Quaestiones principaliores polemicodogmaticotheologicae de Sacra Scriptura et traditionibus, duabus partibus comprehensae. ... Ad usum, et commodum theologiae polemicodogmaticae auditorum collectae, et in ordine m. Redactae ab adm. rev. ac eximio p.

301쪽

, conc me tanquam figurae ope V, symbolicae, ac parabolicae, & repraesentativae, velut erat Synagoga, eg anti conseq. Petrus ergo non Symbolica , aut parabolica, sed realis Ecclesiae figura fuit, proindeque ita persona sua recepit claves Regni caelorum per se pri ino, deinde ut figuram Ecclesiae. Haereticorum probatio est undique textu violenta, & contraria Cliristus namque expresse laudat Petrum ut filium Bardo. ,- ei propter meritum confessionis claves confert, quam non ex liumana, sed ex Divina illustratione edidit. Unde notandum : in propositione Christi duplicem causalem adesse: quia euro βηquis'. & quia tu es Petri s. rima causalis pertinet ad rationem formalem confessionisse secunda ad rationem forma, lam superaedificationis Ecclesiae, & donationis clavium. Iam

mirandum, Lutherum asserere, nobis certe non constare, an

Petrus Patrem audierit 3 cum Scriptura aperte dicat: Revelaust

Ad LI. Christum Petrum non repulisse abjiciendo, cum nec defecerit in fide, nec in charitate; sed repulisse a se corripiendo a 'que instruendo. Cum enim Petrus adhuc perse non perceperit mysteria, inactu quodam raptus erga Christium eum a morte Divina retrahere cupiebat ideoque Christus eum corripuit, corripiendo instruxit, sed non abjecit. Verbum Satana in semper significat Diabolum , sed quandoque adversantem. Iam in madem persona non sunt haec duo incompossibilia quod ex mune re Dei habeat, unde laudetur praemium mereatur: ex propria infimittate, unde corripiatur, & instruatur.

Ad LIL Cone ma, intellectam de iis , vae Dei sunt quoad infallibilitatem doctrinae fides morum , de neg. m. Uetrus enim constitutus caput Ecclinae permanenter in se.& in siis Successoribus linuit priviletium intilliinstatis in d ct in fides&morum quoniam pro eo solo sperialiter Christius rogavit, ut non deficeret fides ejus. Nec obstat Christi re

302쪽

hensio quia non sa Lea , qua Deistat siquidem in hoc, in quo

replehenditur, non fuit ignorantia circa sthntialia ad munus capitis l. cclaliae spectantia sed sol una circa particularia spectantia ad niOrtein nrilli, a qua plun Petrus avertere conabatur, ideoque a Christo reprehenditur , quod non sapiat ea , quae Dei sunt. Neque etiam quidquam ossicit trina Petri negatio: siquidem per hoc Petrus nil docuit contra fidem, sed ex metu tormentorum solum eIterius fidelia negii vi , fidenaque interius' non amisit, quoniam lacrymis culpam ad nillilam in exteriori negatione Christi statim deflevit. Demum eis Christus tunc claves Petro promiserit, tamen eas eidem tunc non tradidit, sed primo post Resurrectionem, cum nurnus Redemptoris per mortem complevit, ad caelum ascensurus Uicarium in terris Petrum reliquit defecit igitur Petrus, quando claves illi promis se , sed non tunc , quando actu concreditae erant.

Ad LIII. Ne . min. Clavis Pontifici non dat Ecclesia sed Christus. Ecclesia Mim personam in Vicarium Christici Myat, cui post, dum Christias consere clariumpotestatem Umde non sequitur, Pontificem secum assere claves, vel eas ab Ecclesia recipere. uac mortuo Petro claves quasi reversae sunt ad manus Clitisti , a quo illas Linus Petri Successor accepit. non traditione nova, sed institutione antiqua.

