장음표시 사용
381쪽
ut regula ScrIptiirae sensum explanans is ut Iudex, quare est
solummodo conditio assensus fidei. Praeterea perperam arguitur de vitiosa circulatione, quoties quis ex praeluppositis , vel ab Adversario concellis arguit ad concludendum contra ipsum: hoc in praesenti evenit. aeretici admittunt Scripturas per easdem probamus Ecclesiam sive Pontificem esse tribunal fidei; eapropter nulla eit battologia. Si vero contra Ethnicos negantes Scripturas agenduin est, ad eosdem revincendos utendum est motivis credibilitatis Et argumentum contra Adversarios Protestantes instatur: ἔnquiratur a Protestante, cur credis in Caena non adesse reale
Christi corpus respondebit, quia Scriptura hoc docet illis verbis: Hoc es corpus meum: At quomodo scis hunc verum esse Scripturae sensum, cum Lutherus refragetur reponet, quia Spiritus S unicuique assistens ita interpretatur. Verum unde constat, Spiritum S. cuilibet assisterea dicet, quia Scriptura hoc doceti Ergo Scripturam per Spiritum privatum probas,&Spiritum privatum vicissim per Scripturam ergo committis
circulum vitiosum. Quid ad hoc mi Protestans Tibi dico ibis cum Si Augustino in Psal a 39. Us es labor in imini, qui de vitioso circiuo nos criminantur , cum ipsime in oram
Dices t Ecclesia in eodem genere ad se ipsun regreditur; nam se ipsam proponit tanquam fidei regulam ergo in eodem genere habetur vitiosi circulatio. Instantiam urgere in Spuritu privato, qui se ipsum ut Iudicem fides proponit in Christi, qui se ipsum ut verum iniam declaravit in Joanne,
qui se ipsum verum testem c. i. V. 24 descripsit in Apostolis, qui se ipsos enuntiabant tanquam testes praeordinatos a Deo. Deinde, sicut lux se ipsam demonstrat is prima principia scientiarum suam necessitatem dignitatem probant, & supre-- Magdiratus absque vitiosa circulatione suam potestatem; ita
382쪽
ita Ecclesia se ipsam merito tanquam regulam proponit, accedentibus motivis cre libilitatis nam juxta lutosoplios, ad unam rationen formalem non datur alia ratio formalis is quod elt ratio manifestandi alia, est etiam ratio manifellandi se Ulam: sic quia sol illuminat alia , etiam se ipsum illuminat. A XX. Neg. ant ad prob. Calvinum agere fallarium siquidem Donatisti caulam Caeciliani judicandam non detulerunt
ad Ι'ontificem, sed immediate ad Imperatorem, a quo illa ad Pontificem tanquam ad solum Iudicem competentem transmita est Unde S. P. August. reprehendit Donatistas , quod serum incompetens accesserint, claudat Constantinum, quod camsas ad forum Ecclesiasticum spectantes non sit ausus suscipere nec ad judicandum cognoscere. Caeterum Pontium, ut Donatistis satisfaceret , illi acquiescerent , omnesque suspicionum umbrae ab illis averterentur, permisit, alios quoque ab Imperatore assignahos isti judicio, vel potius revisioni interv nire quod , ait S. P. Augus sectum est non ex necessitate, sed tantum ad obstruenda ora Donatistarum. Unde Imperator nonnisi venia prius a Pontifice Romano & Episcopo Arelatensi petita, invitus cognovit Caeciliani causam , quamvis haec ad ipsius forum non pertineret, adeoque ipsius judicium retam
ualidum. Ad XXI. Neg. ant ad prob. N. conseq. nam S. Cyprbanus solum reprehendit eos, qui de manifestillimis criminibus a suo proprio Episcopo Iudice convicti Judicati appellant ad Romanum Pontificem. Non vero reprehendit eos, qui justam causam appellandi habent , ut jam in praecedentibus dictum. Ad illud, quod Cyprianus addit, Episcopos Africae non es emnoris auctoritatis, dic, istud ly minoris non referri per conseparationem ad auctoritatem Romani Pontificis, sed ad causam. de qua agebatur, ut ita sensus sit, Episcopos Africae non esse ---ria a toritatis, quam ad illam causam lassiciat.
