장음표시 사용
351쪽
bant, &scribebant eo tempore, quo veri Christi Ecclesialiivit ipsos Adversarios in pura domina perstitit. Semper erat Presbyter super Diaconum , Episcopus uter Presbyterum
Romanus Pontifex super Episcopum Conii antinus munificus extitit in Ecclesiam . . Petro , Petrique Successest Romae r sidenti coronam,is omnem Regiam dignitatem in Urbe Roma- ira, Si in Italia, cin partibus Occidentalibus concedens, quam munificentiam invidia haereticorum arrodere potest, pessime t men assiimit ad subvertendum Romani Pontificis rimatum. Ad XIX. Zosimum reliquos Pontifices jure praetendisse dominatum in Ecclesias stricanas cum utique Ecclesiae Affricanae fuerint in orbe Catholico is Romanus Episcopus est totius orbis Catholici, omnium omnino Ecclesiarum Pastor Naput. Et quidem eo majori jure , quia quod ipsum
inter Affricanas Ecclesias vertebatur jam dudum in Sardicens Concilio Pontifici Romano adjudicatum, propriumque declaratum fuit, scilicet quod ad sedem Romanam semper pateat Sacerdotibus appellandi via. Falsum praeterea est, quod Affricani Patres Pontificum fastum increparint. Non illico com sensisse Papa postulatis, fatendum est, quia non statim invenerant Canones, quos ex Concilio Nicaeno pro se allegabat zosunus in causa fuisse videtur, quia j Canones revera fuerunt Canones Sardicenses, non item in ipso Concilio Nicae noediti. Interea tamen Eosimus potuit eos laudare nomine Concilii Nicaeni, quia Concilium Sardicens est quaedam Concilii Nicaeni confirmatio. At consenserunt tamen postea, seque penitus submiserunt. A XX. Conc maj neg. min. Nec enim inconvelliens est, ut immediatus Successor Petri fuerit Superior omnium mpostolorum adhuc tunc eristentium ; esto necessarium non si
rit hac potestate in eos uti in actu secundoe
352쪽
Ad XXI. Conc ant neg. conseq. Ratio hujus esse potest tum quod Pauci adhuc Apolioli tunc superfuerint tum quod propter senium admodum onerosum illis fuisset tali gravillimo officio fungi tum praesertim ne Pontificatus cum Apostolatu confinderetur , unum idemque esse putaretur , quae tamen sunt
distincta. Ad XXII. Cone maj neg min. ad prodi de Prophetis diam monum Prophetiae utpote quid extraordinarium, perquam extraordinaria a Deo commissa nuntiantur, non ita est nece simum. At necessarium pro omni tempore est ossicium pasto. tale, utpote ordinarium ad pascendum gregem Dominicum, regendam Ecclesiam misquam usque ad nitem saeculi inim
. Ad XXIm Neg. anc Nullibi demonstiari potest, quod Christus admiserit Armam Regiminis Ecclesiastici bicipitem
hene vero unum caput selum inuituit, cujus frunna est lava in illa. Cur autem variari possit Arma Regiminis postici, ut fictum in Imperio Romano, non vero Arma Regiminis Ecclemtasticia ante omnia ratio est, quia haec est institutionis Divinae, non item illa. Caeterum RFnum politi mintemporale temporalia autem consistunt in divisibili, consequenter dividi possunt, praesertim cum in tot universo diverta sint nationes, quae alibter ac aliter regi debent per oppositas leges humanas. At v ro Regnum Ec lesiasticum consistit in re spirituali, & quidem principaliter in fide indivisibili, quae ne clividatur Qinva siabilis varietur, unam tantum requirit cynosuram visibilem, Romanum Ρontificem.
