장음표시 사용
331쪽
XXVI. s. Gregorius . lib. 4 epist. sa re savit dicimiversalis pisom imo hunc titulum lib. 6 eput. m. acriterim prohat his verbii: gobidenter dices; lιia quisquis sinuiderjise
Erifiliiιs. Atqui si Romanus t Intifex luccederet Petro in Pr, matu esset universalis Epilcopus ergo. XXVII. Pontifices agnovere Imperatores ut suos Superi res ergo Pontifices Romani lion succedunt in Primatu Petri ant prob. S. Gregorius lib. a. epist. 6i vocat Imperatorem S revisimum Donauium sium se vero ejus servum, qui ei obedientiam debetit. Item ut liquet ex can. Hadrianus et a dist. 63. Adrianus Papa II Carolo agno concellit m eligendi Pontissem, non uidi Apostavis iisdem Quod & concessit Leo VIII
Ottonia ut habetur can. In Synodo. a. diis ead. Item Leo IV a Ludovico Imperatore Iudices petiit, promisit, se e xum sententiae pariturum, ut habetur can. mos i. cauc7 Ergo XXVIII. Pontifex in interiori sero coiiscientiae est subjectis judicio etiam coactivo sui Consessiarii quia hic ei poenam
seu paenitentiam injungit ergo etiam in foro exteriori Pontifex potest eis subjectus judicio coactivo Imperatoris. XXIX. Sicut Conses artus Pontificis est instrumentum &Ministor Dei . ita, Imperator est Minister Dei ergo sicut Confessarius Pontificis potest Pontificem judicare in foro interno , ita de Imperator potest Pontificemaudicare in foro exte
332쪽
no. Unde Paulus ad Rom. c. I 3. . . Iouuens de Principe saeculari, ait o tam portat, Dei enim Mino, esi ita Νova
XXX. S. Paulus ad Rom. c. I 3. V. I. dicit Omnis Ergo Romanus Pontifex amma potesati, ι Jublimiorib ι subditast. Ergo Imperator poteltatem habet judicandilontilicem. XXXI. Iple S. Paulus judicavit se jureis ulte posse ab Imperatore judicari quia ad Imperatorem appellavit, ut habetur Act. c. 25. V. Io. I 2. Ergo etiam.
XXXII. De facto plures Imperatores etiam Christiani judicarunt Romanos Pontifices ergo anti prob. Constantius in exilium misit Liberium Papam Eadem paena mulctavit Justi manus Sbd verium Romanuia Pontificem. Joannes I a The dorico Rege fuit detrusus in carcerem. Ottori Ioannem XII deposuit a Pontificatu, & in ejus locum substituit Leonem III Henricus IIl deposuit Gregorium L ejus jussu ordinatus est Clemens II: Ergo
XXXIII mullus Romanus Pontiis fuit aut est Pastor Ecclesiae universalis ergo nullus Romanus Malisex fuit, aut est Petrii Primatu sucossi, anti prob inrtinus V in sua comstitutione, qua Concilii Constantiensis censuras in Isise ,-ckst confirmavit, addit seror es, si mi F re Romanam Eochium intelligat mi resalam cssiam ergo XXXIV. Nulli alteri Apostolo data est personaliter pro
una singulari sede Successio ergo nec Petro. XXXV. Romanus Episcopus nequit inaugurare, aut e auctora, Patriarchac ergo non est illis Superior, sed omnes insimul Ecclesiam regunt, ut S. Cyprianus dicit lib. de unitate Ecclesiae: Epyiopatus umis es, cujus pars d singulis in Jollim teneti . Ergo Romanus Episcopus non habet Ι'rimatum. XXXVI. Si Romanus Pontifex succederet Petro in Primatu , esset Episcopus Episcoporum sed hoc non, ut habetur ex
333쪽
s Cypriano in epist ad Quintum his vestiis: Nequeres arsiis tum nostri thorum si soporum coWlituit ergo. XXXVII. Si Rchmanus pontili esset primas Episcopus Episcoporum, ab eo reliqui judicari possent Episcopi sed Episcopi a solo Deo judicantur dicente Cypriano loc. ant cit. Sed expectemus universi judicii Domitii nostri 'IElis brisi, qui unus FIο- his hil bet, tescitem pr.eponendi, in Haesitiessi guberativione de aeIu infro iuticinii Ergo.
