장음표시 사용
321쪽
27 VIII. Quod singulariter uni dicitur , ad plures non e tenditur atqui Petro singulariter dictum est, Tuidiis clistes: ergo ad Successi es nequaquam extendi valet. IX. Dicta Petro Tibi dabo claves, ad alios adstantes stolos non extenduntur alias omnes Apostoli meseutes fussent Pontifices ergo sortiori jure ad absentes .futuros non
extenduntur alias omnes Apostoli praesentes fuistunt Pontifices ergo sortiori jure ad abientes de futuros non extendun
X. Dignitas Petri ea erat , ut quidquid scriberet is diceret, haberetur ut Spiritus S. Oraculum, Queritatis Canonuatqui privilegium hujusmodi defuncto Petro nulli debetura ergo nec ejus dignitas ergo rimatus Petri in alios non deri-
XI Pastoralis dignitas Ecclesiae universalis utpote ordinarii juris excellentior censenda est quam dignitas Apostolatus, quae juris est delegati ergo si Petrus ut Apostolus Canones exarabat, etiam ut Pastor eosdem condere poterat: cum e
go haec praerogativa ad Successores non transeat, neque past ratis dignitas ad Succetares transibit. XII. Verbum Dei Ecclesiis omnia communia secit, mdem, baptisma Sacerdotium, gratiam, Sacramenta, gloriam&c ergo idem Dei verbum, quod omnibus commune est, uni Succutari Petri dominativam non consere potestatem.
AD Lissi num sed ex iisdem non habemus expresse, concmin aequivalenter, neu in interialis expressio succes- sonis in scripturis non invenitur sed nec exigitur alias cum neque literaliter in scriptura habeatur successio peculiaris puscopatus, neque baptisma sub sacramenti nomine regeneralbonis
322쪽
onis mysterium exprimamr etiam peculiaris Episcopatus non
erit successivus, nec baptismus inter Sacramenta recensendus: satis ergo est, ut a qui valentia habeantur. Haec autem habenis
tur; nam Christus suam Ecclesiam non instituit pro brevi albquo, quo S. Petrus vixit, tempore, sed instituit illam ut duraturam usque ad finem mundi ergo debuit ipsi pro omni futuro tempore providisse de aliquo supremo capite, & Rectore universuti ergo divus Petrus debuit semper iuccessive habere aliquem succestorem in Primatu, seu in supremo totius Ecclesiae
Regimine; siquidem Ecclinia post Christi leui tempora semper indiguerit, indigeatque supremo visibili capite, & Rectore universali, cum semper possint nasci haereses, & oriri ciuium versiae fidei, quae absque supremo Judice dignosci, atque decidi nequeunt: d oves semper indigeant Pastore. Ad II neg. m iri. Ad succetares enim solum transesunt, quae ad pastorale munus pertinent, secus quae ad person, lem conditionem reseruntur. Porro potestas gubernativa presprie pastoralis muneris dos est, ideo ad succes es transit. νnorantia vero in peculiaribus quibusdam mysteriis, sicut Mans . mi alienatio a Divinis, ab ollicio Pastoris aliena sunt, & hine
necesse non est ad Successese transire & hujusmodi sunt ea, ob quae Petrus 1 Christo increpatus fuit; non enim plene intelligens Pastionis mysterium, atque plus justo praesentia Christi
adhaerens, Dominum a morte perperam retrahere satagebat.
Ad ΙΙΙ. Ιn opere Pastoris duo contineri potestatem nempe rectitudinem, sicut quaedam ad valorem , quaedam ad rectitudinem spectare. Quae ad valorem speetant substantialia sunt, in Successiores dimanant quae ad rectitudinem spectant non sunt essentialia, unde nec in Succestares formaliter, sed tantum fundamentaliter transeunt, quatenus transit debitum munus suum recte exercendi. Dilectio, seu status charitatis ad rectitudinem spectat, quae fundat debitum erigens animi praeparationem Μm a pro
323쪽
pro morte 'su IInda urgente necessitate adeoque quae a Christo dicta fuere Petro, suo etiam modo Successoribus communia
Ad IV. Fidei firmitatem duo dicere, infallibilitatem id cendo, constantiam in confitendo. Primum est elliantiale nauneri ad Successores transit. Alterum non et munus essentia. te, ted actionis rectitudinem dicit ideoque transit quoad obligationein qua quilibet Petri Seccesses tenetur fidem exterius opportuno tempore consteri.