Ad XXIV. Non ideo absolute Romae est sedes Ponti cis, quia Petrus Romae gessit Pontificatum is inibi mortuus ex sed quia inibi ontificatum gessit cum animo inibi usque ad mortem manendi, per quod figendo inibi domicilium cum mimo perpetuo manendi, fixit ' sedem perpetuam, quam
353쪽
post mortem suam una cum dignitate olficii capessendam reliquit
inibi facto suo Succetaribus. ΛΙoyles vero inaron , quam vis in deserto mortui sint non tameia inibi utpote in via exi. sentes ad terram promissionis tendentes, sedem aut domicblium fixerunt perpetuum, quia intentio eorum non erat manere in deserto, sed transire ad terram prornilsionis, ibiqite primo figere domicilium ex ordinatione Divina, quod cum morte in deserto praeuenti complere non potuerint, id per suos pedi secerunt Succetares, sedem Hierosolyma Pontificalem figentes, in quam, qui successit Sacerdos, in plenum jus Aaronis successsit, rogendi videlicet imi vemiam Synagogam. Ob eandem rationem sedes ontilicis Cliristiani non mansit Jerosolymis. quia etsi Christus summus Pontifex inibi Mortuus sit non tamen ascendit Jerosolymam ut ibi suum perpetuum figeret domicilium, sed solum ut inibi mortem pro salute humani generis subiret ut inse Chrimis Matth c.- . Is testatur. Post quod cum Apostolos miserit in mundum universum priaedicare Evangelium omni Creaturae, Petrum loco sui Pastorem nomino verit, sequitur ibi sedem Pastoris loco Christi remanere, ubi eam Pastor a Christo constitutus reliquit cum ergo ille R mae, & animo manendi vixerit,is mortem subiverit, manet inibi Petrum sedem suam Succellaribus reliquita.
Ad XXV. dist maj. S. Gregorius . recuser it dici unibversalis Episcopus in eo sensu, ut nemo unus pra- ipsum sis Episcopus, conci maj in eo sensu, quod univerium Glosam regat, servata singulorum Episcoporum sub sinat juriinsectione, eg ms. Pontifex ergo est Eei pus Melas ninivem salis, ita quod caeteri reveri Et, copi sinti sed illi tanquam primo, Ecclesiae capiti subominati & in me sensu sui in nomen est veritatis , antiquitate venerandum, quo Leo in Chalcedonensi Concilio appellatur: Tertulliani aevo Ponti- dicebatur Episcopus Episcoporum, & Pontium maximus . ut
354쪽
Iegere est lib. de Pudicitia. Etiam Gregori Decessiores usurparunt, ut Sixtus I. in iiilcriptione epistolae a Victor I epist. I. Pontianus epili I. Etiam alterum membrum argumenti d tit. acriter improbat in illo, qui eum 1bi non competentem ambitiole affectat , in primo ent mox dicto, conc acriter improbat absolute, quasi in secundo sensu Romano Pontifici non competentem, eg Agit enim loc cit. Pontifex adversus Joannem CP Episcopum, qui universalem se dicebat P triarcham , Episcopum, caeteris omnibus nomen & Episcopalem dignitatem derogando ut habetur ex ipso Gregorio lib. ut 14. Hinc de mendacio redarguuntur Haeretici, dum Canonem 26. Concilii Carthag. III in argumento citatum, lunt dictum de Romano Pontifice cum in aperto sit Amra. nos Episcopos perstringere, cui ausu temerario sese summos Sacerdotes, imo Sacer tum Vrincipes inscribebant. A XXVI. ant ad prob. Gregorium in fecisse ex sim gulari demissione, humilitate, humanitate, qua etiam omites Sacerdotes atres, omnes Clericos filios , omnes Laicos Dominos suos appellare solebat; non autem id fecisse, quod in Imperatore aliquam Superioritatem, aut jurisdictionem eo ga se agnosceret noverat enim se Pastorem esse, Imperat rem ovem. Caeterin D Gregorius causini habuit tam humi,
