, omnes exhortentur scilicet ii prae scriptus ordo servetur, omnes prophetae, Doctores, quid sentiant, dicere poterunt, si omnes
ab omnibus audire. mic indubie est literatis sensus ab Apostolo enuntiatus sed quid hoc ad Spiritum privatum A XI. Male addiici textum Joannisci nam nomine Spι- ritus eo loco intelligitur aer, ut in aperto est, qui hinc inde discurrens auditur quidem , sed ignoratur , unde veniat, autro, dat. Quo exemplo inuitur beneficium vocationis ad Gem medio baptismate liberaliter prorsus a Domino huic vel illi concedi. Esto tamen pro Spiritu intelligantur dona gra-.6- d fidei dari gratuito a Deo juxta illud Paulici ad Corinth.
c. a. V. II. Hac omnia operat. uras viqiae idem Spiritui sens
si uti prout vult non inde evi tur, quod spiritus hiu modi
194쪽
argiendo mi gie Deus sindonat Hermesticum in Ecclesia nequaquam inmutat ordinem, per quem dedit quosdam Apostolos, quosdam Prophetas, alios vero Evatagelistas , alios autem Pastores Doctores, a quibus notitia vς statis quirenda est, secus a Spiritu privato. Ad. XII. Si ita est, cur adeo a Novatoribus reprehenduntur Ariani, Sabelliani, imo Romani. Ipsi quoque sunt sub lege gratiae argumentum itaque nullius est momenti, cum probet nunquam fuisse, nec fore haereticos. Quare ubi Spiritus Domini, ibi non venit illa carnali, libertas, qua unusquisque putat sibi si re quodcunque sive in agendo. sive in crine do, lecundum quam Libertini sese tum a Divinis tum ab hum ni legibus exemptos depraedicant; sed intelligitur illa libertas
spiritualis , qua Melis profecto illuminatur ' recte Divinis affectusai re usitiae, non timore Fenae Deo per actus fidei, sies. ωCharitatis inservit Apostolus siquid qui ex Alentiam ctus gratiae contrarent legi veteri, in qua hinnines sub guram velamine de ebantur, acti tim e Deo se lentes. Ad XIII Etiam Pelaoni credebant in Filium Des ergo
lumen, donum habuerunt interpretandi in dogmatibus tendit ergo Evangelista ostendere testimonium Dei Patris de Filio suo majus fores, quam testimonium Prophetarum illud enim quilibet credens percipit , hoc vero nisi interior illustratio & motio praecedat, non perseverat sicut Christus testim nium habuit a Ioanne Baptista Joan. c. I. V. 7. Hic enit in tes minitum, ut tesimonium perhiberet de tumule, sed majus habuit hPatre v. 9. seq. Si temniumum bominum id est Prophetarum
accipimus, esimonium Dei missus es: mmmclo es sim uim Dei, quid majus est. qimiam si catus est de Filio βo: qui creditis R. Dei, babet tesimonium Dei in Re qui iam credit Filio, memorem facit eum idest Patrem vi rum credit in usum mu
195쪽
Ad XIV. Hoc argumentum non esse ad rem una cum textu allato. Nam praedicante Christo in Synagoga Iudaei mirabantur: quomodo hi sit silerat cima non didicerit credebantque ipsum a Daemone eruditum non enim studio veritatis ipsum audiebant: apropter Christus dixit: Si quis voluerit voluntatem ejus licere , id est , si quis rectam voluntatem, atque intentionem haberet,is sincero corde me audiret, plane nosceret doctrinam meam a Deo esse, quia eam Scripturis cons nam intelligeret. incJoan os dicitur: quomodo vis potesis credere, qui gloriam ad imitem accipitis. Et Lucae c. I 6. v. I
bant autem mola bacibarisei, qui re laetari V deridebant
Ad M. Augustinum sequi de cognitione interioris hontitatis baptizandorum, circa quam homines indubie non sunt i fallibiles atque rem daclarat exemplo illorum, qui baptizant ficto accedentes animo esto exteris videantur suacere Sacramentum petere. Ex quibus clare patet, non loqui de Iudicibus proprie dictis , sed de his, qui aliorum voluntates exquirunt.
Ad ML Augustinum lac est externam do nam non reprobare, sed solum negare, praedicarionem proficere gratia interiore mi movente. Verim S. Patris sinit Sis sancipis se ha fratres, qua forinsecus sicinius, inmia agricola ad arborem forinsecus operatis r adbibet aquam, θ' diligentiam cultura, quae ficet foriηsecus adhibeat , numquidponia forma remque probat ex Apostoloci ad Corinth. c. 3. V. 7. Neque qui Flavia es aliquid, neque qui rigat, sed qui incrementum dat Deus. Ad XVII S Ambrosius est contra ipso Haereticos Amdiatur, quid praemitin S. Doctor Vmant oe, si quisuit, ad Ecclvum, minant cum popula non u/Usquam erem 'dex est.