383쪽
Ad XXII Illam epistolam nec esse Damasi, neque Ambrossi clim hujus in illa prorsus nulla fiat mentio, sed etiacujusdam incerti, epistolisque ab Ambrosio congestis additam. Dato autem non concesso elle eam epistolam Damali Papae, dico, Damasum in ea epistola non dicere, sibi absolute non com-
petere seculiatem in ea causa judicandi; sed quia Concilium omnibus nulture expensis rectissime jam judicavit, ideo Dam sum dicere, sibi non competere, sicis Mifor-m , seu modum. Quid enim vel quomodojudicaret, si jam onmia rectissime j dicata esse adverterii Ad XXIII Concitu inlevitani Canonem esse intellige dum vel de negotiis levis momenti, vel de appellationibus Clericorum Episcopo minorum, ut patet ex i6a epistola SRAugustini, qui isti concilio intersuit alias Ponita Innocentiu' isi illud certe non approbasset Concilium , si Apostolicae sedi in ii derogatum filisset , uti tamen approliavit, prout ex ejus ad idem C cilium data liter constat. A XXIV. Cur erso Protestantes, si sint satres,&non scut Ethnici Riblicam , non audiunt Ecclesiam 8 cur hane
saltibilem, atque erroribus obnoxiam clamanta deinde sensus verus illius citati textus est: si s ater tuus, sive Chriltianus
coram te, vel sciente te peccaverit, ac secretae fraternae tuae
correctioni non acquieverit, dic Ecclesiae, hoc est, proprio qui Ecclesiae praeest , Pastori, sive hic Episcopus sit, sive Pa rochus, vel alius delinquentis superior Ecclesiasticus , ut emplicant S. Chrysost hom. 6 in Matth. S. Thomas in vi dist. I9. Innocentius III in capmovit. 3. de Iudiciis Ratio hujus explicationis est quia in citato textu nomine ossa non potest intelligi corpus cephalum, seu caelus fidelium une capite, sive suo Praelato Ecclesiastico, quorum Primas est Papa. Unde Sectarij turpillime errant, dum in cit teXtu nomineor
tria ripam, α non . Ut Concilium generale intelligunt,
384쪽
cum in textu nec Verbulum habeatur de Papa, aut de concilio. Deinde licet Papa peccaret, ejusque delictum ad Concilium deserretur generale, ab hoc tamen non posset judicari, quia Concilium in Chrilli Vicarium nullam habet jurisdictionem, nullam praeeminentiam. Fuerunt quidem aliqui Pontifices qui propriae innocentiae tuendae, &se ipsos a calumniis sibi inflietis purgandi causa se particularium Synodorum judicio submiserunt, ast judicio solum isserativo de arbitrurio, non coactivo, cui
A XXV. Pontificem esse simul R iatrem nostrum sive Christianorum omnium, .ntrem Frater noster est , quia nobiscum ab eodem Deo Patre per baptismum regeneratus esti Pater noster, Princeps, ac caput Ecclesiae est, quia nos omnes ut Pastori commilli sumus. Frater ergo noster est, ast
non subjectus, sed praesidens Ecclesiae, & consequenter ab hac non judicabilis. Deinde dum dicitur, 1 peccisteris in te frater tuus se die Ecclesae vel Ecclesia intelligitur cum capite suo3 sic perinde est ac dicere, Areccaverit in te pupa, dic ana. Vel Ecclesia intelligitur sine capites, tunc non est Eccleua,
sed corpus acephalum, & Sehismaticum , seu discissum ais
A XXVI. Neg quia Ecclesia sne capite visibili non est Ecclesia vera, cum haec ex o Cypriani dant non sisses adunata suo Sacerdoti ergo Concilium sine capite necis praesentative est vera Eccles , nisi prout haec tempore vacantis sedis dicit habitudinem ad sim caput, stilicet ad futurum Pontificem, sic enim est vera Ecclesiaci sicut homo mortuus
est verus homo ob habitudinem, quam dicit ad animam Dei de transeat, . neg. min. ad prob. Ante Martini V electionem adhuc durasse tempus Schismatis, ad quod tollendum fuit celebratum illud concilium tempore Schismatis autem pertinet
ad Concilium generale providere necessitatibus Ecclesiae, ad Uis que
385쪽
oque necessaria statuta condere, quae tamen plus roboris non habent, quam prout approbata a futuro summo Pontifice. Ad I. prob. Istam censuram esse latam in eos, qui erant dubiae ac
incertae dignitatis Papalis, in quos Concilium tempore durantis Schismatis habuit authoritatem. Ad 2. Prob. Concilium non coarctasse potestatem Papalem futuri Pontificis, quia eum ad id non coegit, sed rogavit tantum, ne Gregorio abique nova uita causa emergente aliquid de honoribus trivilegiis illi concestis detraheretur. Ad 3 prob. Concilium id proprie non praeceptile, ted suasisses potest autem inferior superiori aliquid ut conveniens suadere. Deinde potest etiam Concilium leges ferre, qua Pontificem quoque quoad vim directivam obligent, praelertim si ordinentur ad conservandum bonum publicum nam ut dicitur Can. Quae contra a dist. 8. Turpis omnis rars praecipue -- put est Do ridem non cono usuS.