Ad LIV. Sede vacante Ecclesia habet claves in inserioribus nimis quoal necessaria eorum mutua. Claves vero prae, eminentiadi superioritatis habet in jure ratione cujus suta

cienter dicitur,&est hitali is nec perinistere potest Deus irtim in doctrina fideterrare. Viae mortuo Pontitae chines sunt in manibus non Ecclesiae, sed Christi, a quo eas inovus la accipit, non traditione nova, sed institutione antiqua eo re ni , quo novus γ-Rex priore mortuo suam potestatem aecipit , Rege in eas , quo Rex Meretum seest, quod protero-Rege is locum pristis desiniri semper viso admistere;

303쪽

quidem cum eadem, quam primo concesserat, potestiue illum, quem Proceres elegerint. Sicut ergo in hoc casu novus Pr

Rex suam supremam Vicariam potinatem non ab iis , a quibus eligitur, sed a Rege accipit Qquidem institutione intu a, sive vi primi decreti ita summus Pontifex suam supre-niam Christi Vicariam potestatem non ab Ecclesia, a qua elugitur, Chres,veluti praesentatur sed a Christo accieit, quidem non traditione nova, sed institutione antiqua, sive vi in decreti, quo Christus voluit, ut quivis ab Ecclesia legitime eiectus acceptatus Pontis laccedat in eadem D. Petri

potestate. Clavos igitur mortuo Papa non in Ecclesiae, sed ut Christi manibus sunt principaliter, de immediate. Ad LV. Duo habuit Abraham ex fide & quod initiative justificatus sit & quod fuerit Pater multarum gentium m

nedictus in semine. In primo omnis credens Abraham imitatur in ecundo nullus, niti pii succedens in prioratus circumcisionis munere. Duo habuit Petrus ex coniellione, quodie tu sit dictus & quod claves acceperit. In prinio Onulis r

dens imitatur Petrum , quia fides est ulli lic: tionis tu eatitudinis initium cin secundo nullus, nisi Succe libr. Et ratio eli: quia fides, justitia , beatitudo, & alia virtutum dona sunt bona anima , proindeque omni habenti prosunt; Priniatus, Claves sunt munia potestatis , propterea non sequuntur fidem, sed dignitatem characterem. Quod autem certo nesciamus huno vel illum habere fidem, nihil evincit, sat namque est nos cerno stire in Sacris Ministris claves potestatis adinveniri. Ad LVI. Huic argumento jam eli responsum supra ad L. Imo data responsio magis confirmatur: nam S. Pater ita asserie

Tetrum Ecclesiae figuram in susceptione clavium, sicut Judam ponit figuram inimicorum Christi in proditiones sed Judas absque dubio in sua persona Christum prodidit ergo Petrus in

si persona vere claves recepiti merito etiam dicitur Petriis savia

304쪽

sed . reliqtiis proportionaliter oua municandas Ministris: adeoque ut tu premit Ouinium Pastor univertas referebat Praesules, ut cite exponit S. Pater Trach. o. in Joan. Dices : Eccletiani liabere judicialem potellatem ideo dicitur atth. c. I 8. U. 7. Dic Ecclesia ergo. D. Potellatem judicialem corrigendi utique habere Eccletiam tu uis Minittris, iron vero habere immediate in singulis mein bris. Unde omnes Ss Patres citata verba e Matthaeo interluetantur de Palloru bus, ita ut 1ensus it Dic Praelatis Ecclesiae, ut potestate publica hominem contumacem corripiant, atque publicae eum tu, jiciantia nae. Ad VH Clistitium non responsione, sed reprehensione litem exortam sedasse, ut cognosterent fideles Primatum ex ambitione quaesitium quovis tempore reprobandum. Et hoc a gumentum est contra Adversarios si enim promissio Clavium latet ouinibus una, non contendissent, quis esset major. Cum ergo contenderint, suspicio occurrebat, quis major esset, certe non de alio dubitatio suboriri poterat, quam de Petro, cui Christum clavus proinistae audierant: attamen cum Petriis actu non uillet Ecclesiae caput constitutus, & caeteroquin disecipuli adhuc non essent in divinorum mysteriorum cognitione persecti, nec in sanctitatesta firmati, ut suis assessibus aliquando non distraherentur, noverint, ciuitam quandoque Petrum

reprehendere, atqueJoannem singulari dilinionis significati ne prosequi, nil mirum, si oborta sit coni tim, quis eorum videretur esse majora