liter loquendi, & scribendi Imperatori, eo quod hic suae pote statisjura transcendens, nimium sibi in Ecclesia, hujus e sules tribueret ex altera vero parte Gregorius amestica ope illius adversus Lo bardos acerrimos Mesesiae hostes indigeret. Ad alterum distuanti Adriatius concessit juso, nandis dem Apostolicam in bonis temporalibus, seu disponendi mcipatum temporalem, cono ant in Spiritualibus,, Ecclesiasticis, neg. ant. Item per illiud jus eligendi Pontificem intel-Igitur ficultas confirmandi electionem Sumi Pontificis, 'ui--α confirmandi non per iurisdictionis potestatem, sed per
355쪽
desensionis issislantiam, quia tunc sedes Apostolica indigebat
ope de praesidio Imperatorum contra Longobardos aliosque hostes. Et dato etiam ista duo Privilegia a Pontificibus concessa esse Imperatoribus, quia Longobardi Graeci infensistimi Romanae Ecclessiae hostes erant, ab aliis tamen postea sunt revocata. Legatur an Hadrianus 2 cit dist. ex tuo patet responsio eadem de Leone III. Ad ultimum dico Leonem IU se subjecisse judicio Imperatoris discretivo tantum, quod sine urisdictione exercetur, & quidem pro isto duntaxat casu, si ut loquitur Pontifex, nos iueona pete ita aliquid egimus, Gufiditis justa legis ira tem vi conse uuim is non autem se subjecisse judicio Impertitoris coactivo. mperator ergo solum est petitus utJudex arbiter, qualem etiam inter se, ερ subditos suos potest petere Imperator, manens e superior. A XXUΙΙ. Conc ant neg. conseq. Disp. est . Quia inhaleriori foro conscientiae Confessarius est merum instrumentum Dei, nec ipse principaliter judicat, sed Deus per ipsum a. Quia Consellarius non potet paenitentem omnino invitum cogere ad subeundam parnam. 3. Quia in Sacramentali confessione sertur judicium de occultissimis quoque criminibus, quae ad solius Dei pertinent cognitionem. At vero pro foro externo
homo est quamvis sit a Deo constitutus verus, principalis Iudex etiam ut homo ; ideoque tantum judicat de manis uiso potest etiam omium invitum cogere ad subeundam
Ad XXVIII mist Imperator est inister Dei, ast non habensjurisdictionem in Pontificum, aliasque personas, deca 1as Ecclesiasticas, conc habens, eg quia Imperator est ovis, Pontifex vero est elus Pastor ergo hic in illum, non ille in hunc habet jurisdictionem. Praeterea Consessarius vi sui Sace dotalis characteris habet potestatem clavium sive judicandi in omnes fideles, qui ei ab Episcopo vel , Pontifice subjiciuntur M.
356쪽
sideles adeoque etiam in ipsum Pontificem, si hic illi se in omdine ad absolutionem a peccatis subjiciat. Imperator vero in nullum fidelem, multo minus in Pontificem, habet potestatem judicandi in causis spiritualibus. Ad XXIX. S. Paulum ibi non loqui determinate deis testate sublimiori saeculari, ted generatim de omni potestate sublimiori, adeo quod j ccletiastici debeant suis superioribus Ecclesiasticis, inter quos summus omnium est Romanus Pontifex, obedire, & saeculares suis Principibus saecularibus. Quod autem D. Paulus cit loc cum restrietione ad saecularem pol statem , quae gladium portat, loquatur ideo est . quia eum adid circumstantia temporis adigebat eo enim tempore Christiani erant accusati cujusdam criminis politici, scilicet rebellionis .seditionis ad forum s. ulare spectantis Pulchre in hunc locum S. Bernardus epist. 83 ad Conradum Imperatorem scribit Legi: uiuis ima potesalibiι s mioribus Iubita 1it: qtuim Jetuentiam uJ io vos cultodire in exhibenda reuerentia Petri Vicario, scut 3rsam volas vultis ab universo servari tinferio Capiant hoc
nostiri Protestantes. Ad XXX. S. Paulum appellasse ad Imperatorem non tanquam ad judicem competentem , sed tanquam ad defensorem contra iniquas Iudaeorum vexationes, vel appellasse ad tribunal Caesaris non tanquam ad sonim judiciale, sed tanquam ad