Ad V neg. Conseq. Non enim est necesse, quemlibet ex Succetaribus deficere, ut Fratres in fide corroborare valeat; lapsus enim Petri fuit personalis. Ad I. In Apostolo considerandam occurrere inpost latus Episcopatus dignitatem Apostoli successionem habent in Episcopatus dignitate particularis Ecclesiae, quia ordinarii juris est; lecus in dignitate Apostolatus, quae est delegata, ut clare innuit Paulus a. ad Corinth. c. s. v. ao pro Christo legatione fulgi miri In Petro Pastoris universalis dabatur dignitas, quae ut pote juris ordinarii ad Successores transire debet Apostoli etiam dignitas dabatur in eo, sed haec Successionem nona
Ad VII. Petri sedem dupliciter dici Apostolicam, den minative proprie. Quatenus fundata est a Principe Apostolorum, denominative Apostolica nuncupatur in proprietate autem, quatenus eminenter in ordinario universali Salaltoris munere omnem Apostolatus excellentiam praecontinet, iit jurisdictionem in totam Ecclesiam jus praedicandi Evangelium ubique terrarum, huiusmodi. Quoniam vero in jure ordinario Episcopi peculiaris Ecclesia eminenter non continetur praerogativa Apollo latus, ideo Apostoli nec sormaliter, nec eminenter in Apostolatus munere successionem sibi vendicant; secus in munere
324쪽
ALVIII. Quod uni dicitur non ut particulari personae, sed
tanqtiam Pallori alios continenti, optimo jtire ad Succelsores derivatur. Equidem lingulariter Chrillus Petro claves donavit, sed eυm Pallorem Ecclesiae univertatis conliti tuendo eapropter in eo muneris ratio per se prina attenditur, quae cum non sit personalis merito Succelsoribus accomodatur. Ad IX. Adstantes Apostolos tanquam ordinarios Praesules totius Ecclesiae in Petro non contentos esse, sed olummodo tanquam oves; non enim Petri Succellares deputati sunt. Successores autem licet absentes eadem muneris serma inauguram di erant, propterea in Petro continebantur.
Ad X. Quod scripta Petri, ejusdemque doctrina Canonicii sint, privilegium est Apostolatus aliis Apostolis commune his a Patre in nomine Filii datus est Spiritus S qui omnem doceret Veritatem & ideo quia fundamentales erant Petrae Ecclesiastici aedificii, per os ipsorum loquebatur Deus. Extructo jam hoc aedificio super landamentumApostolorum novi articuli fidei non conduntur, nec revelationes novae neces arta sunt, quia tamen fides Petri ut Pastoris debet seatres confirmare, remanet propte-- in Ecclesia potestas instillibilis declarandi, atque interpretam di Scripturarum anones. Ad M. Secundum se jus ordinarium in aliqu'd munus excellentius esse jure delegato. Caeterum ratio, cur Petrus ut Apostolus oracula scriberet, ea sane est, quia insimul cum aliis Apostolis erat Ecclesiae fundator Verum ut Pastor ovile Christi
regebat. Succetares cum Rectores sint non fundatores, privilegium canonice ser bendi non habent. Ad XII. Lutheri Argumentum pro nobis concludere. Etenim divinae sapientiae ordinatio, quae omnes Ecclesias in fide eadem, iisdemque Sacramentis Communicantes conmituit, X- poscit, ut unus omnium supremus esset Pastor quemadmodum
omnes simul unum est mant ovile, cui invigilando utique nou
325쪽
est uni particulari Ecclesiae deservire, sed omnibus; adeoque IIIa
Succestbri Petri collata dominatio communis est, id est, coinmuni utilitati concessa.