196쪽
rue, tune temporis populum non jam us Hemonio Miscopi, in usum postulationis nabuisse Asebatur de eligendo Episcopo ediolanensis Ecclesiae Ariam maxime Auxentio addicti hunc quasi purioris fidei hominem praeeligere volebant. Ambrosius vero in Domino confidens, quod adversarium disputantem vinceret, petiit, Ut populus ad concertationem veniret, eumque sequeretur, quem melius disputantem agnovisset.
Ad XVIII. Quilibet sua Fide alvatur, quia cuilibet liberum est revelatis assentiri, & quilibet in se media habere debet, ut salvus fiat. Caeterum nequaqtiam cuilibet datur optici credendi, quod Vult, atque pro libitu acceptare, quae ipsemet revelatum credit immo hoc contra fidei naturam est harunamque vult intellectum captivare in obsequium Dei: iniit ter opus est, tedentem suo nequaquam inniti judicio. Ad XIX. Instantiam allatam savere Arianis, Sabellia ins/c, unde neg. min. quae falsa est. Nam interius Spiritus S lumen non destriti Isierarchicum Mesesiae ordinem, in quo sunt Pastores, Doctores, nec tollit naturam fidei, quae est ex auditi adeoque per aliorum sententiam regulari debet. Lumen interius illud est, quod incrementum dat verum incre mentum non datur, nisi adsit, qui sarinsecus plantet, riget. Et merito quidem, nam interium lumen fallax quandoque deprehenditur, cum saepenumero Angelus tenebrarum in Angelum lucis transfiguratus appareat. Nec inducta probatio urget ebenim si1 persectius Agens nolit se solo operari, utendum est ab terius ministerita Deus in visibili Ecclesia non vult se solo interiori motione fideles erudire, sed mediis Doctoribus, ac Ecclesiasticis Iudicibus. Ad XX. Argumentum hoc esse pro noUs. Nam Christi doctrina proprio ipsius Christi judicio non regebatur, sed P tris, quem, ut e latetur, semper audiebat unde etiam fides
novi quisii nequaquam debet a particulari iudicio, sed e Ta rum,
197쪽
rum qisia raeco Deus audire. Praetereii dicendum, Clitiustum non assumere tinti nium ex indigentia, eum esset primus Judex , primus legislator omni ratii sapientiae dino rese tus, sed in or sine aut alios, ut ibidem loci est innuitur: Vos Nis ad matrum, ' test unum renibuit teritati: Ego avi
testimonium ab homine non acciris, d hec dico, ut vos salvi stis. Similite Scriptura Fides toltra quoad se nulla indigent testificatione, cum nullo modo a verstate aberrinat, sed in ordine ad alios testimonium necessarium est Ad XXI. Cum S. Chrysost. Homil. 7. 1 I ad Corinth. Quod Paulus in I textu non velit, omnes & quoslibet fideles accepisse Spiritum ex Deo ad omnia, quae revelut sunt, Perscrutanda, percipienda , sed quod omnia quae a Deo nobis donata cognoscimus ex revelante Spiritu, qui ex Deo est, sensu Christi sciamus. Non enim idem est dicere, omnia, quae fide cognoscimus, ex Spiritu S. Magistro discimus, cognoscimus; quod dicunt Catholici ac dicere, ex Spiritu S. Μagistro cognoscimus omnia, quae revelavit Deus ex Scripturis, quod dicunt Protestantes. Ad a textum dico, eum explicando subdist spiritualis, id est, fidelis Christianu in fide virtutibus prosectius judicat omnia, hoc est, percipit sublimi rem doctrinam, quam animalis, seu impersemis Christianus imvis 'nequit, Conc judicat cum auctoritate definiendo, nem AJ XXII. Apostolimi eo loco agere de donis Diuitus S. Et quidem, ro. de dono interpretandi Scripturas, cruod tamen omnibus dari inibi non dicit, nec id negat uinum Echeses sori concilio Prieterea sicut ex eo, quod unus atque idem Spiritus operetur donum Prophetiae, & illud dei, cui vult, non sequitur, illud dari omnibus alias sequeretur donum Prinoetiae, quia datum est Amos ristori, datum esse ommbus Ρ
noribus ita ex eo, quod unus atque idem Spiritus operetur
donum interpretationis,' illud det, cui vult non sequitur,
198쪽
illud dari omnibus quia privilegia paucorum non constituunt
Ad XXΙΙΙ. Conc ant neg. conseq. Disp. est quia gratia Prophetiae, & revelationes novae non sunt necessariae in summo Pontifice pro Ecclesia Dei, ut tamen est explicatio doctrinae acceptae, judicium de dogmatibus fidei, pro quibus Pontifici Ecclesiae . non vero singulis hominibus est promissa assistentia Spiritus S. ne errori succumbat. Caeterum donum H phetiae est donum gratis datum ergo potest illud Deus consere cui vult. Dices: Matth. c. 23. v. 8 ait Christius: Vos autem nolite D