asylum. Vel Paulum ad Caesarem appellasse de facto, non dejire, quia Caesar etsi non de jure de ficto tamen erat ejus Judo, eo quod Judae ejus acculatores alium scilicet Petrum non aFoscebant. Vel Paulum appellasse Caelarem Agrippam non suum de facto sed etiam de jure, quia Paulus accusabatur innocens in casu seditionis & tumultus in poρulo excitati, quae tuit causa Civilis in Civilibus autem tunc Christiani subjiciebantur Ethnicis Principibus, quasi Agrippa erat; quia lex his stiana neminein privat jure suo ergo ucut homines ante sust
357쪽
3iopiam legem Christi subjiciebantur Imperato Ibus i incipibus
Ethnicis, ita poli. Quare etrusci Petri c. 2. V. 3. Paulus ad Rom. c. I 3 ac ad Titum c. 3. hortantur fideles, ut
subditi obedientes in Principibus luis , qui tunc Ethnici erant quibus proinde Petrus Ecclesiae Christianae caput nihil praecipere poterat juxta illud I. Corinth c. 5. v. 2. Puid emm mihi de iis qui foris te extra Ecclesiam sunt Iitificare: Aliud est de Principibus Chriltianis, hi enim Ecclesiam per baptismum imgressi oves Christi facti sunt , adeoque subjiciuntur B. Petro, Sarius Successori Romano Pontifici ut Supremo Pallori ovium Cliristi, a quo Pastore debent legem acceptare, qua persinnae Ecclesiasticae immunes sunt ab eorum jurisdictione secus erat de Caesare Ethnico , quem proinde S. Paulus ut suum j dicem agnovit, sicque jure ad eum appellavit. A XXXI. Neg. ant quod antequam per eXempla prinharetur , ostendi debuisset, ea eis bona is secundum leges peracta, quia ut L. Nemo Cod de sent &Hnterlocul. Item n Sana II dist. 9. dicitur non exnnylis, sed legibus judica
dum sis quia exempla sunt hominem facta , quorum aliqua sunt' a , alia vero malari lege prohibita. Interim dico L - herium ut in epist ad solitari vitam agentes scribens testatur SAthanasius, in exilium injuste fuisse pulsum idem de Sylve. mo asserendum maxime, quia Iustinianus Eulyhiana aerinumctus odium in Romanum Pontificem sevit. Quod Joannes La Theodorico Rege fuerit detrusus in carcerem, respondet D. Greg. lib. . Diat. c. 3o Theodoricum idem asserit de Con- stantio fuisse Ariana haeresi insinum , adeoque non potuisse tolerare Romanum Pontificem. De se Ioannis XII dico, id ab Ottone ob dicti Pontificis comis mores fuisse se monimio zelo utrum licite fecerit an non 3 non est hujus temporis dicere , ait Otto Frisingens Ιχ. c. aa. Ad ultimum: Henrib
em non deposuisse in um, satavium illi, eoquod um
358쪽
retur imoniace ingressus, persuaserit, ut cederet &quia Gregorius sponte cessit, postea legitinae fuit electus Clemens. A XXXII. Neg. ant ad prob neg. conseq. Nam Ecclesia Romana dupliciter sumi potella I. Pro ea Ecclesia, quae est Romae, & cujus Papa est Episcopus a Pro complexu omnium Ecclesiarum particularium omniumque fidelium Romano Ρou tifici unitorum. In primo sensu spediatam dicere, vel inteni. gere universalem, est error non vero si intelligatur in secumdo sensu ; etenim artinus V in eadem constitui quoque addit Error es, si Micless mora primatim Summi futuiseu
super alias Ecclesas particulares. Ad XXX ΙΙΙ. Dist ant successio in perpetuum duratura cone. aut successio ad tempus, eg ant. Nam Jacobo in Ecclesia Ierosolymitana success1t Simeon Cleophae filius , ut Eusebius lib. 3. Ηist. c. II refert. Quod autem perpetua successio nulli alter Apostolorum, sed soli Petro sit concella, ratio di. scriminis est quia illa in aliis Apostolis non erat ita necessaria, ut in Petro, utpote quem Christus Joan. c. a I. omnium suarum
ovium siparemum Pastorem constituit, Siro quo Lucae c. v. 3a rogavit id non descere Me ejus Ad XXXIV. Να anti am Agapetus Papa Anthimia . Praesulem exauctoravit, & per se ipsum ennam consectio vit, ut reser Liberatus in Breviario c. 2I. Item Gelasius, ut habetur in epist ad Episcopos Dardaniae. Di scin m scim te