Objectiones Contra a Partem inussi L
I. Si S. Petrus habuit aliquem rimatum , aut quamdam inter caeteros Apostolos eminentiam, hoc privilegium nonnisi personale erat; at tui privilegium personale non transit ad Succestares ergo neque primatus Petri transit ad Successsores min.
Satis constat, quia privilegia personalia expirant cum persona. maj vero prob. Si S. Petrus habuit aliquam eminentiam, haec ipsi aliter non est collata, quam in praemium, quod Christum consessus fuerit Filium Dei, illumque sediligere ter affirmaum tit ergo sicut consessio Divinitatis, & amoris tantum persona 'lis fuit, ita, praemium, quod propterea Petrus accepit, tam tum personale erat. Subs atqui hoc praemium consistebat in illis verbis: Tu es Petrus, super hanc Petram c. Tu pasce oves meas Tu confirma statres tuos. Ergo siqua Petri emu nentia per haec verba collata sierat, ea tantum personalis sitit, adeoque non transitura ad Succes res. ΙL Si Primatus Petri transiret ad successores, sequeretur, quod quivis Successsor Petri potestatem avium acciperet im-- llate a Christo, sicut Petrus eam accepit atqui hoc manu sine non subsistit , cum notum sit, ejusmodi Succetarem elugi ab Ecclesia a qua proin, non vero a Christo immediate accipi potestatem, si quam accipit ergo.
ΙΙΙ. Tota ratio cur Primatum Petri ad Successores transire contendunt Papi ita , in eo.haeret, ne Ecclesia unquam careat Pastore, & Capite visibili atqui haec ratio prorsus nulla est ergo min. prob. Negari non potest, Sedem , quam S.
Tetri Vocant, jam saepius per longillanum tempus Capite M.
326쪽
Pastore caruisses; sic post S. Fabianum vacavit mensibus 6.
Post Honorium L I9. mentibus. Post Paulum I. 2 mensi bus. Post Caelestinum IV mensibus 2o. Post Clementem IV.n ensibus 33. 'ost Nicolaum IV mensibus 27. Et post Clementem V mentibus 24. Ergo Ecclesia potest carere Capited Pastore vili bilici ergo illa ratio est nulla. IU Romanus Episcopus non succedit S. Petro in Apo- solati ergo neque in Primates coia seq. prob. Primatus, si
quem habuit Petrus erat connexus cum Apollolatu ergo. V. Quamvis S Petrus h nomine Apostolum Compre
byterum, nusquam tamen se dicit Episcopum Ecclesiae Romanae ergo Romanus Episcopus non et Successor Petri. V L Petrus immediate fuit vocatus a Christo, Pontifex Romanus immediata vocatione destituitvi . Petrus Alexandriae
QAntiochiae Episcopos ordinavit atqui hoc Romano Pontusici non permittitur ergo. VII. Dato Petriim Romae Cathedram habuisse, illam i men Pontifex Romanus nunquam conscendit; nam Petriis fuit
Praeco Evangelii, Pontifex Romanus docendi ossici 1 in alimrum humeros rescit ergo. Ita n inmemaereticus aliquis nomine Isinatius argumentatur. Qui ulterius pergit objuciendo. VIII. Pontiis Romanus neque in doctrina, neque in vita& motibus succedits. Petro ergo. ant prob. Non in doctrina, quia in plurimis sine articulis ab eo recedit, contrarium d cendo. Non in vita moribus quia Pontifex est auri cupiadi inius, cum tamen sanctus Petrus dixit aurum Fargentum non habeo Atit. c. 3. v. 6. Pontifex gemmis lauro se ornat, quod non secit ereus. Pontifex damnat conjugium Clericorum, in quo tamen vixit Petrus. ulti Pontifices Romani fuerunt impii, Scortatores , caedium bellorum auctores Petrus vero contra pius , Sanctus,' honestus , ergo.