Ad LVIII. Clavim juxta phrasim Scripturae significare

potestatem dominativam letistativam, punitivam, remissivam peccatorum, resolutivam quaestionum legis .fides ergo Christus promittendo Petro laves Ecclesiae hanc potestatem

omnem dedit ergo ligare solvere plus dicit, quam solum

305쪽

vere est docere: ergo ejus oppositum, ligare seu non remittore erit non docere, aut contra docere ergo ligare nil aliud erit, quam allis dogmatibus fideles implicare. Si dicant, solvere est homines ab erroribus eripere nos repouimus ergo si gare erit erroribus ita volverea opponuntur namque solvere Iigare contraries, contraria autem sunt circa idem. Nec obitat au- ctoritas Apostoli citataci etenim verbum reconciliationis, quod h Christo accepit, aliud sane non est, quam efficacia exhortan- di fideles, ut Deo reconcilientur sed per media ab ipso decreta, ut per baptismum, aut paenitentiam Verum hoc non evincit, ad peccatorum remissionem ius ere concionem, ut praetendunt Novatores. Ad LIX. Negatur Petrum ignorasse gentibus fore pra dicandui audierat enim hoc a Christo Matth. c. ult. v. 9.&Lucae C. 24. V. 45. Ratio autem cur Petrus haesitaverit, est: cum enim dixerit Apostolis Dominus Actor. I. v. 8. Eritis mihil es in Ierussalam, Mis inimi icia Amaria rar uoue adisimum terra dubitabat Petrus, an tempus esset praedicandigentibus, satisque, aeruatum seret Iudaeis obloc filii, prehensus sed Deus visione Linteoli Petrum admonuit, e Petrus narratione onis, tempus advenisse fidesibus deci rarit. Ita explicat Schrysoli in conmentariis hujus lociationa a

Ad LX. Ibidem non electos solum, reprobos con prehendi Christus enim mandavit Petro pascere Agno , oves, pro quibus Christus Pastor dedit animam suam sed Christus dein illam pro electis reprobis ergo. Alias sequeretur, nec uinum fuisse uni versae Ecclesia Pastoreinci miludem fatetur riuus se unum sellammis habere ovile ex ovibus contatum.

306쪽

ALLII Haereticos ob hoc argumeimam malignare, cacta inistri peccatoris non valere, atque crimini dignitate privare velle. Sat est dicere, scripturam mas monere obediem dum esse etiam Discolis, in de compertum est in Praesulis peo. catoris non esse irrita. Unde in passione gregis duo conside

tanda sunt actus se munus pascendio rectitudo operis: subitantia actus potestati respondet: rectitudo charitati. Et quia Chri1tus Petrum non qualemcunque , sed optimum Pastorem volebat ideo ter amoris pignIis eXegit. Congregant Novatores varia crimina, quae Petro aifingunt, sed mera sunt memdacia.

Ad LXII. Petrus suum Primatum in Ecclesia exercuit per dicta .alia gesta in Actis Apostolorum in I. V. I. C. Is V. I a. de quibus ait hom. 2I in Acta Apostol. S. Chrysostomus: limina ubiqiι Pariιs I rimus inoenitisr quando eligendus Apostolus loco Jhidae scariotis bic Vimus, qua id loqῖιdlidrun Ilιitis, nouesse spo los ebrios: quaizdo curselidus culcitis: quando concioncludum: quando genis a contra Princi; es Iudaeorum quando ab unibra Petri Grilitate lisbaut, primus ii πιιt Petrus. Praeterea hac sua potestate ob modestiam uti non voluit in reliquos Apostolos, praese

tim cum iidem Apostoli per se munia sua quam diligentillime exequerentur , adeoque non indigerent Petri imperio. Ad alte-xum de eledione athiae, septem Diaconorum respondet

Chrysost hom 3 in Acta quaerens: iiii an non licebat ipsi P n fenore Bebat ei quidem maxime, verum id non fecit, ne erui deretur grati sic ιri. Attamen solus Petrus pruria authoestato ad electionem Mathiae in locum Iudae omnes convocavit discipulos , ipse priinus instituit illos septem Diaconos: ad quam institutionem cuncti concurrerunt, quilibet pro sua dignitatem ultimum illa de legalibus seu circumcisione quaestio non ad solum Petrum , sed ad alios quoque Apostolos delata est, ut

307쪽

Imo Petrus primam suam in eo concilio actor as auth ritatem patenter ostendit, dum io ut Gncilii caput, de Co troversae Iudex defiestivam sententiam pronuntiavit, ac dum

eo loquente omnes tacuerunt ejusque sententiae acquieverunt.