XXXVIII. S. Cypriauus nullam agnoscit in Romano Pomitifice auctoritatem super alios Episcopos ergo nec primatum. Ant prob. X eo, quia cum Episcopi Comprovinciales Basiludem Asturicensem in Hispania Elaiscopum ob idololatriam exauctorassent, aliumque inaugurallcnt, ad Stephanum Pontificem appellavit Basilides, & ab eodem in Episcopalem sedem fuit restitutus quo audito, Cyprianus Stephani judicium m- probavit, atque sartam tectamque Hispanorum Epistoporum sententiam dixi, Ergo Nec dicatur, reponunt Haeretici, CD manum declarasse Stephani judicium irritum, quia a Basilido ab eo fuit fraudulenter extortum. Non dicatur inquiunt, quia Cyprianus Stephani judicium declaravit irritum ob carentiam jurisdictionis, ut patet ex Cypriano lib. 3. epist 3 ad Cornelium. XXXIX Pontifices Ecclesiae primatum ab Imperatoribus aucupati suerunt. Etenim Constantinus . decrevit, Pontificem ut Regem venerandum esse, ut colligitur ex can. Constant. dist. 96. Pliocas teste Calvino lib. 4 inst. c. 7. 17 Papae primatum supra Graecos donavit supra Gallos, Germanos Pipiunus, Marolus M Lutherus vero de potestate ripas omnis
Constantinum IV primatum Papae detulisse, hac super re Pi linam reserens in vita Benedicti II. Ergo jure Divino Pontifici
Romanon non competit Primatus. XL. Scriptura interruptam vult Pontificum Successionem: nam Num c. q. v. 24. dicitur V eiu in trieribita de Italiti, so
334쪽
rerubunt sibrios, vastabuntque Hebraeos V ad extremm etiam hs peribiιnt ergo succellio in Primatu cessabit. Ergo non est
juris Divini usque ad Consummationem Saeculi. LXL Dignitas rimatus alligata fuit magnitudini urbis Romanae atqui haec nunc desiit ergo dignitas Primatus desiit m . clarescere videtur ex Novel Valentiniani ΙΙΙ. Imperatoris: Cum ira: ι Sedis Apos0licam im itum S. Petri ni rition,' ii
Pris p est foralis Corona, F RMnaua dignitatis ovilutis, ba erae titisin Synodi Irmaverit auctoritas &c. Ergo XLIl. Schismata, quae in Ecclesia fuerunt,in illud potissime dirum, diuturnumque a temporibus Urbani L quod plerique volunt ad annos sa perdurasse palam faciunt inter ruptam Pontificum successionem, cum eo tempore persepe duo, quandoque tres computentur P missices. Ergo
Ada neg. mai ad prob. Cone anti nen conseq. Consessio m. vinitatis, , amoris contemtio erat quidem o asio aut
motivum, cur Christus S Petro contulerit Primatum, praemi turus actum heroicum. Verum quia ita Petro hanc dignitatem commisit, ut eum veluti fundamentum, Petram suae Ecclesiae usque ad consummationem taculi duraturae constituerit, tantum abest, ut hanc dignitatem privilegium mere personale
voluerit, ut dubitare nefas sit, eam non tam personae, quam ossicio, quod Petro imposuit, annexum esse. Voluit Ecclesiam suam perpetuama Voluit ergo Pastorem quoque perpetuum, & caput visibile constituere. S. Petrus non potuit esse Pastoris Caput perpetuum in sua propria persona igitur quidquid jurisdictionis quidquid eminentiae & potestatis in Ecclesiam S. Petro contusit non tantum ipsius personae, sed in hae omnibus etiam ena in ossicio Successoribus contulit, adeo ut
335쪽
in Petro singillis dictum sit: Tu es Petriιs 'Opn hane petram&e. Tibi dabo cLDes Regni Calarimi: Tu rape oves mas: Tu comsirma fratres tu0S. C. ALII Conc maj neg. min. una cum sua proba Ecclesia tantum designat personam, qua desigilatione veluti conditione supposita Christus, ad cuJus manus post mortem Petri, aut cujusvis Pontificis claves rediere, noviter electo immediate
confert potestatem clavium , non quidem collatione nova , sed institutione prisca. Ad ΙIL Conc ma, neg. min. ad prodi conc ant dis . conseq.