327쪽
IX. Saepe filii electus in Episcopum Romanum, quipla ne non idoneus erat ossicio Capitis , , S uni Sacerdotis muneri in ordine ad universam Ecclesiam. Enimvero historia
Pontificum docet, non paucos ad Romanam Cathedram eve .ctos esse, qui ne quidem S. ordinibus initiati erant, uti Benedictus XL qui puer ferme decennis in Pontificem assumptus fuit. Ioannes XIX. qui ex Laicali ordine repente constitutus est Prae-1ul Romantis Ioannes XII qui Pontilicatuna usurpavit vix annos undeviginti natus. Atqui non est veritimile, quod Christus Musmodi subjecto incapaci supremam suae Ecclesiae curam
X. Sunt ex Romanis Episcopis plures , qui ad Pontificatium sibi viam straverunt pecuniis, factionibus, & neleio lilibus aliismodis , artibus, i Consiliisci uti sunt jam noni inatus m nes XI qui malorum Consilio urbis Papa effectus est. Io- annes lx, qui largitione pecunia Pontificatum obtinuit. μnedictus X. qui a Patre Tusculano Comite intercedente thesaurorii Decunia sed Romanae impositus fuit. Gr ou ius ι Lqui Pontilicatus honorem pecunia emit a Bene icto ix Ierbanus VII qui per Adalbertum Tusciae Marchionem potentissimum quasi vi intrusus fuerat. Demum Liluta, qui per The doram Imperatricem, cui spoponderat, quod Eutichianos haereticos tueri velit , illicitis prorsus promittis & viis ad Pont, scatum venerat. Atqui quis credat, quod Christus tales h mines viisque tam illici is pro Ecclenae suae supremo capite, suoque in terris Vicario agnoscere velit. Ergo. XI. Verum Ecclesiae Caput debet corpori mystico vitam, motum, sensumque largiri, membrorum spiritualium brdinem
Sancire , tueri, eorum necessitates cognoscere, preces mam dire, illis ultatibus consulere atqui tale Ecclesiae Caput est solus Christus ergo non Romanus Papa. Ita iterum citatus iam HollaZius.
328쪽
ur XII. Si Romanus Episcopus succederet S. Petro in Primatu . tunc sequeretur, quod etiam farmina posset esse caput Eeclesiae, & Univerialis astor atqui hoc it inconveniens, Christo maxime indignum ergo seq. maj prob. Saeculo IX.
Sedit Romae sub nomine Fumis Uri femina in throno Episcopali ergo.
XIII. Cum Saeculo XIV. Sedes Pontisci Avennione in Gallys haesit , pereto annos successerunt in Primatu Praesules Mennionenses , nimirum Ioannes XXII Benedis Ius XII Clemeηsra Iunocentim L Urbanus V. Gregorius XI Ergojus succedendi S. Petro in Primatu non convenit soli Romano Episcopo. XIV. Nullibi in S. Scriptura legitur, quod S. Petrus DLsus fuerit Romae eiugere Cainedram rimatus ergo non 'paret, quomodo Romanus Episcopus ex jure tavino si dat S. Petro in Primatu.
XV. Quod Romanus Episcopus succedat s. Petro in P inmatu, unice dependet a secto humano, scilicet Petri, quod Romam libere elegerit pro sede sua. Ergo sicut hoc sectum non fuit uris Divini, ita nec illud est juris Divini, quod in hoc facto fundatur. scilicet Successio Episcopi Romani in P G
XVI. Totus Primatus, quem Romano Episcopo vendicant apistae , it rimatus tantum honoris, qui ei ob embnentiam urbis Roma concessus fuit, quemadmodum habetur ex Concilii Nicaeni Can 6 cujus verba sunt Auliqiu consuetudo eruetur per Myptiim, obiit in Pentapolin ita, ut Alexandriuus Er. ycopus D n omniiιm habeat potisatam , quia ser Urbis Romae stoim hoc consiιetum est. Similiter in tiochia, F cateius Provinciis sua privilegia 6 d ηitates Ecclesiis e pntur. Ita citatus Hol- Iazius. Qui exinde insert ergo uirimatus non est juris divini,
329쪽
XVII. Romanus Episcopus primatum iurisdictionis nuniversam Eccletiam primum a tempore Imperatoris Phocae ad initium Saeculi ΙΙ. usurpare caepit; monifacius ΙΙΙ. tunc temporis Romanus Episcopus erat ille, quia dicto Imperatore homine celeratis limo hunc potestatis Primatum in universam Ecclesiam tibi confirmari petiit, nec sine dolo obtinuit. Quippe cum Phocas ob caedem Mauritii Imperatoris acriter ab Episcopo Constantinopolitano corriperetur, Bonifacius ferro dum calet utendum ratus , hocam contra Episcopum Constantin
politanum defendit, musque facinus probavit quamobrem hvhoc Primatum obtinuit. Ergo Papa non a Christo , sed a Parricida caput Monarcha Echleta est constitvnis. Ita imsimiter arguit Hollaetius.