Quod autem Iacobus dixerit, ego judico non obstat, quia de

concilio omnes Tinguli fuerunt vocati ad hoc, ut suas proferant sententias, quibus prolatis ad Petrum tanquam ad concilii caput pertinuit rem definire concludere. Cum autem quaestio mota fuerit Ierosolymis, ubi Jacobus erat Episcopus, suum debuit judicium prodere. Et dum dicitur ex Clemente lib. I. recognit Iacobum fuisse Principem Episcoporum, intelligendum At respectu tractus Ierosolymitani, non vero respectu universalis Ecclesiae. mo Clemens non dicit it perperaua citant ovatores Iacobum fuisse Episcopum Apostolorum sed Ierosolymorum & a Petro principaliter, Ioanne vero altero Iacobo ministerialiter, consilio is adjutorio fuisse ordibuatum seu institutum Ierosolymis Episcopum. Ad LXIII. Hoc argumentum jam supra inter probas suisse solutum ubi dictum, quod promtisioΡetro facta fit unive salis & irrestri ista facta autem caeteris Apostolis a Christo restrium fuit ad correctionem fraternam, remittenda ,etinenda peccata. In promissione facta Petro tria includuntur: I. Tu es P

trio,, super DM. Petrum adisiciso Ecclesiam meam a-DTilut hietates Regii caelorum . quodcunque ligaveris Iuper terram, erit Matius θ' in cilis, θ' sedemque flvens 1iιper terram, erit olutum θ' in celis. Duo priora nullibi a Christo fuere eteris A postolis promisi, vel data, sed soli Petro Posterius vero se Iiis quidem commune fuit, sed ea potestatis coarctatione, quam a re deprehendit Origenes trin. 6. in intin quo iam oro

rebat a vi majus abere I rerum prae illis, pii ter arguerais, ideo sim in se Mu: auidisu claves Rem celorum c. mine . x modi a disserentia est , quod duo pinsem dura Diu elumes m

308쪽

kιs caelis. Ad eos Mum os inustisint ligatores olusores iste ra, fecistit ut fruant se alligent non in talis sicut Petris , sed iu

o caelo quia Mnsisti in tanta refectionesiae petras. Unde quamvis reapse in proprietate sit unicum caelum, in quo fit, missio, plurali tamen significatione exprimitur, ut ampliorem intelligamus vim fore olutivam ligativam in Petro, quam in aliis. Potellas ergo data caeteris Apostolis, sit ea jam qualiscunque semper suis cum sub ditiatione ad Petrum tanquam ad Caput.

Dico . . Pontificatus Petri iure Divino habet suo cessionem 4, Romanus Pontifex legitime electus,

ab Ecclesia acceptatus est Petri Successor tanquam

Caput Ecclesiae eam visibiliter loco Christi Post Ρω

trum uberitam soluto Petri Primat Ecclesiam post Christi ascensionem

visibiliter loco Christi gubernantis, sequitur, ut inquiramus de gubernatore Ecclesiae loco Petri, ejusdem videlicet hi Cathedra , in officio, ac dignitate Succetare , eam more Christi,' exempli, post Petrum Christi Vicaritam gubernante; duplex autem in praelenti est quaestio, T. An Primatus tot tificatus Petri jure Divino succellionem successorem habeat 3 a. An Episcopus Romanus iste Petri si Succetaea Luthero-Calvinistae Scripturis invictis Patmim Auth litatibus victi, quamvis inviti, Petro Ecclesiae Primatum coi cedunt verum ipso demortuo eum expirata, nec ad alios , a main