turi Rabbi, unus es enim Magister vester ergo praeter Christum, aut Spiritum privatum non est agnoscendus Magister seu Judeαν Christiun hoc loconon prohibere ne bessive Magistri, qui Scripturam interpretentur, in Ecclesia habeantur sed tantum ambitionem illius honoris vetare Deinde nunquid D. Paulus a. ad Timoth. c. I. V. II se vocat Dinorem gentium dicens :11 stus autem ego 'ad torta Apostolii veritatem rico, ne nor Doctor gentium. Et nonne apud Protestantes tot sere,
cantur agistri, quod econes dicitur ergo Christus unus Matister, quatenus est primarius ' praecipuus, cujus nomine tui loquuntur; non autem quod ipse ius instruat interius omnem alias cur nitasses in omnem terram Apostolos 3 Pro Haereticalium Sophismatum in oti tutione adve tendum, duplicem dari interpretationem , seu explicationem Scripturae. Vtima dicitur simplicis notitiae , cognitionis
su eruditionis. Secunda Iurisdictionis, & authenticae aucto metatis. Prima non est Iudex fideique tribunal, & tape in privatis eminenter reperitur secunda constituit tribunal fidei, solum in Patribus se Episcopis conciliariter congregatis invenitur. In Exemplo in politicis sunt, qui apprime norunt jus
199쪽
men judicium litem non absolvit, quia jus serendi sententiam ipsis non competit; contra si idem judicium proferatur ab habente bii isdissionem, sententia est judicialis, clitem dirimititia in spiritualibus fidelis lusibet habet saltem substantialam eorrum notitiam , quae credere, icere debet, ut salutem com sequatur; earum iores omnia fidei mysteria alte pe: pendunt; sunt deinde Juisices a Domino constituti, nempe Papa,&Coimcillum priorum judictum est pure discretiviun , aliorum vero definitium Ddiciale aeretis, cum utrumque confundant, ideo tam avsere hallucinantur 6 fflluatur.
s. m. Dico . Nec Principes saeculares, nec multitudo fidelium sunt judices Controversiarum fidei.
ΡRobatur Conclusio quoad . partem Apostolus ad Ephesiosc. 4 Ε hs CChrillus dedi quil lam Aphtolos &c loquens
de Ecclesiae regimine iisque ad finem mundi duraturo, treceninsendo eos , quibus Eccle11a regimen a Christo comitsum est ad fideles in fide continendos, contra nequitiam ac fraudes Haereticorum tuendos, nullam facit mentionem Principum saecularium, sed post Apostolos Solorum Pastorum , nempe Epist Porum. Ergo. Confirmatur . Ex perpetua praxi Ecclesiae omnes fidei controversiae hactenus in Ecclesia exortae non Principum feci
larium , sed Romani Pontificis, & aliorum Episcoporum i dicio diremptae sunt: ut legenti Historiam Eccle uasticam palam fiet ergo. Confirmatur a SS. Patres hanc Principibus in controve sis fidei udicandii testatem negant, ut S. Athanasius, qui
200쪽
peratore eum reprehendens, quod Ecclesiassem D isdicti nem usurparet quivido L idit aevo arsitiιm es quales fulcr-wn auἰboritatem sitiam ab Imperatore accepit aut quando lim quam hoc, o,idi i agnitum c. - ae autem novum19ectae lum ab Ariana Isareli editiι ξ c. - quis videns eum in decemem
do Principem se facere Episcoporum Ir praemere judiciis Ecclesa-
sicis, non eicit dicat , illum eam iis mi abominationern defitutionisese, iure a Danuela praedicta es et Nec dicatur Athana11um dehitrinseca auctor tate Ecclesiastica loqui Sacerdotum, non verode Atrinseca Non inquam dicatur: nam eum loqui de externa potestate sat ejus verba uadicant: etenim praesidere Episc Pis, convocare concilia judicare causas Episcoporum, desim, ceres fidei omnino sunt actus jurisdictionis exterioris. Ergo.
S. Ignatius artyr anno post Christum I in Epist et ad Sinmenses docet Primum honorem deberi Deo, seundum se scopo , tertium fies. Item Epistola ad Philadelphienses seribitidem S. Ignatius Irisi effodit sole sari, ite P cipibus, Diacompresbieris. Besbteri veroU Diaconi, atque omnis Clarissimultum omni populo ilitibus , atque principibus, sed ' Caesare ob
Hosius Cordubens Episcopus, qui primo Concilio bcaeno interfuit, in eo Constantinum Imperatorem affatus est his verbifresatis ab Atluinasio in Esustola ad solitariam vitam agemtes Deme quasso Imperato , ne is noeus Ecclesasticis , neque αμ hisi hoc crepraecipe, sed potius ea a nobis duce. IV Deus rei uim commist, nobis, Mesreat Καὰμε, recreata, e quemas
naedum qisi turre Myersimi malignis milis carpit, distravit insuam novi revi , ita, tu Caere, ne quassisut Ecclesiae, ad te trahens magno crimni obnoxius fas Ergo. S. Cyrillus Hierosolymitanus Cateches 17. inquit Adhodiernam sque diem cerritim milianos Dii m mi F instrui G