adeo frequentes leguntur Patriarcharum consecratione nomiseno Pontifice peractae; sed loci diminia in causa est, non juri dissionis defeetiis Nes urget Cypriani minoritas. Univers lis Molesiis seopatus, dicit Smartyr, cui unus praeest, similis sua in portio distribuis quam recte admirustrant 'E, visco' totius seclesiae curam h ere dicuntur . Itaque unus
359쪽
quam caput venerantur. Ita sensisse S. Cyprianum aret ex lib. I epist 3 ad Cornelium. Ad XXXV. S. Cyprianum mpraesentiarum non agere de Romano Pontilace qui alias jure Episcopus Episcoporum, Iet appellari, ut legete est apud S. Bernardum lib. a. de Consid. sed liniitate loqui ad El,iscopos in Cartilaginensi Concilio congregatos in causa de rebaptizandis haereticis Eos inter Epi-1copo nemo unus erat, qui ita aliis praeelset, ut Episcopus
Episcoporum dici deberet, aliisque praecipere pollio idque unu ni intendit Cyprianus , ut pro libito animi sensa quilibet
Ad XXXVI. Loco a Novatoribus citato S. Cyprianum loqui de judicio causarum, quae nonnisi dubitanter versantur quas inter eam credebat controversiam de rebaptizandis haer licis potissimum de intentione, qua quisque convenerat pro ea dirimenda cum enim Cypriani sententia quibusdam displicere caepisset, dubium suboriri poterat sincero animo non comvenilΙe proindeque judicio Dei. Cordis arcana perscrutantis
rem totam ducebat remittendam.
Ad XXXVII. Hoc argumentum esse pro nobis: si enim Romanus Pontifex nullam in exteros haberet jurisdictionem nec Basilides ad eum appellasset, nec Episcopi de Stephani sententia solliciti fuissent. Caeterum recte nac luper re sensit 'prianus non enim credidit, Pontificem appellationis jure carere, sed restitutionem nullam fore, cum fraudulenter Basili,
des ipsum deceperit, ut palam declarat epist. 68. Ad additum respondetur, eo loci loqui Cyprianum vel de statuto Falnani Papae, vel de alio senili ex eo excerpto ubi habetur, aequum esse, ut reus proprii judicibus aut absolvatur, aut tam tur, neque permittendam esse appellationem iniquorum honam num in cauus notis, atque mantiastissimis criminibus; quod
tam inlauci desperati, merdiu sitiebant, in avi stes Epis
360쪽
eoporem auctoritatem, ut beneficio appellationis facile decipi polsint exteri, ad quos confugiebant, ut evenisse nareat Cyprianus in facto Basilidis Horum itaque appellationem utpote colosam dicit S. Cyprianus non esse admittendam.
Ad XXXVIII In citato Canone Constantinus Petrum Christi Vicarium eiusque Successores ut totius Ecclesiae Primcipes agnovit cur idem non sentiunt Haeretici Caeterum excit lac non aliud evincitur, nisi Imperatorem Hura tempor si dono dedisse non vero spiritualem jurisdictionem' pol statem Phoca ut legere est apud Bedam in lib. de sex aetatubus, non Primatum Pontifici detulit, sed Romanam Ecclesbam caput esse omnium Ecclesarum declaravit, ut superbiam Episcoporum Ecclesiae CR compesceret, qui se Patriarchas universales dictitabant. Falsum deinde est, i mimo Car
him . Pontifici jura dedisse supra Gallos o Germanos. Nam S Leo, qui antea pinum aso annis floruit, Pontificiam Jurisdietionem supra Gallos declarat epist. 89 ad Episcopos Gil. liae. Eodem mendacii crimine laborat Lutherus; etenim omstantinus IV. Primatum neutiquam contulit Pontiaci, sed jus remisit, quo, tendebant Imperatores Ponti Delectionem
Ad IaXIX. Perperam a ri textum ad mentem Nou torum siquidem scriptura loquitur de Romano Imperio, ejusque potentia, quae periere, in alienos translato dominationis
Ad XL. Instantiam disitavit Gelasius in epist ad Episcopos Dardaniae: Ioriolam Dema, Sirmum, Treveri Nico dia mittis leuembus sedes Imperii faermit, ilibus cim nihils, juris dignitatis, , aerogativa ea de causi Ecssa concessim faerit, non immerito mendacii arminium , qui dicunt rarissu de eclusa Romaηam urbem ad fastigiim Apostolici miseris evectam se. In idem concinit S Leo epist ad arcianum Caeterum Vale Rr tini