309쪽

transire eo adunt. Sic Calvinus lib. 4. Institi c. s. s. 8 inquit Deminui de peti illius concedam, quod petiint, non est an . causa , cui ex fingulari exemplo lini Jalam Iactant regulam, equo semel factum fidi, ad perpetuitatem trahant. Lutherus de potestate Papa Magdeburgenses in Centuriis Synodus Smabckaldica de Papa Graeci similiter Schismatici in idem confluunt His suppetias fertiarcus Antonius de Dominis lib. . de Repub Christiana c. 6 dicens: Λ gro autem, & pernego, aut ex Scripturis, aut ex traditione Apolloli ea , aut ex Conciliis, aut ex Patribus haberi etiam indefinite altiluent in iugulari succedere Petro Concinunt Piceninus in triunapho c. 5. aliiquo ejusdem furfuris homines. Contra hos ita Catholica veritas; quocirca Probatur Conclusio quoad I partem T. Non minus e petua firma debet eis Petra, supra quam fundatur Ecclesia, quam ipsamet Ecclesiaci atqui Ecclesia jure Divino est perpetua, inith. c. ult. v. o. Et ecce ego vobiscum sum ut lue ad consummationem saeculi ergo etiam Petra , supra quam fundatur , jure Divino est perpetua. Subsum mori sed Petra

haec jure Divino est Petrus juxta illud: Tu es Petriιs syer hanc aram adjicabo Ecclesiam ejim ut in praecedentibus satis i& fuse probatum est ergo Petrus jure Divino est perpetuus; atqui in se ipso, & gubernio personali non est perpetuus, e go debet esse perpetuus in suis Succetaribus. Hoc argumem

Explicatur i. Sicut se habent Apostoli ut Eccles membra ad Christum, ita se habet Petrus ut fundamentum ad Ecclesiam; sed quia Christus in Ecclesia perseverat usque ad c6nsummationem saeculi, si bifunal im intelligitur de Apostolis in suis Successoribus tanquam Ecclesiae membris ergo quia E clesia aedificata supra petram est perpetua, si 'aer banc petram latelligitur de Successoribus Peto.

310쪽

Explicatur a Christus in hac vita fuit caput Ecclesiae visibile iii cxterna gubernatione 'aec gubernandi forma non est nautata poli alcen1ionem Cluilli, ac proinde etiam nunc opus est vilibili capite Ecclesiae quoad externam gubernationem hoc caput non aliud fuit post Christum quam Petrus, cui dictum et a Christo , oce otes meas ; ergo cum post mortem Petri non sit faeta 1ubstantialis mutatio in regimine exicrno Ecclesiae, necesse est Petro succestille aliquem, qui eodem mos do , quo Petrus , Ecclesiam gubeInaret. Ergo. Probatur Conclusio quoad I partem a Potestas ordinam in Successis res transit, ut ipsinae Novatores fatentur, ea Propter concedunt, dignitatem Petri ut est particularis Roma- Ecclesiit Epitcopus ad Succe si bres derivari sicut Jacobi dignitas in Jero1 olymitana sede ad Succellores derivatur atqui Pontificatus QPrimatus universalis Ecclesiae in Petro jure Divino est ordinarius ergo jure Divino transit in Successores. Min prob. ex Joan. c. a I. Christus illis verbis: Poria os meos, Paseides iaeas: etro contulit universalis Pastoris officium, ut

in praecedentibus probatum atqui Pastoris munus indubie est Minarium ergo Hoc argumentum. Declaratur i. In eo ordinarius Pastora mercenario dista. minatur, ut legere est Ioan ocio quod mercenatius non curat de ovibus , unde videns venientem lupum fugit; Ι'altor vero animam suam dat pro ovibusu atqui cum Petro Cluitas tradidit pascendas oves, ab ipso amorem poposcit, eique moditem praedixit ergo ipsum ordinarium inauguravit Pastorem:

ergo.

Declaratur a Christus Petro commendavit oves suas P se oves meas ea 'e declaravit in uno ovili usque in saeculum. duraturas atqui ipsi tradere non potuit pascendas oves in uno oviliusque in saeculum duraturas ergo ipsi comendavitio su otaribus pascendas.