Ad XXVII. Per id a Christo non prohiberi, ne Rabbi sive Magistri, qui Scripturam interpretentur, in Ecclesia habeantur, sed ambitio illius honoris tantum vetatur. v quid Paulus si ad Timoth. c. I. v. Ur se vocat Doctorem gentium Et nonne apud Protestantes tot evocantur agi ,
A XXVIII. Duobus modis posses intelligi Ecclesiam vel Pontificem de Scripturi judicare uno modo ita , ut judicet an verum sit vel filium,quod Scripturae docent: altero modo ita, ut praesupposita certissimari verissima dominaScripturae judicet, qui verus Scripturae sensus, interpretatio sit Sirrimo modo j dicaret Ecclesia Scripturam,inet omnino Ecclesias raScripturam; sed hoc ne quidem cogitare possumus , quamvis Prot stantes nos calumnientur, dicentes quod Scripturam pedibus
Papae subjiciamus Quando ergo Ecclesia juclicat de Script ris judicat secundo modo quod non est Ecclesiam esse supra Scripturam, sed supra judicia privatorum hominum; siquidem
386쪽
hoe modo Ecclesia non de veritate Scripturae, sed de intelligei, tia mea, tua, taliorum judicat neque hinc Verbum Dei a cipit aliquod robur , sed intelligentia nostra per hoc enim, quod Ecclesia Scripturam interpretetur, & verum ejus sensum determine , non fit illa verior, .certior, sed mea sententia interpretatio verior redditur, quando Ecclesiae judicio
Ad XXIX. Insto argumentum Ergo fides Protestanti um dependet a judicio privato ergo a judicio hominum, e go debilissimo nititur fundamento. Nec dicant judicium pruvatum esse a spiritu Dei dirigente, & inspirante: nam dicam de ego si judicium privatum est a spiritu Dei, cur non et, am judicium Ecclesiae 3 si spiritus privatus juxta P otestantes est spiritus Dei, cur non item spiritus Eccleuae est spiritus Dei deinde dist. Fides nostra dependet a judicio Pontificis ex se loquentis, eg E spiritu Dei loquentis, conc. Judicium Ecclesiae proponentis,is determinautis verum sensum Scripturarum, non est judicium pure hominis, quia non profertur ab homine ut homine & errori obnoxio , sed ut directori gubernato a Spiritu S. Et ita explicatur S. Pater &habetur, quod Scriptura non authoritate hominis ex se loquentis, sed a Lxitu Sancto directi gubernati sit intelligenda. Ad XXX. K. assiimptum quia tunc juxta Philosophos committitur circulus vitiosus, quando hoc probatur per illud, Qvicissim illud per hoc respectu ad eum, qui neutrum Concedit, non autem qui alterutrum ex illis duobus admittit, v. g. si quis Platonem & Aristotelem unquam extitisse negaret, i culum vitiosum omnino committeret, si apud eum Platonem
extitisse probaret ex Aristotele, & vicissim Aristotelem extitisse probaret per Platonem, quia ipse, apud quem probat, utrum-r e negat vel de utroque dubitat probatio autem fieri debet' uotis ad ignota, , certis ad incerta si vero ille alienitrum Uis a com
387쪽
concedat: v. g. si Aristotelem extitisse concedat, & Platonem neget, recta erit, non vitiosa circulatio, Lei probet Plato- item extitisse ex Aristotele, quia tunc procedit probatio illa a noto, certo, concessis Arittoteles, ad ignotum, incertum, non concelsum Platonem. Taliter se res habet in nostro casu; Cathosicus circulum vitiosum quidem committeret, si Ethnico, qui nec Ecclesiam, nec Scripturam admittit, probare vellet Scripturam esse infallibilem, quia Ecclesia dicit: & Ecclesiam esse infallibilem, quia Scriptura dicit quia neutrum ab Ethnico mittituri inime autem committit circulum vitiosum, si unum per alterum probet Protestanti, qui admittit Scripturam, negat Ecclesiae iniassibilitatem. Recolligantur dicta ad XIX.