Ergo Ecclesia potest carere capite iastore visibili ad tempus,
conc conseq. in perpetuum,4 pro omni tempore nex con s. Primum ex adductis exemplis evincitur , non item secundum
Ad IV. Conc ant nen conseq. Ratio Disp. est quia dignutas Apostoli proprie talis illi duntaxat convenit, qui immedi te aut a Christo Domino electus, aut 1 Spiritu S. speciatim μgregatus, primis iis temporibus immediatus Verbi Divini in ordine ad universum orbem Minister extitit; quae dignitas, cum suerit mere personalis, exspiravit in Petro, proin Romanus Pontifex idem non succedit in hac praerogativa, sicut tamen
succedit in primatu, qui . quoniam non erat dignitas mere pedisonalis, sed potius praerogativa muneris, cum Petro non X- spiravit, te una cum muner capitis ad omnes, quotquot sunt, successiores trantit. Si dicatura Romanus Pontifex non aliter succedit S. Petro , ac alii Episcopi succoclunt caeteris Apostolis in suis , quas fundarunt, cathedric atqui alii Episcopi succedunt caeteris Apostolis tantum in Episcopatu, non item in jurisdictione tam
univertati quam isti habuerunt in universiim Orbem ergora que Romaniis Pontifex alice succedit Petro neg. ma Magnum est discrimen ii iter jurisdimionem, quam Petrus, eam
qua caere intoli in univerium acceperunt orbem; caetero
336쪽
eum Apostolorum erat extraordinari , Petri ordinacla Nam caeteri Apostoli acceperunt urisdictionem universalem praeciseratione Apostolatias, unde sicut Apostolatus erat privilegium mere perionale, sic etiam ea jurisdictio tale fuit, & expiravit cum personis Apostolorum4 unde non mirum, si haec jurisdictio caeterorum Apostolorum una cum cathedris non transeat ad Succetates. Verum Jutisdictio Petri in universum orbem erire ordinaAa, id est, non eratipsi concest praecise ratione Apost latus , sedis ob rationem Capitis astoris perpetui, quare sicut hoc munus Capitis iastoris perpetui non exspiravit in Ilatro, sed transit ad omnes Succetares, alias non efflet munus perlaetuum ita nequejurisdictio Petri universalis cum eo ex- spicax it, sed transit una cum munere ad Succetarem, Romanum Episcopum. Ad V. diit ant. S. Petrus nuspiam se dicit Romanae Ecclesiae Episcopum, dicitur tamentalis a constanti perpetua tr ditione Patrum, conc ant secus neg. ant. Quod universa tenet
antiquitas, quod Vetustillimae tradunt tabulae, quod communis omnium sensus est, hoc Novatores sine seonte, viat, sed maximo ipsorum probro. Ad VI quoad s. ney ant Romaniis Episcopus succedit S. Petro in munere capitis, Pastoris totius Eccliniae ergo habet suam vocationem, sive munus jurisdictionem, unde eam habuit Petrus; hoc enimvero dicit natura successionis, ut notum est illi, qui successionem a nova institutione secernere novit ergo ficu S. Pet in suam vocationem habuit immediate
a Christo, ita Romanus Episcopus. Nec obstat, quod eligatur, hia quipe electio, ut jam dictum est mera designatio persiaiae, cui semel electae Christus ex institutione antiqua com t supremam urisdictionem Quoad 2 neg. ant quod Romano Pontifici qua Ecclesiae capti Episcopo univerati non libria ordinare Episcopos extra Ecclesin, quae Romae existit,sne, terminos.