XVIII. Praeprimis, quia usque ad Constantinum, in historia Ecclesiastica nihil reperitur de visibili capite Ecclesiae. Prioribus tribus saeculis, ubi Ecclesia graves perpessa est persecutiones, Episcopi se pro aequalibus agnoveriint. A tem , pore autem Constantinii Ecclesia gubernata est per Patria
chas, intropolitanos QEpiscopos intropolitani a ris
praeerant in Provinciae intropollo erant quinque Roma insi Cmstavit politanus , se Murem s. ANUctenus, N Imros binis nus inter quos tamen Romanus ob urbis eminentiam Primatum honoris acceperat. Ergo est Hem Hollaetius. c. Zosmus Pontrix , ejusque Successeres Bonifacius L& Caelestinua dominatum in Ecclesias Astacanas assinarunt;
at Patres Affricani tam mascule sua jura libertatem defenderunt, ut Pontifices ob eorum saltum palam increparint ergo. Ita vere Calumniosus HollaZius. XX. Si Petro in Primatu Succederet Romanus Pontifex, deberet habere eandem jurisdictionem iotestatem, quam Petrusci atqui hoc non videtur admittendum : ergo min. prob.
Si hoc admittatur, etiam admitti deberet, quod immediatus
330쪽
Successor Petri, nempe Linus suerit supeHor resquonam adhuc viventium Apostolorum atqui hoc non videtur admittendum:
XXI. Nullus ex Apostolis viventibus Petro successit in
Primatu ergo neque alius etiam Romanus Episcopus. XXII. Ideo juxta Papistas deberet continuo aliquis succedere in rimatura'. tri, quia eum exigit bonum Ecclesiae, cum Pontifex sit propter Ecclesiam, non Ecclesia propter Pontificem, ted haec ratio non urget ergo min. prob. Etiam prophetae erant propter Ecclesiam qui tamen sibi continuo non suo
XXIII. Posita etiam successione, tamen necessa tum non est, ut tantin unus succedat in solidum, sed possunt etiam esse multi sicut etiam Imperium politicum esto primitus constitutum sit his uno, tamen successive partitum est in duo, nempe in Orientale, & Occidentale, in personis Valentis, lentiniani ergo. XXIV. Ideo Episcopiis Romaniis est successor Petri, quia Petrus Romae gessit Pontis tum is inibi mortuus est sed haec ratio est nullaci ergo Moyses in ron in deserto mortui sunt Pontificatum erentes: & tamen sedes Pontificatus Iudabes non semper mansit in deserto. Imo Christus summus orbilianorum Pontiti obiitJerosolymis ergo ibi, non Romae sis
des Pontificalis Christianorum esse deberet. Ergo etiam. XXV. Solus Christus pro novo tellamento fuit figuratus per Aaronem, qui fuit onarcha , Primas in Rector Synagogae ergo solus Christus est totius Ecclesiae Monarcha, Priumas, & Rector ergo nec Petrus talis fuit ergo nec Romanus Pontifex in Primatu Petro succedit ant prob. Christus illam figuram in se ipso jam explevit ergo ob figuram veteris testamenti non est neccssarius Rector in novo testamento, qui sit praeter Christum figuratus per Aaronem: ergo. Ita Calvingsti Inst. c. 6. s. na XXVI