Quaeres I. Qua ratione Christianus Romano. Catholicus
aliquando sine ullo vitii circulo suam fidem resolvat in auth ritatem Ecclesiae hac ratione Si quis a me petat 1 deos, Jesum Christium esse salvatorem munci quia Divinae literae id me docent. Si ulterius quaerat eas iteras esse Divinas undescis quia Ecclesia a Spiritu S. edocta eas sua inKllibili authoritate proponit. Si ulterius quaerat, est inuis sis hanc E clesiam est inAllibili authoritate praeditam ci Deo constitutam veritatis Μ stram Me id credere ob authoritatem Dei per eandem Ecclesiam loquentis,is sonantis. Si ulterius quaerat, Mi his Deum per os Ecclesiae vere loqui ' Μe id credere, quia volo, seu quia intellectum imperio voluntatis flectes, ac captivo in hoc fidei obscurae obsequium. Hic jam mucatur motivi genus, transeundo ab intellectu ad voluntatem quo tamen facto filum resolutioni nondum abrumpitur. Nam n alter ulterius quaerat unde vero tibi est haec voluntas Captivandi te acceptandi hanc Ecclesiam ut vivam fidei regulam, organum Dei θ quia perspicue video, id adeo rationi honesti is priidentiae legibus congruum esse, ut manifestae tu temeritatis, impietatis,' insuin , in re tanti, menti
388쪽
menti id non facere. Quod si demum alter instet miti 'Utiq- Ωι scis creditu dignissimum esse, quod haec lit vera de iii fallit,ilis Dei Ecclesia quia evidentillimum est, huic Ecclesiae eas
notas ac proprietates ines e, quae caetera quaecunque Dei organa
reddidere hominibus credibilia, quaeque jure ad hoc desiderari queunt evidens est enim, hunc hominum coetum, seu hanc
Romano Pontifici ut visibili capiti junctam congregationem esse ab Apostolis plantatam; evidens est, eam hucusque in unius Dei QSalvatoris confessione perstitisis, cum perpetua ast rum ac Doctorum successione evidens est, in ea semper fimruisse plurimos sapientia, vitae innocentia saeculi contemptu, miraculorum gloria , ac ipse sanguinis profusione conspicuos; evidens est, vetera Prophetarum de splendore ac amplitudine verae Ecclesiae vaticinia mirifice convenire huic Ecclesiae Roma --Catholicae; ridens est, in ea summam esse doctrinae com sensionem , nullas sectas ac denique nullam in ea unquam K-ctam esse doctrinae ad fidem pertinentis mutationem, quidquid Bustra obloquantur Novatores. Quaeres a Cur non Catholici, sed Protestantes dicantur committere circulum vitiosum Ideo, quia non Catholici, sed Protestantes probant idem per idem. Nam quando Catholici contra Protestantes aliosque Haereticos e Scripturis probant Ecclesiae in fallibilitatem, tunc non probant vicillim ex Ecclesiae in fassibilitate Scripturas, quia has contra Protesta tes probare non est necesse, cum isti Scripturas sua sponte albunde admittant ergo non probant idem per idem. Quando autem contra Gentiles aliosque, qui Scripturas non admittunt, probant Scripturarum auctoritatem, tunc eam probant X in- fallibilitate Ecclesiae, hanc vero contra istos probant non X Scripturis sed ex motivis credibilitatis is notis verae Ecclesiae ex quibus, postquam isti sat didicerunt nostram Ecclesia Mn esse veram, facile agnoscent, eam in credendorum prop-
389쪽
sitione falli non posse alias non esset vera a Deo prosecta aegubernata Religio ergo iterum non probant idem per idem. Econtra nostri Protestantes, dum interrogantur, Cil credant hanc Scripturam eis Divinam, purum verbum Dei Respondent, id sibi constare ex interna Spiritus S testificatione; a si rursus interrogentur, unde ipsis conitet, eam internam
φficationem esse testificationem Spiritus S. non potius din me spiritiis privati, atque erronei id sibi constare in Scriptura ergo probant iam per idem, adeoquς committunt Circinum vitiosum.