337쪽
Ad VII. Romanum Episcopum e Fidem sibi adlegere plures laborum socios id quod pie Chrillus NA pol toli fecerunt
at propterea tam parum otiosum elle, quam parum lapis angularis, cui grande aedificium insistit, otiari dici potest. Adii sum pertinet cura onualum, ut loquuntur cum Irenaeo Patres,lple univerium prorsus orbem Catholicum moderari debet. En quam lepidum it argumentum ollaZii, Novatorum Ad III. eg ant quoad utrumque lembrum Prod doctrinam concernit, non Elt inpraesentiarum ingulos articulos vendicare. Menties jam ad oculum demonstratum It veram doctrinam Cliri iti & Al)oitolorum, proin etiam S. Petri in nulla, praeterquam in Ecclesia Romana, tu quae cum Ecclelia Romana communionem laabet, puram integramque inveniri. Ut erudite docet Petroco viensis Synodus , qu: ipso Pseudo-reformationis a Luthero incaepto tempore celebrata in sua con- felsione sidet Art. a. de a de Se Synali tili) t. 28. ita loquitur: Defecit Ierosolymitaua Eccles , cui I essedi I lookis . laseel P bilia,nti Andreas: c fecit pia , ubi Ioamici defecit Iuditi, ubi b uias:
desec Persis, ubi Iudas defecit Chiopia, ubi nubausci defecit Phr)gia ulu bilippus defecit Gne tu, ubi P θιL fla Ibit, est Ecclesii Romani, ad quam, sicut praeclares Vbi Cyprum: is, uiniquam recessinu babere potῖut persia. Splendide ergo mentitur
Holimius, cum Romanum Episcopum non succedere.S. Petro
in doctrina asserit. Verum quid de vita&moribus est dicendum8 Quatuor objicit ollaetius, quorum priora duo loquitur inubdia , teretium incontinentia, postiemum vero male affectata Lmulatio. Papam esse auri, argenti cupidissimum, calumnia est hererodoxis in Romanum Caput a longo tempore communis; legant ipsas Romanorum pontilicum sacratas leges is doce buntur, quantum omni tempore ab hoc avaritiae vitio abhorruerint, illud aversando imo severe reprehendendo sitamen unus
338쪽
Iahoraverat, personae labes fuit non ossicii. Nec excisso aurum argNatum non habeo, probabit ollazius, Romanum Pontificem dedecere, ut habeat aurum argentum Christus equidem miti Petrum, mi 1itis caeteros Apollotos ad praedicandum E--vangeli una sine auro argento, sine pera , sine duabus tunicis, sine calceamentis, sine virga ; sed elegit infirma, ut fortia conislanderet, omnesque intelligerent , magnum Redemptionis, ac Evangelicae veritatis praedicationis opus non humanum, sed divinum est o Interea nulli bi locorum prohibuit, ne crescente fidelium numero charitate & munificentia ipsa quoque Ecclesia dives fieret na: Grena lue in suis functionibus, templis. ωvestibus acris ervaret Meltatem. Quin etiam praedixit Apo-ilolrs, quod, etiamsi modo sine Sacculo, & line pera ad praedicandum abirent, multis tamen divitiis in hac adhuc mortali vita lint cunnilandi Lucae c. I 8. V. 29. 4O. Imo Romanus Ponti sex tot sustentandos habet octiciales pro expeditione causarum: Ot Cancellarias quae magnam requirunt pecuniarum substantiam. Dein si succeiores Apostolorum aurum argen- tum dedecet, cur Hollaetius caeteri Praecones, qui tamen li-
cet salso se quoque aetant Apostolorum Suci ustbres, aurum Margentum non abjiciunt Lepidam audiat invidus ΙΙollaetius historiunculam, quae de indoeto Pastore quodam et Parocho Catholico circumfertur. Contigit ut Parochus Catholicus m
nexos equo coram Pastore praeterveheretur, aut equitaret. A
clamavit Pastor quid hoc An ergo Christus, an Apostoli,
quorum Successsores sumus, tam generosis insidebant equis Iabsit, pauperculis asinis vehebantur. Lepido clamori respondit
lepide Parochus; insane, Verum dolendum quod asininim do in Pastores assi:mantur, & nobis non amplius supersint, qui equorum loco servirent. Haec accomode ad illum Pastorem indoctum.