a. An Protestantes an esse certi se habere S. Scriptim ram, ae purumi Verbum Dei' mulgata Cureolicorum S. Scripturas autulatica's. I. Dico I. Protestantes nequeunt eta certi se habere S. scibpturam, puruin Verbum Dei.
Probatur T. Issam certitu sive nequeunt habere ex Iudicio Ecclesie, quia hanc Protestantes erroribus obnoxiam ω LIibilem reputant mora ex tra ime , quia hanc exsibilant noti ex suo, aut suorum Praedicantium fuscio , quia hoc utrumque humanum fallax ac saepissime discors est non ex alicacia ejusdem Scrii tui .e alias enim quilibet Scripturam legens , hancessicaciam experiri deberet,is agnoscere, quinam sint libri Canonici, & qui apocryphi si sic, cur ergo Lutbems Scriptu .ram legens , Jacobi epistolam irridet, ut stramineam is qua- αἰ-α etiam Scripturam legumi, eandem e Pistolam ample-
390쪽
ctitur ut Divinam canonicam Si dicat Calvinus se Mespin.
ram legere animo magis praeparato hoc ipsum quo Je dicet Lumberi cui credendum it Micri neuter enim liabet quisquam de Bibliis suis certum atque securum. Quid igitur faciet Protestans disputare volens cum Catholico super aliquo inter illos articulo controversos si Catholicus illi neget dari Scripturam S. ex qua sola Protestans juXta sua principia articulum controversum probare tenetur quid inquam faciet Certe probare tenetur existentiam S. Scripturae zatqui existentiam S. Scripturae probare non poterit lassicienter: ergo in prob. edium seu motivum, quo Protestans probaret existentiam S. Scripturae, vel in et ipse S. Scriptura vel ce ta O steria exparte Scripturae se tenentiae vel Revelatio ipsi Protestanti facta vel Spiritus privatus intermis, seu ut Calvinistae eum appellant, propriae conscientiae sensus, quem sed dis
dicunt esse internum Spiritus S testimonium atqui nullum ex his recensitis potest esse medium , quo Protestans sufficienter,
seu infallibiliter agitur enim de articulo fidei divinae probaret existentiam S. Scripturai, seu quo probaret dari aliquam Scripturam S. sive Divinam: ers' existentiam ς Sc ipturae Pritestans suffiesenter seu insillibiliter probare non poterit. M. patet ex sufficienti enum ratione, ultra quae enumerata nihil restat, quin Protestans admittat nam Iraditionem, aut E clesiae auctoritatem tanquam verbum Des non scriptum, ex quo solo infallibiliter circa existentiam S. Scripturae doceri posset, cum suis asseclis non admittit min. vero per parte probatur, & quidem imo Istud medium probativum non potest esse is sacra Scriptura ergo prima pars minoris est vera ant prob. I. De S. Scriptura existentia esset lis ergo si Scriptura probaretur per Scripturam, idem probaretur per idem, atque id quod est in quaestione, supponeretur ergo ant prodi a Si Scripturam