339쪽
HaSed Papa se gemmis ornat,' auro tegit, est altera invisdiae vox. Si quid ornamenti sumus rerum Antistes ejusmodi in rebus servat contingit hoc plerumque in S. veitibus, quae nunquam pretio suo, quantum quantum illud est, Divinam Μ
jestatem, in cuJus lionorem stim mus Sacerdos sacra peragit, exaequare possunt Deo invident, qui qui aut templorulii, aut Sa
cerdotum ornatum luxum reputant, Mari itrantur. He rodo
xorum Pseudo-Politicorum qui non , quae Dei, sed quae sua. quae mundi sunt, quaerunt, haec indoles eii,&lividus clamor: Dicite Pontiyites in Sacris, quit facit aurum Nempe nesciunt, aut nescire volunt, quia nullius Religionis verae sunt aurum gemmas nunquam magis ac dum in sui conditoris gloriani assumuntur splendescere. Quam pretiosum fuerit Solyinaeum templum HollaEius cum suis ignorare non potui liaria divites auroque grave Sacerdotum Velles , alui quae pagurae Scriptura edocet. Quam vero collocatae ita divitiae placuerint regnanti in coelis Deo, stupenda patefecere mira, qu e nec neglire, nec numerare quisquam potest. Nunquid it se David vel in hoc solo maximam suam selicitatem collocaverit Psal. 25. v. 8. quod dilexerit decorem donis Domini, docum habitationis gloriae
ebus Nunquid quod veteri in testamento supremo umini tantopere placuit, in novo displicere potest sane non dispitacet hoc solum Lutheri Galvini praeconibus. Dispsicet hoc solum Pseudo. liticis, quorum sincera in Deum Religio est cora ultima. Quod si foret tamen Hollaetius suis argumentistat quoque vestes ripae non Sacras ejusque Palatium totam aulam , satendum quidem ea omnia servare festatem, qu supremum orbis Catholici Monarcham decet: at praeterea dicem dum injustissimam esse Hollaeti invidiam, qua haec arrodit. Si Dominus a famulo, si nobilis a plebejo, si Princeps a Cive. si denique,4 ad hominem loquar, Hollaetius & ipsius inpra
dicanda Lutheri aut Calvini sectari besi se distisquiuit vulgo
340쪽
tum in vestibus, tam in aedificiis, tum in simustio, tum aliis, eue id non liceat in Hierarcita E lesiastica supremo Principit
Principem magnum decet pompa magna, Principem majorem decet major, Principem maximum decet maxima. Quamquam ut optime annotat Petrus de Alliaco lib. 2. II apud Raynal- dumad annum Illo . . G. Maggisos hos apiraratus me in eq/ιis sime in sylib s, nc aliis exterioriωι ornam 'ntis, a tempore beati
am extollendam introdiιxis credendi sint; in s exterius cum temperaAlii moderamne obseroiare, interius tamen Ierdata humilitate ,
Cauitistis, aut mi es, sed virtutis, ac meriti. Porro quod S. Petrus vixerit in conjugi , Romanus autem Pontise Clericorum conjugium damnet, non impugnat, sed commendat hujus virtutem, sanctitatem. Nunquid vi tutis est, nunquid sanctitatis sivi consilia Evangeliea Christi Domini Inter aut certe juxta naec esse caelibatum quis negabit' consilium igitur Evangelicum Christi Domini sequitur, de adimplet Romanus Pontifex, dum a conjugio abstinet A etiam omnes, quotquot libere statum Clericalem eligunt, ad continentiae meritum stringit, &ducit virtutis ergo, meriti est servare caelibatum. Verbum quod non capiunt omnes, Oinnium minime Protestantes. Vana itaque , imo vanillima ac ridem da et illatio S. Petrus vixit in conjugio Romanus Pontifex damna coia jugium clericorum: Ergo non succedit S. Petro in Prima tu. Quod vero S. Petrus vixerit in conjugi , inde factum est, quia acceperat Xorem eo tempore, quo Evangelbum nesciebat. Interea ex comniunt doctrina Patrum adve
tendum, quod Petrus assiimptus in Apostolum illico dimiserit officium comugale, quoa nono scure insinuat Lucas 13. v. 8. 4M IO